หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เส้นตายสลายโสด

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 ตุลาคม 2554 13:09 น.
1 | 2
หน้าถัดไป

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26

เนื่องจากละคร "เส้นตายสลายโสด" กำลังอยู่ในระหว่างการถ่ายทำ และมีการปรับเปลี่ยนบทเพื่อความสนุกสนานของละครมากยิ่งขึ้น การนำเสนอบทละครนับจากตอนที่ 26 เป็นต้นไปจนกว่าละครจะอวสาน ทีมงานจึงขอปรับเวลาขึ้นเว็บตามความพร้อมขอบทที่ได้รับมา และขอแจ้งให้ทราบว่า ทีมงานไม่ได้เก็บไว้อ่านกันเองอย่างแน่นอน---เรียกว่ามาเมื่อไหร่ ก็ขึ้นให้อ่านกันเมื่อนั้น!!
        
       แต่หากได้สร้างความไม่พอใจให้กับท่านผู้อ่านที่ติดตามละครเรื่องนี้ ทีมงานละครออนไลนต้องขออภัย มา ณ ที่นี้ 
       ........................................................................................................
       
       สกู๊ปพิเศษ “เส้นตาย...สลายโสด”
       
       3 สาว ‘นุ่น-มะลิ สา’
       เปิดศึกแลกตบแย่ง “วีรภาพ”
       
       กำลังออกอากาศเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้แฟนละครคลายเครียดในสภาวะน้ำท่วม สำหรับละคร “เส้นตาย...สลายโสด” ของค่ายพอดีคำ ทีมงาน ละครออนไลน์ มีเบื้องหลังฉากบู๊ของสามสาว นุ่น-วรนุช ภิรมย์ภักดี , สา-มาริสา แอนนิต้า และ มะลิ-มาลินี แอดเดอเลด โคทส์ ที่เปิดศึกแย่งชิง “วี วีรภาพ สุภาพไพบูลย์” มาให้ได้ลุ้นก่อนชมคืนนี้
       
       และเรียกน้ำย่อยก่อนติดตามอ่านเรื่องราวเข้มต้นตอนที่ 26 ต่อ ในวันนี้ (24 ตุลาคม) เช่นเดียวกัน
       
       ฉากนี้เป็นฉากที่ เฟช (มะลิ) เข้ามาแสดงความยินดีกับดิน (วีรภาพ) กับเรื่องที่ดินเป็นแฟนกับ ฮันนี่ (มาริสา)แต่ทว่าพอฮันนี่มาเห็นเฟชอยู่กับดินเกิดอาการหวงและเข้าไปทำร้ายเฟช จน ฟ้า (นุ่น) เข้ามาปกป้องเฟชและสู้กับฮันนี่เอง
       ดินพยายามห้ามแต่ไม่สำเร็จ จนคุณวี (เคลลี่) เจ้าของรีสอร์ทออกมาห้าม เลยสงบศึกของสามสาวไว้ได้ทัน
       เบื้องหลังความสนุกๆ นี้ ทีมงานยกกองถ่ายไปปักหลักถ่ายทำกันที่ Sea Sand Sun รีสอร์ท ชื่อดังใน จ.ชลบุรี นักแสดงหลักที่ต้องรับบทหนักในฉากนี้ มีสามสาว นุ่น, มาริสา, มะลิ และหนึ่งหนุ่มเนื้อหอมเกิ๊น วีรภาพ
       ก่อนการถ่ายทำจริง ผู้กำกับ หนึ่ง-ชัชวาล ศาสวัตกลูน จัดการซ้อมลีลาการตบต่อสู้ยื้อแย่งกันให้ได้จังหวะจะโคนไม่ให้ต้องโดนฝ่ามือกันจริงๆ แต่เมื่อซ้อมกันเสร็จ ก่อนการถ่ายทำจริงฝ่ายตัวร้ายมาริสารีบจัดการขอโทษน้องมะลิไว้ก่อนเลยถ้ามีการพลาดเกิดขึ้นเพราะสาจะเล่นออกแรงจริงเพื่อจะได้ไม่ต้องเล่นหลายเทค สาบอกมะลิไม่ต้องกลัวพี่นะ เพราะคนที่น่ากลัวคือนุ่น ที่ตัวเล็กสุดแต่คอนเฟิร์มแรงเยอะมาก บู๊กันเมื่อไหร่เป็นต้องเนื้อตัวเขียวกลับบ้านกันทั้งคู่ นุ่นรีบออกตัวนุ่นเล่นอินตามบทจ้า
       งานนี้มะลิน้องใหม่รีบบอกกับพี่ๆว่าเต็มที่ได้เลยคะ หนูโอเค พอเริ่มถ่ายทำจริง เฟชนั่งเคลียร์กับดินที่แก้ตัวเรื่องฮันนี่ ฮันนี่เห็นรีบเข้ามานัวเนียดินและหาเรื่องเฟช เฟชขอตัวฮันนี่กลับกระชากเฟชซะตัวปลิวแล้วยังรัวมือใส่เฟชไม่ยั้ง ฟ้าเข้ามาเห็นวิ่งปกป้องเฟชและจัดการรัวมือใส่ฮันนี่แบบไม่มีใครยอมใคร ดินห้ามก็ไม่ฟัง จนวีวิ่งเข้ามาห้ามในฐานะเจ้าของรีสอร์ท พร้อมกับผู้ชมเข้ามาสมทบทั้งบีบี(เอมี่) ธีรเทพ(เติ้ล) ต้น(นิว) กอหญ้า(กุญแจซอล) ฮันนี่กับฟ้าจึงยอมแยกหยุดทะเลาะกัน ไม่ได้ถ่ายทำกันเทคเดียว เพื่อความสมบูรณ์ของฉากฝากผู้ชม งานนี้ที่ว่าเซฟกันแล้วแต่ทั้งสามสาวก็ได้รอยเขียวบริเวณแขนกันเป็นที่ระลึกกันไปคนละจุดสองจุด แต่ก็ไม่มีใครหวั่นพร้อมถ่ายทำซีนต่อไป
       ติดตามชมความสนุกมันฮาน่ารักครบรสของฉากนี้ได้ในละคร “เส้นตาย...สลายโสด” ออกอากาศคืนวันจันทร์ที่ 24 ตุลาคมนี้ หลังข่าว ช่อง7
       
       .......................................................................................................
       
       เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 26
       
       พอออกจากห้องประชุม น้ำฟ้าก็เดินมานั่งพร้อมกับบ่นออกมา โดยมีบีบี กอหญ้าและต้นนั่งฟังอยู่ด้วย
       
       “เชื่อเขาเลย...จัดงานเปิดตัวบริษัทให้เช่าเรือยอร์ชที่ภูเก็ต แต่ไม่อยากได้อารมณ์ทะเล”
       “อยากให้จัดที่ภูเขา หรือจะเปิดตัวเรือนวัตกรรมใหม่ เรือภูเขาแข่งกับจักรยานเสือภูเขา” บีบีเสริม
       “มีที่ไหนล่ะเจ๊! เอากิจกรรมมันๆ เถิดเทิงๆ” ต้นแย้ง
       “จะเอากิจกรรมมันๆ เถิดเทิง แต่อย่าเถิดเทิงมาก เพราะกลุ่มเป้าหมายคือเศรษฐีฝรั่งรุ่นเกษียณ กลัวหัวใจวาย” กอหญ้าบอก
       “คิดให้หัวกลับ ฉันก็คิดไม่ได้!”
       “งั้นก็ไม่ต้องคิด คืนงานไปเลย บอกว่าเราไม่ว่าง งานตรึมถึงปีหน้า”
       
       “อุ๊ยตายได้ยินพอดี” ฮันนี่เดินเข้ามา ฟ้า บีบี ต้น กอหญ้าถึงกับสะดุ้ง
       “ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะได้ยินคำว่า ”คิดไม่ได้” จากปากของน้ำฟ้า”
       “แค่พูดลอยๆ”
       “เหรอ แล้วที่บอกว่าจะคืนงานล่ะ”
       “ก็ลอยเหมือนกัน”
       “แต่ถ้าเข้าหูบอส เธอจมแน่!”
       “เฮ้อ เบื่อว่ะ...ถามจริงเหอะ มาทำงานหรือมาอิจฉา เดี๋ยวก็ฟ้องบอสมั่งหรอก” ต้นบอก
       “ก็เอาสิ” ฮันนี่ท้า ต้นหลบตาทันที “ฉันไม่ฟ้องบอสก็ได้ ถือว่าให้โอกาสและฉันไม่อยากเสียลูกค้า ทำให้ได้แล้วกัน ฉันสัญญากับลูกค้าไว้ว่าจะส่งงานให้ดูพรุ่งนี้!”
       “พรุ่งนี้!”
       ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน ฮันนี่เดินออกไป ฟ้า บีบี ต้น กอหญ้าถึงกับเซ็ง
       
       “หาเรื่องบีบเราชัดๆ เลยอ่ะ” บีบีบ่น
       “บีบี หาเครื่องรีดน้ำอ้อยได้ป่ะ” ฟ้าถามขึ้นมา
       “อามาทำอะไร จะให้มีคนรีดน้ำอ้อยโชว์ฝรั่งเหรอ”
       “รีดสมองฉันตอนนี้เลย...ฟีบ!”
       ฟ้าเครียด และนึกไม่ไว้วางใจเสี่ยตั๊ก
       ขณะนั้นฮันนี่เดินมาส่งเสี่ยตั๊ก
       “อย่าเผลอหลุดออกมาแล้วกันว่าคุณรู้จักฉันมาก่อน ฉันไม่อยากให้มันไหวตัวทัน นังนั่นฉลาดจะตาย” ฮันนี่บอกเสี่ยตั๊ก
       “สู้ไม่ได้ แล้วยังจะไปสู้”
       “ฉันไม่ยอมแพ้มันหรอก แต่ตอนนี้ ฉันทำอะไรไม่ค่อยสะดวก คุณช่วยฉันฉันก็ช่วยคุณ”ฮันนี่เหลือบไปเห็นดินยืนอยู่ ฮันนี่ตกใจ “ดิน!”
       ดินมองมาที่เสียตั๊ก
       “คุณรู้จักผู้ชายคนนี้ด้วยเหรอ”
       “อ้าว...คุณ เราเคยเจอกันที่ร้านอาหารกับคุณฟ้าด้วย โลกกลมดีจริงๆ” เสี่ยตั๊กทักดิน ฮันนี่พยายามแก้ตัว
       “อ๋อ...ก็คุณตั๊กเป็นลูกค้าของที่นี่ ทำไมฉันจะไม่รู้จัก”
       “ลูกค้าเหรอ”
       “ครับ ผมมาจ้างบริษัทเพอร์เฟ็กต์ดรีมทำงานให้ผม นี่ครับนามบัตร” เสี่ยตั๊กยื่นนามบัตรให้ดิน ดินรับมาอ่าน “ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ...คุณดินใช่มั้ยครับ”
       “ครับ”
       
