หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามหนุ่มเนื้อทอง

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 22 ธันวาคม 2554 09:02 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่  12

สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
        บริเวณริมถนนตอนกลางวันในวันต่อมา ลำเภาอุ้มพอใจและวัชระอุ้มเป็นต่อเดินออกจากร้านแต่งขนหมา ทั้งคู่เดินไปพลาง สนทนาไปพลาง แล้วจู่ๆ ลำเภาก็โวยหน้านิ่งๆ
       
       “ไม่ได้!! เภาเป็นแฟนกับคุณวัชไม่ได้”
       “พี่ก็ไม่ได้จะให้มาเป็นจริงๆ”
       “จะจริง หรือจะหลอก ก็ไม่ได้ คุณวัชก็รู้ว่าเภามีแฟนแล้ว”
       “แต่ไอ้ธีมันโอเค มันบอกว่าไม่มีปัญหา”
       “ที่นายธีพูดแบบนั้น ก็เพราะมีฟอร์ม ถ้าเค้าปฎิเสธ หรือแสดงอาการหึงหวงก็เท่ากับยอมรับว่าเป็นหมาของเภา”
       วัชระฉุกคิดทันที ลำเภาหยุดเดินแล้วก็หันมาทางวัชระ
       “แล้วนี่มันเกิดอะไรขื้น ทำไมถึงต้องตามหาคนมาเป็นแฟน แล้วแฟนคุณวัชคนที่กำลังจะแต่งงานกัน เค้าไม่ว่าเหรอ หรือว่า...กำลังจะชิ่ง”
       “เฮ่อ...ที่จริง ผมก็ไม่อยากทำแบบนี้ แต่มันไม่ไหวจริงๆ ผมพยายามแล้วที่จะแต่งงานกับเค้าให้ได้ แต่ยิ่งพยายามมันยิ่งแย่ ยิ่งพยายามผมยิ่งรู้ว่า...มันไม่ใช่ ถ้าแต่งกันไป มันจะยิ่งแย่ทั้งคู่” วัชระระบายความหนักใจ
       “ถึงกับต้องเลิกกันเลยเหรอ”
       วัชระคิดก่อนจะตอบ
       “ในเมื่อแหนมเค้าไม่ยอม “งอ” ผมก็ต้องเลือกที่จะ “หัก” เจ็บวันนี้ ดีกว่าต้องเจ็บไปตลอดชีวิตการแต่งงาน”
       “มันก็น่าเห็นใจ “ ลำเภาได้แต่สงสาร แต่ยังย้ำจุดยืนที่ชัดเจน
       “แต่เภาก็ช่วยไม่ได้จริงๆ เภามีแฟนแล้ว และที่สำคัญ เภาไม่อยากซวย”
       ลำเภาพูดด้วยความมั่นใจ วัชระยังไม่เข้าใจ
       “ซวยอะไร”
       
