หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ดอกโศก

ดอกโศก ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 1 มิถุนายน 2555 12:17 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ดอกโศก ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
        ดอกโศก ตอนที่ 21 อวสาน
       
       ภักดิ์ภูมิยืนคุยกับป้อม เสียงเบาๆ ขณะที่ดอกโศกนอนบนเก้าอี้ยาวหลับอยู่ สามคนอยู่ที่บ้านภักดิ์ภูมิ
       
       “แอนเจล่าออกจากงานไปนานแล้ว” ภักดิ์ภูมิบอก
       ป้อมพยักหน้ารับรู้ “อ๋อ....เหรอครับ”
       “คุณเป็นเพื่อน?” ภักดิ์ภูมิพูด เป็นเชิงถาม
       “เพื่อนตั้งแต่โศกยังเด็ก เราโตมาด้วยกันแต่ตอนโตไม่ค่อยได้พบกัน แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุด” ป้อมบอก
       “อ๋อ...ดีครับ แอนเจล่าเป็นคนขยัน ทำงานดี”
       “เขาดีใจมากที่ได้ทำงานกับคุณ เขาออกทำไมคุณทราบมั้ย”
       “อาจจะเป็นเพราะ....แฟนของแอนเจล่าที่ชื่ออัศนัย ไม่อยากให้เธอทำงาน”
       ป้อมนึกรู้ทันที “อ๋อ คุณนัย”
       “คุณรู้จัก?”
       “ผมรู้จัก” ป้อมมีสีหน้าเฉยลง “เขาก็ดี...เขารักโศก แต่บางครั้งก็รักมากไป”
       ภักดิ์ภูมิสีหน้าหมองลง ป้อมลอบมองจับกิริยา
       
       ในเวลาเดียวกัน สมหมายกระโจนลงจากเรือน วิ่งเตลิดออกมาพรวดเดียวถึงหน้าปากซอย ถามใครต่อใครจ้าละหวั่น ด้วยน้ำเสียงร้อนรน
       “พ่อ...พ่อ ใครเห็นพ่อมั่ง ป้าจาด เห็นตาหวังมั้ย พี่ปองล่ะ เห็นมั้ยว่ากลับมายัง”
       
       ด้านสมปองอยู่ที่ปั๊มน้ำมัน ไม่สำเหนียกสักนิดว่าเกิดเรื่องร้ายกับแม่ และยังคงตั้งหน้าตั้งตาโบก...โบกสุดตัว พร้อมกับร้องเรียกรถราที่วิ่งอยู่ ด้วยเสียงดังลั่น
       “เชิญคร๊าบ..น้ำมันบริสุทธิ์ กลั่นอย่างดีคร๊าบ...เชิญคร๊าบ”
       รถยนต์คันหนึ่ง แล่นจะเลย เบรกดังเอี๊ยด แล้วถอยเข้าปั้ม
       สมปองโค้งแล้วโค้งอีก “ขอบคุณคร๊าบ...”
       มีรถแล่นมาอีกคัน สมปองโบก รถแล่นเลยไป สมปอง มองไปเห็นถนนว่าง จึงไปนั่งพัก ล้วงกระเป๋าแกะหมากฝรั่งมาใส่ปาก เอาผ้าเช็ดหน้าสีขาวประจำตัวเช็ดตา พอจะลุก เจ้ยืนจ้อง
       “อ้าว...เจ้เกียว”
       เจ้จ้อง
       “มีอะไรเจ้”
       “ทำไมไม่ทำงาน” เจ้จ้องหน้าเขม็ง
       “ทำตลอดเพิ่งนั่งพักเนี่ย”
       “จ้างมาทำงานไม่ได้จ้างมานั่งพักนะ” เจ้ใส่ไม่ลดละ
       สมปองพยายามกลั้นสะกดอารมณ์ บอกดีๆ “ฉันเพิ่งพัก แค่สองสามนาที”
       “สองสามนาที รถแล่นผ่านไปเป็นสิบๆ คัน เสียโอกาสไปแค่ไหน” เจ้บอก
       สมปองฉุน สวนออกไป “อ้าว เจ้จะไม่ให้พักเลยเหรอ”
       “พักได้ แต่ตอนนี้มันรัดอาว” เจ้เดาะพูดฝรั่ง rush hour แต่สำเนียงไม่ผ่าน “มันเสียโอกาส”
       สมปอง งง “อะไรรัดอาว”
       “ก็.....รัดอาวน่ะ รถเยอะ เนี้ย ห้าโมงเย็นมันไม่ควรพัก รถผ่านไปตั้งหลายคัน” เจ้ว่า
       สมปอง เริ่มอารมณ์มากรุ่นๆ “ได้...ต่อไปฉันจะไม่พักตอนรัดอาวแล้ว”
       เจ้ไม่ยอมจบ ยังวอนต่อ “ไม่เห็นต้องให้บอกเลยน่าจะรู้ พักมากี่วันแล้วล่ะ ดีนะที่มาเห็นไม่งั้นจะเสียโอกาสไปอีกเท่าไหร่”
       “เจ้....เอายังไงอีก จะบ่นอะไรนักหนา”
       “อ้าว ทำไมฉันจะบ่นไม่ได้ ฉันเป็นคนเสียผลประโยชน์”
       สมปองฉุนขาด “มันมากมายนักเหรอฉันพักแค่นาทีสองนาที”
       “นาทีสองนาที แต่ทุกวันก็เป็นชั่วโมงเหมือนกัน ทำงานให้ชั้นฟรีเหรอเปล่าล่ะ ชั้นต้องจ้างแกไม่ใช่เหรอ” เจ้ตอกกลับไม่ไว้หน้า
       สมปองจ้องหน้า แล้วนิ่งไปอึดใจหนึ่ง
       “มองอะไร ฟังรู้เรื่องรึเปล่า ชั้นเสียค่าจ้างนะ”
       “ก็ไม่ต้องเสีย” สมปองตอกหน้ากลับ
       “หมายความว่าไง” เจ้งง ไม่เข้าใจ
       สมปองของขึ้นเต็มๆ “ก็หมายความว่าไม่ต้องเสียไงเว้ย....” เสียงดังลั่น
       เจ้ยังงง
       สมปองบอกชัดๆ “หมายความว่าชั้นลาออก....เข้าใจมั้ยอีเจ้ใจดำ” ถอดชุดเสือ ขว้างลงกับพื้นไม่แยแส เดินหนีไปต่อหน้าต่อตา
       เจ้โวยลั่น “เฮ้ย....หยุดนะเว้ย ทำงี้ได้ไง นึกจะออกก็ออก แล้วมาเก็บชุดเนี้ย ถอดโยนไว้งี้ได้ไง”
       วอนจะมีเรื่อง เดินตามกระชากไหล่ “ใครจะเก็บวะ”
       สมปองหงุดกึก หันมาจับมือเจ้ บีบแน่น
       “จ้างคนมาเก็บ....ค่าจ้าง...เอาค่าแรงวันนี้ของกูไป...กูไม่เอา ยกให้” สะบัดแขนเจ้แรงๆ จนเจ้เซหลุนๆ ไป
       สมปองเดินอย่างองอาจออกจากปั้มไป
       
       สมปองเดินมาจนถึงซอยปากทางเข้าบ้าน อารมณ์ปรี๊ดยังกรุ่นอยู่ บ่นพึมพำมาตลอดทาง
       “อีเจ้มึงใจดำ แล้วยังเสือก” พูดได้แค่ครึ่งคำ “โง่อีก”
       ป้าจาดเรียก ร้องบอก “เห็นไอ้หมายตามหาอยู่แน่ะ”
       สมปอง ชะงัก “เรื่องไร ป้าจาด”
       “ไม่รู้ พ่อเอ็งด้วยไปไหน” ป้าจาดมองไปเห็นสมหวังเรียกดังลั่น “ตาหวัง...เฮ้ย...ตาหวัง”
       สมปองเดินโคลงเคลงไป
       “มีอะไรป้า คิดถึงชั้นเรอะ”
       ป้าจาดเหน็บเอา “โธ่เอ๊ย....หน้ายังไม่อยากมอง โน่น ไอ้หมายตามหาอยู่”
       “ไม่ไปทำงานอีกแระ ไอ้หมายเดี๋ยวเหอะมึง” สมหวังพุ่งเข้าบ้านทันควัน
       
       สมปองอารมณ์ค้าง เข้าบ้านมาตะโกนถามน้องชาย
       “มีอะไรไอ้หมาย พูดให้สวยๆนะมึง วันนี้กูอารมณ์ไม่จอยเว้ย พูดผิดหูล่ะก็มีเรื่องถึงสวรรค์เลยมึง”
       สมหมายหันมาตาแดงช้ำ “พี่ปอง”
       สมปองชะงัก ร้อยวันพันปี ไม่เคยเป็น “อะไร....อ้าว แม่เป็นไร”
       “พี่ปอง ชั้นว่าแม่แกตายแล้ว” สมหมายสะอื้นเฮือก
       “ไอ้หมาย...ไอ้บ้า” สมปองไม่เชื่อ เบิ๊ดกะโหลก “ปากหรือนั่น” แต่ขณะที่พูดหน้าเหยเกแล้ว เพราะเห็นแม่นอนเงียบ และนิ่ง
       สมหมายก้มหน้าซุกกับเข่า ร้องไห้เงียบๆ
       “แม่” สมปองครางเบาๆ เข้าไปจ้อง หน้าตาเบี้ยวบูด ไม่กล้าดูแม่ เข้าไปจับมือ “แม่...แม่จ๋า”
       ทว่าสมใจยังนอนเงียบกริบ
       สมปองผวา “แม่...”
       สมหมายบอก “แม่นอนเงียบตั้งนานแล้ว...แม่ตายแล้วพี่ปอง”
       สมปองจับมือแม่ “แม่...ได้ยินมั้ย” คราวนี้เสียงดังขึ้น “แม่”
       สมหวังวิ่งเข้ามา “ไอ้ปอง เสียงดังซะขนาดนี้มึงอยู่วังรึไงวะ เดี๋ยวก็โดนปาหลังคาหรอก”
       สมหมายร้องไห้โฮ “พ่อ แม่ตายแล้ว”
       สมปองสะอื้นแล้ว
       
