หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ปางเสน่หา

ปางเสน่หา ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 กุมภาพันธ์ 2555 11:49 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

ปางเสน่หา ตอนที่ 12

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ปางเสน่หา ตอนที่ 12

ปางเสน่หา ตอนที่ 12

ปางเสน่หา ตอนที่ 12

ปางเสน่หา ตอนที่ 12
       
       คำถามของเสียงหวานทำให้จุรีเอะใจ
       
       “คุณหนู ...”
       “ป้าลองเดินออกไปซิคะ”
       “ค่ะ”
       จุรีโขยกเขยกจูงจักรยานเดินผ่านออกไปอย่างง่ายดาย เสียงหวานถึงกับหน้าเสีย
       “ทำไมป้าออกได้ แล้วหนูออกไม่ได้ล่ะคะ”
       “ลองใหม่ซิคะ คุณหนูลองเดินออกมาใหม่”
       เสียงหวานลองเดินออกมาอย่างไม่มั่นใจนัก แต่แล้วเธอก็เหมือนชนกำแพงอีก คราวนี้เสียงหวานถึงกับร้องไห้ออกมา
       “ทำไมหนูออกไปไม่ได้ มีอะไรเกิดขึ้นกับหนู”
       จุรีมองเสียงหวานอย่างสงสาร
       “โถ คุณหนู ป้าก็ไม่ทราบค่ะ ไม่ทราบจริง”
       เสียงหวานพยายามจะวิ่งออกไปทางโน้นทีทางนี้ทีให้ทั่วไปหมดอย่างน่าสงสาร
       “ทำไมหนูออกไปไม่ได้ ทำไม ...”
       “เดี๋ยวค่ะ ...คุณหนู...คุณหนูจำป้าได้หรือเปล่าคะ”
       เสียงหวานชะงักมองจุรี
       “ไม่ค่ะ แล้วป้ารู้จักหนูหรือคะ”
       จุรีหน้าสลดลงด้วยความเวทนา
       จุรีมาหาศรีตรังที่บ้านแล้วเล่าเรื่องเสียงหวานให้ฟัง สีหน้าศรีตรังเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
       “มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ”
       “ถ้าไม่ประสบกับตัวเอง ป้าก็จะไม่เชื่อเด็ดขาดเลยค่ะ”
       ศรีตรังถึงกับกุมขมับ
       “ไอ้เตมันบอกว่าอยู่ดีๆ คุณหนูเผือกก็หายไป หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ...เรียกเท่าไหร่ก็ไม่มา...แต่ป้าจุเห็นเธอกลับมาอยู่ที่เดิม”
       “มิหนำซ้ำยังออกจากบริเวณที่เคยเป็นบ้านพักหลังนั้นไม่ได้อีกด้วยค่ะ”
       “ก็แปลว่าทุกอย่างวนกลับมาที่เดิม คุณหนูเผือกกลับมาที่นี่ ...”
       “แต่จำอะไรไม่ได้เลย”
       “คงต้องรอให้ไอ้เตมาถึงเสียก่อน”
       เจนจิราเดินเข้ามา สีหน้าแจ่มใสทันทีที่ได้ยินชื่อ “เต”
       “คุณเตจะกลับมาอีกแล้วหรือคะ” ศรีตรังและจุรีสบตากันเซ็งๆ “นี่แสดงว่า คุณเตต้องคิดถึงเจน”
       “ป้าจุ พาศรีไปหน่อยซิคะ”
       “ไปค่ะ”
       จุรีและศรีตรังเดินออกไป
       “รอด้วย จะไปไหน เจนไปด้วย”
       เจนจิราพูดพลางรีบตามไป
       ศรีตรังมาที่บ้านพักเตชิตขณะนั้นเสียงหวานนอนขดตัวอยู่มุมหนึ่ง ศรีตรังและเจนจิราเดินตามจุรีมา
       “ยังอยู่หรือเปล่าคะ”
       ศรีตรังกระซิบถามจุรี จุรีกระซิบตอบ
       “นอนหลับอยู่ตรงนั้นแน่ะค่ะ”
       “ป้าจุชี้อะไรคะ” เจนจิราถามอย่างแปลกใจ
       “จุ๊ อย่าเสียงดัง กลับกันเถอะค่ะป้าจุ อย่าไปกวนเขาเลย”
       จุรีพยักหน้า แล้วค่อยๆ ย่องตามศรีตรังออกไป เจนจิราย่องตาม
       “ทำไมต้องย่องต้องกระซิบกันด้วยล่ะคะ”
