หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ปิ่นอนงค์

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 29 มิถุนายน 2555 17:46 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 10
       ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 10
       
       เหตุการณ์ที่ไร่ไพศาลเวลานั้น ใหญ่ยืนอยู่ข้างม้าคู่ใจ ยื่นมือให้ปิ่นอนงค์จับเพื่อจะให้ขึ้นไปนั่งด้านหน้าของม้า ปิ่นอนงค์ออกอาการเขินๆ
       
       “ปิ่นขอไม่นั่งได้มั้ยคะ”
       “ถ้าไม่นั่ง ฉันจะผูกเชือกให้ม้าลากเธอไป” ใหญ่ยิ้มกวนๆ “แล้วจะหาว่าผัวใจร้ายกับเมียไม่ได้นะจ๊ะ”
       ปิ่นอนงค์จ๋อย “ไหนคุณใหญ่เรียกปิ่นมา เพื่อให้ปิ่นช่วยทำงานไงคะ”
       “ก็นี่แหละงาน ส่งมือมา” ใหญ่คะยั้นคะยอ
       ปิ่นอนงค์ยอมส่งมือให้ ใหญ่ยกตัวปิ่นอนงค์ขึ้นนั่งบนหลังม้าสำเร็จ ตัวเองขึ้นนั่งข้างหลัง
       ใหญ่ควบพาม้ามาหยุดที่บริเวณทุ่งดอกไม้อันสวยงาม ชายหนุ่มชะลอม้าให้เยื้องย่างไปอย่างช้าๆ ปิ่นอนงค์มองวิวสวยเบื้องหน้า ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสดชื่น
       ใหญ่แอบมองใบหน้าปิ่นอนงค์แล้วยิ้มๆ เอ่ยขึ้นลอยๆ “สวย”
       ปิ่นอนงค์เหลียวมามองหน้าใหญ่ “อะไรนะคะ”
       ใหญ่เบือนหน้าไปมองทุ่งกลบเกลื่อน “อ๋อ ทุ่งสวยดีน่ะ มองแล้วเพลินตาเพลินใจ”
       พลางใหญ่ส่งสายตาเจ้าชู้ กรุ้มกริ่ม ปิ่นอนงค์เขินก้มหน้าต่ำ หลบสายตา ใหญ่หยุดม้า ลงจากหลังม้าแล้วรับตัวปิ่นอนงค์ลงมาที่พื้น
       ใหญ่มองไปที่ทุ่งกว้าง อธิบายไอเดีย “ฉันต้องการปรับพื้นที่แถวนี้ให้เป็นทุ่งดอกไม้หลากสายพันธุ์คล้ายกับที่ผาแต้ม คิดว่านักท่องเที่ยวน่าจะชอบ อยากเข้ามาพักที่รีสอร์ตเราเพิ่มขึ้น เธอคิดว่าไง”
       “แล้วแต่คุณใหญ่เถอะค่ะ”
       “อย่าเอาแต่ตามใจคนอื่นสิปิ่น เธอควรกล้าคิดกล้าแสดงความต้องการของตัวเองออกมา ไม่ใช่เอาแต่คอยรับคำสั่ง”
       “จะมีคนฟังคนที่เคยเป็นสาวใช้เหรอคะ” ปิ่นอนงค์พูดอย่างเจียมตน
       “ตอนนี้เธอไม่ใช่แล้ว เธอคือคุณผู้หญิงของไร่ ไม่ว่าใครจะสั่งให้เธอทำอะไร เธอไม่จำเป็นต้องทำตาม ไม่ว่าจะเป็นคุณนายครองสุข หรือ แม่ของเธอ”
       ปิ่นอนงค์สะดุ้ง ใหญ่เดินดูไปเรื่อย ปิ่นอนงค์ตามหลัง
       “คุณใหญ่คะ ถ้าเกิดแม่ของปิ่นเค้า...” ปิ่นอนงค์ลองหยั่งเชิงเรื่องแม่
       แต่เสียงมือถือดังกลบคำพูดของปิ่นอนงค์พอดี ใหญ่เลยไม่ทันได้ยิน
       ใหญ่เห็นชื่อปลอดโทร.เข้ามา
       
       ปลอดคุยโทรศัพท์ระบบ 3G เห็นหน้าใหญ่ในจอ
       “ว่าผมก้าวก่ายเรื่องในครอบครัวของคุณใหญ่เลยนะครับแต่อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ”
       ขณะฟังใหญ่เหลียวมองไปทางปิ่นอนงค์ ที่ยืนอยู่กลางทุ่งแล้วเดินเก็บดอกไม้
       “ผมไม่ได้หลงเมียอย่างที่ไอ้ปานมันฟ้องนะครับ แต่ปิ่นสารภาพเรื่องเครื่องเพชรหมดแล้ว ว่าเอาไปให้คุณนายครองสุขยืม ปิ่นเป็นคนใจดีคิดแต่จะช่วยคนอื่น เลยไม่ทันความเจ้าเล่ห์ของยัยคุณนาย” ใหญ่บอก
       ปลอดตัดสาย ถอนใจหันมาทางเพ็ญ “เข้าข้างกันอีกตามเคย อย่างที่ไอ้ปานมันว่า”
       เพ็ญพยายามหาเหตุผลมาว่า “เค้าเป็นผัวเมียกันนะคะ ไม่เข้าข้างสิถึงแปลก”
       “แต่ปิ่นอนงค์เป็นพวกคุณนายครองสุข ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าหลงเชื่อผู้หญิงคนนี้ไปได้ยังไง” ปลอดบ่นอุบ
       “ความรักไงพี่ปลอด” เพ็ญว่า
       “นายไพศาลมีจุดจบที่น่าสงสารก็เพราะความรัก หรือว่าสวรรค์ตั้งใจให้ลูกเดินตามรอยพ่ออีกคน”
       “เพ็ญว่านะ สวรรค์อาจต้องการให้คุณใหญ่ได้เรียนรู้ความรู้สึกของพ่อตัวเองได้ดีขึ้น”
       ฟังเพ็ญแล้วปลอดขมวดคิ้ว “พูดอะไรของเธอไม่เห็นจะเข้าใจ”
       “เหมือนพี่ปลอดกับนายปานไงคะ พี่ปลอดทั้งรักทั้งห่วงลูกแต่ลูกชายของพี่กลับคิดว่าพี่รักคุณใหญ่มากกว่า นายปานมองไม่ออกหรอกว่าที่พี่โทรถามข่าวคุณใหญ่กับเค้าบ่อยๆ เพราะพี่คิดถึงลูกชาย อยากคุยกับลูกชาย เพ็ญพูดถูกมั้ย”
       ปลอดคิดตาม ก่อนจะพยักหน้า “ไอ้ลูกโง่ต้องรอให้มันเป็นพ่อคน มันถึงจะเข้าใจ”
       เพ็ญส่ายหน้ายิ้มๆ
       