       ในร้านอาหารหรู ตกแต่งสไตล์เก๋ ฝั่งตรงข้ามกับถนนที่ลำเภากับวัชระเดินอยู่ สีรุ้งและนรีวรรณนั่งจิบชายามบ่ายอยู่อย่างสบายอารมณ์ นรีวรรณยังง่วนอยู่กับการกดบีบี สีรุ้งมองด้วยความเอือมระอาใจ
       “นุ้ย..โลกเรามันกว้างใหญ่มากกว่าจอสี่เหลี่ยมในมือถือนะลูก แม่ว่า..ลูกควรจะละสายตาจากจอโทรศัพท์มามองโลกภายนอก เผื่อจะได้เห็นอะไรๆที่มันสร้างสรรค์ชีวิตบ้างนะลูก”
       นรีวรรณเงยหน้ามองสีรุ้ง แล้วก็พูดแบบเซ็งๆ
       “แล้วอะไรที่มันสร้างสรรค์ชีวิตล่ะคะแม่ นุ้ยไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรน่าสนใจเลย แชท วอทสแอพส์ บีบี กับเพื่อน จับกลุ่มนินทา ด่าเจ้านาย มันส์กว่าเยอะเลย”
       นรีวรรณยิ้มอย่างมั่นใจ สีรุ้งส่ายหน้าด้วยความเอือม พลางคิดว่ามีลูกสาวทั้ง 2 คนไปกันคนละทิศละทาง แต่ละคนไม่ได้ดั่งใจสีรุ้งสักคนเดียว
       นรีวรรณกำลังจะก้มหน้ากดบีบีต่อ เมื่อเงยหน้าผ่านกระจกออกไปนอกร้าน พลันสายตาไปสะดุดที่หนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ยืนอยู่อีกฟากถนน
       “คุณแม่คะ นะ นะ นั่นมัน..พี่วัชนี่คะ! พี่วัชมากับผู้หญิงค่ะแม่” นรีวรรณเสียงสั่น ระรัว ละล่ำละลัก
       สีรุ้งรีบหันขวับไปตามสายตานรีวรรณ สีรุ้งถึงกับหน้าเสียในทันที
       
       บนถนน ลำเภาอธิบายด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจังให้กับวัชระฟังสิ่งที่พูดค้างไว้เรื่องซวย!
       “แฟนคุณวัชขี้หึงไม่ใช่เหรอ ขนาดตัวคุณวัชเองยังต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน แล้วจะให้เภาออกไปรับหน้าแทนเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ เภาไม่โง่หรอก”
       “มันก็จริง ถ้าแหนมรู้ว่าผมมีแฟนใหม่ คงได้ตายกันไปข้าง”
       “รู้แบบนี้ แล้วยังจะมาชวนเภาไปเล่นละครเป็นแฟนเนี่ยนะ .. เจริญแหละ” ลำเภาโวย วัชระยิ้มแห้งๆ
       “แหะๆ ผมขอโทษ ไม่ทันคิด”
       
       นรีวรรณเกาะกระจกมองด้วยความอยากรู้สุดๆ สีรุ้งหน้าเสีย สงสารเนตรสภัสขึ้นจับใจ
       “แล้วมันก็เป็นความจริง นายวัชระ กับผู้หญิงอื่น”
       “กับหมาด้วยค่ะ พี่วัชอุ้มหมา ทั้งๆ ที่พี่แหนมเกลียดหมายังกะอะไรดี พี่วัชทำแบบนี้เท่ากับหยามพี่แหนมชัดๆ” นรีวรรณว่า
       สีรุ้งได้แต่นิ่งอึ้ง ขณะที่นรีวรรณหันไปแอบดูต่อ
       “คุณแม่ดูสิคะ พี่วัชยิ้มด้วยค่ะ เวลาพี่วัชอยู่กับพี่แหนม นุ้ยไม่เห็นพี่วัชยิ้มมาเป็นชาติแล้วนะคะ ผู้หญิงคนนี้...ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ นุ้ยเข้าไปทักสักหน่อยดีกว่า อยากรู้ว่ามันยังไงกันแน่” นรีวรรณลุกพรวดขึ้น
       “ยัยนุ้ย” สีรุ้งตกใจ
       “เดี๋ยวนุ้ยมาค่ะ”
       นรีวรรรณเดินออกจากร้านอาหาร สีรุ้งหน้าเสียได้แต่ตะโกนไล่หลัง
       “นุ้ย..นุ้ย..นุ้ยอย่าไปเลยลูก นุ้ย”
       นรีวรรณไม่สนใจที่สีรุ้งทัดทาน สีรุ้งมองตามด้วยความหวาดหวั่นใจ
       “ไม่น่าบอกให้เงยหน้าจากโทรศัพท์เลย เฮ่อ” สีรุ้งรำพึง
       สีรุ้งหันไปแอบดูต่อว่าจะเกิดอะไรขึ้น
       
