หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ปางเสน่หา

ปางเสน่หา ตอนที่ 16

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
12 มีนาคม 2555 18:17 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

ปางเสน่หา ตอนที่ 16

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ปางเสน่หา ตอนที่ 16

ปางเสน่หา ตอนที่ 16

ปางเสน่หา ตอนที่ 16

แจ้งเพื่อทราบ :
       เนื่องจากแฟนเพจเฟสบุ๊ค "ละครออนไลน์" มีปัญหาด้านเทคนิคบางประการ ทีมงาน “ละครออนไลน์” จึงจะทำการปิดภายในวันพรุ่งนี้ (พุธที่ 22 มีนาคม พศ. 2555) และจะดำเนินการเปิดใหม่ให้เร็วที่สุด โดยจะแจ้งให้แฟนๆ ที่ติดตามทราบเป็นระยะ จึงขออภัยมา ณ ที่นี้
       
       ปางเสน่หา ตอนที่ 16
       
       ศรีตรังพาพอลกับปรายดาวมาพักที่บ้าน ระหว่างนั้นเจนจิราแอบมองอยู่ที่หน้าต่างห้อง พร้อมโทรศัพท์รายงานเดนนิส
        
       
       “เสี่ยขา...คุณพอลของเสี่ยพาปรายดาวมากับยัยศรีตรังค่ะ เดี๋ยวเจนจะลงไปสืบดูก่อนนะคะว่า แห่กันมาทำไม แล้วเจนจะโทรรายงานเสี่ยใหม่”
       เจนจิราแอบโทรศัพท์ไว้ใต้หมอน แล้วสำรวจความงามหน้ากระจกก่อนเดินออกไป
       สมยกน้ำออกมาเลี้ยงทุกคน
       “ด้วยความเคารพ น้ำเย็นเจี๊ยบเลยครับ”
       “ขอบคุณค่ะ ...อาการของผู้กองเตชิตเป็นยังไงบ้างคะ”
       “ก็เป็นขนาดหมอห้ามเยี่ยมน่ะค่ะ คนเดี๋ยวนี้ก็เหลือเกินเขาอยู่ของเขาดีๆ มายิงเขา ไอ้พวกนี้ไม่มีวันตายดีร้อก”
       พอลเกือบสำลักน้ำ เจนจิราเดินเข้ามาด้วยสีหน้าแจ่มใส
       “สวัสดีค่ะพอล น้องปรายดาว”
       ศรีตรังเดินเลี่ยงออกไป พอลมองตาม เจนจิราเดินมานั่งใกล้ปรายดาว
       “น้องดาวจำพี่ได้มั้ยคะ”
       “ค่ะ พี่เจนจิรา”
       เจนจิราหัวเราะ
       ศรีตรังเดินมาเรื่อยๆ แล้วทรุดตัวลงนั่ง ทอดสายตาไปข้างหน้าระหว่างนั้นเสียงพอลดังขึ้น
       “มานั่งซึมอย่างนี้แสดงว่าผู้กองเตชิตคงอาการหนักมาก”
       ศรีตรังลุกขึ้นแล้วหันมามอง
       “ฉันไม่ชอบให้คนภายนอกเข้ามายุ่มย่ามแถวนี้”
       “อ้าว ผมนึกว่าตัวเองเป็นคนในเสียอีก”
       ศรีตรังมองพอลราวจะกินเลือดกินเนื้อครู่หนึ่ง แล้วสะบัดหน้าจะเดินไป พอลรีบคว้าแขนไว้
       “เจ้าของบ้านสะบัดบ๊อบใส่แขกแบบนี้เสียมารยาทรู้หรือเปล่า”
       “คุณไม่ใช่แขก แต่เป็นผู้บุกรุก...ปล่อยแขนฉัน”
       พอลทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
       “เตชิตเป็นไงบ้าง ใกล้ตายหรือยัง”
       “ไอ้ปากพล่อย” จบคำพูดพร้อมกับมือที่เป็นอิสระกำกำปั้นต่อยโครมเข้าครึ่งปากครึ่งจมูกพอล พอลไม่ทันระวังตัวจึงโดนไปเต็มๆ
       “โอ๊ย”
       “พาคู่หมั้นคุณกลับไปได้แล้ว”
       “คุณไล่ผม 2 ครั้งแล้วนะ”
       “และจะไล่อีกถ้าคุณยังจะเข้ามาบุกรุกในอาณาเขตของฉัน”
       “อกหักแล้วพาล”
       พอลพูดพลางหันหลังกลับ ศรีตรังกระชากแขนให้พอลหันกลับมา หน้าตาจะเอาเรื่องเต็มที่
       “อะไรนะ”
       “ดูปากผมให้ชัดๆ อก..หัก..แล้ว...พาล” พอลพูดเน้นทีละคำ
       “นายว่าใครอกหัก”
       “คุณ”
       ศรีตรังกำปั้นเหวี่ยงใส่อีก คราวนี้พอลระวังตัวจับข้อมือไว้ได้
       “คราวนี้ไม่ได้กินแน่”
       “ฉันไม่เคยอกหัก”
       “แล้วที่ถูกแฟนทิ้งล่ะ”
       “อ๋อ! ไอ้บ้านั่นน่ะเรอะ ไปซะได้ก็ดีเพราะถ้าคบกันต่ออีกไม่นานฉันก็ต้องเป็นฝ่ายทิ้งมันเอง”
       คราวนี้พอลเป็นฝ่ายโกรธบ้าง ศรีตรังยิ้ม
       “อ้าว นั่นโกรธแทนไอ้ผู้ชายคนนั้นเรอะ...ดูซิ หน้าแดงหูแดงยังกับเป็นคนเดียวกันแน่ะ” พอลโดนตลบหลังยังพูดไม่ออก “นึกได้แล้ว อีกอย่างที่เหมือนกันคือชอบทำหน้าขรึมเศร้าหน้าซีดเซียวแบบแวมไพร์ น่าเบื่อ”
       “ไหนเคยบอกว่าชอบไง”
       พอลหลุดปากออกมาอย่างเหลืออดแล้วชะงักเมื่อนึกได้ ศรีตรังชี้หน้าพอลแล้วหัวเราะเหมือนเป็นฝ่ายมีชัย
       “นายเพชรเขาเล่าให้คุณฟังเรอะ แหม... แต่พูดยังกับได้ยินเองแน่ะ จะบอกอะไรให้แล้วก็ฝากไปบอกเขาด้วยว่า สมัยนั้นฉันยังเด็ก ยังโง่ ไม่รู้เท่าทันคน มองโลกสวยงามเต็มไปด้วยความหวัง แต่ 10 ปีผ่านไป ฉันโตขึ้น รู้เท่าคนมากขึ้น เลิกตั้งความหวังกับคนอื่น ฉันจะไม่มีวันเชื่อใครง่ายๆ อีกแล้ว”
       
       ศรีตรังพูดยังไม่ทันจบรีบหันหลังเดินกลับไปด้วยน้ำตารื้นขึ้นมา พอลมองตามพูดไม่ออกเช่นกัน
       ทางด้านปรายดาวขณะนั่งอยู่ในห้องรับแขกจู่ๆ เธอก็ถามถึงเกษริน
       “ขอถามหน่อยค่ะ ที่นี่มีคนชื่อเกษมั้ยคะ”
       คำถามนี้ทำให้ทุกคนถึงกับสะดุ้ง จุรีเดินยกผลไม้ออกมาพอดี
       “อุ๊ย!... ทำไมถึงถามอย่างนั้นล่ะคะ”
       “ฝันถึงเขาเมื่อคืนนี้ค่ะ เขาบอกว่าเขามาลา” ทุกคนเว้นเจนจิราลูบแขนอย่างขนลุก “แว่บแรกดาวว่าดาวไม่รู้จักเขา แต่พอมองนานๆ เข้าก็เหมือนเคยรู้จักคุ้นเคยกัน แปลกนะคะ...”
