หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 16

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
14 กุมภาพันธ์ 2555 17:33 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 16

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 16

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 16

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 16

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 16

 อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว  ตอนที่ 16(ต่อ) 
       
       ประตูห้องน้ำเปิดออก แนนนี่กระโดดออกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น
       
       “ชิกเก้น! ชิกเก้น ชิกเก้น” แนนนี่ร้องลั่น
       “อะไรแนนนี่ นั่นยังไม่ได้อาบน้ำอีกเรอะ” ชิกเก้นสนใจเรื่องอาบน้ำ
       “แนนนี่...โอ๊ย! ดีใจจัง ! แนนนี่เจอคาถาอสูรพิลาป”
       “หา! ไหน! อยู่ที่ไหน ...คาถานั่นหายไปนานมาแล้วนะ” ชิกเก้นตาโต น้ำเสียงตื่นเต้น
       “ไม่รู้! แนนนี่เจออยู่ที่กระจก...พอแนนนี่ท่องบรรทัดไหนได้ บรรทัดนั้นก็หายไป!...คาถานี้มันเป็นยังไงหรือชิกเก้น”
       “ชิกเก้นก็ไม่แน่ใจ...เท่าที่รู้มันกึ่งร้ายกึ่งดี...แนนนี่ต้องลองถามแม่มดสาวสามพันปีของเราดู!” ชิกเก้นแนะนำ  
       แนนนี่ทำท่าจะไปจริงๆ
       “เดี๋ยว! เดี๋ยว ! ไปอาบน้ำก๊อน ...แม่มดที่ดีเวลาตั้งใจจะทำอะไรต้องทำให้สำเร็จ !
       “เฮ้อ!” แนนนี่เซ็ง
       “แนนนี่จะกลับเนื้อกลับตัวไม่ใช่เรอะ”
       แนนนี่เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำใหม่ แล้วมองไปที่กระจก เห็นทุกอย่างเป็นปกติ แนนนี่ยกมือลูบกระจก แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แนนนี่เริ่มล้างหน้า
       
       เวลาเดียวกัน ดารกา ปัทมน ธานี และเกล้า คุยกันอยู่อย่างรื่นเริง แนนนี่เดินเข้ามา แล้วชะงัก
       ดารกาหันมาเห็นพอดี “กลับมานานแล้วเหรอ แนนนี่!”
       แนนนี่หลับตาสูดลมหายใจยาวและลึก แล้วลืมตาขึ้น
       “งั้นมั้ง”
       ปัทมนซึ่งเฝ้าคอยมองลุ้นว่าแนนจะโอภาปราศรัยอย่างดีกับดารกาก็มีสีหน้าผิดหวัง เช่นเดียวกับธานี และรัดเกล้า
       ดารกาพยายามใหม่ “เห็นคุณแม่บอกว่า แนนนี่ได้เกรด 3”
       แนนนี่มองปัทมน แล้วฝืนใจยิ้มให้ดารกา
       “ค่ะ! …. เอ้อ ... แนนนี่ขออนุญาตก่อนนะคะ”
       “จะไปไหนล่ะนั่น” ธานีถาม
       “ไปหาพี่ภวัตค่ะ .... แนนนี่นัดกับพี่ภวัตไว้!”
       แนนนี่เข้ามาหอมแก้มแม่ แล้วสบตาดารกาเหมือนเยาะๆ แว่บหนึ่ง ในขณะที่ดารกาหันมายิ้มกับปัทมน
       
       ครู่ต่อมาปัทมนเดินขึ้นมากับดารกา
       “น้องดาล่ะลูก...หมู่นี้ไม่เห็นค่อยให้พี่ภวัตติวเลย!”
       ดารกาก้มหน้านิ่ง “น้องดาพยายามทำความเข้าใจเองค่ะ”
       ปัทมนหยุดเดินมอง ท่าทางของดารกาอย่างแปลกใจ
       “น้องดามีเรื่องอะไรกับพี่เขาหรือเปล่า”
       ดารการีบเงยหน้าขึ้น “เปล่าค่ะ...พี่ภวัตดีกับน้องดามากๆ น้องดาเองก็...เอ้อ...รักและก็เคารพพี่ภวัต...แต่...”
       “แต่อะไร” ปัทมนรีบซักทันที
       “ไม่มีอะไรค่ะ” ดารกาหน้าเศร้าไป
       “แม่รู้จักน้องดาดี...แม่รู้ว่าน้องดามีอะไรบางอย่างในใจ” ปัทมนว่า
       ดารกาเงยหน้ามองแม่อย่างซาบซึ้งใจ “คุณแม่ขา...”
       ปัทมนดึงดารกาเข้ามากอดด้วยความรัก
       
       สองแม่ลูกเดินมาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาในห้องนอนปัทมน
       “น้องดาอยากให้แนนนี่มีความสุข แล้วก็ไม่เกลียดน้องดา...คุณแม่เองก็จะได้สบายใจที่ลูกๆไม่ทะเลาะกัน...” ดารกาเอ่ยขึ้นเสียงเศร้า
       “น้องดาก็เลยเสียสละ” ปัทมนดักคอ และพอเข้าใจเรื่องราว
       ดารกาก้มหน้า อย่างน่าสงสาร
       
       “น้องดาเป็นเด็กดีเหลือเกิน...แล้วแม่ก็ขอบใจน้องดาที่พยายามทำให้แม่กับน้องสบายใจ...แต่แม่เป็นคนยุติธรรมนะลูก...ถ้าพี่ภวัตเขารักลูก...แม่ก็จะสนับสนุนให้เป็นไปตามนั้น...แนนนี่จะมาเกเรไม่ได้”
       “อย่าเลยค่ะ! คุณแม่ขา” ดารกาขอร้อง
       “การเสียสละต้องมีขอบเขต แล้วแม่จะพูดเรื่องนี้กับแนนนี่เอง”
       “น้องดาไม่เป็นไรจริงๆ นะคะ”
       ปัทมนดึงลูกดารกาเข้ามากอด สีหน้าดารกานิ่งสนิท
       
