หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เกมร้ายเกมรัก

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
18 พฤศจิกายน 2554 09:05 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19
       
       เพลินตาแอบย่องเข้ามาในบ้าน หันไปก็ตกใจที่เห็นพิสมัยรออยู่ เธอหันจะหนี แต่แม่ก็ตามมาขวาง
       “เลิกหลบหน้าแม่ซักทียัยตา!”
       “ตาไม่ได้หลบหน้าแม่ซักหน่อย”
       “ถ้าไม่ได้หลบหน้าแม่ ก็หันมามองแม่เดี๋ยวนี้!!”
       เพลินตาไม่หัน พิสมัยจับหน้าให้หันมา แต่เพลินตาไม่กรอกตามามอง
       “ยัยตา!!!”
       เพลินตาเอามือแม่ออก แล้วหันมาจ้องหน้าอย่างสุดทน
       “แม่จะอะไรกะตานักหนา ตาก็บอกไปแล้วว่าตาจะตัดใจจากพี่ชาร์ล”
       “ไม่ได้! แม่ไม่ยอม ชาร์ลเขาแค่ประกาศแต่งงานกับยัยชมพูแพร ยังไงลูกก็ต้องหาทางล้มงานแต่งงานของชาร์ลให้ได้”
       เพลินตาหนักแน่น
       “ตาขอบอกแม่เป็นครั้งสุดท้ายว่าตาไม่ทำ”
       “แม่ก็ขอบอกลูกเป็นครั้งสุดท้ายว่า ลูกต้องทำ”
       เพลินตากรี๊ดออกมาดังลั่น
       “อ๊ายยย! แม่จะบังคับตาไปถึงไหน ตาไม่ไหวแล้ว”
       
       เพลินตาปล่อยโฮออกมา พิสมัยอึ้ง
       “ยัยตา...แม่ไม่เคยบังคับลูกนะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ทำก็เพราะแม่รักลูก แม่อยากให้ลูกสบาย”
       เพลินตาปัดมือพิสมัยออก
       “แม่รักตาหรือแม่รักตัวเองกันแน่! แม่ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของตาเลย แม่เอาแต่คิดว่าถ้าตาไม่ได้แต่งงานกับพี่ชาร์ล แม่ก็จะชวดสมบัติของลุงไมเคิล แม่รู้มั๊ยว่าพี่ชาร์ลเขาพูดอะไรกับตา พี่ชาร์ลบอกว่า เขาไม่รักตา ไม่มีวันรัก ถึงแม้เขาจะไม่มีใคร ประโยคนี้มันฝังอยู่ในหัวสมอง ทำยังไงก็สลัดมันไม่หลุด มันทำให้ตารู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า คนเขาไม่รักก็ยังไปตามตื้อเขา แม่ไม่เป็นตา แม่ไม่เข้าใจหรอก”
       เพลินตาพูดจบก็วิ่งขึ้นที่ห้องนอน แล้วทิ้งตัวนอนร้องไห้บนเตียง ไม่นานพิสมัยเปิดประตูเข้ามา
       “ทำไมไม่เล่าให้แม่ฟังว่าชาร์ลเขาพูดแบบนี้กับลูก”
       “เมื่อวานตอนที่ตากำลังจะเล่า แม่ไม่ฟัง แม่เอาแต่ว่าตา”
       พิสมัยขยับเข้ามานั่ง ดึงเพลินตามากอด
       “แม่ขอโทษ”
       เพลินตาปล่อยโฮอีกครั้ง กอดแม่แน่น เพลินตาลูบหัวลูกด้วยความสงสาร
       “แม่นึกถึงแต่ตัวเองอย่างที่ลูกพูดจริงๆ ต่อไปนี้ลูกไม่ต้องดูไร้ค่าในสายตาใครอีกแล้ว กลับบ้านเรากันนะ” เพลินตาผละออกมามองหน้าแม่ “กลับอเมริกากัน”
       เพลินตาพยักหน้า พิสมัยเช็ดน้ำตาให้ลูกแล้วก็กอดกันอีกครั้ง
       
