หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ทองประกายแสด

ทองประกายแสด ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
5 มีนาคม 2555 09:28 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3

ทองประกายแสด ตอนที่ 12

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ทองประกายแสด ตอนที่ 12

ทองประกายแสด ตอนที่ 12

ทองประกายแสด ตอนที่ 12

ทองประกายแสด  ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       ดำเกิงชวนทองดีทานอาหาร ซึ่งจำใจต้องยอมให้บุญเทียมไปด้วย เขาพาไปที่ร้านอาหารหรู
       “คุณทองประกายอยากทานอะไรครับ อาหารที่นี่อร่อยทุกอย่าง ลองพอร์คช๊อพของที่นี่ก็อร่อยนะครับ เนื้อนุ่มมากเลย”
       บุญเทียมเสนอหน้าตอบทันที
       “อุ๊ย...ทองประกาย กำลังไดเอ็ทค่ะ ขอเป็นสลัดซีซ่าร์สลัดที่เดียวก็พอ ส่วนของฉัน ขอเป็นสเต็คสุกปานกลาง อุ๊ย...ฟรัวกราก็น่าทาน เอามาที่นึง ขอซี่โครงแกะซอสมินต์ ด้วย อ๊ะ..พอคช๊อพก็อร่อยใช่มั๊ย เอามาด้วย แล้วก็ไวน์แดง เอามาทั้งขวดเลย จะได้ไม่ต้องสั่งซ้ำ แค่นี้ก่อนเดี๋ยวค่อยสั่งของหวาน”
       ดำเกิงกับทองดีมองบุญเทียม แล้วหันไปสบตากันอย่างบอกให้รู้ว่า รำคาญเหมือนกัน แต่บุญเทียมไม่รู้ตัว
       “คุณทองประกาย ทานน้อยจัง ไม่ต้องกลัวอ้วนหรอกนะครับ” ดำเกิงพยายามชวนคุย
       “ฉันไม่ค่อยชอบทานอาหารพวกนี้เท่าไหร่หรอกค่ะ”
       “ทองประกายเค้ามีวินัยในการทานอาหารมากค่ะ คือ เราเป็นโปรเฟสชั่นแนล ต้องดูแลตัวเองมากเป็นพิเศษ แล้วคุณดำเกิงล่ะคะ ตอนนี้มีโปรเจ็คอะไรบ้าง” บุญเทียมถามเข้าเรื่องงานทันที
       “ตอนนี้ก็มีหลายเรื่องครับ ผมตั้งใจว่าจะทำให้แตกต่างจากคนอื่น คงต้องใช้เวลาหน่อย แหม หนังเรื่องนึง เงินลงทุนค่อนข้างสูง ต้องพิถีพิถันเลือกนักแสดงหน่อย”
       “แล้วอย่างนี้ต้องใช้เวลาอีกนานมั๊ยคะถึงจะรู้ว่า นักแสดงจะได้งาน”
       “คงต้องรอทีมงานคัดเลือกก่อนครับ ตอบเลยคงไม่ได้ ถ้าคุณทองประกายสนใจ ผมของเบอร์ติดต่อด้วยนะครับ ผมจะได้นัดหมายเรื่องเทสหน้ากล้องกับคุณ”
       ดำเกิงพยายามจะขอเบอร์ส่วนตัวอีก ทองดีขยับจะตอบ บุญเทียมแทรกขึ้นทันที ทองดีหงุดหงิดหันหน้าหนี
       “ติดต่อโดยตรงกับ ผู้จัดการส่วนตัว ในที่นี้ก็คือ บีบี ได้เลยนะคะคุณดำเกิง”
       ดำเกิงหงุดหงิด เอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำ ชนกับทองดีพอดี ทั้งคู่มองสบตากัน บุญเทียมกระแอม ทั้งคู่ผละออกจากกัน
       “อาหารมาพอดีเลยครับ มาทานกันดีกว่า คุณทองประกายคงหิวแย่แล้ว เชิญครับ”
       ทองดีสบตากับดำเกิงแล้วหันไปมองบุญเทียมอย่างอึดอัด แล้วลงมือทานอาหารอย่างเงียบๆ
       บุญเทียมมองทั้งคู่ อย่างจับผิดตลอดเวลา
       