       “เดี๋ยวคุณหนูเผือกเธอได้ยินค่ะ”
       “ใครคะ คุณหนูเผือก”
       “เธอเป็นเจ้าแม่อยู่แถวนี้คะ”
       “หมาย ... หมายถึง ผีหรือคะ”
       “ทำนองนั้นค่ะ”
       เจนจิราหน้าเสีย ไม่กล้าซักอีกต่อไป
       ขณะที่เตชิตกำลังขับรถมาไร่สุขศรีตรัง...เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
       “ว่าไง” เตชิตถามไปถามสายเมื่อเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามา
       “เกือบถึงหรือยัง”
       “อีกประมาณ 45 นาทีเป็นอย่างช้า”
       “แกอย่ามาที่บ้านฉันนะ ยัยเจนกำลังรอตะครุบแกอยู่ ให้เลยไปที่บ้านลุงสม ฉันกับป้ามีอะไรจะเล่าให้ฟัง”
       “เออ”
       เตชิตปิดโทรศัพท์...ศรีตรังชะโงกดูหน้าบ้านเห็นเจนจิรานั่งรอเตชิตอยู่
       “นางจะเอาใครแน่ระหว่างอีตาพอลกับไอ้เต”
       ศรีตรังค่อยๆ ย่องออกทางหลังบ้าน
       ที่บ้านปรกเดือนแจ๋ววางแก้วน้ำลงบนโต๊ะแล้วเดินออกไป ปรกเดือนและพอลนั่งนิ่งกันไป โดยปรกเดือนมีน้ำตาคลอ
       “ไม่รู้ซิคะ เดือนรู้สึกว่าเป็นเพราะเดือนดึงสร้อยพระออกมา”
       “อย่าโทษตัวเองเลย ยังไงทางโรงพยาบาลเขาก็ต้องให้เอาออก ...ปัญหาอยู่ที่ว่าใครเป็นคนเอามาสวมให้ดาว”
       ปรกเดือนนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นในที่สุด
       “จะเป็นไปได้มั้ยคะที่เพื่อนโรคจิตของคุณ”
       “ผมว่าจะถามมันดู”
       “ถามจริงๆ เถอะ คุณคบคนอย่างนั้นเป็นเพื่อนได้ยังไง นี่ถ้าเดือนไม่เห็นแก่คุณละก็ ...”
       “ไอ้เตมันไม่ใช่คนอย่างนั้น ถึงผมจะไม่ชอบขี้หน้ามัน แต่ผมก็ยืนยันได้”
       “เขาเป็นตำรวจด้วยใช่ไหมคะ”
       พอลพยักหน้ารับ ปรกเดือนมองพอลอย่างเพ่งพิศ
       “ต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ” พอลนิ่งไม่ตอบ “พอลคะ”
       “เอาไว้ผมจะเล่าให้ฟังวันหลัง ผมจะกลับละ...”
       “ขอบคุณคะที่มาส่ง”
       “ไม่เป็นไร” พอลลุกขึ้น ปรกเดือนลุกจะเดินออกไปส่ง “ไม่ต้องออกไปหรอก กำลังท้องกำลังไส้ เดี๋ยวเกิดหกล้มขึ้นมา เสี่ยเอาเรื่องผมตาย”
       “โอ๊ย เขาคงจะขอบใจคุณด้วยซ้ำ เขาไม่ได้อยากมีสักหน่อย” ปรกเดือนประชด
       “ไม่เอาน่า เขาก็พูดไปอย่างนั้นเอง ยังไงผมก็ยังยืนยันว่าเสี่ยรักคุณมาก ตั้งแต่เลิกกับเจนจิราแล้ว เขาก็ย้ายเข้ามาอยู่กับคุณเลยไม่ใช่หรือ” ปรกเดือนนิ่ง “ไปละ”
       ปรกเดือนยิ้มให้ มองพอลเดินออกไป
       พอลเดินกลับมาที่รถ พอขึ้นรถพอลนั่งพิงพนักแล้วภาพศรีตรังก็ซ้อนเข้ามาในห้วงความคิด พอลสตาร์ทรถสีหน้ามุ่งมั่นบางอย่าง
       เตชิตขับรถมาบ้านสมตามที่ศรีตรังบอก เมื่อมาถึงเตชิตนั่งกินข้าวกับศรีตรัง สม จุรีพร้อมกับคุยกันไปด้วย
       “น้ำพริกอร่อยจัง”
       “ก็ป้ารู้นี่คะว่าคุณเตชอบรสนี้”
       “ไหนแกว่าจะเล่าอะไรให้ฉันฟังไง ไอ้ศรี”
       “ไม่เอา ยังไม่เล่า เดี๋ยวแกจะเกิดปิติจนกินข้าวไม่ได้”
       “เล่าเถอะน่า”
       “ด้วยความเคารพ ...คุณจุแกเจอ...” ศรีตรังขัดทันที
       “ด้วยความเคารพ ลุงสมค่ะ...”
