หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ทองประกายแสด

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
28 กุมภาพันธ์ 2555 09:28 น.
1 | 2 | 3
หน้าถัดไป

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ทองประกายแสด ตอนที่ 10

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

ทองประกายแสด ตอนที่ 10
       
        
       
       ทองดีกับละเอียดใส่ผ้ากันเปื้อนเตรียมพร้อม บนโต๊ะมีอุปกรณ์แกะสลักพร้อมผักวางไว้ ทองดีคว้าเบบี้แครอทจะใส่ปาก ละเอียดตีมือเพี๊ยะ ทองดีรีบวางหน้าเสีย
       “วันนี้เราจะเริ่มจากการจัดจานอาหาร โต๊ะอาหารสำหรับรับแขก ผักผลไม้ต้องแกะสลัก จัดเรียงให้สวยงาม”
       “ทำไมต้องแกะด้วย เปลืองเปล่าๆ กินก็ไม่ได้กิน วางไว้เฉยๆ เสียดายเงิน เอาของมาทิ้งไม่เข้าท่า”
       ละเอียดข่มใจ
       “แขกที่มาบ้านส่วนใหญ่จะเป็นแขกผู้ใหญ่ วีไอพี่ ของคาวของหวานที่เตรียมไว้ ต้องพิถีพิถันเป็นพิเศษ วันนี้เราจะลองแกะสลักผักกัน เริ่มต้นจากแครอท มีดต้องคม มือต้องเบา”
       ทองดีนั่งประจำที่ ตรงข้ามกับละเอียด ตรงหน้าเป็นจานอาหารพร้อมอุปกรณ์ชุดใหญ่ เรียงรายกันเต็มโต๊ะไปหมด
       “โหย...นี่มันอะไรกันเนี่ย...ทำไมมันยุ่งยากวุ่นวายขนาดนี้ ช้อนไม่รู้กี่อันต่อกี่อัน อันไหนเป็นอันไหนกันเนี่ย”
       “เริ่มจากไกลตัวสุด เข้าหาตัว ช้อนเล็กสุดนั่นเป็นช้อนของหวาน”
       ทองดีหยิบช้อนซุปขึ้นมาโบก
       “แล้วไอ้นี่เอาไว้ทำอะไร ช้อนกลมๆหน้าตาประหลาด”
       “นั่นช้อนซุป วางลงเดี๋ยวนี้”
       ทองดีทำหน้ารำคาญ พี่เอียดอารมณ์เสียแต่พยายามข่มใจ
       
       ละเอียดยืนอยู่หน้าอ่างทำน้ำสลัด มีไข่เรียงรายอยู่ ทองประกายยืนมองแบบทึ่งๆ แอนยืนอยู่ห่างๆ
       “วันนี้เราจะทำน้ำสลัดกัน น้ำสลัดแบ่งเป็น 2 แบบหลักๆ คือ น้ำใส กับน้ำข้น วันนี้เราจะทำน้ำสลัดน้ำข้น เริ่มจากการแยกไข่แดงไข่ขาวก่อนลองดู อย่าให้ไข่แตกนะระวังหน่อย”
       ทองดีเงอะงะ ตอกไข่อย่างแรงไข่ตกลงพื้น
       “ตายจริง ทำไมพลังช้างแบบนั้นล่ะคุณ ตอกเบาๆพอให้เปลือกร้าวก็พอ นี่ทำแบบนี้”
       “ทำไมต้องทำเอง ซื้อเอาก็ได้ ตามห้างมีขายเยอะแยะไป”
       “แล้วมันสะอาดไว้ใจได้หรือเปล่า คิดแต่สะดวกอย่างเดียวไม่ได้ เราต้องคำนึงถึงความสะอาด ความอร่อยด้วย นะคะ คุณทอง”
       ทองดีพยักหน้าอย่างเบื่อๆ ละเอียดตอกไข่แยกไข่อย่างชำนาญ แล้วลงมือทำอย่างรวดเร็ว”
       ทองประกายมองอย่างทึ่งๆ
       “ลองชิมดูได้แล้ว บ้านนี้จะไม่เน้นรสหวานเหมือนน้ำสลัดที่ขายกัน”
       ละเอียดหันไปมองหาช้อนเล็กๆสำหรับชิม ทองดีเอานิ้วจิ้มเข้าปากแล้วดูดทันที ละเอียดหันกลับมามอง ร้องกรี๊ด
       “ตายจริง...คุณทอง ทำไมไม่ใช้ช้อนล่ะคะ ทำไมสกปรกโสโครกแบบนี้ ใครเห็นเข้าจะหาว่าเราเป็นไพร่ฉันต่ำ”
       ทองดีโกรธ
       “ช่างหัวมันสิ ทำไมจะต้องเรื่องมากเรื่องมายแบบนี้ คำก็ไพร่ สองคำก็ต่ำ สามคำก็บ้านนอก ไม่ทำแล้วโว๊ย...”
       ทองดีขว้างของลงกับพื้น มนตราเดินเข้ามา
       “เอะอะโวยวายอะไรกัน ดังเข้าไปถึงห้องทำงานผม” มนตรามองรอบๆตัว “แล้วนี่ทำไมมันเลอะเทอะขนาดนี้ สงครามหรือไงครับ”
       “ฉันไม่เรียนแล้ว ฉันมันไม่ใช่ผู้ดีตีนแดงแบบพวกคุณนี่”
       ทองดีสะบัดหน้าออกจากห้องครัวไปทันที มนตราเกาหัวอย่างหงุดหงิด รีบวิ่งตามไป
       “เฮ้อ...จะอยู่ทันก้นหม้อดำหรือเปล่าก็ไม่รู้” ละเอียดหันไปสั่งแอน “จัดการเก็บทำความสะอาดให้เรียบร้อย มัวแต่ยืนยิ้มอยู่นั่นแหละ”
       แอนฟังเพลินๆสะดุ้ง ก่อนจะแอบทำหน้าเบื่อ
       