       พอใหญ่มองไปกลางทุ่งดอกไม้ไม่เห็นปิ่นอนงค์อยู่ที่เดิม ใหญ่ใจหายรีบเดินแหวกทุ่งหญ้าตามหา
       “ปิ่น เธออยู่ไหนอ่ะ”
       ใต้ต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลนัก ปิ่นอนงค์นั่งพิงต้นไม้เคลิ้มหลับอยู่ ยินเสียงทรรศนะแว่วมา
       “ปิ่นจ๊ะ ปิ่น ปิ่น”
       ปิ่นอนงค์ค่อยๆ ปรือตา เห็นทรรศนะนั่งอยู่ตรงหน้า ปิ่นอนงค์ดีใจนัก
       “คุณนะ คุณนะมาที่นี่ได้ยังไงคะ คุณนะอยู่กรุงเทพฯไม่ใช่เหรอ”
       ทรรศนะจับมือปิ่นอนงค์ น้ำตาคลอ ดึงปิ่นอนงค์เข้ามากอดแนบอก
       “พี่แต่งงานกับอรไม่ได้แล้ว อรเค้าไม่ได้รักพี่ พี่อยากกลับมาหาปิ่น มีปิ่นเท่านั้นที่ดีกับพี่ รักพี่อย่างจริงใจ พี่มันโง่ไปเอง”
       ปิ่นอนงค์มองหน้าทรรศนะเขม็ง ทรรศนะค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปหา
       
       เสียงมือถือดัง ทำให้ปิ่นอนงค์ตื่นจากภวังค์ สะดุ้งลืมตา ปิ่นอนงค์ลนลานหยิบมือถือดูชื่อ
       “คุณนะ”
       เสียงใหญ่ลอยมาจากทางอื่น “ปิ่นอนงค์ ได้ยินฉันเรียกหรือเปล่า”
       ปิ่นอนงค์กลัวใหญ่โกรธถ้าคุยกับทรรศนะรีบพูดไวๆ “ฮัลโหลคุณนะเหรอคะ คืนนี้ปิ่นจะโทร.ไปหานะคะ”
       ใหญ่เข้ามาแต่ไม่ทันได้ยินชัด “คุยกับใครน่ะ”
       ปิ่นอนงค์รีบตัดสาย คิดหาข้อโกหก “เออ น้อยค่ะ น้อยโทร.มาถามเรื่องอาหารมื้อเย็นวันนี้”
       ใหญ่ไม่ติดใจสงสัย
       “นึกว่าแอบมานัดเจอใครตรงนี้ บอกไว้ซะก่อนนะ ฉันขี้หึงห้ามเธอเข้าใกล้ผู้ชายทุกคน แม้แต่วัวตัวผู้ ม้าตัวผู้ กระต่ายแพะ แกะตัวผู้ ฉันก็หึง”
       ปิ่นอนงค์หัวเราะคิก ขำในความตลกของใหญ่ เห็นเมียขันใหญ่เก๊กหน้าดุ
       “ขำอะไร อย่ามาคิดว่าฉันล้อเล่นนะ ถ้าฉันรู้ว่าเธอปันใจให้ไอ้ผู้ชายคนไหน ฉันจะฆ่ามัน”
       ปิ่นอนงค์หน้าเสีย ยิ่งกลัวว่าใหญ่จะรู้เรื่องทรรศนะติดต่อมา ปิ่นอนงค์เลยต้องปิดๆ บังๆ ไม่กล้าเล่าให้ฟัง
       
       ค่ำแล้ว ปิ่นอนงค์เดินระแวดระวังกลัวใหญ่เห็น ในมือกำโทรศัพท์แน่น เลี้ยวมุมไป ทัศนีย์เปิดประตูออกมาจากอีกห้องเห็นเข้าพอดี สงสัยท่าทางปิ่นอนงค์ดูแปลกๆ
       “มืดค่ำแล้วมันจะออกไปไหน”
       ทัศนีย์ตามออกมาที่สวนด้านหลังเรือนใหญ่ มองหาปิ่นอนงค์ไม่รู้หายไปไหน ทัศนีย์เดินเลยไปทางสวนด้านหลัง ได้ยินเสียงปิ่น
       “ฮัลโหล ปิ่นเองค่ะ”
       ทัศนีย์ย่องไปทางเสียง เห็นปิ่นอนงค์หลบอยู่มุมมืดยืนคุยโทรศัพท์ ทัศนีย์หาที่ซุ่มดูแต่ไม่ได้ยินเสียง
       “ไม่ได้อยู่ที่กรุงเทพฯเหรอคะ แล้วตอนนี้คุณนะอยู่ที่ไหน”
       