       รัดเกล้แวะมาคุยหารือกับธานี
       “เกล้าสงสารน้องดา” รัดเกล้าเอ่ยขึ้น
       “น้องดาเขาเป็นคนดีมาตั้งแต่เกิดแล้ว”
       “แนนนี่ก็เกเรมาตั้งแต่เกิดเหมือนกัน! เกล้าพูดจริงๆ นะคะ... เกล้าไม่เห็นด้วยที่ทุกคนคอยตามใจแนนนี่แล้วบีบให้น้องดาเสียสละ!”
       “ไม่มีใครเขาทำอย่างนั้นซักหน่อย” ธานีท้วง
       “พี่ธานีไม่รู้สึกตัวน่ะสิคะ...เกล้าเป็นคนนอก...เกล้ารู้”
       “เธอจะมารู้ดีกว่าตัวพี่ได้ยังไง! จำเรื่องจดหมายนั้นได้มั้ยละ!...จดหมายถึงน้องดาที่เกล้าเก็บได้น่ะ” ธานีว่า
       “บางที...น้องดาอาจจะช็อค”
       “พูดจริงๆนะ...บางครั้งน้องดาก็เหมือนคนเก็บกด” ธานีพูดตามที่ตัวเองรู้สึก
       “โอ๊ย! จะไม่เก็บกดได้ยังไงล่ะคะ”
       มีเสียงแตรรถดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน
       “ใครมาอีกละ”
       รัดเกล้าลุกขึ้น “กลับดีกว่า! อารมณ์ไม่ค่อยจะดีแล้ว”
       รัดเกล้าเดินออกไป
       “ว้า! ยังพูดไม่จบเลย” ธานีบ่นเซ็งๆ
       
       รัดเกล้าเดินออกมา เจอกับปีเตอร์ที่หน้าตื่นๆ ขณะลงจากรถ ปีเตอร์หันมาเห็นรัดเกล้ารีบยกมือไหว้
       “สวัสดีครับ พี่เกล้า!”
       “สวัสดีจ้ะ! แนนนี่อยู่ที่บ้านพี่แน่ะ! เดี๋ยวจะไปตามให้”
       “ไม่เป็นไรครับ! ผมไปด้วยดีกว่า”
       สองคนเดินคุยกันไป
       
       เวลาเดียวกันนั้น แนนนี่คุยอยู่กับภวัต เรื่องบุษบา
       “ตอนนี่เจ๊บุษแกเป็นยังไงบ้างละค่ะ...แนนนี่ก็เป็นน้องแกเหมือนกัน” แนนนี่ว่า
       “ยังจะมาพูด”
       ภวัตพูดยังไม่ทันขาดคำปีเตอร์เดินตามเกล้าเข้ามา
       “แนนนี่...ปีเตอร์มีเรื่องสำคัญมาบอก!”
       ภวัตไม่พอใจสีหน้าเคร่งเสมองไปอีกทาง แต่ไม่พ้นสายตาสังเกตของเกล้า
       “โอ๊ย! น่ารำคาญ” แนนนี่หงุดหงิด
       “ใคร!” ปีเตอร์ไม่รู้ตัว
       “ก็ปีเตอร์น่ะซิ! ไหว้ผู้ใหญ่หรือยัง”
       ปีเตอร์นึกได้ไหว้ภวัต “หวัดดีครับพี่หมอภวัต! …” มองที่มือแนนนี่ว่างเปล่า “เอ๊ะ! มือแนนนี่ไม่ได้ใส่
       แหวนทับทิมสยามของปีเตอร์เหรอ!”
       “แนนนีไม่ชอบใส่แหวน! กลับไปคุยที่บ้านกันดีกว่า...” แนนนี่พูดพลางหันมามองภวัต กับรัดเกล้า “แนนนี่ไปก่อนนะค่ะ...แล้วจะมาใหม่”
       “ไม่ต้องมาแล้ว!” ภวัตเสียงขุ่น ออกอาการหึงโดยไม่รู้ตัว
       รัดเกล้ามองพี่ชายอย่างเพ่งพิศ
       “แนนนี่จะมา!” แนนนี่หันไปพยักหน้ากับปีเตอร์ “ไป! ปีเตอร์!”
       แนนดึงแขนปีเตอร์ออกไป
       “พี่ภวัตโกรธใครหรือคะ” รัดเกล้าถาม
       “ไม่ได้โกรธ แต่รำคาญ” ภวัตเดินหนีขึ้นข้างบนไป
       “ถ้าพี่ภวัตชอบแนนนี่ แล้วมันจะไปกันรอดเร้อ!”
       รัดเกล้าดูออกว่าพี่ชายหึง บ่นออกมาคนเดียว
       
       ส่วนปีเตอร์เดินเข้ามาในสวนหลังบ้านกับแนนนี่พลาง ด้านบนเหนือขึ้นไปเป็นกิ่งไม้ใหญ่ ที่กำลังค่อยๆ แตกออกราวกับมีมือยักษ์หัก โดยที่ทั้งสองคนไม่รู้ตัว
       “ปีเตอร์จะมาบอกแนนนี่เรื่องนี่แหละ”
       ปีเตอร์คุยเรื่องที่ได้ยินเสียงประหลาดเมื่อเช้าก่อนไปมหา’ลัย
       