       “ฮะ...ว่าไงนะ” สมหวังหันไปมองสมใจ “เฮ้ย ตายได้ไง อะไรวะอยู่ดีๆ ลุกขึ้นมาตาย ไม่เคยมี มีแต่ในละครเว้ย”
       “นี่ไง...แม่ไง” สมหมายบอก
       สมปองหันมาบอก “พ่อ....แม่เงียบเลย เรียกไม่ขยับ”
       “ดูซิยังหายใจรึเปล่า ไอ้พวกนี้โง่จริง” สมหวังบุกพรวดเข้าไปดู ไปจ้องสมใจ จ้องแบบแหยงๆ เหมือนกัน “ยายใจ...ยายใจ”
       สมหวังเอามืออังที่จมูก หน้านิ่วคิ้วขมวด
       สมปองร้อนรนไปหมดแล้ว “พ่อ”
       สมหวัง โพล่งขึ้น “เฮ้ย ยังมีลม แกอังซินังปอง ข้าว่าลมมันพัดนี่ไงขนนิ้วข้ายังกระดิกๆ”
       สมปองอังตามอย่างตั้งใจ เอียงคอ หรี่ตา หันมาด่าน้อง “ไอ้หมาย ไอ้บ้า แม่ยังไม่ตายเว้ย”
       
       ไวเท่าความคิดสมหวังอุ้มร่างสมใจ พรวดออกจากบ้าน
       สมปอง ตาม ร้องสั่งสมหมายที่อึ้งคาที่อยู่ “ไอ้หมาย....ไอ้โง่...มานี่”
       สมหมายยังเงอะงะอยู่ที่ประตูบ้าน
       “ไปตามแท็กซี่สิวะ” สมปองตะโกนบอก
       สมหมายกระโจนพรวด ภักดิ์ภูมิมาถึงพร้อมดอกโศกพอดี ป้อมก็มาด้วย
       “น้าปอง ยายเป็นอะไร”
       “ยายสลบเป็นอะไรไม่รู้กำลังจะพาไปโรงพยาบาล”
       ภักดิ์ภูมิรีบบอก “ไปรถผมครับ”
       
       ไม่นานหลังจากนั้น ภักดิ์ภูมิ ดอกโศก และครอบครัวสมอยู่ภายในห้องฉุกเฉินกันพร้อมหน้า ยืนอยู่ต่อหน้าร่างสมใจที่นอนนิ่งบนเตียงคนไข้...สมใจสิ้นใจแล้ว
       หมอเจ้าของไข้ตรวจเป็นครั้งสุดท้าย แตะจับชีพจร มองดูเครื่องวัดหัวใจ จอเครื่องขึ้นเป็นเส้นตรง
       ดอกโศก หน้าไม่มีสีเลือด ทุกคนจ้องมอง
       หมอเงยหน้าขึ้น สีหน้าบอกทุกคนว่ายายไม่อยู่แล้ว
       สีหน้านั้นกระแทกเข้าหน้าดอกโศกเต็มๆ
       ดอกโศกสั่นสะท้านไปทั้งตัว สั่นจนเห็นได้ถนัด ช็อค ยังไม่มีน้ำตา
       สมปองกัดฟันแน่น จนเกร็งไปทั้งหน้า
       สมหวัง ก็เหมือนกัน
       สมหมายใบหน้าอึดๆๆ แต่แล้วในที่สุดก็ระเบิด “แม่...แม่” สมหมายร้องไห้โฮ เสียงดังก้อง หน้าตาบูดเบี้ยวไปหมด
       สมปอง กอดปลอบใจน้องชาย สมหมายยังร้องอยู่อย่างนั้น สมปองกอดน้องแน่นขึ้น เหมือนผู้ชายปลอบผู้ชาย กอดไปตบไหล่ไป
       “ไปลาแม่” สมปองลากสมหมายไปกราบแม่ สมหมายกราบที่เท้า สมปองกราบที่หน้าอก พลางบอก “แม่...แม่ไปดีๆ ไม่ต้องห่วงไอ้โศก หนูดูแลให้” สมปองกระซิบบอกแม่ “ไปดีๆ นะแม่ แม่ตายสบาย ไม่เจ็บเลยใช่มั้ยแม่ โศก ลายาย” สมปองถอยออกมา
       ดอกโศกยังยืนช็อคอยู่ นัยน์ตาเหมือนยังรวบรวมสติ
       สมหวังเดินเร็วรี่ ปรี่เข้าไปหา ก้มลงจูบหน้าผากสมใจ นิ่งนาน น้ำตาหยดลงบนแก้มแหมะ “ยายใจฉันไม่ดีกะแก แต่แก....แกดีกะชั้นทุกที อโหสิให้ฉันด้วย”
       สมปองมองหลาน เวทนานัก แล้วเดินเข้าไปกอด กระซิบบอกข้างหู “ยายตายแล้ว”
       ดอกโศกมองสมปอง ขมวดคิ้วจนผูกกัน “น้าปอง”
       สมปองบอกย้ำ “ยายหัวใจวาย ไม่อยู่กะเราแล้วนะ”
       ดอกโศกพยักหน้ารับรู้ “ทำไมล่ะ น้าปอง ทำไมยายถึงหัวใจวาย”
       สมปองไม่ตอบ บอกย้ำ “ไปลายายก่อน เดี๋ยวเขาต้องพายายไปห้องเย็น”
       “ห้องเย็น” ดอกโศกครางเบาๆ
       สมปองพาดอกโศกไปที่ยาย ภักดิ์ภูมิมองตามด้วยความสงสารดอกโศกจับจิต
       ดอกโศกยืนมองยายด้วยสายตาที่รวบรวมความรู้สึกได้แล้ว “ยาย”
       ใบหน้าสมใจอิ่มเอิบ เหมือนคนหลับ
       ดอกโศกเข้าไปกอดยาย แนบหน้ากับหน้ายาย พูดกระซิบ “ยาย ทำไมยายทิ้งหนูไป ทำไมไม่อยู่กับหนูยายไม่ลาหนูด้วยซ้ำ” ดอกโศกซบหน้าน้ำตาเริ่มมาเป็นริ้วๆ แล้วไหลพรากๆ
       ภักดิ์ภูมิมองด้วยใจรอนๆ สงสารเหลือเกิน
       ดอกโศกหันมามองตา มองสมหมาย มองสมปอง สายตาอ้างว้าง ว้าเหว่เหลือแสน “ยาย” หันกลับไปหายายแล้วช้อนตัวยายมาแนบอก โถมตัวกอดยายเต็มแรง “ยาย....ยายกลับมานะ กลับมาหาหนู” น้ำเสียงตอนนี้สั่นสะท้าน ร้องไห้สะอึกสะอื้น “ยายอย่าไปไหนนะ ยาย ยายกลับมา...อย่าตายนะยาย ยายไม่ตายนะ”
       ทุกคนเงียบกริบ น้ำตาไหลซึมกันทั่วหน้า
       สมปองมีท่าทีเศร้า แต่พยายามกดข่มไว้ไม่อยากเศร้าให้ใครเห็น ไม่อยากร้องไห้แต่ในที่สุดก็ทนไม่ได้ ปาดน้ำตาแรงๆ แล้วเดินหุนหันออกจากห้อง
       หยิบโทรศัพท์ออกมามองโทรศัพท์ด้วยสีหน้าตรึกตรอง

ดอกโศก ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
        เวลาเดียวกันอัศนัยกำลังอ่านรายงานลับที่บุรีนำมาให้
       
       “พี่บุรี น่ากลัวต้องให้เชียงใหม่ฟ้องเถอะ” อัศนัยพูดเป็นเชิงหารือ
       “คุณตระกูลโดนหนักนะคุณนัย เพราะผู้ตรวจบัญชีสารภาพว่าเขาทำให้คุณตระกูลที่กรุงเทพฯ ด้วย” บุรีบอก
       อัศนัยถอนใจ “พี่บุรี เรานี่นั่งเป็นไอ้งั่งอยู่ได้ไง”
       “ไม่เคยเฉลียวใจเลย คุณเพ็ญพักตร์รู้รึเปล่าเนี่ย”
       “ผมว่าไม่รู้หรอก” อัศนัยมั่นใจ เสียงโทรศัพท์ดัง อัศนัยรีบรับ “ฮัลโหล ปอง...” ฟังแล้ว สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจ “อะไรนะปอง อยู่โรงพยาบาลไหน”
       
       ทุกคนรอร่างไร้วิญญาณของสมใจอยู่ที่หน้าหน้าห้องดับจิต ในโรงพยาบาลแห่งนั้นด้วยใบหน้าหมองเศร้า
       สมหวังกระซิบถามสมปอง “ทำไมช้าเขาทำอะไรอยู่”
       “เขาทำความสะอาด...ฉีดยา”
       ภักดิ์ภูมิอยู่กับดอกโศก ปลอบดอกโศกด้วยกิริยาสงสารสุดๆ
       “แอนเจล่าครับ” ส่งผ้าเช็ดหน้าให้ “ไปนั่งตรงโน้นมั้ย”
       ดอกโศกส่ายหน้า
       “คุณยายไปสบายๆ ไม่เจ็บไม่ปวด แอนเจล่าต้องทำใจนะครับ”
       ดอกโศกพยักหน้า
       “ถึงเวลาของคุณยาย ถ้าแอนเจล่าร้องไห้มากๆ คุณยายจะเป็นห่วงจะไปไม่เป็นสุขนะครับ”
       ดอกโศกครวญคราง “ยายไปไม่ลาแอนเจล่าเลย”
       “ดีแล้ว คุณยายไปทันทีอย่างนี้ จิตใจไม่พะวงถึงใคร ไปก็ไปได้ไกลนะแอนเจล่าครับ...”
       