       ลำเภาย้ำกับวัชระด้วยความหวังดี
       “คุณวัชรู้ว่าแฟนตัวเองแรงขนาดนี้ ก็ไม่ควรจะดึงผู้หญิงอื่นมาลำบากไปด้วย และวิธีนี้มันก็ไม่เป็นลูกผู้ชายเอาซะเลย”
       “โอเคค้าบ..คุณหมอลำเภา ผมผิดไปแล้ว ผมขอโทษแล้วกัน นะ” วัชระพูดพลางยิ้ม
       ลำเภาพยักหน้าแต่แอบเคืองอยู่นิดหน่อย
       ทันใดนั้นเสียงนรีวรรณก็ดังขึ้น
       “พี่วัช”
       วัชระหันไปตามเสียงด้วยความแปลกใจ
       “นุ้ย”
       นรีวรรณเดินเข้ามาหาวัชระและแอบมองลำเภาอย่างไม่เป็นมิตร
       “มาทำอะไรแถวนี้คะเนี่ย”
       “พี่มาเป็นเพื่อนลำเภาเอาหมามาตัดขนน่ะ “
       นรีวรรณพึมพำชื่อ “ลำเภา” เบาๆ ในลำคอ
       เป็นต่อ กับ พอใจเริ่มเห่าปกป้องเจ้านาย
       นรีวรรณสะดุ้งตกใจ เดินถอยห่างจากสองสุนัขแสนรู้เล็กน้อย
       “ว้าย เห่าทำไมยะ ตัวเล็กแล้วยังจะซ่าส์อีก”
       ลำเภามองปรายตามองนรีวรรณด้วยความเคือง แต่ไม่ได้ตอบโต้อะไร หันมาพูดปรามเป็นต่อ พอใจแทน
       “เป็นต่อ พอใจ ใจเย็นๆ ลูก หม่ามี๊โอเค”
       สองซ่าส์เงียบตามสั่ง
       “แล้วนุ้ยมาทำอะไร” วัชระพูดเปลี่ยนเรื่อง เปลี่ยนบรรยากาศทันที
       “มาทานข้าวกับคุณแม่ คุณแม่นั่งรออยู่ในร้าน ทางโน้นค่ะ”
       นรีวรรณชี้มาที่ร้านอาหารที่สีรุ้งนั่งอยู่ สีรุ้งตกใจ เห็นวัชระกำลังหันมา สีรุ้งรีบหันกลับทันที ทำเป็นไม่รู้ ไมเห็น วางท่าเป็นปกติ เชิดหน้านั่งเก๊กรักษาฟอร์มผู้ดีอย่างแนบเนียน
       วัชระเห็นสีรุ้งนั่งหันหลัง เหมือนไม่สนใจ วัชระหันมาบอกนรีวรรณ
       “พี่ฝากสวัสดี ท่านด้วยแล้วกัน พอดีพี่ต้องรีบไปส่งเภาเค้าที่บ้าน”
       นรีวรรณหูผึ่ง ลำเภาเหล่มาทางวัชระ ไม่เพียงแต่ลำเภาเท่านั้น แม้แต่ขนมจีบก็หันขวับมามองหน้าวัชระด้วย
       “ไปส่งบ้าน” นรีวรรณย้ำราวกับแน่ใจ
       “ใช่.. พี่ไปก่อนนะ”
       วัชระยิ้มให้นรีวรรณนิดนึงก่อนจะเดินนำล่วงหน้า ปล่อยให้นรีวรรณกับลำเภายืนทำอะไรไม่ถูกกัน 2 คน ลำเภาร้องเรียก
       “คุณวัช..รอด้วย”
       ลำเภารีบเดินตามวัชระไป ขนมจีบเห่าเรียกช่วยเจ้านายด้วย นรีวรรณมองตามวัชระและลำเภาด้วยความขัดใจ
       “พี่วัชนะพี่วัช ยังถามไม่รู้เรื่องเลย ชิ่งเห็นๆ” นรีวรรณบ่นอุบ
       นรีวรรณนึกขึ้นได้ รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดถ่ายรูปลำเภาเดินกับวัชระอุ้มหมาเก็บไว้
       