       “ขอประทานโทษครับ”
       “เฮ้ย ทำไมต้องทำลึกลับขนาดนี้”
       “ก็เพราะมันเป็นเรื่องลึกลับน่ะซิคะ” เตชิตชะงัก
       “เกี่ยวกับเสียงหวานหรือเปล่า” สีหน้าแต่ละคนเงียบกริบ “ต้องใช่แน่ๆ เสียงหวานอยู่ที่ไหน”
       จุรีหันหน้ามามองศรีตรัง ศรีตรังพยักหน้าอนุญาต
       “ที่เดิมค่ะ”
       “ที่เดิม”
       “ก็บริเวณที่เคยเป็นบ้านพักหลังที่แกมาอยู่ไง” เตชิตลุกขึ้นทันที “เฮ้ย! แกจะไปไหน”
       “ไปหาเสียงหวาน”
       เตชิตพูดพลางรีบเดินออกไป ศรีตรังลุกตามและรีบเดินมาดึงแขนเตชิตไว้
       “เดี๋ยว ไอ้เต”
       “อะไรอีกล่ะ วันนี้แกทำไมแปลกๆ” จุรีและสมตามออกมา
       “แกต้องตั้งสติก่อน”
       “ทำไม แกพูดเหมือนมีอะไรเกิดขึ้นกับเสียงหวาน ...หรือว่า เขากลายเป็นโครงกระดูก”
       “ไม่ใช่”
       “ค่อยยังชั่ว ไปละนะ”
       “อย่าคาดหวังมากนะครับคุณเต ด้วยความเคารพ” สมตะโกนตาม
       “ไปดูกันดีกว่าค่ะ”
       จุรีบอก ศรีตรังพยักหน้า ทุกคนเดินตามเตชิตไป
       เตชิตเดินเข้ามาในบ้านพักช้าๆ นัยน์ตาจับจ้องมองภาพเบื้องหน้าอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นเสียงหวานกำลังนั่งกอดเข่าซบหน้าลงไป ท่าทางดูว้าเหว่อย่างยิ่ง เตชิตเดินเข้ามาใกล้ๆ ช้าๆ ดวงตามองเสียงหวานอย่างอ่อนโยนรักใคร่
       “เสียงหวาน ...” เสียงหวานเงยหน้าขึ้น “เสียงหวาน คุณไปอยู่ไหนมา ผมคิดถึงคุณจะแย่”
       จุรี สม ศรีตรัง ตามมาแอบดู
       “ด้วยความเคารพ ผมเห็นคุณเตพูดอยู่คนเดียวเหมือนเคยครับ” สมกระซิบบอก
       “ศรีก็เหมือนกันค่ะ”
       “แต่ป้าเห็นเธอพูดอยู่กับคุณหนูเผือกค่ะ”
       เสียงหวานมองหน้าเตชิตเหมือนไม่เคยเห็นหรือรู้จักมาก่อน
       “คุณ... คุณเรียกฉันเสียงหวานหรือคะ”
       “ก็ใช่นะสิ ผมเรียกคุณว่าเสียงหวาน ...”
