หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 18

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
21 กุมภาพันธ์ 2555 04:37 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 18

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 18

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 18

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 18

อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 18
       
       ตอนเย็นวันเดียวกันภวัตขับรถมาในซอยเข้ามา โดยดร.จักรวาลนั่งคู่ รัดเกล้านั่งหลัง ยิ้มแย้มคุยกัน สักครู่อิงอรก็วิ่งจู๊ดข้ามมาโบกให้หยุดรถ ภวัตเบรกหัวทิ่ม คนในรถอุทานกันลั่นรถ ตกใจไปตามๆ กัน
       
       อิงอรเคาะกระจกด้านจักรวาลนั่ง ในอารมณ์อ่อนหวานชดช้อยให้ท่าตลอดเวลา จักรวาลค่อยๆ ลดกระจกลง ลูบหน้าผากตัวเองที่เพิ่งโขกกับคอนโซล
       “ครับ...คุณอิงอร”
       “อิงติดรถไปด้วยค่ะ” อิงอรจะเปิด แต่เปิดไม่ได้ เพราะรถยังล็อคอยู่
       “ห๊ะ” ภวัต กับรัดเกล้าประหลาดใจ
       อิงอรวิ่งอ้อมไปอีกด้าน จะเปิดประตูหลัง แต่ยังเปิดไม่ได้ ภวัตไขกระจกลง
       “จะไปบ้านผมน่ะหรือครับน้าอิง” ภวัตถาม
       “นี่อีกคืบก็จะหน้าบ้านผมแล้วครับ” จักรวาลว่า
       “เดินทะลุรั้วก็ได้นี่คะ อาอิงทำอยู่ทุกวันอยู่แล้ว” รัดเกล้าแซวขำๆ
       “ไป...” อิงพูดค้างอยู่แค่นั้น
       
       จังหวะนั้นรถยนต์ปีเตอร์ก็แล่นทะยานซิ่งเร็วและแรงผ่านไป เกือบเฉี่ยวก้นอิงอร จนอิงอรต้องหุบก้นหลบแทบไม่ทัน
       “ว้าย”
       อิงอร ร้องแล้วรีบก้มลงชี้ล็อกให้รัดเกล้าดู เป็นเชิงบอกว่าจะนั่งหลังกับรัดเกล้า
       รัดเกล้าจะเคลียร์ข้าวของที่วางเต็มเบาะหลัง และเอื้อมมือจะเปิดล็อกแต่ยังเอื้อมไม่ถึง เพราะมีของกองอยู่อีก จู่ๆ ร่างอิงอรก็กระแทกอัดตัวเข้ากับตัวรถ ร่างอิงอรแบนติดกระจก รัดเกล้าตกใจ มองไปเห็นรถของธานีวิ่งฟิ้วเร็วจี๋ไม่แพ้รถปีเตอร์ผ่านไปอีกคัน เฉียดร่างอิงอรชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด
       “ว้าย ว้าย”
       อิงอรยันตัวออกจากรถ แล้วตาเหลือก ตกใจจนกระโดดขวางทางเลยคราวนี้
       รถบุษบาที่วิ่งเข้ามาต้องเบรกเอี๊ยดสนั่นซอย บุษบาจะเปิดกระจกพูด แต่ไม่ทัน อิงอรเปิดรถบุษบาเข้ามานั่งเร็วราวฟ้าแลบ
       “อะไรกันคะนี่น้าอิง” บุษบาตกใจ
       อิงอรชะโงกหน้าหันไปบอกภวัต “ไปบ้านคุณปัทค่ะ ลูกสาวเขาไม่สบายมาก”
       “แนนนี่” ภวัตตกใจนึกถึงแนนนี่ขึ้นมาทันที
       “น้องดา” รัดเกล้าอุทานแทบจะพร้อมกับภวัต
       รัดเกล้ากับจักรวาลเหล่ภวัต โดยเฉพาะจักรวาลนั้น ชักสีหน้าเป็นคำถามว่ามันยังไงกัน ลูกชายถึงอุทานชื่อสาวผิดคน
       
       ไวเท่าความคิดภวัตกระชากรถออกตัวอย่างแรง จักรวาลกับรัดเกล้าหน้าหงายเงิบไปทั้งคู่
       “ว้าย” / “เฮ้ย” สองพ่อลูกอุทานพร้อมกัน
       บุษบาหน้าคว่ำ “ได้ไงเนี่ยภวัต ไม่ทักบุษเลยสักคำ”
       อิงอรค้อนปะหลับปะเหลือกอย่างหมั่นไส้แต่ไม่จริงจังอะไร แต่ค้อนยังไม่ทันสุดวง บุษบาห็กระชากรถตามติดรถภวัตไป อิงอรยังไม่ได้ปิดประตู แทบตกรถ
       “ว้ายๆๆๆๆ...ว้ายย”
       