       + + + + + + + + + + + +
       
       ที่ โรงพยาบาล
        
       
       ฟ้าลดายังนอนไม่ได้สติ สายชลเฝ้าดูแลอยู่ไม่ห่าง จับมือและคอยมองเธอตลอดเวลา ระหว่างนั้นเสียงมือของเธอดังขึ้น สายชลเดินไปเปิดกระเป๋า หยิบมือถือเห็นชื่อ “พี่แพร” ที่หน้าจอ
       
       สายชลกดปิดเครื่อง เก็บมือถือไว้ที่เดิม หันไปเห็นฟ้าลดาขยับตัว สายชลดีใจ รีบเข้าไปจับมือเธอไว้
       “นางฟ้า”
       ฟ้าลดาค่อยๆลืมตาขึ้นมาเห็นสายชลก็ตกใจ รีบดึงมือออก แล้วมองไปรอบๆ
       “ฉันมาอยู่นี่ได้ไง?”
       “คุณปวดหัวมากจนเป็นลม ผมก็เลยพาคุณมาโรงพยาบาล”
       ฟ้าลดารีบลุก
       “ฉันจะกลับบ้าน”
       “คุณหมอยังไม่ให้คุณกลับ”
       “แต่ฉันจะกลับ ฉันไม่ได้เป็นอะไร”
       ฟ้าลดาลุกพรวดขึ้นมายืน แต่เร็วไปหน่อยเลยหน้ามืดจะล้ม สายชลรีบประคอง
       “นั่นไง ยังคิดจะกลับบ้านอยู่อีกรึเปล่า”
       ฟ้าลดาผละออกห่างสายชล
       “ยังไงฉันก็จะกลับ! ฉันไม่มีวันอยู่ที่นี่กับคุณ!”
       
       สายชลชะงักไปด้วยความน้อยใจ ฟ้าลดาพยายามจะเดิน แต่ไม่ไหวเพราะเวียนหัวมาก ทำให้จะล้มไปบนพื้น สายชลรีบเข้าไปรับ
       “คุณนี่มันดื้อจริงๆ”
       ฟ้าลดาพยายามผละออก
       “ปล่อยฉัน! ปล่อย...”
       ฟ้าลดาไม่มีแรง สายชลจะอุ้มแต่เธอไม่ยอม
       “อย่ามายุ่งกับฉัน!”
       สายชลกอดฟ้าลดาแน่น
       “ถ้าคุณยังดื้อด้านอยู่อีก ผมจะจูบคุณเดี๋ยวนี้!”
       ฟ้าลดาหันขวับจ้องสายชลตากร้าว สายชลยื่นหน้ามา ปากจะโดนปากฟ้าลดา เธอรีบหันหน้าหนี สายชลอมยิ้มชอบใจ แล้วอุ้มเธอกลับไปที่เตียง ระหว่างนั้นพยาบาลเข้ามาเห็นก็แปลกใจ
       “เกิดอะไรขึ้นคะ?”
       “ภรรยาผมจะกลับบ้านน่ะครับ ผมห้ามก็ไม่เชื่อ พอลุกจากเตียงก็เลยล้ม”
       ฟ้าลดาค้อน สายชลยิ้มกวนๆ
       “คนไข้ยังกลับบ้านไม่ได้นะคะ ต้องนอนเฉยๆ ถ้าคุณหมอมาเห็นคุณเป็นอะไร พยาบาลจะโดนดุนะคะ”
       
       ฟ้าลดาไม่กล้าขัดขืน เหล่มองสายชลที่ยิ้มอยู่ พยาบาลประคองฟ้าลดาไปที่เตียง แล้วก็ห่มผ้าให้
       “เดี๋ยวพยาบาลจะเข้ามาเช็ดตัวให้นะคะ”
       พยาบาลพูดจบก็เดินออกไป สายชลหันไปทางพยาบาล
       “คุณพยาบาลครับ”
       สายชลเดินไปคุยบางอย่างกับพยาบาล ฟ้าลดามองตามด้วยความสงสัย พยาบาลพยักหน้ารับ แล้วหันไปทางฟ้าลดา
       “สามีคุณน้องนี่น่ารักมากเลยค่ะ”
       ทันทีที่พยาบาลออกไป ฟ้าลดารีบถามสายชลทันที
       “คุณพูดอะไรกับพี่เขา”
       “ผมบอกว่าผมจะเช็ดตัวให้ภรรยาผมเอง”
       ฟ้าลดาอึ้ง
       “ไม่นะ!!!”
       