       “ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย! อะไรข้างหลัง! ทำไมจะต้องระวังหลัง”
       “ปีเตอร์ก็ไม่รู้! ตั้งแต่ยัยเพื่อนหน้าแก่ของแนนนี่ดึงผมปีเตอร์ไป ปีเตอร์ก็ได้ยินอะไรแปลกๆ!”
       แนนนี่ชะงัก “ยาย!”
       “ยายไหน!”
       “เปล่า!”
       ระหว่างที่ทั้ง 2 คุยกันอยู่นั้น มีเสียงเหมือนกิ่งไม้ใหญ่ถูกหัก
       “กลับเข้าบ้านกันเถอะ...เดี๋ยวแนนนี่เลี้ยงข้าว”
       สองคนขยับออกเดินจากตรงนั้น เป็นจังหวะเดียวกับที่ด้านบนกิ่งไม้หักออกมาหมด! แนนนี่หันมาคุยกับปีเตอร์ กิ่งไม้นั้นลอยลงมา หมายหัวแนนนี่
       แนนนี่ และปีเตอร์ กำลังก้าวผ่านตรงนั้น กิ่งไม้ใหญ่ตรงดิ่งลงมา
       “ระวัง! แนนนี่!”
       แนนนี่แหงนหน้าขึ้นมอง ปีเตอร์ดึงแนนนี่หลบไป ในขณะที่กิ่งไม้หล่นลงมาถึงพอดี
       กิ่งไม้ใหญ่นั้นคลาดหัวแนนนี่ไปอย่างหวุดหวิด
       แนนนี่กับปีเตอร์ หันไปมองด้วยสีหน้าตระหนก แล้วหันมามองหน้ากัน
       “เหยียบเอาไว้นะปีเตอร์ ห้ามบอกใครเด็ดขาด! แนนนี่ไม่อยากให้ใครเป็นห่วง!”
       “แนนนี่! เหมือนที่ปีเตอร์พูดมั้ย...ที่บอกให้ระวังหลังน่ะ” ปีเตอร์ถามปนสงสัย
       แนนนี่ตบไหล่ปีเตอร์จนเซ “บังเอิญน่ะ! แต่ยังไงก็ขอบใจปีเตอร์!”
       “ทีนี้เห็นหรือยังว่า ปีเตอร์เหมาะที่จะเป็นบอดี้การ์ด ให้แนนนี่ที่สุด”
       ปีเตอร์คุยโว สีหน้าภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
       แนนนี่จิ้มหน้าปีเตอร์หงายไป “เอาตัวให้รอดก่อนเถอะ ปีเตอร์เอ๊ย”
       แนนนี่เดินนำออกไป ปีเตอร์บ่นอย่างเซ็ง
       “ขนาดเป็น บอดี้การ์ด ยังไม่เอาเลย”
       แล้วรีบเดินตามไป
       
       ตอนค่ำวันนั้น แนนนี่เดินไปมาอย่างใช้ความคิดอยู่ในห้อง ชิกเก้นมองตามจนตาลาย
       “เอาอีกแล้ว! เดินไปเดินมาอีกแล้ว”
       “เดี๋ยวมานะ ชิกเก้น”
       “จะไปไหน”
       ชิกเก้นไม่ได้คำตอบ เพราะร่างแนนนี่หายวับไปทันที
       
       ภวัตเปิดประตูเดินเข้ามา แล้วชะงัก เมื่อเห็นแนนนี่ยืนยิ้มรออยู่ ภวัตโกรธเรื่องปีเตอร์ จึงทำเหมือนแนนนี่ไม่มีตัวตน เดินมาที่โต๊ะทำงาน แนนนี่หน้าจ๋อย แล้วพยายามง้ออีก
       “พี่ภวัตเล่น เฟซบุค หรือเปล่าคะ”
       ภวัตไม่ตอบเปิดคอมพิวเตอร์ ดูเว็บไซด์ทางการแพทย์ แนนนี่ชะโงกหน้ามามอง
       “เมื่อ 2-3 วันก่อนแนนนี่ก็อ่านพบว่า มีการพบยาโรคเอดส์ซึ่งรักษาโรคมะเร็งได้ด้วย”
       ภวัตยังคงไม่ได้มีทีท่าว่าจะเห็นหรือสนใจแนนนี่ แต่แนนนี่ยังไม่ย่อท้อ ยังเจื้อยแจ้วต่อ
       “แนนนี่สงสัยจังว่า พวกแม่มดเนี่ยจะมีการเจ็บไข้ได้ป่วยเหมือนมนุษย์หรือเปล่า...เอ๊ะ! แนนนี่เคยเห็นยายป่วยเหมือนกัน แต่พอกินยาอายุวัฒนะก็หาย”
       ภวัตคลิกดูข่าวสารทางการแพทย์ไปเรื่อยๆ
       “แล้วยาของแม่มดจะรักษาโรคของมนุษย์ได้หรือเปล่า...เอายังงี้มั้ยคะแนนนี่จะเอายาอายุวัฒนะของยาย มาให้พี่ภวัตรักษาคนไข้”
       ภวัตปิดคอมพ์ฯ ลุกเดินไปที่หน้าต่าง แนนนี่ลุกตามไป
       “แนนนี่ว่าน่าสนใจนะคะ...เพราะถ้าใช้ได้ พี่ภวัตจะเป็นหมอที่ดังที่สุดในโลกเลย แล้วก็รวยด้วย เพราะเราจะจดลิขสิทธิ์”
       ภวัตไม่หืออือสักแอะ หันหลังกลับจะเดินมาที่เตียง แนนนี่ก้าวมาขวางไว้อย่างหมดความอดทน
       “พี่ภวัต! แนนนี่ชักจะหมดความอดทนแล้วนะ” แนนนี่ฉุนขาด
       ภวัตขยับ ชะงัก แต่ขยับจะเดินต่อ แนนนี่กางแขนขวางไว้
       “ถ้าพี่ภวัตไม่ยอมพูด แนนนี่จะร้องตะโกนให้คนมาช่วย”
       ภวัตไม่สน เดินเลี่ยงมานอนบนเตียง แนนนี่กรีดร้องขึ้นทันที
       “ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”
       ภวัตผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ
       