       “แต่ฉันไม่เคยรู้จักคุณมาก่อนเลย” ประโยคนี้ทำให้เตชิตถึงกับชะงัก
       “ผมชื่อเตชิตไง”
       เสียงหวานส่ายหน้า
       “ไม่เคยได้ยินค่ะ”
       “เตห่างล่ะเอ้า ! รู้จักไหม”
       “ไม่เคยอีกเหมือนกันค่ะ”
       “ไม่เอาน่า เลิกเล่นเสียที ผมดีใจแทบตายที่ได้พบคุณ คุณหายไปไหนมา”
       เสียงหวานยกมืออุดหู
       “โอ๊ย! ฉันไม่รู้จักคุณ ไม่รู้เรื่องที่คุณพูดเลยสักอย่าง”
       “ผมไม่เชื่อ”
       “ไปให้พ้น ฉันไม่รู้จักคุณ ฉันปวดหัว”
       “ไอ้เต ไปกันเถอะ”
       ศรีตรังเรียก เตชิตหันไปมอง
       “ไอ้ศรี แกเป็นพยานให้ฉันได้ เสียงหวานรู้จักฉัน”
       “บางทีฉันก็ไม่แน่ใจ เพราะเห็นแกพูดออกท่าออกทางอยู่คนเดียว”
       “ขอบใจมากเลย คุณเพื่อน ถ้าจะมีพยานอย่างแกละก็ อย่ามีเสียดีกว่า”
       “เออ...เออ ขอโทษว่ะ”
       เตชิตหันมามองเสียงหวาน
       “ไม่เป็นไร ผมจะให้เวลาคุณคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดก่อนค่อยๆ คิด ไม่ต้องรีบร้อน ถ้าคุณนึกได้แล้วเราค่อยมาคุยกัน”
       เสียงหวานมองเตชิตอย่างงุนงง
       คืนนั้นเตชิตมาพักที่บ้านสม ขณะที่เตชิตกำลังนอนหลับสนิทอยู่ที่ชั้นล่างของบ้าน เสียงหวานก็ปรากฎตัวขึ้น เธอเดินรอบๆ เตียงของเตชิตแล้วก้มมองเตชิตอย่างเพ่งพิศ เตชิตรู้สึกตัวลืมตาขึ้นมอง
       “เสียงหวาน คุณจำผมได้แล้วใช่ไหม”
       เสียงหวานส่ายหน้า
       “เปล่าค่ะ แต่ฉันแปลกใจที่ฉันออกจากที่นั่นมาพบคุณได้”
       “ก่อนที่ผมจะได้มาพบกับคุณ คุณก็อยู่อย่างนั้น คุณพยายามจะพูดกับคนที่มาพัก ซึ่งบางคนก็เห็นคุณ แล้วก็กระเจิดกระเจิงหนีไป ส่วนอีกหลายๆ คนก็ไม่เห็นคุณ มีผมคนเดียวที่เห็นคุณแล้วไม่หนี”
       ตลอดเวลาที่เตชิตเล่า เสียงหวานทำสีหน้าใคร่ครวญครุ่นคิดตาม
       “ไม่น่าเป็นไปได้”
       “เชื่อเถอะว่ามันเป็นไปแล้ว และผมดีใจมากแค่ไหนที่ได้พบคุณ”
       เสียงหวานถอนใจยาว
       “แต่ฉันจำคุณไม่ได้จริงๆ”
       สีหน้าเสียงหวานดูเสียใจ และยอมรับผิด
       เช้าวันรุ่งขึ้นที่บ้านจุรี จุรีเดินเข้ามาในห้องอ้อย
       “อ้อย”
       อ้อยหันมามองแล้วร้องลั่น
       “ผีหลอก”
       “หน็อย นังอ้อย ผีบ้าผีบอที่ไหน”
       “ก็แม่เล่นเข้ามาเงียบๆ อ้อยก็ตกใจน่ะซิ”
       “ฟังมันพูด ฉันจะเข้ามาดูแกว่าหายหรือยัง”
       “หายแล้ว แต่ที่ไม่หายอย่างเดียวคือเจ็บใจ มันถือว่ามันเป็นผี คิดจะหลอกใครก็ได้”
       “เอ็งนี่พูดแปลกๆ”
       “จริงนะแม่ ชาตินี้อ้อยกับนังเกษเห็นจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้”
       “อ้อย เอ๊ย! คุณลูกอ้อย แกกับเกษน่ะมันอยู่ร่วมโลกกันที่ไหน แกอยู่โลกมนุษย์ เกษเขาอยู่โลกวิญญาณ”
       “โลกวิญญาณ อ้อยก็จะไม่ให้มันอยู่คอยดูนะแม่”
       สีหน้าอ้อยเกรี้ยวกราดอย่างยิ่ง
       เตชิตมาหาศรีตรังที่บ้านและนั่งกินอาหารเช้ากับศรีตรัง
       “เป็นไงบ้าง ได้ปรับความเข้าใจกันหรือเปล่า”
