หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ทองประกายแสด

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 กุมภาพันธ์ 2555 09:28 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3
หน้าถัดไป

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ทองประกายแสด ตอนที่ 10

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

ทองประกายแสด ตอนที่ 10

ทองประกายแสด ตอนที่ 10
       
       ทองดีนั่งหงุดหงิดอยู่กลางบ้าน
       
       “ฉันไปเองก็ได้วะ ไม่เห็นต้องง้อเลย”
       เธอขยับจะลุกขึ้น ละเอียดรีบเรียกไว้
       “คุณทองคะ บัญชีรับจ่ายของเดือนนี้ คุณทำเสร็จหรือยังคะ”
       “ยังไม่เสร็จ ทำไมหรือ”
       “คือ...ถึงกำหนดที่ต้องส่งไปให้ทางโน้นตรวจแล้วค่ะ คุณผู้หญิงท่านโทรมาทวง เอียดเกรงว่า...ท่านจะหงุดหงิด”
       “รออีกวันสองวันไม่ได้หรือ จะรีบไปไหน”
       “คุณคะ เอียดผลัดมาหลายครั้งแล้วนะคะ คุณผู้หญิงเส้นตายวันนี้แล้ว ขอร้องเถอะค่ะ”
       ทองดีเบื่อสุดๆ
       “ก็ได้ก็ได้ ฉันจะทำให้ จะเร่งอะไรกันนักหนาก็ไม่รู้”
       ทองดีหงุดหงิดเดินกระแทกเท้ากลับขึ้นไปข้างบน ละเอียดมองอย่างเบื่อหน่าย
       
       ทองดีนั่งก้มหน้าทำบัญชีรับจ่าย มีใบเสร็จวางไว้เต็มไปหมดที่หน้าบ้าน ใบเสร็จด้านหน้าเริ่มลดน้อยลง เธอนั่งกดเครื่องคิดเลขอย่างคร่ำเคร่ง สักครู่เธอก็ปิดสมุดบัญชี ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ
       “เสร็จซะที...”
       เธอลุกขึ้นหอบบัญชีลงไปให้ละเอียด
       
       ทองดีเดินเข้ามาในห้องครัว ละเอียดกำลังเก็บจัดข้าวของอยู่ เธอเดินมายื่นบัญชีส่งให้
       “เสร็จเรียบร้อยแล้ว นี่นะ”
       “แหมเร็วจังเลย” ละเอียดเปิดดู “แหม...เสียดาย ลายมือไก่เขี่ยไปหน่อย”
       ทองดีหน้าเจื่อนไป ละเอียดนึกได้
       “ขอโทษนะคะ เอียดปากไวไปหน่อย”
       ทองดียักไหล่
       “ไม่เป็นไร ก็ฉันเรียนมาน้อยนี่นา เธอพูดถูกแล้ว...เออ...แล้วคุณมนตราล่ะตื่นหรือยัง”
       “ตื่นแล้วค่ะ เห็นว่าจะต้องรีบไป”
       ทองดีนิ่งคิด
       “จริงสิ ไปนั่งเล่นที่คลับดีกว่า จะได้เม้าธ์กับเพื่อนฝูงบ้าง”
       ทองดีวิ่งพรวดออกไปทันที
       “อย่าไปเลย” ละเอียดขยับจะห้ามแล้วนึกได้ “เกือบแล้วมั๊ยเรา ไปยุ่งเรื่องของเค้าทำไมเนี่ย”
       
       ค่ำนั้น...มนตรากำลังจะเดินไปขึ้นรถ ทองดีรีบวิ่งตามมาตะโกนเรียก
       “คุณมนตรา รอทองด้วยค่ะ”
       “อ้าว...แต่งตัวจะไปไหนล่ะ ดึกแล้วนะ”
       “ฉันจะไปกับคุณด้วย”
       “ผมไปทำงานนะ คุณจะไปทำไม อยู่บ้านดีกว่า”
       “ไม่เอา อยู่แต่บ้าน เบื่อจะตาย ไม่รู้ละ ฉันไปกับคุณด้วย”
       ทองดีไม่ฟังเสียงวิ่งขึ้นรถทันที มนตรามองอย่างหนักใจ แล้วจำใจขึ้นรถขับออกไป
       