       แนนนี่อยู่ในชุดจินนี่ หลับสนิทอยู่บนเตียงในตะเกียงแก้ว หน้าตาอิดโรย ดูเหมือนคนป่วยหนักมาก เพราะโดนพลังอสูรทำร้ายไปไม่ใช่น้อย ทาฮิร่าห่วงใยมาก
       ทาฮิร่าหันไปพูดกับตะเกียงแก้ว “ต้องดูแลหลานฉันเท่าชีวิต”
       “พูดเป็นครั้งที่ล้านแล้ว” ชิกเก้นแซว
       ทาฮิร่าตบเพี๊ยะที่ชิกเก้น “ฉันจะพูดอีก จะพูด จะพูด จะพูด แกไม่มีญาติพี่น้องแกไม่รู้หรอกว่าความรักความห่วงใยเป็นยังไง”
       “ฟังนางพูดเข้า ช่างแบ่งชั้นวรรณะ แมวก็มีหัวใจนะ ฮึ่ งอนแระ” ชิกเก้นบ่นงึมงำ
       “อย่าทะเลาะกัน ฉันรับรอง แนนนี่อยู่ในนี้จะปลอดภัย” ตะเกียงแก้วสรุป
       “แก ชิคเก้น เฝ้าที่ซ่อนตะเกียงด้วยชีวิตเหมือนกัน อย่าให้อสูรหรือใครๆ รู้ว่าอยู่ที่ไหน” ทาฮิร่ากำชับเสียงเขียว
       “ในที่สุดชิคเก้นก็มีตัวตนกับเขาเหมือนกัน รับด้วยความภาคภูมิใจที่สุดครับผม” แมวสีนิลยกขาทำท่าวันทยหัตถ์
       ทาฮิร่ามองร่างแนนนี่ที่หลับอยู่ด้วยความรักและห่วงใยสุดซึ้ง สัมผัสหลานรักละมุนอ่อนโยน
       “หลานคือหลานของยาย ยายจะปกป้องดูแลหลานด้วยชีวิต แม้ว่า หลานจะเป็นอสูรก็ตาม การที่หลานช่วยพี่ของหลานจนตัวเองเกือบตาย พิสูจน์แล้วว่าหลานก็มีเลือดฝ่ายดีอยู่ไม่น้อย ยายจะ
       ทำให้เลือดส่วนนี้ชนะส่วนร้ายให้ได้”
       ทาฮิร่ามองแนนนี่ด้วยความรักความเมตตา สุดหัวใจ ในขณะที่แนนนี่ยังคงหลับสนิท
       