       ทรรศนะนั่งอยู่บนเตียงในห้องแคบๆ โรงแรมเล็กๆ สีหน้าเครียดจัด
       “พี่อยู่ที่โรงแรมในตัวอำเภอ ปิ่นมาหาพี่หน่อยได้มั้ย พี่มีเรื่องร้อนใจมาก แต่ไม่รู้จะบอกกับใครได้ นอกจากปิ่น”
       
       ทัศนีย์เงี่ยหูฟังแต่ไม่ได้ยิน พยายามจะขยับไปใกล้ๆ กว่าเดิม แต่กิ่งไม้บนหัวดันเกี่ยวผม พอทัศนีย์เดินไปกิ่งไม้ก็กระชากผมไว้ ทัศนีย์ร้องออกมาเบาๆ
       “อ๊อย!”
       ปิ่นอนงค์ตัดสายพอดี ตกใจมองหาเสียง ทัศนีย์รีบดึงผมออก ก้มหลบที่หลังต้นไม้แทบไม่ทัน
       ปิ่นอนงค์มองไม่เห็นใคร รีบเดินเข้าเรือน ทัศนีย์โผล่หน้าออกมามอง
       “ทำไมมันต้องหลบมาโทรศัพท์ด้วย ท่าทางเหมือนมีลับลมคมในอะไร” ทัศนีย์ตกใจ “หรือว่ามันแอบติดต่อกับผู้ชาย อี๊ นังปิ่นแกนี่มันร้ายนักนะ ฉันต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา”
       ทัศนีย์จิกตาร้าย มาดหมายมุ่งมั่นว่าจะต้องรู้เรื่องให้ได้
       
       เสียงนกร้องยามเช้า ส่งให้บรรยากาศท่ามกลางธรรมชาติของไร่ไพศาลยิ่งสวยจับจิต ใหญ่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ รอบปากทาครีมโกนหนวดไว้ ปิ่นอนงค์บรรจงโกนหนวดให้ใหญ่อย่างชำนิชำนาญ จนเสร็จ
       “เสร็จแล้วค่ะ”
       ปิ่นส่งกระจกให้ ใหญ่ส่องดูยิ้มปลื้ม “ทำไมเธอทำเป็น” ชักหึงกรุ่นๆ “หรือโกนให้ใครบ่อยๆ”
       “ก็ต้องโกนให้กับผู้ชายสิคะ”
       “ไอ้คุณนะหวานใจของเธอหรือไง”
       “คุณลุงไพศาลค่ะ”
       ใหญ่หน้าขรึมทันที ปิ่นอนงค์เล่าต่อ “ตอนที่คุณลุงป่วยขยับตัวไม่ได้ คุณนายให้ปิ่นเป็นคนเช็ดเนื้อเช็ดตัว ดูแลเรื่องตัดผม เรื่องโกนหนวดให้ค่ะ ปิ่นก็เลยทำเป็น”
       ใหญ่เริ่มอยากรู้ “พ่อฉันเค้านอนเจ็บแบบช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลยเหรอ”
       “ค่ะ แม้แต่พูดยังพูดไม่ได้”
       “แล้วก็ปล่อยให้นอนแบ่บอยู่อย่างนั้นไม่พาไปโรงพยาบาลให้อยู่ในความดูแลของหมอ”
       “คุณไพศาลนอนอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นเดือน ก่อนจะกลับมาบ้าน เพราะหมอบอกไม่มีทางรักษาแล้ว”
       “งั้นเหรอ...” ใหญ่เปลี่ยนเรื่อง “ฉันต้องออกไปที่ไร่แล้ว”
       ใหญ่จะไป ปิ่นอนงค์รีบบอก “คุณใหญ่คะ เช้านี้ปิ่นจะขอออกไปหาจินที่ปศุสัตว์หน่อยนะคะ ตั้งแต่เค้ามาช่วยงานแต่ง ปิ่นยังไม่ได้ซื้อของขวัญไปขอบคุณเลย”
       ใหญ่หันกลับมา “ให้เปี๊ยกขับรถไปส่งแล้วกัน”
       “ไม่เป็นไร ปิ่นไปเองดีกว่า ให้เปี๊ยกไปนั่งรอ จะเสียงานทางไร่เปล่าๆ”
       “ตามใจ” ใหญ่จุ๊บแก้มลาอย่างรวดเร็ว “ไปนะจ๊ะ”
       ใหญ่ยิ้มกริ่มเดินออกไป ปิ่นอนงค์จับแก้มด้วยความเขินอาย
       
       ปิ่นอนงค์เดินออกมาหน้าเรือนหลังใหญ่ น้อยตามหลัง ปิ่นอนงค์อดกังวลไม่ได้หันกลับมาย้ำ
       “อย่าลืมที่พี่บอกนะน้อย”
       น้อยทบทวนคำสั่ง “ต้องอุ่นอาหารที่คุณผู้หญิงทำเตรียมไว้ให้คุณใหญ่กินเท่านั้น ถ้าป้าอุ่นเอาอาหารมาส่งให้เก็บไว้ในตู้กับข้าว ห้ามจัดขึ้นโต๊ะให้คุณใหญ่กินเด็ดขาด แต่เอ๊ะ ทำไมกินไม่ได้ละคะ”
       “คุณใหญ่ไม่ถูกปาก แต่ปิ่นไม่อยากให้แม่เสียน้ำใจ ก็เลยไม่อยากบอกแม่ให้หยุดทำ น้อยก็อย่าพูดไปนะ”
       “รับรองเหยียบมิด” น้อยยิ้มๆ
       ปิ่นอนงค์ยิ้มให้ เดินไปขึ้นรถแวน ขับออกไป
       ที่รถกระบะอีกคัน นีโผล่หัวขึ้นมามอง แล้วรีบเปิดประตูรถขับตามปิ่น
       