       ทองดีเดินกระแทกเท้าเข้ามาในห้องหน้าบึ้ง มนตราเดินตามเข้ามาพยายามเอาใจ
       “ไม่เอาน่า ทอง คุณต้องอดทนหน่อย พี่เอียดก็แบบนี้แหละ แกเป็นคนละเอียด พูดแรง แต่จริงๆแล้วไม่มีอะไรหรอก”
       “แต่ฉันไม่ชอบให้แกพูดดูถูกฉันแบบนั้น คำนึงก็ไพร่ คำนึงก็บ้านนอก”
       “เอาน่า ผมจะพูดกับพี่เอียดเอง คุณอดทนหน่อยนะ ถ้าคุณทำได้ ผมรับรอง พ่อกับแม่ผมต้องยอมรับคุณอย่างแน่นอน เพื่อผมนะ”
       ทองดีทำหน้าเบื่อ มนตราแอบมองอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก
       “เอ่อ...ผมขอกาแฟแก้นึงได้มั๊ย คุณช่วยหน่อยนะ”
       “ทำไมไม่ให้พี่เอียดจัดการล่ะ”
       มนตราออดอ้อน
       “ก็ผมอยากกินฝีมือเมียนี่นา น่านะ”
       “ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการให้”
       ทองดีจำต้องรับปาก
       