       เนตรนภัสดูภาพที่นรีวรรณถ่ายมาให้ พร้อมกับเปล่งเสียงออกมาด้วยความไม่พอใจ
       “วัช! อุ้มหมาเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้ “ เนตรนภัสโวยวายลั่นบ้าน
       สีรุ้งและนรีวรรณส่ายหน้าขึ้นพร้อมกัน
       “เค้าจะอุ้มหมา หรือจะอุ้มช้างมันก็ไม่ใช่ประเด็น ที่นุ้ยให้ดูคือ พี่วัชเค้าอยู่กับผู้หญิงอื่น พี่แหนมดู หนิดหนมกันขนาดนั้น เดินคุยกันหนิงหนุง ยิ้มแย้มมีความสุขมากๆ คุณแม่ก็เห็น จริงมั้ยคะคุณแม่” นรีวรรณพูดและหาพยานร่วม สีรุ้งสะดุ้งนิดๆ แต่ก็จำต้องพยักหน้ารับ
       เป็นครั้งแรกที่เนตรนภัสหวาดหวั่นในใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เนตรนภัสจำเป็นต้องเชิดหน้า ไม่แคร์ เพื่อรักษาฟอร์มต่อหน้านรีวรรณ
       “ยัยเด็กกะโปโลเนี่ยนะ ทำให้วัชมีความสุข ชริ… เป็นไปไม่ได้” เนตรนภัสว่า
       “แต่มันก็เป็นไปแล้วค่ะ พี่วัชยังบอกอีกนะคะว่า พาหมามาตัดขนด้วยกัน แล้วก็ยังจะไปส่งที่บ้านอีก รู้สึกผู้หญิงคนนี้จะชื่อลำเภาหรือไงนี่แหละ” เนตรนภัสเจ็บจี๊ดที่หัวใจราวกับถูกมีดแหลมเสียบแทง
       “หน้าก็ซีด หุ่นก็แห้งยังกะไม้จิ้มฟัน แถมชื่อยังเชยอีกต่างหาก ไม่มีทางที่วัชจะสนใจ ต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆ เป็นไปไม่ได้ แหนมไม่เชื่อ” เนตรนภัสพูดแล้วส่งโทรศัพท์มือถือยัดคืนใส่มือของนรีวรรณ
       เนตรนภัสทำเป็นไม่สนใจ เดินออกจากห้องรับแขกขึ้นไปที่ห้องนอนส่วนตัว
       ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลง เนตรนภัสก็ส่งเสียงกรี๊ดด้วยความแค้นใจ
       “วัชนะวัช ทำแบบนี้ได้ยังไง นังเด็กนี่มันเป็นใคร”
       
