หลายเส้นทางทำกิน “แบกะดิน” ถึง “ออนไลน์”

โดย MGR Online   
6 พฤษภาคม 2552 11:50 น.
หลายเส้นทางทำกิน “แบกะดิน” ถึง “ออนไลน์”
        จากวิกฤติเศรษฐกิจ.....ทำให้เหล่าบรรดานักศึกษาหัวใส ที่ออกมาขายของช่วงปิดเทอม พลอยใจตุ้มๆต่อมๆไปตามๆกันด้วยแนวโน้มของรายได้ช่วงนี้ดูแล้วน่าจะลดลงจากซัมเมอร์ครั้งก่อน แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังคงเดินหน้ากับธุรกิจเล็กๆที่ผลิตด้วยฝีมือไปอย่างไม่สั่นคลอน ด้วยเหตุที่ว่า ต้นทุนส่วนใหญ่นั้นเป็นต้นทุนที่มาจากทางความคิดและเงินลงทุนก็ไม่สูงนัก จึงส่งผลให้บรรดานักศึกษายังคงพอมีกำลังและความสามารถช่วยลดค่าใช้จ่ายของครอบครัวได้อีกส่วนหนึ่งอย่างต่อเนื่อง
       ทั้งนี้นานาช่องทางธุรกิจที่สามารถแบ่งเบาภาระผู้ปกครอง พร้อมเพิ่มความตุงในกระเป๋าให้กับเหล่านิสิตนักศึกษาได้นั้นจะมีธุรกิจไหนบ้างที่น่าสนใจบ้าง เราลองไปติดตาม
       
       .“ลวดขดแฮนด์เมด ”
       
       โบ -“รัตติกาล แย้มภักดี” นักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะแฟชั่นดีไซน์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พระนครใต้ แม่ค้าขายของแฮนด์เมดประเภทเครื่องประดับ เล่าว่า เริ่มต้นเส้นทางแม่ค้ามาจากการประดิดประดอยเครื่องประดับเพื่อสวมใส่เองตามสไตล์ของเธอ แต่ภายหลังมีเพื่อนเห็นแล้วชอบก็ติดต่อขอซื้อ จนขยายวงกว้างฝากซื้อกันเรื่อยเจ้าตัวเลยจึงลองนำมาวางขาย
       
       “ บังเอิญเป็นคนชอบแต่งตัวอยู่แล้ว และชอบเครื่องประดับพอเพื่อนยุให้ขายเราก็เลยสนใจทั้งๆที่จริงก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินเท่าไหร่ แต่แค่อยากจะหาอะไรทำนอกเหนือจากเรียน ขั้นตอนแรกเลยเริ่มหาทำเลขาย อย่างแหล่งวัยรุ่นก็เป็นอะไรที่น่าจะมีคนสนใจเยอะแล้วก็จัดการติดต่อ ทำเรื่องนำของมาวางขาย โดยก็ขายกันแบบแบกะดิน ง่ายๆ เรื่อยมาถึงตอนนี้ก็ขายได้สี่เดือนกว่าๆ
       ธุรกิจที่มาจากกึ๋นและฝีมือ นอกจากจะสามารถเพิ่มค่าขนม และเป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์แล้ว ผลงานแต่ละชิ้นงานเครื่องประดับแฮนด์เมดของเธอก็จัดเป็นผลงานทางความคิดดังกล่าวยังส่งผลให้เธอพลอยมีความสุขกับการได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ ทำไปก็มีความสุขไป
       
       “อาศัยว่าเราได้ทำสิ่งที่รัก กับเราชอบทำ ชอบประดิษฐ์เครื่องประดับมาใส่เอง แบบที่มีชิ้นเดียวในโลก เพราะเวลาไปซื้อไม่ค่อยถูกใจเลยต้องทำใส่เอง ตามจินตนาการและก็อยากให้คนอื่นได้ใส่บ้าง โดยตอนแรกก็ทำแต่แหวนกับสร้อยข้อมือ ต้นทุนพวกนี้อยู่เพียงไม่กี่ร้อยบาท เพราะมูลค่ามันอยู่ที่ฝีมือ งานสวยก็จะแพงหน่อยเท่านั้น”
       