       ดินมองหน้าเสี่ยตั๊กอย่างไม่ไว้ใจนัก ก่อนจะเดินเข้าไปในออฟฟิศ โดยไม่แลมองฮันนี่เลย ฮันนี่เจ็บใจ
       “ท่าทางโจทย์คุณเยอะจริงๆ นะฮันนี่ เอาน่ะ ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม”
       เสี่ยตั๊กหัวเราะอารมณ์ดีแล้วเดินออกไป ฮันนี่หงุดหงิด
       ฟ้ากำลังนั่งคิดงานของเสี่ยตั๊ก ดินเดินเข้ามาบีบีเดินเข้ามาเห็นดินจึงรีบสะกิดให้ฟ้าดู
       “โจทย์แกมา”
       ฟ้าเห็นดิน ฟ้าเมิน ไม่พูดด้วย ดินทำเป็นไม่สน ฟ้าเหลือบมองพอเห็นดินไม่สน ฟ้าแอบหงุดหงิด
       กอหญ้าเดินออกมาจะกลับ
       “อ้าว...กอหญ้าทำไมวันนี้กลับเร็ว” บีบีทักกอหญ้า
       “ไปดูแม่ค่ะ แม่ไม่ค่อยสบาย”
       “แล้วทำไมไม่ให้นายดินล่วงหน้าไปดูก่อน มาเสียเวลารับเราอีกทำไม ไม่กลัวว่าแม่จะเป็นอะไรมากเลยหรือไง” ฟ้าแหวขึ้นมาบีบีและกอหญ้าถึงกับเหวอ
       “ผมพาแม่ไปส่งที่โรงพยาบาลก่อนแล้ว ถึงมือหมอปลอดภัย เลยแวะมารับน้อง...ชัดมั้ย” ดินบอก ฟ้าหน้าแตกตอบเสียงอ่อย
       “ชัด”
       ฟ้านั่งทำงานต่อ แต่แอบหงุดหงิดดิน
       “ไป กอหญ้า”
       “แล้วโทรบอกพี่นะกอหญ้าว่าอาการแม่เป็นไงบ้าง”
       “ค่ะ ขอบคุณค่ะ”
       “แม่ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ ตอนนี้ไม่น่าห่วง ห่วงคนบางคนแถวนี้มากกว่าครับสงสัยเป็นอัลไซเมอร์ ขี้ลืม เคยบอกคนอื่นไม่ให้มายุ่ง แต่ตัวเองชอบยุ่งเรื่องคนอื่น” ดินบอกแล้วรีบเดินออกไปกับกอหญ้า บีบียืนงง
       “ต๊าย...หล่อแล้วยังปากจัด ผิดมาก แล้วหมายถึงใครอ่ะ ที่ชอบสาระแน” บีบีได้ยินเสียงดินสอทิ่มโต๊ะกึกๆๆๆ บีบีหันไปมอง เห็นฟ้าทิ่มดินสอกับโต๊ะอย่างนึกเคือง “เค้าว่าแกเหรอฟ้า แล้วไป ไม่ใช่ฉัน!”
       บีบีเดินออกไป ฟ้ายิ่งจี๊ด ต้นยืนมองกอหญ้าที่เดินออกไปกับดินอยู่ที่มุมหนึ่ง อย่างเป็นห่วง
       น้ำฟ้านั่งทำงานจนเย็นเมื่อเดินออกมาจากออฟฟิศก็พบคุณวียืนรออยู่
       “คุณวี”
       คุณวียิ้มอย่างขอโทษกับฟ้า
       “ผมขอโทษนะครับ ไม่น่า ทำตัวไร้สาระ ไม่มีเหตุผลแบบนั้น”
       คุณวีบอก ขณะเดินคุยมากับฟ้า
       “ฟ้าก็ทำตัวงี่เง่าบ่อยไปค่ะ”
       “คุณฟ้าว่าผมงี่เง่าอยู่ใช่มั้ยครับ”
       “ค่ะ...อุ๊ย ไม่ใช่...คือ...ก็แบบว่า...คล้ายๆ”
       “บอกผมตรงๆ ได้ครับ ผมไม่โกรธ ผมอยากให้เราสองคนตรงไปตรงมา” ฟ้าอึ้งก่อนตะตอบรับออกมา
       “ค่ะ ดีค่ะ”
       “ถ้าเรามีอะไรแล้วไม่พูดจากันตรงๆ สักวันหนึ่ง มันอาจจะไปไม่รอด ผมไม่อยากให้มีวันนั้น”
       “มันต้องรอดสิคะ เชื่อฟ้า”
       “งั้นบอกอะไรผมตรงๆ อีกอย่างได้มั้ย”
       “ค่ะ”
       “กับคุณดิน คุณฟ้า...”
       น้ำฟ้ารู้ว่าคุณวีจะพูดอะไรจึงขัดขึ้นทันที
       “ฟ้าจะพูดตรงๆครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะคะ...ฟ้ากับนายดินเป็นเพื่อนกันค่ะ”
       น้ำฟ้ายิ้มให้คุณวีอย่างมั่นใจ คุณวียิ้มกว้างให้ฟ้าอย่างสบายใจ
        