       ดารกานั่งอิงพนักหัวเตียงในห้องตัวเอง ออกอาการเหมือนคนป่วยหนัก และบาดเจ็บอย่างน่าสงสาร จริงครึ่ง เสแสร้งครึ่ง มีรอยฟกช้ำตามตัว
       ทุกคนในห้อง ทาฮิร่า ปัทมน ดารกา อิงอร บุษบา รัดเกล้า ภวัต จักรวาล ธานี และปีเตอร์ รู้เรื่องกันหมดแล้ว แต่เป็นเรื่องที่ดารกาแต่งขึ้นมาใหม่ว่า
       มีผู้ร้ายทุบกระจกเข้ามาจะลักทรัพย์สิน มีเศษกระจกที่แตกตอนที่อสูรสดับโดนแสงแห่งพุทธคุณอัดกระเด็นออกไปเป็นพยานให้ดูน่าเชื่อถือ แล้วเข้ามาทำร้ายดา รกา ดารกาเล่าถึงแค่นี้
       “สรุปว่าคนร้ายมาสองหรือสามคนน้องดาไม่แน่ใจ พวกมันทุบกระจกหน้าต่างเข้ามา” ทุกคนฟังจักรวาลลำดับเหตุการณ์ มองไปที่ภาพหน้าต่างบานที่แตก “แนนนี่หนีไปตอนชุลมุนกัน น้องดาโดนมันทำร้าย แต่มันเอาอะไรไปไม่ได้เพราะบังเอิญมีคนมาเห็นเข้าพอดี มันเลยหนีไป”
       “ใช่ค่ะ” ดารการับคำ
       ทาฮิร่ามองหน้าดารกาอย่างเหยียดเย้ย รู้ทันทีว่าดารกาโกหก ดารกาเสมองไปทางอื่น ไม่ยอมสบตากับทาฮิร่า
       “แล้วยัยแนนนี่ตัวร้ายไปไหน เปิดหนีทิ้งพี่ให้โดนคนเดียวละสิ” บุษบาด่าแนนนี่
       ทาฮิร่ากระแทกเท้าด้วยความโกรธ คันปากอยากจะด่า ชิกเก้นแอบอยู่ใต้บริเวณชายกระโปรง เขี่ยเท้ายิกๆ เตือนสตินายหญิง
       “เย็นไว้ เย็นไว้...สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดจะเกิดปัญหา”
       ทาฮิร่ากระแทกเท้าอีก ชิกเก้นโดนไปหน่อยๆ แต่กลิ้งโค่โล่
       “ว้าย แมวเจ็บนะ เวรก๊ำ เวรกรรม ทำไมฉันถึงเปิดเผยตัวไม่ได้สักที ต้องอยู่แม้ใต้กระโปรงนาง”
       “เงียบ” ทาฮิร่าตวาดชิกเก้น
       บุษบานึกว่าทาฮิร่าว่าตัวเอง รีบหุบปากหมับ คนอื่นๆ สะดุ้งต่างๆกันไป รัดเกล้าแอบชอบใจสะใจ
       “สม ปากไวไปทั่ว โดนซะบ้าง”
       ธานีกระซิบกัด “ได้ยินนะ เรื่องผสมโรง พลอยว่าคนอื่นเขานี่ละเก่งนัก”
       รัดเกล้าถองธานีจนจุกไป
       ทาฮิร่าแสร้งกระแอมกลบเกลื่อน “เอ่อ ไม่ได้ตั้งใจเสียงดังนะจ๊ะ แต่คุณแม่เขานั่งอยู่นี่ จะพ่นพิษใส่ลูกเขาก็....” ทาฮิร่าทิ้งค้างไว้ให้บุษบาคิดเอง
       “บุษพูดความจริง ใช่มั้ยจ๊ะน้องดา”
       ดารกายิ้มบางๆ ดูเหมิอนคนป่วยหนักน่าสงสาร
       อิงอรซึ่งควงแขนจักรวาลอยู่หมับตั้งแต่เข้ามาเสริมขึ้น
       “อุ๊ย หนูบุษ พูดจริงขนาดนี้ น่ากลัวนะคะ น่ากลัวว่าชายจะขยาดปากหนูกันทั้งประเทศ”
       จักรวาลเกือบหลุดปล่อยขำ กลั้นไว้สุดฤทธิ์
       บุษบาปรี๊ดสวนกลับทันที “แล้วน้าอิงล่ะคะ”
       “ปีเตอร์ว่าน้าอิงพูดโดนมาก แก่แร่ดเหลาเหย่อย่างเจ๊ก็แทบหาผัวไม่ได้แล้ว แล้วยังปากเน่าอีก แถมเงินร้อยล้านยังเอาแต่เงินเลย” ปีเตอร์ด่าบุษบาเต็มๆ
       จักรวาลแอบหลุดหัวเราะออกมานิดหนึ่ง แล้วรีบทำเก๊กกลบเกลื่อน
       บุษบากรี๊ดแต่ไม่ดังมากเพราะถูกมองอยู่ “อ๊าย ไอ้เด็กนรก”
       “ผมขอตัวไปรอข้างล่างนะครับ”
       อิงอรคว้าแขนจักรวาลไว้ “อิงไปด้วยค่า”
       “หายเร็วๆ นะจ๊ะน้องดา”
       ดารกาไหว้อย่างนอบน้อมสวยงาม
       “ขอบพระคุณค่ะ”
       รัดเกล้าตามพ่อไปด้วย บ๊ายบายน่ารักๆบอกเสียงเบาๆ “หายเร็วๆ นะ”
       บุษบาจะเล่นงานปีเตอร์ต่อ แต่ปีเตอร์ทำหน้ากวนใส่
       “บุษครับ ผมขอ” ภวัตตัดบทด้วยการขอร้อง
       บุษบาหวานขึ้นมาทันควัน “ภวัตขอ บุษก็ให้ค่ะ”
       “แหวะ” ชิกเก้นสุดจะทนไหว
       ทุกคนหันขวับสงสัยว่าเสียงใคร มองมาทางทาฮิร่า เพราะเสียงอยู่ตรงนี้
       ทาฮิร่ารีบแถไปเรื่องอื่น
       “ในฐานะที่ฉันอาวุโสที่สุด เชิญทุกท่านรับของว่างนะคะ น้องดาจะได้พักผ่อนมากๆ ด้วยค่ะ”
       “ปีเตอร์ไม่ไป จนกว่าจะรู้ว่าแนนนี่อยู่ที่ไหน” ปีเตอร์พูดซีเรียส
       ภวัตชะงักกึก ด้วยความหึง หันไปมองจ้องปีเตอร์
       ปีเตอร์คาดคั้นดารกา “ว่าไงพี่ดา แนนนี่ไปไหน หรือว่าโดนผู้ร้ายจับตัวไป แล้วพี่ดาไม่ยอมบอกพวกเรา จะให้แนนนี่โดนฆ่าตาย คุณจะได้หมดคู่แข่งใช่มั้ย”
       ทุกคนเหวอกับคำพูดแรงส์ ของปีเตอร์กันหมด
       ชิกเก้นพึมพำอยู่ใต้กระโปรง “แรงไปมั้ย คุณพระเอก”
       ดารกาเสียใจกับคำพูดปีเตอร์ ทำท่าเหมือนจะร้องไห้
       ปีเตอร์ยังคงคาดคั้น “บอกมา หรือว่าผู้ร้ายมันจับแนนนี่ไปเรียกค่าไถ่ ปีเตอร์มีเงิน มันจะเอากี่พันล้านบอกมา ปีเตอร์จะเอาเงินมาเดี๋ยวนี้เลย”
       ภวัตซึ่งทั้งหมั่นไส้ทั้งฉุน ทั้งหึง โมโหก็ด้วยที่ปีเตอร์อวดหล่อ อวดรวย
       “เว่อร์ไปมั้ยนายปีเตอร์ พูดอะไรน่ะ คนเขาขวัญเสียกันทั้งบ้าน นายยังพูดอะไรบ้าๆ”
       ดารกาเริ่มบีบน้ำตาเรียกร้องความเห็นใจ
       “ทำไมต้องหนีความจริง ทำไมทุกคนไม่กล้าเผชิญความจริง ปีเตอร์พูดความจริง ปีเตอร์ผิดตรงไหน”
       ระหว่างที่ปีเตอร์พูดว่าปีเตอร์พูดความจริง ว่าปีเตอร์ผิดตรงไหนนั้น สีหน้าดารกาเจ็บช้ำ นึกถึงคำพูดของอสูรสดับ
       “ไม่มีใครหนีความจริงพ้นหรอก คนที่วิ่งหนีความจริงก็เหมือนกับวิ่งหนีเงาของตัวเอง เหนื่อยซะเปล่าๆ”
       ดารกาโกรธจิกเล็บที่คอตัวเอง ที่โดนใส่ปลอกคอ จนน้ำตาร่วง ปัทมนกอดลูกอย่างห่วงใยอาทร นึกว่าลูกสาวแสนดีเสียใจในเรื่องที่เกิดขึ้น
       “น้องดา... อย่าร้องไห้ แม่จะตามหาน้องให้นะจ๊ะ”
       ดารการ้องไห้โฮ กอดปัทมนแน่น ไม่ได้โศกเศร้าเรื่องอื่นใด แต่เจ็บใจเรื่องชะตากรรมตัวเอง ที่ต้องถูกรัดคอด้วยปลอกคอของอสูรสดับ
       ปีเตอร์ฮึดฮัด ทาฮิร่าลากไปที่ประตู ชิกเก้นแอบมุดออกมาหลบแว้บไปตอนทาฮิร่าออกเดิน
       ทาฮร่าดุปีเตอร์ “มันใช่เวลามั้ย เขาเศร้าๆ กันอยู่ ลงไปก่อนไป เรื่องแนนนี่ฉันจัดการเอง รับรอง แนนนี่ไม่เป็นอะไร”
       ภวัตยื่นหน้าโผล่มา แอบตามฟังตั้งแต่แรก
       ภวัตยิ้มแป้นดีใจออกนอกหน้า “จริงนะครับคุณยาย”
       ปีเตอร์จ้องหน้า “ยุ่ง” แล้วเดินกระแทกไหล่ภวัตลงไป
       ภวัตเคือง ตามไปจะเอาเรื่อง “เฮ้ย ลูกผู้ชาย กระแทกไหล่เสียมารยาทนะเว้ย”
       ปีเตอร์หันกลับมา “แล้วพี่ภวัตแอบฟัง มารยาทดีหรือไง”
       ปีเตอร์เดินไป ภวัตตามไปเตียร์ บุษบาตามภวัต
       “ภวัตคะ รอบุษด้วย”
       ทาฮิร่าเดินกลับมาที่เตียง มองดารกาอย่างพินิจพิเคราะห์
       
