หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ดอกโศก

ดอกโศก ตอนที่ 20

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 พฤษภาคม 2555 12:47 น.
1 | 2 | 3
หน้าถัดไป
ดอกโศก ตอนที่ 20
        ดอกโศก ตอนที่ 20
       
       ดอกโศกหัวใจแตกสลายนอนซบหน้าแนบหมอน ร้องไห้เงียบๆ แล้วคิดอะไรบางอย่างได้ ตัดสินใจลุกขึ้นนั่ง
       
       สามคนยังคุยกันอยู่ในห้องวาดรูปต่อ สมใจฉุกคิดถึงคำพูดอัศนัย
       “คุณนัยบอกว่ารู้ว่าจะเสียดอกโศก แปลว่าจะปล่อยมันใช่มั้ย”
       สมปองคิดไปไกลกว่า “คุณจะกลับไปหาแม่มันเหรอ”
       อัศนัยหันขวับมาทางปอง “ปอง อย่าถามฉันอย่างนั้นอีก กลับไปหาปรียากมลไม่ใช่สิ่งสุดท้ายในโลกที่ฉันจะทำแต่ฉันจะไม่มีวันทำเลย...ยาย ผมรู้ว่าผมจะสูญเสียดอกโศก แต่ผมจะไม่ปล่อยดอกโศก เพราะนี่ไม่ใช่ความผิดของผม”
       “มันไม่ใช่ความผิดใคร พี่จิตต์เขาก็ไม่ผิดนะ” สมปองว่า
       “ใช่...ที่ผ่านมาปรียากมลไม่ผิด แต่ที่เขาจะทำต่อไป ...ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร ยายครับ”
       สมใจมองหน้าอัศนัย “ฮื่อ…”
       “ยายรู้จักลูกสาวยาย ยายคิดว่าเขาจะทำอะไรที่ถูกต้องมั้ยครับ”
       ยายสมใจอึ้ง....ตอบไม่ถูก
       “ก็ต้องคอยดูกันต่อไป คอยดูว่าแม่จะแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อะไรอีก....กลัวใจจริงเว้ย” สมปองฮึดฮัด
       ดอกโศกเดินลงบันไดมา เดินผ่านห้องวาดรูปไป หม่อนเดินตาม สามคนไม่เห็น
       หม่อนเรียกขึ้น “คุณนัย”
       สามคนลุกพรวด
       “โน่น...ไปโน่น....เอ๊อ...ไม่รู้จักมองคุณนัยนี่” หม่อนบุ้ยใบ้ไปทางดอกโศก
       สามคนวิ่งออกไป
       อัศนัยหันมาถามทุกคนอย่างเร็ว “ดอกโศกได้ยินมั้ย” อัศนัยวิ่งไปด้วยไม่ยอมหยุด
       หมื่นที่ยืนแอบๆ อยู่แถวนั้น “ไม่เหลือครับคุณนัย ยืนฟังอยู่ตั้งตะแรกเลย” หมื่นวิ่งตามไปด้วย
       
       อัศนัยฟาดหัวหมื่นเต็มแรง แล้วพุ่งทะยานออกไป
       
       ดอกโศกวิ่งมาจนเกือบถึงประตูแล้ว สมใจกับสมปองวิ่งตาม จังหวะหนึ่งสมใจสะดุดเหมือนจะหกล้ม สมปองประคอง
       อัศนัยวิ่งพรวดเหมือนกระโจนผ่านสองแม่ลูกไป จับตัวดอกโศกไว้ได้
       ดอกโศก เห็นหน้าอัศนัย ก็กรีดร้องเสียงดัง ดิ้นรนสุดขีด
       สมใจ กับสมปองยืนตะลึง
       “ยาย...ปอง” อัศนัยพยักหน้าเรียกสองคนให้มาช่วยรับ
       อัศนัยส่งดอกโศกให้สองคน
       ส่วนตัวเองถอยห่างออกมา ยายกับสมปองปลอบจนดอกโศกเงียบอยู่กับอกยาย
       อัศนัย เหมือนหัวใจขาดลอย ยายปลอบจนดอกโศกนิ่ง
       “กลับบ้าน ยายพาหนูกลับบ้าน หนูอยากกลับบ้าน” ดอกโศก
       “ไป...ยายพาไป ไม่ต้องร้องไห้นะ...นิ่งซะลูก...ปอง ไปเรียกแท็กซี่”
       สมปองขยับตัว
       หม่อนโมโหตบหลังหมื่นจนคะมำ
       หมื่นถามงงๆ “อะไรแม่”
       “ไปเอารถออก” หม่อนกระซิบดุ
       หมื่นกระโจนแผล็ว
       สมปองรีบบอก “ไม่ต้อง...เราจะไปแท็กซี่”
       “เอารถไปส่งดีกว่า” หม่อนท้วงด้วยหวังดี
       “โศกมันไม่ขึ้นหรอก เดี๋ยวก็กรี๊ดอีก”
       เสียงผู้คนยืนพูดกันไปมา
       
       ดอกโศกหันไปมองดูอัศนัย เห็นอัศนัยยืนพิงเสา ก้มหน้าดูปลายเท้าตัวเอง
       ดอกโศก สีหน้าผิดหวังเสียใจมาก
       เหมือนรู้ว่ามีคนมอง อัศนัย หันไปทางดอกโศก ดอกโศก ส่งสายตาต่อว่าสุดๆ
       อัศนัยเสียใจมาก
       ทุกคนเห็น ต่างอ้ำอึ้ง
       “แท็กซี่มาแล้วมั้ง” สมใจมองประตูบ้าน
       อัศนัยใจหายวาบ เดินเข้าไปหาดอกโศก
       ทว่าดอกโศกหันหลังให้ลากตัวเองออกไป
       “ไปนะคุณนัย” สมปองลา
       “ปอง”
       “คุณนัย ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้ เขาช็อคเห็นป่ะล่ะ เดี๋ยวรอเขารู้สึกตัวก่อน ยังไม่รู้ว่าเขาจะเอาไง” สมปองบอก
       อัศนัยพยักหน้าหมดแรงแล้ว
       “คุณนัยฮะ” สมปองทำหน้าว่าอย่าห่วง จะดูแลให้
       อัศนัยได้แต่ยืนมอง
       ประตูใหญ่ช้าๆ เหมือนดวงตาอัศนัยที่มองทะลุผ่านประตู เข้าไปถึงหน้าดอกโศกในรถแท็กซี่สีหน้านิ่งสนิทแต่ช้ำไปทั้งหน้า
       อัศนัย จดจ้องเพ่งมองสีหน้าดอกโศก โศกสลด
       เศร้าหมองสุดๆ พอกันทั้งคู่
       
       อัศนัยเดินเข้าบ้านอย่างเร็วๆ ด้วยอาการซวนเซนิดๆ
       “คุณนัย” หม่อน กับหมื่น เรียกชื่อพร้อมกัน
       “ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นอะไร”
       
       อัศนัยเดินดุ่มไปอย่างร้าวรานใจ
       
       ปรียากมลเปิดประตูคอนโดเข้ามา สภาพเหมือนนกปีกหัก ปิดประตูดังกริ๊ก...ยืนพิงประตูนิ่งอยู่
       
       จากนั้นจึงเดินมานั่งที่โซฟาด้วยท่านั่งไม่ระวังกิริยา ทอดขา กางขา ครู่ต่อมาปรียากมลลุกมายืนมองทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง
       ปรียากมลมองไปอย่างเลื่อนลอย และยังอยู่ที่หน้าต่าง เอียงหัวซบขอบหน้าต่าง ตรงนี้ขอเสียงสะอื้นเบาๆ มากๆ แค่แว่วๆ ทั้งห้องเงียบกริบ
       สักครู่หนึ่งจึงกลับมานั่งแหมะที่โซฟา ทอดตัวแหงนหน้ามองสูงขึ้นไป พิงพนักเอนๆ ราวกับจะบอกว่าไม่อยากมองอะไรรอบตัวอีกแล้ว อยากหนีไปจากโลกนี้
       
