หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ บ่วง

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 พฤษภาคม 2555 07:30 น.
1 | 2 | 3
หน้าถัดไป

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

บ่วง ตอนที่ 14 อวสาน
       
       
       หน้าห้องไอซียู...รัมภา รัสตี้ ไลล่า วรรณศิกา มายืนดูศามนผ่านหน้าต่างเหมือนเดิม อาการวันนี้ของศามนยังไม่ดีขึ้น
       
       “แด๊ดดี้” รัสตี้มองพ่ออย่างเป็นห่วง
       “ทำไมเขาไม่ไห้เราไปหาแด๊ดดี้ล่ะคะ” ไลล่าถาม
       “หมอห้ามเยี่ยม เดี๋ยวจะเอาเชื้อโรคไปติดน่ะลูก”
       อนุกูลเดินหน้าเซ็งมา มาหาวรรณศิกาที่ยืนอยู่ห่างๆ คุยกันได้ยินกันสองคน
       “เอ๊า ไหนว่าไปดูหนัง” วรรณศิกาถาม
       “เวลาแบบนี้ ใครจะไปดูลง”
       “เอ๊า แล้วไปชวนหนูพัชทำไม”
       อนุกูลยักไหล่
       “ก็มันอยากลองถาม ดูว่าเขาจะตอบยังไง”
       ขณะเดียวกัน ไลล่าเริ่มร้องไห้โยเยน่าสงสาร
       “แด๊ดดี้ ป่วยหนักใช่ไหม แด๊ดดี้จะตายไหม”
       “ไลล่า!“ รัสตี้ดุไม่ให้พูด
       รัมภากอดลูก น้ำตาร่วงทั้งแม่ลูก คุณหญิงอบเชยปรากฏร่างขึ้น ขณะที่ทุกคนมาเฝ้าศามนกันหมด
       “ศามน...หลานอุตส่าห์สู้กับใจตนเอง จนช่วยลูกไว้ได้ อีกนิดเดียวนะ ทำได้อีกครั้งใช่ไหม ฟื้นขึ้นมานะ...ฟื้นขึ้นมา!”
       คุณหญิงพยายามร้องเรียก
       
       ค่ำคืนนั้น...รัมภานั่งสมาธิในห้องพัก ระลึกถึงคำพูดของครูบาขวัญเมืองที่บอกไว้...
       ‘สติปัญญาที่แท้ จะเกิดขึ้นเมื่อจิตประภัสสร จิตที่ใสสว่างด้วยปัญญาจะเกิดขึ้น เมื่อไม่ตกอยู่ภายใต้อำนาจของกิเลส เมื่อสีกาทั้งสอง ยังตกอยู่ภายใต้อารมณ์โกรธ สีกาทั้งสองจะไม่มีวันเจอหุ่นรูปรอย”
       รัมภานั่งสมาธิต่อไป บอกตัวเองอย่างมุ่งมั่น...
       “แม้ในเวลาที่ยากเย็นที่สุด คนที่ฉันรักกำลังจะตายอีกครั้ง ฉันก็จะทำเหมือนเดิม ฉันขอแผ่เมตตาให้คุณยายแพง คนที่ทำลายชีวิตฉัน ฉันจะให้อภัยคุณ ฉันจะแผ่เมตตาให้คุณ ขอให้เวรกรรมที่มีต่อกันสิ้นสุดกันแต่ในชาตินี้เถิด”
       