       ภวัตลงบันได ตามปีเตอร์จนทัน กระชากไหล่ปีเตอร์ ชกปีเตอร์โครม
       “อยากมีเรื่องใช่มั้ย จัดให้”
       ปีเตอร์พุ่งเข้าหาภวัตอย่างไม่เกรงกลัว ภวัตพุ่งเข้าหาปีเตอร์ อารมณ์จะตะลุมบอนกัน ใครๆต่างช่วยกันดึงไปล็อกตัวไว้ ชุลมุนกันอยู่ครู่หนึ่ง ภวัตกับปีเตอร์ต่างถูกล็อกตัว ฮึดฮัดใส่กัน
       “พี่ภวัตมันก็ดีแต่เข้าข้างพี่ดา” ปีเตอร์ด่าอย่างเหลืออด
       “แล้วนายล่ะ มีแต่เงินยัดอยู่ในกะโหลกแทนสมอง ดีแต่ใช้ความร่ำรวยสปอยล์แนนนี่”
       จักรวาลปรามลูกชาย “ภวัต”
       “มันจริงนี่ครับพ่อ แนนนี่คบคนอย่างนี้อยู่ได้ไงไม่รู้”
       “คบอยู่ได้เพราะปีเตอร์จริงใจ ฉันมีแนนนี่คนเดียว ไม่เหมือนพี่ภวัตนี่ เดี๋ยวพี่สาวเดี๋ยวน้องสาว อย่างนี้เขาเรียกจับปลาสองมือรึเปล่า”
       ภวัตใบ้กิน เพราะที่ปีเตอร์พูดมันคือจริง
       “ใบ้รับประทานละสิ เถียงมาสิว่าไม่จริง”
       “ปีเตอร์ พอเหอะ” ธานีห้าม
       “พอก็ได้” ปีเตอร์พูดใส่หน้าภวัต “แต่ถ้าหาแนนนี่เจอ พี่ภวัตห้ามยุ่งกับแนนนี่อีก”
       ภวัตอึ้งพูดไม่ออก กัดกรามจ้องหน้าปีเตอร์ แต่ปีเตอร์หน้าตาเอาเรื่องมองกลับไม่หวั่น ภวัตเจ็บที่พูดความจริงไม่ได้
       