       ดอกโศกไหว้ แล้วรับผ้าเช็ดหน้ามา
       อัศนัยอยู่ไกลออกไปจากตรงนั้น เพ่งมองด้วยสายตาหมองเศร้าสุดๆ เห็นสองคนใกล้ชิดกันเหลือเกิน
       “อย่าร้องไห้อีกเลยนะครับจะไม่สบาย”
       ดอกโศกพยักหน้า พยายามกล้ำกลืน ภักดิ์ภูมิ จ้องอย่างใจละลาย สงสารมาก
       ภักดิ์ภูมิ ถามทุกคน “หิวมั้ยครับ ผมคิดว่าอีกนานคงจะเกินชั่วโมง จะไปทานอะไรก่อนมั้ยครับ”
       ทุกคนไม่ไป
       “ผมจะไปหาน้ำมาให้ ดื่มอะไรเย็นๆ หน่อย”
       ภักดิ์ภูมิเดินออก เจออัศนัยพอดี ต่างคนต่างจ้องกัน วุ่นวายใจทั้งคู่
       สมปองหันไปเห็น “คุณนัย”
       ดอกโศกหันขวับมา สบตากันแรงๆ กับอัศนัย ดอกโศกก้าวมาก้าวหนึ่งแล้วหยุด ภักดิ์ภูมิ ซึ่งเดินห่างออกมา หน้าหมอง เหลียวมองเห็นชัดด้วยสายตาตัวเองว่า ดอกโศกดีใจที่เห็นอัศนัยมา
       อัศนัยเดินเข้าไปหาดอกโศก
       ภักดิ์ภูมิหยุด แล้วหันไปมอง
       
       “ดอกโศก” อัศนัยเรียกเสียงอ่อน
       ดอกโศกไหว้ทัก “คุณนัย”
       “ดอกโศก...ดอกโศก” อัศนัยอัดอั้น พูดอะไรไม่ออก
       ดอกโศกก้มหน้านิ่ง
       ความรู้สึกในใจอัศนัยนามนี้กดดันสุดๆ อ้าแขนออกแล้วกอดทันที กอดปลอบใจ
       “ดอกโศก เข้มแข็งนะคนดีของคุณนัยอย่าให้ยายเป็นห่วง”
       ดอกโศกนิ่งอยู่กับอก สะอื้นนิดๆ
       “ดอกโศก โธ่...ทำไมละนี่ มันเกิดอะไรขึ้น”
       “ยายหัวใจวาย” ดอกโศกบอกด้วยน้ำเสียงสะอื้น
       “ยายแข็งแรง หัวใจวายได้ไง”
       ดอกโศกส่ายหน้าไม่รู้พยายามดึงตัวออก แต่อัศนัยไม่ยอมปล่อย
       “คุณนัยเป็นห่วงดอกโศกเหลือเกิน ดอกโศกเข้มแข็งอย่างที่เคยเข้มแข็งนะ”
       “ปล่อยเถอะค่ะ ดอกโศกจะไปหาน้าปอง”
       อัศนัย กอดแรงๆ สีหน้าร้าวรานใจเมื่อคิดว่าดอกโศกไม่ใช่คนเดิมแล้ว
       ภักดิ์ภูมิ ยังคงยืนมองอยู่ แต่แล้วในที่สุด ก็ตัดสินใจหันหลังกลับ เดินไปเงียบๆ
       
       บ่ายวันนั้นที่วัดแห่งหนึ่ง ควันลอยขึ้นเป็นสาย ร่างสมใจถูกเผาบนเมรุ ควันลอยวนอยู่เหนือปล่องไฟ หมดทุกข์ หมดโศกไปอีกหนึ่งชีวิตแล้ว
       
       หลายวันต่อมา เสียงเคาะประตูดังขึ้น ปรียากมลเดินมาเปิดให้ เห็นสมปองยืนอยู่ สมหมายอยู่ด้านหลังไหว้ปรียากมล
       ปรียากมลไม่ทันสังเกตว่าสองพี่น้องสวมชุดดำ “เข้ามาสิ....หมายเข้ามา”
       สมหมายเข้ามามองไปรอบๆ อย่างทึ่ง
       สมปองเข้ามา ไปนั่งที่โซฟา สีหน้าเฉยสนิท
       “ดื่มอะไร แกกินกาแฟหรือน้ำหวาน...หมายกินอะไร นั่งสิแก”
       สมปองยังนิ่ง ไม่มองปรียากมล สมหมายนั่ง ขย่มเก้าอี้นิดๆ นุ่มจริงอะไรจริง
       “เอ๊า แกจะบ้าหรือปอง มาถึงไม่พูดไม่จา” ปรียากมลมองสมปองพลางขมวดคิ้ว “แต่งชุดดำทำไม ไปงานศพหรือใครตาย”
       สมปองเปลี่ยนสายตามาที่ปรียากมล มองแบบทะลุทะลวง
       “ปอง”
       สมปองพูดทันที “แม่ตายแล้ว”
       ปรียากมลช็อคเล็กๆ แต่คุมสติ “เมื่อไหร่”
       “เมื่อไหร่....เมื่อไหร่น่ะเหรอ” ความคั่งแค้นในใจสมปองพลุ่งขึ้นมาแล้ว ตะโกนใส่หน้า “ถามทำไม ฆ่าแม่แล้วยังไม่รู้เหรอว่าเมื่อไหร่”
       ปรียากมลถามกลับน้ำเสียงเย็นสนิท “แกหมายความว่ายังไง...ฉันฆ่าแม่ หมายความว่าไง”
       “อย่างนั้นนั่นแหละ ตรงๆ พี่เป็นคนฆ่าแม่” สมปองย้ำ
       ปรียากมลตวาด “แกออกไปจากห้องชั้นเลย มีอย่างเหรอมาพูดจาบ้าบอคอแตก...เป็นบ้าไปรึเปล่า ฮะ นังปอง แกเป็นบ้าไปแล้วเหรอ”
       สมปอง หันมาทางน้องชาย “ไอ้หมาย”
       “แม่ตายวันที่พี่ไปที่บ้าน แม่แกเป็นโรคหัวใจอยู่แต่ไม่มีใครรู้”
       สมปองพูดต่อ “ไปราวีลูก แม่ห้ามเท่าไหร่ไม่ฟัง แม่วิ่งตามออกมาขอร้องก็ไม่ฟังแม่วิ่งตามจนแกตาย”
       ปรียากมล นิ่งไปอึดใจ “แล้วชั้นตั้งใจเหรอ ถ้าแม่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคหัวใจชั้นจะรู้มั้ย”
       
       “แล้วไปราวีลูกทำไม มันไม่สู้แล้ว จะเอาอะไรก็เอาไป จะเอาใครไปเป็นผัวมันก็ให้แล้ว ไปราวีทำไม”
       ปรียากมลเถียงแทบไม่ออกแล้ว “ใครบอกแกว่าชั้นไปราวีมัน ฉันจะไป...”
       สมปอง ไม่สนใจฟัง “ไปด่าไปว่ามันถึงตัวมันยังพูดได้ว่าไม่ไปราวี เฮอะอีคนใจดำ มึงน่ะใจดำยิ่งกว่าอีกา” ความคั่งแค้นแน่นอก พูดใส่หน้าเสียงสั่น “จำไว้เลยว่ามึงฆ่าแม่ มึงฆ่าลูกตายไปคนหนึ่งแล้ว มึงยังฆ่าแม่อีกคน นรกขุมไหนถึงจะพอใส่ตัวมึง ฮะ อีปรียากมล เฮอะปรียากมล เปลี่ยนจากสุดจิตต์...ทุเรศ เปลี่ยนซื่อซะเพราะแต่ใจเลวสิ้นดี”
       ปรียากมลพยายามกลั้นอารมณ์ แต่อัดอั้นเต็มทีแล้ว ตวาดเสียงต่ำ “หยุด...อย่าด่าว่าชั้นอีกไม่งั้นเรียก รปภ.มาจับตัวโยนออกไปเลย”
       “เออ กูไม่กลัวหรอก มาเลย”
       “พี่จิตต์...พี่น่ะ ฆ่าแม่จริงๆ ฉันน่ะเห็นทุกอย่าง แม่แกวิ่งตามจนหมดแรงชั้นเรียกพี่จิตต์พี่ก็ไม่หัน...พี่...ฆ่าแม่” สมหมายพูดย้ำ เสียงสั่นน้ำตาคลอ
       “หมาย...ชั้นจะเป็นยังไงก็ไม่เคยคิดฆ่าแม่”
       “พี่...พี่นั่นแหละ ฮือ...ฮือ” สมหมายครวญคร่ำ
       “พอแล้วไอ้หมาย คนอย่างนี้มันไม่มีวันยอมรับ คนบาป...บาปอย่างนี้ถึงนรกแน่”
       สมปองควักกระดาษมาโยนใส่หน้าปรียากมล “แม่เขียนไว้อ่านซะ จะได้รู้ว่าคนอย่างมึงน่ะไม่มีทั้งลูกไม่มีทั้งแม่น่ะ ถูกที่สุด” ฉวยย่ามที่วางไว้บนโต๊ะ “ไปไอ้หมาย”
       
       สองคนออกไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยปรียากมลยืนนิ่ง อึ้ง อยู่อย่างนั้น
       
       อ่านต่อหน้า 2 เวลา 17.00 น.

