หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ แก้วกลางดง

แก้วกลางดง ตอนที่ 17-18

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 29 พฤษภาคม 2555 09:30 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
แก้วกลางดง ตอนที่ 17-18
        แก้วกลางดง ตอนที่ 17
       
       เมียวดีนั่งกอดเข่าครุ่นคิดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ฟ้าลั่นนั่งกอดเข่าอยู่ด้วยห่างๆ ไม่ค่อยกล้าพูดเพราะตัวเองก็มีคดี
       
       “เอ่อ...ถ้าเมียพ่อนายตายละอีเมียว”
       “ไอ้...หมาลั่น”
       ฟ้าลั่นเงียบไปได้ครู่ แล้วก็เริ่มใหม่
       “โอ๊ย...แต่ถึงไม่ตาย เราก็คงโดนไล่ออกจากบ้าน น้องเชอรี่ของพี่ฟ้า พี่ฟ้าขอลาก่อน”
       “ไอ้หมาลั่น! เอ็งเงียบได้แล้ว ถ้าไม่เงียบข้าจะเอารองเท้ายัดปากเอ็ง...เอ็งไม่ต้องทุกข์ร้อน อยู่เฉยๆ เรื่องนี้ข้าจะรับผิดชอบเอง”
       “เอ็งจะทำยังไงอีเมียว!”
       เมียวดีไม่ตอบแต่ตัดสินใจเด็ดขาด ลุกขึ้น
       