       มนตราขับรถเข้ามาจอดที่หน้าคลับของนรินทร์ พอรถจอดทองดีขยับตัวจะลงไปทันทีท่าทางตื่นเต้น มนตราคว้ามือไว้
       “เดี๋ยวก่อน ผมมีเรื่องจะพูด”
       “ทำไมหรือ งั้นพูดเลย ฉันอยากไปคุยกับเพื่อนๆบ้าง”
       “ตอนนี้คุณไม่เหมือนเดิมแล้วนะ คุณเป็นเมียผม จะทำตัวเหมือนเก่า ไม่ได้”
       “เหมือนเก่ายังไง ฉันก็แค่มาคุยกับเพื่อนๆแค่นั้น ไม่ได้มาเต้นซะหน่อย”
       “ผมหมายถึง...คนอื่นอาจจะมองคุณหรือพูดอะไรที่ไม่ดี คุณต้องอดทนอย่าโวยวาย ให้เกิดปัญหา เข้าใจมั๊ย”
       “เข้าใจ มีอะไรอีกมั๊ย”
       มนตราส่ายหน้า ทองดีลงจากรถทันที เหล่าโคโยตี้เพื่อนเก่าหันมาเจอทองดีกรี๊ดรุมเข้ามาทักทาย ทองดี วุ่นวายไปหมด ทองดีร่าเริงท่ามกลางเพื่อนฝูง มนตราส่ายหน้าอย่างไม่ชอบใจนัก
       