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ดอกโศก ตอนที่ 21 อวสาน (ต่อ)
ดอกโศก ตอนที่ 20
ดอกโศก ตอนที่ 19
ดอกโศก ตอนที่ 18
ดอกโศก ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 352 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 113 คน
33 %
ไม่เห็นด้วย 239 คน
67 %
หน้าแสดงความเห็นที่ 4 จากทั้งหมด 4 หน้า
หน้าที่แล้ว
4 | 3 | 2 | 1
ความคิดเห็นที่ 246 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในทีวี ตอนจบได้แต่งงาน แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แล้วจะแต่งไปทำไมอะ แต่งหา...เธอเหรอ?????
อยากรู้ตอนจบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 245 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครดอกโศกจบแล้ว แต่ดอกลั่นทมยังไม่จบนะ

จากความสงสารที่คุณนัยมีต่อดอกโศกตั้งแต่เยาว์วัย ค่อยๆพัฒนามาเป็นความผูกพัน แล้วก่อตัวเป็นความรักในที่สุด
แต่ต้องจบลงแบบนั้ สงสารทั้งดอกโศกและคุณนัย ดอกโศกทำไมทำกับคุณนัยแบบนี้ ฆ่าคุณนัยยังซะดีกว่า
สงสารคุณนัยมากกกกกกกกกกกก

ดอกโศก เลือกไปบวชชี เป็นทางออกของชีวิต
แล้วถ้าคุณ เป็นคุณนัยเอง คุณจะทำอย่างไรกับชีวิต ไปไม่ถูกจริงๆ....

ละครที่ดูตั้งแต่ต้นจนใกล้จบ มีทั้งความสุข ความศร้า ความเครียด ความหวัง... ปนๆกันไป
แต่จบลงด้วยความรู้สึก จิตตก เศร้า ท้อแท้ หดหู่ หม่นหมอง ในความรัก

อินมากไปแล้วเรา
ดอกลั่นทม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 244 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมถึงจบอย่างเศร้าอย่างนี้ สงสารคุณนัยมาก
สงสาร
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 238 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้จบแบบแฮปปี้ แต่จบแฮปปี้แบบนี้มันรู้สึกแปลกๆ ขัดๆยังไงไม่รู้ เหมือนเนื้อเรื่องกระโดดหายไป อารมณ์มันไม่ต่อเนื่อง

ต้องดูทางทีวี อาจมีเพิ่มเติม อาจจะจบแบบเศร้าก็ได้ ดูจากที่ดอกโศกพูด
--------------------------------------------------------------------------------------------------
“ดอกโศกมีเรื่องจะบอกคุณนัย”
อัศนัยคอยฟัง
“มีสิ่งหนึ่งที่ดอกโศกอยากทำและต้องทำให้คุณนัย”
อัศนัยยังคงตั้งใจฟัง
“เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณนัยเป็นรักเดียว รักแรก รักสุดท้ายของดอกโศก”
--------------------------------------------------------------------------------------------------
คือดอกโศกแต่งงานกับคุณนัย เพื่อยืนยันความรักที่มีต่อคุณนัย
แต่จะไม่อยู่กับคุณนัย ดอกโศกอาจจะหนีไปบวช...
คุณนัยได้หัวใจดอกโศก แต่ไม่ได้ร่างกาย (เศร้า)

จบแบบโศกๆ
ดอกลั่นทม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 237 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในที่สุดก็อวสานแบบแฮปปี้งงๆ แต่ก็เอาเถอะ ยังดีกว่าจบแบบไม่สมหวัง (มั้งนะ) ก็ขอขอบคุณทีมงานผู้ดูแลเว็บบอร์ดนี้ที่นำมาให้อ่านกันอย่างต่อเนื่อง แม้จะช้าบ้าง เร็วบ้าง ต่อเนื่องบ้าง ขาดตอนบ้าง สุดท้ายก็นำมาลงให้อ่านก่อนทีวีจบจนได้ ขอบคุณจริงๆครับ

ขอบคุณเพื่อนๆ เว็บบอร์ดนี้ที่ร่วมลุ้นด้วยกันมาตลอดจนเรื่องราวของดอกโศกจบลงด้วยดี ( สำหรับผม ) แต่คนที่อ่านบทประพันธ์ดั้งเดิมมาแล้วมาดูทีวีอาจจะไม่ค่อยชอบใจนัก ( เดาเอานะ )
หากวันหน้าฟ้าใหม่มีละครที่ 2 คนนี้ได้มีโอกาสเล่นคู่กันในเรื่องใหม่ คงจะได้พบเพื่อนๆแฟนละครกันอีกครั้งนะครับ ถ้ามีโอกาสแบบนั้นจริงๆ ขอเป็นแนวน่ารักๆ สดใสๆ ไม่ซีเรียสเครียดน้ำตาอย่างเรื่องนี้ หรือถ้าเรื่องสไตล์ผู้ใหญ่รักเด็กก็ขอเป็น "พี่เลี้ยง" / "สกาวเดือน" หรือจะให้รันทดกันอีกรอบก็เอาเป็น "คำมั่นสัญญา" เอาให้น้ำตาแตกกันไปเลย

ยินดีที่ได้รู้จักและเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะครับ ผิดบ้าง พลั้งไป ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้

แล้วพบกันใหม่ครับ ^_^
Death Metal
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 236 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คิดไว้อยู่แล้ว ว่าต้องจบแบบแฮปปี้
บทจะยืดก้อยืดซะ แต่พอจะจบก้อจบแบบแปลกๆ
จิงๆน่าจะให้ปรียากมลซึ่งได้จดหมายของแม่จากสมปอง รู้สึกละอายใจสำนึกได้ แล้วมาหาลูกเพื่อปรับความเข้าใจกันก่อน (แต่ดันมาตอนจบตอนลูกอยู่ในโบสถ์กำลังแต่งงาน) แล้วดอกโศกถึงจะมีความรู้สึกที่ดีกับแม่ขุึ้นมา ไม่รู้สึกว่าแย่งคนรักเก่าของแม่ แล้วก้อกลับมาเหมือนเดิมกับคุณอัศนัย เป็นเด็กดีของคุณนัย แล้วกลับไปเรียนหนังสือจนจบ คุณอัศนัยก้อต้องรอดอกโศกเรียนจนจบด้วย ซึ่งอาจขึ้นข้อความที่หน้าจอว่า 4 ปีผ่านไป ก้อได้ แล้วค่อยแต่งงานกัน แล้วทุกคนก้อมาร่วมยินดีกับทั้งคู่ มันน่าจะดูแล้วยิ้มออก มีความสุข ดูมันข้ามขั้นตอนแปลกๆ
แต่ก้อเข้าใจว่า มันต้องจบแล้ว ยืดไม่ได้อีกแล้ว เพราะนักแสดงถ่ายทำเรื่องนี้มานานถึง 9 เดือน ถ่ายไปออกไป มีเรื่องใหม่มารอต่อคิวแล้ว
หักมุม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 235 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อะไร ยังไง งง

ทำไมมันดูห้วนๆ ง่ายๆ แบบนี้อ่ะ

ปรียากมลอ่านจดหมายของสมใจก่อนที่จะไปบ้านเพ็ญพักตร์หนิ ตอนนั้นเจอหน้าดอกโศกยังเฉยๆ อยู่เลย แต่ทำไมจู่ๆ ถึงมาคิดจะยอมแพ้ในตอนจบอ่ะ

แล้วดอกโศกมีทีท่ายังไงหรอ ป้อมถึงโทรหาอัศนัย แล้วป้อมบอกอะไรนอกเหนือจากบอกที่อยู่เหรอ อัศนัยถึงได้ดีใจขนาดนั้น อย่างกับแน่ใจว่าถ้าไปพบดอกโศกแล้วดอกโศกจะให้อภัย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นดอกโศกเพิ่งบอกตัดรอนไปแท้ๆ จนอัศนัยยอมแพ้และกลับมาทำงานไม่ใช่หรอ

แล้วยังไง ดอกโศกไม่เรียนต่อหรอ หรือว่าจะมีลูกกับอัศนัยเพื่อให้ลูกโตไวเหมือนที่ปรียากมลมีลูกไว

รอดูทางทีวีอีกที เผื่อมีอะไรเพิ่มเติม
สงสัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 234 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากเลิศจบแบบแฮปปี้คุณนัยของบ่าวสมหวังสุดยอดละครแห่งปี
ดอกแก้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 233 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จบซะที ดีที่เราเพิ่งเข้ามาอ่าน เพราะเข็ดตั้งแต่วันศุกร์ก็เลยงดคลิกไปสองสามวันไม่งั้นหงุดหงิดแน่ มาเจอแบบนี้ เราว่าที่คนเค้าโมโหก็ไอ้ตรงพูดอย่างทำอย่างหนะแหละ เพราะเรื่องอื่นก็คลิกหลายรอบเหมือนกันแต่หงุดหงิดไม่เท่าเรื่องนี้ เพราะเค้าไม่ได้มาพูดให้ความหวังเอาไว้
ป้า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 231 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
“เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณนัยเป็นรักเดียว รักแรก รักสุดท้ายของดอกโศก”

ดอกโศกให้ทำอะไร ?? แต่งงานนี้นะ

แล้วไม่เรียนต่อรึไงแม่คู๊ณณณณณ

เออ....เนาะ งง 55555
ดอกแก้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 225 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โธ่เอ๊ย ทำเป็นเล่นตัวโง้นงี้ แป๊บเดียวยอมซะแล้ว
ไหนบอกจะเรียนหนังสืิอ
ชั้นละงง งง งง
อ๋อเข้าใจแล้ว ก็มันละครน้ำเน่าไง หลงมาอ่่านทำไมนะเรา
ง้ง งง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 223 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมอยู่ดี ๆ จบก็จบง่ายอย่างนี้ล่ะ.... แล้วภักดิ์ภูมิกับฉัตรทองหายไปไหน??
C€lara
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 222 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าจะมีบทต่อ แบบว่า ค่ำคืนนั้น ส่งตัว เจ้าบ่าว เจ้าสาว เข้า ห้อง หอ อัศนัย บอก กับ ดอกโศก คุณนัย จะรักดอกโศก จากที่คุณนัยเจอดอกโศกครั่งแรก ไปจนนิรันดร์ แล้วคุณนัยหยิบผ้าห่มมา แล้ว ดอกโศก ถามขึ้น คุณนัย จะทำอะไรค่ะ คุณนัยตอบ ก็ คุณนัย จะกินเด็กไง ทั้งสอง ล้มลงบนเตียงโดยมีผ้าห่มคุม ดอกโศกพูด คุณนัย จบบริบูรณ์ แจ่มไหมหละ
ดอกรัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 221 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าจะมีบทต่อ แบบว่า ค่ำคืนนั้น ส่งตัว เจ้าบ่าว เจ้สาว เข้า ห้อง หอ อัศนัย บอก กับ ดอกโศก คุณนัย จะรักดอกโศก จากที่คุณนัยเจอดอกโศกครั่งแรก ไปจนนิรันดร์ แล้วคุณนัยหยิบผ้าห่มมา แล้ว ดอกโศก ถามขึ้น คุณนัย จะทำอะไรค่ะ คุณนัยตอบ ก็ คุรนัย จะกินเด็กไง ทั้งสอง ล้มลงบนเตียงโดยมีผ้าห่มคุม ดอกโศกพูด คุณนัย จบบริบูรณ์
ดอกรัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 218 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านตอนจบแล้วงง ..
ทำไมจบแบบนี้ ไม่เห็นเหตุผลหรือเงื่อนใดๆที่อยู่ๆดอกโศกที่เคยบอกว่า ยังไงก็แต่งงานกับคุณนัยไม่ได้