       ศรีตรังถามเตชิต
       “ปรับ แต่ก็ยังไม่เข้าใจจนแล้วจนรอด”
       เสียงหวานปรากฏขึ้น
       “อะลัดตั๊ตต๊า มาแล้วค่ะ มาแล้ว”
       จุรีบอกเมื่อเห็นเสียงหวาน จังหวะนั้นเจนจิราเดินเข้ามาพอดี
       “คุณเต สวัสดีค่ะ อุ๊ย ตื่นเต้น ๆ” เจนจิราเดินมาแทรกกลางระหว่างเตชิตกับศรีตรังทันที “มาถึงเมื่อไหร่คะเนี่ย แหมน่าจะบอกเจนล่วงหน้า เจนจะได้เตรียมต้อนรับขับสู้ให้ดีกว่านี้”
       ศรีตรังกระแอม
       “ขอโทษค่ะ ฉันเป็นเจ้าของที่นี่ เป็นเจ้าของไร่สุขศรีตรัง”
       “อุ๊ยต๊าย มีหึง”
       “ไม่มีค่า เพราะเตมันเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของฉัน”
       “ถ้าอย่างนั้นเจนไม่เกรงใจละนะคะ”
       ตลอดเวลาเสียงหวานมองภาพเหล่านั้นเหมือนจะพยายามทบทวนความทรงจำ ทันใดนั้นเสียงหวานก็ต้องสะดุ้ง
       “โอ๊ย”
       “เป็นอะไร เสียงหวาน”
       เตชิตถามอย่างตกใจ ทุกคนชะงักมองเตชิต ซึ่งมีจุรีคนเดียวที่เห็นเสียงหวาน เสียงหวานลุกขึ้นแล้วปลิวเหมือนถูกลมหอบพาไป เตชิตผุดลุกตาม
       “เสียงหวาน คุณจะไปไหน เสียงหวาน”
       เจนกจิรามองเตชิตหวาดๆ แล้วกระซิบกับศรีตรัง
       “เจนว่าเจนเปลี่ยนใจดีกว่า...หล่อแต่เพี้ยนนี่ก็ไม่ไหวเหมือนกันนะคะ” ศรีตรังยิ้ม “เจนขอคืนคุณเตชิตให้คุณศรีตรังค่ะ”
       “ไอ้เต คุณเจนจิราบาร์บี้เขาคืนแกให้ฉันแล้วแน่ะ”
       ศรีตรังบอกเตชิตที่กลับมานั่งหน้าเศร้า
       “หายไปอีกแล้ว เสียงหวานกลับมาคราวนี้ไม่เหมือนเดิมเลย”
       เสียงโทรศัพท์ศรีตรังดังขึ้น ศรีตรังหยิบขึ้นมาดูแล้วเดินห่างออกไป
       “มีธุระอะไร”
       “ผมมาถวายสังฆทาน อยากจะมาทำบุญด้วยกันไหม” พอลถามทางโทรศัพท์
       “ไม่”
       “กลัวชาติหน้าจะต้องเป็นเนื้อคู่กันอีกละซิ”
       “หมายความว่ายังไงที่ว่าอีกน่ะ”
       “ก็หมายความว่า เราอาจจะเป็นเนื้อคู่กันทั้งชาตินี้ชาติหน้าละซิ”
       “ฝันไปเถอะ”
       ศรีตรังปิดโทรศัพท์ แล้วเดินกลับมา
       “ใครโทรมาน่ะ” เจนจิราถาม
       “นี่ คุณเจนจิราเขาให้คุณมาหลบภัยบ้านฉัน ไม่ใช่คอยมาสอดแนมฉันรู้เอาไว้ด้วย”
       ศรีตรังเดินเข้าบ้านไป เจนจิรามองตามขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
       “ถ้าไม่คิดว่าเป็นเจ้าของบ้าน แม่ตบแหลกไปแล้ว”
       เสียงหวานมาปรากฎตัวที่บ้านปรกเดือน
       “ที่ไหนอีกล่ะ”
       เสียงหวานเหลียวมองรอบๆ ตัว จึงเห็นแจ๋วเดินเข้ามาจัดบริเวณโต๊ะรับแขกให้เข้าที่เข้าทาง
       “พี่...พี่จ๊ะ...พี่” แจ๋วหันมาทางเสียงหวาน “พี่เห็นฉันแล้วใช่ไหม”
       เสียงหวานถามอย่างดีใจ แจ๋วเดินตรงมาบริเวณที่เสียงหวานยืนอยู่ แล้วหยิบหนังสือวางให้เป็นระเบียบ
       “ว้า! ไม่เห็นอีกตามเคย” ทันใดนั้นร่างเสียงหวานโอนเอนเหมือนถูกดูด “ช่วยด้วย ช่วยด้วย”
       ร่างเสียงหวานลอยหายไปจากที่นั้น
       ขณะนั้นปรกเดือนและเดนนิสกำลังมีปากเสียงกันอยู่ในห้อง เสียงหวานลอยมาปรากฏตัวขึ้น