       มนตราจูงมือทองดีเข้ามาในคลับ นรินทร์เดินออกมาเห็นก็ชะงัก
       “แหม...ลมอะไรหอบคุณทองประกายกลับมาที่นี้ได้อีกล่ะครับ หรือว่าคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ”
       “ฉันแค่มาเที่ยวเฉยๆหรือว่าคุณไม่ต้อนรับลูกค้า”
       นรินทร์ยื้มๆ
       “ตามสบายเลยครับ” นรินทร์หันไปหามนตรา “คลับเลิกผมขอคุยด้วยหน่อยนะ มีเรื่องจะปรึกษา”
       มนตรามองทองดีอย่างเป็นห่วง
       “ได้ครับ คุณนรินทร์”
       นรินทร์มองทองดีด้วยสายตาประชด
       “เชิญตามสบายนะครับ คุณทองประกาย ในฐานะลูกค้า ผมยินดีต้อนรับเสมอ”
       นรินทร์ยิ้มแย้มแจ่มใส่ พอลับหลังนรินทร์ก็เบ้ปาก
       “เห็นแก่ผัวหล่อนทำงานให้หรอก ไม่งั้นกูไล่ส่งตั้งแต่เห็นเงาแล้ว”
       มนตราหันไปบอกทองดี
       “คุณนั่งรอแถวนี้นะ อย่าไปไหนล่ะ”
       “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก นี่ถิ่นเก่าฉันนะ”
       มนตราจ้องหน้า
       “แต่เดี๋ยวนี้ คุณไม่เหมือนเดิมแล้ว คุณไม่ใช่พนักงานที่นี่ คุณเป็นเมียผม นายมนตราคนนี้”
       ทองดีประชด
       “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ไปทำงานของคุณเถอะค่ะ”
       มนตรายิ้มมองเธออย่างเป็นห่วงแล้วเดินจากไป ทองดีมองบรรยากาศรอบตัวอย่างเพลิดเพลิน บนเวทีการแสดงเต้นของเหล่าโคโยตี้กำลังจะเริ่มขึ้น ทองดียิ้มระลึกถึงความหลัง เมื่อครั้งที่เธอเป็นโคโยตี้ที่เต้นโชว์อยู่ที่นี่ ตอนนั้นเธอเต้นอย่างมันสุดเหวี่ยง ทองดีนิ่งเคลิ้มไปกับบรรยากาศ ลูกค้าเก่าเดินเข้ามาเห็นก็ชะงัก รีบนั่งลงใกล้ๆเธอ
       “คุณทองประกาย”
       ทองดีสะดุ้ง หันมามอง
       “คะ...เอ่อ...คุณ...”
       “คุณจำผมได้หรือเปล่า ผมสกล ที่เคยซื้อดริ้งค์คุณ 200 ร้อยดริ้งค์ไงครับ”
       ทองดีนึกไม่ออกแต่ทำเนียน
       “อ๋อ...ค่ะ...มาเทียวหรือคะ”
       “ครับ ตั้งแต่คุณหายหน้าไป ที่นี่ก็ไม่ครึกครื้นเหมือนเดิมเลย”
       “หรือคะ เป็นเพราะ ลูกค้าจะทิปนักเต้นน้อยลงหรือเปล่า สมัยฉันเต้น ได้ทิปมากกว่านี้เยอะ”
       “ต่อไปคงจะมากขึ้นแหละครับ เพราะมีคุณกลับมา”
       “อ๋อ...เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้ทำที่นี่แล้ว”
       “มาทำชั่วคราวหรือครับ ดีจังเลย” สกลขยับเข้ามาใกล้ เอามือวางบนเข่าของเธอแล้วเริ่มลูบ “กลับมาคราวนี้ ผมประเดิม ดีมั๊ยเอ่ย”
       ทองดีไม่พอใจ แต่พยายามเฉย สกลยังไม่รู้ตัว เอียงหัวเข้ามากระซิบใกล้ๆ
       “หรือจะให้ผมออฟคุณทั้งคืนเลยก็ได้ ค่าตัวคุณเท่าไหร่ล่ะ ผมสู้”
       ทองดีหมดความอดทน ลุกพรวดคว้าแก้วเหล้าสาดใส่หน้าทันที
       “ไอ้สันดานเสีย...กูมาเที่ยว ไม่ได้มาขายตัวโว๊ย...”
       สกลลุกขึ้นโวยวายทันที คนเริ่มมุง นรินทร์เดินแหวกคนเข้ามาพอเห็นทองดี นรินทร์ส่ายหน้า แล้วหันไปถามลูกค้า
       “ขอโทษนะครับ เกิดอะไรขึ้น”
       “ก็อีนี่ มันเอาเหล้าสาดหน้าผม”
       นรินทร์ไม่พอใจหันไปต่อว่าทองดี
       “อ้าว...ทำไมไปทำอย่างนั้นกับลูกค้า ขอโทษลูกค้าซะ”
       ทองดีเชิดหน้า
       “ฉันไม่ใช่พนักงานของคุณแล้วนะ ฉันไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งคุณ แล้วไอ้ชีกอนี่มันมาลูบขาฉันก่อน โดนแบบนี้ก็สมควรแล้ว”
       นรินทร์อึ้ง ทำอะไรทองประกายไม่ได้ หันไปหาสกล
       “เดี๋ยวผม เปิดเหล้าเลี้ยงคุณสกล ในห้องวีไอพีเลย ถือเป็นการขอโทษนะ ครับ” นรินทร์หันไปหาทองดี “ส่วนเธอทองประกาย เชิญออกไปข้างนอกคลับดีกว่า ก่อนจะก่อเรื่องไปมากกว่านี้ เชิญ”
       ทองดีลุกขึ้นเชิดหน้าเดินออกไปทันที นรินทร์กุมขมับ
       “มาถึงก็ก่อนเรื่องเชียวนะ...เฮ้อ...ปวดหัวโว๊ย”
       
       ทองดีเดินมานั่งรอในรถของมนตรา
       “ไอ้พวกผู้ชายปากหมา...พอไม่เล่นด้วยก็ขี้ฟ้องเลยนะมึง เลวจริงๆ”
       ทองดีนั่งรอในรถซักพักก็เริ่มเบื่อ กดโทรศัพท์หามนตรา แต่เขาไม่รับสาย
       “เฮ้อ...สงสัยเล่นดนตรีอยู่ ไม่น่าเล๊ย...ตั้งใจมาเที่ยวแท้ๆ ไม่น่าเจอไอ้พวกชีกอเลย เซ็งเป็ด”
       ทองดีเดินไปเดินมาอย่างเบื่อหน่าย
       