       ทองดีเดินเข้ามาในครัว ไม่มีใครอยู่ เธอเปิดตามตู้หากาแฟ จนเจอพอเปิดฝาขวด เธอบิดแรงไปหน่อย กาแฟหล่นลงบนโต๊ะ
       “ตายจริง...หกหมดเลย”
       ทองดีปัดกาแฟบนโต๊ะลงในขวดอย่างมักง่าย ละเอียดเดินเข้ามาเห็นเข้าก็ร้องโวยวาย ทองดีตกใจขวดกาแฟหล่นลงที่พื้นแตกกระจาย
       “ตายจริง ทำไมคุณถึงได้มักง่าย สกปรกแบบนี้”
       “ขอโทษ ก็เธอร้องซะตกใจ ขวดมันเลยหล่น”
       “ฉันหมายถึงก่อนหน้านั้น คุณปัดผงกาแฟที่หล่นใส่ขวดได้ยังไง มือห่างตีนห่างจริงๆ”
       มนตราวิ่งพรวดพราดเข้ามาที่ประตู
       “มีอะไรครับ ทองคุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
       “ไม่เป็นอะไรค่ะ กาแฟมันหก เห็นว่ามันแค่หก โต๊ะก็สะอาดดี ทองเลยกะจะเก็บไว้ ก็แค่นั้นเอง แต่พอพี่เอียดเข้ามาร้องซะตกใจ ฉันเลยทำขวดหล่นลงพื้น”
       ละเอียดถอนใจ
       “แค่นั้นเอง...เฮ้อ...พูดไม่รู้จักคิด ไม่มีใครเค้าสั่งสอนให้เก็บของหล่นพื้นมากินบ้าง แย่จริงๆ”
       ทองดีโกรธ
       “นี่เธอเป็นใคร กล้าดียังไงมาด่าฉัน”
       ละเอียดมองทองดีอย่างหงุดหงิด ทำท่าจะต่อปาก มนตรารีบห้าม
       “พอทั้งคู่เลย ผมขอร้อง พี่เอียดครับ ไหนพี่บอกจะช่วยผมไง พี่สัญญาจะฝึกให้ทองประกายเป็นแม่บ้าน เพื่อผม ส่วนคุณทองประกาย คุณสัญญาจะอดทน ไม่โหวกเหวกโวยวาย คุณแม่จะได้ยอมรับคุณ”
       ทองดีกับละเอียดมองหน้ากันแล้วเชิด มนตราถอนหายใจ
       “ถ้าเป็นอย่างนี้ ผมคงต้องรับสภาพใช่มั๊ย”
       ทองดีหันไปมองหน้ามนตราอย่างรู้สึกผิด
       “ฉันขอโทษ ต่อไปฉันจะพยายาม คุณอย่าโกรธฉันเลย”
       “พี่เอียดก็จะไม่ว่าคุณอีกแล้ว คุณมนคะ พี่เอียดขอโทษ”
       มนตราซ่อนยิ้ม
       “สัญญาแล้วนะ ทั้งสองคนเลย”
       ทองดีกับละเอียดพูดพร้อมกัน
       “สัญญา”
       ละเอียดกับทองดีมองหน้ากันแล้วเมิน มนตราแอบถอนหายใจโล่งอก
       
       วันต่อมา...ทองดีถอนหายใจหนัก สวมผ้ากันเปื้อนแบบเตรียมพร้อม
       “สู้โว๊ย...”
       ละเอียด ยืนสวดมนต์บริกรรมคาถา
       “ขอคุณพระคุณเจ้าช่วยให้ลูกช้างผ่านวันนี้ไปได้ด้วยดีนะคะ...สาธุ”
       ทั้งสองคนเดินมาเผชิญหน้ากัน โดยมีมนตรายืนคุมเชิงอยู่ห่างๆ แอนยืนลุ้น ทองดียืนทำอาหารอยู่ในครัว ควันคลุ้งไปหมด เธอสำลักควัน พอตักอาหารขึ้นจากกระทะก็ไหม้ดำ กินไม่ได้ทองดีหน้าเสีย
       ทองดีกำลังเอาขนมอบออกจากเตา ขนมท่าทางสวยดี เธอใจร้อนเอามือหยิบ ขนมร่วงลงพื้น เธอรีบเอามือจับหูไว้ทันที ละเอียดส่ายหน้า ส่งบัญชีรับจ่ายของบ้านให้ ทองดีก้มหน้าก้มตาคิดด้วยเครื่องคิดเลข จนหัวฟูไปหมด
       ทองดีจัดโต๊ะอาหารเตรียมพร้อม เสียงกริ่งเตาอบดังขึ้น เธอหันไปหยิบถุงมือ เปิดเตาอบหยิบถาดอาหารหน้าตาสวยงามออกมา วางบนโต๊ะ ละเอียดมองแล้วยิ้ม ทองดีแอบยิ้มภูมิใจ
       หลังจากผ่านการฝึกมาอย่างหนก ในที่สุดบนโต๊ะอาหารมีอาหาร พร้อมของหวานวางไว้อย่างสวยงาม มนตรานั่งอยู่หัวโต๊ะมองอย่างไม่เชื่อสายตา
       “โห...นี่ฝีมือคุณทั้งหมดเลยหรือเนี่ย”
       “ฝีมือคุณทองทั้งหมดเลย เอียดแค่ยืนดูเฉยๆ” ละเอียดชื่นชม
       “เมียผมนี่เก่งจริงๆ ผ่านแล้วใช่มั๊ยครับพี่เอียด”
       “ไม่ใช่แค่ผ่านนะคะ ดีเยี่ยมเลย” ละเอียดหันไปชมทองดี “เก่งมากค่ะ”
       มนตราคว้าทองดีมากอดไว้ เธอยิ้มเขิน มองโต๊ะอาหารอย่างภูมิใจ
       
