หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ปางเสน่หา

ปางเสน่หา ตอนที่ 13

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 มีนาคม 2555 05:47 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

ปางเสน่หา ตอนที่ 13

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ปางเสน่หา ตอนที่ 13

ปางเสน่หา ตอนที่ 13

ปางเสน่หา ตอนที่ 13

ปางเสน่หา ตอนที่ 13
       

       ปรกเดือนมาบ้านเตชิต เมื่อมาถึงเธอยืนมองไปโดยรอบ โดยมีเสียงหวานยืนมองปรกเดือนอย่างพินิจพิเคราะห์ เตชิตเดินถือถาดวางแก้วน้ำเข้ามา
        
       “บ้านน่าอยู่นี่คะ”
       “ขอบคุณครับ”
       ปรกเดือนเดินมานั่ง
       “พอลบอกว่าไว้ใจคุณได้”
       “ไอ้พอลนั่นน่ะหรือครับ ขอโทษ...”
       “แล้ว...น้องสาวฉันยังอยู่แถวนี้หรือเปล่าคะ”
       “เธอนั่งอยู่ข้างๆ คุณครับ”
       ปรกเดือนหันมามองข้างๆ ซึ่งว่างเปล่าในสายตาปรกเดือนแล้วหันมามองเตชิต
       “คุณต้องการให้ฉันทำอะไร”
       “ผมกำลังพยายามช่วยให้เธอฟื้นขึ้นมา จึงอยากจะขอความร่วมมือจากคุณ”
       “ได้เลยค่ะ”
       “ขอบคุณมากครับ”
       “ฉันต้องเป็นฝ่ายขอบคุณ คุณถึงจะถูก”
       “น้องสาวคุณมีบุญคุณกับผมมาก” เสียงหวานมองเตชิตเหวอๆ “เธอทำให้ผมรู้ว่า ลูกสาวผมอยู่ในบ้านด้วยตลอดเวลา โดยไม่ได้ไปไหนเลย”
       เสียงหวานมองเตชิตแล้วยิ้มออกมา
       ช่วงเวลาเดียวกันนั่นพอลกำลังนั่งคุยอยู่กับเสนาที่ห้องทำงาน
       “ตกลงนายจะไปคืนนี้เลย”
       “ครับพี่ เพราะล่าสุดนี่ไอ้เฮงมันเปลี่ยนแผนหมด ท่าทางมันคงไม่ไว้ใจเดนนิสเหมือนกัน ผมจะไปพบกับไอ้เตกับจ่าธงที่โน่น..แล้วก็สมทบกับตำรวจในพื้นที่”
       “ระวังตัวด้วย”
       “ขอบคุณครับ”
       พอลลุกเดินออกไป เสนามองตามแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ
       ค่ำวันเดียวกันนั้นขณะที่เดนนิสกำลังนั่งคุยอยู่กับพอล ปรกเดือนก็เดินเข้ามา ปรกเดือนชะงักเล็กน้อยหันหลังจะเดินออกไป
       “เดี๋ยวซิเดือน” ปรกเดือนหันกลับมา “พอลจะไปทำงานให้ฉันแน่ะ จะไม่อวยพรเขาหน่อยเรอะ”
       ปรกเดือนสบตาพอลอย่างรวดเร็ว พอลก้มหัวให้นิดๆ
       “ฝากดูปรายดาวด้วยก็แล้วกัน” ปรกเดือนฝืนยิ้ม
       “ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ”
       พอลก้มหัวนิดๆ ให้ปรกเดือนแล้วเดินออกไป
       พอลรีบตามมาสมทบกับเตชิตและธงที่สถานีตำรวจแถวชายแดน เมื่อมาถึงพอล เตชิต ธง ตำรวจอีกชุดหนึ่งกำลังวางแผนเพื่อจับกลุ่มเฮงก่อนจะเริ่มปฏิบัติงานด้วยการเดินทางไปบ้านร้างที่เป็นเป้าหมาย
       พอล เตชิต ธงและตำรวจอีกส่วนหนึ่ง ต่างซุ่มเงียบแอบดูความเคลื่อนไหวของเฮง จนกระทั่งมีรถปิ๊กอัพคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอด เตชิตหันมาทำสัญญาณให้ทุกคนเตรียมตัว...ประตูรถเปิดออกลูกน้องเฮงก้าวลงมาแล้วมองสำรวจ ขณะนั้นเฮงนั่งรอเวลาอยู่ในรถแต่สีหน้าแววตาของเฮงก็เต็มไปด้วยความระมัดระวัง มือถือปืนวางอยู่บนตัก
       รถปิ๊กอัพอีกคันหนึ่งแล่นเข้ามา เตชิตและพอลให้สัญญาณเตรียมพร้อม ประตูรถคันนั้นเปิดออก ทั้งสองฝ่ายเจรจาและแลกเปลี่ยนสินค้ากัน เตชิตและพอลให้สัญญาณตำกรวจจึงแสดงตัวจนมีการยิงต่อสู้กันเฮงเห็นท่าไม่ดีรีบขับรถออกไป พอลเบือนหน้ามาและยิง เฮงเห็นหน้าพอลอย่างถนัดจึงพึมพำออกมาด้วยความเคียดแค้น