       ทองดีเดินออกมาจากร้านอาหาร สูดอากาศอย่างอึดอัด ดำเกิงเดินตามออกมา
       “คุณทองประกาย เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ที่โต๊ะผมเห็นคุณนั่งเงียบ หรืออาหารไม่ถูกใจครับ”
       “อาหารอร่อยมากค่ะ แต่บรรยากาศไม่ค่อยดี”
       “เป็นเพราะผมหรือเปล่าครับ”
       “ไม่ใช่หรอกค่ะ คุณดำเกิงอย่าคิดมาก”
       “ขอให้ผมได้มีโอกาสแก้ตัวสักครั้งนะครับ”
       ดำเกิงดึงมือทองดีมาจับ แอบยัดนามบัตรใส่มือ ทองดีชะงักหมุนตัวหลบแอบเอานามบัตรยัดใส่อกเสื้อทันที
       บุญเทียมเดินออกมาพร้อมถุงอาหารในมือเต็มไปหมด พอเห็นทองดี รีบตรงดิ่งเข้ามากันท่าทันที ดำเกิงจึงบอกลา
       “ยินดีที่ได้พบคุณนะครับ คุณทองประกาย หวังว่าเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันนะครับ”
       “อย่าลืม โทรมาหาบีบีนะคะ..บ๊าย..บาย”
       ดำเกิงยิ้มให้ทองดี แล้วเดินจากไปไม่สนใจบุญเทียมที่ยิ้มค้าง บุญเทียมหันมาซักไซร้ทองดีทันที
       “เดินไม่รอเลยนะแก นี่แอบคุยอะไรลับหลังฉันหรือเปล่า หรือว่าแกแอบให้เบอร์เค้าไปด้วย อย่าเชียวนะ”
       “เปล่าหรอกน่า ก็เท่าที่เจ๊เห็นนั่นแหละ”
       ทองดีรีบเดินไปขึ้นรถทันที บุญเทียมมองตามไปอย่างจับพิรุธ
       
       ค่ำนั้น...ทองดีเดินเข้ามาเปิดตู้เย็นหยิบน้ำออกมาดื่ม บุญเทียมเดินตามเข้ามาวางกล่องอาหารลงบนโต๊ะแล้วมองหน้า ทองดีทำเป็นไม่สนใจ พอดื่มเสร็จวางแก้ว ก็จะเดินเข้าห้อง
       “เดี๋ยวก่อน ฉันมีอะไรเตือนแก”
       “เรื่องอะไร ถ้าเรื่องกินล่ะก็ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ชอบกินอาหารพวกนี้ มันเลี่ยน กินแล้วจะอ้วก”
       “ไม่ใช่เรื่องนั้น ฉันหมายถึงเรื่องนายดำเกิงต่างหาก ขอเตือนนะ นาย ดำเกิงน่ะ ทั้งเปรียว ทั้งเจ้าชู้ รู้มั๊ย ทำไมมันถึงไปเมืองนอก”
       ทองดีทำเป็นไม่สนใจ
       “...ไม่รู้ และก็ไม่สนใจด้วย เจ๊จะบอกฉันทำไม”
       “แกจะได้รู้ไว้ไงล่ะ มันทำดารารุ่นพี่ท้อง พ่อมันเลยส่งไปเรียนเมืองนอนที่ไหนได้ เรียนก็ไม่จบ แถมยังไปทำลูกสาวชาวบ้านเค้าท้องอีก เขาจะเอาเรื่อง เลยต้องหนีกลับมาเมืองไทย เอาดีไม่ได้ซักอย่าง”
       “แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนล่ะ”
       “แกจะได้รู้ไว้ไงล่ะ ระวังอย่าไปหลงลมมันก็แล้วกัน ไม่งั้นจะเสียใจ”
       “อ๋อ...ให้หลงลมเจ๊ได้ คนเดียวใช่มะ”
       ทองดีเดินหนีเข้าห้องไป บุญเทียมค้อนตาเหลือก
       “อีนี่รู้ทัน...แหม...อารมณ์เสีย...”
       บุญเทียมหงุดหงิดหันรีหันขวาง คว้ากล่องอาหารมาเปิดกินแก้เครียด
       