       แพงนั่งหน้าเศร้าอยู่ในวัด ขณะที่ครูบาขวัญเมืองนั่งสมาธิ หลับตา และกำลังสัมผัสได้ถึง กระแสจิตที่รัมภาส่งมา ครูบาขวัญเมืองจึงยิ้มพอใจมาก ครูบาขวัญเมืองพึมพำไปหลับตาไป
       “สีการัมภา คุณทำได้แล้ว ทำในสิ่งที่มนุษย์น้อยคนจะทำได้”
       ทันใด...เกิดแสงส่องมาที่ตัวแพง ครูบาขวัญเมืองประกาศชัยชนะของรัมภาด้วยเสียงอันมั่นคง
       “คู่เวรคู่กรรมของเจ้าจะอยู่เหนือเจ้านับจากนี้ รัมภาจะมีชัยชนะอันถาวรต่อนางแพงนับจากนี้ สาธุ”
       แพงอึ้งคาดไม่ถึง ถึงกับรำพึงออกมา
       “นางชื่นกลิ่น”
       ทางด้านรัมภายิ้มออกมา เกิดปิติขึ้นมาในใจ สุขใจ พอใจ ขณะที่ภาพในอดีตผ่านมาให้เห็น ราวกับสายน้ำไหลเข้ามา ตั้งแต่ชื่นกลิ่นแต่งงานกับหลวงภักดีบทมาลย์ แพงแอบเอาใจคุณหลวง รัมภาพยายามมองอดีตที่เป็นความลับของแพง กระทั่งเห็นแพงหิ้วห่อผ้า...
       “ห่อผ้า ห่อผ้าอะไร”
       รัมภาที่ยังอยู่ในสมาธิสงสัยมาก แล้วเธอก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เดือนแรม ที่ถามว่าที่บ้านนี้มีกลิ่นเหมือนดอกไม้ หอมเย็นดีจัง
       “ดอกลีลาวดี อยู่ข้างหลังนี่เอง หอมดีนะครับ” ศามนบอก
       “อี๊ เหม็น” ไลล่าบ่น
       “ใครๆก็บอกว่าเหม็น เห็นมีแต่คุณสองคนบอกว่าหอม ยิ่งคุณมนนี่ชอบมากเลย ไปนอนเล่นได้เป็นวันๆ” รัมภาเสริม
       ศามนมองต้นลั่นทม
       “คุณยังชอบต้นลั่นทมต้นนี้เหมือนเดิม” รัมภาบอก
       “คุณภา”
       “คุณชอบว่ามันหอม แต่ฉันรู้สึกว่ามันเหม็น”
       รัมภาที่นั่งสมาธิอยู่ก็ยิ้มออกมา รำพึงออกมาเบาๆ
       “รู้แล้ว...รู้แล้วว่าอยู่ไหน รู้แล้ว”
       รัมภาลืมตาตื่นขึ้นมั่นใจมาก พูดออกมา
       “คุณแม่ขา หนูรู้แล้วค่ะ ว่าหุ่นรูปรอยอยู่ที่ไหน”
       
       วันต่อมา...รัมภายืนรออยู่ที่หน้าเรือนเล็ก... พัชนีเดินนำ คำ หล้า บุญสืบเข้ามา
       “คุณภา พอคุณภาสั่งพัชก็ทิ้งงานไปรับพวกของบุญสืบมาทันที”
       รัมภาพยักหน้าขอบคุณ
       อนุกูลเพิ่งมาถึงเดินเข้ามา
       “คุณภา นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ”
       “คุณมาด้วยหรือคะ พัชโทรหาคุณทั้งวัน นึกว่ามือถือคุณมีปัญหาเสียอีก” พัชนีหันไปถาม
       อนุกูลยังงอน เมินหน้าหนี พัชนีมองน้อยใจ เสียใจ
       “เราต้องช่วยกันค่ะ ฉันตามทุกคนมา อยากขอความช่วยเหลือจากทุกคน”
       รัมภาเดินนำทุกคนไป ที่ใต้ต้นลั่นทมมีอุปกรณ์วางอยู่แล้ว
       “ใต้ต้นลั่นทมนี้ มีหุ่นรูปรอยฝังอยู่ เราต้องขุดให้เจอค่ะ”
       “หุ่นรูปรอย” อนุกูลสงสัย
       “ของอาถรรพณ์ที่ผีแพงสร้างไว้ เพื่อผูกมัดจิตวิญญาณของคุณศามน ตอนนี้คุณศามนป่วยหนัก ถ้าเราพบมันทันเวลา คุณมนก็จะไม่ตาย เธอจะรอดค่ะ”
       “หา เอางี้เลยหรือ” อนุกูลตกใจ
       พัชนีเชื่อทันทีแจกอุปกรณ์
       “จริงหรือไม่จริงเดี๋ยวก็รู้กัน เอ้านี่ค่ะ รับอุปกรณ์ เราทุกคนช่วยกันค่ะ”
       ทั้งหมดแยกย้ายกันขุด ที่โคนต้นลั่นทมในมุมต่างๆ
       