       ค่ำคืนนั้น ดินประคองสายหยุดเข้ามานั่ง โดยมีกอหญ้าถือถุงยาตามมา
       “ขอบใจจ๊ะ”
       “ทำไมปล่อยให้ความดันขึ้นอีกล่ะแม่” ดินถามอย่างเป็นห่วง
       “คงจะเครียด”
       “หนูฟันธงเลยว่าแม่เครียดเพราะมาอยู่กรุงเทพนานเกินไปแล้ว”
       “อาจจะใช่ ไม่ได้ทำงานอย่างที่เคยทำ ไมได้เห็นดอกไม้สวยๆ ไม่ได้สูดอากาศบริสุทธิ์”
       “กลับบ้านมั้ยแม่”
       “ยังกลับไม่ได้ ยังไม่ได้รักกันเลย” สายหยุดบอกอย่างลืมตัว
       “อะไรนะแม่” ดินกับกอหญ้าถามออกมาพร้อมกัน
       “เปล่าจ๊ะ ไม่มีอะไร...กอหญ้า แม่ต้องกินยาไรบ้างเนี่ย” สายหยุดรีบเปลี่ยนเรื่อง
       “เดี๋ยวหนูจัดให้ค่ะ”
       กอหญ้าเดินเข้าไป ดินมองสายหยุดอย่างสงสัย
       “เฮ้อ เพลียจัง”
       สายหยุดหลับตา ปิดการรับรู้
       ขณะนั้นบีบียังอยู่ที่ออฟฟิศนั่งคิดราคาต้นทุนจากรูปแบบงานที่ฟ้าคิด
       “ค่าขนส่งเรือจากภูเก็ต โอย รถสิบล้อกี่คันเนี่ย...ค่าคอนเสิร์ตศิลปิน...”
       ต้นเดินเข้ามาบอกบีบี
       “แบบเวทีกับบรรยากาศตกแต่งงานเสร็จแล้วนะเจ๊”
       “เหลือตีราคาแบบของแกอีก โอ๊ย จะเสร็จกี่โมงเนี่ย”
       “ให้ช่วยป่ะ”
       “เอาเบอร์เฮียเพ้งมาให้ฉัน ฉันจะให้เฮียตีราคา”
       “เจ๊ไม่มีเหรอ”
       “มีแล้วจะถามแกเหรอ อยากได้เจ้าใหม่ เจ้าเก่าแพ้งแพงอ่ะ ได้ข่าวว่าเฮียเพ้งถูก”
       “ต้องถามพี่ธี ผมไม่ได้จดเอาไว้”
       “แกถามให้หน่อย”
       “ได้”
       ต้นโทรหาธีรเทพเพื่อขอเบอร์เฮียเพ้งแต่ธีรเทพไม่ให้
       “เสียใจน้อง ใครอยากได้ ก็ให้เขาโทรมาขอเอง ตามนั้น” ธีรเทพวางสาย แล้วยิ้มอย่างชอบใจ “ฉันถือไพ่เหนือกว่าเธอแล้ว ยัยบีบี ฮี่ๆๆ”
       ต้นบอกบีบีตามที่ธีรเทพบอก
       “ไม่มีทาง”
       บีบียืนยันเมื่อรู้ว่าธีรเทพจะให้เธอโทรไปหา
       “มีเด่ะ แต่เจ๊ไม่เดิน”
       “ให้โทรไปขอนายนั่นเนี่ยนะ”
       “ก็มีทางเดียว”
       “ไม่!”
       “งั้นก็ช่วยอะไรไม่ได้”
       “ฉันจะเปิดสมุดหน้าเหลือง หาเอง!ไม่ง้อ!”
       “ตามใจ ผมกลับนะ มีธุระด๊วนด่วน”
       ต้นบอกแล้วรีบออกไปเลย
       “ไอ้ต้น ไหนบอกจะช่วยไง ไอ้น้องไม่มีน้ำใจ” บีบีบ่นแล้วเดินไปหยิบสมุดหน้าเหลือง มาเปิดหาเบอร์เฮียเพ้ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ “เอ๊ะ หาแบบออนไลน์ก็ได้นี่ เร็วกว่า ฉลาดจริงเรา”
       บีบีไปนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ เปิดหาเบอร์เฮียเพ้งในกูเกิ้ล
       ขณะนั้นธีรเทพนั่งรออยู่ที่ร้านรักนิรันดร์ ธีรเทพนั่งแล้วรออีก หวังจะให้บีบีโทรมา
       “ทำไมไม่โทรมาสักทีวะ ไม่เอาหรือไง เบอร์เฮียเพ้ง ฉันให้โอกาสเธออีกห้านาที ไม่โทร ฉันปิดเครื่อง ปิดการสื่อสาร”
       ธีรเทพนั่งรอต่อไป แต่ใจไม่เป็นสุข มองโทรศัพท์ตลอดเวลา
       ฟ้ากับคุณวีมาทานอาหารด้วยกัน แต่ฟ้านั่งเขี่ยข้าวในจานดูเหม่อลอย จนคุณวีสังเกตเห็น
       “ไม่หิวเหรอครับ”
       “เอ่อ ค่ะ”
       “ดูเครียดๆ นะครับ”
       “ค่ะ เป็นห่วงแม่ค่ะ ดึกแล้ว”
       “งั้น...”
       “ฟ้ากลับนะคะ แล้วเจอกันนะคะคุณวี ขอบคุณค่ะที่เข้าใจฟ้า”
       ฟ้าบอกแล้วรีบออกไป คุณวีมองตามฟ้าอึ้งๆ ถอนใจ รู้สึกไม่ค่อยมีความสุขกับความรักครั้งนี้ซะแล้ว เสียงมือถือคุณวีดังขึ้น คุณวีมองมือถืออย่างแปลกใจ
       “เคท...”