       ได้ผลจริง ประตูห้องจักรวาล และรัดเกล้าเปิดออก จักรวาลถือปากกา และหนังสืออยู่ในมือ ในขณะที่รัดเกล้าซึ่งกำลังแปรงฟันอยู่ อมแปรงออกมาด้วย
       “เสียงอะไรคะ คุณพ่อ” รัดเกล้าถามผู้เป็นพ่อ
       “ห้องเจ้าภวัต”
       ไวเท่าความคิดสองพ่อลูก รีบวิ่งมาหน้าห้องภวัต แล้วทุบประตู
       “ภวัต! แกเอาใครมาไว้ในห้อง” จักรวาลเรียกเสียงดัง
       “พี่ภวัต! เปิดประตู” รัดเกล้าตะโกนเรียก
       “ภวัต ! ภวัต!” / “พี่ภวัต พี่ภวัต” สองพ่อลูกประสานเสียงเรียกดังลั่น พร้อมกับทุบประตูตลอดเวลา
       
       ภวัตหันมาดุเบาๆ อย่างหงุดหงิดสุดๆ “กลับไปเดี๋ยวนี้ แนนนี่!”
       “ก็พี่ภวัตอยากไม่พูดกับแนนนี่นี่”
       “บอกให้กลับไป” ภวัตกระซิบเสียงขุ่น
       “งั้นเดี๋ยวแนนนี่มาใหม่” แนนนี่กวนใส่
       “ไม่ต้องแล้ว ห้ามมาอีกเด็ดขาด ไปซิ”
       ภวัตพูดพลางเดินไปที่ประตู ที่ทั้งจักรวาล และรัดเกล้า ทุบประตู ตะโกนเรียกไม่หยุด
       แนนนี่หายตัวไป ภวัตหันมามองสำรวจความเรียบร้อยอีกที แล้วเปิดประตู จักรวาลและรัดเกล้า รีบพรวดพราดเข้ามาทันที ตรวจหาไปทั่วห้อง
       “มองหาอะไรกันครับ!”
       “ผู้หญิง” พ่อและน้องสาวประสานเสียง
       “พ่อได้ยินเสียงผู้หญิงร้องให้ช่วย” จักรวาลซัก
       “เกล้าก็ได้ยิน”
       “เสียงที.วี บ้านใกล้ๆ นี่มั้งครับ ผมก็ได้ยินเหมือนกัน” ภวัตตีหน้าซื่อ
       “แต่มันชัดแล้วก็ใกล้ขนาดอยู่ในห้องแก” จักรวาลไม่เชื่อเสียทีเดียว
       “คุณพ่อก็เห็นแล้วนี่ครับ” ภวัตยืนยัน
       จักรวาลและรัดเกล้า กวาดสตายมองไปโดยรอบอีกครั้ง ในที่สุดจักรวาลเดินไปที่ประตู
       “ไม่มีก็ดีแล้ว”
       “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”
       ครั้นพอสองคนเดินออกไป ภวัตปิดประตูหันกลับมา ก็เห็นแนนนี่ยืนยิ้มเผล่อยู่
       
       ที่นอกห้องรัดเกล้ายังไม่วางใจค่อยๆ เอาหูแนบกับประตู จักรวาลหันมามอง เรียกเสียงเบาๆ
       “ยัยเกล้า”
       รัดเกล้าเอานิ้วแตะปากเป็นเชิงบอกไม่ให้พ่อส่งเสียง
       
       แนนนี่ค่อยๆ ย่องมาเอาหูแนบประตูเช่นกัน ภวัตอ้าปากจะพูด แต่แนนนี่จุ๊ปากให้เงียบก่อน ภวัตเดินมานั่งบนเตียง ...สีหน้าแววตาดูอ่อนอกอ่อนใจ
       
       จักรวาลดึงรัดเกล้าออกมา หลังจากไม่ได้ยินเสียงผิดปรกติใดๆ
       “ไปนอนได้แล้ว” จักรวาลพูดเสียงเบา
       “เกล้าอยากฟัง”
       “ก็เห็นแล้วว่าไม่มีใคร ภวัตมันคงไม่หน้ามืดขนาดเอาผู้หญิงมาซ่อนไว้ในห้องหรอก ไปแปรงฟันต่อไป๊”
       รัดเกล้าหน้างอ บ่นพึมพำเดินเข้าห้องไป จักรวาลแยกย้ายเข้าห้องเช่นกัน
       
       “ไปกันหมดแล้วค่ะ” แนนนี่เอ่ยขึ้น
       “ต้องการอะไร” ภวัตเสียงขุ่น หน้าตาเฉยเมย แนนนี่หน้าสลด
       “เธอยังทำให้พี่เดือดร้อนไม่พออีกเรอะ”
       “พี่ภวัตโกรธแนนนี่จริงๆ”
       ภวัตยังหน้าบึ้ง แนนนี่เม้มปาก ทั้งน้อยใจและเสียใจ
       “ไม่เป็นไรค่ะ...แนนนี่จะไม่กวนอีกแล้ว”
       แนนนี่พูดในขณะที่น้ำตาซึม แล้วหายวับไป ส่วนภวัตเอนตัวลงนอน แล้วหลับตาลงอย่างยากเย็น
       
       แนนนี่กลับเข้ามาในห้อง เอนตัวลงนอนหันหลังให้ชิกเก้น
       “เป็นอะไรฮึ! แนนนี่”
       “เปล่า!”
       “งั้นแปลว่าเป็น” ชิกเก้นดักคอ
       “ชิกเก้นช่วยอยู่เงียบๆ ได้มั้ย...แนนนี่...แนนนี่ไม่อยากได้ยินเสียงอะไร”
       “เมี้ยว!” ชิกเก้นร้อง ทรุดตัวลงหมอบนอน
       แนนนี่นอนน้ำตาไหล พยายามกลั้นสะอื้น นึกถึงใบหน้าหมางเมิน เฉยและเย็นชาของภวัตเมื่อครู่
       “เธอยังทำให้พี่เดือดร้อนไม่พออีกเรอะ”
       ภาพภวัตเลือนหายไป แนนนี่กัดปากแน่น
       