       “แสดงว่าเขาไปสบายจริงๆ”
       ตรีทศบอก ศรีตรังเดินเข้ามาพยายามทำสีหน้าให้แจ่มใส
       “อ้าว! นายศรีตรังไปไหนมา” พงษ์ศักดิ์ถาม
       “เข้าไปดูที่เขาก่อสร้างหน่อยค่ะ”
       “แล้วพอลล่ะคะ พอลก็หายไป” เจนจิราถามเมื่อไม่เห็นพอล
       “ไม่ทราบค่ะ ฉันไม่เห็น”
       “ด้วยความเคารพ มาโน่นแล้วละครับ”
       “เอ๊ะ ศรีไม่เห็นจริงๆ หรือจ้ะ”
       “ไม่เห็นจ้ะเจน ศรีต้องไปธุระข้างนอกก่อน ฝากดูไร่ด้วยนะคะลุงสม คุณพงษ์ คุณทศ สำหรับคุณดาวเชิญพักผ่อนตามสบายนะคะ”
       “เราก็กลับกันเถอะดาว” พอลบอกปรายดาว
       “ค่ะ”
       ปรายดาวไหว้ลาทุกคนแล้วเดินตามพอลไปขึ้นรถ ศรีตรังขับรถออกไป
       เจนจิรากลับเข้าห้องแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเดนนิส
       “เขาเพิ่งออกไปกันเดี๋ยวนี้เองค่ะ เสี่ย”
       “ขอบใจ”
       “เสี่ยขา...ให้เจนไปหาเสี่ยบ้างได้มั้ยคะ เจนคิดถึงเสี่ยจะแย่”
       “เอาไว้ก่อน เธอช่วยเป็นหูเป็นตาทางโน้นให้ฉันไปก่อน”
       เดนนิสวางโทรศัพท์ลง สีหน้าครุ่นคิด
       ศรีตรังขับรถมาที่โรงพยาบาล พอเดินเข้ามาในโรงพยาบาลศรีตรังเดินมาหน้าประตูห้องๆ หนึ่ง ... มองซ้ายมองขวาเคาะประตู แล้วจึงเดินเข้าไป
       ภายในห้องเตชิตกำลังนั่งดูทีวีอยู่กับธงโดยเป็นรายการกีฬา ทั้งคู่ดูและวิพากษ์วิจารณ์กันไปด้วย
       “เมื่อกี้ตาพอลมา พาคุณหนูเผือกเสียงหวานของแกมาด้วย”
       “เฮ้ย แล้วทำไมไม่ให้ขึ้นมา”
       “ผู้กองพอลไม่...” ธงชะงัก เมื่อเตชิตมองมาดุๆ
       “ไม่อะไร”
       “ไม่มีอะไรครับ”
       “อีแบบนี้ ฉันรู้ว่าต้องมีอะไร แต่ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่อยากรู้”
       “เออน่า! แล้วแกก็รู้เอง” เตชิตบอก
       “ไม่...ถ้าไม่รู้วันนี้ ต่อไปฉันก็ไม่อยากรู้แล้ว แล้วนี่แกจะมุดอยู่ในนี้ไปสักกี่เดือนกี่ปี”
       “เดี๋ยวเย็นนี้ก็ออกไปแล้ว ไอ้กรณ์มันจะเอาอุปกรณ์ปลอมตัวมาให้”
       “ส่วนทางนี้ก็ออกข่าวว่าแกโคม่าต่อไป”
       “ใช่”
       ศรีตรังนิ่งคิดครู่หนึ่ง
       “ถามอะไรหน่อย”
       “เฮ้ย ถามยาวๆ อุตส่าห์ถามทั้งที ถามทำไมหน่อยเดียว”