       ทางด้านปัทมนประคองดารกานอนหนุนตักอยู่บนเตียง
       “น้องดาหนุนตักแม่นะคะ แม่จะกล่อมนอน เหมือนตอนหนูเด็กๆไงคะ”
       ดารกาเอนลงหนุนตักปัท ภายในใจเหงาและอ้างว้าง จับมือปัทมนเหมือนอยากจะยึดเหนี่ยวเอาไว้เป็นที่พึ่ง
       ปัทมนเริ่มฮัมเพลงกล่อมเด็กเบาๆ น้ำหวานไพเราะ อ่อนโยน รู้สึกได้ถึงความรักบริสุทธิ์ของแม่ ที่มีต่อลูก
       ดารกาหลับตาพริ้ม สีหน้าค่อยเริ่มมีความสุขขึ้นมาบ้าง
       ขณะเดียวกันทาฮิร่ามองจ้องดารกาเขม็ง รู้ด้วยว่าดารกากำลังหลีกเลี่ยงที่จะสบตากับตน
       ทาฮิร่าเริ่มส่งกระแสจิตไปที่ดารกาแกล้งหลับอยู่ โดยเสียงเพลงกล่อมของปัทมนดังคลอประสานกัน
       “ฉันรู้ว่าเธอได้ยินฉัน แม่ดารกา จะบอกให้นะว่าแนนนี่ปลอดภัย ไม่สมใจเธอละสิ ที่อยากกำจัดแนนนี่เสียนักหนา...”
       ดารกายังหลับนิ่ง แต่เปลือกตากระตุก บ่งบอกให้รู้ว่าเริ่มเดือด
       ทาฮิร่ายังคงจ้องหน้าดารกา ส่งกระแสจิตต่อ
       “แนนนี่ยังไม่ฟื้นมาเล่าอะไรให้ฉันฟัง แต่ฉันเดาได้ว่าคนจิตริษยาดำมืดอย่างเธอนั่นหละที่เป็นคนหนีไป ทิ้งให้น้องตาย”
       ดารกา ลืมขึ้นทันที กลอกตาไปมา หันขวับไปทางทาฮิร่าอย่างเอาเรื่อง ทาฮิร่ายิ้มที่มุมปากเย้ยหยัน
       ดารกาจ้องทาฮิร่าโดยไม่ให้ปัทมนเห็น เสียงเพลงกล่อมของปัทมนยังดังต่อเนื่อง โดยไม่รู้สักนิดว่าในขณะนั้นทาฮิร่ากับดารกาจ้องหน้ากันเขม็ง แล้วดารกาทำตาเศร้า ทำเป็นหงอดูแล้วน่าสงสาร
       เสียงทาฮิร่ายังคงส่งกระแสจิตต่อ
       ไม่ต้องมาเสแสร้งเศร้า ฉันไม่หลงกลเธอหรอก เธอหลอกมนุษย์ได้ แต่หลอกฉันไมได้ ฉันเห็นว่าที่คอเธอมีอะไรสวมอยู่” ทาฮิร่าหัวเราะเย้ยเสียงเย็นๆ
       ดารกาตกใจมาก เผลอจับคอตัวเอง ร่างกระตุก ปัทมนรู้สึกห่วงใยลูกสาวแสนดี
       “เป็นอะไรคะลูก เจ็บคอเหรอคะ ไปหาหมอมั้ย”
       ทาฮิร่าจ้องดารกา ใบหน้ายิ้มบางๆ เย้ยหยัน
       ดารกาไม่อาจสบตาต่อได้ รีบเบือนหน้าหลบสายตาทาฮิร่า แวบหนึ่งนั้นดวงตาดาเป็นประกายแดงวาวโรจน์ด้วยความโกรธ
       ดารกาอึกอักอยู่สักครู่ ดวงตาค่อยๆ เปลี่ยนสีเป็นปกติ
       “คะ...ลูก ? ไปหาหมอนะ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ร้องดาแค่น้ำลายติดคอค่ะ”
       ทาฮิร่ายิ้มอย่างรู้ทัน ส่งเสียงหัวเราะกวนประสาทไปทางกระแสจิต ดารกาสุดแค้น แต่ต้องทน
       ทาฮิร่าหันไปพูดกับปัทมน
       “ยายไปดูแขกข้างล่างให้นะคะ คุณปัทจะได้อยู่เป็น เพื่อนน้องดา” ทาฮิร่าพูดเป็นนัย “ขวัญเสียไม่ใช่น้อย ไม่ต้องห่วงเรื่องแนนนี่นะคะ เดี๋ยวดิฉันจะขอแรงพ่อภวิต กับใครต่อใครช่วยกัน”
       “ขอบพระคุณมากนะคะคุณยาย”
       ทาฮิร่าหันไปจ้องหน้าดารกาพูดเป็นนัย
       “ไปนะจ๊ะหนูดา รักษาเนื้อรักษาตัวนะ ขอให้คุณพระคุ้มครอง”
       ทาฮิร่าเดินนวยนาดลอยชายไป ดารกาแค้นสุดๆ
       “นังตัวแสบ แกกับฉันเจอกันแน่” ดารกาเสียงในใจ
       ทาฮิร่าหันขวับกลับมา ส่งยิ้มให้ราวได้ยินถ้อยคำของดารกา
       “แล้วเจอกันนะจ๊ะ”
       
       ดารกาหลับตาลง แบบข่มใจสุดๆ แค้นสุดๆ เสียงปัทมนร้องเพลงกล่อมต่ออย่างไพเราะ ซาบซึ้ง ดารกาค่อยๆ ผ่อนคลายด้วยเพลง ดารกาจับมือแม่มาจูบ
       “น้องดารักคุณแม่นะคะ”
       ปัทมนยิ้มเยื้อนให้อย่างอ่อนโยนเต็มไปด้วยความรักที่มีให้ดารกา
       “แม่ก็รักลูกจ้ะ”
       
       ดารกาค่อยๆ หลับตาลง สีหน้าดูมีความสุขขึ้น
       
       (ยังมีต่อ โปรดอ่านต่อ เวลา 19.30 น.)
       