       ค่ำแล้ว ปรียากมล กับตระกูล สองคนนั่งคุยกันในห้องคอนโด
       “ตกลงดอกโศกรู้แล้วว่าคุณเป็นแม่”
       ปรียากมลพยักหน้าเนือยๆ
       “แต่....ลูกก็ไม่รักแม่เหมือนกัน”
       ปรียากมลแค่นยิ้ม “รักก็บ้าแล้ว เขาไม่รักฉัน เหมือนฉันไม่รักเขานั่นแหละ”
       “ทำไมล่ะ คนเราเป็นแม่เป็นลูกกัน ทำไมไม่รักกัน” ตระกูลอดแปลกใจไม่ได้
       “งั้นฉันถามคุณ สมมุติวันหนึ่งมีคนเอาหลักฐานครบเลยนะ มาบอกอุ๊ไม่ใช่ลูกคุณ เขาพาอีกคนมาแล้วบอกคุณว่าลูกคุณคนนี้ต่างหาก คุณจะทำยังไง”
       ตระกูลอึ้งนิดๆ “ก็ยากเหมือนกัน”
       “คิดสิ”
       ตระกูลคิดตาม
       “คุณจะรักลูกคนใหม่ แล้วเลิกรักลูกคนเก่าเลยไม๊...เลิกรักอุ๊”
       “น่ากลัวจะทำไม่ได้”
       “จะทำไง ล่ะคุณ”
       “เอาลูกจริงมาเลี้ยง แต่ก็ผมยังรักอุ๊อยู่ยังเลี้ยงอุ๊อยู่”
       “คุณจะรักลูกคุณจริงไม๊ เทียบกับอุ๊”
       “ไม่เท่าอุ๊”
       “ไม่ใช่แค่ไม่เท่า....คุณจะไม่รัก ไม่ผูกพันหรอกกับคนใหม่”
       สองคนคุยกันเบาๆ
       “น่ากลัวใช่”
       “นั่นแหละ คำตอบว่าทำไมชั้นกับดอกโศก ....ถึงไม่รักกัน”
       “ผมเคยนึกว่ามันเป็นอัตโนมัติ พอรู้ว่าเป็นลูก.... ก็รักทันที เออ..ไม่ใช่นะ” ตระกูลว่า
       “ไม่ใช่หรอก ชั้นไม่เห็นจะอัตโนมัติเลย” ปรียากมลหัวเราะประชดนิดๆ ทั้งๆ ที่นัยน์ตาหมองจัด “ฉันไม่รักลูกหรืออาจจะพูดว่าฉันยังไม่ได้รักเค้า”
       “คุณไม่รักเค้าก็เลย ไม่ปล่อยผู้ชายให้เขา” ตระกูลพูดแทงทะลุหัวใจเลยทีเดียว
       ปรียาคิดตรึกตรองพยายามจะหาวิธีอธิบายยังไง
       “ก็ทำนองนั้น...” นัยน์ตาวาวขึ้น “อัศนัยเป็นแฟนฉันมานาน... นานมากจนฉันทนไม่ได้ที่เขาจะไปเป็นของผู้หญิงคนอื่น”
       
       วันต่อมา คืนนั้นตระกูลเปิดประตูเข้ามาในห้อง ไม่เห็นเมียน้อย เปิดห้องน้ำดู ก็ไม่เห็น ตระกูลกลับมานั่งที่เตียง แล้วหงายหลังลงไปเต็มแรง สีหน้าหมองๆ ตระกูลลืมตามองเพดาน
       ยินเสียงปรียากมลแว่วในหัว และเหตุการณ์เมื่อวันก่อนที่คอนโด
       “อัศนัยเป็นแฟนฉันมานาน ...นานมากจนฉันทนไม่ได้ที่เขาจะไปเป็นของผู้หญิงคนอื่น”
       ตระกูลถามคาดคั้น “แม้แต่ให้ลูกสาว”
       
       ตระกูลพลิกตัวมาอีกทาง นึกถึงคำพูดอีกประโยค
       “ใช่ แม้แต่ให้ลูกสาว”
       ตระกูลเปลี่ยนอิริยาบถ ลุกพรวด ยืนขึ้น ตั้งท่าจะกลับ
       ประตูห้องเปิดออก เมียน้อยหอบของพะรุงพะรังเข้ามา
       “พี่...พี่ขา” เมียน้อยลิงโลด ดีใจทิ้งของทั้งหมด โผเข้าหาตระกูลกอดเต็มแรง
       “เดี๋ยว...ไปไหนมา”
       “กลับบ้านค่ะ”
       “กลับบ้าน...ทำไมฉันไม่รู้”
       “ก็...พี่ไม่มา”
       ตระกูลสงสัยไม่วาย “ทำไมต้องกลับ...กลับทำไม”
       “แม่ให้กลับค่ะ”
       “ก็นั่นแหละ กลับไปทำไม”
       “เค้าคิดถึงหนูค่ะ” เมียน้อยปด
       “ร้อยวันพันปีไม่เคยคิดถึง ทำไมจะมาคิดถึงตอนนี้ ฉันไม่ชอบที่มาแล้วไม่เจอเธอ ฉันเลี้ยงเธอให้เต็มที่ ฉันต้องมาเจอเธอ ไม่มีแบบนี้อีก” ตระกูลสั่ง
       “ค่ะ”
       ตระกูลถอนใจยาว ความเศร้าเริ่มเข้ามากินใจอีก
       “พี่เป็นอะไรหรือคะ”
       “กลุ้มใจ”
       “หนูจะไปซื้อเบียร์” ไม่ถาม ไม่ซักให้รำคาญ เมียน้อยเอาใจตระกูลเต็มที่
       
       ครู่ต่อมาตระกูลดื่มเบียร์จนถึงหยดสุดท้าย วางแก้วแรงๆ นอนลงไป
       เมียน้อยบีบนวดตั้งใจเต็มที่ ตอนนี้นางเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนเบาบาง และตัวที่ใส่มาก็แขวนๆ พาดๆ อยู่แถวนั้น
       ตระกูลสะท้อนใจ มีเมียคนนี้ อย่างนี้ก็สบายดีอยู่แล้ว เบื่อเพ็ญพักตร์ก็มาที่นี่
       มือของเมียน้อยนวด จับ บีบ ระเรื่อยมาถึงบริเวณต้นขา มือตระกูลจับมือไว้ทันที
       เมียน้อยมองหน้ารู้แล้ว
       ตระกูลดึงตัวให้มานอนอิงแอบ พึมพำเบาๆ “ขอโทษที่วันนั้นฉันพูดไม่ดีกับเธอ”
       “หนูไม่เคยโกรธพี่...หนู...”
       “อะไร?”
       “ก็หนูเป็นเมียพี่แล้ว” เมียน้อยอ้อน
       นัยน์ตาตระกูลเจ็บลึก เพราะตอนนี้ปรียากมลก็เป็นแล้วเหมือนกัน
       
       “ผู้หญิงนี่คิดเหมือนกันทุกคนก็ดี” ตระกูลพึมพำเบาๆ

ดอกโศก ตอนที่ 20
        อัศนัยอยู่ในห้องวาดรูป กำลังจัดวางรูปภาพดอกโศก พิงอยู่ข้างฝาเรียงๆ กัน อย่างเป็นระเบียบ เท่ากันเป๊ะ อัศนัยวางรูปสุดท้ายลง ดูให้เรียงลำดับเท่ากันกับรูปเดิม สีหน้าอัศนัย ไตร่ตรองคิดหนัก
       
       โทรศัพท์มือถือดังขึ้น อัศนัยหยิบเห็นชื่อบนจอเป็นสมปองรีบรับ “ปอง ดอกโศกเป็นไง ”
       