       มนตราเดินออกมาจากด้านหลังเวทีพร้อมเพื่อนๆ หลังจากเล่นดนตรีเสร็จแล้ว
       “พรุ่งนี้เจอกัน มาเร็วหน่อยนะ พรุ่งนี้มีนักร้องใหม่คงต้องซ้อมก่อน”
       มนตรากำลังจะล้วงกระเป๋าหาโทรศัพท์ นรินทร์ วิ่งเข้ามาเรียก มนตราชะงักเพื่อนๆแยกย้ายเดินออกไปก่อน
       “มาทันพอดี คิดว่ากลับไปแล้ว ลืมหรือเปล่า วันนี้ผมนัดนักร้องมา คอยคุณอยู่”
       มนตราขมวดคิ้ว
       “อ้าว...คุณไม่เลือกเองหรือครับ”
       “ก็อยากให้คุณช่วยดูด้วย จะได้เข้ากับวงได้ไง”
       มนตรานิ่งคิด
       “ก็ได้...คงไม่นานนะ”
       “ไม่นานหรอก ดูท่าทางหน่วยก้านก็โอเคนะ”
       มนตราพยักหน้าเดินตามนรินทร์ไป
       
       ทองดียืนพิงรถรอมนตราอย่างเบื่อหน่าย เพื่อนของมนตราเดินออกมาหน้าคลับ แยกย้ายกันขับรถของตัวเองไป
       “มากันแล้ว เดี๋ยวมนตราก็คงออกมา”
       ทองประกายลุกขึ้นยืนชะเง้อคอมอง
       “ทำไมยังไม่มานะ”
       ทองดีกดหามนตราอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่รับสาย ทองดีปิดโทรศัพท์อย่างแรง
       “ทำไมไม่ยอมรับโทรศัพท์ มีอะไรนักหนา”
       ทองดีเดินดิ่งเข้าไปข้างในคลับทันที
       
       บนเวที นักร้องร้องเพลงจนจบ แล้วยืนรอฟังคอมเม้นต์ของมนตรากับนรินทร์
       “ผมว่าใช้ได้นะครับ รูปร่างหน้าตาก็ใช้ได้” นรินทร์บอก
       “ผมว่าเสียงก็โอเคนะครับ”
       “โอเค พรุ่งนี้มาทำงานได้เลย”
       นักร้องใหม่ไหว้ขอบคุณอย่างสวยงาม แอบมองมนตรานิดนึง เดินกลับเข้าไปหลังเวที แล้วชะงัก เมื่อเห็นโทรศัพท์ของมนตราวางอยู่ นักร้องใหม่หยิบขึ้นมาดู มนตราเดินขึ้นมาบนเวที มองหาโทรศัพท์ นักร้องใหม่หันไปถาม
       “หาอะไรคะ คุณมนตรา”
       “อ๋อ...หาโทรศัพท์ครับ ผมวางไว้ตอนเล่นดนตรี”
       “อันนี้ใช่หรือเปล่าเอ่ย...”
       “ใช่ครับ ขอบคุณมากเลย”
       นักร้องใหม่แนะนำตัวทันที
       “แอมค่ะ”
       แอมยื่นโทรศัพท์ให้ มนตรายื่นมือไปรับ แต่แอมแกล้งดึงกลับ แบบอ่อยๆ ทันใดนั้นเสียงทองดีก็ดังขึ้น
       “อ๋อ...ไม่รับโทรศัพท์เพราะมัวแต่มั่วกับอีนี่ใช่มั๊ย”
       ทั้งคู่หันมา มนตราตกใจเมื่อเห็น ทองดีที่จ้องหน้าแอมอย่างเอาเรื่อง
       “มึงเป็นใครกล้าอ่อยผัวกู”
       “ผัวหล่อน ทำไมไม่แขวนป้ายไว้ล่ะ”
       ทองดีโผเข้าจิกหัวแอมตบไม่ยั้ง มนตราตกใจหน้าเหวอ
       