       ปิ่นอนงค์ขับรถมาถึงปากทางออกจากไร่ รถของทัศนีย์แล่นตามมาในระยะห่างพอควร ปิ่นอนงค์ขับรถพ้นประตูไร่ออกไปแล้ว ทัศนีย์เร่งเครื่องตาม แต่จู่ๆ เครื่องดันกระตุก สามสี่ที แล้วเครื่องดับ
       “บ้าเอ๊ย มาดับอะไรเอาตอนนี้ ติดสิติด”
       ทัศนีย์พยายามสตาร์ทเครื่อง แต่ไม่ติดจนนึกโมโห ลงจากรถ มองตามรถปิ่นอนงค์ที่ไปไกลจนลับตาแล้ว ทัศนีย์หันหลังจะเดินกลับไร่ เห็นปานเทพขับรถกอล์ฟมาถึง รีบโบกมือเรียก
       “ผู้จัดการ ฉันขอไปด้วยคน”
       ปานเทพจอดรถกอล์ฟ ลงมาหา ตำหนิเอา “ชาวบ้านชาวช่องเค้าเร่งรีบทำงานกันสายตัวแทบขาด แต่เธอมาเอ้อระเหยลอยลมอยู่แถวนี้ ไม่ละอายใจบ้างหรือไง”
       “ก็จะรีบไปอยู่นี่แหละ ถ้านายไม่เอาแต่บ่นๆๆ ป่านนี้ฉันคงถึงออฟฟิศแล้ว”
       ทัศนีย์ขึ้นไปนั่งรถกอล์ฟ “มาคันไหนก็ไปคันนั้นสิแม่คุณ” ปานเทพรีบบอก
       “ไปได้ไง ไอ้รถบ้านี่อยู่ๆ มันก็ดับไปซะงั้น”
       “ดับก็ทำให้มันติดสิ ไม่เห็นจะยาก ไปเข็น” ปานเทพขึ้นไปนั่งที่คนขับ
       ทัศนีย์ตาเหลือก เปลี่ยนมาเล่นบทลูกอ้อนตอแหลสุดฤทธิ์
       “ผู้จัดการคะ ใจคอผู้จัดการจะใช้ผู้หญิงที่แสนจะบอบบาง ไปเข็นรถคันเบ้อเริ้มเทิ้ม ใครมาเห็นจะผู้จัดการจะดูไม่ดีนะคะ”
       ปานเทพชะโงกหน้าออกมา ทำเสียงดัดจริตตามทัศนีย์
       “ไม่เป็นไรจ้ะ สมัยนี้หญิงชายเท่าเทียมกัน พี่ปานไม่ถือ เร็วสิจ๊ะ เวลาแดดร้อน เสือปานโมโหร้ายกัดไม่เลือกนะ”
       ทัศนีย์กลัวลนลานรีบวิ่งไปที่ท้ายรถกระบะ ปานเทพติดเครื่อง ตะโกนออกมา
       “ดันให้สุดแรง แรงอีก”
       ทัศนีย์ออกแรงผลัก ดัน จนหน้าดำหน้าแดง รถพุ่งออกไป ทัศนีย์เสียหลักถลาล้มคะมำไปข้างหน้า
       ท่อไอเสียปล่อยควันดำเข้าหน้าพอดี ใบหน้าทัศนีย์ดำปี๋
       ปานเทพจอดรถ หันมามองทัศนีย์ “เฮ้ย ใครเอาหลินปิงมาปล่อยไว้แถวนี้วะ ฮ่าๆๆๆ”
       ทัศนีย์รีบวิ่งมาส่องดูหน้าที่กระจกส่องหลัง พอเห็นสภาพตัวเองทัศนีย์กรี๊ดลั่น ปานเทพหัวเราะก๊ากขันทัศนีย์
       
       ทรรศนะเดินไปเดินมารอปิ่นอนงค์ ยินเสียงเคาะประตู ทรรศนะดีใจรีบไปเปิดเร็วรี่
       เห็นปิ่นอนงค์ยืนอยู่หน้าประตู ทรรศนะจับมือปิ่นอนงค์อย่างดีใจ
       “ขอบใจนะปิ่น ที่อุตส่าห์มา”
       ปิ่นอนงค์รีบชักมือออก หน้าเจื่อนๆ
       “คุณนะได้ทานอะไรบ้างหรือยังคะ ปิ่นซื้อข้าวกล่องมาฝากยังร้อนๆ อยู่เลยค่ะ”
       
       ที่ห้องพักในโรงแรมเล็กๆ แห่งนั้น ทรรศนะนั่งมองกล่องข้าวตรงหน้า
       “พี่กินไม่ลงหรอกปิ่น นึกถึงสิ่งที่อรทำกับพี่แล้ว มันตื้อไปหมดเค้าหลอกใช้พี่ เค้าไม่ได้รักพี่เลยสักนิด”
       “คุณนายรู้หรือยังคะ”
       ทรรศนะส่ายหน้า
       “พี่ไม่กล้าบอก ถ้าคุณน้ารู้ว่าพี่โดนหลอกให้จดทะเบียนสมรสต้องช่วยอรใช้หนี้ คุณน้าฆ่าพี่แน่”
       ทรรศนะซบหน้าบนโต๊ะ ดูหมดกำลังใจ ปิ่นอนงค์ค่อยๆ เอื้อมมือไปหมายจะแตะบ่า แต่ชะงักลังเล สุดท้ายชักมือกลับ
       “คุณนะเผชิญกับความจริงดีกว่าค่ะ ถ้าคุณนายมารู้เอาเองทีหลังจะยิ่งเคืองคุณนะมากกว่านี้”
       ทรรศนะเงยหน้าขึ้นมามอง “ขอพี่หลบอยู่ที่นี่เพื่อทำใจสักพักก่อนนะปิ่น แล้วพี่จะกลับไร่ แต่ปิ่นต้องรับปากพี่ ห้ามบอกใครว่าพี่อยู่ที่นี่”
       ปิ่นอนงค์พยักหน้า มองนาฬิกา “ปิ่นคงต้องกลับแล้ว คุณนะอยากได้อะไรก็โทร.หาปิ่นนะคะ”
       “พี่ละอายใจที่จะเออ ขอยืมเงินปิ่น ถ้าพี่พักอยู่หลายวัน เงินพี่ที่มีอยู่ตอนนี้คงไม่พอจ่ายแน่ แต่พี่จะรีบใช้ปิ่นนะจ๊ะ”
       ปิ่นอนงค์หยิบเงินจากกระเป๋าวางบนโต๊ะให้ทรรศนะสามพัน ทรรศนะมองปิ่นอนงค์อย่างซาบซึ้งใจ
       