       สมปองถึงบ้านแล้ว
       “คุณนัยฉันพาไปนอนแล้วตัวร้อนเหมือนเป็นไข้ แต่ฉันให้กินยาแล้ว ไม่ต้องห่วง พักผ่อนนะคุณนัยเดี๋ยวจะไม่สบายไปอีกคน โอเค้?” วางหูทันที
       สมใจกอดเข่าเจ่าจุก หน้าซีดเซียว
       สมปองเดินมานั่งใกล้ๆ “แม่ก็เหมือนกัน”
       ยายสมใจก้มหน้าซับน้ำตาเงียบๆ
       “หยุดร้องไห้ซะมั่งเหอะแม่”
       สมใจกล้ำกลืน เช็ดน้ำตาไปมา ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างทุกข์ใจ
       “ปอง แกนึกถึงใจหลานแกสิต่อไปเนี้ย เรื่องนี้ต้องหลอกหลอนมันจนตายล่ะแกเอ๊ย”
       สมหวังหวังกับสมหมายนั่งอีกอีกทาง อยากรู้เรื่องราวมั่ง
       “เฮ้ย...มีอะไรกันบอกข้ามั่งสิวะ” สมหวังถาม
       สมหมายก็งงไม่แพ้กัน “นั่นสิแม่ ไอ้โศกเป็นอะไร”
       “เอาน่าพ่อ..เงียบๆ ก่อน เอ็งด้วยไอ้หมาย” สมปองบอก
       “ยายใจ มีอะไรกัน...ทำไมเล่าไม่ได้” สมหวังถามอีก
       “เห็นเราเป็นคนนอกเหรอแม่” สมหมายว่า
       สมใจถอนหายใจ ไม่รู้จะบอกยังไง “ไอ้โศกมันมีเรื่องเกี่ยวกะแม่นิดหน่อย แล้วฉันจะเล่าให้ฟังแล้วกันตาหวัง”
       “ก็ได้...รู้จักเหมือนกันนะเว้ย คำว่าเป็นห่วงน่ะ” สมหวังบอก
       ยายมองตาหวัง พยักหน้ารับรู้ ตาหวังลุกไป
       “มีเงินอู้ฟู่ รู้จักเป็นห่วงคนขึ้นมาเชียว” สมปองสัพยอก
       สมใจนิ่งไม่ตอบ ยกมือเช็ดน้ำตา สมปองหันมาดู
       “แม่ แต่ไอ้โศกมันเป็นเด็กที่ไม่เหมือนใคร ตั้งแต่เด็กแล้ว วันนี้มันช็อค เดี๋ยวแม่ลองดูพรุ่งนี้สิ” สมปองปรารภ
       สมใจฉงน “ทำไม”
       “ชั้นว่า...ชั้นว่านะแม่ มันจะมาอีกแบบ ไม่เหมือนวันนี้เลยล่ะ”
       
       กลางดึกคืนเดียวกัน อัศนัยนั่งเศร้าอยู่ในห้องนอน ทอดสายตามองไปข้างนอก สักครู่ก็ลุกเดินไปมา แล้วหยุดยืนนิ่ง...เศร้า ตรึกตรอง
       ก่อนจะมานั่งก้มหน้าอยู่ริมเตียง อยู่ในท่านั้นจนย่ำรุ่ง
       
       อัศนัยแต่งตัวเสร็จ เตรียมออกไปข้างนอก
       
       อัศนัยลงบันไดมาเร็วรี่ หม่อนยืนคอย
       “ป้าหม่อนตื่นทำไมเพิ่งตี 5
       “คอยเปิดประตูให้คุณนัย”
       อัศนัยนิ่งอึ้ง รับรู้จากสีหน้าหม่อนที่มองมาอย่างเห็นใจมากๆ อัศนัยเดินไปหยิบถุงยาที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนซึ่งวางอยู่แถวนั้น
       “ขอบใจ” อัศนัยบอกพลางเหลือบมองหมื่น ที่ยืนแอบๆ เสาอยู่
       “รถจอดหน้าตึกแล้วฮะคุณนัย”
       
       แสงแรกของพระอาทิตย์ฉายส่องจากโค้งขอบฟ้าไกล
       อัศนัยนั่งอยู่เงียบๆ...คอย อยู่ที่หน้าบ้านสมใจ
       สมปองเปิดประตูออกมา หาวยาว เห็นอัศนัย กระโดดมาหา
       “ปอง...ดอกโศกเป็นไง” อัศนัยถาม
       “ยังไม่ตื่น เขานอนไม่หลับเห็นพลิกไปพลิกมา เพิ่งหลับไปตอนใกล้สว่างนี่เอง” สมปองบอก
       “ปอง...ขอพบได้มั้ย”
       “คุณนัย อยู่ห่างๆ ซักพักดีมั้ย”
       อัศนัยนิ่งงัน พูดไม่ออก ทำอะไรไม่ถูกสบตาสมปอง
       “ตอนนี้ถ้าเห็นคุณนัยคงเตลิดเลยล่ะฉันว่า” สมปองว่า
       อัศนัยพยักหน้ารับรู้
       “คุณนัยคิดยังไงล่ะ”
       อัศนัยส่ายหน้า ถอนใจเฮือกใหญ่ “อยากให้เป็นแค่ฝันไป”
       “คุณนัยเรื่องนี้ต้องเห็นใจโศกมันนะ”
       อัศนัย มองสมปองนิ่งสายตานั้นบ่งบอกว่าใจหาย สิ้นหวัง แต่ก็พยักหน้ารับรู้ ส่งถุงใหญ่ๆ 2 ถุงให้
       “อะไร” สมปองฉงน
       “ในนี้มียาหลายอย่าง แก้ไข้ แก้หวัด วิตามินซี ก็อย่างที่เคยให้มา พวกอาหารบำรุงสุขภาพ”
       สมปองรับไป อัศนัยยืนนิ่งอึดอัดอยู่สักครู่ ก็เดินก้มหน้าออกไป
       “มีอะไรจะโทร.บอกนะ” สมปองตะโกนบอก
       อัศนัยพยักหน้า ไม่หันมา
       
       อัศนัยตรงเข้าโรงงานแต่เช้าตรู ถึงออฟฟิศหนุ่มใหญ่นั่งนิ่ง สงบใจ แล้วดูเอกสาร เริ่มทำงาน บุรีเข้ามาทีท่าร้อนใจ
       “คุณนัย อ่านรายงานเชียงใหม่แล้วใช่มั้ยครับ เรื่องกลิ่นที่ไม่ค่อยดี”
       “กำลังจะอ่าน...” อัศนัยละหน้าจากเอกสารมองตาบุรี
       “ครับ...ผมตามเรื่องอยู่ท่าจะยุ่ง แต่คุณนัยไม่ต้องห่วงนะครับ เราตามเจอแน่”
       “ขอบคุณ” อัศนัยตอบห้วนสั้น จนบุรีแปลกใจ
       “คุณนัย เป็นอะไรไม่สบายรึเปล่าครับ”
       “เปล่าครับ...ไม่เป็นอะไร”
       
       เวลาเดียวกันดอกโศก แต่งตัวเรียบร้อยจะออกไปเรียน
       สมปองเข้ามา “โศก...จะไปไหน”
       “ไปเรียน” ดอกโศกตอบเสียงเรียบท่าทีนิ่ง
       “เฮ้ย...ยังตัวร้อนอยู่เลย”
       “กินยาแล้ว”
       “อย่าไปเลย” สมปองขอร้อง
       ดอกโศกมองสมปองนิ่งๆ แล้วหยิบหนังสือ หยิบกระเป๋าเดินออกไปไม่พูดไม่จา
       สมปองหยิบมือถือโทร.ออก
       “คุณนัย เขาไปเรียน แต่...อย่าตามนะคุณนัยฉันขอร้อง”
       
       อัศนัยรับสายอยู่ในห้องทำงาน ฟังสมปองแล้วนิ่งไปอึดใจ
       “ไม่...ไม่ตาม ขอบใจนะปอง”
       
       อีกวันหนึ่งอัศนัยวาดรูปดอกโศกวันที่หัวใจสลาย กิริยาซมซานและน้ำตาเต็มหน้า วาดไป พอเริ่มคิดถึงมากเข้าก็วาดไม่ออก อัศนัยพยายามตั้งสติ วาดใหม่
       หม่อนเดินเข้ามาหา พูดด้วยสองสามคำ อัศนัยส่ายหน้า หม่อนแตะมือเบาๆ มองขอร้อง
       
       ครู่ต่อมาหมื่นวางถ้วยน้ำชาร้อนๆ ให้ ขณะที่หม่อนหยิบช้อนซุปส่งให้ อัศนัยรับมาตักซุปกิน 1 ช้อน 2 ช้อน พอช้อนที่สาม ชายหนุ่มนิ่ง อยู่สักครู่ วางช้อนเบาๆ แล้วลุกขึ้น เดินไปเลย
       