       ค่ำคืนนั้น ที่คอนโดของกริชชัย ภายในห้องพักที่ถูกตกแต่งอย่างเรียบร้อยสมบูรณ์แล้ว วัชระกำลังรื้อจานชามแก้วออกจากถุง เตรียมเรียงใส่ชั้น ทั้งสามหนุ่มกำลังช่วยกันตกแต่งเพื่อเตรียมจัดงานปาร์ตี้ฉลองห้องใหม่
       ธีธัชถามย้ำวัชระอีกครั้งด้วยความดีใจ
       “ลำเภาไม่ยอมเป็นแฟนแก”
       “ใช่! เค้าบอกว่าเค้าเป็นแฟนแก”
       ธีธัชแอบยิ้มไม่รู้ตัว กริชชัยปรายตามาเห็นเข้าพอดี
       “ไอ้ธีแกยิ้มอะไร” กริชชัยถาม
       “เปล๊า ไม่ได้ยิ้ม แกตาฝาด นี่ แล้วนางในฝันแกตกลงจะมาปาร์ตี้หรือเปล่า” ธีธัชรีบหุบยิ้มแล้วทำเนียนเปลี่ยนเรื่องทันที
       “ไม่รู้ว่ะ แต่คุณฝ้ายบอกว่าจะพยายามชวนมาให้ได้ แล้วแก.. คุณกรมาหรือเปล่า” กริชชัยถาม
       “มา เดี๋ยวเค้าจะช่วยดูแลเรื่องเครื่องดื่มด้วย มืออาชีพมาเองเว้ย จัดเต็ม” ธีธัชตอบ
       “แต่ลำเภามาด้วยนะ แกจะมีปัญหาหรือเปล่า” กริชชัยถาม
       “ตัวฉันน่ะไม่มี แกก็ดูแลน้องสาวแกให้ดีๆแล้วกัน ยิ่งบ๊องๆอยู่”
       กริชชัยหันมาทางวัชระ
       “แล้วแก...แหนมมาหรือเปล่า”
       วัชระอ้าปากค้าง ยังไม่ทันจะตอบ เสียงออดก็ดังขึ้น ทุกคนหันไปที่ประตูด้วยความแปลกใจ
       
       เมื่อประตูห้องกริชชัยถูกวัชระเปิดออก เนตรนภัสยืนอยู่ที่ประตูพร้อมกับใบหน้าเหวี่ยงที่พร้อมจะอาละวาดได้ทุกเมื่อ วัชระตกใจเล็กน้อยเพราะคิดไม่ถึง เนตรนภัสเปล่งเสียงถามทันที
       “ผู้หญิงที่ชื่อ ลำเภามันคือใคร”
       “แหนม..มาได้ยังไง”
       “แหนมเห็นรูปที่ธีถ่ายคู่กับวัชแล้วก็แปะลงเฟชบุคเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว แหนมก็เลยรีบตามมา”
       วัชระหันขวับมาทางธีธัช ธีธัชสะดุ้งเฮือกกำลังจะเก็บโทรศัพท์เพราะกลัวเพื่อนด่า กริชชัยรีบดึงมากดดู
       หน้าจอเป็นภาพที่เพิ่งจะอัพในเฟซบุค เป็นรูปที่วัชระกริชชัยกำลังแต่งห้องอยู่
       กริชชัยมองหน้าธีธัชอย่างตำหนิ ธีธัชยิ้มแหยๆ แล้วก็ดึงมือถือกลับ เสียงของเนตรนภัสดังขึ้นถามอย่างคาดคั้น
       “วัชยังไม่ตอบเลย นังผู้หญิงที่ชื่อลำเภามันเป็นใคร ทำไมไปเดินกับมัน แล้วยังจะไปอุ้มหมากับมันอีก หรือว่า แอบเอาหมามาเลี้ยง แล้วไม่บอกแหนม วัชก็รู้ว่าแหนมเกลียดหมาที่สุด วัชทำแบบนี้ได้ยังไงหะ”
       “แหนม..ทีละเรื่องได้มั้ย เรื่องลำเภากับเรื่องหมาน่ะ อย่าเอามาปนกัน”
       “โอเค งั้นเอาเรื่องนังผู้หญิงนั่นก่อน .. ไปนอนกันมาหรือยัง”
       “เฮ้ย” ธีธัชและกริชชัยร้องออกมาพร้อมกัน กริชชัยตกใจ แต่ว่าธีธัชเดือดร้อนแทน
       “แหนม..ถามน่าเกลียด ผมไม่ใช่ผู้ชายแบบนั้นแหนมก็รู้”
       “เฮ้ยวัช แกต้องเคลียร์ให้เภาด้วยนะ”
       “ใช่ พูดแบบนี้ เภาเค้าเสียหายหมด” ธีธัชเผลอพูดอย่างลืมตัว
       กริชชัยหันขวับมาทางธีธัช เพราะรู้สึกแปลกๆตั้งแต่ตอนร้อง “เฮ้ย” ขึ้นพร้อมกันแล้ว ธีธัชสะดุ้งนิดๆ แล้วก็เฉไฉตามฟอร์ม
       “ฉันก็พูดในฐานะเพื่อนพี่ชายไง”
       ธีธัชพยายามจะกลบเกลื่อน กริชชัยยังมองด้วยความไม่วางใจ วัชระเข้าใจ
       “ได้ ฉันจัดการเอง” วัชระหันมาทางเนตรนภัส
       “อยากรู้เรื่องลำเภาใช่มั้ย.. ได้ ผมจะเล่าให้ฟังทั้งหมดเลย”
       