       ค่ำนั้น มนตรากำลังแต่งตัว จะออกไปทำงาน ทองดีเดินออกมาจากห้องน้ำ พอเห็นมนตรา เธอก็หน้าบึ้ง
       “นั่นคุณจะไปไหนคะ”
       “อ้าวก็ไปทำงานน่ะสิ”
       “แล้วฉันล่ะ ฉันจะอยู่กับใครล่ะ”
       “คุณก็อยู่บ้าน จะทำอะไรก็ได้”
       “อยู่คนเดียวเนี่ย ไม่เอาหรอก”
       “คนเดียวที่ไหน มีทั้งพี่เอียด ทั้งแอน ไม่มีอะไรหรอก ดูหนังก็ได้ มีซีดีอยู่ในตู้หลายเรื่องเลย เปิดเป็นใช่มั๊ย”
       “แต่ฉันเหงานี่นา อยู่กับฉันไม่ได้หรือ”
       “ไม่ได้หรอก ผมรับปากคุณนรินทร์เค้าไว้ คุณกับวิไลออกแล้ว ถ้าขาดวงดนตรีไปอีก คลับต้องลำบากแน่ ไว้หาคนมาแทนได้ ผมจะอยู่กับคุณ ทุกวันเลยนะ”
       ทองดีฮึดฮัด แต่ทำอะไรไม่ได้ ต้องจำยอม
       
       ทองดีเดินมาส่งมนตราที่หน้าบ้าน ละเอียดยืนมองอยู่ห่างๆ
       “พี่เอียดครับ ผมฝากทองด้วยนะครับ”
       “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ”
       มนตราเดินขึ้นรถไป ทั้งคู่ยืนมองจนรถมนตราลับไป ละเอียดกับทองดีหันมามองหน้ากัน
       “คุณจะรับอะไรก่อนนอนหรือเปล่าคะ”
       “ไม่หรอกจ๊ะ ขอบคุณ”
       ละเอียดยิ้มน้อยๆแล้วเดินไป ทองดีถอนหายใจ ที่สงบศึกกับละเอียดได้
       
       ทองดีนั่งรอมนตราอยู่ในห้องรับแขกด้านล่าง นาฬิกาบอกเวลา ตี 2 เธอปิดปากหาว
       “ทำไมช้าจัง เฮ้อ...ป่านนี้ยังไม่กลับเลย”
       ทองดีเปิดโทรทัศน์ ดูค่อยๆเอนตัวลงนอนดูหนังในความมืด ในโทรทัศน์ เป็นภาพหนังรักโรแมนติค พระเอกกับนางเอก กอดกัน
       “คุณอย่าทิ้งฉันไปนะคะ ขาดคุณ ฉันอยู่ไม่ได้”
       ทองดีเคลิ้มๆ ค่อยๆหลับตาลงช้าๆ มนตราเปิดประตูบ้านเข้ามาท่าทางเหนื่อยอ่อน พอเห็นทองดีนอนหลับอยู่ที่โต๊ะรับแขก เขายิ้มอย่างเอ็นดู
       “รอจนหลับเลยหรือ...ทองประกาย ผมอยู่นี่”
       มนตราเอื้อมมือจะปลุก ทองดีพลิกตัวละเมอ
       “คุณมนตรา อย่าทิ้งฉันไปนะ อย่าทิ้งฉันไป”
       มนตราชะงัก
       “ไม่ต้องห่วง ผมไม่ทิ้งคุณไปเด็ดขาด ทองประกาย”
       มนตราอุ้มเธอขึ้นไปข้างบน
       
       วันใหม่...มนตรานอนตะแคงตัวมองทองดีที่หลับอยู่ สักครู่เธอพลิกตัวตื่น
       “คุณมาเมื่อไหร่คะเนี่ย ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลย”
       “เวลาคุณหลับนี่ น่ารักดีเนอะ มีน้ำลายไหลด้วย”
       ทองดีรีบเช็ดทันที
       “บ้าจัง คุณแอบดูฉันนอนน้ำลายไหลด้วยหรือ”
       “ไม่แค่นั้นนะ คุณยังกรนด้วย”
       ทองดีชะงัก มนตราหัวเราะขำ
       “คุณหลอกฉันนี่นา ไม่ยอมด้วย”
       ทองดีไล่ทุบเขาแบบหยอกๆ มนตรารวบกอดเธอไว้ในอ้อมอก
       “สำหรับผม คุณเป็นยังไงก็น่ารักเสมอ”
       ทองดีเขิน มนตรากอดไว้แน่น
       “ไปอาบน้ำล้างหน้าก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยววันนี้ฉันจะแสดงฝีมือทำอาหารเช้าให้กิน”
       “ก็ได้...งั้นไปอาบน้ำด้วยกันนะ”
       ทองดีทำตาโต มนตราไม่ฟังเสียงแบกเธอขึ้นบ่าเดินเข้าห้องน้ำไป เสียงทั้งคู่หัวเราะอย่างมีความสุข
       