       ครองสุขถือหูโทรศัพท์ค้าง ธีระอึ้ง งง “คุณนะโทร.มาเร่งเรื่องสินสอดหรือพี่”
       ครองสุขหันมา สีหน้าไม่ค่อยดี “หนูอรบอกว่าตานะกลับมาที่ไร่แล้ว”
       “กลับมาทำไมล่ะพี่ ยังไม่ถึงวันแต่งเลย
       “เค้าว่ามีปัญหาทะเลาะกันนิดหน่อย เอ๊ะ ถ้าตานะกลับมาที่ไร่ตั้งแต่เมื่อวานแล้วทำไมป่านนี้ยังมาไม่ถึง”
       “หรือว่าโดนไอ้ใหญ่มันจับไปอีก” ธีระตั้งข้อสังเกต
       ครองสุขตกใจ
       
       ครองสุขตัดสินใจมาลองหยั่งเชิงดูท่าทีใหญ่เรื่องทรรศนะหายตัวไป ใหญ่หันขวับมาทางครองสุขทันทีที่ถูกถาม
       “ผมไม่จำเป็นต้องมารับรู้นี่ครับว่าใครจะกลับมาตอนไหนหรือคุณน้าคิดว่าผมจับนายนะไปขังไว้”
       ครองสุขหน้าเจื่อน “น้าไม่กล้าแม้แต่จะคิดปรักปรำคุณใหญ่หรอกจ้ะ แต่ที่มาถามก็เผื่อว่าคุณใหญ่จะเห็นตานะบ้างก็เท่านั้น”
       “เจ้าบ่าวหายตัวไปแบบนี้ เจ้าสาวคงแทบบ้า น่าเสียดายนะครับ เครื่องเพชรเอย สินสอดเอย อุตส่าห์เตรียมไว้พร้อม แต่ต้องมากลายเป็นหม้ายขันหมากเสียก่อน
       ใหญ่ยิ้มเยาะ ครองสุขสะดุ้ง สะดุดหูเรื่องเครื่องเพชร มั่นใจว่าใหญ่ต้องจับทรรศนะไป
       
       อุ่นเรือนกำลังหยอดยา 5 หยดลงในจานเนื้อย่างที่หน้าเรือนใหญ่ มือครองสุขจับมืออุ่นเรือนที่ถือขวดยาพิษ
       “หยอดเพิ่มลงไปอีกเยอะๆ”
       อุ่นเรือนตกใจ “จะดีเหรอคะคุณนาย เกิดหัวใจวายขึ้นมากะทันหัน จะเป็นที่สงสัยได้นะคะ”
       “ช้าไม่ได้แล้วอุ่น ไอ้ใหญ่มันคงรู้เรื่องที่ฉันเอาเครื่องเพชรมันไปขายแล้ว มันถึงได้แค้น จับตัวตานะไป” ครองสุขเล่าเรื่องเท็จอีก
       “คุณพระช่วย” อุ่นเรือนตกใจ
       “ถ้ามันไม่ตาย ตานะก็ต้องตาย ถ้าตานะของฉันมีอันเป็นไปฉันก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่เหมือนกัน ถ้าแกไม่กล้า ฉันทำเอง”
       
       ว่าแล้วครองสุขก็คว้าขวดยาพิษมาเหยาะใส่อีกหลายหยด อุ่นเรือนมองดูกิริยาครองสุขด้วยท่าทีตื่นตระหนกและหวาดกลัวอย่างยิ่ง

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 10
       

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 10
       ใหญ่กอดอกยืนพิงหน้าต่าง ครุ่นคิดเรื่องทรรศนะ ส่วนปานเทพนั่งเอนหลังสบายๆ ที่เก้าอี้โต๊ะทำงาน
       
       “อยู่ๆ นายนะหายไปอย่างนี้ ต้องไม่ใช่เรื่องปกติ แกช่วยไปสืบดูทีวะ”
       “หายไปก็ชั่งหัวมันสิ ดีซะอีกหมดศัตรูไปอีกคน”
       “กลัวมันหายไม่จริงน่ะสิ ยัยคุณนายอาจจะมีแผนใหม่ เล่นไม้ไหนกับเราอีกก็ไม่รู้”
       ปานเทพพยักหน้าคิดตามคำพูดใหญ่
       
