หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มารยาริษยา

มารยาริษยา ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 29 มิถุนายน 2555 07:56 น.
1 | 2
หน้าถัดไป
มารยาริษยา ตอนที่ 8
       มารยาริษยา ตอนที่ 8
       
       ขณะเดียวกันเพียงดาวก็อยู่สภาพน้ำตานองหน้า แต่เป็นน้ำตาแห่งความอาดูรของคนหัวใจสลาย เพียงดาวนั่งส่องกระจกที่โต๊ะเครื่องแป้ง
       
       “ชั้นไม่มีค่าอะไรเลย ทุกคนถึงทิ้งชั้นไป”
       เพียงดาวหยิบใบมีดโกนที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมามอง
       “คราวนี้จะไม่มีใครจากชั้นไปอีกแล้ว”
       เพียงดาวมองจ้องใบมีดโกนในมือ ตัดสินใจบางอย่าง
       
       อีกด้านหนึ่ง บทรักอันร้อนแรงกำลังโลดลิ่วโผนทะยานตามแรงราคะในหัวใจสองดวง โอมผลักประตูห้องนอนดันร่างดีนี่เข้าไปด้านใน
       สองคนเข้ามาในห้องแล้วยืนกอดจูบกันอย่างร้อนแรงราวกับคนกระหายหิว
       
       เพียงดาวมองจ้องใบหน้าตัวเองที่นองไปด้วยน้ำตาในกระจก ดวงตาเลื่อนลอย เหมือนคนไร้สติ
       วินาทีนั้นเองก็มีเลือดสีแดงฉานพุ่งขึ้นอย่างแรง และสาดไปที่กระจกและใบหน้าของเพียงดาว
       เพียงดาวนัยน์ตาลอยเคว้งคว้าง ค่อยๆ ยกมือข้างที่ใช้ใบมีดกรีดข้อมือตัวเองขึ้นไปไล้ลูบรอยเลือดที่เลอะหน้ากระจกให้ปิดทับเงาตัวเองที่สะท้อนในกระจก
       เหมือนกับจะบอกว่านับแต่นี้จะไม่มีดาวอีกแล้ว
       เลือดไหลไม่หยุด เพียงดาวเริ่มอ่อนล้าโรงแรงมากขึ้น และพยุงตัวเองไม่อยู่ ล้มลงทันที
       
       ดีนี่ผลักโอมล้มลงนอนบนเตียง สองคนกอดจูบนัวเนียกันบนเตียงเนื้อแนบเนื้อแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน
       ขณะที่ร่างของเพียงดาวนอนกองอยู่ที่พื้น อย่างเดียวดาย และอ้างว้าง เลือดสีแดงฉานไหลนองเต็มพื้นห้องนอนไปหมด
       ทางด้านอู๋ยืนจิกชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ในผับ
       แต้วมองอย่างเซ็งๆ หยิบมือถือในกระเป๋าขึ้นมา กดดูเห็นเป็นฝากข้อความเสียง แต้วเปิดฟัง เป็นเสียงของป้านุช
       “คุณดาวกับคุณโอมทะเลาะกันหนักมาก คุณแต้วมาดูคุณดาวหน่อยนะคะ ท่าทางไม่ดีเลย”
       แต้วตกใจรีบไปดึงอู๋ออกมา อู๋หงุดหงิดกำลังจะได้ผู้ชายติดมือกลับบ้านอยู่แล้ว
       
       “อะไรเนี่ยยัยป้า ชั้นกำลังจะได้ผู้ชาย”
       “ดาวกับโอมทะเลาะกัน ป้านุชบอกว่าท่าทางไม่ดี”
       “ว๊าย”
       คราวนี้อู๋เป็นฝ่ายดึงแต้วไปขึ้นรถทันที
       
       แต้วขับรถมาตามทางอย่างร้อนใจ ในขณะที่อู๋พยายามโทร.หาเพียงดาว
       “ดาวยังไม่รับเลยแต้ว”
       แต้วยิ่งร้อนใจ แล้วรีบเหยียบคันเร่ง
       