       ทองดียกอาหารเช้าเดินมาวางที่โต๊ะทำงานของมนตรา เธอหันไปเก็บข้าวของที่วางเกะกะในห้องให้เรียบร้อย ขณะเดียวกันนั้น เสียงโทรศัพท์ของมนตราดังขึ้น ทองดีชะงักแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ
       “สวัสดีค่ะ”
       เสียงแม่มนตราดังมาจากปลายสาย
       “นั่นใครพูด นั่นโทรศัพท์มนตราไม่ใช่หรือ”
       “อ๋อ...ใช่คะ มนตราอยู่ในห้องน้ำ ใครจะพูดสายด้วยคะ”
       “ฉันเป็นแม่ของมนตรา แล้วเธอน่ะเป็นใคร ไปอยู่ในบ้านมนตราได้ยังไง”
       ทองดีตกใจ กดตัดสายทันที มนตราเข้ามาเห็น ทองดียืนถือโทรศัพท์ค้างอยู่
       “ใครโทรมาหรือ”
       “แม่คุณโทรมาค่ะ”
       มนตราตกใจ
       “แย่แล้ว...พี่เอียด”
       มนตรานึกได้คว้ามือทองดีวิ่งออกจากห้องไปทันที
       
       ทองประกายกับมนตราวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องแต่ไม่ทัน ละเอียดยืนคุยโทรศัพท์กับแม่มนตราหน้าเสีย
       “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร บอกมาเดี๋ยวนี้นะ เดี๋ยวนี้หล่อนร่วมมือกับมนตรา หลอกฉันหรือ แม่เอียด”
       “โธ่...คุณผู้หญิงขา...เอียด...ไม่รู้จะพูดยังไงดี โน่นแนะ คุณมนตรามาแล้วคุยกับเจ้าตัวเลยแล้วกัน”
       ละเอียดยื่นโทรศัพท์ให้มนตรา แล้วเดินออกห่าง
       “คุณแม่ครับ คุณแม่เข้าใจผิดแล้วนะครับ เธอเป็นเพื่อนผมครับ”
       “ผิดยังไง ก็แม่คนนั้นบอกว่าลูกอยู่ในห้องน้ำ เพื่อนสนิทแค่ไหนรับโทรศัพท์แทนกัน แถมยังรู้อีกว่าลูกฉันอยู่ในห้องน้ำ”
       “โธ่...แม่ครับ ผมอยู่ในห้องน้ำข้างล่าง เขาแค่มาธุระ คุณแม่อย่าโวยวายเลยน่า ไม่มีอะไรหรอกครับ”
       มนตรากดตัดสายวางหูโทรศัพท์ลง แล้วหันมามองหน้าทองดีที่ยืนจ๋อย
       “ไม่มีอะไรแล้ว...สบายใจได้”
       มนตราทำท่าโล่งใจ ทองดีจ๋อยๆส่วนละเอียดถอนหายใจเหมือนพายุกำลังจะเริ่มขึ้น
       