       เย็นนั้นปิ่นอนงค์ยกชามต้มบ๊วยหมูสับเข้ามาวางที่โต๊ะกินข้าว บนโต๊ะยังมีน้ำพริกกะปิ ปลาทู ชะอมผัดไข่ ผัดผัก ใหญ่นั่งมองกับข้าวบนโต๊ะไปมา “ไหนน้อยบอกว่าป้าอุ่นทำเนื้อย่างเสือร้องไห้มาให้ ไม่เห็นมีเลย”
       ปิ่นอนงค์อ้ำอึ้ง “ก็น้อยนั่นแหละ วางจานไม่ดู หมามาเขี่ยเนื้อกิน จานตกแตกหมดเลยค่ะ”
       ใหญ่ฮึดฮัด “ไอ้หมาบ้าที่ไหนมากินกับข้าวที่แม่ยายฉันทำ ต้องวางยาเบื่อให้เข็ด”
       ปิ่นอนงค์ร้องห้าม “อย่านะคะ คุณใหญ่ บาปกรรม”
       ใหญ่แกล้งต่อ “งั้นไล่น้อยออก”
       “ไม่ได้ค่ะ”
       ใหญ่แกล้งทำเป็นยัวะ “โน่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้”
       “ถ้าจะทำโทษ ก็ทำโทษปิ่นเถอะค่ะ”
       “ได้ เอาไว้คืนนี้นะ” ใหญ่ยิ้มทำตาปิ๊งปั๊ง กรุ้มกริ่ม ถูกปิ่นอนงค์ค้อน ใหญ่ฉุดลงนั่งด้วยกัน “จะไปไหน มา กินข้าวด้วยกันก่อน”
       ปิ่นแกะปลาทูตักให้ใหญ่ ตักน้ำพริกกะปิ ชะอมผัดไข่ให้ด้วย
       ใหญ่ยิ้มหน้าบานรับตักกินไปมาอย่างเอร็ดแอร่ม
       จู่ๆ จังหวะนั้นเองใหญ่กะปิ่นอนงค์ก็พูดขึ้นพร้อมกัน “ปิ” / “คุณใหญ่คะ”
       ใหญ่บอก “เธอพูดก่อน”
       ปิ่นอนงค์ว่า “คุณใหญ่พูดก่อนเถอะค่ะ”
       “ฉันจะถามว่านายนะติดต่อปิ่นมั่งรึเปล่า”
       “เอ่อ เปล่าค่ะ ทำไมคะ”
       “ก็แค่อยากรู้ว่า เค้าจะแต่งกันวันไหน ฉันจะได้พาปิ่นไปตัดชุดสวยๆเตรียมไปร่วมงาน แล้วปิ่นล่ะจะพูดอะไรกับฉัน”
       “ไม่สำคัญหรอกค่ะ ปิ่นลืมไปแล้ว”
       ใหญ่ตักผัดผัก ตักปลาทูให้เมียสุดที่รัก ปิ่นอนงค์ยิ้มเจื่อนๆ
       ใหญ่เย้าอารมณ์ดี “ยังไม่ทันไร ก็เป็นยัยแก่ขี้ลืมซะแล้ว เอาปลาไปกินเยอะๆ บำรุงสมอง”
       
       รุ่งเช้า ภายในห้องอาหารโรงแรมเล็กๆ ทรรศนะนั่งเมาตัวโอนเอนไปมา บนโต๊ะมีขวดเบียร์ราวสองโหล บ๋อยนั่งฟุบหลับอยู่โต๊ะข้างๆ ทรรศนะควานหาหยิบโทรศัพท์กดหาปิ่นอนงค์
       
       ใหญ่อยู่หน้าเรือนจะขึ้นรถ กวักมือเรียกปิ่นอนงค์ที่ยืนใกล้ๆ ปิ่นอนงค์งง เขยิบเข้าหาใหญ่ ใหญ่หน้าดุ กวักมือให้เข้าหาใกล้ๆ อีก
       ปิ่นอนงค์เข้าใกล้อีก ใหญ่ป้องปากทำท่าจะกระซิบบางอย่าง แต่หาไม่ ใหญ่จูบแก้มปิ่นอนงค์ แล้วรีบขึ้นรถขับออกไป
       ปิ่นอนงค์เริ่มคุ้น ยิ้มพลางส่ายหน้า เหลียวไปมากลัวมีคนเห็น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในนาทีนั้น ปิ่นอนงค์ดูหน้าจอ หน้านิ่วคิ้วขมวด
       “คุณนะ”
       ปิ่นอนงค์กดรับสาย
       ทรรศนะ โทร.มาจากที่ห้องอาหาร นั่งโงนเงนพูดโทรศัพท์
       “ยกโทษให้พี่นะ พี่เลือกผิด คนหลอกลวง พี่จะไปหาปิ่น”
       ปิ่นอนงค์มีสีหน้างงๆ
       ด้านทรรศนะลุกโงนเงนแล้วล้มคว่ำลงกับโต๊ะ ขวดแก้วตกแตกกระจาย หมดสติไป บ๋อยตื่นเพราะเสียงโครมครามเห็นก็ตกใจ
       ปิ่นอนงค์เองก็ตกใจ “คุณนะๆๆ ฮัลโหล คุณนะๆ”
       ระหว่างนั้นทัศนีย์ ซึ่งเปลี่ยนชุดพนักงานรีสอร์ตแต่ยังใส่ยังไม่เรียบร้อย แอบดูปิ่นอนงค์ตาโตอยู่ที่หลังพุ่มไม้ ปิ่นอนงค์วิ่งไปที่รถอีกคันขับออกไป
       ทัศนีย์เก็บชุดเที่ยวเปลี่ยนเป็นกระโปรงสั้นม้วนๆใส่ตะกร้าหน้ามอเตอร์ไซค์ รีบขี่ตามไป
       