       หลายวันต่อมา
       ดอกโศกเดินออกมา ถือหนังสือจะไปเรียน อัศนัยยืนมองจนดอกโศกเดินไปจนลับตา
       สมปองตามออกมา ดอกโศกคอยอยู่
       “น้าปอง...ช่วยโทรบอกคุณนัย...”
       “จริงเหรอโศก” สมปองดีใจ
       “หนูพร้อมจะพูดแล้ว ให้คุณนัยไปที่เดิม”
       “โศก...ตกลง...คิดยังไง” เห็นท่าทีของหลานสาว สมปองนึกสงสัยขึ้นมา
       “น้าปองคิดว่าหนูจะคิดอะไรได้หลายอย่างเหรอ”
       สมปองหน้าเสียมาก
       ดอกโศกสำทับก่อนไป “เย็นนี้นะน้าปอง”
       
       
       
เย็นนั้นตรงบริเวณริมน้ำที่สองคนเคยมาประจำ ดอกโศกนั่งสงบนิ่ง รอคอย อัศนัยเดินมาด้านหลัง มองภาพตรงหน้า แล้วใจจะขาดรอนๆ ชายหนุ่มเห็นดอกโศกก้มหน้า เหมือนกำลังเช็ดน้ำตาอยู่
       
        อัศนัยเรียก “ดอกโศก”
        ดอกโศกหันมา ยิ้มนิดๆ ไหว้ท่าทีปกติ “สวัสดีค่ะ คุณนัย”
        “ดอกโศก...โธ่ ดอกโศก อย่าเป็นอย่างนี้เลยนะ”
        “คุณนัย ดอกโศกจะมาพบคุณนัยเป็นครั้งสุดท้าย ต่อไปเราจะไม่พบกันอีก” ดอกโศกพูดเหมือนผ่านการคิดมาจนตกผลึกแล้ว
       อัศนัยจะพูด ดอกโศกรู้ชิงพูดต่อ
        “ขอร้องค่ะคุณนัย ถ้ารักดอกโศกจริง ขอให้เป็นอย่างที่ดอกโศกขอ...บอกคุณนัยไว้อย่างหนึ่งว่านอกจากนั้นทุกอย่างจะเหมือนเดิม ดอกโศกรักคุณนัยยังไงก็จะรักอย่างนั้นไม่เปลี่ยนแปลง จะรักตลอดไป”
       ในน้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนกำลังพูดเรื่องดินฟ้าอากาศ แต่ดวงตานั้นเล่า เจ็บยิ่งกว่าเจ็บ
       อัศนัยไม่มีแรงพูดต่อไปแล้ว ยืนนิ่งเหมือนตาย
       ดอกโศก ยืนนิ่ง
        “ดอกโศก จะฆ่าคุณนัยหรือ”
        “ฆ่าคุณนัยเหมือนดอกโศกฆ่าตัวเอง...” ดอกโศกบอก มองตาอัศนัยนิ่ง “เรายังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปค่ะ”
       อัศนัยสุดปัญญาจะทัดทานแล้ว
       สองคนยืนนิ่งอัดอั้นกันทั้งคู่
       
       เวลาผ่านไป
       ดอกโศกกลับมาอยู่กับยายแล้ว ดอกโศกนัยน์ตาช้ำนั่งสงบนิ่ง นึกถึงเรื่องเมื่อครู่นี้
       อัศนัย ยืนกอดอกหันหลังให้ดอกโศก สองคนพูดกันอยู่นานแล้ว
       “คุณนัย”
       อัศนัยยังไม่ขยับตัว
       “คุณนัยคะ ดอกโศกจะไปช่วยยายขายขนมค่ะ ป่านนี้คงกำลังยุ่งมาก...”
       “ดอกโศก” อัศนัยขัดขึ้นมา “คุณนัยเสียดอกโศกไปไม่ได้อย่าทำอย่างนั้นเลยคุณนัยยอมไม่ได้บอกไว้เลย”
       ดอกโศกนิ่งสนิท
       “ดอกโศก” อัศนัยใจรอนๆ รู้จักดอกโศกดีว่าท่าทางแบบนี้...ยากมาก “ดอกโศกจ๋า....จะให้คุณนัยพูดอีกสักกี่ครั้งว่า....ว่า...”
       ดอกโศกต่อให้ด้วยความเจ็บปวดเหลือแสน “ว่าไม่เป็นไร แม่กับลูก มีผู้ชายคนเดียวกัน ไม่เป็นไร....หรือคะ”
       “ดอกโศก...” อัศนัยครางครวญ
       “ทำไมคุณนัยถึงอยากให้ดอกโศกขึ้นชื่อว่า...” เงยหน้ามองนัยน์ตาช้ำล้ำลึก พูดถ้อยคำที่ไม่คิดว่าจะได้ใช้ในชีวิตนี้ “มีสามีคนเดียวกับแม่”
       อัศนัยนิ่งงันไปชั่วขณะ พยายามรวบรวมกำลังใจเพื่อที่จะพูดนุ่มนวลที่สุด
       “คุณนัยรู้ว่าดอกโศกเชื่อคุณนัย ว่าคุณนัยไม่มีอะไรเกินเลยกับปรียากมล ใช่มั้ย ...ดอกโศกเชื่อคุณนัยใช่มั้ย”
       “ค่ะ....ดอกโศกเชื่อคุณนัย เพราะคุณนัยไม่เคยหลอก คุณนัยพูดจริงทุกครั้ง”
       “เชื่อใช่มั้ย”
       “เชื่อค่ะ”
       อัศนัยพยายามควบคุมคำพูด เนิบ ช้า หวังจะโน้มน้าวจิตใจ “ถ้าเชื่อ แล้วดอกโศกจะกลัวทำไม มันไม่ใช่อย่างที่ดอกโศกพูดเมื่อกี้ ....มันไม่ใช่นี่ ใช่มั้ย”
       ดอกโศกนิ่ง คิดใคร่ครวญ
       “ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่มีใครผิด มันเป็นไปตาม...ตามเหตุการณ์ เราไม่ได้ตั้งใจให้เกิด”
       ดอกโศกมองหน้าเป็นคำถาม
       “หมายความว่า ไม่ใช่คุณนัยรักอยู่กับแม่แล้วหันมารักลูก มันเกิดขึ้นคนละเวลา คุณนัยกับ...แม่ของดอกโศกเป็นเรื่องอดีต ที่เกิดขึ้นนานมาแล้ว คุณนัยกับดอกโศกก็เป็นชีวิตของเราสองคนที่ผูกพันกันมานานจนเรารักกัน”
       ดอกโศกยังนิ่งฟัง
       “แล้วตอนนี้ ....เรื่องของเขาก็ผ่านไปแล้ว เขาจะไม่มายุ่งเกี่ยวกับชีวิตของเราอีก”
       “แต่เขาเป็นแม่ของดอกโศก” ดอกโศกยิ้มหยันๆ “ดอกโศกเชื่อว่าเขาจะบอกกับใครๆ อีกมากมายถ้าดอกโศกแต่งงานกับคุณนัย”
       อัศนัยอึ้งมาก
       “ดอกโศกมองดูแม่...แม่ไม่คิดว่าดอกโศกเป็นลูกหรอกค่ะ คุณนัย”
       อัศนัยฟัง
       “แต่ก็เหมือน....เหมือนที่ดอกโศกไม่คิดว่าเขาเป็นแม่ หรืออย่างน้อยก็ยังไม่คิดตอนนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่ถึงจะ....” น้ำเสียงสั่นแล้ว “คิดได้...”
       อัศนัย นิ่งฟัง
       “ถ้าถึงวันนั้น ดอกโศก คงไม่มีความสุขเลยถ้าแต่งงานกับคุณนัย”
       อัศนัยสิ้นหวัง หน้านิ่งไปอีก พูดอะไรไม่ออก
       “ไปช่วยยายขายขนมนะคะ” ดอกโศกขยับตัวจะไป “คุณนัย...” เห็นอีกฝ่ายยังนิ่ง “ดอกโศกไปนะคะ”
       อัศนัยถามออกมา “ดอกโศกสงสารคุณนัยบ้างไหม”
       ดอกโศกกล้ำกลืนความรู้สึก มองนัยน์ตาช้ำมาก
       “คุณนัยไม่ได้ผิดอะไรเลยนะ ทำไมคุณนัยต้องเสียดอกโศกไป”
       “คุณนัยกลับบ้านเถอะค่ะ บ่ายมากแล้ว.... ดอกโศกจะไปช่วยยายขายขนม”
       อัศนัยพยักหน้า ..แต่ยังไม่ขยับ ดอกโศกจ้องมองอัศนัยสักครู่
       ดอกโศกหันหลังหลับ เดินจากมา น้ำตาที่อุตส่าห์สะกดกลั้นรื้นขึ้นเต็มตา
       พ้นจากอัศนัยมา ดอกโศกหันกลับไปดู
       