       คืนนั้นต้นมาด้อมๆ มองๆ ที่หน้าบ้านดิน ฟ้าขับรถผ่านมาเห็นต้นจึงหยุดรถ เปิดกระจกถาม
       “ไอ้ต้น! มาทำอะไรตรงนี้”
       “ชู่ว์! อย่าเสียงดังไปพี่ฟ้า ผมอยากมาเยี่ยมแม่กอหญ้า”
       “แล้ว...แม่เป็นไงบ้าง”
       “ไม่รู้ โทรหากอหญ้าไม่ยอมรับสายเลย”
       ฟ้าลงจากรถ เพราะอยากรู้เหมือนกัน
       “แล้วทำไมไม่กดกริ่งเข้าไป”
       “ทำใจอยู่พี่ กลัวเขาไม่ให้เข้าบ้าน”
       “ไม่เห็นต้องกลัว ในเมื่อแกบริสุทธิ์ใจ เดี๋ยวฉันกดกริ่งให้นะ”
       “อย่าเพิ่งพี่ ให้ผมเตรียมใจก่อนเด่ะ!”
       ฟ้าไม่ฟัง รีบไปกดกริ่งให้ต้น แล้วตัวเองก็วิ่งหนี ต้นเกี่ยวตัวฟ้าเอาไว้
       “อ้าว ช่วยแล้วชิ่ง ไม่อยู่เป็นเพื่อนกันก่อนล่ะพี่ฟ้า”
       “ฉันกับนายดิน ประกาศลั่นออกไปแล้ว ว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของอีกคน ปล่อยฉัน”
       “ก็พี่ไม่ได้ยุ่งเรื่องของพี่ดิน แต่ยุ่งเรื่องของผม”
       “มันก็เกี่ยวข้องกับนายนั่น ปล่อย ไอ้ต้น”
       น้ำฟ้ามองเข้าไปในบ้าน กลัวดินออกมาเห็น แต่ต้นยังไม่ยอมปล่อย ฟ้ากระทืบเท้าต้น
       “โอ๊ย”
       เมื่อต้นยอมปล่อยน้ ำฟ้ารีบขึ้นรถขับออกไป ดินเดินออกมา จึงเห็นแค่ต้นร้องโอดโอยอยู่
       “ว่าไง ต้น”
       “พี่ฟ้ากดกริ่งครับ...แต่ผมกำลังบาดเจ็บ” ดินมองไปนอกบ้าน เห็นท้ายรถฟ้าขับออกไปไวๆ ดินส่ายหัว “แล้วก็กำลังจะกลับครับ”
       ต้นกำลังจะเดินกลับ ดินเข้าไปเหนี่ยวเอาไว้
       “มาแล้ว ทำไมไม่เข้าบ้าน”
       “เข้าได้ใช่มั้ยพี่ ขอบคุณครับ”
       ต้นรีบเดินเข้าบ้านดิน ดินมองต้นอย่างรู้ทัน ยิ้มๆ
       ที่บ้านคุณสดใสขณะนั้นน้ำฝนนั่งดูเอกสาร ทำงานเครียดอยู่ ฟ้าเดินเข้ามา
       “แม่ล่ะ ฝน”
       “หลับแล้วค่ะ”
       “อาการแม่เป็นไงบ้าง”
       “โอเคค่ะ”
       “งานเยอะเหรอ ถึงต้องเอากลับมาทำที่บ้าน”
       “ค่ะ”
       “เจอจอห์นบ้างมั้ย”
       “ไม่เจอค่ะ อย่าถามถึงเขาเลย ฝนไม่อยากได้ยิน”
       “ฝน...”
       “ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ค่ะพี่ฟ้า จบนะคะ ฝนขอทำงาน” ฟ้าถอนใจ เดินเข้าบ้าน จู่ๆ น้ำฝนจึงถามขึ้นมา “พี่ฟ้ารักคุณวีแน่เหรอคะ”
       ฟ้าชะงักหั้นกลับมา
       “ทำไมถามพี่แบบนั้น”
       “ไม่มีอะไรค่ะ แค่อยากถามดู”
       “แกมีอะไรที่อยากจะบอกพี่หรือเปล่า”
       “เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ”
       “แน่ใจนะ ว่าไม่มีอะไร”
       “แน่ใจค่ะ ถ้าพี่กับคุณวีรักกันจริง ฝนดีใจด้วยและขอให้พี่ฟ้าหนักแน่นกับการตัดสินใจนี้ อย่าหวั่นไหว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น นะคะ”
       “ทำไมวันนี้แกพูดอะไรแปลกๆ”
       “ก็แค่...คำพูดของคนที่เพิ่งเจอความรักที่เลวร้ายมาเท่านั้นเองค่ะ”
       น้ำฝนยิ้มให้ฟ้า แล้วหันไปใส่ใจกับงานต่อ ฟ้านึกแปลกๆ กับคำพูดของน้ำฝน
       ทางด้านธีรเทพหลังจากนั่งรอโทรศัพท์บีบีมาเป็นชั่วโมง ธีรเทพมองนาฬิกาอย่างนึกฉุน
       “นี่มันปาเข้าไปเป็นชั่วโมงแล้วนะ ยัยบีบี! โอกาสเธอได้หมดลงแล้ว ไม่โทร ฉันปิดเครื่อง!”
       ธีรเทพลุกขึ้นเดินออกจากร้านไป
       ส่วนบีบีเมื่อเสร็จงานเธอเดินลั้ลลาออกจากออฟฟิศอย่างมีความสุข
       “ไม่มีอะไรที่ผู้หญิงไทยอย่างบีบีทำไม่ได้ ตีราคาต้นทุนทุกอย่างเรียบร้อย ฮ่าๆๆ”
       ธีรเทพโผล่ออกมาจากมุมมืด
       “ยัยบีบี”
       บีบีตกใจ กระหน่ำตีธีรเทพ