       เสียงของเนตรนภัสทำให้สุพรรณิการ์ต้องเดินออกมาจากห้องนอนด้วยความแปลกใจ
       “ใครมาทะเลาะกันอยู่หน้าห้อง”
       สุพรรณิการ์เดินมาที่หน้าประตูแล้วก็ส่องตาแมวดูสถานการณ์หน้าห้อง ภาพที่เห็นผ่านตาแมวหน้าห้องทำให้
       สุพรรณิการ์ถึงกับชะงัก “นายหน้าหนวด”
       
       ประตูห้องกริชชัยปิดลง และพยายามจะอธิบายให้เนตรนภัสฟังที่หน้าห้อง ประตูห้องกริชชัยปิดอย่างเงียบกริบ
       “เด็กนั่นชื่อลำเภา”
       “รู้แล้ว บอกอย่างอื่นสิ” เนตรนภัสพูดพลางกอดอก
       “ยังไม่ได้นอนด้วยกัน”
       “ไม่เชื่อ”
       “สาบาน”
       “ตลอดชีวิตวัชสาบานไว้ตั้งเยอะ แหนมไม่เชื่ออยู่ดี”
       “แล้วจะให้ทำยังไง” วัชระพูดอย่างหนื่อยใจ
       “เอาเบอร์มา แหนมจะโทร.ไปเคลียร์เอง”
       “ไม่ให้..ลำเภาเป็นเหมือนน้องสาวผม เค้าเป็นลูกพี่ลูกน้องไอ้กริช ผมไม่ยอมให้คุณโทร.ไปอาละวาดเด็ดขาด”
       “ปกป้องกันขนาดนี้ แล้วจะให้แหนมเชื่อได้ยังไงว่าไม่มีอะไรกัน ถึงวัชไม่ให้แหนมก็หาเบอร์มาเองได้ อย่าคิดว่าเรื่องแค่นี้แหนมทำไม่ได้ แหนมทำได้ทุกอย่างเพื่อรักษาวัชไว้ วัชเป็นของแหนม คนอื่นห้ามแตะ”
       “คุณรักผมมากขนาดนี้เลยเหรอแหนม” วัชระพูดและมองด้วยความไม่เข้าใจ
       เนตรนภัสลอยหน้าตอบ
       “เปล่า”
       วัชระชะงัก เนตรนภัสพูดต่อ
       “แหนมแค่รักษาสมบัติของแหนมเอาไว้ แหนมยอมไม่ได้ที่จะมีคนอื่นมาแย่งคุณ แล้วนี่อีกไม่นานเราก็จะแต่งงานกัน แหนมไม่ยอมถอยหลังไปนับหนึ่งใหม่เด็ดขาด”
       วัชระพยักหน้าด้วยความเศร้าใจ
       “โอเค..ซึ้ง! ผมเข้าใจแล้ว.. แต่ผมก็ยังยืนยันว่าผมกับลำเภา ไม่ได้มีอะไรกัน และถ้าแหนมอยากเจอลำเภาแบบเป็นๆ วันอาทิตย์นี้จะมีปาร์ตี้ที่ห้อง ลำเภามาด้วย แหนมก็มาดูกับตาเอาเอง จะได้รู้ว่าผมกับลำเภาเราไม่ได้มีอะไรกัน” วัชระย้ำอย่างมั่นใจมากแรง เนตรนภัสมองหน้าวัชระ เหมือนจะเชื่อแต่ก็ยังไม่วางใจอยู่ดี
       