       บัวคลี่กึ่งนั่งกึ่งนอน วงศ์คอยดูแล ขณะที่คนอื่นๆมองอย่างเป็นห่วง
       “เอายาลมอีกมั้ยคุณ” ทนงถาม
       “ไม่แล้วค่ะ ดีขึ้นแล้ว”
       เมียวดีเข้ามาโดยมีฟ้าลั่นตามมาห่างๆ ทุกคนเงียบกริบ อัญชิสาพูดขึ้นทำลายความเงียบ
       “หวังว่าคงไม่หาเรื่องอะไรมาอีกนะเมียวดี เพราะคุณน้ายังไม่ค่อยหายดี”
       ทรงเผ่ามองหน้า
       “เธอออกไปข้างนอกก่อนดีกว่า อั๋นพาเมียวดีออกไปข้างนอกเถอะ ในนี้คุณน้าต้องการพักผ่อน”
       “ได้ครับ ไปเถอะเมียวดี”
       อั๋นสงสารเมียวดี แต่ขัดไม่ได้ แตะแขนเมียวดีให้ออกไป เมียวดีรั้งไว้ก่อน
       “เรา...อยาก ขอเวลานิดเดียว เท่านั้น เรื่องที่เกิดขึ้นเราไม่มีอะไรแก้ตัว เราทำผิดจริง และก็ขอยอมรับทุกอย่าง เราเป็นคนนำไอ้หมาลั่นเอง เรื่องนี้จึงไม่เกี่ยวกับมัน”
       ฟ้าลั่นอึ้ง
       “อีเมียว!”
       “เราขอรับผิดเรื่องนี้คนเดียว เราจะไปจากที่นี่”
       ทุกคนตกใจ ยกเว้นอัญชิสา ที่สะใจ
       “ฟ้าลั่นทำผิดเหมือนกัน ถ้าอีเมียวมันไป ฟ้าลั่นก็ขอไปด้วย”
       ฟ้าลั่นหันไปพยักหน้าให้เมียวดี ประมาณว่าเพื่อนกันก็ไปด้วยกัน เมียวดียกมือไหว้ ฟ้าลั่นไหว้ด้วย
       “เราขอบคุณ พ่อนาย ป้าวงศ์” เมียวดีมองหน้าทรงเผ่า “ที่ช่วยดูแลเรา...เรากราบขอโทษเมียพ่อนายอีกครั้ง”
       เมียวดีก้มลงกราบที่บัวคลี่ ก่อนจะลุกขึ้น ทนงหันไปหาลูกชาย
       “แกไม่พูดอะไรบ้างเหรอเจ้าเผ่า”
       “เขา...” ทรงเผ่าตัดใจ “ตัดสินใจไปแล้ว”
       อัญชิสารีบเสริม
       “ใช่ค่ะ...รู้จักรับผิดแบบนี้ก็ดีแล้ว คิดดูซิคะ ถ้าคุณน้าเป็นอะไรขึ้นมารับผิดชอบแค่นี้มันก็ช่วยไม่ได้หรอกค่ะ”
       อั๋นแอบเซ็งอัญชิสา บัวคลี่ถอนใจแล้วพูดขึ้น
       “เดี๋ยวก่อนแม่เหมียว ขอยอมรับนะว่าฉันตกใจมากที่เธอเอาเสื้อผ้าออกมาเล่น แต่เสื้อผ้านั้นนะมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรมากมาย เอามาซ่อมใหม่ก็ใช้ได้ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจมากกว่าคือ...”
       บัวคลี่นิ่งไปทุกคนลุ้น
       “ฉันจะหานางแบบคนใหม่มาแทนหนูอ้อนต่างหาก เพราะฉะนั้นเธอไม่จำเป็นต้องไปที่นี่หรอก เมียวดี ฟ้าลั่น เพราะเสื้อผ้าชุดนั้นมันไม่ได้ใช้อยู่แล้ว”
       อั๋นหน้าเหวอ
       “อ้าว...งั้นที่คุณน้าเป็นลม ก็ไม่ได้เพราะว่าโกรธเมียวดีนะซิครับ”
       “ใช่จ๊ะ...น้ากลุ้มใจเรื่องนางแบบมากกว่า”
       ทุกคนหน้าดีขึ้น อัญชิสาไม่ยอมแพ้
       “แต่ยังไง เมียวดีก็มีส่วนล่ะค่ะ คุณน้าไม่สบาย ไหนจะกลุ้มใจเรื่องหาคนเดินแบบ มาเจอเรื่องเมียวดีเข้า ก็เลยยิ่งทำให้ทนไม่ไหว”
       ทนงครุ่นคิด
       “เอ...ถ้าหนูหวานจะว่าแบบนี้ งั้นให้เจ้าเหมียว มันรับผิดชอบด้วยการเดินแบบเป็นไง”
       “แหม...คุณพ่อนี่มีอารมณ์ขันจังเลยนะคะ คุณเผ่า” อัญชิสาประชด
       ทรงเผ่าไม่เห็นด้วย
       “นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะครับคุณพ่อ เดี๋ยวได้ทำงานของคุณน้าวุ่นกันไปใหญ่”
       บัวคลี่โพล่งขึ้นมา
       “แต่น้าว่าดีนะ...จริงด้วยซิ รูปร่างยายเหมียวก็พอๆกับหนูอ้อน” บัวคลี่หันไปหาเมียวดี “ว่าไง ยายเมียว อยากเป็นนางแบบกับเขาบ้างมั้ย”
       เมียวดีหันไปมองหน้าทรงเผ่า กับอัญชิสา เงียบไปนิด ก่อนตอบเสียงดังฟังชัด
       “ถ้าเมียพ่อนายว่าเราทำได้ เราก็จะทำ เราอยากเป็นนางแบบงานนี้”
       ทุกคนเฮ ยกเว้น อัญชิสาที่หมั่นไส้ ทรงเผ่าสบตาเมียวดี รู้ว่าหญิงสาวอยากเอาชนะตัวเอง
       