       เห็นอัศนัยนั่งนิ่งงัน กิริยาหมดสิ้นความหวังใดๆ ในหัวใจแล้ว
       
       อีกวันหนึ่ง ปรียากมลอยู่ในห้องที่คอนโด มองโทรศัพท์อย่างรอคอย เวลาเดียวกันนั้นอัศนัยทำงานอยู่ในออฟฟิศ
       ปรียากมล ยังคงคอยอยู่อย่างนั้น ขณะที่อัศนัยนั่งอ่านแฟ้มงานที่โต๊ะ พยายามตั้งมั่น มีสมาธิในการทำงาน
       
       บุรีรอฟังอยู่ โทรศัพท์มือถือวางอยู่บนโต๊ะ ...ดัง
       อัศนัยเอ่ยขึ้นไม่สนใจเสียงมือถือดัง เพราะรู้ว่าเป็นใครโทร.มา “โอเค พี่บุรี...ผมตรวจทั้งหมดแล้ว คิดว่าน่าจะเสนอราคาเป็นขั้นบันไดถ้าเขาสั่ง 500 ชุด 1,000 ชุด หรือมากกว่านั้น คิดกำไร net แล้วลดไปห้าเปอร์เซ็นต์”
       “ครับคุณนัย” บุรีรับคำ ตามองโทรศัพท์ที่ดังอยู่
       อัศนัยไม่สน เซ็นเอกสาร แล้วส่งให้บุรี
       “คุณนัย” สายตาบุรียังจ้องมองโทรศัพท์มือถือไม่วางตา
       “เรียบร้อยแล้ว พี่บุรีส่งไปได้เลย หมดเขตหรือยัง”
       “สิ้นเดือนครับ คุณนัยไม่รับโทรศัพท์หรือครับ”
       อัศนัยหยิบโทรศัพท์ส่งให้บุรีเฉยเลย “พี่บุรีรับสิ” แล้วเดินออกจากห้องไปทันที
       บุรีงวยงง ดูหน้าจอ เห็นเป็นชื่อปรียากมล
       อยากรับ แต่ตัดใจไม่รับดีกว่า วางไว้บนโต๊ะอย่างเดิม
       
       ปรียากมล กดปิดโทรศัพท์อย่างแรง ความแค้นพลุ่งขึ้นมาเต็มอก เงื้อสุดแขนแล้วปาไปสุดแรงเกิด ปัดทุกสิ่งอย่างตรงนั้นกระจัดกระจาย
       
       อ่านต่อหน้าที่ 2
       


1 | 2 | 3
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ดอกโศก ตอนที่ 21 อวสาน (ต่อ)
ดอกโศก ตอนที่ 20
ดอกโศก ตอนที่ 19
ดอกโศก ตอนที่ 18
ดอกโศก ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 71 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 32 คน
46 %
ไม่เห็นด้วย 39 คน
54 %
ความคิดเห็นที่ 22 +35 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สมควรจะจบได้แล้ว อย่ายืดต่อไปเลย เพราะทำให้ละครหมดรสชาติความสนุก ตอนนี้ที่อ่านมีแต่น้ำไม่มีเนื้อ บรรทัดแรกกับบรรทัดสุดท้ายไปไม่ถึงไหนเลย
อย่าทำให้แฟนๆ เสียความรู้สึกมากไปกว่านี้เลยคุณหนูบอย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่างหลายปีก่อนก้อมีละ้ครเรื่อง น้ำผึ้งขม ที่ฉัตรชัย กับ เจนนี่ เป็นพระนาง อดีตเป็นสามีแม่ แม่ทิ้งไปหาสามีใหม่พ่อนางเอก ปัจจุบันมาได้กับลูกสาว ทำไมไม่เห็นมีใครเอ้นตี้กันบ้างเลย แต่เรื่องนี้ก้อแค่อดีตแฟน ไม่เห็นว่าเป็นการแย่งชิงแม่ลูกเลย ในเมื่อคนที่ต้องตัดสินใจคือ คุณนัย ให้เค้าเลือก ความรักไม่สามารถแย่งชิงกันได้
ฟาริส
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 46 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตามอ่านมานาน ใกล้จบสักที คาดเดาตอนจบน่าจะแฮปปี้เอนดิ้ง คาดว่าย่าเอาดอกโศกมาหัวหิน คุณนัยมาตามดอกโศก เจ๊ปรีแอบตามคุณนัย ตระกูลแอบตามเจ๊ปรี เพ็ญพักตร์เกิดไปรู้ว่าตระกูลแอบเอาหุ้นไปขายให้เจ๊ปรีเลยตามไปหัวหินพร้อมอุ๊(อุ๊จะได้จิกคุณนัยด้วย) เจ๊ปรีพยายามเข้าหาคุณนัยที่ตามตื่อดอกโศกที่อยู่กับย่า ตระกูลเข้ามาบอกตนได้กับเจ๊ปรีแล้ว เพ็ญพักตร์และอุ๊เข้ามาได้ยินพอดี ตัวร้ายทุกคนมีปากเสียงกัน พี่บุรีโทรเข้ามาบอกเรื่องที่ตระกูลโกงเงินบริษัท ทุกเรื่องความแตก เจ๊ปรีเริ่มละอาย ย่าพูดให้ดอกโศกคิดได้ สุดท้ายกับมารักกันเหมือนเดิม

ถ้าไม่ได้ตามนี้ขอเป็นคุณนัยกับดอกโศกยอมตายพร้อมกัน เดินลงทะเลไปเลย สาธุ
คนเองเออเองไปก่อน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 34 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนจบปรียากมลถูกเมียของตระกูลยิงตาย เพราะจับได้ว่าตระกูลยังมายุ่งอยู่กับปรียากมล แล้วคุณนัยกับดอกโศกก็กลับมา....เหมือนเดิมจ๊ะ
ลินลี่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 41 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดอกโศกนี่ยอดสับสนในตัวเองเลย

ถ้าเชื่อว่าคุณนัยไม่มีอะไรกับปรียากมล แล้วรักคุณนัยมากกกกก ก็ต้องเลือกอยู่กับคุณนัยสิ

นี่คือห่วงว่าปรียากมลจะพูดมาก ไปแคร์เสียงคนอื่นทำไม ห่วงชื่อเสียงตัวเองมากกว่าความรักต่อคุณนัยนี่นาดอกโศก คือสรุปไม่ได้รักคุณนัยมากพอ ดอกโศกไม่ได้มีต้นทุนทางสังคมสูงมากจนต้องแลกกับความรักของตัวสักหน่อย