       อู๋กับแต้วขับรถเข้ามาจอด แล้วรีบวิ่งเข้าบ้าน สองคนตะโกนเรียก
       “ดาวๆๆ”
       แต้วเปิดประตูเข้ามาในห้องรับแขก เห็นข้าวของในบ้านเกลื่อน กระจัดการจาย แต้ว กะอู๋ตกใจ
       “แต้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น ชั้นใจไม่ดีเลย” อู๋ตกตะลึง
       แต้ว กะอู๋ใจเสีย รีบวิ่งขึ้นไปข้างบนบ้าน พร้อมกับตะโกนเรียกเพียงดาวตลอดเวลา
       “ดาวๆๆ!!”
       
       แต้ว กะอู๋เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน เจอร่างเพียงดาวนอนจมกองเลือดอยู่ สองคนช็อค ตกตะลึงร้องเรียงเพียงดาวสุดเสียง
       “ดาว!!”
       อู๋ตั้งสติได้รีบถลาเข้าไปปลุกเพียงดาว
       “ดาวๆ”
       อู๋ร้องไห้ ช้อนอุ้มร่างเพียงดาวขึ้น
       “ดาว อย่าเป็นอะไรนะดาว”
       อู๋อุ้มเพียงดาวลงมาจากบนบ้านแล้วพาไปขึ้นรถแต้วตามติด แล้วรีบขึ้นรถขับรถออกไป
       
       สองคนพาร่างไร้สติของเพียงดาวมาส่งถึงโรงพยาบาลแล้ว เจ้าหน้าและพยาบาลกำลังเข็นร่างดาวที่นอนอยู่บนเตียง แต้วกะ อู๋ที่เลือดเปรอะตัวไปหมดวิ่งเกาะข้างเตียงตามไป
       “ดาว อย่าเป็นอะไรนะดาว” แต้วใจเสีย
       พยาบาลเข็นเพียงดาวเข้าห้องฉุกเฉินไป
       แต้ว กับอู๋หยุดอยู่หน้าห้อง อู๋ทรุดตัวลง ร้องไห้โฮอย่างไม่อายใคร
       
       “ทำไมดาวมันทำอย่างนี้ล่ะแต้ว”
       แต้วไม่รู้จะทำยังไง กอดอู๋ร้องไห้กันระงม
       
       รุ่งเช้าดีนี่นอนอยู่ข้างๆ โอม สีหน้าอิ่มเอมหลับตาพริ้ม
       โอมรู้สึกตัว ลืมตาตื่นขึ้นมา มองไปรอบๆ รู้ว่าไม่ใช่ห้องตัวเอง โอมเห็นดีนี่นอนหลับอยู่ โอมตกใจแทบช็อค
       “ดีนี่!”
       โอมพยายามตั้งสติ คิดหยุดทบทวนแล้วละอายใจ
       ดีนี่ยังคงหลับอยู่อย่างนั้น
       โอมหยิบมือถือขึ้นมาดู เห็นมือถือปิด รู้สึกฉงน
       โอมกดเปิดเครื่อง เห็นว่ามีเบอร์ที่โทร.เข้ามาหลายสาย เป็นสายแต้วโทร.มา กว่า 20 สาย โอมตกใจสังหรณ์ว่าอาจมีเรื่องร้าย รีบกดมือถือ
       “ฮัลโหลพี่แต้วครับ พอดีมือถือผมดับไป มีอะไรรึเปล่าครับ....” ฟังแล้วตกใจ “อะไรนะครับ!!”
       
       โอมวางสาย รีบลุกขึ้นหยิบเสื้อมาสวมอย่างร้อนรน จังหวะหนึ่งแหวนในกระเป๋าเสื้อโอมหล่นลง กลิ้งไปใต้โต๊ะเครื่องแป้งดีนี่ โอมไม่ทันเห็น รีบออกไปเร็วรี่
       