       เชอรี่ ฟ้าลั่น วงศ์อยู่ในครัว เชอรี่ได้ยินที่ฟ้าลั่นบอกก็หัวเราะขำ
       “อะไรนะ คุณเหมียวเนี่ยนะจะเดินแบบ ฮะ ๆๆ”
       “ขำอะไรเหรอน้องเชอรี่”
       “ก็คงต้องต้องรอลิงออกลูกเป็นแมวก่อนนะซิ”
       ฟ้าลั่นหัวเราะขึ้นมาบ้าง
       “ฮะๆๆ หรือไม่ รอพี่มีลูกกะน้องเชอรี่ก่อน ฮะๆๆ”
       “ฮะๆๆๆ ไม่ตลก อย่ามาทำเนียนพี่ฟ้า”
       ฟ้าลั่นถึงได้เงียบ วงศ์ที่กำลังค้นตู้ เอามะขามเปียกก้อนใหญ่ออกมา แล้วพูดขึ้นนิ่งๆ
       “คงไม่ต้องรอนานขนาดนั้นหรอก เพราะคุณบัวคลี่เธอเป็นนางงามเก่า”
       เชอรี่ชะงัก
       “มันเกี่ยวอะไรกันล่ะคะ คุณแม่บ้าน คุณเหมียวไปเดินแบบไม่ได้ประกวดนางงามนี่คะ”
       วงศ์ยิ้มเป็นนัย แต่ไม่พูดอะไร
       “หึ...หึ”
       วงศ์เดินออกไป เชอรี่หน้าเหวอ
       “อ้าว...คุณแม่บ้าน นั้นจะไม่อธิบายมากกว่านี้เหรอคะ แล้วจะเอามะขามเปียกไปทำอะไร”
       
       เมียวดีในชุดกระโจนอกนั่งอยู่ที่ลาน มีบัวคลี่ค่อยกำกับ วงศ์เอาก้อนมะขามเปียกที่ขยำน้ำ
       ขัดตัวให้
       “ขัดให้แรงๆเลยนะ เอาให้ขี้ไคลออกให้หมด”
       เมียวดีเจ็บ
       “อูย...โอ๊ย”
       วงศ์จับตัวไว้
       “อย่าหนีซิคะ คุณเหมียว”
       “ก็มันแสบนี่...แสบชิบ...”
       วงศ์กระแอม ให้สัญญาณพร้อมส่งสายตาดุ เมียวดีเลยเงียบยอมทน บัวคลี่สั่งการต่อ
       “เดี๋ยวเสร็จแล้วก็เอาผงขมิ้นลงแล้วก็น้ำมะขามขัด แล้วก็ขมิ้นอีกทีนะแม่วงศ์”
       เมียวดีตาเหลือก
       “ห๊า! อีกรอบเหรอ...เดี๋ยวก็กลาย เป็นไก่ย่างขมิ้นกันพอดี”
       วงศ์ส่งเสียงเข้มใส่
       “จะไม่ทำเหรอคะ คุณเหมียว งั้นพอแค่นี้ก็ได้นะคะ”
       เมียวดีจ๋อยๆ
       “ก็ได้ๆ จะทำอะไร ก็ทำ”
       เชอรี่กับฟ้าลั่นแอบดู อยู่มุมหนึ่ง ฟ้าลั่นแอบเชียร์เมียวดี
       “สู้เขานะ อีเมียว”
       อัญชิสายืนมองอยู่กับ ทรงเผ่าและ ทนง อัญชิสามองหยัน
       “เดี๋ยวนี้สปงสปามีตั้งเยอะแยะ มานั่งขัดตัวกับน้ำมะขาม ลงขมิ้น มันจะทันกินเหรอคะ”
       “ก็ใช่นะ มันอาจจะดูไม่ทันสมัย แต่เคล็ดลับโบราณแบบนี้แหละ ที่ทำให้คุณบัวคลี่เค้าได้สายสะพายมาแล้ว” ทนงพูดอย่างภูมิใจ
       ทรงเผ่าแปลกใจ
       “นี่คุณพ่อกำลังจะบอกว่า คุณน้ากำลังจะส่งเมียวดีเข้าประกวดหรือครับ”
       ทนงยิ้ม
       “เรียกว่า เด็กปั้นของน้าเราเลยล่ะ”
       