       “พอลรู้เรื่องทั้งหมดนี่หรือเปล่า”
       “เปล่าครับ” ธงรีบตอบแทน ศรีตรังมองเตชิต เตชิตยักไหล่แบมือทั้ง 2 ประมาณว่าที่ธงพูด ศรีตรังมองเตชิตอ่างเพ่งพิศแล้วพยักหน้า
       ส่วนพอลเมื่อพาปรายดาวมาส่งบ้าน ปรกเดือนรีบกระตือรือร้นถาม
       “ผู้กองเตชิตเป็นยังไงบ้าง”
       “ดาวขอตัวขึ้นไปพักก่อนนะคะ”
       ปรายดาวบอกพอลโดยไม่มองหน้าปรกำเดือน แล้วเดินไปโดยไม่รอคำตอบ
       “ดาว” พอลเรียกปรายดาวเสียงเข้มนิดๆ ปรกเดือนแตะแขนพอล
       “ไม่ต้องค่ะ อธิบายอะไรไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ รังแต่แกจะเกลียดเดือนมากขึ้น...ผู้กองเตชิตเป็นยังไงบ้างคะ”
       “ผมก็ไม่ทราบ หมอห้ามเยี่ยม”
       “แสดงว่าอาการต้องหนัก”
       แจ๋วเดินมายอบตัวลงเรียบร้อย
       “เสี่ยให้เชิญคุณพอลไปพบในห้องทำงานค่ะ”
       พอลพยักหน้า แล้วลุกขึ้น
       “ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องดาว ผมจะอธิบายให้เขาเข้าใจเอง”
       พอลเดินไปหาเดนนิสที่ห้องทำงาน ปรกเดือนเอนตัวพิงพนักแล้วหลับตาลง
       เดนนิสนั่งพิงพนักเก้าอี้อยู่ที่โต๊ะทำงาน ขณะมีเสียงเคาะประตูเบาๆ
       “เข้ามา”
       ประตูเปิดออก พอลเดินเข้ามา
       “สวัสดีครับเสี่ย”
       “นั่งซิ”
       “ขอบคุณครับ”
       “ไปถึงไหนกันมา”
       “ปากช่องครับ ดาวอยากไปเยี่ยมไอ้เตชิต”
       เดนนิสหัวเราะ
       “ถ้ายัยดาวรู้ว่าแกคือคนยิงไอ้เตชิตจนบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้จะว่ายังไงนะ” พอลยิ้มนิดๆ “แล้วมันเป็นยังไงบ้าง”
       “ประเมินดูจากที่หมอสั่งงดเยี่ยมแล้วท่าทางหนักเอาเรื่องครับ”
       “หนังสือพิมพ์เขาลงว่าโคม่า”
       “ผมว่าดีกว่าตายนะครับ ทรมานกว่ากันเยอะ”
       เดนนิสหัวเราะอย่างพอใจ
       “แกนี่ยิ่งนับวันยิ่งโหดว่ะ ตกลงจะแต่งกับดาววันไหน ได้ฤกษ์มาหรือยัง”
       “ยังครับ”
       “งั้นฉันจะให้ฤกษ์เอง”
       “ขอบคุณเสี่ยมากครับ”
       “เฮ่ย เรื่องเล็ก เออ!แล้วเจ้าของรีสอร์ทนั่นล่ะ แกชอบไม่ใช่เรอะ”
       “ผม ...”