       เช้าวันต่อมา ทาฮิร่ากำลังสาละวนปรุงยาอายุวัฒนะ อยู่ภายในบ้าน
       “วันนี้ได้ปลาปักเป้า...พิษของมันจะทำให้ซูซ่า” ทาฮิร่ายกแก้วขึ้นดื่ม
       “เมื่อคืน! แนนนี่แอบนอนร้องไห้” เสียงชิกเก้นรายงานข่าวรับอรุณ
       ทาฮิร่ารีบวางถ้วยลง “ทำไม”
       “เธอไม่บอก” ชิกเก้นบอก
       ทาฮิร่าร้อนใจยิ่งนัก ว่าคาถาแล้วหายไป
       “แล้วยาอายุวัฒนะแก้วนี้ก็เป็นของชิกเก้น”
       ชิกเก้นจัดการเลียกินอย่างรื่นรมย์
       
       ผาดกับพรเริ่มเสิร์ฟอาหารเช้า เป็นข้าวต้มกลิ่นหอมฉุย 
       “เอ๊ะ! ทำไมแนนนี่ถึงยังไม่ลงมาอีก” ปัทมนแปลกใจ
       “เดี๋ยวพรขึ้นไปดูให้ค่ะ”
       “น้องดาไปเองดีกว่า” ดารกาอาสา
       ธานีรีบห้าม “อย่าเลยน้องดา เดี๋ยวจะมีเรื่องกันอีก”
       ดารกาหน้าสลดลงทันที
       “น้องดาขอโทษค่ะ”
       “ผาดไปดูซิ” ปัทมนหันมาบอกผาด 
       “ค่ะ” พรรับคำแล้วเดินออกไป
       “เมื่อไหร่น้องดากับแนนนี่จะเป็นเหมือนพี่น้องคู่อื่นๆ บ้างคะ คุณแม่” น้ำเสียงดารกาเศร้าจนน่าสงสาร
       “แต่เดี๋ยวนี้ก็ดีขึ้นบ้างแล้วไม่ใช่หรือลูก” ปัทมนปลอบ
       “ดีเพราะแนนนี่ พยายามหลบหน้าน้องดาต่างหากล่ะคะ”
       ดารกาพูดด้วยสีหน้าน้อยใจ จนปัทมนและธานีต้องสบตากันด้วยความสงสาร
       
       “ใครทำให้แนนนี่เสียใจ บอกยายมา! ยายจะสาปมันให้เป็น...เป็น...เป็นไส้เดือน” ทาฮิร่ามาถึงก็ถามขึ้นทันที
       “เปล่าค่ะ”
       “งั้นแนนนี่ร้องไห้ทำไม”
       “ก็แนนนี่ไม่อยากหัวเราะแล้วนี่คะ” แนนนี่แถไปเรื่อย
       “แหม! เราละก็” ทาฮิร่าค้อนหนึ่งวง
       “ยายจ๋า...แนนนี่มาอยู่กับยายได้ยังไงจ๊ะ” จู่ๆ แนนนี่ก็ถามเรื่องชาติกำเนิดขึ้นมาอีก
       “ก็นี่ไง้...อยู่ดีๆ ยายก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้หน้าบ้าน ยายจำได้ แม่นเลยว่าวันนั้นเป็นวันเก้าฉลอง! พอยายออกมาดูก็เห็นหนูนี่แหละ ถูกทิ้งอยู่ในตะกร้า” ทาฮิร่าเล่า
       “งั้นพ่อแม่แนนนี่ ก็น่าจะอยู่ในเมืองเวทมนตร์ หรือไม่ก็เมืองใกล้เคียง...แนนนี่จะไปสืบดู” แนนนี่พูดเสียงมุ่งมั่น
       “ดี!” ทาฮิร่าสะดุ้ง “เอ๊ย! ไม่ดี! หลานจะไปที่นั่นไม่ได้เด็ดขาด”
       “แต่แนนนี่ต้องไปจ้ะ ยายอย่าห้ามเลยนะจ๊ะ” แนนนี่ยืนกราน
       “ถ้าแนนนี่ไป ยายก็จะไปด้วย เป็นไงเป็นกัน” ทาฮิร่าท่าทางขึงขัง
       
       สองยายหลานไม่รู้ว่าผาดแอบฟังอยู่ที่หน้าประตูห้อง
       “คุณแนนนี่พูดกับใคร” ผาดตัดสินใจเคาะประตู “คุณแนนนี่ขา! คุณแนนนี่”
       ประตูเปิดออก แนนนี่เดินออกมา
       “อะไรจ๊ะน้าผาด”
       ผาดไม่ตอบชะโงกเข้าไปมองสำรวจในห้องแล้วจึงถามขึ้น “คุณแนนนี่คุยอยู่กับใครคะ”
       ทาฮิร่าเดินออกมา
       “อุ๊ย! คุณยาย! สวัสดีค่ะ” พรรีบไหว้
       “สินติ” ทาฮิร่ายกมือขึ้นรับ
       ผาดงงเล็กๆ “คุณยายมาเงียบจังเลยนะคะ”
       “ไปค่ะ...คุณยาย ลงไปทานข้าวกัน” แนนนี่พูดตัดบทขึ้น
       จากนั้นแนนนี่กับทาฮิร่าก็เดินออกไป ผาดเดินตามและมองทาฮิร่าอย่างประหลาดใจสุดๆ
       
       แนนนี่ และทาฮิร่าเดินเข้ามาติดตามด้วยพร ปัทมน ดารกาและธานี ไหว้
       “สวัสดีค่ะ คุณยาย” ปัทมนยิ้มแย้มทักทาย
       ทาฮิร่ายกมือรับไหว้ “สันติ”
       “คุณยายรับประทานอะไรมาหรือยังคะ” ดารกาเอ่ยขึ้นหน้าใสซื่อ
       แนนนี่กัดปาก พยายามข่มอารมณ์เต็มที่ ธานีกุลีกุจอเลื่อนเก้าอี้ให้
       “เชิญนั่งครับ”
       “ขอบใจจ้ะ”
       ปัทมนหันไปสั่งพร “ไปเอาข้าวต้มกุ้ง”
       “ไม่ต้องจ้ะ ฉันกินไม่เป็น ...คุณปัทมน...” ทาฮิร่าทำท่าจะพูดบางอย่าง แต่กลับหยุด ไม่ยอมพูดต่อ
       “อะไรหรือคะ คุณยาย”
       “ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณ”
       