สรุปคือ ดอกโศกนี้ เป็นนางเอกซินโดรมน่ะเอง คือต้องactเป็นนางเอกให้ได้

พูดจริงๆนะคุณถกลเกียรติ ปรับตอนจบเถอะ readers cannot even rationalize DokSoke's decision to leave Khun Nai.
Sucks!!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 54 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยิ่งอ่านยิ่งมันส์อ่ะ..ลุ้นๆ พรุ่งนี้ก็รู้ตอนจบแล้ว
ดอกโศกถึงจะยืดแต่ก็ยังอยู่ในตรีมของเรื่อง
ไม่ใช่ยืดเอาโน่นนี่มาใส่มั่วซั่ว..ชอบละครเรื่องนี้
ไม่ได้ดูละครของค่ายนี้มานานแล้ว..นักแสดง
เล่นดีเกือบทุกคน..บทเยี่ยม..
5656
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 53 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดอกโศกพูดไว้หลายครั้งว่าจะไม่แย่งของรักของใครงั้นภักดิ์ภูมิก็ไม่ได้แล้วแบบนี้จะลงยังไงเนีย
hanabiki
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 51 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เจ้ปรีฯจ๋า...... ช่วงนี้หน้าทุเรียนแล้วนะ ระวังตัวด้วยนะจ๊ะ
หมอนทอง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 50 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เออ อ่านตอนนี้แล้วก็รู้สึกว่า ถ้าดอกโศกไปใช้ชีวิตกับคุณนัยที่ต่างประเทศ ก็ไม่มีปัญหานะ เพราะทางโน้นเขารับได้นี่หว่า
999
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 48 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ห่วยแตก ค่ายนี้ ดูแรก ๆ ก็ดีหรอกสนุก แต่สักพัก จะยืด
เป็นอะไรเลย
ต่าย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 46 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตามอ่านมานาน ใกล้จบสักที คาดเดาตอนจบน่าจะแฮปปี้เอนดิ้ง คาดว่าย่าเอาดอกโศกมาหัวหิน คุณนัยมาตามดอกโศก เจ๊ปรีแอบตามคุณนัย ตระกูลแอบตามเจ๊ปรี เพ็ญพักตร์เกิดไปรู้ว่าตระกูลแอบเอาหุ้นไปขายให้เจ๊ปรีเลยตามไปหัวหินพร้อมอุ๊(อุ๊จะได้จิกคุณนัยด้วย) เจ๊ปรีพยายามเข้าหาคุณนัยที่ตามตื่อดอกโศกที่อยู่กับย่า ตระกูลเข้ามาบอกตนได้กับเจ๊ปรีแล้ว เพ็ญพักตร์และอุ๊เข้ามาได้ยินพอดี ตัวร้ายทุกคนมีปากเสียงกัน พี่บุรีโทรเข้ามาบอกเรื่องที่ตระกูลโกงเงินบริษัท ทุกเรื่องความแตก เจ๊ปรีเริ่มละอาย ย่าพูดให้ดอกโศกคิดได้ สุดท้ายกับมารักกันเหมือนเดิม

ถ้าไม่ได้ตามนี้ขอเป็นคุณนัยกับดอกโศกยอมตายพร้อมกัน เดินลงทะเลไปเลย สาธุ
คนเองเออเองไปก่อน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ระวังเอ็ดดี้ กับ ภักดิ์ภูมิ ที่พร้อมจะดูแลดอกโศกต่อจากอัศนัย 2 คนนี้รอเสียบอยู่แล้ว ในบทประพันธ์เดิม ภักดิ์ภูมิ คือคนทีได้ดอกโศกเลือกที่จะไปอยู่ด้วย ต้องดูว่า เอ็กซ์แซกท์ จะแต่งให้ลงเอยยังไง
Death Metal
 
ความคิดเห็นที่ 45 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครดอกโศก มีแง่คิดในเรื่อง
สถาบันครอบครัว ซึ่งเป็นสถาบันพื้นฐานของมนุษย์เราตั้งแต่เกิดเลย การที่พ่อหรือแม่ไม่รักไม่เอาใจใส่ลูกไม่ผูกพันธ์กับลูกหรือลำเอียงจนเกินไปหรือตามใจลูก สั่งสอนลูกในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ทำให้เกิดปัญหาตามมามากมาย กระทบเป็นลูกโซ่ไปสู่รุ่นต่อๆ ไปได้อีก การที่สามีนอกใจภรรยา มีเมียน้อย ก็เกิดผลกระทบเช่นเดียวกัน ดังนั้น สถาบันครอบครัวเป็นสถาบันที่สำคัญยิ่งเป็นพื้นฐานของความรัก เมื่อมีพิ้นฐานที่ดีในด้านครอบครัวแล้ว มนุษย์คนนั้น ก็จะมีความรักให้กับผู้อื่นด้วยความบริสุทธิ์ใจ เอื้ออาทร มีเมตตา ไม่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ อยากเอาชนะ อิจฉาริษยา มันจะเป็นความรักที่สวยงาม และยั่งยืน อยากเห็นคนที่เรารักมีความสุขตลอดไป เช่นเดียวกับคุณอัศนัยที่มีให้ดอกโศกตลอดมา****ปล. อยากให้คนไทยรักกันมากๆ ค่ะ (วันนี้มาแบบอารมณ์อยากเห็นคนไทยรักกันค่ะ เห็นข่าวในรัฐสภา แล้วเครียด)
หักมุม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 44 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่รู้ว่ามีใครสังเกตบ้างไหมว่าเรื่องนี้เหมือนกงกรรมกงเกวียน จะเห็นได้ว่าปรียากมลเกลียดแม่ตัวเองเพราะแม่เลือกผู้ชายมากกว่าลูก เนื่องจากต้วเองจะโดนพ่อเลี้ยงปล้ำเลยหนีออกจากบ้านประมาณว่าแค้นแม่ตัวเองมาก ว่าแม่สารพัด แต่สุดท้ายตัวเองก็เลือกผู้ชายเหมือนแม่ ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง ไม่จำเป็นต้องมาอ้างว่าไม่ได้เลี้ยงลูกเลยไม่มีความผูกพันธ์กัน ขนาดดอกโศกตอนที่รู้ว่าปรียากมลเป็นแม่ยังจิตหลุดขนาดนั้นเลย 55555 ซึ่งต้องนี้ต้องชมคนเขียนบทนะ เพราะเค้าปูพี้นฐานของปรียากมลตอนเด็กเลยว่านิสัยอย่างนี้ เจอเหตุการณ์แบบนี้ ไม่มีความศรัทธาในสถาบันครอบครัว ไม่ศรัทธาในความเป็นแม่คน ทำให้พฤติกรรมเป็นแบบนี้ ปกติก็ไม่ได้ติดตามดูละครทุกตอนเหมือนกัน ดูบ้างไม่ดูบ้าง เพราะเคยอ่านเรื่องย่อตอนเรื่องนี้เล่นใหม่ แล้วเห็นว่าเป็นเรื่องแม่ลูกแย่งผู้ชายคนเดียวกันก็เลยไม่ดู แต่อยากดูคุณเจี๊ยบกะคุณลูกเกดเล่นก็เลยดูเป็นบางตอน คิดว่าถ้าอ่านต้นฉบับในนิยายคงจะเศร้ากว่านี้มากๆเลยค่ะ
por
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 43 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่วงนี้บ่วงสนุกกว่าดอกโศกมากกกกกก
ไม่น่ายืดเลย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 42 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องมากดราม่านักนะยัยดอกโศก ชั้นชักจะรำคาญเธอแล้ว
คุณนัยอย่าได้แคร์ นางอยากจะเลิกก็เลิกไป คุณหล่อ รวย เลือกได้ ปล่อยนางไป
รำคาญยัยดอก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 41 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดอกโศกนี่ยอดสับสนในตัวเองเลย

ถ้าเชื่อว่าคุณนัยไม่มีอะไรกับปรียากมล แล้วรักคุณนัยมากกกกก ก็ต้องเลือกอยู่กับคุณนัยสิ

นี่คือห่วงว่าปรียากมลจะพูดมาก ไปแคร์เสียงคนอื่นทำไม ห่วงชื่อเสียงตัวเองมากกว่าความรักต่อคุณนัยนี่นาดอกโศก คือสรุปไม่ได้รักคุณนัยมากพอ ดอกโศกไม่ได้มีต้นทุนทางสังคมสูงมากจนต้องแลกกับความรักของตัวสักหน่อย

สรุปคือ ดอกโศกนี้ เป็นนางเอกซินโดรมน่ะเอง คือต้องactเป็นนางเอกให้ได้

พูดจริงๆนะคุณถกลเกียรติ ปรับตอนจบเถอะ readers cannot even rationalize DokSoke's decision to leave Khun Nai.
Sucks!!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 38 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารคุณนัยมาก คาวมรักของคุณนัยกับดอกโศกเริ่มต้นจากคาวมสงสารจนกลายมาเป็นความรักมันนานมาก แต่คำพูดไม่กี่คำจะทำให้ความรักดอกโศกกับคุณนัยพังทลายเชียวหรือ อยากให้ดอกโศกอกทน และให้โอกาศคุณนัย เพราะคุณนัยรักดอกโศกมาก อยากให้คุณนัยสมหวังกับดอกโศก
sunshine1001@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 36 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จับใจความท่อนล่าสุดได้ว่า
ดอกโศกได้นันพบคุณอัศนัย และนั่นขอเป็นการพบเป็นครั้งสุดท้าย
วันต่อมา ขณะที่คุณอัศนัยทำงานอยู่ ปรียากมลได้โทรหาคุณอัศนัยอยู่หลายครั้ง
แต่คุณอัศนัยก็ไม่ยอมรับสาย ทำให้ปรียากมลโกรธมาก และปาโทรศัพท์ทิ้งอย่างแร๊งงงงง