       “ ไอ้พอล”
       พอลไล่ตามยิงรถเฮง แต่เฮงหลบหนีไปในความมืด
       เวลาผ่านไป...เสนายืนอยู่ที่หน้าต่างห้องทำงานสีหน้าแววตารอคอยบางอย่างจนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เสนารีบเดินมารับ
       “ว่าไง”
       “เรายึดของกลางได้หมดครับ ... มีไอ้เฮงหนีไปได้คนเดียว”
       “แล้วพวกเราเป็นยังไงบ้าง”
       “ตำรวจถูกยิง 2 คนแต่ไม่เข้าที่สำคัญครับ ตอนนี้กำลังลำเลียงส่งโรงพยาบาล”
       เสนาพยักหน้าท่าทางดูโล่งใจ
       เมื่อวางหูจากเสนา พอลก็โทรหาเดนนิส เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้เดนนิสลืมตาตื่นขึ้นพร้อมๆ กับปรกเดือน
       “นอนเถอะ โทรศัพท์ของฉันเอง”
       เดนนิสลุกหยิบโทรศัพท์ แล้วเดินออกไปข้างนอก ปรกเดือนลงนอนตามเดิมแต่สีหน้าครุ่นคิด
       “ว่าไง” เดนนิสถามเมื่อกดรับโทรศัพท์
       “ผมเพิ่งกลับมาที่พักครับ เกือบเอาชีวิตไม่รอด” พอลบอก
       “ทำไม เกิดอะไรขึ้น”
       “ไอ้เฮงมันเกิดนัดส่งยาพอดีกับที่ผมไปถึง” เดนนิสชะงัก
       “กับใคร”
       “เฮียเพ้งหุ้นส่วนของเสี่ยน่ะซิครับ”
       “มิน่า ไอ้เพ้งมันเงียบไปเลยมันรวมหัวกันทรยศฉันทั้งสองคน”
       “พวกตำรวจมันจมูกไวมากครับ ผมไปถึงกำลังยิงต่อสู้กัน ทุกคนถูกจับได้บ้างถูกวิสามัญบ้าง แต่ไอ้เฮงมันหนีรอดไปได้ผมจะตามก็ตามไม่ทัน มิหนำซ้ำยังถูกตำรวจไล่ยิงอีก”
       “แล้วพวกเราไม่มีใครระแคะระคายเลยเรอะ”
       “ไม่เลยครับ แม้แต่ผมก็ยังไม่รู้ มันปิดเสียสนิท”
       “แต่ตำรวจก็ยังรู้”
       “กลับไปนี่ ผมจะขออนุญาตจัดระเบียบใหม่เลย ไอ้พวกนั้นมันสบายกันมากไป”
       “ดี ! ฉันมอบหน้าที่นี้ให้นายไปเลย แล้วก็ทำให้สมกับที่ฉันไว้ใจล่ะ”
       “แน่นอนครับ”
       พอลวางโทรศัพท์ลง แล้วเอนตัวลงนอน
       เดนนิสเดินกลับเข้าห้องแล้วปิดประตูเบาๆ เดนนิสเดินมาที่เตียงพยายามไม่ให้เสียงดัง
       “ใครโทรมาคะ” ปรกเดือนถาม
       “อ้าว นึกว่าหลับเสียอีก ไม่มีอะไรหรอก นอนเถอะ”
       เดนนิสล้มตัวลงนอนหันหลังให้ ปรกเดือนยังคงนอนลืมตาโพลงเดนิสก็ยังคงนอนลืมตาโพลงเช่นกัน
       ส่วนเตชิตเมื่อกลับถึงที่พัก เตชิตนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
       “คุณคะ...คุณเตชิต” เตชิตนิ่วหน้าเหมือนรู้สึกตัว แต่ยังไม่ยอมลืมตา “คุณคะ”
       เตชิตลืมตาขึ้น
       “อะไรกันคุณ ตามมาถึงนี่เชียวเรอะ” เตชิตถามเมื่อเห็นเสียงหวาน
       “ก็ฉันไปไหนไม่รอดนี่คะ” เสียงหวานทรุดตัวลงนั่ง “เมื่อกี้ฉันเห็นคุณสู้กับคนร้ายด้วย คุณเก่งจังเลย”
       “นี่คุณไม่หลับ ไม่นอนบ้างหรือไง”
       “วิญญาณไม่ง่วงหรอกค่ะ”
       “จริงซิ คุณเคยบอกผมแล้ว”
       “อะไรกัน ฉันเพิ่งบอกคุณเดี๋ยวนี้เอง”
       “ขี้เกียจเถียง ผมง่วง...กรุณาอย่ารบกวนผมได้ไหม”
       “ได้ค่ะ” เสียงหวานลุกไปนั่งมุมห้อง ขณะที่เตชิตพลิกตัวหันหลังให้ “ไม่รู้เป็นอะไร หมู่นี้ฉันรู้สึกแปลกๆ” เสียงหวานบอกแต่เตชิตหลับไปแล้ว เสียงหวานเดินมาชะโงกดู “คุณ... คุณคะ...”