       มนตราหน้าเหวอ นรินทร์พรวดพราดเข้ามายืนข้างตัว
       “ตายแล้ว ฟัดกันเหมือนหมา”
       นรินทร์วิ่งเข้าไปแยกดึงตัวแอมออกมา มนตราลากตัวทองดีออกมา ทองดีบ้าเลือด
       “อีหน้าด้าน...ไม่รู้จักหาผัวด้วยตัวเองหรือไง รู้จักแต่แย่งของคนอื่น”
       “แล้วมึงล่ะ ยังกะกูไม่รู้ อีทองประกาย เก่ามาจากที่ไหน ก็มาใหม่ที่นี่ มึงก็แบให้เค๊าเหมือนกันนั่นแหละ”
       “อีนี่วอนแล้วมึง” ทองดีสะบัดสุดแรง “ปล่อยฉัน...ฉันจะเอาเลือดหัวมันล้างตีน ปล่อยฉันสิ”
       มนตราปล่อยมือ ทองดีเสียหลักเซลงไปนั่งที่พื้น
       “ทองประกาย ผมเตือนคุณแล้วไม่ใช่หรือ ให้รู้จักอดทน ไม่รู้จักอายคนอื่นเค้าบ้าง ดูสภาพตัวเองสิเหมือนหมาบ้า มันดูได้มั๊ย”
       ทองดีชะงัก หันไปมองเห็นเงาตัวเองในกระจกข้างร้าน เละเทะสุดๆ เธอเริ่มได้สติ มนตราส่ายหน้าเดินออกจากคลับไปทันที ทองดีตกใจ
       “คุณมนตรา...” ทองดีหันมมองหน้าแอม “ฝากไว้ก่อนเถอะมึง”
       ทองดีรีบวิ่งตามมนตราออกไป
       “เชอะ...คิดว่ามึงจะแน่จริงก็ผูกผัวมึงติดไว้กับตัวสิวะ...ถ้าไม่ดึงฉันไว้ล่ะก็ มันแหลกแน่”
       นรินทร์มองแอมอย่างหมั่นไส้
       “แหม...เก่งเหลือเกินนะแม่คุณ มาสมัครเป็นนักร้อง หรือนักมวยกันแน่ ดูหน้าตัวเองบ้างหรือเปล่า...เดี๋ยวเปิดค่าย มวยซะดีมั๊ยเนี่ย...เฮ้อ”
       
       มนตราเดินพรวดๆไปที่รถ ทองประกายรีบวิ่งตามมาดึงแขนไว้
       “มนตราคะ ฉันขอโทษ อย่าเดินหนีกันแบบนี้สิคะ”
       มนตราชะงัก
       “ผมบอกแล้วไง ต้องอดทน อย่าวู่วาม พอคุณโกรธทีไร เป็นแบบนี้ทุกที มันดูแย่รู้มั๊ย ใครเห็นเค้าก็จะดูถูกคุณ”
       ทองดีเถียง
       “ก็อีนังนั่นมันอ่อยคุณ เห็นเต็มสองตานี่คะ”
       “ผมลืมโทรศัพท์ไว้ เขาเก็บได้ ผมขอคืน แล้วยังไง ถึงเขาอ่อยผมยังไงผมก็ไม่สนใจ...ผมมีแต่คุณคนเดียวเท่านั้นนะ ทองประกาย”
       “แต่คุณเป็นผู้ชาย แล้วที่ฉันเห็น ผู้ชาย ก็เหมือนๆกันทุกคน”
       มนตราหันมาจ้องหน้า
       “แต่ผมไม่ใช่ผู้ชายพวกนั้น คุณจะมีอดีตหรือเคยผ่านผู้ชายมากี่คน ผมไม่แคร์ ขอแค่ ผมเป็นคนสุดท้ายสำหรับคุณเท่านั้น เข้าใจมั๊ย”
       ทองดีอึ้ง มนตราเดินขึ้นรถไปทันที เธอรีบวิ่งตามไป
       