       ทองดีเดินเข้ามาในห้องจัดการปิดประตูล๊อคห้องอย่างแน่นหนา แล้วหยิบนามบัตรของดำเกิงในอกเสื้อออกมาดู
       “เป็นเจ้าของบริษัทสร้างหนังหรือ...ลองดูก็ได้ไม่เสียหายนี่นา”
       ทองดีกดโทรศัพท์หาดำเกิง ครู่เดียวเขาก็รับสาย
       “คุณดำเกิงใช่มั๊ยคะ นี่ฉันทองประกายนะคะ”
       ดำเกิงดีใจ
       “...ดีใจจังเลย คิดว่าคุณจะไม่โทรมาซะแล้ว”
       “ฉันสนใจเรื่องงานค่ะ คุณบอกว่าจะให้ฉันแสดงหนังไม่ใช่หรือ”
       “โหย...โทรมาเพราะเรื่องงานหรือครับ แหม..เสียดายจังเลย คิดว่าคุณจะให้โอกาสผมแก้ตัวเรื่องอาหารอีกซักครั้ง”
       “เรื่องอาหารน่ะ กินเมื่อไหร่ก็ได้ เราคุยกันเรื่องงานดีกว่าค่ะ”
       “ว๊า...เครียดจังเลย ผมว่าเรานัดเจอกันสักครั้ง พูดคุยทำความรู้จักกันก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องงานอีกที”
       ทองดีเริ่มรำคาญ
       “..อ้าวเราก็รู้จักกันแล้วนี่คะ อาหารก็ทานแล้ว”
       “แหม...เรื่องงานน่ะ ผมโทรตรงหาผู้จัดการคุณก็ได้ แต่เรื่องส่วนตัว คุยตรงกับคุณน่าจะดีกว่านะครับ”
       ทองดีฉุน
       “...งั้นก็ตามใจคุณ”
       ทองดีกดปิดโทรศัพท์ทันที ดำเกิงงง มองโทรศัพท์อย่างแปลกใจ
       “เขี้ยวเหมือนกันนะ ทองประกาย...แต่ถึงยังไง เธอต้องเสร็จฉันอยู่ดีนั่นแหละ และต้องเป็นคนแรกในวงการด้วย...”
       ดำเกิงยิ้มอย่างมั่นใจในตัวเอง
       
       วันใหม่...บุญเทียมกำลังคุยโทรศัพท์ต่อรองเรื่องงาน ทองดีนั่งดูโทรทัศน์รายการสัมภาษณ์ ตัวเองในงานอีเว้นต์
       “แปดหมื่นน่ะ แต่งชุดปกติค่ะ ถ้าจะให้เปิดครึ่งเต้า ก็แสนนึง...ถ้าซีทรูทั้งเต้า ก็อีกราคา ถ้าจ่ายไม่ได้ก็ไปหาคนอื่นก็แล้วกัน”
       บุญเทียมกดโทรศัพท์ปิด แล้วด่าตามลูกค้า
       “อีบ้า ต่อราคายังกะของตลาดนัด...มันใช่มั๊ยเนี่ย...ดูอะไร...อ๋อ...งานเมื่อคืนนี้ใช่มะ...นี่ลืมบอกไป เวลาให้สัมภาษณ์น่ะ แกอย่าให้มันตรงเกิ๊น...อยากแค่ไหน ก็ต้องให้พอประมาณ ขืนพูดโพล่งไปแบบนั้น เค้าก็รู้ไต๋แกหมดสิ”
       “อ้าว...ก็เค้าถามมา ฉันก็ตอบไป จะให้แหลอะไรอีกล่ะ”
       “เออ...แม่ซุปตาร์...ฉันแค่จะปั่นค่าตัวหล่อน...อะไรที่มันได้ง่ายๆ เร็วๆ ถูกๆ อีกหน่อย มันก็หมดราคา ไร้ค่า เหมือนของแบกะดิน”
       ทองดีทำหน้าเบื่อหน่าย เสียงโทรศัพท์เข้ามา บุญเทียมกดรับ แล้วตาโตอย่างประหลาดใจ
       “ฮัลโหล...บีบีพูดค่ะ...อะไรนะคะ...เทสหน้ากล้อง พรุ่งนี้ 10 โมงเช้าที่บริษัท ได้สิคะ แหมยินดีมากเลยนะคะ ค่ะขอบคุณค่ะ”
       บุญเทียมหันมาถาม เมื่อวางสาย
       “นี่แกรู้มั๊ย ใครโทรมา”
       “นี่เจ๊...ฉันไม่มีอารมณ์มาเล่น 20 คำถามกับเจ๊หรอกนะ จะบอกก็บอก...”
       “เลขาคุณดำเกิง...เค้าบอกให้แกไปเทสหน้ากล้อง พรุ่งนี้ 10 โมงเช้า”
       ทองดีชะงัก หันไปมองบุญเทียมอย่างคาดไม่ถึง ขณะที่อีกฝ่ายจ้องอย่างจับผิด
       “นี่แสดงว่าเค้าต้องปิ๊งแกแน่เลย แกไปหว่านเสน่ห์อะไรใส่เค้าหรือเปล่า”
       ทองดีหลบตา
       “..เมื่อวานนี้เจ๊ก็ไปด้วยนี่นา จะมีช่วงไหนหว่านเสน่ห์ล่ะ”
       “ก็จริงนะ...แต่งานนี้มันต้องมีอะไรแน่เลย ฉันได้กลิ่นทะแม่งๆ”
       “แล้วตกลงเจ๊จะให้ฉันไปหรือเปล่าล่ะ ฉันจะได้เตรียมตัว”
       “ไปสิยะ...ถ้าผ่าน แกก็ได้เล่นหนัง ค่าตัวหัก 30 เปอร์เซ็นต์จะได้เท่าไหร่นะ”
       บุญเทียมหันไปคว้าเครื่องคิดเลขมาคำนวณวุ่นวาย ทองดีถอนหายใจโล่งอก แล้วยิ้มอย่างมีความหวัง
       