       เตชิตหลับสนิทไม่รู้เรื่อง เสียงหวานเดินกลับไปนั่งเซ็ง
       ส่วนเฮงหลังจากหนีรอดตำรวจมาได้ เฮงก็แอบกลับมาบ้านที่กรุงเทพแล้วปลอมตัวมาที่โรงพยาบาลที่ปรายดาวนอนรักษาตัวอยู่ ระหว่างนั้นเตชิตเพิ่งกลับถึงบ้านเหมือนกัน เตชิตเดินเข้ามาในบ้าน เสียงหวานนั่งอยู่บนโซฟาเรียบร้อยแล้ว
       “เป็นวิญญาณดีอย่างนี้เอง ...ระหว่างที่คุณนั่งเครื่องบินกลับ ฉันก็มานั่งอยู่บ้านคุณเรียบร้อยแล้ว” เสียงหวานบอก เตชิตวางกระเป๋า “อย่าเพิ่งดุฉันค่ะ คือ ฉันอยากให้คุณไปดูฉันที่โรงพยาบาลหน่อย ฉันรู้สึกแปลกๆ”
       “คุณบอกผมมาตั้งแต่เมื่อคืน”
       “ค่ะ... แต่เช้าวันนี้ยิ่งแปลกมาก คุณช่วยไปโรงพยาบาลกับฉันหน่อยได้ไหมคะ”
       “ได้ แต่ต้องเย็นๆ หน่ออย”
       “ไม่ค่ะ ต้องไปเดี๋ยวนี้เลย” เตชิตขยับจะพูด “ได้โปรดเถอะค่ะ ตอนที่ฉันจำอะไรไม่ได้คุณบอกว่าให้เชื่อใจคุณ ...ฉันก็ยังเชื่อเลย พอตอนนี้ฉันอยากให้คุณเชื่อใจฉันบ้าง”
       เตชิตมองสีหน้าแววตาอ้อนวอนของเสียงหวานอย่างชั่งใจ
       รถคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดหน้าโรงพยาบาลเฮงสำรวจดูความเรียบร้อยของตัวเอง แล้วหยิบเสื้อกาวน์ลงจากรถ เฮงเดินเข้าไปในโรงพยาบาลด้วยสีหน้าท่าทางน่านับถือ
       เฮงก้าวออกจากลิฟท์ผ่านเคาน์เตอร์พยาบาลแล้วเดินตรงไปที่ห้องปรายดาว โดยที่ไม่มีใครเอะใจเพราะดูเผินๆ ก็เหมือนหมอคนหนึ่ง
       ขณะนั้นเตชิตขับรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล
       “ถ้าหากไม่มีอะไร อะไรที่คุณว่าแปลกละก็ ...” เสียงหวานหายไปก่อนที่เตชิตจะพูดจบ “จะรีบอะไรกันนักหนา เดี๋ยวก็กลับเสียเลย”
       เตชิตลงจากรถเดินไปอย่างหงุดหงิด
       เฮงเปิดประตูห้องปรายดาวเข้ามา เฮงเดินช้าๆ มาที่เตียง แล้วแสยะยิ้ม
       “ไอ้พอล! แกทำให้ฉันสูญเงินมหาศาลและเกือบเอาชีวิตไม่รอด เพราะฉะนั้นฉันจะเอาชีวิตแฟนแกเป็นการตอบแทน”
       เฮงหยิบหมอนขึ้นมา เสียงหวานปรากฏตัวขึ้นแล้วร้องออกมาอย่างตกใจ
       “อย่า...า....า”
       เฮงยกหมอนขึ้น เสียงหวานถลาเข้ามาผลักเฮงเต็มแรงแต่เสียงหวานถลาผ่านเฮงล้มคว่ำไป เฮงกดหมอนลงตรงหน้าปรายดาว เสียงหวานยกมือปิดหน้าร้องแต่ไม่ออก เพราะปรายดาวถูกหมอนกดทับหน้า สีหน้าเฮงตอนนี้ดูเหี้ยมโหดมาก
       เฮงกดหมอนบนหน้าปรายดาวแน่นจนเสียงหวานค่อยๆ ลอยหายวูบเข้าตัวปรายดาว จังหวะนั้นประตูเปิดออกอย่างรวดเร็วแล้วเตชิตเปิดเข้ามา เตชิตเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
       “เฮ้ย”
       เฮงหันกลับมาหมอนเลื่อนหลุดจากหน้าปรายดาว เฮงคว้าแจกันขว้างเพื่อจะหนีออกไป เตชิตกลิ้งหลบแล้วจับเก้าอี้ผลักไปที่เฮงซึ่งก้าวมาเฮงเสียหลักหกล้ม แล้วชักปืนออกมาจะยิง ทั้งสองคนต่อสู้แย่งปืนกัน เสียงหวานซึ่งซ้อนอยู่ในตัวปรายดาวมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตระหนก
       เสียงหวานเบิกตากว้างเมื่อเห็นเฮงใช้ปืนยิงเตชิต เตชิตผงะกระสุนถากแขนไป เสียงหวานกรี๊ดร้องสุดเสียง...ประตูเปิดออกผู้คนวิ่งเข้ามาดูอย่างสับสนวุ่นวาย เสียงหวานเห็นภาพที่เกิดขึ้นอย่างเลือนรางก่อนจะดับวูบไป
       ขณะนั้นพอลมาหาเดนนิสที่บ้านปรกเดือน เดนนิสเอนตัวพิงพนักด้วยสีหน้ากังวล
       “ตราบใดที่ไอ้เฮงยังอยู่ เราไม่ปลอดภัยแน่ ไอ้นี่มันจอมอาฆาตด้วย”
       ปรกเดือนหน้าตาตื่นเดินแกมวิ่งเข้ามา
       “เกิดเรื่องยิงกันในห้องยัยดาวค่ะ”
       เดนนิสกับพอลลุกพรวดขึ้นทันที พอลรีบออกไปเดนนิสมองตามด้วยสีหน้าวิตก
       ที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล หมอทำแผลที่แขนเตชิตซึ่งถูกกระสุนถากเสร็จเรียบร้อยแล้ว
       “ขอบคุณครับ...คุณหมอ”
       ธงและเสนาเดินเข้ามา
       “ไอ้เฮงเป็นไงบ้างครับ”
       “ตายแล้ว นายแทงถูกที่สำคัญพอดี”
       เสนาบอก เตชิตถอนใจเฮือก
       “เลยไม่มีหลักฐานสาวไปถึงตัวเดนิสอีกตามเคย”
       “ทำไงได้ ถ้านายไม่แทงมัน นายก็ตาย”
       “พอดีมีดปอกผลไม้ตกอยู่ใกล้ๆ ตอนที่ต่อสู้แย่งปืนกัน”
       “ผู้กองเก่งสุดยอดเลยครับ” ธงบอกอย่างเป็นปลื้ม เตชิตขยับจะลุกขึ้น
       “จะไปไหน” เสนาถาม
       “ไปดูปราย...เอ๊ย! สถานที่เกิดเหตุครับ”
       เสนาออกเดินนำออกไป เตชิตกับธงเดินทาง
       ทั้งหมดมาที่ห้องปรายดาวซึ่งเป็นห้องกิดเหตุ ภายในห้องมีเจ้าหน้าที่กำลังถ่ายรูปตามจุดต่างๆ และเก็บหลักฐานกันอยู่ เตชิตมองไปที่เตียงซึ่งว่างเปล่าทันที
       “เสียงหวานหายไปไหนครับ” เตชิตถามอย่างตกใจเมื่อไม่เห็นปรายดาว
       “เสียงหวาน เสียงขมบ้าบออะไรของแก” เสนาถาม
       “ขอโทษครับ ผมหมายถึงคุณปรายดาว”
       “ปรายดาวก็ปรายดาวซิ ย้ายไปแล้ว”
       “ย้ายไปอยู่ที่ไหนครับ”
       “ทำไม แกเป็นอะไรของแกฮึ ไอ้เต”
       “คือ...เอ้อ...ผม...ผมเกรงว่าเธอจะได้รับอันตรายน่ะครับ”
       “อ๋อ! ปลอดภัยดี เดี๋ยวนายให้ปากคำเสร็จแล้วก็ไปเยี่ยมได้”
       เตชิตผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก
       ปรกเดือนและพอลเดินเข้ามาในห้องปรายดาวที่เธอเพิ่งย้ายเข้ามา
       “ดาวเป็นยังไงบ้างคะ” ปรกเดือนถามพยาบาลอย่างเป็นห่วง
       “คุณหมอเพิ่งมาดูอาการเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ เธอปกติดี”
       “ค่อยยังชั่ว” ปรกเดือนเดินมาที่เตียง จับมือปรายดาว อีกมือเสยผมให้ “ไม่มีอะไรแล้วนะดาว...เธอปลอดภัยแล้ว”
       พอลเดินออกไปนอกห้องแล้วกดโทรศัพท์หาเดนนิส
       “เสี่ยสบายใจได้แล้วครับ ไอ้เฮงถูกผู้กองเตชิตแทงตาย”
       เดนนิสถอนใจยาว
       “แล้วไอ้เตชิตล่ะ”
       “เตชิตถูกกระสุนปืนถากแขนไป คิดว่าป่านนี้คงทำแผลเสร็จแล้ว”
       “ปรายดาวไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
       “ครับ...ตอนนี้ย้ายห้องแล้ว”
       “ขอบใจ”
       “ไม่เป็นไรครับ”
       พอลเก็บโทรศัพท์จะเดินไปเข้าห้อง แต่แล้วก็เปลี่ยนใจเดินไปที่ลิฟท์แทน พอลรอลิฟท์ครู่หนึ่ง แล้วก้าวเข้าไป