       อย่างไรก็ตาม ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นผลพลอยได้จากการเรียนแฟชั่นดีไซน์อีกทาง เพราะเครื่องประดับจะถูกออกแบบมาอย่างมีศิลปะโดนใจเด็กแนว โดยสินค้าที่วางขายประกอบด้วย แหวน สร้อยข้อมือ สร้อยคล้องคอ
       แต่ที่ขายดีสุดโบเผยว่าเป็น “แหวนขดลวด” เครื่องประดับสุดแนว ที่ทำไม่ยากนัก
       แต่ต้องใช้ทั้งฝีมือด้านการออกแบบ และฝีมือในการดัดลวดให้เป็นรูปทรงตามต้องการ โดยสามารถนำใส่ให้เข้ากับเสื้อผ้าชุดแต่งกายได้หลายแนว อาทิแนวเซอร์ที่ฮิตกันอยู่ในปัจจุบัน
       
       “ การขดลวดมันขึ้นอยู่กับว่ารูปทรงที่เราต้องการทำนั้นเป็นรูปทรงอะไร อย่างโบเองโบจะจินตนาการตามชุดต่างๆ ที่ใส่ว่าแหวนหรือเครื่องประดับที่เราใส่ควรจะเป็นแนวไหน หรือสีอะไร แต่ละอันมีอันเดียวในโลกคือ จะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน และกำลังคิดแบบออกมาใหม่ให้เหมาะสมกับชุดหรือเทรนด์ตอนนี้ อย่างแหวนแฟชั่นจะซื้อง่ายขายง่ายหมดเร็วแหวนที่ทำออกมาใหม่ก็จะดูให้เข้ากับเสื้อผ้าและโทนสี อย่าง ที่แต่งตัวเรียบๆใส่แหวนเก๋ๆสักวงเข้าไปก็จะดูดีขึ้นมา นี่มันเลยทำให้แหวนเป็นอะไรที่ซื้อง่ายขายคล่อง”
       
       ส่วนรายได้ต่อวันอยู่ที่ประมาณ 300 บาทขึ้นไปต่อวัน ส่วนสำหรับเครื่องประดับเด็กแนว หากสนใจสนนราคากันอยู่ที่ 80 - 300 บาท
       ...ถึงตรงนี้ คงสามารถสรุปได้ว่า ใช่ว่าคนที่จะสามารถหาโกยรายได้เสริมเข้ากระเป๋าตัวเองจะต้องมีฝีไม้ลายมือเก่งศิลป์อย่างเดียว แต่ต้องขึ้นอยู่กับ “กึ๋น” หรือ หัวการตลาด ด้วยเพื่อที่จะสามารถเข้าใจหยิบจับวัตถุดิบต่างๆมาประยุกต์ใช้รวมไปถึงพลิกสิ่งที่มีให้เป็นเส้นทางทำกิน...โอกาสรวยก็ไม่ยาก
       
       “โมเดลการ์ตูนสร้างรายได้”
       
โมเดลการ์ตูนมีลักษณะกระดาษขนาด A4 ลวดลายการ์ตูน ถูกนำมาวางเรียงรายบนผืนผ้าแบกะดินทำการขายพร้อมคำแนะนำต่อผู้ซื้อไปต่อเล่นให้นำไปตัดตามรอยจุดประพับกระดาษตามรูปร่างที่กำหนดให้เพื่อประกอบสู่โครงสร้างโมเดล โดยกระดาษดังกล่าวเป็นของเล่นสไตล์ “skill toys” ใช้สำหรับฝึกทักษะและสมาธิเมื่อต่อเป็นโมเดลสำเร็จสามารถใส่กล่องตั้งโชว์
       