อยู่ๆเปลี่ยนใจซะงั้น
Anonyme
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 213 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงเมื่อไรโทรไปบอกกูด้วย
ืืnook
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 210 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณในความพยายามขอสมาชิกค่ะ ขอบคุณจริงๆ
คอละคร
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 207 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โศกนั่งแท็กซี่ไปถึงอ้นก็โทรฯหาหาก่อนจะรีบมาเปิดประตูตอนรับพร้อมกับโอ๋ที่ยังมีท่าทางขัดเขินที่จะเรียกดอกโศกว่าพี่ ดอกโศก อ้น โอ๋ไปช่วยกันดูแลสุดสวยที่อาการแย่ลงเรื่อยๆ

ปรียากมลมาที่บ้านพ่อตามที่เพ็ญพักตร์ชวนโดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายมีแผนการอะไรซ่อนอยู่ เพ็ญพักตร์แนะนำให้ปรียากมลรู้จักกับพจน์และลำดับญาติให้ฟังระหว่างรอตระกูลมา
เมื่อตระกูลมาถึงเพ็ญพักตร์ก็เปิดฉากจัดการทั้งคู่ถามปรียากมลตรงๆว่าคิดยังไงถึงได้มาเป็นชู้กับตระกูลเพราะคิดว่าปรียากมลรู้ว่าเป็นพี่เขยจึงทำแบบนี้ ปรียากมลจึงตอกกลับบ้างจนอุ๊ที่มาได้ยินเข้าทนไม่ได้ร้องกรี๊ดลั่น

ดอกโศก อ้น โอ๋รีบวิ่งมาตามเสียง ดอกโศกมาทันพอดีประคองแม่ที่ถูกอุ๊ผลักล้มลง อุ๊ไล่ปรียากมลและพยายามให้ตระกูลบอกว่าไม่มีอะไรด้วย เพ็ญพักตร์ไม่สนใจจะพาลูกออกไป

"อุ๊ แม่ต้องเลิกกับคุณพ่อ คุณพ่อทำผิดไปมีผู้หญิงคนอื่นแม่ยอมรับไม่ได้ อุ๊โตขึ้นอุ๊ก็ต้องไม่ยอมเหมือนกัน อย่าลืมที่แม่บอกเมียหลวงก็ต้องไม่เป็น เมียน้อยก็ต้องไม่เป็น ไม่งั้นผู้ชายก็มีอำนาจบนหัวผู้หญิง เขาจะเหยียบจะย่ำยังไงก็ได้"

"คุณพ่อ คุณพ่อมีเมียน้อยเป็นเค้าหรือเปล่า"
"ฉันขอบอกนะ่ว่าพ่อของเธอนะ่ไม่ได้อยู่ในสายตาของฉันเลย บอกให้แม่เธอนะเอาเค้ากลับไปเถอะ เค้าก็มีประโยชน์กับแม่เธอเหมือนกันนี่เวลาเธอเหงาหงอยนะ่"
"ปรียากมล"
"ก็อย่างที่ฉันพูด ฉันพูดอย่างนี้มาหลายหนแล้วนี่ว่าให้คุณสงสารเมียคุณ"
"ไปนะ ไปให้พ้น ชั้นเกลียดแก ชั้นเกลียดลูกแกด้วยไปให้พ้นๆทั้งแม่ทั้งลูก อย่ามานับญาติกัน อย่ามาเกี่ยวข้องกัน ชาตินี้ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกันอีก"
"นึกหรือว่าชั้นไม่เกลียดพวกเธอ ตั้งแต่ตาเธอลงมาถึงแม่เธอ ยายเธอด้วย ตาของเธอนั้นแหละต้นเรื่องจะบอกให้ถ้าเค้าไม่มีกิเลสตัณหาเรื่องทั้งหมดก็ไม่เกิดหรอก กลับเถอะ ไม่ควรมาเหยียบที่นี่อีก ที่นี่มันคือนรก นรกในใจของคนที่อยู่บ้านนี้ทุกคน"

พูดจบปรียากมลก็ออกไป อุ๊ตามแม่ไปโดยมีตระกูลตามไปด้วย พจน์ชวนอ้นโอ๋กลับบ้าน อ้นกับโอ๋ลาดอกโศกทั้งสามต่างมีความรู้สึกดีๆให้แก่กัน พจน์ยังคงนับดอกโศกเป็นหลานและพร้อมช่วยเหลือ เมื่อทุกคนไปกันหมดแล้วดอกโศกยืนอยู่ในบ้านหลังใหญ่อย่างเคว้งคว้างและอัศนัยที่ตามมาด้วยความเป็นห่วงก็มาหาแต่ดอกโศกก็ไม่สนใจฟังอัศนัยที่พร่ำขอร้องให้ดอกโศกกลับมาเป็นเหมือนเดิม

คนใช้ภายในบ้านต่างก็พากันลาออกและแยกย้ายกันไป ขณะที่ตระกูล ถูกเพ็ญพักตร์บังคับให้เซ็นใบหย่าพร้อมกับบอกว่ารู้เรื่องที่เขาแอบขายหุ้นให้ปรียากมล และสั่งอายัดเงินไว้ทั้งหมดแล้ว อุ๊บอกว่าจะไปอยู่กับพ่อชักลังเล ระหว่างนั้นตระกูลก็ถูกตำรวจจับเพราะโกงอัศนัย อุ๊ให้แม่ช่วยประกันตัวพ่อแต่เพ็ญพักตร์ไม่สนใจ อุ๊ต้องขอให้สุดสวยช่วยเหลือ

อัศนัยพาดอกโศกมาส่งบ้านพร้อมกับบอกสมปองว่าหากดอกโศกจะไปหัวหินเมื่อไหร่ให้บอก แต่สุดท้ายดอกโศกก็หนีไปเองโดยมีป้อมไปด้วย ตลอดเวลาที่ดอกโศกอยู่กับมิสเซิสเบนส์ยังคงมีท่าทางเศร้าซึม ป้อมก็ได้แต่อยู่เป็นเพื่อนเงียบๆด้วยความสงสาร มิสซิสเบนส์รู้ดีว่าอัศนัยจะต้องมาตามหาจึงสั่งผู้จัดการโรงแรมไม่ให้บอกที่อยู่ และพยายามเปิดโอกาศให้เอ็ดดี้ได้ไกล้ชิดกับดอกโศกเพื่อเอาชนะใจ
อัศนัยมาตามหาดอกโศกที่โรงแรมของมิสซิสเบนส์จริงและเมื่อไม่ได้คำตอบจึงโทรฯไปหาดอกโศก แต่กับพบว่าดอกโศกทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่สมปอง สมปองได้แต่ให้กำลังใจและบอกให้อัศนัยพยายามตามหาดอกโศกให้พบ

มิสซิสเบนส์ชวนดอกโศกออกไปทานข้าวกับครอบครัวเพื่อนด้วยกัน แต่ดอกโศกปฏิเสธเพราะรู้ดีว่าป้องจะถูกทิ้งไว้คนเดียว จึงไม่ยอมไปและชวนป้อมออกไปหาอะไรกินด้วยกัน จนไปเจออัศนัยด้วยความบังเอิญจนได้ อัศนัยพยายามขอร้องดอกโศกอีกครั้งขณะที่ดอกโศกพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล

"ดอกโศก ดอกโศกจ๋า คุณนัยไม่ยอมเสียดอกโศกให้ใคร(มองหน้าแน่นิ่ง)ใครจะมาเอาดอกโศกไปไม่ได้ คุณนัยจะไม่ยอมเป็นอันขาด"
"ไม่มีใครเอาดอกโศกไป ดอกโศกไม่เป็นของใคร"
"ดอกโศกสัญญาจริง จริงๆ นะ ดอกโศก"
"แต่ดอกโศกก็ไม่เป็นของคุณนัย เป็นของคุณนัยไม่ได้"
อัศนัย รู้ดีว่านี้คงเป็นโอกาสสุดท้าย จ้องมองหน้าดอกโศกนิ่งนานก่อนจะทรุดตัวลงนั่งจากที่คุกเข่าอยู่มือหลุดจากมือดอกโศก หลุดลอยพร้อมๆหัวใจที่หลุดลอยไป ฝ่ายเอ็ดดี้เองก็เสียใจที่ไม่สามารถเอาชนะใจดอกโศกได้เลย