       ทางด้านเสียงหวานหลังจากหมดสติอยู่ในร่างปรายดาว เสียงหวานรู้สึกตัวเพราะเสียงเรียก เสียงหวานเดินเหลียวซ้ายแลขวาไปตามเสียงเรียก
       “ดาว ... ปรายดาว”
       “เสียงหวาน ... เสียงหวาน”
       “คุณเตชิต” เสียงหวานเรียกเตชิตเสียงก้อง
       “ดาว...ทางนี้ ...ทางนี้ “
       “เสียงหวาน...ผมอยู่ทางนี้”
       “ดาว...กลับมา...กลับมา”
       เสียงหวานมีสีหน้าสับสนงุนงง เดินมาตามเสียงเรียกที่ดังสะท้อนก้องไปก้องมาตลอดเวลา
       เสียงหวานเดินอย่างสับสนจนเท้าไปสะดุดเตะอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งจนเธอเซถลาร้องกรี๊ด
       ปรายดาวยังนอนนิ่งอยู่บนเตียง แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมือปรายดาวเริ่มขยับ แล้วเปลือกตาก็มีการเคลื่อนไหวน้อยๆ มือปรายดาวขยับมากขึ้นแล้วเปะปะเลื่อนมาถูกปรกเดือนซึ่งนอนฟุบหน้าอยู่ข้างเตียง ปรกเดือนค่อยๆ เงยหน้าขึ้น จังหวะนั้นเปลือกตาปรายดาวขยับมากขึ้น ปรกเดือนเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นดีใจ
       “ดาว”
       ปรกเดือนอุทานออกมา ปรายดาวลืมตาขึ้น มองโดยรอบงงๆ แล้วมาหยุดที่หน้าปรกเดือนงงๆ
       “พี่เดือน”
       “ดาว เธอฟื้นแล้ว ดาวฟื้นแล้ว โอ๊ย... นี่พี่ฝันไปหรือเปล่า”
       ปรกเดือนหัวเราะทั้งน้ำตา ปรายดาวเลื่อนสายตามองไปรอบๆ
       “นี่ดาวอยู่ที่ไหนคะ”
       “โรงพยาบาลจ้ะ พี่เรียกคุณหมอก่อนนะ”
       “ดาวอยากเข้าห้องน้ำ” ปรายดาวขยับจะลุกขึ้น
       “เดี๋ยวจ้ะ พี่เรียกพยาบาลดีกว่า”
       “ไม่ค่ะ ดาวอยากลองเดินเอง”
       “ไม่ได้ ...เธอนอนมานานมากเดี๋ยวจะหกล้ม”
       ปรกเดือนกดกริ่งเรียกพยาบาล ขณะที่ปรายดาวพยายามจะเลื่อนตัวลงยืน ประตูเปิดออกพยาบาลเดินเข้ามาอย่างรีบร้อน
       “ยัยดาวฟื้นแล้วค่ะ ดาวฟื้นแล้ว”
       ปรกเดือนบอก พยาบาลพลอยตื่นเต้นไปด้วย
       “เร็ว โทรตามอาจารย์หมอนิวาตเร็วๆ เข้า”
       พยาบาลอีกคนรีบออกไปจนเกือบชนกับเตชิตซึ่งเดินเข้ามา เตชิตเบิกตากว้างเมื่อเห็นปรายดาวซึ่งปรกเดือนกับพยาบาลอีกคนช่วยประคองลงมาจากเตียง
       “เสียงหวาน” ปรายดาวมองเตชิต “เสียงหวาน คุณฟื้นแล้ว” ปรายดาวคลี่ยิ้มออกทั้งน้ำตาประมาณว่าได้เจอคนที่รัก และคุ้นเคย เตชิตถึงกับตื้นตัน “เสียงหวาน”
       ปรายดาวปล่อยมือจากปรกเดือนและพยาบาล แล้วโผเข้ามา เตชิตอ้าแขนรับด้วยความดีใจสุดแสน แต่ปรายดาวกับผวาเข้าหาพอลซึ่งเดินเข้ามา
       “พี่พอล”
       “ดาว ปรายดาว”
       เตชิตเหวออยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเดินออกไปข้างนอกเมื่อรู้สึกตัวเหมือนเป็นส่วนเกิน ปรายดาวกับพอลกอดกันด้วยความตื้นตันใจ ปรายดาวทั้งหัวเราะและร้องไห้ออกมาพร้อมกัน
       
       เตชิตมาหาศรีตรังที่ไร่สุขศรีตรังแล้วเล่าเรื่องปรายดาวให้ฟัง จากนั้นเตชิตก็เอาแต่นั่งเงียบจนศรีตรังกับจุรีต้องลอบมองเตชิตซึ่งนั่งหลับตานิ่งๆ แล้วเบือนมาสบตากันอย่างเห็นใจ ศรีตรังแกล้งกระแอมพลางตบไหล่เตชิตเพื่อปลอบใจ