       สายชลไม่สนใจเดินเข้าไปในห้องน้ำ ฟ้าลดากังวลใจสุดๆ ครู่หนึ่งสายชลกลับออกมาพร้อมกะละมัง และผ้าขนหนูที่บิดน้ำจนหมาดแล้ว แล้วหันมาทางฟ้าลดาที่ยกผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงคอ
       “ฉันทำเองได้ คุณกลับไปเถอะ ฉันขอร้อง”
       “บอกแล้วไงว่าอย่าดื้อ ถ้าดื้อผมจะ...”
       สายชลยื่นปากจะจูบ ฟ้าลดายกมือขึ้นมากันแล้วเบือนหน้าหนีไปข้างๆ ปากสายชลปะทะเข้าที่หลังมือของเธอที่โดนปากตัวเอง ทำให้เหมือนสองคนจูบกัน แต่มีมือมากั้นเอาไว้ สองคนมองหน้ากันนิ่งนาน แล้วก็ได้สติ ผละออกจากกัน
       สายชลบรรจงเช็ดตัวให้ฟ้าลดาอย่างทะนุถนอม ฟ้าลดารู้สึกหวั่นไหวกับสายตาของเขาที่มองเธออย่างรู้สึกบอกไม่ถูก
       
       + + + + + + + + + + + +
       
       หมอวัฒนาเก็บรูป ที่ถ่ายกับชมพูแพรหน้าเศร้า ก่อนจะเก็บใส่กล่อง รวมกับของอื่นๆที่เขาเก็บไว้แล้ว ระหว่างนั้นเสียงกดออดดังขึ้น หมอวัฒนาลุกเดินไปที่หน้าต่าง เห็นชมพูแพรยืนอยู่หน้าบ้านก็แปลกใจ เดินไปเปิดประตูให้...
       
       “แพรโทรมาตั้งหลายครั้ง แต่พี่หมอไม่เปิดเครื่อง พอโทรเข้าบ้าน เขาก็บอกว่าเบอร์นี้ยกเลิกไปแล้ว แพรก็เลยต้องมาที่นี่”
       “แพรมีธุระอะไร”
       “คุณชาร์ลโทรมาบอกว่ายัยฟ้าอยู่โรงพยาบาล แต่คุณชาร์ลไม่บอกแพรว่าฟ้าอยู่โรงพยาบาลไหน แพรอยากให้พี่หมอช่วย”
       หมอวัฒนากังวลใจ ที่ฟ้าลดาอยู่กับสายชลสองคน
       ขณะเดียวกัน...สายชลยกถาดอาหารมาวางบนโต๊ะ แล้วก็ตักข้าวป้อนฟ้าลดา
       “ฉันกินเอง” ฟ้าลดารีบบอก
       “ผมเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณต้องมานอนโรงพยาบาล ขอให้ผมได้เป็นคนดูแลคุณให้ดีที่สุดเถอะ”
       ฟ้าลดามองสายชลเห็นสีหน้าและแววตาที่จริงจังมาก ก็เลยยอมกินข้าวที่เขาป้อนให้ จากนั้นก็ดูแลจะให้เธอกินยา แล้วหันไปเห็นเหยือกน้ำหมด
       “ผมออกไปเอาน้ำก่อนนะ”
       สายชลเดินออกไป ฟ้าลดาครุ่นคิดอย่างสับสน
       “ตกลงคุณเป็นซาตาน หรือเป็นเทวดากันแน่”
       