       สองคนพ่อลูกแอบขำกัน แต่อัญชิสาแอบส่ายหน้าเยาะ

แก้วกลางดง ตอนที่ 17-18
        เมื่อถึงเวลาซ้อมเดิน บัวคลี่แตะคางเมียวดีให้เชิดขึ้น ข้างบนมีหนังสือวางไว้บนหัว เมียวดีเดินแล้วหนังสือหล่น
        
       เธอพยายามเลี้ยงหนังสือได้เล็กน้อย ก็หล่นอีก บัวคลี่ไม่ได้ดั่งใจเดินให้ดู พร้อมยกมือไหว้อย่างนางงาม และสอนโบกมือ วงศ์ขัดขึ้น
       “คุณคะ เดินแบบค่ะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม”
       “อ๋อๆ” บัวคลี่กลับมาเข้มต่อ “จำไว้ หน้าต้องเชิด ไหล่ต้องตรง พร้อมกับคิดในใจอยู่เสมอว่า ฉันสวยๆ ๆ ฉันต้องได้ตำแหน่ง...อุ๊บ!”
       บัวคลี่รีบปิดปากที่หลุดอีก
       
       วงศ์เอารองเท้าส้นสูงมาวาง เมียวดีหน้าเหวอ
       “โอ้โห้ สูงขนาดนี้ ถ้าเดินได้ต้องไปเล่นกายกรรมแล้วล่ะมั่ง”
       บัวคลี่ใส่รองเท้าสูงเดินเฉิบๆ เข้ามา ยกมือประมาณเห็นมั้ย แค่นี้เอง
       “นับตั้งแต่นี้ต่อไป เธอต้องทำให้มัน เหมือนเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของเธอไม่ว่าจะกิน เดิน นอน โอเค้”
       เมียวดีได้แต่อ้าปากค้างพูดไม่ออก
       
       วันใหม่...เมียวดีใส่รองเท้าส้นสูงล้างแก้วอยู่ในครัว มองซ้ายมองขวาไม่เห็นใคร เธอแอบนั่งที่โต๊ะ ถอดรองเท้าด้วยความเมื่อย และเจ็บเท้าเพราะรองเท้ากัด
       “อู๊ย...เจ็บชะมัด”
       “อยากสวยก็ต้องอดทน นี่คือกฎข้อที่หนึ่งที่เธอควรจำไว้”
       หญิงสาวหันไปเห็นทรงเผ่ายืนมอง เธอรีบใส่รองเท้าแต่ชายหนุ่มเร็วกว่า ก้มลงจับเท้าขึ้นมาดู
       “ทำไมไม่บอกคุณน้า หรือแม่วงศ์ ปล่อยให้รองเท้ากัดขนาดนี้ได้ยังไง”
       “อย่า...เราไม่อยากให้เมียพ่อนายเสียใจ เรายังไหว”
       ทรงเผ่าส่ายหัว ก่อนจะเดินไปเปิดลิ้นชักที่ตู้ ค้น แล้วก็หยิบขวดยาออกมา
       “ยาของแม่วงศ์ ฉันเห็นแกใช้มาตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก ไม่ว่าจะยุงกัด หัวแตก ปวดขา เป็นลม ขวดเดียวอยู่ คงพอใช้ได้”
       ทรงเผ่า เอามาทาให้เมียวดี
       “งั้นคงเป็นยาดี ถึงแก้ได้หลายอย่างขนาดนี้ อู๊ยเบาๆ ซินาย”
       เมียวดีก้มลงมาโวยเมื่อทรงเผ่าทายาหนักมือ จังหวะเดียวกับชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมา เจอกันพอดี
       ต่างคนต่างชะงักกันไปเมื่อสบตากัน
       “เธอทำแบบนี้ เพื่อคุณน้าบัวคลี่จริงๆ เหรอเมียวดี มันไม่ใช่ตัวเธอเลย”
       หญิงสาวชะงัก แล้วก็ตัดใจพูดไม่จริง เพื่อไม่ให้เขาสงสัย
       “ก็แล้วแต่นายจะคิดเราไม่มีสิทธิห้ามนาย แต่ถ้าไม่เตรียมตัวเราจะเป็นคุณนายตำรวจได้ยังไง”
       ทรงเผ่าอึ้งไปอย่างเจ็บปวด กับคำพูดของหญิงสาว
       “ฉัน...เข้าใจแล้ว”
       ทรงเผ่าวางขวดยาแล้วเดินออกไป เมียวดีมองตามเสียใจ แต่ต้องกลั้นไว้
       