       วันใหม่...บุญเทียมกับทองดีมาที่บริษัทดำเกิง เดินสวนกับเจนนี่นางเอกดัง เดินมาพร้อมกับผู้จัดการ บุญเทียมชะงัก
       “อุ๊ย...อะไรกันนี่ ยัยเจนนี่ก็มาเทสด้วยหรือด้วย”
       ผู้จัดการเจนนี่หันมาเห็น
       “ไงบีบี...พาเด็กมาเทสหน้ากล้องหรือ”
       “ค่ะ แล้วคุณพี่ละคะ มาทำไม อย่าบอกนะคะ เจนนี่ก็มาเทสหน้ากล้องด้วย”
       “อุ๊ยแสนรู้นะเรานี่ แหม...ใจจริงก็ไม่อยากหรอกนะ แต่คุณดำเกิงเค้าโทรไปขอคิวด้วยตัวเองเลยนะ พี่เลยต้องมา เกรงใจเค้าน่ะ เจนนี่คิวแน่นไปถึงปลายปีโน่นแน่ะ”
       เจนนี่ปรายตามองทองดีอย่างเหยียดๆ
       “...ไปหรือยังล่ะเจ๊ เสียเวลา...”
       “ไปสิคะ ไป...” ผู้จัดการหันมองทองดี “...หน้าตาหล่อนก็โอเคนะ แค่ตัวประกอบปลายแถวคงพอได้ ถ้าฝันถึงนางเอกละก็ ต้องใช้เวลาไต่เต้านานหน่อย”
       เจนนี่กับผู้จัดการเดินเชิดผ่านทองดีไป ทองดีฉุนจะตามไปตบ บุญเทียมดึงมือไว้
       “หมั่นไส้นัก ทั้งสองตัวเลย เจ๊จะดึงทำไมล่ะ ฉันขอตบมันซักที ลูกกระตาจะได้เข้าที่”
       “เก็บแรงแค้นไว้ดีกว่า ถ้าอยากจะตบไว้รอตบหน้าไอ้ดำเกิงดีกว่า”
       ทองดีงง
       “...ตบคุณดำเกิงทำไม เค้าทำอะไรผิด”
       “อ้าว...หล่อนไม่ได้ยินหรือ เค้าเป็นคนโทรนัดแม่นั่นเอง ฉันว่าเราอย่าชนกับยัยเจนนี่เลย กลับดีกว่า”
       “โธ่เจ๊...มาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ลองดูสิ จับพลัดจับผลู ฉันเกิดได้งานขึ้นมาเจ๊ก็ได้ 30 เปอร์เซ็นต์นะ”
       บุญเทียมนิ่งคิด แล้วตัดสินใจพยักหน้า
       “อ่ะ...ก็ได้ก็ได้ ตามใจแกแล้วกัน”
       ทองดียิ้มอย่างมีความหวัง
       