       “ถ้าอยากได้ บอกมาคำเดียวฉันจะให้คนไปฉุดมาให้”
       “อย่าดีกว่าครับ โบราณว่า เมียสองต้องห้าม”
       “งั้นก็เอาเมียสามตามตำราเสียเลยซิ”
       พอลยิ้มขณะที่เดนนิสหัวเราะชอบใจ
       ที่ห้องรับแขก ปรกเดือนลุกขึ้นจะเดินขึ้นข้างบน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นปรกเดือนเอื้อมมือไปรับ
       “สวัสดีค่ะ”
       “Hi ! เมียหลวง”
       ปรกเดือนชะงักเมื่อได้ยินเสียงเจนจิรา
       “โทรมาทำไม ตอนนี้เสี่ยอยู่บ้าน”
       “อุ๊ยตาย นี่นึกว่าเสี่ยจะฆ่าจะแกงฉันเรอะ ขอบใจที่เป็นห่วง แต่เธอคงไม่รู้ว่าเสี่ยกับฉัน รีเทิร์นมาคืนดีกันแล้ว”
       “อะไรนะ”
       “ไม่เชื่อลองถามเขาดูก็ได้ กลับมาดีกันเที่ยวนี้ happy ดี๊ด๊ายิ่งกว่าเก่าอีก ...อ้าว ทำไมเงียบไปล่ะ”
       ปรกเดือนวางโทรศัพท์ลงเงียบๆ ปรกเดือนพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา
       ที่โรงพยาบาล เตชิตเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเหมือนคนงานต่างจังหวัดธรรมดา
       “เป็นไงบ้างจ่าธง”
       “โห จำไม่ได้เลยนะครับผู้กอง ไม่เหลือเค้าผู้กองเตชิตเลย ถ้าไม่ใช่คนที่สนิทกันจริงๆ ไม่มีทางจำได้เลยครับ”
       “จ่าธงกลับกรุงเทพได้”
       “แล้วผู้กองล่ะครับ”
       “ฉันจะไปหาศรีตรัง อ้อ แล้วไม่ต้องรายงานผู้กำกับเสนานะ เพราะฉันยังไม่มั่นใจว่าท่านเป็นฝ่ายไหนกันแน่”
       “แต่ท่านช่วยผู้กองไว้นะครับ”
       “ช่วยเพื่ออะไรล่ะ อาจจะเพื่อไม่ให้ฉันสงสัยท่านก็ได้ ส่วนผู้กองพอลนั่นก็ยิ่งน่าสงสัย...ทำไมจะต้องไปสวมชื่อคนที่ตายไปแล้วให้มันยุ่งยาก...ยิ่งตอนนี้พยายามทำเป็นช่วยชีวิตฉันมันยิ่งน่าสงสัย ฉันจะออกไปก่อนแล้วเดี๋ยวจ่าธงค่อยตามออกไป”
       “ครับ”
       เตชิตค่อยๆ แง้มประตู มองซ้ายมองขวาแล้วเดินออกไป
       เตชิตเดินออกมาจากโรงพยาบาลแล้วกดโทรศัพท์หาศรีตรัง
       “ศรี นี่ฉันเอง แกมารับฉันหน่อย”
       “ที่ไหน ... อ๋อ ได้...แกรออยู่ตรงนั้นแหละ”
       ศรีตรังขับรถออกจากไร่มารับเตชิตตามจุดนัดหมาย...เตชิตยืนรอศรีตรังอยู่มุมหนึ่ง ศรีตรังขับรถตรงมาแล้วชะเง้อมองหาเตชิต โดยขับรถผ่านเตชิตไปเพราะจำไม่ได้ เตชิตมีสีหน้าพอใจแล้วเดินออกมาโบกมือ ศรีตรังชะงักแล้วขับรถมาจอดเทียบ เตชิตก้าวขึ้นรถ
       “เฮ้ย จำไม่ได้จริงๆ ว่ะ”
       “รุ่นนี้แล้ว”
       ศรีตรังหัวเราะ แล้วขับรถออกไป
       ระหว่างอยู่ในรถศรีตรังมองเตชิตเป็นระยะๆ
       “ฉันหล่อขึ้นหรือไงฮึ”
       “ทุเรศขึ้นต่างหาก” เตชิตหัวเราะ
       “ใครจะไปสู้พี่พอลของแกได้”
       “เฮ้ย พูดไม่เข้าหูเดี๋ยวแม่ ถี...เอ๊ย! ผลักลงจากรถเลย”
       “งั้นที่ฉันจะพูดต่อไปนี้จะยิ่งไม่เข้าหูแกใหญ่”
       “งั้นก็อย่าพูด”
       “ไม่พูดไม่ได้ ฉันไม่อยากให้แกถูกหลอกซ้ำซาก”
       ศรีตรังชำเลืองมองเตชิตแว่บหนึ่ง
       ศรีตรังพาเตชิตมานั่งคุยที่ร้านอาหารเงียบๆ ข้างทาง