       “ว้าย! ไอ้โจรปล้นสวาท อย่าทำอะไรฉันนะ อย่านะ ว้าย ช่วยด้วย ช่วยผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่มีทางสู้ด้วยค่า”
       “โว้ย! ฉันเอง”
       “อ้าว ไม่ใช่โจรปล้นสวาทเหรอ”
       “ต่อให้เป็นจริงๆ ก็ปล้นสวาทเธอไม่ลงหรอกย่ะ เห็นแล้วต่อมมันหด”
       “ดูถูก ทำไม สามสี่ ยี่สิบสี่สามห้า สูงร้อยกว่าๆอย่างฉัน เห็นแล้วหดยังไง ดูให้ชัดๆ” บีบีจับหน้าธีรเทพให้มองตัวเองชัดๆ ธีรเทพกับบีบีจ้องหน้ากัน สองคนหวั่นไหว ธีรเทพรีบหลับตา “ดู อย่าหลับตา”
       “ไม่ดู”
       บีบีถ่างเปลือกตาธีรเทพขึ้น
       “ฉันบอกให้ดู”
       “โอ๊ย ช่วยด้วยครับ ผู้ชายตัวเล็กๆ ไม่มีทางสู้กำลังถูกผู้หญิงถึกลวนลามครับ”
       “อี๋!” บีบีผลักธีรเทพออกไป “กล้าใช้เนอะคำว่าถูกลวนลาม แล้วเสนอหน้ามาทำไม ใครใช้ให้มา”
       ธีรเทพมองหน้าบีบีนิ่ง สายตาจริงจังมาก บีบีชักหวั่นใจ
       อีกด้านหนึ่งที่บาร์ของโรงแรม เคทนั่งซึมอยู่กับแก้วเครื่องดื่ม คุณวีเดินเข้ามาเห็นเคท เคทยกแก้วขึ้นดื่ม คุณวีเข้ามาแย่งแก้วจากเคท
       “เคท...พอเถอะ”
       เคทเห็นคุณวี จึงยิ้มอย่างขมขื่น
       “มาแล้วเหรอ”
       “เราควรคุยกันแบบมีสตินะ”
       เคทยิ่งหัวเราะออกมาอย่างขื่นขม คุณวีมองเคทยิ่งรู้สึกสงสาร
       ส่วนที่หน้าออฟฟิศเพอร์เฟ็กต์ดรีมธีรเทพยังยืนจ้องหน้าบีบีอยู่
       “เป็นหินไปแล้วหรือไง มาทำไม!” บีบีถามขึ้นมา
       “เบอร์เฮียเพ้งไง ไม่เอาหรือไง”
       “เชอะ มาให้ฉันง้อเหรอ ผิดแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยได้ด้วยสองมือและสมองของฉัน ไม่ต้องง้อนาย”
       “เรียบร้อยแล้ว ก็รีบกลับบ้านไปสิ ดึกแล้ว ไม่เห็นหรือไง”
       “ก็จะกลับอยู่เนี่ย แต่มีคนปัญญาอ่อนมาขวาง ถอยไป” ธีรเทพไม่ถอย “ฉันบอกให้ถอย”
       “ฉันไม่ใช่คนปัญญาอ่อน ไม่ถอย”
       เมื่อธีรเทพไม่ถอยบีบีจึงเดินเลี่ยงไปเอง
       “ประสาท!”
       “รีบขึ้นรถไปเลย เร็วๆ ชักช้า เดี๋ยวก็โดนปล้นสวาทจริงๆ หรอก เร็วๆ”
       “อย่ามาเร่ง”
       ธีรเทพไล่บีบีขึ้นรถ เหมือนต้อนวัวต้อนควาย
       “เร็ว เร็วอีก ชิ้วๆ”
       “อ๊าย อย่าเร่ง บ้าหรือไง ว้ายๆๆ”
       บีบีรีบขึ้นรถอย่างลน ขับออกไปได้ ธีรเทพมองตาม
       “เป็นสาวเป็นแส้ กลับบ้านดึก ไม่กลัวภัยสังคมบ้างหรือไง ต้องให้มาดูแล เชอะ”
       ธีรเทพบ่นออกมา
       ส่วนที่บ้านดินขณะนั้นเขากำลังเดินออกมาส่งต้น
       “ขอบใจนะที่มาเยี่ยม”
       “ไม่เป็นไรพี่ เต็มใจอยู่แล้ว”
       “ถามอะไรหน่อยสิ คุณฟ้ากับคุณวี ดีกันหรือยัง”
       “ไหนตกลงกันว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของใครอีกคนไง” ต้นย้อนถาม ดินถึงกับสะอึก
       “ก็ไม่ได้อยากยุ่ง แต่อยากรู้ ก็แค่นั้น”
       “ผมเข้าใจ”
       “เข้าใจอะไร”
       “คนเคยเป็นเพื่อนกัน โกรธกันยังไงก็ตัดกันไม่ขาดหรอก ดีกันแล้ว แต่ยังจัดการเรื่องคุณเคทไม่เคลียร์”
       “แล้ว...ลูกค้าแกคนนั้น เสี่ยตั๊กอะไรนั่นน่ะ เป็นไง น่าไว้ใจแค่ไหน”
       “ก็โอเคนี่พี่ เงินหนา รับรองไม่เบี้ยว”
       “ฉันไม่ได้กลัวเบี้ยว แต่...บอกคุณฟ้าระวังไว้หน่อย แกอย่าไปบอกคุณฟ้านะว่าฉันถามเรื่องของเขา”
       “ปิดปากเงียบเลย”
       ต้นแยกจากดินเดินไปที่มอเตอร์ไซค์พร้อมกับหยิบโทรศัท์ขึ้นมาโทรบอกน้ำฟ้าทันที
       “อะไรนะ นายดินถามเรื่องฉันกับคุณวี!”