       ไม่นานหลังจากนั้นโอมวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาที่หน้าห้องไอซียู เจอแต้ว อู๋ที่ยืนอยู่ โอมเห็นสภาพแต้ว กะอู๋เปื้อนเสื้อผ้าเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด โอมยิ่งตกใจ
       “พี่แต้ว ป้าอู๋ คุณดาวเป็นยังไงบ้างครับ!!”
       อู๋ของขึ้นด้วยความโมโห “โอมหายไปไหนมาทั้งคืน แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน ทะเลาะอะไรกันขนาดนี้ ทำไมดาวมันถึงทำขนาดนี้!”
       โอมหน้าเจื่อนจ๋อย ท่าทีอึกอัก “ผม..คือ...”
       “โอมรู้รึเปล่า ถ้าเมื่อคืนพี่สองคนไปไม่ทัน ดาวเค้าคงไม่อยู่กับเราแล้วล่ะ” น้ำเสียงแต้วสั่นเครือด้วยความสะเทือนใจ
       “แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไงครับ?”
       “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนเข้าไปก็เห็นยัยดาวนอนจมกองเลือดแล้ว” แต้วเล่า
       โอมหน้าซีด “แล้วตอนนี้คุณดาวไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมครับ”
       อู๋บอกทันที “ดาวปลอดภัยแล้วแต่ยังไม่ฟื้น เลือดออกเกือบหมดตัวขนาดนั้น คงไม่ฟื้นง่ายๆ หรอก”
       โอมอึ้งพูดอะไรไม่ออก ผลุนผลันเข้าห้องไอซียูไป
       เพียงดาวนอนสลบไสล ใบหน้าซีดขาว โอมเข้ามายืนมอง โน้มหน้าลงกระซิบเรียกเบาๆ
       “คุณดาว”
       ปลายนิ้วโอมสัมผัสที่แก้มเพียงดาวอย่างนุ่มนวลแผ่วเบา ทะนุถนอม
       โอมอัดอั้นเหลือเกินแล้ว “ผมขอโทษนะครับคุณดาว”
       ชายหนุ่มทรุดลงนั่งฟุบหน้าไปกับเตียง กลั้นก้อนสะอื้น
       
       ขณะเดียวกันดีนี่พลิกตัว อมยิ้มหันมาด้านที่โอมนอนอยู่ เอื้อมมือไป แต่เจอเพียงความว่างเปล่า ดีนี่ลืมตามองไปรอบๆ
       “โอม ตื่นแล้วเหรอคะ”
       ไม่มีเสียงตอบ ดีนี่ขมวดคิ้ว เอื้อมมือไปหยิบเสื้อเชิ้ตตัวยาวที่ถอดทิ้งไว้มาใส่ แล้วลุกจากเตียง
       “โอม...”
       ดีนี่เดินออกมาหาโอมข้างนอกห้องนอน
       “โอมคะ...”
       ดีนี่มองไปรอบๆ ห้องแต่ทุกอย่างว่างเปล่า ดีนี่แน่ใจว่าโอมกลับไปแล้ว ดีนี่โกรธที่โอมหายตัวไปไม่บอกกล่าว
       
       โอมเดินออกมาจากห้องไอซียู ทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง
       อู๋ กะแต้วที่นั่งอยู่แถวนั้นหันมามอง เห็นโอมซบหน้าลงกับฝ่ามือ อู๋ถอนใจ เดินมามาใกล้ๆ โอม
       “ดาวเค้าคงไม่เป็นอะไรหรอกโอม อย่ากลุ้มไปเลย”
       โอมถอนใจ พูดไม่ออก
       “ป้าต้องขอโทษโอมนะ ที่พูดไม่ดีกับโอม ป้ากำลังเสียใจเรื่องยัยดาวก็เลยหงุดหงิดไปหน่อย”
       “ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเข้าใจว่าป้าอู๋กับพี่แต้วรักคุณดาวมาก ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ..”
       แต้วถือโอกาสถาม “แล้วดาวกับโอมมีเรื่องอะไรกัน ดาวถึงได้คิดสั้นขนาดนี้”
       “คุณดาวเค้าเจอต่างหูดีนี่ตกอยู่ในรถน่ะครับ” แต้ว กะอู๋ชะงักกึก “ดีนี่เค้าไม่สบาย ผมเลยพาเค้าไปโรงพยาบาล คุณดาวเลยโกรธที่ผมให้คนอื่นนั่งรถก่อนเค้า”
       แต้วถอนหายใจ “โธ่ดาว เมื่อไหร่จะเลิกระแวงโอมสักที”
       “นั่นน่ะสิ ถ้าโอมจะมีอะไรกับดีนี่มีไปนานแล้ว ก็เห็นอยู่ว่าโอมไม่ได้สนใจดีนี่เลย” อู๋ว่า
       โอมอึ้งหน้าเสีย รู้สึกละอายใจ
       “แล้วนี่โอมหายไปไหนมาทั้งคืน พี่โทร.ติดต่อก็ไม่ได้” แต้วถาม
       โอมไม่รู้จะตอบยังไง “คือผม...”
       จังหวะนั้นหมอเจ้าของไข้เดินเข้ามา หน้าตายินดี
       