       และนั่นคือผลงานของ “แนท-นิศาชล ไตรวุฒิปัญญาวงศ์” นักศึกษาระดับชั้นปวช.9 วิทยาลัยพาณิชยการพระเชตุพล
       แม่ค้าโมเดลกระดาษลายการ์ตูน เล่าว่า ใช้เวลาหลังเลิกเรียนเปิดอินเทอร์เน็ตค้นหาตัวการ์ตูนแปลกใหม่ลวดลายน่ารักมาจากเว็บไซด์ ต่างๆ จากนั้นทำการพิมพ์สีออกมาจำหน่าย โดยได้ต่อยอดโมเดลด้วยการเพิ่มค่าโมเดลที่ต่อแล้วไว้ในกล่องพลาสติกใสเพื่อสามารถนำไปตั้งโชว์ และนอกจากมีตัวอย่างให้ดูแล้วยังจัดทำแคตตาล๊อกไว้ให้สำหรับลูกค้าเลือกอีกด้วย
       
       “จุดเริ่มต้นคือเราชอบต่อโมเดล รู้สึกว่ามันเพลินแถมยังได้ฝึกสมาธิด้วย ผสมกับความที่เราเองก็กำลังมองหารายได้เสริมอยู่แล้ว บวกกับความตั้งใจของทางบ้านที่ทำธุรกิจขายเสื้อผ้าอีกทาง เขาก็สนับสนุนให้เรามีรายได้พิเศษระหว่างเรียน ตอนนั้นก็คิดแล้วว่าจะทำอะไรให้เป็นประโยชน์ดีนะ เลยตัดสินใจเอาสิ่งที่เราชอบมาทำประโยชน์ดีกว่า ด้วยการเอาภาพตุ๊กตามาต่อเป็นโมเดล ให้คนสนใจ ด้วยรู้สึกว่ามันน่ารัก และท้าทาย อยากให้คนที่ไม่รู้จักได้มาลองต่อดูบ้าง ด ซึ่งวางขายวันแรกก็ปรากฏว่าขายดี และส่วนใหญ่คนที่มาซื้อก็มีหลายรุ่น เพราะมันก็เล่นได้แบบทุกเพศทุกวัย”
       
       
ส่วนรายได้ที่แนทได้ ขั้นต่ำจะได้อยู่วันละ 100 ตัวขึ้นไป คือเบ็ดเสร็จก็อยู่ที่ 2,000 กว่าบาทต่อวัน ส่วนต้นทุนเป็นการลงทุนแบบระยะยาวแต่สามารถทำสินค้าได้หลายครั้ง ถามว่าต้นทุนมีอะไรบ้าง ตอบว่าเป็นจำพวกของที่มีอยู่แล้วเพียงแต่นำมาใช้ประโยชน์สูงสุดสร้างรายได้ อย่าง เครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีไว้ใช้งานอยู่แล้ว สีหมึกเติมเครื่องปรินท์เตอร์ กระดาษที่ต้องหนากว่าพิเศษ
       
       “เปรียบเทียบกับการลงทุนระยะยาวรายได้เท่านี้ถือว่าคุ้มนะ เพราะอนาคตคงไม่คงที่ มันขึ้นอยู่กับหลายอย่าง ฟ้าฝนด้วย เพราะฝนตกมาก็ขายไม่ได้ เทรนด์ของการ์ตูนก็มีส่วน ตอนนี้เทรนด์ของการ์ตูนที่เรามียังขายได้ และก็คิดจะขายต่อไปสักระยะ”
       
       เสื้อผ้ามือสองออนไฮไฟว์
       นอกจากธุรกิจแบกะดินจะเป็นแนวทางต้านกระแสเศรษฐกิจได้อย่างดีจนดึงดูดใจให้หลายคนทำตามอย่าง แต่ทว่าสำหรับบางกรณีว่าที่แม่ค้าพ่อค้าก็ติดข้อจำกัดของเวลา และนั่นจึงเป็นที่มาของการค้าขายอีกรูปแบบหนึ่งที่กำลังบูม เรียกว่า “ตลาดออนไลน์” ซึ่งตลาดดังกล่าวจะมีรูปแบบการซื้อขายที่เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนที่ไม่มีเวลาว่างส่วนใหญ่ ในกลุ่มนักศึกษาหัวใสสมัยนี้ แน่นอนว่าพวกเขาก็ไม่พลาด ...ที่จะเปิดขายของแบบออนไลน์กันแล้วเช่นกัน
       