       มนตราขับรถเข้ามาจอดหน้าบ้าน แล้วลงจากรถเดินเข้าบ้านทันที ทองดีลงจากรถแล้ววิ่งตามเข้าบ้าน รีบวิ่งมาคว้าแขนเขาไว้
       “ฉันขอโทษ...ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้วอย่าโกรธฉันนะคะ”
       ละเอียดกับแอนเดินออกมา พอเห็นทั้งคู่ทะเลาะกัน ละเอียดกับแอน เบรกเอี๊ยด แอบดูการเคลื่อนไหว...ทองดีเดินไปกราบที่อกมนตรา
       “ฉันสัญญาค่ะ ต่อไปฉันจะไม่โวยวาย”
       “จริงหรือ คุณทำได้แน่นะ”
       “จริงสิ แต่มีข้อแม้อย่างนึง”
       มนตราหรี่ตามอง
       “ว่าแล้วเชียว มันคงไม่ง่ายอย่างที่ผมคิดหรอก คุณมีอะไร”
       “คุณต้องเลิกทำงานที่นั่น ไม่อย่างนั้น ฉันต้องไปกับคุณด้วยทุกวัน”
       “จะบ้าหรือ...ไปเฝ้าผมที่ทำงานเนี่ยนะ”
       “ทำไมจะไม่ได้ ถ้าคุณยังทำงานอย่างนั้นอีกคงไม่พ้นเรื่องพวกนี้ ฉันคงอกแตกตายเข้าซักวัน ถ้าคุณทำไม่ได้...งั้น...เราเลิกกัน”
       ทองดีหลุดปากออกไปแล้วใจหาย แต่ยังทำแข็ง ละเอียดกับแอนตกใจหันไปมองหน้ากันมนตราตกใจเหมือนกัน
       “คุณว่าอะไรนะ เลิกกันหรือ มีเหตุผลหน่อยสิ ทอง”
       “ได้ เหตุผลของฉันคือ ฉันทนไม่ได้ ที่เห็นผู้หญิงคนอื่นมาวุ่นวายกับคุณถ้าอย่างนั้น ตัดใจซะตั้งแต่วันนี้ดีกว่า”
       ทองดีสะบัดหน้าเดินหนีขึ้นข้างบนไป มนตราหมดแรงนั่งลงกุมขมับบนโซฟา
       “ทองประกาย ทำไมคุณต้องบังคับให้ผมเลือกด้วย”
       แอนหน้าเหวอหันมาคุยกับละเอียด
       “อุ๊ย...คุณแม่บ้านคะ สงสารคุณมนตราเนอะ หน้าเศร้าเลย”
       “นั่นน่ะสิ” ละเอียดนึกได้ “แล้วแกไปวุ่นวายอะไรกับเค้าด้วยล่ะ นังแอน”
       แอนทำหน้าจ๋อย รีบเดินกลับเข้าห้องไป ละเอียดมองมนตราแล้วถอนหายใจ
       “เฮ้อ...คุณมนตรา เห็นมั๊ยเอียดเตือนแล้วก็ไม่ฟัง...เฮ้อ”
       
       ทองดีเดินเข้ามาในห้อง พอปิดประตูเธอนั่งลงมองมือตัวเองที่สั่นระริกจนบังคับไม่ได้ เธอหน้าเครียด
       “จะบ้าหรือ พูดอะไรออกไปรู้ตัวหรือเปล่า นังทองเอ๊ย...แล้วถ้าเค้าเลือกงานล่ะ จะทำยังไง”
       มนตราเดินขึ้นมา หยุดยืนที่หน้าห้อง เงื้อมือจะเคาะประตู แล้วหยุด
       “เข้าไปตอนนี้มีหวัง ต้องทะเลาะกันอีกแน่ะเลย”
       มนตรากับทองดีนั่งหันหลังชนกัน มีประตูห้องขวางเป็นกำแพงระหว่างสองคน
       
       เช้าวันใหม่...มนตรา นั่งมองเครื่องดนตรี นิ่งอยู่ ละเอียดยกกาแฟเข้าให้ พอเห็นสภาพ โทรมๆของเขาเธอก็ถอนหายใจ
       “โจ๊กร้อนๆค่ะ ทานซะหน่อย จะได้มีแรงคิด ไม่ได้นอนทั้งคืน”
       “พี่เอียดรู้ได้ยังไง”
       ละเอียดค้อน
       “โธ่คุณมนคะ พี่เอียดอาจจะแก่ แต่ว่าไม่ได้ตาบอดนะคะคุณ”
       “แสดงว่าพี่เอียดรู้เรื่องแล้ว ผมลืมไป พี่เอียดรู้ทุกอย่างในบ้านอยู่แล้ว”
       “คุณมนคะ อย่าว่าพี่เอียดยุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณเลย พี่เอียดเลี้ยงคุณมาแต่อ้อนแต่ออก พี่เอียดรู้ใจคุณมนดีกว่าใคร”
       “แล้วผมควรทำยังไงล่ะครับ”
       ละเอียดแอบยิ้ม
       “คุณมนก็เลือกสิคะ เลือกในสิ่งที่คุณมนรัก”
       “เลือกสิ่งที่ตัวเองรักหรือ...” มนตรานิ่งคิด “หมายความว่า...”
       “ค่ะ คุณมนอยากจะทำอะไรมากที่สุด คุณมนย่อมรู้ใจตัวเองดี”
       มนตรากระโดดขึ้นกอดละเอียดไว้แน่น
       “ขอบคุณพี่เอียดครับ...พี่เอียดรู้ใจผมจริงๆด้วย...”
       มนตราวิ่งออกจากห้องไปทันที ละเอียดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
       