       “ดาวเป็นยังไงบ้างคะคุณหมอ” แต้วถามอย่างร้อนใจ
       “คนไข้ฟื้นแล้วครับ”
       สามคนรีบเข้าห้องไอซียูไปทันที
       
       เพียงดาวฟื้นแล้ว แต่นัยน์ตายังดูเลื่อนลอย
       โอม อู๋ แต้วเดินเข้าไป โอมเดินเข้าไปติดเตียง
       โอมเรียกเบาๆ “คุณดาวครับ”
       เพียงดาวมองจ้องโอมแน่วนิ่ง ยิ้มน้ำตาคลอ
       “โอม โอมกลับมาแล้วใช่ไหม ชั้นดีใจจัง”
       โอมเองก็สะเทิอนใจจนน้ำตาคลอ “ผมกลับมาแล้วครับ ผมขอโทษ ผมจะไม่ทิ้งคุณไปอีก...คุณดาวอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ...ผมขอร้อง”
       เพียงดาวน้ำตาไหลริน “ชั้นขอโทษ ชั้นผิดเอง ชั้นไม่น่าว่าโอมเลย ต่อไปนี้ชั้นจะเชื่อใจโอม จะไม่ระแวงโอมอีกแล้ว”
       โอมพูดอะไรไม่ออก สวมกอดเพียงดาวอย่างห่วงใย
       “อย่าทิ้งชั้นไปอีกนะโอม ชั้นอยู่โดยไม่มีโอมไม่ได้ ชั้นไม่เหลือใครอีกแล้ว นะโอมนะ...สัญญาสิ” เพียงดาวครวญคร่ำ
       “สัญญาครับ ผมจะอยู่กับคุณดาว ผมจะไม่ทำให้คุณดาวเสียใจอีก”
       โอมยิ้มให้เพียงดาว แต่นัยน์ตามีร่องรอยละลายใจ สำนึกผิด ส่วนเพียงดาวรู้สึกโล่งอกที่โอมกลับมาหา
       อู๋เข้ามาใกล้ๆ “ดาว...ชั้นดีใจนะที่แกฟื้นขึ้นมาได้ ชั้นใจจะขาดซะให้ได้ตอนเห็นแกนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น”
       “พี่อู๋ พี่แต้วคะ ดาวทำให้พี่ต้องลำบากอยู่เรื่อยเลย ดาวขอโทษนะคะ”
       “ถ้าดาวเป็นอะไรไป พี่กับอู๋จะทำยังไง อย่าทำอะไรบ้าๆ อย่างนี้อีกนะ พี่ขอร้อง...”
       
       แต้วน้ำตาร่วง เพียงดาวมีหน้าตาสุขสงบสบายใจมากขึ้น ขณะที่โอมครุ่นคิดหนักกังวลกับสิ่งที่ทำไปกับดีนี่เมื่อคืนนี้

มารยาริษยา ตอนที่ 8
       

มารยาริษยา ตอนที่ 8
       วันต่อมาดีนี่อยู่ในกองถ่ายละคร ท่าทางแค้นจัดขณะเอ่ยออกมา
       