       ค่ำคืนนั้น บรรยากาศหน้างานเดินแฟชั่นโชว์ มีแขกไฮโซจับกลุ่มทักทายกัน บัวคลี่ยืนอยู่กับทนง และรำพา มีนักข่าวกำลังสัมภาษณ์และถ่ายรูปอยู่
       “งานเดินแบบในวันนี้ จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยนะคะ ถ้าไม่มีผู้มีจิตกุศล บริจาคสมทบทุนให้กับทางสมาคมของเรา...ถือว่าประสบความสำเร็จมากค่ะ”
       “งั้นข่าวที่ว่ามีคนบริจาคถึง 3 ล้าน ก็เป็นความจริงใช่มั้ยคะ” นักข่าวถาม
       นักข่าวอีกคนถามบ้าง
       “ใครกันคะ คุณบัวคลี่ พอจะเปิดเผยได้ไหมคะ”
       สาทิศที่เดินเข้ามาในงาน ท่าทางมาดมั่น รำพาหันไปเห็น ตาโตรีบชี้ไป
       “แหม...พูดถึงก็มาเลย นั่นไงคะ เสี่ยใหญ่ที่บริจาคให้สมาคมของเรา”
       รำพารีบเข้าไปดึงตัวสาทิศเข้ามา
       “มาทางนี้เลยคะ คุณสาทิศ นักข่าวกำลังสัมภาษณ์อยู่เลยนะคะ”
       รำพาบอกกับทุกคน
       “น้องๆนักข่าวขา นี่ไงคะ เสี่ยสาทิศ ผู้บริจาคเงิน 3 ล้านบาทให้กับสมาคมของเราค่า”
       นักข่าวถ่ายรูป สาทิศยิ้มร่า บัวคลี่เข้าไปทักทาย
       “ดิฉันเป็นตัวแทนของสมาคม ขอบคุณคุณสาทิศด้วยนะคะ”
       สาทิศยิ้มแย้ม
       “ไม่เป็นไรครับ เศษเงินแค่ไม่กี่ล้าน แต่ถ้ามันช่วยสร้างอนาคตให้เยาวชนของเราได้ ผมก็ยินดีจ่ายครับ”
       รำพาปลาบปลื้ม
       “นักธุรกิจน้ำใจงาม รู้จักคืนกำไรให้กับสังคมแบบนี้ หายากนะคะ”
       สาทิศอมยิ้มปลื้ม ทนงเขม่นในความขี้โอ่ของสาทิศ แต่ทักขึ้นมายิ้มๆ
       “ถ้าเป็นการช่วย โดยไม่หวังผลตอบแทนมันก็น่าสรรเสริญนะครับ”
       สาทิศชักสีหน้าเล็กน้อย แล้วเล่นละครเนียนๆ ทนงมองหน้า
       “คุณสาทิศคิดยังไงหรือครับ ถึงได้บริจาคเงินให้เด็กที่ติดยาเสพติดเยอะขนาดนี้”
       “ผมเป็นคนมีอดีตน่ะครับท่าน”
       รำพาถามอย่างสนใจ
       “ยังไงหรือคะ”
       “ผมเสียน้องชายไปเพราะยาเสพติด ผมเลยไม่อยากให้เด็กๆต้องหมดอนาคต หรือเสียชีวิตอย่างน้องชายผม”
       บัวคลี่อินไปด้วย
       “โธ่...อย่างนี้นี่เอง ดิฉันเสียใจด้วยนะคะ”
       สาทิศพยักหน้ารับ แล้วสร้างภาพต่อ
       “ผมอยากช่วยเด็กๆ ทดแทนที่ผมช่วยน้องผมไม่ได้ แล้ว...ใครก็ตามที่ขายยาเสพติดมันจะไม่ใช่แค่อาชญากร แต่มันคือศัตรูของผมด้วยครับ”
       บัวคลี่ รำพา ทุกคน ปรบมือ ปลาบปลื้ม มีทนงที่มองสาทิศแบบ เคลือบแคลงสงสัยว่าดูดีเกินจริง
       “เยี่ยมมากค่ะ คุณสาทิศ”บัวคลี่ยิ้มชื่นชม
       “สุดยอดค่า...” รำพาปลื้มมาก
       