       “เฮ้ย เขาเพิ่งฟื้น อาจจะยังจำอะไรไม่ได้หมด ต้องให้เวลาสักนิด ขี้คร้านเขาจะตามมาขอบใจแกที่นี่แทบไม่ทัน จริงมั้ยป้า”
       “อะลัดตั๊ดต๊า จริงค่ะ ป่านนี้อาจจะนึกออกแล้วก็ได้ จริงมั้ยคะ คุณหนู”
       “จริงค่ะ ดีไม่ดี ป่านนี้อาจจะกำลังขับรถมาที่นี่ จริงมั้ยป้า”
       จุรีอ้าปากจะรับ แต่เตชิตขัดขึ้นก่อนอย่างหงุดหงิด
       “พอที” จุรีและศรีตรังเหวอ “เลิกอวยกันไปกันมาเสียที จำไม่ได้ก็คือจำไม่ได้ ไม่ต้องมาช่วยกันให้ความหวังลมๆ แล้งๆ กับฉันหรอก”
       “เออ คิดได้ยังงั้นก็ดีค่ะ ไอ้เต จะได้ไม่ต้องมาช้ำอกช้ำใจให้เพื่อนประณาม” ศรีตรังบอก
       “ป้าเห็นด้วยค่ะ ลูกผู้ชายอกหักแค่นี้ไม่ถึงกับตาย ผู้หญิงดีๆ สวยๆ ในโลกนี้ยังมีอีกเยอะ เช่น คุณหนูศรีตรังของป้า”
       “ช้าก่อนป้า แค่เป็นเพื่อนกับมัน ศรีก็จะแย่อยู่แล้ว อย่าให้ถึงกับต้องเป็นเมียมันเลย”
       “ยังกับฉันอยากได้แกนักนี่ จะบอกอะไรให้ ไอ้พอลน่ะมันกอดแม่คุณหนูเผือกนั่นเสียแน่นเลย ฉันว่ามันต้องเป็นแฟนกับคุณหนูเผือกแน่ๆ”
       ศรีตรังทำท่าไม่หยี่หระ
       “ใครสน”
       “เออ ทำเป็นปากแข็งดีไปเหอะ”
       เตชิตลุกขึ้น แล้วหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นมา
       “จะกลับละหรือคะนั่น ยังไม่ทันได้ค้างสักคืนเลย”
       “ผมจะไปขออาศัยลุงสมนอนครับป้า”
       “แล้วไป”
       เตชิตเดินออกไป จุมองตามแล้วหันมามองศรีตรัง
       “ความจริงคุณหนูเผือกกับคุณชายเผือกนี่ก็เหมาะสมกันดีนะคะ คุณหนู” ศรีตรังเดินขึ้นบันไดไป “อ้าว เลยไปกันหมด”
       ศรีตรังกลับเข้าห้องแล้วเดินเนือยๆ มาทรุดตัวลงนั่งแล้วนึกถึงคำพูดของเตชิต
       “จะบอกอะไรให้ ไอ้พอลน่ะมันกอดคุณหนูเผือกเสียแน่นเลย”
       “กอดก็กอดไป ไม่เห็นเกี่ยวกับเราซักหน่อย”
       ศรีตรังบ่นอย่างไม่แคร์ ทั้งที่รู้สึกเจ็บลึกๆ อย่างบอกไม่ถูก
       เตชิตมาที่บ้านสมแล้วทรุดตัวลงนั่ง มองออกไปข้างนอกพลางถอนใจยาว สมเดินเข้ามาพร้อมแก้วน้ำใบบัวบก
       “ด้วยความเคารพ จะรับประทานน้ำใบบัวบกสักแก้วนึงมั้ยครับ” เตชิตหันกลับมาแล้วมองสมเขม็ง สมยิ้มแห้งๆ “ด้วยความเคารพ สายตาแบบนี้น่าจะแปลได้ว่า ไม่รับประทานลุงกินเองก็ได้”
       สมยกขึ้นดื่มทีเดียวหมดแก้ว แล้วเดินออกไป
       วันต่อมาปรายดาวออกจากโรงพยาบาล ปรกเดือนพาปรายดาวกลับบ้าน พอเข้ามาในบ้านปรายดาวมองไปรอบๆ ซึ่งจัดไว้ต้อนรับ โดยมีแจกันดอกกุหลาบสวยสดชื่นวางไว้ตามมุมต่าง อย่างสวยงาม
       “ขอต้อนรับกลับบ้านจ้ะ แจ๋วเขาทำความสะอาดตั้งแต่เมื่อวานแน่ะ”
       “ขอบใจนะแจ๋ว”
       “ไม่เป็นไรค่ะ แจ๋วจะไปทำอาหารเช้าให้นะคะ”
       “ไปเถอะ” แจ๋วเดินออกไป ปรกเดือนจึงหะนมาถามปรายดาว “เป็นยังไงบ้าง”
       “ยังงงๆ อยู่เลยค่ะ... ดาวหลับไปนานตั้ง 2 ปีกว่าเชียวหรือคะ”
       “จ้ะ”
       “ไม่น่าเชื่อ”