       หน้าห้องไอซียู...รัสตี้ไลล่านั่งเล่นเกมวาดรูปอยู่มุมหนึ่ง ไม่ได้สนใจเรื่องผู้ใหญ่อะไรมาก วรรณศิกานั่งอ่านหนังสือ รอฟังข่าวศามน พอดีหมอมากับพยาบาล เร่งรีบเดินผ่านไปเหมือนมีเรื่องอะไร
       วรรณศิกาลุกขึ้นตามไปดู พึมพำ
       “หน้าเครียดเชียว มีเรื่องอะไร...มีเรื่องอะไร”
       วรรณศิกาไปแอบดูที่ช่องหน้าต่างกระจก พบว่าหมอกับพยาบาลเดินตรงไปหาศามน ในห้องไอซียู วรรณศิกาเป็นห่วงมาก
       “โธ่ คุณมน”
       
       ทุกคนกำลังขุดอยู่รอบๆต้นลั่นทม
       “คุณพระช่วย ผมเจอแล้ว” อนุกูลร้องลั่น
       “เจอแล้ว เจอแล้วจริงๆหรือคะ” รัมภาดีใจ
       อนุกูลก้มลงจะหยิบห่อผ้าเก่าคร่ำคร่าที่ฝังอยู่ในดิน ออกมากางออก เห็นหุ่นคู่ หุ่นดลใจ ผ้าเช็ดหน้าพับเป็นรูปดอกไม้ วางเรียงราย อนุกูลจะจับหุ่น ทันใดเสียงครูบาขวัญเมืองดังขึ้น
       “อย่าแตะมัน วางไว้ตรงนั้น”
       ครูบาขวัญเมืองเดินมาเมื่อไหร่ ไม่มีใครรู้ ทุกคนตกใจ นั่งลงคุกเข่า บุญสืบเสียงสั่น
       “มาได้ยังไง เหาะมาหรือเปล่า เมื่อกี๊ยังไม่เห็น ครูบาเอาน้ำมนต์เป็นขวดแก้วออกจากย่าม ยกขึ้นพนมจนเกิดแสงเรืองรอง เมื่อสิ้นสุดคำอธิษฐาน
       “ขออัญเชิญอำนาจแห่งพระไตรรัตน์ ขออัญเชิญอำนาจแห่งเทพยดา ขออัญเชิญอำนาจแห่งคุณงามความดีทั้งปวง จงดลบันดาลให้คนดีและความดีมีชัยสืบไป”
       ครูบาขวัญเมืองเทน้ำมนต์ลงไปในหุ่นคู่ ตามด้วยดอกไม้จัน ของทั้งสองอย่างเหมือนโดนน้ำกรด ละลายไปทันที เสียงกรี๊ดดังขึ้น แพงนอนดิ้นเจ็บปวดอยู่กับพื้น กรี๊ดๆ
       พวกของรัมภาได้ยินกันหมด ตกใจมองหน้ากัน บางคนจับหู บางคนตาเหลือก บางคนจับปาก ได้ยินเสียงแพงกันทั่วหน้า แต่ไม่เห็นตัว
       “เสียงอะไร ข้าไม่ได้หูฝาดใช่ไหม” คำตกใจ
       “ไม่ได้ฝาด จัดมาเต็ม” หล้าบอกอย่างตื่นเต้น
       “หุ่นเดี่ยวๆนั่นหุ่นใครคะ” พัชนีสงสัย
       ครูบาขวัญเมืองรดน้ำมนต์ลงไปที่หุ่นดลใจ ละลายสลายไปในดิน
       
       ในห้องไอซียู...สัญญาณชีพการรักษา ที่เริ่มดีขึ้น หมอมองที่เครื่องต่างๆแล้วพยักหน้า พยาบาลยิ้มให้ สีหน้าผ่อนคลาย
       หมอเดินออกมา วรรณศิการีบพุ่งเข้าไปถาม
       “เป็นยังไงบ้างคะหมอ”
       “ยาที่ให้ไปเมื่อคืน ใช้ได้ ตอนนี้ปลอดภัยแล้วครับ ขอดูอาการอีกสักวันหนึ่ง ถ้าเรียบร้อย ก็จะย้ายไปห้องปกติ !”
       วรรณศิกา รัสตี้ และไลล่า ต่างก็ดีใจกันมาก
       