       “มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คุณคิดหรอก ชั้นจะทำให้คุณเห็นว่าความโกรธแค้นของผู้หญิงมันเป็นยังไง”
       ดีนี่ก้าวเข้าไปประจันหน้ากับดิวพระเอกละครเรื่องนี้
       “คุณนี่มัน...” ดิวด่า
       “ทำไม ฉันทำไม...คุณคิดว่าจะชนะฉันได้เหรอ...ฉันจะ...”
       ดีนี่จะพูดแล้วชะงักลืมบท
       เสียงผู้กำกับตะโกนก้อง “คัต!!”
       “ขอโทษค่ะ”
       ผู้ช่วยบอกทีมงาน “พักก่อน พักกินข้าวก่อน ค่อยถ่ายต่อ”
       ดิวเดินไปหานิคกะเทยผู้จัดการส่วนตัว
       
       ผู้กำกับเดินมาพูดกับดีนี่ “ดีนี่หนูไม่สบายรึเปล่า หลายเทคแล้วนะ”
       “ขอโทษจริงๆ ดีนี่ปวดหัวน่ะค่ะ ขอโทษนะคะ ขอโทษทุกคนค่ะ” พลางหันไปไหว้ดิวกับนิค “ขอโทษนะคะพี่ดิว ขอโทษค่ะพี่นิคที่ทำให้ช้า”
       “ไม่เป็นไรหรอกจ้า ตอนที่พี่พาดิวมาเล่นละครเรื่องแรกหลายเทคกว่าดีนี่อีก อย่าไปเครียดๆ”
       นิคจ๊ะจ๋าแล้วพาดิวเดินออกไป
       
       ขณะพักกอง ป้ากบเดินมาหาดีนี่ที่นั่งอยู่ ป้ากบซับหน้าให้
       “เป็นอะไรจ๊ะดีนี่ ทำไมวันนี้หนูดูไม่มีสมาธิเลย”
       ดีนี่บอกหน้าเครียด “โอมเค้าไม่รับโทรศัพท์ดีนี่”
       ป้ากบถอนหายใจ “โอมอีกแล้ว...นี่หนูยังไม่ได้บอกป้าเลยนะว่า หลังจากที่หนูชักแล้วขึ้นรถโอม มีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม”
       ดีนี่ไม่ตอบ นึกถึงเรื่องฉากรักของตนกับโอม
       ป้ากบมองดีนี่สงสัย “มันมีอะไรต่อจากนั้นใช่ไหม หนูบอกป้ามาสิ”
       “ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะป้า”
       “นี่ดีนี่ ถ้าหนูเก็บเรื่องโอมมาคิดทำให้เสียงานแบบนี้ ป้าว่ามันชักจะไม่ดีแล้วนะ ตอนนี้หนูกำลังดัง งานก็เยอะแยะ จะไปอะไรกับผู้ชายคนเดียว”
       “ก็ดีนี่รักเค้า”
       
       “รักๆๆ รักแล้วมาเล่นละครไม่ได้ เสียการเสียงานแบบนี้จะรักไปทำไม ถ้าระหว่างผู้ชายกับงาน ป้าว่าหนูควรจะเลือกงานเป็นหลักนะ”
       “ก็ป้าไม่เคยมีความรักน่ะสิคะ ป้าถึงคิดแบบนี้” ป้ากบชะงัก
       
       “ก็ถ้าหนูรักเค้าแล้วเค้ารักหนูตอบ ป้าจะไม่ขวางเลย แต่นี่ก็เห็นอยู่ ลงทุนทำไปตั้งหลายอย่างแล้ว เค้าไม่ได้อะไรกับหนูเลย”
       ดีนี่เครียดหนัก “แต่ดีนี่มั่นใจว่าดีนี่จะทำให้โอมรักดีนี่ได้ ดีนี่รักโอม ถ้าป้ากบไม่เห็นด้วย ป้ากบไม่ต้องยุ่งเรื่องนี้ก็ได้ค่ะ”
       ป้ากบอึ้ง “แต่ดีนี่...”
       ดี่นี่สำทับ เริ่มแสดงธาตุแท้ออกมา “ดีนี่โตแล้ว ดีนี่รับผิดชอบชีวิตเองได้ค่ะ”
       ป้ากบงงว่าดีนี่ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ และงงกับท่าทางที่ก้าวร้าวของดีนี่
       
       เลิกกองเย็นนั้น ดีนี่ท่าทางหงุดหงิดยืนกดมือถือหาโอมระวิง แต่โอมไม่รับสาย ดีนี่หงุดหงิดเดินไปขึ้นรถแล้วขับรถออกไปทันที
       ป้ากบเดินออกมาเห็นรถดีนี่แล่นออกไป
       “อ้าวดีนี่กลับแล้วเหรอ ไปไหนของเค้า!!”
       