       ฟ้าย้อนถามอย่างแปลกใจ ขณะนั้นต้นต้นคุยมือถือกับฟ้าระหว่างจะขึ้นมอเตอร์ไซค์
       “ใช่พี่ ดูพี่ดินเป็นห่วงสถานการณ์ของพี่กับคุณวีจริงๆ นะ”
       “เหรอ”
       “พี่ฟ้าอย่าโกรธพี่ดินนะ คนเราถ้าไม่รักไม่หวังดี เขาไม่กลืนน้ำลายตัวเองแบบนี้หรอก”
       “เหรอ”
       “แล้วพี่ดินก็ฝากเตือนเรื่องเสี่ยตั๊ก เขาดูไม่น่าไว้ใจ”
       “เหรอ”
       “ตามนั้นนะ”
       ต้นวางสาย ขึ้นมอเตอร์ไซค์ ดินเข้ามาล็อกคอต้น
       “ไอ้ต้น ไอ้ปากโป้ง”
       “ว้ากกก อย่าทำอะไรผ้ม!” ต้นร้องเสียงหลง
       “เดี๋ยวก็ไม่ช่วยง้อกอหญ้าให้เลย”
       “ผมผิดไปแล้วคร้าบพี่”
       ดินมองต้น เอือมๆ ที่ต้นไม่ได้รูดซิปปากอย่างที่บอก
       ส่วนน้ำฟ้าระหว่างอยู่ในห้อง เธอมองรูป “แค่กอด” แล้วคิดถึงดิน
       “นายเป็นเพื่อนที่ดีของฉันจริงๆ เหรอ”
       อีกด้านหนึ่งขณะนั้นคุณวีประคองเคทที่อยู่ในอาการมึนเมาเข้ามาในห้อง
       “เดินดีๆ สิเคท”
       เคททิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ คุณวีเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าของเคทที่เก็บเรียบร้อย เตรียมตัวเดินทางวางอยู่
       “เคท...คุณ”
       “ใช่ ฉันจะกลับอเมริกาพรุ่งนี้”
       “แล้วเรื่อง...หย่า”
       “ฉันยังไม่หย่า”
       “แล้วคุณจะให้ผมมาคุยอะไรกับคุณอีก”
       “ฉันมีคำถามจะถามคุณ”
       “อะไร”
       “ทำไมคุณถึงรักมัน”
       “รักเพราะรัก”
       คำตอบนี้ทำให้เคทถึงกับอึ้ง
       “แค่นี้เองเหรอ”
       “ใช่ แค่นี้ ไม่ต้องพยายามทำให้ผมรัก ถ้าผมจะรัก ผมก็รัก แต่ถ้าไม่รัก ให้ทำยังไงผมก็ไม่รัก”
       “เหมือนที่ฉันกำลังทำให้คุณกลับมารักฉัน แต่มันก็ไม่ได้ผล ใช่มั้ย”
       “คุณไม่รู้ตัวเองหรอก ว่าคุณรักตัวเองมากกว่า”
       “มันเจ็บมากเลยนะวี”
       “ผมขอโทษ นี่คือสิ่งเดียวที่ผมจะให้คุณได้ในตอนนี้”
       เคทค่อยๆ ลุกเดินไปกอดคุณวี
       “แต่มันยังไม่จบหรอกวี ยังไม่ใช่ตอนนี้”
       คุณวีอึ้งมองเคทอย่างผิดหวัง เคทเห็นสายตาของคุณวีเหมือนคุณวีกำลังมองสิ่งของเน่าเหม็นน่ารังเกียจ เคทเสียใจมาก คุณวีดันตัวเคทออกแล้วเดินออกจากห้องไป เคทค่อยทรุดตัวลง รู้สึกเจ็บกับสายตาของคุณวี
       วันต่อมาขณะที่ดินกำลังเช็กอุปกรณ์กล้องอยู่ที่บ้าน ฟ้าเดินเข้ามาหา
       “นายดิน”
       ดินแปลกใจและดีใจที่เห็นฟ้า แต่ทำไม่รู้ไม่ชี้
       “มีอะไร อย่าบอกนะว่าจะมาง้อผม”
       “ปากยังเงี้ย จะยอมให้เพื่อนต่อไปดีมั้ย”
       “แล้วปากอย่างคุณล่ะ”
       “นายดิน!”
       “ว่าเข้าบ้างทำโกรธ จะมาหาเรื่องด่าอะไรอีก”
       “ไม่ได้มาด่า มาบอกว่า ขอบใจที่เป็นห่วง”
       “มองผมในแง่ดีขึ้นมาบ้างแล้วใช่มั้ยหลังจากงี่เง่ามานาน”
       “มันน่านัก...”
       “คุณฟ้าอย่าเสียเวลากับผมเลย จะไปทำอะไรก็ไปทำไป” ดินบอกเสียงจริงจัง ฟ้าถึงกับอึ้ง
       “พูดงี้หมายความว่าไง”
       “ผมคงทำได้แค่เพียงมองอยู่ห่างๆ จะให้ไปยุ่งเกี่ยวอะไรด้วยเหมือนเมื่อก่อนคงไม่ได้อีกต่อไปแล้ว”
       “ฉันอุตส่าห์มาคุยกับนายดีๆ นะ”
       “ขอบคุณที่เข้าใจความหวังดีของผม คุณกลับไปเถอะ”
       น้ำฟ้าเสียใจที่ดินพูดแบบนี้
       “ได้ จะแค่นี้กันก็ได้ ขอบใจ แต่ถ้าจะให้ดี แม้แต่มองอยู่ห่างๆ ก็คงไม่จำเป็น”
       ฟ้าเดินกลับออกไป ดินถอนใจ กอหญ้าเดินเข้ามา