       สุพรรณิการ์ถอนสายตาออกจากที่ส่องบนประตูด้วยความสงสาร และอึดอัดแทน สุพรรณิการ์เห็นใจ และเข้าใจวัชระมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว
       
       สุพรรณิการ์และอรุณศรีนั่งคุยกันอยู่ในร้านกาแฟหน้าตึกทำงานบริษัท M Group ในช่วงระหว่างพักเที่ยง ผู้คนเดินไปมามากกว่าเวลาอื่น
       อรุณศณีตอบเสียงนิ่ง
       “ฉันคิดว่า..ฉันคงไม่ไปงานปาร์ตี้”
       สุพรรณิการ์เลิกคิ้วด้วยความสงสัย
       “ขอเหตุผล”
       อรุณศรีเอานิ้วลูบไปมาที่ปากแก้วน้ำชาตรงหน้า เหมือนจะคิดแล้วตอบ
       “ฉันว่ามันน่าเกลียด งานปาร์ตี้ส่วนตัวของเจ้านาย ฉันเป็นแค่ลูกน้องระดับล่าง แจ๋นจะไป มันรู้สึกยังไงไม่รู้ ขนาดพี่เบญลี่ยังไม่ได้ไปเลย”
       สุพรรณิการ์อ้าปากจะแย้ง เสียงเบญลี่ดังแทรกเข้ามาก่อน
       “ไม่เป็นไรจ้ะ พี่ไม่ถือ”
       อรุณศรีกับสุพรรณิการ์ตกใจนิดๆ หันขวับมาที่ต้นเสียง เห็นเบญลี่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ หันหลังแอบฟังสุดฤทธิ์
       “เฮ้ย! พี่เบญลี่”
       เบญลี่หันขวับมา พร้อมกับเลื่อนเก้าอี้มานั่งด้วยอย่างเนียนๆ
       “พี่แอบฟังอยู่จ้ะก็เลยรู้ว่าคุยอะไรกัน แอ๊วไปเลยจ้ะ คุณกริชถึงกับเอ่ยปากชวน แปลว่าต้องอยากให้ไปแน่นอน เพราะฉะนั้นไปเลย” เบญลี่พูดพลางยิ้มกว้าง
       “แต่มันเป็นปาร์ตี้เจ้านาย กับเพื่อนสนิทนะคะ แอ๊วไม่อยากรบกวน”
       “แอ๊วจ้ะ คนเราสวมหมวกหลายใบในชีวิต คุณกริชอยู่ที่ทำงานก็สวมหมวกเจ้าของบริษัท เราก็นับถือที่เค้าเป็นบอสเรา แต่สำหรับงานปาร์ตี้เค้าอาจจะชวนแอ๊วในฐานะผู้ชายที่แอบชอบแอ๊วอยู่ก็ได้”
       สุพรรณิการ์พยักหน้าเห็นด้วยเป็นอยย่างมาก
       “ใช่... เพราะฉะนั้นแกต้องแยกแยะให้ออก”
       “และก็ตอบรับจะไปปาร์ตี้อย่างไม่ต้องลังเล เชื่อพี่” เบญลี่พูดพลางจับมืออรุณศรีราวกับต้องการสร้างความเชื่อมั่น
       “เชื่อเพื่อนด้วย” สุพรรณิการ์พูดสำทับอีกแรง
       
       สองสาวได้แต่ลุ้นอยู่ในใจ อรุณศรีคิดหนักไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไรดี
       
       อ่านต่อตอนที่ 13

หน้าที่แล้ว
1 | 2
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 23 อวสาน
สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 22
สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 21
สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 20
สามหนุ่มเนื้อทอง ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 33 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 33 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014