       แม่อ้อยกำลังเก็บอุปกรณ์สอนทำดอกไม้ ดีนี่ถือถุงสายไหมเข้ามา
       “สวัสดีค่ะคุณแม่ พอดีดีนี่ไปถ่ายละครที่อยุธยาเลยซื้อสายไหมมาฝาก”
       “ไปไหนก็ซื้อแต่ของกินมาฝาก เนี่ยแม่น้ำหนักขึ้นแล้วนะ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าคุณแม่น้ำหนักขึ้น เดี๋ยวดีนี่จะพาเข้าคลาสโยคะ”
       แม่อ้อยยิ้มขำอย่างเอ็นดู ดีนี่สอดส่ายสายตามองหาโอม
       “โอมยังไม่กลับเหรอคะ”
       “โอมเค้าบอกว่าคุณดาวไม่สบายเข้าโรงพยาบาล โอมต้องไปดูแลคุณดาวน่ะ”
       “อ๋อ อยู่กับพี่ดาวเหรอคะ”
       ดีนี่ตาวาว แค้นจัด
       
       ดีนี่พาตัวเองมานั่งในรถ สีหน้าถมึงทึงแค้นทั้งโอมและเพียงดาว
       “ดีกันแล้วก็ถีบหัวส่ง มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกโอม”
       
       วันเดียวกัน อามระบายความเครียดเรื่องน้องใบเฟิร์นสาวเฟซบุ๊ค ด้วยการมาเรียนชกมวย เวลานั้นท่าทางโกรธจัด ใส่นวมกำลังเตะ ต่อยกระสอบทรายอยู่
       อามเตะมาตั้งแต่บ่ายแล้วจนเย็นย่ำ โดยมีฝ้ายจับกระสอบทรายให้อาม
       “ไอ้อามพอเถอะ แกเตะตั้งแต่บ่ายแล้วนะ”
       “ชั้นไม่เข้าใจ คนอะไรทำไมถึงได้โกหกกันเก่งขนาดนี้”
       “เค้าอาจจะมีเหตุผลก็ได้ ใจจริงเค้าอาจจะไม่ได้อยากโกหกแก” ฝ้ายว่า
       “เหตุผลอะไร แกลองพูดให้ชั้นฟังหน่อยสิ
       ฝ้ายพูดไม่ออก อามเดินไปนั่งท่าทางเหนื่อยๆ ฝ้ายเอาน้ำมาให้
       อามดื่มน้ำแล้วเอาน้ำล้างหน้า
       “เค้าใจร้ายมากเลยนะฝ้าย ที่เอาความรู้สึกของชั้นมาล้อเล่น เค้าทำไปแล้วได้อะไร”
       “บางทีเค้าอาจจะเสียใจอยู่ก็ได้” ฝ้ายหน้าเจื่อน
       “โกหกเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้ จะเสียใจอะไร คงสะใจมากกว่า แกมันไม่ใช่คนขี้โกหกแบบเค้า ตามเค้าไม่ทันหรอก ชาตินี้อย่าให้ชั้นเจอคนแบบนี้อีกเลย”
       อามลุกขึ้นไปต่อยพันชิ่งบอล
       ฝ้ายมองอามเห็นว่าอามทั้งโกรธทั้งเสียใจ ฝ้ายยิ่งรู้สึกผิด
       