       บุญเทียมกับทองดีเดินเข้าไปในสตูดิโอ ดำเกิงยืนคุยกับทีมงานอยู่ พอเห็นทั้งคู่ก็รีบเดินเข้าไปรับ
       “เชิญทางนี้เลยครับคุณทองประกาย”
       บุญเทียมกับทองดีเดินเข้าไป ทีมงานรีบขวาง
       “เชิญผู้จัดการรอด้านนอกก่อนนะครับ”
       บุญเทียมโวยทันที
       “อะไรกันเนี่ย ฉันเป็นผู้จัดการส่วนตัวนะ ทำไมจะเข้าไม่ได้”
       “จะได้ไม่รบกวนสมาธิของนักแสดงครับ เชิญครับ”
       ดำเกิงช่วยเสริม
       “ขอโทษนะครับ คุณบีบีเชิญไปรอที่ห้องรับรองก่อน”
       “ก็ได้ ก็ได้ อะไรกันนักกันหนาเนี่ย”
       บุญเทียมจำใจเดินออกไป พร้อมทีมงานดำเกิงหันมายิ้มให้ทองดี
       “ขอบคุณนะคะที่เรียกฉันมา แต่ทำไมถึงให้มาชนกับเจนนี่ได้ก็ไม่รู้”
       ดำเกิงยิ้ม
       “..ผมต้องขอโทษอย่างแรงเลย เป็นความผิดพลาดของทีมงาน ทำให้คุณเจนนี่เข้าใจผิด และมาผิดเวลา คุณคงไม่โกรธผมนะครับ คุณทองประกาย”
       “บอกตรงๆนะคะ ฉันไม่ทราบว่าจะเชื่อดีหรือเปล่า”
       “ผมดูเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรือ ทองประกาย”
       ทองดียิ้มเฉย ดำเกิงเดินเข้ามาประชิด
       “ผมชอบคุณนะ ประทับใจตั้งแต่เห็นครั้งแรก ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้ เอาอย่างนี้ดีมั๊ย เราไปเที่ยวด้วยกันสักครั้ง...ผมอาจจะตัดสินใจให้คุณได้บทนางเอกก็ได้”
       “ถ้าฉันไปกับคุณแล้ว ฉันจะมีอะไรเป็นหลักประกัน”
       ดำเกิงยิ้มร้าย
       “งั้น เรามาเซ็นต์สัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรดีมั๊ย”
       “ได้...งั้นเซ็นต์สัญญาก่อน แล้วเราค่อยว่ากันดีมั๊ยคะ”
       “ตกลง”
       ทั้งคู่จ้องตากัน ทองดีทิ้งหางตาให้ดำเกิงก่อนจะเดินไป ดำเกิงยิ้มร้าย
       
       ทองดีเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อถ่ายเทสต์เสร็จ กำลังจะกลับออกไปพร้อมบุญเทียม ทีมงานรีบเดินเข้ามาหาทั้งคู่พร้อมซองเอกสารในมือ
       “คุณทองประกาย อันนี้เป็นบทนางเอก คุณดำเกิงสั่งให้เทสท์บ่ายนี้เลย”
       บุญเทียมแปลกใจ
       “ทำไมมันเร็วนักล่ะ จะเตรียมตัวทันได้ยังไง”
       “ไม่ทราบค่ะ คุณดำเกิงสั่งให้เทสท์บทนี้ด่วนเลย เห็นว่าจะเลื่อนกำหนดเปิดกล้องด้วยค่ะ”
       ทีมงานรีบเดินหนีไป บุญเทียมบทอย่างใช้ความคิด
       “อะไรกันเนี่ย...เช้าเทสท์หน้ากล้อง บ่ายเทสท์บทนางเอก มันไวไปมั๊ยเนี่ย”
       “อย่าคิดมากเลยเจ๊ ทำงานเสร็จเร็ว ก็ได้ตังค์ไวไม่ใช่หรือ”
       “มันก็จริงอยู่หรอก แต่ฉันตงิด...ตะหงิด”
       “เอาน่า...เหนื่อยเพราะทำงาน ดีกว่าเหนื่อยเพราะวิ่งหางานนะเจ๊”
       “จริงของแก...เอาวะ เอาไงก็เอากัน”
       บุญเทียมส่งซองใส่บทให้ทองดี
       