       “ทำไมแกถึงคิดว่าฉันจะถูกหลอกซ้ำซาก”
       “เพราะตอนนี้มันก็กำลังหลอกเราอยู่แล้ว แกมั่นใจได้เลยว่าไอ้เพชรคือคนๆ เดียวกับไอ้พอล ... ส่วนพอลตัวจริงนั่นตายไปนานแล้ว”
       ศรีตรังเบิกตากว้าง
       “ทำไมเขาต้องทำอย่างนั้นหรือว่าเขาอายเรื่องพ่อของเขา”
       “เรายังไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงหรอก”
       “ฉันจะลองใช้วิธีของฉันดู”
       ศรีตรังบอกด้วยสีหน้าแน่วแน่
       “แกจะทำยังไง” ศรีตรังก้มลงกินกาแฟ “เฮ้ย มันอันตรายนะ เวลาผ่านมาตั้ง 10 ปี เหตุการณ์ร้ายๆในชีวิตอาจจะทำให้เขาเปลี่ยนไป”
       “เต แกไปทำหน้าที่ของแก ส่วนฉันก็จะทำของฉัน โอ.เค้”
       “ไม่ โอ.เค เพราะฉันปล่อยให้แกมีอันตรายไม่ได้”
       “โอ๊ย พ่อคนดี พ่อนักบุญ พ่อเทวดา พ่อมหาจำเริญ ...แกห้ามฉันไม่ได้หรอก”
       เตชิตมองสีหน้าแน่วแน่ของศรีตรังอย่างอ่อนใจ
       
        เมื่อศรีตรังกลับมาบ้านเธอจึงโทรศัพท์หาพอล พอลเดินมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นดู สีหน้าประหลาดใจและดีใจเมื่อเห็นชื่อศรีตรังที่โทรเข้ามา
       “เมื่อกลางวันยังด่าไม่สะใจหรือครับ คุณศรีตรัง”
       พอลบอกเมื่อกดรับสาย
       “เปล่าค่ะ จะโทรมาขอโทษ”
       “หือ”
       “จริงๆ นะคะ ฉันไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาพาลใส่คุณ”
       พอลดึงโทรศัพท์ออกห่างแล้วพึมพำเบาๆ
       “จะมาไม้ไหนอีกล่ะ”
       “ทำไมเงียบไปล่ะคะ ฮัลโหลๆๆๆ”
       “ครับ...ผมมัวแต่งงอยู่น่ะครับ ผมก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกัน”
       “เรื่องมันผ่านไปแล้วก็ช่างเถอะค่ะ เอาอย่างนี้ฉันจะขอเลี้ยงคุณซักมื้อเป็นการไถ่โทษ”
       “ผมคงยังไม่ว่างจะไปปากช่อง”
       “ไม่เป็นไร ฉันจะเป็นฝ่าย Move เข้า ก.ท.ม เอง” พอลอึ้งไปนิดหนึ่ง
       “เมื่อไหร่”
       “พรุ่งนี้สายๆ คุณจะให้ฉันไปพบที่ไหน”
       “คอนโด ผม”
       คราวนี้ศรีตรังเป็นฝ่ายอึ้งบ้าง
       “ตกลง สวัสดีค่ะ” ศรีตรังวางโทรศัพท์ลง สีหน้ายิ้มแย้ม “แผนขั้นแรกสำเร็จ”
       พอลมีสีหน้าครุ่นคิด
       “อยู่ดีๆ บอระเพ็ดจะกลายเป็นน้ำตาลไปได้ยังไง”
       ค่ำคืนนั้นพอลยืนอยู่ที่หน้าต่าง ทอดสายตามองลงไปเหมือนกำลังทบทวนความทรงจำในอดีตเมื่อครั้งที่เขายังเป็นวันรุ่น พอลจูงมือศรีตรังชี้ชวนดูโน่นดูนี่อย่างมีความสุข ในที่สุดพอลจูงมือศรีตรังเข้าไปในบ้าน
       ทันทีที่เข้ามาในบ้านพอลรวบตัวศรีตรังไว้แล้วก้มลงจูบ ศรีตรังขัดขืนตอนแรกแล้วโอนอ่อนผ่อนตามในที่สุด แต่จังหวะนั้นประตูก็ถูกถีบเข้ามาพอลและศรีตรังสะดุ้งหันขวับไปมอง เตชิตเข้ามากระชากพอลให้หันมาแล้วต่อยโครม
       “ไอ้สารเลว ไอ้คนเห็นแก่ตัว แกมันไอ้กระจอก คิดจะรวบรัดศรีตรังเรอะ”
       พอลป้ายเลือดที่มุมปาก ขณะที่ศรีตรังละล้าละลังพยายามอธิบาย
       “เต...”