       โอมนั่งข้างเตียงมองเพียงดาวที่นอนให้หมอตรวจอาการอยู่อย่างห่วงใย
       “แผลโดนบาดเส้นเลือดใหญ่แล้วเสียเลือดมากขนาดนั้น ถ้าเพื่อนคุณพาส่งโรงพยาบาลช้าอีกนิดเดียวอาจจะไม่รอดนะครับ”
       โอมจับมือเพียงดาวกุมไว้ให้กำลังใจ
       “มีอย่างนึงที่ผมอยากจะบอกคุณดาวนะครับ ชีวิตคนเรามีค่ามาก ผมอยากให้คุณได้เห็นคนไข้ที่เค้าต้องต่อสู้ทุกวิถีทางเพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแค่เดือนหรือสองเดือนก็ยังดี แล้วนี่คุณมีทุกอย่างพร้อมขนาดนี้ ทำไมถึงได้คิดจะทำลายมันให้สั้นลงล่ะครับ” หมอว่า
       เพียงดาวนึกละอาย “คือ...ชั้น...”
       “รับปากนะครับว่าจะไม่คิดสั้นแบบนี้อีก ไม่อย่างนั้นคราวหน้าคุณอาจจะไม่โชคดีอย่างนี้อีกก็ได้” หมอยิ้มบอก
       “ค่ะ”
       หมอเดินออกไป เพียงดาวถอนใจยาว
       
       โอมขยับดึงผ้าห่มคลุมตัวให้เพียงดาว
       “นอนซะเถอะครับคุณดาว อย่าคิดมากเลย ผมจะนั่งเป็นเพื่อนคุณอยู่ตรงนี้ หลับเถอะครับ ไม่ต้องห่วง”
       โอมกุมมือเพียงดาวแต่ตาเหม่อลอย เพียงดาวค่อยๆ หลับไปเพราะฤทธิ์ยา
       ทันใดนั้นเสียงข้อความมือถือดัง โอมเปิดดู
       “มาหาดีนี่ที่คอนโดด้วย ไม่อย่างนั้นดีนี่จะไปหาที่โรงพยาบาล”
       โอมอึ้ง หน้าเครียด
       
       ค่ำนั้นขณะที่ดีนี่จัดอาหารรอโอมอยู่ ได้ยินเสียงเคาะประตู ดีนี่ดีใจรีบไปเปิดประตู โอมเดินเข้ามา ดีนี่เข้าไปสวมกอดอย่างรักใคร่
       โอมค่อยๆ แกะดีนี่ออก ดีนี่ชะงักไปนิดหนึ่ง
       “ทานข้าวก่อนนะคะโอม ดีนี่ทำไว้ให้ตั้งหลายอย่าง”
       ดีนี่ดึงโอมไปที่โต๊ะกินข้าว
       