จบ
โปรดติดตาม น้ำ + เน้ือ ได้ในตอนต่อไป (เมื่อไหร่ไม่รุ คริกมาดูบ่อยๆละกันจ้า)
ชักเยอะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 34 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนจบปรียากมลถูกเมียของตระกูลยิงตาย เพราะจับได้ว่าตระกูลยังมายุ่งอยู่กับปรียากมล แล้วคุณนัยกับดอกโศกก็กลับมา....เหมือนเดิมจ๊ะ
ลินลี่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าได้แบบนี้จะดีมากๆๆ ชอบๆ ^_^
phuean
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าจบแบบนี้ก้อน่าติดตามต่อ น๊า
สงสารคุณนัย
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นไปได้ที่จะจบแบบนี้ เพราะถ้าแม่ตายซะ ดอกโศกก็ไม่ต้องเจอแม่อีก ก็จะไม่รู้สึกว่าปรียากมลเป็นแม่ก็เลยอยู่กับอัศนัยได้ เพราะเรื่องนี้เน้นเหลือเกินตรงที่อัศนัยไม่เคยมีอะไรเกินเลยกับปรียากมลมาก่อน คิดว่าที่เน้นแบบนี้ก็เพราะต้องการให้จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งนั่นเอง เพราะถ้าให้พระเอกเคยมีอะไรกับปรียากมลมาก่อนคงจบแบบไม่ได้คู่กัน แล้วเรื่องที่ตระกูลขายหุ้นให้ปรียากมลแล้วเมียตระกูลยังไม่รู้ล่ะ ถ้ารู้จะเป็นอย่างรัยต่อไป แล้วเรื่องกลิ่นไม่ดีที่โรงงานที่เชียงใหม่ล่ะจะลงเอยอย่างรัย เป็นไปได้ที่ปรียากมลอาจโดนยิงตาย แต่ถ้าจบแบบนี้ก็ผิดเพี้ยนจากบทประพันธ์มากๆ แต่พักหลังๆมานี้ดูแล้วเบื่อพระเอกจังจะหึงอะไรกันหนักหนา แล้วถ้าแต่งกันไปจะอยู่กันอย่างสงบได้หรอ ไม่ให้คุยกับเพื่อนผู้ชายเลย
Joojoo
 
ความคิดเห็นที่ 32 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Twitter ของ @pongnawat
Shooting Dok-Sok at Hua-Hin for 2 days

แปลว่า คุณนัยต้องไปเจอดอกโศกที่หัวหินแน่ :)

อ่านแล้วเครียด
Anonyme
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 31 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
“คุณนัยไม่ได้ผิดอะไรเลยนะ ทำไมคุณนัยต้องเสียดอกโศกไป”

ประโยคนี้ทำให้น้ำตาแตกเลย T_T
Death Metal
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ่ย อ่านแล้วปวดใจ จายจะขาดรอนๆ
โศกจิงๆ
 
ความคิดเห็นที่ 30 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จบแบบไม่แฮบปี้ก็ได้ แต่ขออย่างเดียวถ้าความรักของทั้งคู่ไม่สมหวังก็ไม่ควรจะให้คู่กับคนอื่น เพราะทั้งคู่รักกันมาก..จบแบบนี้คนดูคงจะพอรับได้
แฟนละครน้องเฌอล์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยค่ะ ถ้าจบแบบคุณนัยกับดอกโศกไม่คู๋กัน ก้อขออย่าคู่กับใครเลย
sa
 
ความคิดเห็นที่ 28 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนจบ ซัก 10 ปีต่อมา คุณนัย จัดนิทรรศการภาพวาดดอกโศก แล้วก่มาเจอกัน ให้คนดูคิดไปเอง บลาๆ ถ้าช่อง3 คงต้องเปงแบบนี้ แต่ค่ายนี้เดาไม่ออก
sdsiriwan@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่าย ค่ายนี้เดาไม่ค่อยออก เพราะหลายเรื่องก็จบแบบหักมุม
ทำร้ายจิตใจคนดู 555+ เจ็บปวด ทรมาน กันไป สะจายยยยย
ค่ายปอปาตากลม
 
ความคิดเห็นที่ 27 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เท่าที่ได้อ่านตอนจบใน หนังสือมาบ้างแล้ว เซ็งเลยอ่ะตอนจบไม่ดีเลย สุดท้าย ดอกโศกเลือกพักภูมิ แต่สงสารคุณนัยอ่ะ (คหสต. เพราะว่าชอบP'ป้องมาก) น่าจะรักกับคุณนัยอ่ะ TT
ภัททิยา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดอกโศกคงบอกเลิกคุณนัยและไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกันแน่นอน เป็นไปได้รักกันมานานแต่พอจะเลิกไม่เห็นคิดนานเลย(เอาเรื่องจริงของตัวเองมาเขียนแต่ทางกลับกันผู้ชายกลับเป็นฝ่ายทิ้งไป หายากมากนะค่ะผุ้ชายอย่างคุณนัย
ja
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่าไปต่อว่า team Manager มากไปเดี๋ยวเค้าโกรธไม่มาลงให้เราอ่าน >_<
มีแต่นำ้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนจบนางเอกไปต่างประเทศกับย่าแหม่ม

ที่เหลือจินตนาการกันตามใจชอบ
ศีลธรรมไม่กลับมาโลกาจะวินาศ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราก็เดาอย่างนั้น เพราะมันสวยที่สุดแล้ว ดอกโศกก็ยังต้องเรียนนี่ จริงไหม
เห็นด้วย
 
ความคิดเห็นที่ 22 +35 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สมควรจะจบได้แล้ว อย่ายืดต่อไปเลย เพราะทำให้ละครหมดรสชาติความสนุก ตอนนี้ที่อ่านมีแต่น้ำไม่มีเนื้อ บรรทัดแรกกับบรรทัดสุดท้ายไปไม่ถึงไหนเลย
อย่าทำให้แฟนๆ เสียความรู้สึกมากไปกว่านี้เลยคุณหนูบอย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เดี๋ยวนี้ละครหลายเรื่องที่มีบทประพันธ์ ลึกซึ่ง กินใจ แต่มาถูกละเลงจนเละตอนใกล้จบเพราะต้องการยืดเวลาออกอากาศ จนเราไม่เคยดูจนจบหลายเรื่องเลย
เบื่อ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราก้ว่างั้นแหล่ะ ยืดเยื้อมากกก
จิงๆ
 
ความคิดเห็นที่ 19 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณย่าจะเป็นตัวละครกุญแจที่สำคัญยิ่งในชิวิตดอกโศกซึ่งคุณย่ายังไม่ทราบว่า ปรียากมลเป็นแม่ของดอกโศก ถ้าทราบแล้ว จะพลิกโอกาสจังหวะยังไงให้ดอกโศก ???
คุณตระกูลผู้ที่เป็นสามีของปรียากมล (ที่แท้จริง) ที่อาจจะเปิดเผยความจริงให้ทราบก้อได้ว่า เป็นสามีของปรียากมล ซึ่งคุณเพ็ญพักตร์ เธอทราบอยู่แล้ว เธอเข้มแข็งพอ
คุณภักดิ์ภูมิ ถ้าทราบความจริงแล้ว จะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสหรือเปล่า ถ้าสมหวังกับดอกโสก คนที่น่าสงสารก้อคือคุณฉัตรทอง ซึ่งเป็นคู่หมั้น ซึ่งเธอไม่ผิดอะไรเลย
หักมุม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ตามอ่านเข้าดูทุกวี่ทุกวัน วันละหลายรอบแล้วอ่ะ เหนื่อย ไม่รู้ทีมงานกั๊กหรือเปล่า ทีวีก็ยิงทีเซอร์เรื่องใ่หม่แล้ว ใกล้จบแล้วนะคะ หรือจะให้อ่านตอนจบพร้อมดูทีวี
เริ่มงอน...ดอกโศก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อุ๊ย ระทึกเจงๆ ถ้าเราเป็นดอกโศก( กล้าคิดย่ะ) เราจะบอกว่าขอเวลาเราเรียนให้จบ แล้วมาดูกันใหม่ ระหว่างเรียนขอให้ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง ถ้าเจอใครที่ใช่ก็ไป เมื่อเรียนจบแล้วถ้าต่างคนต่างยังไม่มีใคร ก็จะมาเริ่มคุยกันใหม่ ดอกโศกคนนี้คิดอย่างนี้นะ พอได้มั้ย
แหมแค่ 4 ปีเอง ไม่ได้เรียนหมอซะหน่อย เราจะไปเรียนเมืองนอกด้วยสิ ไปให้ไกลเลย จะได้รู้ทั้งใจตัวเองและความั่นคงของคุณนัย
เวลา 4 ปีที่ไม่ต้องเจอปรียากมล ดอกโศกคงลืมได้แล้วละ
เขียนบทเอง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยคะ แต่คิดว่าทีมงานคงไม่ให้จบชิวๆ แบบนี้ ต้องบีบคั้นจิตใจเค้นอารมณ์คนดูสุดๆ เตรียมตัวเศร้าไว้ได้เลยคะ
เอมมี่
 