************************

อัศนัยกลับไปโหมงานอย่างหนักเพื่อลืมความเศร้า ดอกโศกบอกกับเอ็ดดี้ตรงๆ ว่าคงรักเขาไม่ได้ แต่เอ็ดดี้เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด มิสซิสเบนส์บอกให้เอ็ดดี้กลับไปหาครอบครัวบ้าง ป้อมมองดอกโศกที่ยังเศร้าซึมก่อนจะโทรฯไปบอกอะไรบางอย่างอัศนัยว่าอยู่ที่ไหน อัศนัยบึ่งมาหาดอกโศกทันที ขณะที่ป้อมรีบโทรฯไปบอกข่าวดีกับสมปอง
"ดอกโศกมีเรื่องจะบอกกับคุณนัย มีสิ่งหนึ่งที่ดอกโศกอยากทำและต้องทำให้คุณนัย เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณนัยเป็นรักเดียว รักแรก และรักสุดท้ายของดอกโศก"

วันรุ่งขึ้นงานแต่งงานแบบเรียบง่ายระหว่างดอกโศกกับอัศนัยก็ถูกจัดขึ้นที่โบสถ์ใกล้ๆปรียากมลมาร่วมงานแต่งของลูกสาวด้วยในฐานะแม่อย่างเต็มใจพร้อมกับบอกอัศนัยให้ดูแลดอกโศกให้ดี ปรียากมลยอมเปลี่ยนใจยอมรับดอกโศกในฐานะลูกหลังจากได้อ่านจดหมายฉบับสุดท้ายที่สมใจทิ้งใว้ให้ว่าสำนึกในสิ่งที่เคยทำไว้และอยากให้กลับมาหาแม่ที่คิดถึงลูกเสมอ โดยไม่ลืมที่จะบอกให้สงสารดอกโศกที่เกิดมาอาภัพและอย่าเกลียดลูกเลย ปรียากมลคิดได้แล้วก็รีบโทรฯหาสมปองให้บอกที่อยู่ดอกโศกให้รู้

*****อวสาน******
ดอกโศกตอนอวสาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 203 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาแล้วแต่ต้องให้รอต่ออีก เอามาลงให้หมดเหอะที่บ้านให้อภัยแล้ว
จัดมาเลย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 197 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัศนัยกลับไปโหมงานอย่างหนักเพื่อลืมความเศร้า ดอกโศกบอกกับเอ็ดดี้ตรงๆ ว่าคงรักเขาไม่ได้ แต่เอ็ดดี้เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด มิสซิสเบนส์บอกให้เอ็ดดี้กลับไปหาครอบครัวบ้าง ป้อมมองดอกโศกที่ยังเศร้าซึมก่อนจะโทรฯไปบอกอะไรบางอย่างอัศนัยว่าอยู่ที่ไหน อัศนัยบึ่งมาหาดอกโศกทันที ขณะที่ป้อมรีบโทรฯไปบอกข่าวดีกับสมปอง
"ดอกโศกมีเรื่องจะบอกกับคุณนัย มีสิ่งหนึ่งที่ดอกโศกอยากทำและต้องทำให้คุณนัย เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณนัยเป็นรักเดียว รักแรก และรักสุดท้ายของดอกโศก"

วันรุ่งขึ้นงานแต่งงานแบบเรียบง่ายระหว่างดอกโศกกับอัศนัยก็ถูกจัดขึ้นที่โบสถ์ใกล้ๆปรียากมลมาร่วมงานแต่งของลูกสาวด้วยในฐานะแม่อย่างเต็มใจพร้อมกับบอกอัศนัยให้ดูแลดอกโศกให้ดี ปรียากมลยอมเปลี่ยนใจยอมรับดอกโศกในฐานะลูกหลังจากได้อ่านจดหมายฉบับสุดท้ายที่สมใจทิ้งใว้ให้ว่าสำนึกในสิ่งที่เคยทำไว้และอยากให้กลับมาหาแม่ที่คิดถึงลูกเสมอ โดยไม่ลืมที่จะบอกให้สงสารดอกโศกที่เกิดมาอาภัพและอย่าเกลียดลูกเลย ปรียากมลคิดได้แล้วก็รีบโทรฯหาสมปองให้บอกที่อยู่ดอกโศกให้รู้
*****อวสาน******
3
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 196 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พูดจบปรียากมลก็ออกไป อุ๊ตามแม่ไปโดยมีตระกูลตามไปด้วย พจน์ชวนอ้นโอ๋กลับบ้าน อ้นกับโอ๋ลาดอกโศกทั้งสามต่างมีความรู้สึกดีๆให้แก่กัน พจน์ยังคงนับดอกโศกเป็นหลานและพร้อมช่วยเหลือ เมื่อทุกคนไปกันหมดแล้วดอกโศกยืนอยู่ในบ้านหลังใหญ่อย่างเคว้งคว้างและอัศนัยที่ตามมาด้วยความเป็นห่วงก็มาหาแต่ดอกโศกก็ไม่สนใจฟังอัศนัยที่พร่ำขอร้องให้ดอกโศกกลับมาเป็นเหมือนเดิม

คนใช้ภายในบ้านต่างก็พากันลาออกและแยกย้ายกันไป ขณะที่ตระกูล ถูกเพ็ญพักตร์บังคับให้เซ็นใบหย่าพร้อมกับบอกว่ารู้เรื่องที่เขาแอบขายหุ้นให้ปรียากมล และสั่งอายัดเงินไว้ทั้งหมดแล้ว อุ๊บอกว่าจะไปอยู่กับพ่อชักลังเล ระหว่างนั้นตระกูลก็ถูกตำรวจจับเพราะโกงอัศนัย อุ๊ให้แม่ช่วยประกันตัวพ่อแต่เพ็ญพักตร์ไม่สนใจ อุ๊ต้องขอให้สุดสวยช่วยเหลือ

อัศนัยพาดอกโศกมาส่งบ้านพร้อมกับบอกสมปองว่าหากดอกโศกจะไปหัวหินเมื่อไหร่ให้บอก แต่สุดท้ายดอกโศกก็หนีไปเองโดยมีป้อมไปด้วย ตลอดเวลาที่ดอกโศกอยู่กับมิสเซิสเบนส์ยังคงมีท่าทางเศร้าซึม ป้อมก็ได้แต่อยู่เป็นเพื่อนเงียบๆด้วยความสงสาร มิสซิสเบนส์รู้ดีว่าอัศนัยจะต้องมาตามหาจึงสั่งผู้จัดการโรงแรมไม่ให้บอกที่อยู่ และพยายามเปิดโอกาศให้เอ็ดดี้ได้ไกล้ชิดกับดอกโศกเพื่อเอาชนะใจ
อัศนัยมาตามหาดอกโศกที่โรงแรมของมิสซิสเบนส์จริงและเมื่อไม่ได้คำตอบจึงโทรฯไปหาดอกโศก แต่กับพบว่าดอกโศกทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่สมปอง สมปองได้แต่ให้กำลังใจและบอกให้อัศนัยพยายามตามหาดอกโศกให้พบ

มิสซิสเบนส์ชวนดอกโศกออกไปทานข้าวกับครอบครัวเพื่อนด้วยกัน แต่ดอกโศกปฏิเสธเพราะรู้ดีว่าป้องจะถูกทิ้งไว้คนเดียว จึงไม่ยอมไปและชวนป้อมออกไปหาอะไรกินด้วยกัน จนไปเจออัศนัยด้วยความบังเอิญจนได้ อัศนัยพยายามขอร้องดอกโศกอีกครั้งขณะที่ดอกโศกพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล

"ดอกโศก ดอกโศกจ๋า คุณนัยไม่ยอมเสียดอกโศกให้ใคร(มองหน้าแน่นิ่ง)ใครจะมาเอาดอกโศกไปไม่ได้ คุณนัยจะไม่ยอมเป็นอันขาด"
"ไม่มีใครเอาดอกโศกไป ดอกโศกไม่เป็นของใคร"
"ดอกโศกสัญญาจริง จริงๆ นะ ดอกโศก"
"แต่ดอกโศกก็ไม่เป็นของคุณนัย เป็นของคุณนัยไม่ได้"
อัศนัย รู้ดีว่านี้คงเป็นโอกาสสุดท้าย จ้องมองหน้าดอกโศกนิ่งนานก่อนจะทรุดตัวลงนั่งจากที่คุกเข่าอยู่มือหลุดจากมือดอกโศก หลุดลอยพร้อมๆหัวใจที่หลุดลอยไป ฝ่ายเอ็ดดี้เองก็เสียใจที่ไม่สามารถเอาชนะใจดอกโศกได้เลย

************************
2
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 195 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โศกนั่งแท็กซี่ไปถึงอ้นก็โทรฯหาหาก่อนจะรีบมาเปิดประตูตอนรับพร้อมกับโอ๋ที่ยังมีท่าทางขัดเขินที่จะเรียกดอกโศกว่าพี่ ดอกโศก อ้น โอ๋ไปช่วยกันดูแลสุดสวยที่อาการแย่ลงเรื่อยๆ

ปรียากมลมาที่บ้านพ่อตามที่เพ็ญพักตร์ชวนโดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายมีแผนการอะไรซ่อนอยู่ เพ็ญพักตร์แนะนำให้ปรียากมลรู้จักกับพจน์และลำดับญาติให้ฟังระหว่างรอตระกูลมา
เมื่อตระกูลมาถึงเพ็ญพักตร์ก็เปิดฉากจัดการทั้งคู่ถามปรียากมลตรงๆว่าคิดยังไงถึงได้มาเป็นชู้กับตระกูลเพราะคิดว่าปรียากมลรู้ว่าเป็นพี่เขยจึงทำแบบนี้ ปรียากมลจึงตอกกลับบ้างจนอุ๊ที่มาได้ยินเข้าทนไม่ได้ร้องกรี๊ดลั่น