       ปิ่นอนงค์จอดรถ รีบวิ่งเข้าไปในโรงแรมทันที ทัศนีย์พุ่งรถเข้ามาจอด มองอยู่ไกลๆ
       
       ที่ห้องอาหารโรงแรม ทรรศนะเมาเละ เนื้อตัวเลอะเทอะ ชี้หน้าบ๋อยปิ่นอนงค์เข้ามาเห็นก็ตกใจ
       “อย่ามายุ่งกับอั๊ว” ทรรศนะตวาด
       ปิ่นอนงค์เดินไปหา “คุณนะ”
       “กินตั้งแต่เมื่อคืน ผมจะพาไปห้องก็ไม่ยอม” บ๋อยบอก
       ทรรศนะปรือตามองปิ่นอนงค์กิริยาสะลึมสะลือ จู่ๆ ทรรศนะก็ร้องไห้ออกมา โผตัวมากอดปิ่นอนงค์ทั้งที่ยังนั่งอยู่ ใบหน้าทรรศนะซุกอยู่ตรงหน้าท้องปิ่นอนงค์พอดี
       ทัศนีย์เข้ามายืนหลบมุมแอบดู บ๋อยเกาหัว
       “พี่ไม่เหลืออะไรแล้วปิ่น ปิ่นอย่าทิ้งพี่นะ”
       ทรรศนะร้องไห้โหยหวน ปิ่นอนงค์เอามือแตะไหล่ สงสารจับใจ
       ปิ่นอนงค์หันไปบอกบ๋อย “เดี๋ยวพี่จัดการเอง ขอบใจมาก”
       
       ครู่ต่อมาปิ่นอนงค์พยายามไขกุญแจห้อง ในขณะที่ทรรศนะกอดคอปิ่นอนงค์ในอาการโงนเงนไปมา
       ทัศนีย์ถือโทรศัพท์แอบถ่ายคลิป
       
       ใหญ่อธิบายแผนงานปรับปรุงทัศนียภาพในไร่ ที่เคยหารือกับปิ่นอนงค์ว่าจะปลูกดอกไม้เพิ่ม กับคนงานอยู่บนรถไถ เปี๊ยกยืนอ้อแอ้ๆ อธิบายอยู่ข้างๆ ใหญ่ เห็นรถแวนที่ใหญ่ขับมาจอดอยู่ไม่ไกลมากนัก
       ใหญ่ยกมือปิดปากไอ เริ่มมีไข้ไม่สบาย
       “ไม่ต้องลงหน้าดินลึกนะ ชั้นจะปลูกดอกไม้ เบิกปุ๋ยอินทรีย์กับเมล็ดพันธุ์ที่ลุงหวินได้เลยนะ”
       คนงานประสานเสียงรับคำ “ครับ คุณใหญ่”
       คนงานรีสอร์ตขับรถแวนเข้ามาจอด เห็นประไพหน้าตื่นลงรถวิ่งมาหาใหญ่
       ใหญ่ฟังไป ไอสลับไปสองสามครั้ง “แย่แล้วค่ะคุณใหญ่ แขกที่รีสอร์ตขึ้นไปเที่ยวบนเขาเกิดอุบัติเหตุค่ะ คุณปานก็ไปธุระในเมือง”
       
       ระหว่างนี้ ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม ไม่นานก็มีเสียงฟ้าร้องครืนๆ ใหญ่มองฟ้ามืดครึ้ม ก่อนจะหันมาบอกประไพ
       “ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมขึ้นไปดูเอง”
       ใหญ่รีบขึ้นรถ เปี๊ยกตามติด
       
       ปิ่นอนงค์ถอดเสื้อทรรศนะออก ให้นอนอยู่บนเตียง ส่วนตัวเองถือผ้าขนหนูชุบน้ำเข้ามานั่ง แล้วเช็ดหน้า เช็ดตัวให้ทรรศนะไปมา
       ทรรศนะลืมตาเห็นปิ่นอนงค์ ยังเมาอยู่ลืมตัวดึงปิ่นอนงค์เข้าไปกอด
       “ปิ่น ทำไมพี่ถึงมองข้ามปิ่น มีปิ่นเท่านั้นที่รักพี่ ห่วงพี่”
       ทรรศนะซุกไซ้หมายจะปลุกปล้ำด้วยความเมา ปิ่นอนงค์พยายามดันออก
       “อย่าคะคุณนะ อย่าทำแบบนี้ ปล่อยปิ่น”
       ทรรศนะไม่ฟัง “ปิ่นไม่รักพี่แล้วเหรอ”
       ปิ่นอนงค์ดันร่างทรรศนะไว้ สุดแรง ร้องไห้ออกมา “ปิ่นมีสามีแล้วนะคะ คุณนะจะทำอะไร พูดอะไรให้นึกถึงใจปิ่นด้วย มันสายไปแล้วที่คุณนะจะมาถามปิ่นแบบนี้”
       ทรรศนะได้สติปล่อยมือ ปิ่นอนงค์ถอยออกมา ทรรศนะลุกนั่งก้มหน้าละอายใจ
       “พี่ขอโทษ” ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น “แต่พี่เพิ่งรู้สึกตัวว่าเวลาที่พี่เสียใจ พี่กลับนึกถึงแต่ปิ่น คิดถึงแต่ปิ่น”
       ปิ่นอนงค์จับมือทรรศนะปลอบโยน “คุณนะรักคุณอรค่ะ คุณอรเป็นภรรยาคุณนะ”
       ทรรนะแสดงความเห็นแก่ตัวออกมา “พี่จะหย่า ปิ่นหย่าได้มั้ย พี่รู้ปิ่นไม่ได้รักคุณใหญ่”
       ปิ่นอนงค์ชั่งใจก่อนพูดเสียงเนิบช้า “ปิ่นรักคุณใหญ่ค่ะ”
       “ไม่จริง ปิ่นรักพี่ ปิ่นรักพี่มาตลอด ปิ่นโกหกตัวเอง” ทรรศนะไม่เชื่อและโกรธ เขย่าปิ่นอนงค์จนตัวคลอน “ตอบมาสิว่าปิ่นโกหกพี่ โกหกตัวเอง”
       เสียงมือถือปิ่นอนงค์ดังขัดขึ้น ปิ่นอนงค์ถอยออก กดรับสาย “ว่าไงน้อย” สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจ “คุณใหญ่!”
       ปิ่นอนงค์ห่วงใหญ่จนลืมทรรศนะไปเลย วิ่งออกจากห้องไป ทรรศนะงงมาก
       “ ปิ่น เดี๋ยวก่อนปิ่น”
       ปิ่นอนงค์ออกไปเร็วรี่ ทรรศนะจะตามแต่เมาจึงพลาดตกเตียง
       “ไอ้ใหญ่!”
       