       “น่าเบื่อ งี่เง่ากันทั้งคู่”
       “พี่ไม่อยากให้คุณวีเอาเรื่องของพี่มาเป็นประเด็นอีก”
       “เฮ้อ หนูจะไปทำงาน ไปส่งหนูเร็ว”
       “วันนี้รถเสีย”
       “เฮ้ย อะไรอ่ะ”
       ดินทำเป็นเช็กกล้องต่อไปและทำไม่รู้ไม่ชี้
       “รถเสียตามอารมณ์เจ้าของหรือไงเนี่ย”
       กอหญ้าเดินบ่นออกมาแล้วต้องชะงักเมื่อเห็นต้นรออยู่หน้าบ้านกับมอเตอร์ไซค์คู่ใจ ยิ้มเผล่ ยื่นหมวกกันน็อกให้กอหญ้า
       “แว้นๆ มั้ยน้อง”
       กอหญ้าอึ้ง มองต้นอย่างลังเล
       กอหญ้าไม่ยอมขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปกับต้นและเดินหนีโดยมีต้นขี่มอเตอร์ไซค์ง้อ
       “กอหญ้า เดินเมื่อยน้า” กอหญ้าไม่พูดด้วย เร่งฝีเท้าเร็วขึ้น “เบาะนิ่มน้า” กอหญ้าไม่พูดด้วยและวิ่งหนี “เอ๊า!” กอหญ้าวิ่งเร็วๆ ขึ้น หนีต้นสุดชีวิต “โห...ใส่เกียร์ห้าหนีขนาดนี้เลยเหรอ ทำไม คนสำนึกผิดแล้วไม่ให้โอกาสกันบ้าง”
       ป้าคนหนึ่งขึ้นมานั่งซ้อนท้ายต้น
       “ไปปากซอยจ๊ะ”
       “ไม่ใช่มอเตอร์ไซค์วินนะป้า”
       “อ้าวเหรอ”
       “แต่จะไปส่งให้ ไม่คิดตังค์”
       “ขอบใจจ้า หล่อทั้งตัวและหัวใจนะเนี่ย”
       ต้นรีบออกรถ อย่างเซ็งๆ
       วันเดียวกันนั้นเมื่อฟ้าเข้าออฟฟิศ เธอต้องเข้าห้องประชุมพรีเซ้นต์งานกับเสี่ยตั๊ก โดยมีพาวเวอร์พ้อยท์ประกอบ
       “จากโจทย์ที่คุณตวงสิทธิ์ให้มา”
       “เรียกผมว่าตั๊กดีกว่าครับ ได้ยินคนเรียกตวงสิทธิ์ทีไร ผมคิดว่าตัวเองเป็นนักร้องทุกที” เสี่ยตั๊กแย้ง
       “ค่ะ คุณตั๊ก จากโจทย์ที่ได้รับมาสดๆ ร้อนๆ เมื่อวาน เราเลยคิดรูปแบบงานและกิจกรรมตามที่ได้พรีเซ้นต์ไปทั้งหมดภายใต้คอนเซ็ปต์...เรือรักเรือสำราญ ณ ทุ่งทานตะวัน ชอบมั้ยคะ”
       “ดีไซน์ก็สวย เก๋ แปลก แนว ยกเรือมาไว้กลางทุ่งทานตะวัน”
       “ตามงบเป๊ะด้วยค่ะ สิบล้านไม่ขาดไม่เกิน แต่ไม่รวม vat นะคะ” บีบีบอก
       “ว่าไงคะคุณตั๊ก ชอบมั้ยคะ” ฮันนี่ถามเสี่ยตั๊ก เสี่ยตั๊กครุ่นคิด
       “ทุกอย่างตรงตามโจทย์ แต่ผมเพิ่งปิ๊งไอเดียใหม่เมื่อคืน ถ้าเปลี่ยนคอนเซ็ปท์เป็นอีกคอนเซ็ปท์ล่ะครับ”
       “หา! เปลี่ยนคอนเซ็ปต์”
       ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกันยกเว้นฮันนี่
       “คอนเซ็ปท์อะไรล่ะคะ” ฟ้าถาม
       “ยังไม่รู้ครับ คงต้องให้คุณฟ้าช่วยคิด เป็นทางเลือกนะครับ เพราะเวลาที่ผมเสนอเรื่องนี้กับบอร์ด ผมต้องมีตัวเลือกให้พวกเค้าได้ตัดสินใจ”
       ฟ้าและทุกคนลอบถอนหายใจ
       “ไม่ต้องห่วงนะคะ เพอร์เฟ็กท์ดรีมของเรา ทำได้ทุกอย่างเพื่อความพอใจของลูกค้าค่ะ” ฮันนี่รีบบอก
       “ผมช่วยคิดก็ได้นะ จะได้จบทีเดียว...ทุกคนว่างกันมั้ยครับ”
       
       น้ำฟ้า บีบี ต้น กอหญ้า มองหน้ากันอึ้งๆ ฮันนี่แอบยิ้มพอใจกับเสี่ยตั๊ก
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 37 อวสาน
เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 36
เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 35
เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 34
เส้นตายสลายโสด ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 18 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 17 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
5 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014