       ทาฮิร่าเดินตามปัทมนเข้ามาในสวน ปัทมนตกใจหลังรู้เรื่องจากปากทาฮิร่า
       “กลับเมืองเวทมนตร์หรือคะ”
       “ใช่”
       “ตายจริง! แล้วแนนนี่มิถูกจับ” ปัทมนตกใจหนัก
       “แน่นอน ! ฉันถึงอยากให้คุณช่วยหว่านล้อมไม่ให้แนนนี่ไป”
       “ได้ค่ะ...เย็นนี้ หนูจะพูดกับลูกเอง”
       “มันขึ้นอยู่กับคุณนะ...ถ้าทำให้แนนนี่เปลี่ยนใจไม่ได้...ก็คงจะยุ่งเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
       ทาฮิร่ากังวล ในขณะที่ปัทมีสีหน้ายุ่งยากใจ
       
       ภวัตมาถึงโรงพยาบาล ก็เดินตรงมาที่ห้อง แล้วเปิดประตู แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นไชยยืนอยู่ที่หน้าต่าง หันหน้าออกไปข้างนอก ภวัตปิดประตู แล้วทักทาย
       “พี่ไชยมานานแล้วหรือครับ”
       “ก็ไม่นานเท่าไหร่”
       “เอ้อ...ผมยังคงยืนยันคำตอบเดิม”
       ภวัตบอกเสียงจริงจัง ไชยค่อยๆ หันมาช้าๆ
       ภวัตสีหน้าประหลาดใจ เมื่อเห็นไชยที่ทั้งดูแก่และร่วงโรยไปอย่างน่าประหลาด ผมข้างหน้าหงอกหน้าตาซูบซีด
       “ผมทราบว่าพี่ไม่สบาย...แต่...เอ้อ...” ภวัตอึกอัก
       “ไม่นึกว่าจะทรุดโทรมขนาดนี้ใช่ไหม”
       ไชยพูดดักคอ ภวัตนิ่งไป
       “ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง...เมื่อฟังจบแล้ว ช่วยบอกด้วยว่า มันเป็นความจริง หรือผมฝันไป”
       “เชิญพี่นั่งเลยครับ”
       ภวัตทรุดตัวลงนั่ง พร้อมๆ กับไชย
       “เมื่อเช้าผมมีนัดกับน้องดา”
       ภวัตมีสีหน้าแปลกใจ และสนใจเรื่องที่ไชยกำลังจะเล่า
       
       เวลาเดียวกันนั้น ดารกา และธานี เดินมาจะขึ้นรถ ทันใดนั้น ดารกาหยุดชะงัก แล้วทำซวนเซเล็กน้อย
       “เป็นอะไรหรือน้องดา” ธานีถามอย่างเป็นห่วง
       “น้องดาปวดศรีษะค่ะ...อยู่ดีๆ ก็เกิดปวดขึ้นมา”
       “ไปหาหมอมั้ย”
       “ดีเหมือนกันค่ะ...ไปโรงพยาบาลพี่ภวัตก็ได้ พี่ธานีช่วยโทร. บอกพี่ภวัตก่อนดีไหมคะ”
       ธานีพยักหน้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร.ออก ในขณะที่ดารกามองตามด้วยสีหน้านิ่งสนิท และเย็นชา
       เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ภวัตเหลือบมอง
       “รับก่อนซิ” ไชยบอก
       “ไม่เป็นไรครับ” ภวัตเกรงใจ
       “รับเถอะ....เรื่องของผมค่อนข้างยาว” ไชยว่า
       ภวัตดูชื่อแล้วกดรับ ถามธานีกลับ “มีอะไร”
       “น้องดาไม่ค่อยสบาย ... ฉันจะพาไปหาแกที่โรงพยาบาล”
       “ได้ ! พามาเลย” ภวัตปิดโทรศัพท์
       “ใครเป็นอะไร” ไชยสงสัย
       “น้องดาไม่ค่อยสบายครับ...ธานีกำลังพามาที่นี่”
       ได้ยินชื่อดารกา ไชยตัวสั่นด้วยความกลัวขึ้นมาทันที
       “น้องดาจะมา” ไชยทวนคำ
       “ครับ”
       “ผมไปละ!” ไชยลุกพรวดขึ้นทันที
       ภวัตลุกตามด้วยความสงสัย “พี่ยังไม่ได้เข้าเรื่องเลย”
       “ไม่เป็นไร .. พอดีนึกได้ว่านัดคนไข้ไว้”
       ไชยเดินลนลานออกไปทันที ภวัตมองตามด้วยความคลางแคลงใจ
       
       ไชยรีบเดินเข้ามาในห้องตัวเอง แล้วล็อคประตูทันที พึมพำอยู่คนเดียว
       “มันรู้! มันรู้ทุกอย่าง...จะทำยังไงดี”
       ไชยกระวนกระวาย สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
       
       ปัทมนอดใจทนรอถึงตอนเย็นไม่ไหว จึงขอคุยกับแนนนี่ หลังมื้อเช้า
       “ลูกมีเวลาคุยกับแม่ตอนนี้แน่นะจ๊ะ” ถามแนนนี่น้ำเสียงซีเรียส
       “ค่ะ...วันนี้แนนนี่มีเรียนบ่าย คุณแม่คุยได้เลย”
       “แม่ได้ข่าวว่าแนนนี่จะไปสืบหาพ่อกับแม่ในเมืองเวทมนตร์” ปัทมนตรงเข้าประเด็น
       “นึกแล้วว่ายายต้องบอกคุณแม่”
       “แม่คงไม่ห้ามแนนนี่ เพราะรู้ว่าห้ามไม่ได้ แต่แค่อยากจะถามว่า แม่บกพร่องยังไง ลูกถึงจะทิ้งแม่ไป”
       แนนนี่อึ้ง
       “แนนนี่ไม่ได้ทิ้งค่ะ เพียงแค่อยากรู้ว่า แนนนี่มีพ่อมีแม่หรือเปล่า แล้วท่านทั้ง 2 เป็นใคร แนนนี่เคยคุยเรื่องพวกนี้กับคุณแม่แล้วนี่คะ” แนนนี่ยกเหตุผลมาอ้าง
       “ใช่!…แต่ลูกไม่ได้บอกว่าลูกจะไป แม่เป็นห่วงหนูมาก...ไม่อยากให้ไปเลย”
       “แนนนี่ทราบค่ะ”
       “สำหรับแม่...ไม่ว่าแนนนี่จะเป็นอะไร แม่ก็รัก...แม่รับได้ทั้งนั้น ถ้าหากวันนึงลูกจะกลายเป็นอสูรร้ายหรืออะไรก็ตาม”
       แนนนี่กอดปัทมนด้วยความซาบซึ้งใจ
       