       มนตรานั่งทานอาหารที่ทองดีทำให้อย่างเอร็ดอร่อย เธอมองเขาอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก
       “คุณเป็นอะไรไป ไม่สบายหรือเปล่า” มนตราถามอย่างห่วงใย
       “ฉันไม่ค่อยสบายใจ คุณแม่คุณเค๊าจะไม่ชอบฉันหรือเปล่า”
       “อย่าคิดแบบนั้นสิ คุณน่ารัก แบบนี้ คุณแม่ต้องชอบคุณแน่นอนแล้วอีกหน่อย ถ้าเรามีลูกด้วยกัน...คุณแม่ต้องยอมรับคุณแน่”
       “ลูกหรือ...ไม่หรอก ฉันไม่ขอบเด็กถึงขั้นเกลียดเลยด้วยซ้ำ”
       “แต่ผมอยากมีลูกนะ หลายๆคนยิ่งดี หรือว่าเราเริ่มลงมือเลยดีมั๊ย คุณจะได้เป็นลูกสะใภ้คนโปรดของคุณแม่เร็วๆ”
       ทองดีเขิน
       “อ๊ะ พูดแบบนี้ แสดงว่าต้องมีหลายคนน่ะสิ ใช่มั๊ย”
       ทองดีหยิกหมับ มนตราสะดุ้งเฮือก
       “แหม...พูดผิดนิดเดียว ดุจังเลยแฮะ เมียเรา ไม่ต้องห่วงหรอก ผมจะมีคุณคนเดียวเท่านั้น ตลอดไป”
       ทองดีดีใจลึกๆ
       “จริงหรือ คุณจะรักฉันคนเดียว แน่นอน ตลอดไปนะ”
       “แน่นอนที่สุด เอางี้ ถ้าคุณเห็นผมหายใจเข้า หายใจออกแสดงว่า ผมกำลังบอกรักคุณ”
       มนตราทำหายใจเข้าออกแรงๆ ทองดีอดไม่ได้ต้องหัวเราะ เขาดึงตัวเธอมากอดไว้แนบอกอย่างมีความสุข แต่ทองดีวิตกกังวล
       
       ค่ำนั้น...ทองดีนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างห้องอย่างเบื่อๆ โทรทัศน์เปิดไว้ เธอเดินกลับเข้ามา คว้ารีโมตมาปิดโทรทัศน์แล้วนั่งเบื่อ
       “กว่าจะกลับก็เกือบเช้า จะให้ฉันทำอะไรดีล่ะเนี่ย”
       ทองดีหันไปคว้าโทรศัพท์มากดหาจูน แล้วนึกได้
       “ป่านนี้จูนมิหลับปุ๋ยไปแล้วหรือเนี่ย โทรหาวิไลดีกว่า”
       ทองประกายกดโทรศัพท์หาวิไล แต่มีเสียงข้อความดังขึ้น
       “ขณะนี้ดิฉันอยู่ต่างประเทศ กรุณาฝากข้อความไว้และจะติดต่อกลับ”
       “อ้าว...ไม่อยู่หรอกหรือ...ว๊า...เซ็ง...พรุ่งนี้ให้มนตราพาไปดูหนังดีกว่า”
       ทองดีล้มตัวลงนอนอย่างเบื่อหน่าย
       
       เช้าวันใหม่...มนตรา นอนหลับอยู่บนโซฟาในห้องทำงาน ทองดีเดินเข้ามาเห็นเข้าก็ชะงัก
       “อ้าว...ทำไมมานอนตรงนี้” เธอเข้าไปปลุกเขา “ทำไมมานอนอยู่ที่นี่ ไม่ขึ้นไปนอนข้างบนล่ะคะ”
       มนตรางัวเงียตื่น
       “ผมเพิ่งกลับเมื่อกี้นี้เอง ง่วงตาจะปิด ขี้เกียจไปกวนคุณ ผมของีบแป๊บนึงนะ”
       “อ้าว...วันนี้คุณสัญญาว่าจะพาฉันไปดูหนังไงล่ะ ลืมแล้วหรือ”
       “ไม่ลืม แต่ไม่ไหวง่วงเหลือเกิน ขอนอนก่อนแล้วกันนะ”
       มนตราล้มตัวลงนอนหลับต่อ ทองดีหงุดหงิด
       
       นาฬิกา บอกเวลาเที่ยงวัน ทองดีแต่งตัวสวยพร้อมออกนอกบ้าน เดินเข้าไปดูมนตราในห้องทำงาน เห็นเขายังหลับไม่ได้สติ เธอเขย่าเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมตื่น พลิกตัวหันหลังแล้วหลับต่อ
       “ผมลุกไม่ไหวจริงๆ ไว้วันอื่นนะ”
       ทองดีหงุดหงิดเดินหนีออกไปข้างนอกทันที
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ทองประกายแสด ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
ทองประกายแสด ตอนที่ 14
ทองประกายแสด ตอนที่ 13
ทองประกายแสด ตอนที่ 12
ทองประกายแสด ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 24 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 24 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่าน ทำไมไม่ลงซักทีน๊า
ชม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014