       ฟ้าลดาถอนหายใจ แล้วก็เห็นกระเป๋าตัวเองวางอยู่บนโซฟา ฟ้าลดานึกออก รีบประคองตัวเองลงจากเตียง มาที่โซฟา เปิดกระเป๋า หยิบมือถือออกมา เห็นว่าเครื่องปิด แต่ยังไม่ทันเปิด สายชลกลับเข้ามา
       ฟ้าลดาตกใจ รีบเอามือถือซ่อนไว้ข้างหลัง สายชลเห็นเธอนั่งที่โซฟาก็แปลกใจ
       “ลุกมาทำไม?”
       “นอนนานแล้วเมื่อย”
       สายชลไม่ได้ติดใจอะไร เอาเหยือกน้ำไปวาง ฟ้าลดาถอนหายใจโล่งอก
       
       + + + + + + + + + +
       
       หมอวัฒนาวางสาย หันมาทางชมพูแพรที่นั่งหน้าเครียด
       “โทรไปตามโรงพยาบาลใหญ่ๆหลายโรงพยาบาลแล้ว ไม่มีคนไข้ชื่อฟ้าลดาเลย”
       ชมพูแพรเริ่มประสาทเสีย
       “หรือจริงๆยัยฟ้าไม่ได้อยู่โรงพยาบาล?! หรือว่ายัยฟ้าให้คุณชาร์ลโกหก!”
       หมอวัฒนาโมโหแทนฟ้าลดา
       “คนที่โกหกคงจะเป็นคุณชาร์ลมากกว่า จนป่านนี้แพรยังคิดว่าเขาเป็นคนดีอยู่อีกเหรอ”
       “เขากำลังจะเป็นสามีในอนาคตของแพร เพราะฉะนั้นแพรต้องไว้ใจและเชื่อใจเขา”
       หมอวัฒนาเจ็บแปลบกับคำว่า “สามี”
       “แพรนี่แปลกนะ ทั้งๆที่ฟ้าเป็นสายเลือดเดียวกับแพร แต่แพรกลับไม่เชื่อ และคิดร้ายกับฟ้าตลอดเวลา”
       
       ชมพูแพรหัวเสีย
       “ที่แพรมาหาพี่หมอ แพรไม่ได้จะให้พี่หมอเทศนา แพรมาขอความช่วยเหลือ ถ้าพี่หมอช่วยไม่ได้ แพรจะหาทางเอง”
       ชมพูแพรจ้ำเดินออกไปด้วยความหัวเสีย ชมพูแพรเดินเร็ว ทำให้สะดุดจะล้ม หมอวัฒนารีบเข้ามารับ
       “ระวังหน่อยซิ ตอนนี้แพรไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว”
       ชมพูแพรผงะ...อึ้ง...เพราะลืมไปที่โกหกว่าตัวเองท้อง หมอวัฒนาประคองชมพูแพรให้ยืน
       “พี่หมอรู้?”
       “ฟ้าเล่าให้ผมฟัง แพรกลับบ้านไปพักเถอะ ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง ช่วงนี้แพรต้องห้ามเครียดนะครับ ไม่งั้นจะมีผลกับเด็กในท้อง”
       ชมพูแพรเงียบ แล้วก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปที่รถ หมอวัฒนามองตามอย่างเจ็บปวด
        
       + + + + + + + + +
       
       ฟ้าลดานอนบนเตียง มือกำมือถือแน่น เหล่มองสายชลที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาก็ทำเป็นพลิกตัวหันหลังให้ แล้วแอบกดข้อความ ส่งถึงหมอวัฒนา สายชลหันมามอง เห็นฟ้าลดานิ่งๆ ก็นึกเป็นห่วง เดินมาดูเห็นเธอนอนหลับตา ก็เข้าใจว่าหลับ ดึงห่มผ้าขึ้นมาห่มให้
       
       ฟ้าลดาตื่นเต้นมากกลัวสายชลจะเห็นมือถือ แต่เขาไม่เห็น ก้มลงจูบที่หน้าผากก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เดิม ฟ้าลดาลืมตาขึ้นมา ก้มมองมือถือที่ตัวเองซ่อนไว้ใต้หมอน แล้วก็ถอนหายใจโล่งอก ไม่นานนักเธอก็หลับไป และได้ฝันร้าย....
       