       ไม่นานหลังจากนั้น ภวัตตรวจดารกาเสร็จพลางเอ่ยขึ้น
       “ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่”
       “ไม่เครียดได้ไง เอาแต่คร่ำเคร่งกับตำรับตำรา” ธานีบ่นดุน้องสาวแสนดีกลายๆ
       “น้องดาเลยทำให้ทั้งพี่ธานีกับพี่ภวัตต้องเสียเวลา” ดารกาตีหน้าใสซื่อ
       “เรื่องเล็ก! ใช่ไหมพี่ภวัต” ธานีพยักเพยิดมาทางภวัต
       ภวัตพยักหน้าให้ “พี่รู้ว่าถ้าน้องดาไม่ได้เจ็บป่วยจริงๆ ก็จะไม่มีวันปริปากกับใคร”
       ดารกาแสนจะตื้นตัน “ขอบคุณค่ะ พี่ภวัต...เอ้อ...พี่ไชยอยู่หรือเปล่าคะ”
       ภวัตและธานีรู้สึกแปลกใจ
       “ถามทำไม!” ธานีถาม
       “น้องดาอยากไปขอบคุณหน่อยค่ะ...เพราะพี่ไชยส่งของขวัญมาให้ เป็นรางวัลผลการสอบของน้องดา”
       “หมอไชยไม่ค่อยสบาย แต่ลองแวะไปดูก็ได้ พี่จะพาไป” ภวัตว่า
       “ขอบคุณค่ะ”
       ภวัตเดินนำทั้งสองคนออกไป
       
       ครู่ต่อมา ไชยเปิดประตูรับภวัต แล้วสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นดารกา
       “สวัสดีค่ะ...เห็นพี่ภวัตบอกว่าพี่ไชยไม่สบายหรือคะ” ดารกาเอ่ยทักทายเสียงใส
       ไชยพูดไม่ออก มองดารกาด้วยความหวาดหวั่น
       “พี่ไชยเป็นอะไรหรือครับ” ธานีงง
       “ผม ....เอ้อ” ไชยอึกอัก
       “น้องดามาขอบคุณพี่ไชยที่กรุณาส่งของขวัญมาให้” ดารกาทำสีหน้ากังวลเป็นห่วงเป็นใย “แต่พี่ไชยท่าทางไม่สบายมากเลยค่ะ”
       “ธานี! พาน้องดากลับก่อนเถอะ”
       “ไป .... น้องดา”
       “น้องดากลับก่อนนะคะ พี่ไชย” ดารกาไหว้ลาอย่างอ่อนช้อย
       ไชยรับไหวแล้วหันไปมอง เห็นใบหน้าดารกาดูน่ากลัวราวกับใบหน้าปิศาจ ในขณะธานีกับภวัตอยู่ในมุมที่ไม่เห็น
       
       ไชยร้องลั่น หมดสติไป พริบตานั้นดารกากลับมีสีหน้าเป็นปกติ มองธานีและภวัตที่ช่วยกันประคองไชยขึ้น สีหน้าเย็นชา
       
       ดารกายืนอยู่หน้าห้องคนไข้ที่หมอและพยาบาลกำลังช่วยไชยอยู่ จังหวะที่ดารกาทอดสายตามองไปเบื้องหน้า แววตาดูเย็นชาและไร้ความรู้สึก
       สักพักหนึ่งประตูห้องคนไข้เปิดออก ธานีเดินออกมา
       “น้องดา”
       ดารกาหันกลับมา สีหน้าแววตากลับกลายเป็นห่วง และกังวลใจอย่างหนัก
       “พี่ไชยเป็นยังไงบ้างคะ”
       “หลับไปแล้ว”
       ภวัตเดินตามออกมา ดารกาพูดขึ้น น้ำตาคลอ
       “น้องดาไม่เข้าใจ...ทำไมพี่ไชยถึงต้องกลัวน้องดามากขนาดนั้น”
       “คงไม่ใช่หรอก...หมอไชยจะกลัวน้องดาทำไม” ภวัตปลอบดารกา
       ระหว่างนั้นบุษบา เดินเข้ามาอย่างรีบร้อน “พี่ไชยเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ”
       “ยังไม่ทราบสาเหตุครับ” ภวัตบอก
       “บุษไม่น่าแวะไปธุระก่อนเลย...ภวัตเข้าไปเป็นเพื่อนบุษหน่อยซิคะ”
       บุษบาเกาะแขนภวัตเดินเข้าห้องไป
       ธานีหันมาชวนน้องสาว “เรากลับกันเถอะ ไม่ต้องห่วงนะ”
       “ค่ะ”
       ดารการับคำอย่างว่าง่าย จากนั้นสองคนก็เดินออกไป
       