       ปรกเดือนเดินมานั่งข้างๆ ปรายดาวแล้วดึงปรายดาวมากอดไว้ด้วยความตื้นตันใจ
       “ดาว...พี่ดีใจเหลือเกินที่ดาวกลับมาหาพี่เสียที”
       “ดาวก็ดีใจค่ะ”
       “เดนนิสเขาจะเลี้ยงรับขวัญ”
       “อย่าเลยค่ะ...ดาวแค่อยากทำบุญเท่านั้น ไม่อยากให้มีงานมีการเอิกเกริก”
       “งั้นพี่จะบอกเขาให้ เดี๋ยวดาวอาบน้ำอาบท่าให้สบายนะ พี่จะลงไปรับหน้าพอลก่อน ป่านนี้คงใกล้จะถึงแล้ว” ปรายดาวมองปรกเดือนอย่างเพ่งพิศ “ทำไมมองพี่อย่างนั้น ...” ปรเดือนถามอย่างแปลกใจ
       “อ๋อ เปล่าค่ะ”
       ปรายดาวเดินไปเข้าห้องน้ำ ปรกเดือนมองครู่หนึ่งแล้วเดินออกไป
       ขณะนั้นพอลนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกแล้วเมื่อปรกเดือนเดินลงมา
       “นั่นไง มาแล้วจริงๆ”
       “เสี่ยล่ะ”
       “ไปธุระตั้งแต่เช้า ยัยดาวกำลังอาบน้ำ เดี๋ยวคงลงมา”
       “ท่าทางเป็นยังไงบ้าง”
       ปรกเดือนถอนใจแล้วส่ายหน้า
       “ไม่รู้เหมือนกัน ... แกดูนิ่งๆ บางครั้งก็เหม่อๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ไม่ร่าเริงแจ่มใสเหมือนเคย ... หรือว่าแกยังจำภาพนั้นอยู่อีก”
       “ผมจะพูดให้ดาวเข้าใจเอง”
       “เดือนพูดดีกว่า นี่เสี่ยเขาจะเลี้ยงรับขวัญให้ แต่แกไม่เอาบอกว่าจะทำบุญ”
       “ดีแล้วละ ที่ดาวกลับมาได้นี่ก็นับว่าเป็นบุญกุศลเหลือเกินแล้ว”
       “เดือนน่ะกลัวว่าเสี่ยจะไม่พอใจเท่านั้น”
       “ดาวเพิ่งตื่นขึ้น หลังจากนอนหลับไป 2 ปีกว่า เราต้องให้เวลาเขาบ้าง ผมคิดว่าเสี่ยคงเข้าใจ”
       ปรกเดือนมีสีหน้าหนักใจ
       
       ส่วนปรายดาวหลังออกจากห้องน้ำ ปรายดาวก็นั่งแปรงผมอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง ปรายดาวจ้องมองหน้าตัวเองในกระจกอย่างเพ่งพิศแล้วก็นึกถึงเรื่องราวตอนที่ตัวเองกำลังขับรถไปร้องไห้ไป ปรายดาวสะบัดหน้าลุกขึ้น แล้วเดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียง
       
       ปรายดาวจ้องมองเพดานพร้อมกับภาพเหตุการณ์ตอนที่พบพอลและปรกเดือนกอดกันจนเธอขับรถไปชนต้นไม้แว่บเข้ามาในความคิด...ปรายดาวสะดุ้งสุดตัวผุดลุกขึ้นนั่ง เหงื่อโทรมหน้า หายใจหอบแรงด้วยความตกใจและหวาดกลัวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ปางเสน่หา ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์
ปางเสน่หา ตอนที่ 17
ปางเสน่หา ตอนที่ 16
ปางเสน่หา ตอนที่ 15
ปางเสน่หา ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 41 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 41 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 +31 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มตื่นเต้นกับเหตุการณ์ ลงไวๆนะคะ อยากรู้ว่าพี่พอลกับน้องศรีตรังจะเป็นอย่างไร ^^
Aum
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ๊ยยยยยย ทำไมพอลทำอย่างนี้ ศรีตรังไปรักธากรณ์เลย ให้พอลน้ำตาตกบ้าง!!!!
อินมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่าผู้จัดการ สำหรับอัพเดต
กรรมของฉัน .. ก็ยังคงแงะ ๆ หาท่อนที่มี พี่พอล กับน้องศรีตรังต่อไป ซึ่งช่างไม่มีเอาเสียเล้ย
Mamthecat
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วจิ๊ด ถ้าดาวพร้อมผมก็พร้อม ไปเลย แล้วอย่ามาง้อศรีตรังทีหลังนะ !!!!
สงสารศรีตรัง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสัยบทคงจะลงวันอังคาร แบบ...อ่านปุ๊บ ละครมาปั๊มเลย ๕๕+
Aum
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แบบนี้เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรเนี่ย เมื่อไหร่บทจะมาสักทีค่ะ อยากรู้แล้วว่าศรีตรังกะพอลจะเป็นอย่างไรต่อ ตอนนี้เศร้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากเลยค่า
Ploy.kanlaya@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นานได้อีกๆๆๆแล้วรอเล่ารอๆๆๆๆๆๆๆๆ
แฮ่ม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่จะลงต่อคะ ลุ้นอยากรู้เรื่องราวต่อของน้องศรีกับพี่พอลขะขาดใจแล้ว
ติดหนึบเพราะคู่ศรีพอล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คู่เตชิตกับเสียงหวานเศร้าจัง
ลานนา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านอยู่นะคะ กำลังลุ้น พอล ศรีตรัง ละเสียงหวานจะจำเตชิตได้ไง
spany29@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใกล้จบแล้วเหรอ
ปางค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่พอลใจร้ายจัง...น่าสงสารศรีตรังที่สุด
puy_wawa@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วจิ๊ด ถ้าดาวพร้อมผมก็พร้อม ไปเลย แล้วอย่ามาง้อศรีตรังทีหลังนะ !!!!
สงสารศรีตรัง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ๊ยๆๆ สงสารศรีตรังจับจิตเลย T.T พี่พอลใจร้าย งอนแล้วโป้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องศรีแกล้งไปหาแฟนใหม่ดีกว่า พี่พอลจะได้ซ้ำใจไปเลย ชิส์ๆ
รักศรีงอนพอล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
งือๆๆๆๆ T.T สงสารศรีตรังจับจิตเลยอะ พีพอลใจร้าย โป้งๆๆๆๆ แกล้งไปควงกับพี่กรณ์ดีกว่าทำให้พี่พอลอิจฉาเล่นๆ

ปล. หาบทน้องศรีตรังไม่ค่อยเจอเลย เซ็งๆๆๆ :(
รักศรีตรังแต่งอนพี่พอลแล้ว ชิส์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอามาลงต่อเร็วๆนะค่ะ รออ่านบทศรีตรัง สงสารสรีตรังจริงๆพอลหลายใจมากมาย เฮ้อ.......
รัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ๊ยยยยยย ทำไมพอลทำอย่างนี้ ศรีตรังไปรักธากรณ์เลย ให้พอลน้ำตาตกบ้าง!!!!
อินมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารศรีตรังอะ ทำไมพอลใจร้าย T^T
แม่ยก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่าผู้จัดการ สำหรับอัพเดต
กรรมของฉัน .. ก็ยังคงแงะ ๆ หาท่อนที่มี พี่พอล กับน้องศรีตรังต่อไป ซึ่งช่างไม่มีเอาเสียเล้ย
Mamthecat
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านตอนน้องศรีตรังกับพี่พอล
รักๆๆๆคู่นี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +31 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มตื่นเต้นกับเหตุการณ์ ลงไวๆนะคะ อยากรู้ว่าพี่พอลกับน้องศรีตรังจะเป็นอย่างไร ^^
Aum
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014