       “ไม่ต้องพูด คนอย่างไอ้เพชรเนี่ยมันดูแลรับผิดชอบแกไม่ได้หรอก อย่าเอาอนาคตมาเสี่ยงกับไอ้คนๆ นี้ เพราะมันไม่มีอนาคต พ่อมันกำลังถูกสอบ...”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ปางเสน่หา ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์
ปางเสน่หา ตอนที่ 17
ปางเสน่หา ตอนที่ 16
ปางเสน่หา ตอนที่ 15
ปางเสน่หา ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 100 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 97 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
3 %
ความคิดเห็นที่ 22 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้ละครจะเล่นแล้ว ยังไม่อัพอีกหรอคะ จะอัพเมื่อไหร่คะเนี่ย
อยากอ่านต่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เค้า เขามาวันละหลายรอบแล้วน้า ไม่เห็นอัพ ซะที
ใจร้ายจัง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปมีให้อ่านต่อมั้ยค่ะ ถ้าไม่มีให้อ่านแล้ว จะได้ไม่ต้องรอ ตอบด้วยนะค่ะ
คนรอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอนานจัง จันทร์ อังคารจะจบแล้วนะ
Tikky
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านตอน 17-18 นะคะ อยากอ่านเรื่องน้องศรีตรังกับพี่พอลจะไม่ไหวแล้ว กรุณาอัพเร็วๆด้วยค่ะ
รักศรีพอลสุดๆๆๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมอัพช้ายัง เรื่องอื่นอัพหมดแล้ว อยากอ่านมาก ๆ ชอบเชียร์กันตั
112
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบทน้องกันต้์กับน้องเชียร์มากหน่อยคะ ดูแล้วคลายเครียด เพราะเล่นได้น่ารักมากกกกกคะ ช่วยอัพเรื่องย่อเร็วหน่อยนะคะ ก่อนรอดูวันจันทร์ อังคารนี้ ขอบคุณมากมาย
ปฎิทิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพี่เชียร์กับพี่กนต์มากเว่อร์ค่ะ
^๐^
opor
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +33 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่จริง ทำไม ต้องตัดฉาก พี่พอล กับศรีตรัง ด้วย เค้าไม่ยอม เค้าไม่ยอม ทำไมทำร้ายจิดใจกันอย่างนี้
ใจร้ายอะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะผิดไหมถ้าจะบอกว่าเตจ๋ารีบเข้ามาทำไมให้ศรีกับพี่เพชรสวีทกันอีกนิดนึงสิ -..-
ปริ้นเซส
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รักน้องศรีตรังคนเดียว
พอลลลล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคู่พอลกับศณีตรัง รอค่ะ
faii
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคู่ศรีตรัง-พอลมากมาก
อิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอ อ่านพี่พอลกับน้องศรีลุ้นอ่ะ
Ps
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +27 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูปางเสน่หา แล้วมีความสุขเมื่อมีฉากกุ๊กกิ๋กระหว่างพี่พอล กับพี่ศรีตรัง ขอบคุณมากคะที่ทําให้คนดูละครเรื่องนี้แล้วมีความสุข
@ปางเสน่หา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ตอบกลับ : ความคิดเห็นที่ 10
ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014