       ในสตูดิโอ...ทีมงานกำลังทำงานอยู่หลังกล้อง ด้านหน้ากล้อง ทองดีกำลังแสดงบทบาท ตามสคริป
       ด้านหลังกล้อง ดำเกิงและทีมงานกำลังนั่งดูมอนิเตอร์ อย่างตั้งใจ พอผู้กำกับสั่งคัท ดำเกิงลุกขึ้นปรบมือให้ทองดีแบบชื่นชมออกนอกหน้า ทองดียิ้มเขิน ทีมงานมองหน้ากันแบบรู้กันว่าดำเกิงเป็นคนยังไง
       ขณะเดียวกันที่ห้องแต่งตัว บุญเทียมนั่งอ่านหนังสือซุบซิบอย่างเบื่อหน่าย หนักเข้าก็หยิบขนมออกมากิน จนถุงขนมเกลื่อนห้องไปหมด
       ดำเกิงเดินเข้ามาในห้องพร้อมทองดี
       “ผมพาคุณทองประกายมาส่งนะครับ คุณบีบี” ดำเกิงหันไปมองสบตาทองดี “วันนี้คุณเยี่ยมมาก”
       บุญเทียมรีบถาม
       “อุ๊ย...แบบนี้ แสดงว่า ทองประกายมีสิทธิ์ลุ้นบทนางเอกใช่มั๊ยคะ”
       บุญเทียมกับทองดีมองหน้าดำเกิงแบบลุ้นๆ
       “อืมม...ความเห็นส่วนตัวของผมนะครับ คุณทองประกายเหมาะมาก สำหรับบทนี้ ถ้าเรียนแอ็คติ้งเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย คงไปได้สวยครับ”
       บุญเทียมกับกับทองดีหันไปตีมือกันอย่างตื่นเต้นมาก แล้วทองดีก็หันไปยิ้มหวานให้ดำเกิง
       “..ขอบคุณมากนะคะ คุณดำเกิง ที่ให้โอกาสฉัน”
       “ผมเปิดโอกาสสำหรับคุณเสมอครับ ทองประกาย”
       ทองดีกับดำเกิงสบตากัน บุญเทียมมองงทั้งคู่อย่างเริ่มระแวง รีบกระแอมขัดคอ
       “ตายจริง...ดีใจจริง...จริ๊ง...เจ๊ว่าแล้ว ต้องไปได้ เอ่อ...แล้วค่าตัวล่ะคะค่าตัวเป็นไง”
       “ค่าตัว 5 แสนบาทครับ แต่ถ้าหนังทำเงินเกินเป้า เรามีโบนัสให้อีกต่างหาก”
       บุญเทียมตาโต
       “ตายจริง 5 แสน น้อยไปนิด แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะคะ สำหรับการเริ่มต้น แหม..ขอบคุณคุณดำเกิงมานะคะ ที่ช่วยสนับสนุน ยังไงยังไง ฝากน้องทองประกายด้วยคนนึงนะคะ..ทองประกาย รีบขอบคุณ คุณดำเกิงเร็วเข้า”
       บุญเทียมลากตัวทองดี ผลักใส่ดำเกิงทันที ทองดีมองหน้าดำเกิง แล้วขยับเข้าไปกราบที่อก
       “ขอบคุณมากนะคะ คุณดำเกิง”
       ดำเกิงกระซิบ
       “...อย่าลืมสัญญาของเรานะครับ”
       ทองดีถอยห่างออกมาสบตาดำเกิงอย่างหวานซึ้ง บุญเทียมมองหน้าทั้งสองคนอย่างคิดหนัก
       
       ผู้กำกับและดำเกิงกำลังดูเทปที่ทองดีแสดง ดำเกิงเปิดเทปค้างไว้ที่หน้าทองดี
       “ตกลงคุณมีความเห็นว่ายังไง ระหว่าง เจนนี่ กับทองประกาย”
       ทีมงานกับผู้กำกับหันไปมองหน้ากัน แบบเกรงใจ
       “จริงๆคุณทองประกายดูสวยโดดเด่นมากนะครับ ขึ้นกล้องด้วย” ผู้กำกับบอก
       “ส่วนเจนนี่ ดูสง่า มีพลังมากกว่า” ทีมงานออกความเห็น
       “ผมว่าคุณดำเกิงตัดสินใจดีกว่าครับ เอ่อ...ทองประกายดูเด่นก็จริง แต่จะเหมาะกับบทหรือครับ” ผู้กำกับอยากได้เจนนี่มาทำงานด้วยมากกว่า แต่ไม่กล้าพูด
       “เงื่อนไขที่ทั้งสองคนเสนอมา ขอค่าตัวก็พอๆกัน ตอนนี้คงอยู่ที่ความเหมาะสมมากกว่า” ทีมงานเข้าข้างเจนนี่เช่นกัน
       ดำเกิงยิ้ม
       “...งั้นก็ไม่มีปัญหา สำหรับผม งานก็คืองาน ถ้าคุณและทีมงานว่าเหมาะสม ผมก็โอเค”
       ดำเกิงหันไปมองที่ภาพทองดีในจอโทรทัศน์ แล้วยิ้มร้าย
       