       ช่างทำผมแต่งหน้าให้เมียวดีอยู่ที่ห้องแต่งตัวหลังเวที...เมียวดีที่แต่งหน้าเสร็จแล้ว สวยงาม หันมาหาพวกช่างแต่งหน้า
       “ว้าว เกิด แจ่มมากๆ ค่ะ คุณน้องขา” ช่างแต่งหน้าชม
       “กินหนมจีบพุงกางแน่ๆค่ะ คุณเหมียว” ช่างผมเย้าแหย่
       เมียวดียิ้มแย้ม
       “ไม่มีหรอก ใครที่ไหนจะมาจีบเรา”
       
       อั๋นยื่นหน้าเข้าไปดูห้องน้ำ อย่างสำรวจดูว่ามีอะไรหรือเปล่า
       “ในห้องน้ำ เคลียร์!”
       ชายหนุ่มถอยหลังออกมา เจอกับทรงเผ่าที่เปิดประตูห้องน้ำอีกห้องมาชนกันเข้าพอดี ทั้งสอง สะดุ้ง ผงะกันออกไป
       “เฮ้ย”
       “โห พี่เผ่า...ใจหายหมดเลยนะเนี้ย”
       “แกมาทำลับๆล่อๆ อะไรแถวนี้วะ นี่อย่าบอกนะว่าเป็นพวก เสือซ่อนเล็บ”
       อั๋นรีบมั่วไปเรื่องอื่น
       “จะบ้าหรือพี่...ถ้าเป็นเกย์ แล้วผมจะจีบ เมียวดีทำไม”
       ทรงเผ่าอึ้ง อั๋นเขินๆ ชี้ๆทรงเผ่า
       “อะ อะ อย่าแซวนะครับ...ผมเขิน”
       “อย่างแก เขินเป็นด้วยเหรอ”
       “เขินสิพี่ ก็บอกแล้วว่าคนนี้ผมรักจริงหวังแต่ง”
       ทรงเผ่าหน้าตึงขึ้นมาอีก อั๋นยิ้มๆ เพ้อต่อ
       “นึกถึงวันที่ผมได้แต่งงานกับเมียวดี มันคงเป็นอะไรที่ผมคงมีความสุขที่สุดในโลกเลยนะพี่ ถ้าจะตายก็ตายตาหลับล่ะครับ”
       “พูดอะไร ของแก ยังกับแช่งตัวเอง”
       “ผมไม่ถือหรอกฮะ อย่าลืมเชียร์ผมด้วยก็แล้วกันนะ ว่าที่พี่เขย”
       
       อั๋นเดินอมยิ้มออกไป ถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เอาตัวรอดมาได้ ทรงเผ่าหนักใจ ถอนหายใจเฮือก
        
       อ่านต่อหน้า 2 พรุ่งนี้

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
แก้วกลางดง ตอนที่ 25 จบบริบูรณ์
แก้วกลางดง ตอนที่ 24 (จบตอน)
แก้วกลางดง ตอนที่ 21-22
แก้วกลางดง ตอนที่ 19-20
แก้วกลางดง ตอนที่ 17-18
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 3 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 3 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014