       ขณะเดียวกัน เดือนแรมที่นอนอยู่ในโรงพยาบาล จู่ๆร้องกรี๊ดขึ้นมา ดิ้นเร่าๆ
       “กรี๊ดๆๆๆ”
       พยาบาล รีบวิ่งเข้ามา กดมือเดือนแรมไว้
       “คุณคะหยุด หยุดค่ะ คุณคุณค่ะ”
       พยาบาลอีกคนวิ่งมาจับไว้ช่วยกันสองคนยังจับไม่อยู่ เดือนแรมร้องกรี๊ดๆ อาละวาด
       
       ครูบาขวัญเมืองนั่งบนเก้าอี้ คนอื่นนั่งห่างมาที่พื้นในห้องรับแขกของเรือนเล็ก
       “พระคุณเจ้า ท่านโปรดเมตตามาช่วย ดิฉันกราบขอบพระคุณ”
       รัมภากราบลงไปที่พื้นตรงหน้า
       “อาตมาดีใจที่สีกาเข้าใจทุกอย่าง ยอมอโหสิให้นางแพง เพราะเหตุนี้ สีกาจึงเกิดปัญญาล่วงรู้ว่า หุ่นรูปรอยอยู่ที่ไหน เพราะเหตุนี้ สีการัมภาจึงเป็นฝ่ายชนะ เพราะชัยชนะที่แท้คือการให้อภัย”
       “นี่หมายความว่า พระคุณเจ้ามาปราบผีแล้ว ปราบได้สำเร็จแล้ว บ้านนี้จะไม่มีผีอีกแล้วใช่ไหมครับ” บุญสืบถาม
       “สีกาแพงจะติดตามเรียนธรรมะกับอาตมา จะไม่ปรากฏกายหลอกหลอนใครอีกนับจากนี้”
       “สาธุ ธรรมะชนะอธรรมจริงๆ อีคำเอ๊ย” หล้ายิ้มอย่างสบายใจ
       “พวกเราจะได้กลับมาอยู่ที่บ้านนี้แล้ว โฮ้ย ดีใจๆ”
       บุญสืบบอก ทุกคนยิ้มให้กันอย่างมีความสุข
       
       หลายวันต่อมา...ศามนตื่นอยู่ นั่งอยู่ สีหน้าสดชื่น เหมือนคนปกติ รัมภาเดินเข้ามาหา
       “ยังเจ็บไหม”
       “ไม่เจ็บเท่าเจ็บใจตัวเอง ทำไมถึงทิ้งผู้หญิงสวยอย่างกับรูปปั้นได้”
       ทั้งสองมองกัน เหมือนจากกันมานานแสนนาน สายตาเต็มไปด้วยความรัก
       “ฉันคิดถึงคุณ”
       รัมภาเอามือมาแตะ ศามนมองมือนั้น เศร้าๆ
       “ผมสกปรก ผมอยู่กับผู้หญิงคนอื่น”
       “ไม่...ความรักไม่มีอดีต ไม่มีอนาคต เพราะเราไม่รู้ว่า จะตายเมื่อไหร่ ฉันจะไม่ให้เรื่องในอดีต มาตัดสินเราอีก ต่อไปนี้ทุกนาทีของความรัก คือสิ่งมีค่า”
       ศามนน้ำตาคลอ ดึงรัมภามากอด
       “แม่พระของผม”
       “เราไม่ได้ชนะเพราะอิทธิฤทธิ์ แต่ความรักของคุณชนะทุกอย่าง”
       ศามนเลื่อนมาจูบหน้าผาก แล้วหยุดไว้ที่หน้าผากชนหน้าผาก น้ำตาคลอทั้งสองคน
       “เราเคยกอดกัน จูบกัน มากี่ร้อยกี่พันครั้งนะ ทำไมผมยังรู้สึกดีอยู่เลย ผมคิดถึงคุณ คิดถึงคุณจริงๆ”
       ทั้งสองกอดกันอย่างมีความสุข และอบอุ่นหัวใจ
       