       “แป้ง” ปิ่นหทัย โตปู่ นักศึกษาปริญญาโท สาขาวิชาเทคโนโลยีพลังงาน คณะพลังงานสิ่งแวดล้อมและวัสดุ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี นำเสื้อผ้ามือสองและเครื่องประดับที่ไม่ใช้แล้ว มาขายต่อผ่านทางเว็บไซต์ออนไลน์ โดยเฉพาะ hi 5 เว็บไซต์ที่กำลังได้รับความนิยมในขณะนี้
       
       “ขายของในไฮไฟว์ง่ายกว่าตั้งของขายตามตลาดทั่วไป เพราะเราสามารถเรียกลูกค้าได้จากเพื่อน หรือคนสนิทที่เข้ามาเป็นเพื่อนในไฮไฟว์ โดยที่ไม่ต้องลงทุนมาก แถมยังสะดวกและประหยัดเวลา ยิ่งเรามีเวลาทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์มาก ก็น่าจะนำประโยชน์ตรงนี้มาสร้างรายได้ให้กับตัวเอง”
       

       “เดี๋ยวนี้คนขายของในไฮไฟว์มีเยอะขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเด็กนักเรียน นักศึกษา ทำให้ขายสินค้ายากขึ้น แต่สินค้าจะดีหรือน่าสนใจอย่างไรนั้น อยู่ที่การอัพเดทข้อมูลสินค้า ได้เรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า เครื่องประดับ รองเท้า เครื่องสำอาง ซึ่งอาจจะเหมือนกับการขายของบนเว็บไซต์ขายของเชิงพาณิชย์ แต่จะต่างกันที่ขั้นตอนการซื้อขาย และราคาสินค้า เพราะการขายสินค้าบนไฮไฟว์ ราคาจะไม่สูงมาก สามารถพูดคุยต่อรองราคาได้”
       
       ทั้งนี้ แป้งบอกว่าข้อเสียก็มีคือคนซื้อไม่ได้เห็นสินค้าเพราะ การขายสินค้าในไฮไฟว์ อาจจะต้องใช้ความไว้ใจสูง เพราะเป็นการซื้อสินค้าโดยไม่เห็นคุณภาพที่แท้จริง ซึ่งอาจเกิดการโกงเงินได้
       
       “ถ้าคิดจะทำธุรกิจ เราต้องมีความเชื่อใจกัน ต้องกล้าบอกชื่อ บอกเบอร์โทรศัพท์ หรืออีเมล์ เพื่อให้ลูกค้าสามารถติดต่อกลับมาพูดคุยถึงราคา และวิธีการจัดส่ง ส่วนลูกค้าที่จะซื้อสินค้า ต้องมีหลักฐานการโอนเงิน ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขาย เพราะถ้าใครขายสินค้าไม่ดี ก็จะมีการบอกต่อ หรือประจานลงในไฮไฟว์”
       

       ขายของมือสองผ่านเว็บ...
       

       และพื้นที่ค้าๆ ขายๆ ของเหล่าบรรดานิสิตนักศึกษาก็ยังไม่หมด ไม่ได้มีเพียงแค่โปรแกรมไฮไฟว์อย่างเดียวที่จะเปิดขายสากกะเบือยันเรือรบ ทั้งนี้วัยรุ่นยังนิยมเปิดพื้นที่ธุรกิจผ่านเว็บไซต์สาธารณะในโลกออนไลน์โดยใช้วิธีการโฆษณาขายสินค้าผ่านกระทู้ต่างๆในหลากหลายเว็บไซต์ เพื่อความสะดวกและการเข้าถึงคนรุ่นเดียวกัน
       