        เวลาต่อมาแนนนี่ยังคงพักฟื้นหลับอยู่ในตะเกียงแก้ว โดยมีทาฮิร่ากับชิกเก้นนั่งเฝ้าอย่างห่วงใย ตะเกียงแก้วเองก็มองลุ้นให้ฟื้น สักครู่หนึ่ง แนนนี่ขยับตัว แล้วค่อยๆลืมตา
        ทุกคนดีใจสุดๆร้องขึ้น “ฟื้นแล้วๆๆๆ”
        แนนนี่ยิ้มอย่างอิดโรย หน้าไม่เสบย ยังดูออกว่าป่วยอยู่
        “ยาย......ยายจ๋า”
        ทาฮิร่าดีใจจนน้ำตาเอ่อ
        แนนนี่ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น ยังเจ็บปวดรวดร้าวอยู่มากจากที่อสูรสดับเล่นงาน
        แนนนี่ขยับตัวก็รู้สึก ร้องด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ย...”
        ทาฮิร่ารีบเข้ามาประคอง “ค่อยๆ ลุก ลูก ค่อยๆ”
        แนนนี่กอดทาฮิร่าแน่น น้ำตาซึมด้วยความดีใจ
        “แนนนี่นึกว่าจะตายซะแล้ว”
        “ยายยังอยู่ทั้งคน จะปล่อยให้หลานตายได้ยังไง”
        “คนดี แม้ผียังคุ้ม” ชิกเก้นว่า
        แนนนี่เคาะกบาลชิกเก้นอย่างผูกพัน “ช่างพูดจัง ใกล้จะเป็นคนแล้วนะเนี่ย”
        ทาฮิร่าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมากขึ้น “แนนนี่...หลานต้องพักรักษาตัวในตะเกียงแก้วนี่สัก
       ระยะหนึ่งก่อนนะ หากจะไปเยี่ยมคุณแม่ ยายจะเป็นคนพาไป ยายว่าอสูรมันต้องตามล่าหลานเอาถึงตายแน่นอน ยายต้องการให้หลานปลอดภัยไปจนอายุ...”
        ทาฮิร่าชะงักกึก นึกได้ว่าไม่ควรพูด แนนนี่และชิกเก้นยังตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
        “จนอายุอะไรจ๊ะยาย” แนนนี่ซัก
        “ช่างเถอะ มันไม่เกี่ยวอะไรหรอก”
        “ต้องเกี่ยวสิจ๊ะ ไม่งั้นยายจะพูดทำไม” แนนนี่ยังไม่เชื่อ
        ชิกเก้นเสริมขึ้นเป็นลูกคู่ “ใช่ ไม่เกี่ยวนางไม่มีวันพูดหรอก”
        “เกี่ยวก็ไม่มีวันพูด อุ๊บ” ทาฮิร่าเอามือปิดปาก หลุดไปอีกแล้ว
        แนนนี่รู้ทันรีบเซ้าซี้ใช้ลูกอ้อน น่ารักๆ
        “บอกมาสิยาย อย่ามาหยอกแล้วหลอกให้เก้อสิจ๊ะ”
        “เอาเถอะ ถึงเวลาแล้วหลานจะรู้เอง” ทาฮิร่าใจแข็งไม่ยอมบอก
        แนนนี่หน้างอเริ่มกลับเป็นคนเดิม “ใครจะรอให้เวลามาถึงจริงมั้ยชิกเก้น เราต้องเป็นฝ่ายไปตามขุดความลับที่เราอยากรู้มารู้ให้ได้”
        “ถูก นางสาวเริ่มกลับสู่สภาพเดิมแล้ว” ชิกเก้นหันมาพูดกับนายหญิง “นางไม่สาวจะว่าไง”
        ทาฮิร่าหมั่นไส้ดีดหูชิกเก้นสุดแรง “ว่างี้ไง”
        “ดูนางช่างทำกับแมวน้อยน่ารักได้ลงคอ เวรก๊ำ...เวรกรรม”
        “ฉันจะพูดได้บ้างละยัง” ตะเกียงแก้วขอแจม
        “จะพูดอะไรก็พูดสิ ใครไปปิดปากไว้ล่ะ” ชิกเก้นว่า
        “สวัสดีแนนนี่”
        ทุกคนโห่ใส่ตะเกียงแก้ว แบบพูดอะไรเชยสิ้นดี ตะเกียงแก้วอายม้วนต้วน
        “ไม่พูดแล้วก็ได้”
       
        เย็นย่ำวันนั้น มาลียังอยู่ที่แผงปลา กำลังหั่นปลาให้ลูกค้า หลังจากทำความสะอาดเสร็จหมดแล้ว รอแค่หั่นเป็นชิ้นๆ พร้อมลงหม้อแกง เพื่อนบ้านรีบเข้ามา
        “นังมาลี ผัวแกเมานอนเค้เก้อยู่ข้างถนนแน่ะ ตัวเป็นแผลเต็มเลย ตายแล้วก็ไม่รู้”
        มาลีตกใจ ผุดลุกไปทันที “ห๊ะ”
        “อ้าว แล้วปลาฉันล่ะ”
        มาลีวิ่งไม่เหลียวหลัง ลูกค้าแสบ ยกปลาไปทั้งถัง
        “ช่วยไม่ได้ อยากทิ้งไปเอง”
       
        กว่าจะวิ่งมาถึงบ้านก็มืดค่ำแล้ว มาลีวิ่งมาจนจะถึงบ้าน ในขณะที่สดับนอนนิ่ง ร่างกายคล้ายเป็นแผลไฟลวก และเป็นริ้วๆ ซึ่งเป็นร่องรอยต่างๆ ที่สู้กับแนนนี่นั่นเอง
        มาลีวิ่งมาทรุดตัวลงนั่งยองๆ ข้างสดับ สดับนั่งไม่ไหวติงเหมือนตายแล้ว มาลีใจคอไม่ดี ค่อยๆ เอามืออังจมูก
        “ยังไม่ถึงสารทจีนเลย มันไปลุยไฟที่ไหนมาเนี่ย พองไปทั้งตัว”
        สดับนิ่งจนดูไม่ออกว่าตายหรือเป็น มาลีนิ่งสักครู่ ยังไม่รู้สึกว่าสดับมีลมหายใจหรือไม่
        “ตายซะก็ดี ฉันจะได้พ้นทุกข์พ้นโศกซะที ไม่ต้องเป็นกระสอบทรายให้แกซ้อม ไม่ต้องหาเงินงกๆให้แกไปถลุง ไม่ต้อง...” มาลีชะงักค้าง สีหน้าผิดหวัง
        สดับพลิกตัวส่งเสียงงึมงำ มาลีจากที่นั่งยองๆ เป็นทิ้งตัวลงนั่งอย่างเซ็งสุด
        “เฮ้อ” มาลีนึกได้ว่าทิ้งปลาไว้ “เว้ย ปลาฉัน”
        มาลีลุกจะออกวิ่ง สดับกระชากชายกางเกงผ้านุ่ง
        “จะไปไหน...”
        มาลีไม่สนใจ สะบัดหลุด วิ่งออกไป
        สดับค่อยโงหัวลุกขึ้นได้ แล้วรู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปทั้งตัว
        “อูย... แสบไปทั้งตัว นี่กูไปบำเพ็ญประโยชน์ช่วยไฟไหม้มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”
        สดับงงกับสารรูปตัวเอง พยายามยันกายลุกยืน แล้วชะงักแข็งค้าง ตากระด้าง โดนอสูรสะกดจิตเรียก สดับลุกยืนแล้วออกเข้าไปในบ้าน สภาพเหมือนซอมบี้
       