       เวลาต่อมา ภวัตเดินกลับเข้ามาในห้องทำงาน แล้วรินน้ำดื่ม ทาฮิร่าปรากฏตัวขึ้น
       “วันนี้มาได้อย่างราบรื่นดีนี่ครับ” ภวัตทักทายแปลกไป แต่ดูไม่แปลกใจ
       “เธอไม่ตกใจแล้วเรอะ” ทาฮิร่าซะอีกที่ประหลาดใจ
       “ผมเริ่มรู้สึกเคยชินแล้วละครับ”
       ทาฮิร่าทรุดตัวลงนั่ง “ว้า! งั้นก็ไม่สนุกน่ะซี”
       “บอกธุระของคุณยายมาเลยครับ ! แต่ถ้าเป็นเรื่องที่แนนนี่ไปฟ้องคุณยาย...”
       “หือ...” ทาฮิร่างง
       “อ้าว! คุณยายไม่ทราบเรื่องหรือครับ” ภวัตงงที่คราวนี้แนนนี่ไม่ฟ้องยาย
       “หลานสาวฉันไม่ใช่พวกปากมากนี่ยะ”
       ภวัตยกมือแตะปากตัวเองโดยอัตโนมัติ
       “แนนนี่อยากรู้ว่าพ่อแม่ของตัวเองเป็นใคร” ทาฮิร่าพูดเข้าธุระ
       “แล้วเป็นใครล่ะครับ” ภวัตสงสัย
       “โฮ้ย! นี่ฟังเฉยๆ มั่งได้มั้ย ไม่มีใครรู้หรอกว่า พ่อแม่แนนนี่เป็นใคร ทีนี้แกก็เลยจะลงมือสืบเอง”
       ภวัตชะงักจ้องหน้าคุณยายแม่มด 
       “เรื่องมันก็เลยยุ่งไงล่ะ”
        ทาฮิร่าพยักหน้าหนักแน่น น้ำเสียงเป็นทุกข์อย่างหนัก
       
       อ่านต่อหน้า 3
       
        
       แจ้งเพื่อทราบ...
       
       ระหว่างนี้ "อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว" อาจจะอัพขึ้นเว็บไม่ตรงเวลา จึงแจ้งให้ทราบเวลาที่จะอัพขึ้นเว็บ ดังนี้ 9.30 น., 12.00 น., 18.00 น. และ 22.00 น. หรือตามเวลาอันสมควร หลังจากที่ทีมงานแก้ไขบทที่ได้รับมาเรียบร้อยแล้ว
       
       ทีมละครออนไลน์

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 24 จบบริบูรณ์
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 23
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 22
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 21
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 20
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 67 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 60 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 7 คน
10 %
ความคิดเห็นที่ 1 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงานทำงานหนักกันมาก ขอบคุณที่อัพให้อ่านอย่างละเอียดนะค่ะ
Aommy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยังไม่อัพอีกหรออ รอนานแล้วน่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่องเจ็ด เลวระกำ มาก บล็อค ยูทูป หมด จะไม่มีละครช่องเจ็ดกับรายการโชว์ของช่องเจ็ดดูแล้ว
คนไทยในต่างแดน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สุดยอดละครออนไลน์ สุดยอดผู้จัดการ ใครตามอ่านหัวเขียวก็บ้าแล้ว เพราะลอกมาจากนิยายชัดๆ คนละทางกันเลย แล้วก็คงรวบจบอีกตามเคย...ขอบคุณอีกครั้งค่ะทีมงาน ที่เหนื่่อยเพื่อแฟนละคร ๗ สี จริงๆ อ้อ...ได้ยินว่า ละคร ๒๑ ตอน (ทีวี) จบ นะคะ
แฟน ๗ สี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สู้ๆนะคะทีมงานทุกคน เป็นกำลังใจให้ค่ะ ขอบคุณที่นำมาให้อ่านนะคะ
beerbyii@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยัยน้องดา มารยา100เล่นเกวียน เป็น1000เท่ากว่ายัยบุษซะอีก
ผู้ติดตาม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตลกแล้วคุณน้องดา เธอมารยาล้านเล่มเกวียนเลยล่ะ แบบว่ามากกว่าเจ้บุษอีก -0-
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นั่นจิ นิสัยร้ายลึก ยิ่งอ่านยิ่งเข้มข้น ยิ่งอ่านยิ่งมันส์ 555
kaaa
 
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบอ่านและชอบดูละครแบบนี้แหละตั้งแต่เด็กลูกๆก็ชอบดูค่ะ มาลงหน้า 4 เร็วๆ เน้อ รออ่านอยู่ วันนี้จะรีบกลับไปดูละครจ้า
bussayamas boonsanit
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
*คราวนี้ละครไปไวกว่าแน่เลย อัพช้ามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก T_T โป้งทีมงานแล้ววว! (>_<)b
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เฮ้อ ไม่อัพวันไหนก็บอกอ้างสิค่ะ จะได้ไม่ต้องคอย - -
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่จะมาอ่ะ อยากอ่านจะตายๆๆๆแว้วววว แนนนี่่่
kaaa
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงานน่าจะบอกเวลาให้แน่นอนดีกว่าว่าเปล่า คนอ่านจะได้ไม่ต้องรอ วันไหนไม่อัพก็น่าจะบอก -*- รอดูละครเร็วกว่าละมั้งถ้าอัพช้าแบบนี้
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงานงงงง อัพเรื่องนี้ได้แล้วน่ะค่ะ พลีสสสสส *0*
รอจนขี้เกียจอ่านแล้ววว
girl_rose_fira@hotmail.com
 
ความคิดเห็นที่ 11 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยังไม่อัพอีกหรออ รอนานแล้วน่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงวันละหน้าเหรอคะ เพราะ รอทุก 9:00 13:00 18:00 22:00 แต่ก็ยังเห็นหน้าเดียว
Pure
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบแนนนี่ <3
แนนนี่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพี่ใบเฟิร์นมากเลยค่ะ
แนน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพวันละสองตอนเถอะน่ะค่าาาาาาาาาา 
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีประมาณกี่ตอนจบค่ะเนี้ย อัพวันละสองตอนยังรู้สึกว่าน้อยเลยอ่ะ T_T
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงานทำงานหนักกันมาก ขอบคุณที่อัพให้อ่านอย่างละเอียดนะค่ะ
Aommy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014