       โอมขืนตัว ถอนหายใจแล้วตัดสินใจพูด
       “ฟังนะดีนี่ ผมขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้น ผมเสียใจจริงๆ”
       “แค่ขอโทษหรือคะ โอมทำเหมือนกับว่าโอมแค่เดินเหยียบเท้าดีนี่แล้วก็ขอโทษ นี่เรื่องของเรามันไม่มีความหมายอะไรมากไปกว่านั้นเลยใช่ไหมคะ”
       โอมอึดอัด “อย่าพูดอย่างนั้นสิครับ ดีนี่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น...แต่ผมไม่รู้จะพูดยังไง ผมยอมรับผิดทุกอย่าง ผมผิดเองที่เมาจนขาดสติวันนั้น”
       ดีนี่รู้สึกเจ็บปวด น้ำตาคลอ “ตกลงที่โอมทำไปก็เพราะความเมาใช่ไหม ดีนี่เข้าใจผิดเองที่คิดว่าโอมมีความรู้สึกดีๆให้กับดีนี่ เรื่องมันถึงได้เกิดขึ้น แต่ที่แท้ก็เป็นเพราะความเมา มันไม่มีความหมายอะไรเลย”
       “มันไม่ใช่อย่างนั้น... ผมขอโทษ แต่ผมรักคุณดาว ผมทิ้งเค้าไปไม่ได้คุณรู้ไหมคืนที่เราอยู่ด้วยกัน คุณดาวเค้าเชือดข้อมือตัวเอง เค้าจะฆ่าตัวตาย เค้ายอมตายดีกว่าจะให้ผมจากไป ผมทิ้งเค้าไปไม่ได้”
       โอมอธิบาย แต่ดีนี่ไม่ฟัง
       “แต่โอมทิ้งดีนี่ได้ พี่ดาวเค้ายอมตายเพื่อโอม ดีนี่ก็ทำได้เหมือนกัน”
       ดีนี่คว้ามีดมาจะกรีดข้อมือ
       โอมตกใจ
       “ดีนี่!”
       โอมเข้าไปแย่งมีดจากมือ ดีนี่ดิ้นขัดขืน สองคืนยื้อมีดกัน โอมปัดจากมีดหลุดจากมือดีนี่
       ดีนี่กอดโอมแน่น
       “ดีนี่รักโอม ดีนี่รักโอม”
       “ผมขอโทษยังไงผมก็รักคุณดาว ไม่ใช่แค่เค้าขาดผมไม่ได้ แต่ตอนที่เค้าเกือบตาย ทำให้ผมรู้ตัวว่าผมเองก็ขาดเค้าไม่ได้เหมือนกัน ผมขอโทษ ดีนี่จะโกรธจะเกลียดอะไรผมก็ยอม”
       โอมออกไปทันที
       ดีนี่แค้นจัด กรีดร้องลั่นปัดข้าวของกระจัดกระจาย วิ่งเข้าห้องนอน ไปทำลายข้างของในห้องนอนตัวเองอีก ก่อนจะทรุดตัวลง ร้องไห้ด้วยความแค้นใจ
       ทันใดนั้นดีนี่เหลือบไปเห็นแหวนของเพียงดาวตกอยู่ใต้โต๊ะเครื่องแป้ง ดีนี่หยิบขึ้นมาดู
       
       เห็นด้านในของวงแหวนสลักชื่อเพียงดาวอยู่ ดีนี่ยิ้มสะใจ

1 | 2
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มารยาริษยา ตอนที่ 13 (ต่อ)
มารยาริษยา ตอนที่ 12
มารยาริษยา ตอนที่ 11
มารยาริษยา ตอนที่ 10
มารยาริษยา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 8 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 6 คน
75 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
25 %
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีมากเพราะได้รู้ล่วงหน้าก่อนละครจะออนแอร์เผื่อไม่มีเวลาดูละครอ่านก่อนก็รู้ก่อน555+
aoy 1967@hot mail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลุ้นตั้งนานว่าโอมจะเสร็จดีนี่เมื่อไหร่ ในที่สุดก็สมใจ 555
ว่าแล้วเชียว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กรรมเริ่มตามดีนี่แล้ว
ผู้ติดตาม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พิ้งกี้เล่นได้สมบทบาทมาก เอ๊ะหรือว่าไม่ต้องแสดงแค่นำเอานิสัยส่วนตัวมาก็ตีบทแตกแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตกลงวันนี้ไม่มีให้อ่านต่อใช่มั้ยค๊ะ ไม่มีกฎเกณฑ์แน่นอนเลยเนอะ ถึงว่าคนถึงเบื่อเวปป์นี้
คนเริ่มเบื่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บ่ายโมงสิบหกนาทีของวันเสาร์ที่ สามสิบ มารออ่านรอบที่เจ็ดและ เมื่อไรคนพิมพ์จะมาซักทีอ่ะ
คนติดละคร
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมไม่เป็นเวลาเลยค๊ะ เนี่ยตั้งครึ่งวันแล้ว ยังไม่ลงต่ออีกน่ะค่ะ
kanchana@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
update ต่อเลยเลยคะ กะลังติดๆ
nuni
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอนานเกินไปแล้วมั้ยเนี่ย
kajeabza@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไม? ไม่ทำให้จบตอนเลยละ คนกำลังอิน
รอนานแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารเพียงดาวจัง ยังดีที่มีป้าอู๋กับพี่แต้วเป็นเพื่อนแท้

เกลียดนังโอม
อินจัด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กระปิด กระปอย จริงๆเลย
รออยู่นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อะไรเนียะ หน้า 2 มีแต่รูป เห่อ! คนเรา
นน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014