       เช้าวันใหม่...ทองดี ลุกขึ้นเดินไปจับประตูดู
       “ประตูก็ไม่ได้ล็อค ทำไมไม่ยอมเข้ามานอนนะ น่าโมโหจริงๆ”
       ทองดีหงุดหงิดทำงอน เดินผละไป มนตราวิ่งเปิดประตูพรวดเข้ามาทันที
       “คุณมนตรา” ทองดีนึกได้ทำเมิน “เข้ามาทำไม”
       “ผมคิดได้แล้ว ว่าผมต้องการอะไรมากที่สุด”
       ทองดียังงอนๆ
       “แล้วไง...ถ้าไม่มีอะไรก็ออกไปได้ ฉันจะอาบน้ำ”
       เขารวบตัวเธอมากอด เธอทำเล่นตัวพอเป็นพิธี
       “ผมต้องการคุณ ผมจะไปลาออก แต่ว่า คุณต้องกลับไปเชียงใหม่กับผมนะ คุณพร้อมหรือยัง เราจะไปพบคุณพ่อคุณแม่”
       “อะไรนะ ไปเชียงใหม่หรือ”
       “ใช่ เราจะไปเริ่มชีวิตใหม่ที่โน่น กลับไปแต่งงานกัน แล้วก็มีลูกหลายๆคนไงล่ะ”
       ทองดีอึ้งไป มนตราหน้าตาเปี่ยมสุข
       
       ทองดีเดินไปเดินมาในห้องน้ำ แล้วไปยืนหน้ากระจก พูดกับเงาตนเอง
       “ไปเชียงใหม่...ไปแต่งงาน จะได้เป็นคุณนายเสวยสุขซะที”
       ทองดียิ้มมีความสุขแล้วชะงัก
       “คิดว่าพ่อแม่เค้าจะยอมรับหรือ ทำอะไรเป็นบ้างล่ะ...”
       เธอนิ่งไปก่อนจะฮึด
       “ไม่สำคัญหรอก แค่มนตราเค้ารักฉันเท่านั้นก็พอ...”
       แต่เมื่อนึกบางอย่างได้ก็ถอนใจ
       “ใช่สิ พออีกหน่อย เธอออกลูกมาซักครึ่งโหล ตัวหย่อน พุงขยาย โทรมเป็นยายแร้งทึ้ง เลี้ยงลูกอยู่แต่ในบ้าน แบบนี้ใช่มั๊ย ชีวิตที่หล่อนฝันถึง...ไม่หรอก ไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก”
       ทองดีนึกถึงภาพของตนเองที่โทรมหัวฟูยุ่งเหยิง อุ้มเด็กแบเบาะ กำลังกินนม มืออีกข้างไกวเปล รอบๆตัวมีแต่ข้าวของเด็กเล็กๆ เกลื่อนไปหมด แถมยังมีเด็กขนาดไล่เลี่ยกัน วิ่งเล่นกันรอบๆตัว ทองดีตกใจหน้าเสีย
       “ว๊าย...เป็นไปไม่ได้หรอก”
       ทองดีมองกระจกเห็นหน้าตัวเองปกติ เธอรีบเปิดน้ำล้างหน้า เรียกสติ
       “ขืนยอมไปตอนนี้ มีหวัง...” เธอทำหน้าหวาดเสียว “ไม่ได้ ไปเชียงใหม่ไม่ได้เด็ดขาด”
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ทองประกายแสด ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
ทองประกายแสด ตอนที่ 14
ทองประกายแสด ตอนที่ 13
ทองประกายแสด ตอนที่ 12
ทองประกายแสด ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 24 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 24 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่าน ทำไมไม่ลงซักทีน๊า
ชม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014