ดอกโศก อ้น โอ๋รีบวิ่งมาตามเสียง ดอกโศกมาทันพอดีประคองแม่ที่ถูกอุ๊ผลักล้มลง อุ๊ไล่ปรียากมลและพยายามให้ตระกูลบอกว่าไม่มีอะไรด้วย เพ็ญพักตร์ไม่สนใจจะพาลูกออกไป
"อุ๊ แม่ต้องเลิกกับคุณพ่อ คุณพ่อทำผิดไปมีผู้หญิงคนอื่นแม่ยอมรับไม่ได้ อุ๊โตขึ้นอุ๊ก็ต้องไม่ยอมเหมือนกัน อย่าลืมที่แม่บอกเมียหลวงก็ต้องไม่เป็น เมียน้อยก็ต้องไม่เป็น ไม่งั้นผู้ชายก็มีอำนาจบนหัวผู้หญิง เขาจะเหยียบจะย่ำยังไงก็ได้"

"คุณพ่อ คุณพ่อมีเมียน้อยเป็นเค้าหรือเปล่า"
"ฉันขอบอกนะ่ว่าพ่อของเธอนะ่ไม่ได้อยู่ในสายตาของฉันเลย บอกให้แม่เธอนะเอาเค้ากลับไปเถอะ เค้าก็มีประโยชน์กับแม่เธอเหมือนกันนี่เวลาเธอเหงาหงอยนะ่"
"ปรียากมล"
"ก็อย่างที่ฉันพูด ฉันพูดอย่างนี้มาหลายหนแล้วนี่ว่าให้คุณสงสารเมียคุณ"
"ไปนะ ไปให้พ้น ชั้นเกลียดแก ชั้นเกลียดลูกแกด้วยไปให้พ้นๆทั้งแม่ทั้งลูก อย่ามานับญาติกัน อย่ามาเกี่ยวข้องกัน ชาตินี้ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกันอีก"
"นึกหรือว่าชั้นไม่เกลียดพวกเธอ ตั้งแต่ตาเธอลงมาถึงแม่เธอ ยายเธอด้วย ตาของเธอนั้นแหละต้นเรื่องจะบอกให้ถ้าเค้าไม่มีกิเลสตัณหาเรื่องทั้งหมดก็ไม่เกิดหรอก กลับเถอะ ไม่ควรมาเหยียบที่นี่อีก ที่นี่มันคือนรก นรกในใจของคนที่อยู่บ้านนี้ทุกคน"
1
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 194 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไปดูบ่วงดีกว่า..ไม่ดูแล้วดอกโศกตอนจบ ไม่รู้จะกั๊กเอาไว้ทำไม
thailand0869@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 193 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
http://rakong-tv3579.blogspot.com/2012/06/6-55.html#more

ไม่จำเป็นต้องง้อ อ่านตอนจบเวปนี้ก็ได้
addf@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 192 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอขอบุคณ
แฟนละครดอกโศกที่เอื้อเฟื้อเนื้อเรื่องตอนอาวสาน
มาให้พวกเราได้อ่านกันนะคะ
เคลียร์ ชัดเจน และเต็มอิ่มเลยค่ะ
ไม่กดเข้ามารออ่านเนื้ิเรื่องแล้ว

แต่จะมารออ่านคอมเม้นท์ของชาวแฟนละครแทน
มันส์กว่าเยอะ
ฮ่าๆ
คนไกลบ้าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 191 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอขอบคุณ
แฟนละครดอกโศกที่เอื้อเฟื้อเนื้อเรื่องตอนอาวสานมาให้พวกเราได้อ่านนะคะ
เคลียร์ ชัดเจนมากๆเลยค่ะ ไม่รออ่านแล้วค่ะ
ตอนนี้หันมาอ่านแต่คอมเม้นท์ของแฟนละครด้วยกันมันส์ดี อิอิ
คนไกลบ้าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 190 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่ก่อนไม่เคยตามอ่านละครตามเว็บ เรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายที่จะเข้ามาอ่านละ
เพราะดูจากทีวีโดยไม่รู้สปอยล์ล่วงหน้ามันสนุกกกว่า
ลบหน้าเว็บนี้ออกจากBookmarks เลยละกัน
ทีมงานได้ประโยชน์จากคนคลิกเข้ามาอ่าน เราก็ได้ประโยชน์เพราะได้อ่านเหมือนกัน
...แต่ตอนนี้เว็บนี้ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเราแล้ว ลาขาด Bye Bye
จบพอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 189 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันรุ่งขึ้นงานแต่งแบบเรียบง่ายระหว่างดอกโศกกับอัศนัยก็ถูกจัดขึ้นที่โบสถ์เล็กๆ ปรียากมลมาร่วมงานแต่งงานของลูกสาวด้วยในฐานะแม่อย่างเต็มใจพร้อมกับบอกอัศนัยให้ดูแลดอกโศกให้ดี ปรียากมลยอมเปลี่ยนใจยอมรับดอกโศกในฐานะลูกหลังกจากได้อ่านจดหมายฉบับสุดท้ายที่สมใจทิ้งไว้ให้ว่าสำนึกในสิ่งที่เคยทำไว้และอยากให้กลับมาหาแม่ที่คิดถึงลูกเสมอ โดยไม่ลืมที่จะบอกให้สงสารดอกโศกที่เกิดมาอาภัพและอย่าเกลียดลูกเลย ปรียากมลคิดได้แล้วรีบโทรหาสมปองให้บอกที่ดอกโศกให้รู้

^
^
^
ส่วนเนื้อหาใน จม รายละเอียดอื่นๆ ดูในทีวีน่าจะเร็วกว่าค่ะ
จบ ล่ะ ต่อ 3
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 188 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พูดจบปรียากมลก็กลับออกไป อุ๊ตามแม่ไปโดยมีตระกูลตามไปด้วย พจน์ชวนอ้นกับโอ๋กลับบ้าน อ้นกับโอ๋ลาดอกโศกทั้งสามต่างมีความรู้สึกดีๆ ให้แก่กัน พจน์ยังคงนับดอกโศกเป็นหลานและพร้อมช่วยเหลือ เมื่อทุกคนออกไปหมดแล้วดอกโศกยืนอยู่ในบ้านหลังใหญ่อย่างเคว้งคว้างและอัศนัยที่ตามมาด้วยความเป็นห่วงก็มาหาแต่ดอกโศกก็ไม่สนใจฟังอัศนัยที่พร่ำขอร้องให้ดอกโศกกลับมาเป็นเหมือนเดิม
คนรับใช้ในบ้านเพ็ญพักตร์ต่างลาออกแยกย้ายกันไป ขณะที่ตระกูล ถูกเพ็ญพักตร์บังคับให้เซ็นใบหย่าพร้อมกับบอกว่ารู้เรื่องเขาแอบขายหุ้นให้ปรียากมล และสั่งอายัดเงินทั้งหมดไว้แล้ว อุ๊บอกว่าจะไปอยู่กับพ่อเริ่มลังเล ระหว่างนั้นตระกูลก็ถูกตำรวจจับเพราะโกงอัศนัย อุ๊ให้แม่ช่วยประกันตัวพ่อแต่เพ็ญพักตร์ไม่สนใจ อุ๊จึงต้องไปขอให้สุดสวยช่วยเหลือ
อัศนัยพาดอกโศกมาส่งบ้านพร้อมกับบอกสมปองว่าหากดอกโศกจะไปหัวหินเมื่อไหร่ให้บอก แต่สุดท้ายดอกโศกก็หนีไปเองโดยมีป้อมไปด้วย ตลอดเวลาที่ดอกโศกอยู่กับมิสซิสเบนส์ยังคงมีท่าทางเศร้าซึม ป้อมก็ได้แต่อยู่เป็นเพื่อนเงียบๆ ด้วยความสงสาร มิสซิสเบนส์รู้ดีว่าอัซนัยจะต้องมาตามหาจึงสั่งผู้จัดการโรงแรมไม่ให้บอกที่อยู่ และพยายามเปิดโอกาสให้เอ็ดดี้ได้ใกล้ชิดกับดอกโศกเพื่อเอาชนะใจ
อัศนัยมาตามหาดอกโศกที่โรงแรมของมิสซิสเบนส์จริงและเมื่อไม่ได้รับคำตอบจึงโทรไปหาดอกโศกแต่กลับพบว่าดอกโศกเอาโทรศัพท์ทิ้งไว้กับสมปอง สมปองได้แต่ให้กำลังใจและบอกให้อัศนัยพยายามหาดอกโศกให้พบ
มิสซิสเบนส์ชวนดอกโศกไปทานข้าวกับครอบครัวเพื่อนด้วยกัน แต่ดอกโศกปฏิเสธเพราะรู้ดีว่าป้อมจะถูกทิ้งไว้คนเดียว จึงไม่ยอมไปและชวนป้อมออกไปหาอะไรกินด้วยกัน จนไปเจออัศนัยเข้าโดยบังเอิญจนได้ อัศนัยพยายามขอร้องดอกโศกอีกครั้งขณะที่ดอกโศกพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล
“ดอกโศก ดอกโศกจ๋า คุณนัยไม่ยอมเสียดอกโศกให้ใคร (มองหน้าแน่วนิ่ง) ใครจะมาเอาดอกโศกไปไม่ได้ คุณนัยจะไม่ยอมเด็ดขาด”
“ไม่มีใครเอาดอกโศกไป ดอกโศกไม่เป็นของใคร”
“ดอกโศก สัญญาจริง จริงๆ นะ ดอกโศก”
“แค่ดอกโศกก็ไม่เป็นของคุณนัย เป็นของคุณนัยไม่ได้”
อัศนัย รู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้าย จ้องหน้าดอกโศกนิ่งนานก่อนจะทรุดตัวลงนั่งจากที่คุกเข่าอยู่มือหลุดจากมือดอกโศก หลุดลอยพร้อมๆ กับหัวใจที่หลุดลอยไป ฝ่ายเอ็ดดี้เองก็เสียใจไม่สามารถเอาชนะใจดอกโศกได้เลย
อัศนัยกลับไปโหมงานอย่างหนักเพื่อลืมความเศร้า ดอกโศกบอกกับเอ็ดดี้ตรงๆ ว่าคงรักเขาไม่ได้ แต่เอ็ดดี้ก็เป็นเพื่อที่ดีที่สุด มิสซิสเบนส์บอกให้เอ็ดดี้กลับไปหาครอบครัวบ้าง ป้อมมองดอกโศกที่ยังคงเศร้าซึมก่อจะโทรไปบอกอะไรบางอย่างอัศนัยว่าอยู่ที่ไหน อัศนัยบึ่งมาดอกโศกทันที ขณะที่ป้อมรีบโทรไปบอกข่าวดีกับสมปอง
“ดอกโศกมีเรื่องที่จะบอกคุณนัย มีสิ่งหนึ่งที่ดอกโศกอยากทำและต้องทำให้คุณนัย เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณนัยเป็นรักเดียว รักแรก รักสุดท้ายของดอกโศก”
ต่อ 2
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 187 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดอกโศกอวสาน ขอบคุณ คุณรอที่รอตอนจบเหมือนกัน
สำหรับ ลิงค์ที่ให้ดาวโหลดค่ะ
เริ่มพิมพ์ 23:58 น เสร็จ 00:27 น
ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่บทละครโดยย่อ แต่ก็ไม่ต้องรออีกต่อไปค่ะ