       ในฝัน...
       พายุกระหน่ำ ฟ้าร้อง ฝนตกหนัก ฟ้าลดาอยู่กลางทะเลเผชิญหน้ากับพายุเพียงลำพัง
       “พ่อ! แม่! ช่วยฟ้าด้วย”
       ฟ้าร้องเปรี้ยง!! ฟ้าลดาตกใจสุดขีด กรี๊ดลั่น
       “อ๊ายยยย!”
       สายชลที่นอนบนโซฟา สะดุ้งตื่นหันไปเห็นฟ้าลดายกไม้ยกมือเหมือนว่ายน้ำ สายชลรีบลุกมาหาฟ้าลดา
       “นางฟ้า! นางฟ้า!”
       ฟ้าลดาไม่ตื่น พยายามตะเกียกตะกาย สายชลขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วกอดเธอไว้แน่น
       “สายชลอยู่นี่แล้วนางฟ้า...นางฟ้า...”
       สายชลปลอบโยนทำให้ฟ้าลดาค่อยๆสงบลง และฝันต่อไปว่า...เธอยืนอยู่ริมหาด แต่ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน เธอหันไปเห็นบ้านสายชล เห็นผู้ชายคนหนึ่งอยู่ในบ้าน แต่ยืนหันหลังให้
       ฟ้าลดาอยากรู้ว่าเป็นใคร? เลยเดินเข้าไปในบ้าน แล้วผู้ชายคนนั้นก็หันมาเป็นสายชลใส่ชุดชาวเกาะมิน ฉีกยิ้มกว้าง และเรียกเธอ...
       “นางฟ้า”
       
       เช้าวันรุ่งขึ้น...
        
       
       ฟ้าลดาสะดุ้งตื่น แล้วก็ตกใจเพราะเห็นสายชลกอดตัวเองเอาไว้ พอเงยหน้าขึ้นไปมอง จมูกก็ชนเข้ากับคางของเขา เธอชะงักไปเพราะหน้าของเขา อยู่ห่างไม่ถึงคืบ เธอมองหน้าเขานิ่งนาน คิดถึงภาพของเขาในความฝัน แล้วสายชลก็ลืมตาขึ้นมาเห็นเธอมองหน้าเขาอยู่
       
       “ตื่นแล้วเหรอ? เมื่อคืนคุณฝันร้าย ร้องโวยวายทั้งคืน ผมเป็นห่วงคุณแทบแย่”
       ฟ้าลดาเห็นแววตาความเป็นห่วงของสายชลก็อึ้งไป ไม่นานหมอเข้ามากับพยาบาล สายชลกับฟ้าลดาหันไป สายชลรีบลงจากเตียง หมอกับพยาบาลยิ้มๆ
       “สวัสดีครับ เช้านี้คนไข้เป็นไงบ้างครับ”
       “ไม่มึนหัวแล้วค่ะ”
       “ถ้างั้นหมอขอตรวจหน่อยนะครับ”
       สายชลเดินออกไป พยาบาลปิดม่านกั้นเตียง ครู่หนึ่ง พยาบาลเปิดม่านกั้นเตียง หมอเดินมาหาสายชลที่รออยู่
       “ร่างกายแข็งแรงดีแล้ว กลับบ้านได้เลยนะครับ”
       “ขอบคุณครับ”
       สายชลพยักหน้ารับ หมอกับพยาบาลเดินออกไป สายชลหันมาทางฟ้าลดา
       “ผมจะไปจัดการเรื่องค่าใช้จ่าย ส่วนคุณก็เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ ผมดีใจนะที่คุณไม่เป็นอะไร”
       สายชลเดินออกไป ฟ้าลดาหยิบมือถือโทรหาหมอวัฒนาทันที
       
       (อ่านต่อหน้า 2)

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เกมร้ายเกมรัก ตอนอวสาน (ต่อ)
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 20
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 18
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 125 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 123 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
1 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014