       “เดือนจำหน้าได้ว่า 2 คนที่ถูกยิงตายนี่ เป็นลูกน้องคุณ...” มือปรกเดือนถือหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวการตายของลูกน้องเฮง “แล้วถ้าจะให้เดา อีกไม่นานเจ้าเฮงก็คงจะถูกเก็บเหมือนกัน”
       “อย่ามายุ่งกับงานของฉัน”
       “งานฆ่าคนเนี่ยนะคะ” เสียงหวานยกมืออุดปาก นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความกลัว “ทุกคนเขาก็รักชีวิตด้วยกันทั้งนั้น”
       เดนนิสตบโต๊ะปังจนปรกเดือนและเสียงหวานสะดุ้ง
       “บอกว่าอย่ายุ่ง เธอมีบ้านหรูอยู่สบาย มีเงินใช้ใช้ไม่ขาดมือ ฉันอำนวยความสะดวกให้ขนาดนี้แล้วจะเอายังไงอีก”
       “เดือนก็เคยบอกแล้วเหมือนกันว่า เดือนไม่ต้องการ เดือนอยากมีชีวิตที่สงบ ไม่จำเป็นต้องสะดวกสบายขนาดนี้ ขอแค่เรามีกันสามคนพ่อแม่ลูก”
       “พ่อแม่ลูกกับมีอะไรล่ะ” เดนนิสเดินไปที่ประตูอย่างหงุดหงิด เกือบจะชนเสียงหวาน เสียงหวานกระโดดหลบอย่างรวดเร็ว เดนนิสเปิดประตูแล้วหันกลับมา “เธอพูดถูกเรื่องไอ้เฮง เพราะฉันจะส่งมือดี
       ที่สุดของฉันคือไอ้พอลคนดีของเธอไปฆ่ามัน”
       เดนนิสก้าวออกไป แล้วปิดประตู ปรกเดือนเซมานั่งบนเตียง
       “อย่านะ โธ่เอ๊ย...” ปรกเดือนร้องไห้สะอึกสะอื้น เสียงหวานเดินมาทรุดตัวลงตรงหน้าปรกเดือน
       “คุณคะ...คุณกำลังท้อง ไม่ควรหดหู่เศร้าหมองนะคะ มันจะมีผลถึงลูกในท้องของคุณด้วย”
       “พอล...ขอโทษด้วย...เพราะฉันคนเดียว”
       ปรกเดือนร้องไห้สะอึกสะอื้น มือเสียงหวานค่อยๆ ยกวางทาบบนท้องของปรกเดือนอย่างแผ่วเบาบริเวณนั้นมีเสียงสว่างเรืองรองขึ้น ปรกเดือนหยุดชะงักแล้วก้มลงมอง เสียงหวานค่อยๆ ชักมือออกช้าๆ
       ปรกเดือนค่อยๆ ยกมือทาบที่ท้อง ก้มลงมองแล้วกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องด้วยความพิศวง เสียงหวานค่อยๆ เลือนหายไป
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ปางเสน่หา ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์
ปางเสน่หา ตอนที่ 17
ปางเสน่หา ตอนที่ 16
ปางเสน่หา ตอนที่ 15
ปางเสน่หา ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 39 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 39 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 +25 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ้าย แค่มีฉากพี่พอล น้องศรีก็กระชุ่มกระชวยได้ (แต่น้อยจัง)
แม่ยกพอล ศรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เวลาอ่าน จะเลือกส่องอ่านแต่บทน้องศรีตรังกับพี่พอล พอเจอบทที่สองคนมาป๊ะกัน แค่อ่านก็ยิ้มแก้มแทบฉีกแล้ว
สาวกน้องศรีพี่พอล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กร๊ากกกกก ความเห็น 10 ต่อมอิจฉาแตก!!! 55555 ขี้จุ๊เบเบ๋
คนรักศรีพอลเยอะมากกกกก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพอลกับศรีตรัง ดูแล้วมีความสุข น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เหมาะสมกันที่สุด