        ครู่ต่อมาสดับขี้เมาเดินแข็งทื่อตาลอยเข้ามาภายในห้องพิธีกรรม อสูรร้ายแผดเสียงหัวเราะดังกึกก้องไปทั้งห้อง แล้วสักครู่สดับกระตุก ถูกอสูรเข้าสิง บรรดาร่องรอง แผลไฟไหม้พุพองตามตัวของสดับค่อยๆ หายไป ผิวคืนสู่สภาพปกติ อสูรในร่างสดับหัวเราะกึกก้อง
       
        คืนนั้นดารกานอนหลับอยู่ในห้อง สักครู่ที่บริเวณคอก็เรืองแสงเป็นวงรอบคอ
        ดารกาเริ่มกระสับกระส่าย เจ็บรอบคอนิดๆ เหมือนคอถูกรัดแน่นขึ้นอีก เสียงหัวเราะของอสูรสดับแว่วๆ มา แล้วดังขึ้นๆ
        กลุ่มหมอกควันมีแสงเรืองดูทั้งสวยทั้งน่ากลัวค่อยๆ รวมตัวกัน ใบหน้าอสูรสดับเต็มร่างปรากฏเรืองแสงอยู่ในกลุ่มหมอกควันนั้น ส่งเสียงเรียก
       
        “ดารกาลูกพ่อ....”
        ดารกานอนกระสับกระส่าย มากขึ้นๆ เหมือนฝืนตัวไม่อยากตื่น แต่กลับมีพลังมาบีบบังคับให้ตื่น รอบคอดารกาเรืองแสง แต่ปลอกคอเหล็กยังไม่โผล่ให้ใครเห็น
        “ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องตอบแทนที่พ่อให้พลังอสูรแก่เจ้าแล้ว”
        ดารกากระสับกระส่ายมากขึ้น แสงรอบคอยิ่งจ้าขึ้น ดารกาจับปลอกคอ พยายามจะดึงออก แต่ดูเหมือนปลอกคอยิ่งจะรัดแน่น
        ดูเหมือนอสูรสดับจะจงใจ เป็นวิธีหนึ่งในการลงโทษของอสูรที่ขัดคำสั่ง
        ดารกาหายใจแรงแบบหายใจไม่ออก กึ่งละเมอกึ่งจริง “ช่วยด้วย...ช่วยด้วย”
        “ไม่มีใครช่วยเจ้าได้นอกจากพ่อ กับความซื่อสัตย์จงรักภักดีและเชื่อฟังของเจ้า”
        ดารกาหายใจแรง มือไขว่คว้าหาอยู่ในอากาศ อยู่ในสภาพหลับ แต่น้ำตาเริ่มไหล
        “ช่วยด้วย...หาย...ใจ...ไม่...ออก”
        “จงรับใช้พ่อด้วยความภักดี ตอบแทนพ่อให้พ่อพอใจ แล้วพ่อจะถอดปลอกคอให้เจ้า”
        ดารกาหายใจหอบแรงมากขึ้นๆ
        “พรุ่งนี้จงไปรับคำสั่งจากพ่อ ดารกา”
        อสูรทำท่าทางผ่อนคลายปลอกคอ ดารกาค่อยๆ นิ่งลง หายใจสม่ำเสมอขึ้น
        ดารกาพึมพำแผ่วๆ “พรุ่งนี้...ไปรับ...คำสั่ง”
        ดารกาหลับลึก อสูรร้ายหัวเราะกึกก้อง ค่อยๆ จางหาย หมอกควันที่รวมตัวกันค่อยๆ จาง จนหายไปหมด
        ดารกาหลับสนิทเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
       
        รุ่งเช้าวันต่อมา แท็กซี่แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านสดับภายในชุมชนท้ายซอย ดารกาก้าวลงจากรถ แต่งกายในสภาพปกปิดไม่ให้ใครจำได้ ดารการีบเดินผลุบหายเข้าไปในบ้าน
       
        ดารกาเข้ามาในบ้าน ท่าทีหวาดหวั่น และรู้สึกถึงความโหดเหี้ยม อำมหิตเยือกเย็นที่เจอกับตัวเองเมื่อวานนี้ เสียงอสูรหัวเราะแว่วมาจากห้องพิธีกรรม ดารากาหนาวยะเยือกไปทั้งร่าง
        “ดีมาก...ดารกาลูกพ่อ เจ้ารู้ ว่าจะพบพ่อได้ที่ไหน”
        ดารกาเดินไปทางห้องพิธีกรรม
        มาลีกำลังเดินหิ้วถังหรือกะละมังเปล่ามา หลังจากขายปลาหมดแล้ว มาลีสะดุดตาความเคลื่อนไวในบ้าน เขม้นมอง แล้วรีบเดิน
        มาลีอยู่นอกบ้าน เห็นดารกาเดินผ่านหน้าต่าง มาลีคุ้นๆ
        “ท่าทางเหมือนคุณหนู” มาลีดีใจ “คุณหนูมาหาเรา เอาเงินมาให้เราใช้อีกละมั้ง”
        มาลีวิ่งถลาเข้าไป
       