       “มหกรรมโละครั้งยิ่งใหญ่”เป็นคำบอกเล่าผ่านหน้าเว็บที่เปิดกระทู้ขายของเอาไว้ ของ "ป๊อป-วีรวรรณ นิยมญาติ” นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เธอเรียนและทำงานไปพร้อมกัน ทำให้เวลาของเธอในแต่ละวันนั้นจึงมีไม่มากนัก ในกรณีที่เธออยากได้รายได้เสริมจึงหาทางออกโดยการขายเสื้อผ้ามือสองผ่านเว็บไซต์ต่างๆที่ให้ใช้พื้นที่ฟรีแต่ต้องรู้จักการเลือกใช้พื้นที่
       
       “ส่วนมากมันจะมีเสื้อผ้าที่เราไม่ได้ใส่ หรือซื้อมาใส่แค่ครั้งเดียวและมันก็ยังอยู่ในสภาพดีบางตัวก็มียี่ห้อ เลยคิดว่าไม่เสียหายอะไรเลยเอามาถ่ายรูปและไปแปะไว้ในกระทู้ที่เป็นพื้นที่สาธารณะเปิดให้เข้าไปขายของ โดยส่วนใหญ่เวลาป็อปเลือกเว็บไซต์ ป็อปก็จะเลือกเว็บที่มันมีคนอ่านเยอะๆโดยสังเกตจากอัพเดทหน้าเว็บ สังเกตจากยอดคนเข้า เพื่อให้เรามีเปอร์เซ็นต์ในการขายได้”
       
       
สำหรับสินค้า (เสื้อผ้ามือสอง)ของป็อปตอนนี้ มีอยู่ราว 30-40 ชิ้นที่นำไปลงไว้หลายเว็บไซต์อย่าง www.siambrandname.com , www.nanaladycorner.com ซึ่งการตั้งราคาก็จะตั้งตามตลาดหน้าเว็บเช่นหากมีคนนำกางเกงยีนส์มือสองรุ่นเดียวกันยี่ห้อเดียวกันมาขาย ป๊อปก็จะตั้งราคาให้ถูกกว่า
       
       “จากที่ขายสินค้าในเว็บมาปีกว่า ๆ ก็รู้ว่าเราต้องศึกษาตลาดนิดหนึ่งว่า เว็บไหนคนเยอะ เว็บไหนควรเอาไปลง และก็สไตล์คนเข้าเว็บด้วยแบบบางเว็บจะเป็นคนที่ชอบสินค้าแบรนด์เนมเราก็จะเอาของๆ เราที่เป็นของแบรนด์เนมไปลงกระทู้แต่บางเว็บเป็นเว็บที่เน้นเสื้อผ้าราคาถูกสภาพดีก็จะเน้นตัดราคาไปก่อนดูว่าคนอื่นเขาตั้งกันเท่าไรประมาณไหนก็ตั้งให้ถูกกว่า เพราะการทำอย่างนี้มันจะทำให้เราขายได้เร็วขึ้น”
       ส่วนรายได้สุทธิแล้วแม้ไม่เยอะนัก สูงสุดอยู่ที่สามพันบาทต่อเดือน “เศรษฐกิจอย่างนี้อะไรที่ทำแล้วมันสามารถแปลเป็นเงินได้ก็จะทำ ช่วยทั้งตัวเองและทางบ้าน ถึงแม้ว่าตัวเลขมันจะไม่เยอะแต่ก็ดีกว่าอยู่เฉยๆเป็นได้ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ดีกว่าใช้ตังอย่างเดียว”
ป็อปสรุป

หลายเส้นทางทำกิน “แบกะดิน” ถึง “ออนไลน์”
       

หลายเส้นทางทำกิน “แบกะดิน” ถึง “ออนไลน์”
       

หลายเส้นทางทำกิน “แบกะดิน” ถึง “ออนไลน์”
       

หลายเส้นทางทำกิน “แบกะดิน” ถึง “ออนไลน์”
       

จำนวนคนโหวต 18 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 17 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
5 %
 
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ภาคใต้ | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | เศรษฐกิจ-ธุรกิจ | ตลาดหลักทรัพย์
กองทุนรวม | SMEs | Motoring | CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | โต๊ะญี่ปุ่น | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | Site Map | โฆษณาบนเว็บ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2017