คนรักพอลศรีตรัง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้มีฉากพอลกับศรีตรังเยอะๆๆๆ น่ารักดี
คนรักพอลศรีตรัง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรตติ้ง ก็ยังวัดได้มากกว่า ปั่นกระทู้เองแหละ ก๊ากๆๆๆๆ
น่าเบื่อพวกแฟนคลับเ...
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนนี้พี่ไทยรัฐ เล่นจนจบเรื่องเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ 555+ แต่ที่นี่ละเอียดกว่าเท่านั้นเอง ^^ เอ้า...รออ่านบทพี่พอล+น้องศรีตรังต่อไปค่ะ
Aum
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แล้วเมื่อไหร่นังอ้อยจะโดนจับ เดนนิสจะตาย เบื่อๆ อยากดูตอนหลังจากเดนนิสตายอะ
เบื่อนังอ้อย เจนจิรา และปรกเดือน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กร๊ากกกกก ความเห็น 10 ต่อมอิจฉาแตก!!! 55555 ขี้จุ๊เบเบ๋
คนรักศรีพอลเยอะมากกกกก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณ ค.ห.10 ค่ะคนชอบคู่นี้เยอะแยะคู่นี้ก็ช่วยเรียกเรตติ้งเหมือนกัน ฉะนั้น! อย่ามัว!!!!! ส่วนความ ค.ห อื่นเห็นด้วยคร่าาา
www.Pakana_4@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณ ค.ห.10 ค่ะ คุณทราบได้อย่างไรค่ะคนชอบคู่นี้ตั้งเยอะแยะ อย่ามัว!!!!!! ส่ว ค.ห.อื่นเห็นด้วยคร่าาาา
www.Pakana_4@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คห10#

จะบอกว่าความแรงของละครมันต้องดูจากองค์ประกอบหลายๆอย่างคะ ไม่ใช่แค่เรตติ้งอย่างเดียว เพราะการวัดเรตติ้งสุ่มมาจากคนบางกลุ่มเท่านั้น
กกกกกกกกกกกกกกก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กลับมาวันนี้ก็ยังอยู่ที่เดิม รออ่านอยู่นะค่ะ
BB
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพี่พอลน้องศรีมากๆ อยากให้มีบทด้วยกันเยอะๆ
แม่ยกพอลศรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไทยรัฐเค้าไปไกลแล้วน่ะเพ่ เมื่อไหร่จะคืบซะทีอ่ะ เช็งจิงๆ
fan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณสำหรับบทละครดีๆที่อัพให้ได้อ่านกันนะคะ
street_windmill@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตามละครก็เพราะน้องศรี กับพี่พอลนี่้ละ
BB
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เวลาอ่าน จะเลือกส่องอ่านแต่บทน้องศรีตรังกับพี่พอล พอเจอบทที่สองคนมาป๊ะกัน แค่อ่านก็ยิ้มแก้มแทบฉีกแล้ว
สาวกน้องศรีพี่พอล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ชอบคำนี้เลย บทมาเพิ่มเมื่อไหร่ อัพต่อเมื่อนั้น
แต่ชอบน้องศรีกะพี่เผือก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +25 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ้าย แค่มีฉากพี่พอล น้องศรีก็กระชุ่มกระชวยได้ (แต่น้อยจัง)
แม่ยกพอล ศรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โคตรชอบเลย
pan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014