V
V
V
ดอกโศก อ้น โอ๋ รีบมาตามเสียง ดอกโศกมาทันพอดี ประคองแม่ที่ถูกอุ๊ผลักล้มลง อุ๊ไล่ปรียากมลและพยายามให้ตระกูลบอกว่าไม่มีอะไรด้วย เพ็ญพักตร์ไม่สนใจจะพาลูกออกไป
“อุ๊ แม่ต้องเลิกกับคุณพ่อ คุณพ่อทำผิดไปมีผู้หญิงคนอื่นแม่ยอมไม่ได้ อุ๊โตขึ้นอุ๊ก็ต้องไม่ยอมเหมือนกัน อย่าลืมที่แม่บอกเมียหลวงก็ต้องไม่เป็นเมียน้อยก็ต้องไม่เป็น ไม่งั้นผู้ชายก็มีอำนาจอยู่บนหัวผู้หญิง เขาจะเหยียบย่ำยังไงก็ได้”
“คุณพ่อ คุณพ่อมีเมียน้อยเป็นเค้ารึเปล่า”
“ฉันขอบอกนะว่าพ่อของเธอน่ะไม่ได้อยู่ในสายตาของฉันเลย บอกให้แม่ของเธอเอากลับไปเถอะ เขาก็มีประโยชน์กับแม่เธอเหมือนกันนี่เวลาเหงาหงอยน่ะ”
“ปรียากมล”
“ก็อย่างที่ฉันพูด ฉันพูดมาอย่างนี้ตั้งหลายหนแล้วนี่ว่าให้คุณสงสารเมียคุณ”
“ไปนะ ไปให้พ้น ชั้นเกลียดแก ชั้นเกลียดลูกแกด้วยไปให้พ้นทั้งแม่ทั้งลูก อย่ามานับญาติกัน อย่ามาเกี่ยวข้องกัน ชาตินี้ไม่ต้องมาเห็นหน้ากัน”
“นึกเหรอว่าชั้นไม่เกลียดพวกเธอ ตั้งแต่ตาเธอลงมาถึงแม่เธอ ยายเธอด้วย ตาของเธอเขานันแหละต้นเรื่องจะบอกให้ถ้าเค้าไม่มีกิเลสตัณหาเรื่องก็ไม่เกิดหรอก กลับเถอะ ไม่ควรมาเหยียบที่นี่อีก ที่นี่มันคือนรก นรกในใจของคนที่อยู่บ้านนี้ทุกคน”
ต่อ 1
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 186 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปว่าจบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้งใช่ไหม..ขอบคุณที่สปอยล์

อยากรู้ตอนจบว่าจบยังไงแค่นี้แหละ..บ๊ายบายเวปจอมโกหกหลอกลวง ขี้เกียจรออ่านแล้ว เดี๋ยวดูในละครทีเดียว อีกไม่กี่วันก็จบแล้ว..555..
5656
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 185 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้ามานี่มาอ่านความเห็นนะ สนุกกว่าบทละครอีก
เรื่องอื่นไม่มีความเห็นมากมายอย่างนี้เลย
และตอนนี้ก็รู้ตอนจบแล้ว
ชิยัยดอกโศก หนังสือหนังหาไม่เรียนมันแล้ว นึกว่าจะแน่ เธ่อเอ๊ย
ความเห็นสนุกกว่า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 183 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อุ๊ร้องกรี๊ดเพราะรู้แล้วว่าตระกูลมีอะไรกับปรียากมล
อุ๊ไปขอให้สุดสวยช่วยตระกูลด้วยเรื่องโกงอัศนัย เพราะเพ็ญพักตร์ไม่ช่วยตระกูลแล้ว แถมบังคับตระกูลเซ็นหย่าด้วย
ดอกโศกปฏิเสธเอ็ดดี้
อัศนัยโหมทำงาน จะได้ไม่มีเวลาไปทุกข์มาก
ป้อมเห็นใจดอกโศก ติดต่ออัศนัยให้มาพบดอกโศก
ตกลง 2 คนแต่งงานกันเรียบง่าย มีปรียากมลมาร่วมงานด้วย
เฮ้อ ไม่น่าจะจบแบบนี้...
คิดว่าสามีเราเคยจูบกับแม่ แค่นี้...ก็กลุ้มแล้ว
ศัลยาทำไปได้...
สรุปย่อจากคนอัพเดลินิวส์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 182 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กด F5 ทีไร ปวดใจทุกที ให้ตายเหอะ อยู่ ตปท.ซื้อเดลินิวส์ไม่ได้เหมือนกันค่ะ
มินิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 179 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าเค้ามาถ่ายละครกัน ตอนพักเช้าลงมาเห็นเด็กนักเรียนมุงข้างโบสถ์กัน
เราก็เลยถามเพื่อนว่า เค้าดูอะไรกัน เพื่อนเราก็บอกว่า มาถ่ายละครดอกโศกตอนจบกัน
แล้วพอพักเที่ยงนักเรียนก็ไปดูกันเหมือนเดิม พอครูเรียกเข้าแถว พี่ป้อง ก็เดินออกมาจากในโบสถ์ แล้วก็โบกมือให้ แล้วเดินกลับเข้าไป เด็กนักเรียนก็วิ่งไปแล้วก็โดนพี่ทีมงานกันไว้ แล้วพี่ป้องก็เดินกลับออกมาอีก เดินลงมาข้างล่างเลย เด็กนักเรียนก็วิ่งไป(รวม จขกท. ด้วยนะ 55) พี่ป้องบอกไม่ให้พี่ทีมงานกันเด็กนักเรียนไว้ แล้วเค้าก็มายืนกลางกลุ่มเด็กนักเรียนแล้วก็ให้พี่ทีมงานถ่ายรูป แล้วพี่ป้องก็เดินกลับเข้าโบสถ์ตามเดิม นักเรียนที่วิ่งไป+จขกท. ก็ต้องกลับไปเข้าแถวขึ้นเรียน พอตอนขึ้นบันได เราก็เห็น พี่เซน พี่เฌอเบลล์ พี่เจี๊ยบ เดินเข้าโบสถ์ไป ทั้งสามคนน่ารักมาก

ปล. เค้าขอโทษด้วยที่ไม่มีรูป ถ่ายไม่ทัน+ตัวเตี้ยไป
ลอกมาฝาก เผื่อใครจะเดาต่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 178 +54 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านจากเวปไม่ไหวแล้วค่ะ ไปซื้อเดลินิวส์ฉบับวันพรุ่งนี้มา เค้าอวสานละ แต่เป็นอย่างย่อนะคะ ถ่ายรูปมาให้อ่านกัน(อย่างย่อ)ไปโหลดได้จากลิ้งค์นี้เลยค่า http://www.mediafire.com/?w386h8e0k3ldmd9
คิดว่ากว่าเวปจะมาลง(แบบละเอียด)คงอีกสองสามวัน สปอยล์ด้วยอย่างย่อไปก่อนนะคะ T^T
คนที่รอตอนจบเหมือนกัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 177 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จำนวนคนอ่าน 405864 คน
กด refresh ทุกวินาที จำนวนคนอ่านเพิ่มๆๆๆขึ้นเรื่อยๆ อย่างน่าตกใจ สงสัยจะรอให้ถึง 1 ล้าน

เราน่าจะไปสร้าง page facebook แล้วแบ่งเวรกันมา refresh จะได้ไม่เสียเวลาคนทั้งประเทศ ถ้ามีมา post เมื่อไหร่ก็จะได้บอกใน facebook ให้ notify via email

เพราะท่าทางจะอีกนานกว่าจะมา ...
รักดอกโศก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 173 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในเดลินิวส์มีตอนจบแล้วนะครับ
O_pae_ra@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 167 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ลงก็ไม่ง้อแล้ว เดลินิวส์ 10 บาท ก็อ่านตอนจบได้เหมือนกันจะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น
Napaporn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 158 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
wm@manager.co.th
02- 6294488
noon_rnb@me.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 156 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลองเข้าไปดูที่หน้าละครออนไลน์วันที่ 2 กับ 3 ก็มาอัพเดตเรื่องอื่นๆ แล้วทำไมเรื่องดอกโศกถึงไมอัพเดตล่่ะ?? เว็ปนี้ทำน่าเกลียดจริงๆ!!!
เว็ปนี้น่าเกลียดมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 155 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โกหกตกนรก:-(
เซ็ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 153 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้ามาดูทุกวัน วันล่ะหลายๆรอบ แต่ก็ไม่มีไรเพิ่ม ทำไรไม่ได้นอกจากทำใจ รอแล้วก็รอต่อไป แค่สองตอนสุดท้ายถ้าจะไม่ลงเพิ่มก็บอกได้นะ จะได้ไม่ต้องรอ
เหนื่อยจิต
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
หน้าแสดงความเห็นที่ 4 จากทั้งหมด 4 หน้า
หน้าที่แล้ว
4 | 3 | 2 | 1
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014