       เดือนแรมกลายเป็นคนบ้าเดี๋ยวซึม เดี๋ยวกรี๊ด มีดีดี้ดูแล ขณะที่ดีดี้ป้อนข้าวให้ เธอนั่งเหม่อลอย
       “คุณนาย...คุณนายกินซะหน่อยนะ”
       เดือนแรมมองไปรอบๆ เกิดอาการประสาทหลอน
       “ผี...มีผี...ผีหลอก”
       “โฮ้ย ผีเผอที่ไหนมีเล่า กินข้าวจะได้กินยาไงพี่”
       “ไม่ ผี มีผี ผีตามหลอก ไม่”
       เดือนแรมอาละวาดปัดชามข้าวกระเด็นไป
       “หมด หมดกัน โฮ้ย ทำไงดีล่ะวะเนี่ย”
       วรรณศิกากับพัชนีแอบมองอยู่ ที่ช่องมองหน้าห้อง
       “คุณหมอกำลังจะส่งไปโรงพยาบาลเฉพาะทาง สำหรับคนโรคจิตน่ะ”
       “นี่แหล่ะ...สัตว์โลก ย่อมเป็นไปตามกรรม” พัชนีมองอย่างเวทนา
       
       เพ็ญนอนรักษาตัวอยู่อีกห้องหนึ่งของโรงพยาบาล รัมภามาเยี่ยม เพ็ญตื่นขึ้นมามอง
       “คุณชื่น...คุณชื่นของเพ็ญ”
       “หมอบอกว่า อาการทวดเพ็ญดีขึ้นมาก อีกวันสองวัน ก็คงกลับบ้านได้สู้ๆนะคะ ทวดเพ็ญ”
       เพ็ญมีอาการเพ้อ อิดโรย แต่แววตาแจ่มใส เหมือนพร้อมแล้ว เพราะแพงก็ไปแล้ว
       “กลับบ้าน กลับบ้านหรือ”
       “คิดถึงบ้านแล้วหรือคะ”
       เพ็ญมองไปที่มุมห้อง ยิ้มดีใจน้ำตาไหล
       “คุณหญิง คุณหญิงมาพาฉันกลับบ้านแล้ว”
       “คุณหญิง...หรือว่า...”
       รัมภามองตาม วิญญาณของอบเชยก่อร่างขึ้นแต่รัมภาไม่เห็น เพ็ญเห็นคนเดียว
       “เพ็ญ เธอจงรักภักดีกับฉันเสมอมา ขอบใจนะ ขอบใจสำหรับทุกอย่าง” คุณหญิงอบเชยยิ้มให้
       “คุณหญิง เพ็ญกำลังจะกลับบ้าน”
       เพ็ญยิ้มให้ แล้วหลับตาลง หมดลม สิ้นใจ รัมภาตกใจ แตะตัว จับมือ จับชีพจร
       “ทวดเพ็ญ ทวดเพ็ญ คุณพระช่วย”
       รัมภากดเรียกหมอ
       
       “คนไข้ เอ้อ ช่วยเข้ามาดูหน่อยค่ะ...” รัมภาถอนใจ ตั้งสติ “หลับให้สบายนะคะ ทวดเพ็ญ...”
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
บ่วง ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
บ่วง ตอนที่ 13
บ่วง ตอนที่ 12
บ่วง ตอนที่ 11
บ่วง ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 108 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 103 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 5 +42 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถึงจะดูเป็นเรื่องเชยๆ รักๆแค้นๆข้ามภพ แต่ก็จบด้วยสาสน์ที่บอกผู้อ่านเรื่องการก่อกรรมและการอโหสิ
ดีค่ะ เหมาะแกสังคมไทย
fhumctn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้ใจดีจังลงให้หมดเลย ขอบคุณนะคะ
Yoo_OY
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานมากๆนะคะติดตามอ่านทุกตอนเลย
yosita-okawarayong@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีจัง ไม่เคยดูเลย จบแล้วเหรอ
พระเอกหน้าตาดีเกินผู้ชาย
จบแล้วก็ดี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
- คนเขียนค้นคว้าเรื่องมนต์ดำไว้มากมาย จนน่าทึ่ง
- เสียดายคนเขียน ไม่มีความรู้เรื่องการแต่งงานต่างประเทศ หรือลืมนึกถึง เพราะในเรื่องพระเอกนางเอกเพิ่งจะขนครอบครัวกลับเมืองไทยหลังจากที่แต่งงานและมีลูกด้วยกันมี่ีโน่น แสดงว่าจดทะเบียนที่ต่างประเทศ เพราะนางเอกเกิดและโตเมืองนอกไม่มีเพื่อนในเมืองไทย... แต่มีฉากไปอำเภอเพื่อเซนต์ขอหย่า... ทำให้เนื้อเรื่องขาดความเสมือนจริง
inter-writer
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จดทะเบียนเมืองนอก แล้วมาหย่าเมืองไทยไม่ได้หรือไงครับ?
??
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จดทะเบียนในต่างประเทศหย่าเมืองไทยได้คะ ถ้าจดทะเบียนตามกฎหมายไทย ต้องทำที่สถานฑูตไทย หรือกงสุลไทยคะ เด็กเองเกิดเมืองนอก แจ้งเกิดที่สถานฑูตหรือกงสุล ก็มีสูติบัตรไทย ทำหนังสือเดินทางไทยได้คะ