        มาลีวิ่งหน้าตาดี๊ด๊าเข้าบ้าน “คุณหนูขา...”
        ประตูห้องพิธีกรรมเพิ่งปิดสนิทไป มาลีเสียดาย “ไม่ทันซะและไม่เป็นไร...เพื่อเงิน มาลีรอได้...” มาลียิ้มอย่างสุขใจ “วันนี้เฮงจริงๆ” ควักเงินออกมานับ “ขายของก็ขายดี คุณหนูยังเอาเงินมาให้อีก”
        แต่แล้วมาลีต้องชะงักกึก เมื่อได้ยินเสียงอสูรแว่วมา
        “ดีมาก ดารกาลูกพ่อ...”
        มาลีช็อก อ้าปากค้าง “ดารกา... ทำไมคุณหนูคนนี้ชื่อดารกา...หรือว่าตะกี้เราจำคนผิด”
        มาลีเริ่มพล่าน ตื่นเต้นว่าคนที่เคยให้เงินตลอดมาที่แท้เป็นดารกา
        “ไม่ผิดแน่ แต่ทำไม...” มาลีทำท่าแบบไม่ค่อยกล้าเรียก “...ลูก...ต้องโกหกเราด้วย”
       
        อสูรร้ายสั่งงานดารกาเสร็จแล้ว แตะมือเบาๆ ที่คอดารกา
        “เจ้ายังต้องสวมปลอกคออยู่ เพื่อพ่อจะแน่ใจว่าเจ้าจะเชื่อฟังพ่อ หากเจ้าทำงานครั้งนี้สำเร็จ พ่อจะคลายมนต์ให้บ้าง เมื่อไรที่เจ้าทำงานใหญ่ให้พ่อสำเร็จ พ่อจะถอดให้เจ้า และแต่งตั้งเจ้าเป็นผู้
       สืบทอดอำนาจต่อจากพ่อ”
        ตลอดเวลาดารกาฟังอย่างนิ่งสงบ สีหน้าไร้ความรู้สึกใดๆ
        “ไปเริ่มงานของเจ้าได้แล้วดารกาลูกพ่อ”
        มาลีได้ยินชื่อดารกาอีกครั้ง มั่นใจ ตื่นเต้น
        “ดารกาจริงๆ ลูกสาวแม่แสนสวย...สวยเหลือเกิน นึกไม่ถึงว่าโตขึ้นแล้วจะสวยขนาดนี้ น้ำใจก็งาม เอาเงินมาให้แม่ใช้ ลูกจ๋า...” หน้าตามาลีตกอยู่ในห้วงฝันเพ้อ
       
        ดารกาค่อยๆ แง้มประตูออกมา สวมแว่นดำ ยังไม่เห็นมาลี แล้วเปิดประตูออกมา ชะงักกึกเมื่อเห็นมาลี
       
        มาลียิ้มร่าวิ่งถลาจะเข้าไปหาดารกา และกำลังจะอ้าปากเรียกชื่อลูก
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 24 จบบริบูรณ์
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 23
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 22
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 21
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 20
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 70 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 65 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 20 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่ก็ดีแล้วนี่นาทีมงานก็ยังมีการขอโทษเราและบอกเหตุผลเรา ขอบคุณทีมงานที่น่ารักน่ะค่ะที่ใส่ใจคนอ่าน
jin7734@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บอกเวลาลงให้หน่อยได้มั้ยคะ จะได้รู้เวลาแล้วจะได้เข้ามาอ่าน
รออ่านต่ออยู่ค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
555+
เอิร์น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แนนนี่น่าร๊ากมากๆเลยค่ะ
janyarat-preaw@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงานคงลำบากน่าดูนะค่ะ ยังไงก็จะติดตามและให้กำลังพี่ๆต่อไปค่ะ สู้ๆๆ^o^/
merin
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่ก็ดีแล้วนี่นาทีมงานก็ยังมีการขอโทษเราและบอกเหตุผลเรา ขอบคุณทีมงานที่น่ารักน่ะค่ะที่ใส่ใจคนอ่าน
jin7734@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นึกว่าอัพแล้วหลงดีใจ ที่ไหนได้อันเดิม
IMAGE
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นานเนอะ
wannida_nut@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตกลงวันนี้จะมามั้ยเนี่ย
ปลา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าไม่อัพก็น่าจะบอกบ้าง อุตส่าห์รอ ไปทำการบ้านดีฟ่า
เวรก้ำ เวรกรรม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไรตอนต่อไป จะมาคร้าาา
Glomgig
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้ทีมงาานไม่อัพหน้า สามเหรอค่ะ
rodphol
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บอกเวลาลงให้หน่อยได้มั้ยคะ จะได้รู้เวลาแล้วจะได้เข้ามาอ่าน
รออ่านต่ออยู่ค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ที่อ่านขาดตอนที่แนนนี่พาภวัตไปเมืองเวทมนต์นะครับ
(ฉากที่ฉายวันนี้ 19 กุมภา 55)
FF
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ที่ไทยรัฐมันดูเนื้อเรื่องขาดๆยังไงไม่รู้อ่ะค่ะ
IMAGE
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พ้ะสพรพ22250
เพรรเกนเพเเสนะพวยน
 
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ของไทยรัฐไม่ตรงกับ บทละครตามช่อง7 นะ  ถ้าอ่านดีดีอ่ะ
rodphol สมาชิก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครตามทันแล้ววววว อิอิ
1234
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหรคุณยายทาฮิร่าจะรู้น่ะว่าดารกาเป็นอสูรรรรร! แล้วทั้งหมดมันมีประมาณกี่ตอนจบบริบูรณ์ค่ะ *0*
girl_rose_fira@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014