       บุญเทียมแต่งตัวเตรียมออกจากบ้าน ทองดีเดินออกมาพอดี
       “เจ๊จะไปไหนน่ะ”
       บุญเทียมอึกอัก
       “...ฉันจะออกไปงานวันเกิดเพื่อน...แกจะไปด้วยหรือไง”
       “เปล่า...ถามดูเฉยๆ”
       “เออ...ฉันไปละ จะเอาอะไรมั๊ย ขากลับจะซื้อมาฝาก”
       ทองดีชะงัก หันไปมองบุญเทียมอย่างไม่เชื่อสายตา
       “อะไรนะเจ๊...ฉันหูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย”
       “อีนี่...กวนอีกแล้ว...พอทำดีด้วยละก็แว้งเชียวนะ ไม่พูดด้วยแล้ว”
       บุญเทียมทำงอนเดินออกจากห้องไป ทองดีมองตามไปแล้วหัวเราะ
       “สงสัยฟ้าฝนจะตกใหญ่...”
       ทองดียกดรีโมทเปิดโทรทัศน์ดูแก้เหงา
       
       บุญเทียมเดินเข้ามาในร้านอาหาร แล้วชะเง้อมองหา พอเห็นด้านหลังของดำเกิงก็รีบเดินตรงเข้าไปนั่ง
       “แหม...คุณดำเกิงมาก่อนซะอีก ขอโทษนะคะ รถมันติ๊ดติด”
       “สวัสดีครับ คุณบีบี คุณนัดผมออกมา มีอะไร ก็พูดมาเลยดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลา”
       “แหม...จริงค่ะ เวลาเป็นเงินเป็นทอง เข้าเรื่องเลยแล้วกัน คุณอยากได้ทองประกายมากใช่มั๊ยคะ”
       ดำเกิงนิ่ง ยิ้มไม่ตอบ
       “นิ่งแสดงว่าเจ๊เข้าใจถูก ใช่มั๊ยคะ”
       “ถ้าผมตอบว่าใช่ แล้วยังไงครับ”
       “ถ้าอย่างนั้น เจ๊จะจัดการให้ มีข้อแม้ว่า คุณจะต้องให้บทนางเอกกับทองประกาย แล้วก็จ่ายค่าเอ็กซ์ตร้ากับฉันอีก 1 แสนบาท เป็นเงินสดไม่รวมค่าตัวนักแสดง ตกลงมั๊ยคะ”
       “อ้าว...ถ้าทำแบบนั้น มันจะทำให้ค่าตัวนักแสดงมันเกินงบสิครับ”
       “แต่มันก็คุ้มค่ากับสิ่งที่คุณจะได้ไม่ใช่หรือคะ คุณดำเกิง”
       “แหม..คุณบีบีนี่กล้าจริงๆ แล้วคุณไม่กลัวจะมีปัญหากับทองประกายหรือครับ ถ้าเค้าบังเอิญรู้เรื่องนี้เข้า”
       “ก็อย่าให้เค้ารู้สิคะ ถือว่าเป็นความลับระหว่างเราสองคน แล้วฉันจะจัดการให้คุณสมประสงค์ทุกอย่าง”
       ดำเกิงนิ่งคิด มองหน้าบุญเทียมอย่างพิจารณา ขณะที่อีกฝ่ายยิ้มอย่างเป็นต่อ
        
       จบตอน ที่ 12

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ทองประกายแสด ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
ทองประกายแสด ตอนที่ 14
ทองประกายแสด ตอนที่ 13
ทองประกายแสด ตอนที่ 12
ทองประกายแสด ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 17 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 16 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
5 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014