ก่อนว่าศึกษาก่อนนะคะ
ทำมาแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จดทะเบียนเมืองนอก ก็สามารถหย่าที่เมืองไทย ฉันทำมาแล้วคะ ถ้าต้องการ ไม่มีก.ม ห้าม
beetow99@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ก็เจ้าของความเห็นบ่นว่าทำไมไปหย่าที่อำเภอ ทำไมไม่ไปหย่าที่กงศุล หรือสถานทูต
อะไรแบบนี้มั้ง
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จดทะเบียนเมืองนอก สำหรับประชาชนไทย ก็ไปจดทะเบียนที่สถานฑูตนิค่ะ ....

แล้วกลับมา ย้ายมาเมืองไทย ต้องประกอบธุรกรรมใดที่เกี่ยวกับเอกสารราชการหรือคู่สมรส ก็ต้องไปแจ้งอำเภอค่ะ

ผู้เขียนน่าจะทำถูกต้องแล้วค่ะ
อบเชย
 
ความคิดเห็นที่ 11 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นละครที่ดีมาก และให้ข้อคิดในตอนจบที่ดี และสอนให้รู้ว่า เราควรเอาธรรมนำหน้าด้วยการปรองดองอโหิสิกรรมซึ่งกันและกัน เหมาะแก่สังคมไทยในขณะนี้แหลือเกิน ช่างเป็นละครที่ทันสมัยสือได้ทันกาลเวลาดีจริงๆ ชื่นชม ลด ละ เลิกฑิฐิ เพื่อการเดินไปข้างหน้าของประเทศ ไม่ควรยึดมั่นถือมั่นในทุกสิ่ง ทุกอย่างล้วยอนิจจัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป วันนี้มีอยู่ใช่ว่าวันข้างหน้าจะไม่เปลี่ยนแปลง ฝืนรั้นไปก็เท่านั้น รังแต่จะสร้างความทุกข์ระทมและมดไหม้ด้วยไฟที่สุมในจิตใจ ประชาชนนับล้านต้องมาทนทุกข์เพราะฑิฐิคนกลุ่มเดียวที่พยายามฝืน "สัจธรรม" วันหนึ่งก็ต้องเผชิญกับความเป็นจริงอยู่ดี ขอขอบคุณละครเรื่องนี้ที่สอนให้รู้ว่า ความขัดแย้งไม่ก่อให้เกิดผลดีอันใดเลย มีแต่จะนำมาซึ่งผลร้ายที่มากขึ้นไปอีกไม่มีที่สิ้นสุด การหยุดด้วยการปล่อยวาง อโหสิ แล้วกลับมาปรองดองกันนั่นแล คือทางแสงสว่างที่คนกลุ่มหนึ่งพยายามบังไว้
จบด้วยดี ดีกว่าจบด้วยเลว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนแรกไม่ชอบ เดี๋ยวนี้ต้องรอดูตลอด
นุ่นแสดงได้ดีมาก
ให้ข้อคิดดี ทำให้เห็นว่ากรรมมีจริงนะ
การให้อภัย เป็นทานที่ดีมาก
จะปฏิบัติตาม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่จบด้วยดีคะ
Bee
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +42 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถึงจะดูเป็นเรื่องเชยๆ รักๆแค้นๆข้ามภพ แต่ก็จบด้วยสาสน์ที่บอกผู้อ่านเรื่องการก่อกรรมและการอโหสิ
ดีค่ะ เหมาะแกสังคมไทย
fhumctn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากมาย
ขอบคุณมากมาย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานมากๆนะคะติดตามอ่านทุกตอนเลย
yosita-okawarayong@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้ใจดีจังลงให้หมดเลย ขอบคุณนะคะ
Yoo_OY
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บ่วงรักซึ้งกินใจ
ทับทิม
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014