ความคิดเห็นที่ 15 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เขียนบทยืด.........จนไม่มีใครเขาดูกันแล้ว...น่าเบื่อจัด ตัวละครขาดสีสันไปเลยช่วงนี้ แทนที่จะจบปัญหาได้แล้ว ดัน ยืด จนหมดความสนุกไปเลย วนเวียนไป วนเวียนมา เก็บไว้อ่านคนเดียว ไม่ต้องมาให้อ่านแล้วเซ็ง
เซ็ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เบื่อม๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆทำไมไม่เขียนให้มันยาวๆๆๆๆๆจบก็จบเสียที เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
jurin1@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เบื่อการรอคอย เหมือนขอทานรอคอยเศษเงินเพียงน้อยนิด เลิกดู เลิกอ่าน เลิกอยาก พุทโธ ธัมโม สังโฆ ฯลฯ
บ่นเรื่อยเปื่อย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่ 20 หน้า 2 นี่มาแบบกระปิดกระปอยอีกแล้ว
แกล้งคนอ่านหรือเปล่าทีม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอปาฏิหาริย์จากคุณศัลยาและทีมงาน ผกก. สันต์และคุณบอย ขอตอนจบคุณนัยแฮปปี้กับดอกโศกเถอะ
ดอกโศกกลายเป็นคนไม่มีเหตุผลซะงั้นแถมเกลียดคุณนัยอีกคุณนัยไม่ผิดนะ
เริ่มรำคาญดอกโศกแล้ว
ดอกแก้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่างหลายปีก่อนก้อมีละ้ครเรื่อง น้ำผึ้งขม ที่ฉัตรชัย กับ เจนนี่ เป็นพระนาง อดีตเป็นสามีแม่ แม่ทิ้งไปหาสามีใหม่พ่อนางเอก ปัจจุบันมาได้กับลูกสาว ทำไมไม่เห็นมีใครเอ้นตี้กันบ้างเลย แต่เรื่องนี้ก้อแค่อดีตแฟน ไม่เห็นว่าเป็นการแย่งชิงแม่ลูกเลย ในเมื่อคนที่ต้องตัดสินใจคือ คุณนัย ให้เค้าเลือก ความรักไม่สามารถแย่งชิงกันได้
ฟาริส
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องน้ำผึ้งขม พระเอกเคยเป็นแฟนกับแม่นางเอก ไม่ได้เป็นสามีค่ะ (แต่อาจจะเคยได้เสียกัน) แต่แม่นางเอกไม่ได้รักพระเอก นางรักแต่เงิน แล้วตัวแม่นางเอกนี่แหละที่เป็นคนรับข้อเสนอของพระเอก ยอมให้นางเอกไปอยู่กับพระเอกเพื่อแลกกับเงิน

คนดูละครส่วนมากไม่เชียร์พระเอกนะคะ แทบจะทุกคนบ่นว่าแก่เกิน จิ้นไม่ลง นิสัยก็ไม่ดีด้วย
ส่วนมากอยากให้นางเอกลงเอยกับพระรองผู้แสนดีค่ะ
แฟนละคร
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนจบของดอกโศกน่าจะ happy กับเอ็ดดี้มากกว่าเพราะไม่ต้องผิดใจกับใคร ไม่ต้องโดนว่าด้วยในบทละครดอกโศกพูดว่าไม่ชอบแย่งของ ของใคร แต่แสดงความคิดเห็นไปก็เท่านั้นเพราะคือละครที่แสดงไปตามบทที่เขียนไว้ให้เราชมและวิจาร์ณเพื่อความสนุกและติดตาม
จากแฟนละครช่อง5
nutcha2548@gmail.com
 
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห้อ กว่าจะมาก็เล่นตัวอยู่หลายวัน บทอยากมาก็มาอิหรอบแว่บๆ แล้วก็หายยย ปล่อยคุณนัยนอนตาค้าง
ซะงั้น กำ กัม กรรม
ดอกกุหลาบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปรียากมลเป็นเมียตระกูลตอนไหนวะ
แฟนละคร
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่อกหักจากพระเอก แล้วเมากลับมาบ้าน ตระกูลเอาชุดนอนมาเปลี่ยนให้ แล้วก็ฉวยโอกาสตอนเมาเลย พอตื่นเช้ามาก็ bingo... แล้วปรียากมลก็บอกว่าเป็นเป็นอุบัติเหตุ
ดอกรัก
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่าย...หล่อนบอกว่าเป็นอุบัติเหตุทางกาย
ลืมง่ายจัง
 
ความคิดเห็นที่ 4 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ้างอิง คุณDeath Metal
.............
พอไม่ได้ดั่งใจหวัง ( แนวโน้มว่าอัศนัยคงจะไม่ได้คู่กับดอกโศก ) ชักเริ่มรำคาญนางเอกแร๊ะ เดี๋ยวกรี๊ด เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวสลบ เดี๋ยวเกลียดคุณนัย เดี๋ยวมองด้วยสายตาที่เคียดแค้น อะไรวะ อยู่ดีๆ ก็เกิดจะไร้สติขึ้นมาซะงั้น คิดไม่ได้ขึ้นมาว่าอะไรเป็นอะไร

แต่ก็จะตามอ่าน / ดูในทีวีต่อไป เผื่อจะมีปาฏิหาริย์จากคุณศัลยาและทีมงาน ผกก. และคุณบอย แต่ลึกๆก็ทำใจแล้วล่ะ จะเปลี่ยนบทประพันธ์เค้านี่ก็ยังไงอยู่ เฮ้อ.........
Death Metal
..............

เห็นด้วยค่ะ ให้นึกสงสัยว่า คนที่สู้ชีวิตมาตลอดตั้งแต่จำความได้ ใช้เหตุผลกับทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ทำไมอยู่ดีๆ บทจะเสียสติ ก็เป็นได้ง่ายๆ ขนาดนั้น ผิดวิสัยคนแกร่งเกินไปมั้ย
ถ้าช๊อก อึ้ง ร้องไห้ เสียใจ ไม่อยากพูดกับใคร ก็พอเข้าใจและรับได้นะ
แต่ถึงขนาด กรี๊ดๆๆๆๆ เดี๋ยวก็เงียบ เดี๋ยวก็กรีดร้อง
นึกภาพตามแล้ว คิดได้อย่างเดียว คนบ้าเสียสติชัดๆ
เกินไปหน่อยนะ
bb
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอาแต่กรี๊ด ไม่แน่ตอนจบอาจจะพลิกให้ดอกโศกเป็นบ้าก็ได้นะคะ ,, เรื่องเยอะเกิ๊นนน อะไรจะทุกข์กระหน่ำซัมเมอร์เซลล์ได้ขนาดนั้น 555555
แอบมาคุย
 
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอมาเกือบสองวัน..ได้อ่านแบบกะปิดกะปอยอีกแล้ว..
5656
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุป...ดอกโศกก็ยังไม่ได้พูดอะไรซักคำ 555+
พวกเราคนอ่านก็รอกันต่อไป
กุ๊กกู๋
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014