       สายตาทรรศนะเจ็บปวดและแค้นจัด

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 20
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 19
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 18
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 55 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 53 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
3 %
ความคิดเห็นที่ 1 +23 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอสื่อสารไปยังผู้เขียนบทด้วยว่า นี่คือพ.ศ.2555 เราไม่รู้หรอกว่าบทประพันธ์ได้วางบทบาทปิ่นอนงค์ไว้อย่างไร บทบาทคุณใหญ่ที่สื่ออกมาตอนนี้เหมาะสมัยมาก เข้ม ฉลาด มีความสามารถ มีเมตตา เรื่องนี้ชื่ิอปิ่นอนงค์ตามนางเอก ควรที่นางเอกต้องฉลาด อยู่เคียงคู่ปกป้องพระเอกสมกับที่ยกย่องให้เป็นชื่อเรื่อง ขออย่าให้ปิ่นอนงค์พ.ศ.นี่โง่โดยอ้างความกตัญญู ใช่ความกตัญญูเป็นความดี แต่ปิ่นอนงค์ควรฉลาดพอที่จะรู้ว่าใครกันที่เธอจะต้องกตัญญู นั่นคืิอคุณไพศาลและทายาทของท่าน ไม่ใช่นางครองสุขที่เธอก็รู้ว่าพยายามจะเอาเธอไปขายให้เสี่ย แล้วคุณใหญ่ก็ไปช่วยออกมา

สรุปก็คือ เราไม่ต้องการนางเอกที่ดีแต่สวย มีหน้าที่ให้พระเอกรักเท่านั้น ถ้าเป็นอย่างนั้นเปลี่ยนชื่อละครเรื่องนี้ว่า ใหญ่ ชาลิต เสียเถิด
ขอลอกมาโพสต์ซ้ำ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ส่งสารปิ่นจัง
บทนี้ไม่เข้วกับนะ
อรเหมื่อนน้องเลย
ปาน-ณีน่ารักมาก
on158@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นะน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ปิ่นน่างสงสานจัง
ปานหล่อมากๆๆๆๆๆๆๆ
on158@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แงไม่ได้ดุไปสองวันอ่าดุวันอาทิตย์เรยไม่รุ้เรื่องเย
maynarakzap@thaimail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบตอนที่คุณใหญ่ไม่สบาย
ิพาาสำพเแหกัร
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูทุกวันเล้ย
หนูชอบ พระเอก กับ นางเอก มากเลยค่ะ
fuengfa2541@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบดูม้าก...มาก
buddy-231@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมหนังของช่อง 7 จะต้องมีคนปัญญาอ่อนอย่างแสนสาหัส เกือบทุกเรื่อง เรื่องนี้ก็เป็นปิ่นอนงค์กับแม่ของมัน ยิ่งแม่ของปิ่นอนงค์ โคตรอภิมหาปัญญาอ่อน ซึ่งไม่ควรเกิดขึ้นกับมวลมนุษย์ ดูแล้วด่าตลอด หรือว่าคนสร้างมันปัญญาอ่อน
ดูแล้วเซ็ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูแล้วสามารถสะท้อนชีวิตจริงได้อย่างดียิ่ง ดูตัวอย่างเช่น พวกไพร่เสื้อแดงซิ ทั้งโง่และชั่ว
เสื้อแดงสมองต่ำปัญญาทราม
 
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อคืนดูขำตอนปิ่นกระโดดขวางปกป้องพระเอกอ่ะ แล้วก็ตอนผู้หญิงที่จูบกับฝรั่งกลายเป็นยัยน้องณีอ่ะ หัวเราะเลย แฟนเราทำเนียนปกติไม่ดูละครทำเป็นถามว่าขำไร แล้วก็มานอนดูเฉยเลย
สนุกดีเรื่องนี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้ามาดูอีกแล้ว เรานี่ยังไง ยังไม่มา ไม่เป็นไร จะเข้ามาดูบ่อยๆ
บทไปเร็วมากและสนุก ไม่น่าเกลียดเหมืิอนเรื่องย่อในเวบหนึ่งเลย
รู้มาว่าผู้เขียนบทคือคุณเล็ก (หนึ่งสกุลศรัทธาทิพย์) จากการฟังเธอให้สัมภาษณ์มาหลายครั้ง คนนี้ไม่เชย เรามั่นใจว่าบทต้องไม่เชยแน่นอน
มั่นใจคุณเล็ก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใกล้จะจบแล้วอะดิ แงๆๆๆๆๆ
P-Blur
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทละครเข้มข้นมากๆชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กิ๊กเสือปลอด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใช่แล้วละค่ะ ถ้าไม่มีคนแบบปิ่นอนงค์เป็นนางเอก เรื่องนี้ก็คงไม่สนุกแบบนี้หรอก ถ้าพระเอกไปชอบสาวสวย เพอร์เฟค เก่ง ฉลาด ทันกัน มันก็จะเป๊ะเว่อร์ ไม่สนุก เรื่องความรักมันออกแบบไม่ได้นะค่ะ ปิ่นอนงค์เกิดมาเพื่อคุณใหญ่ค่ะ
รักคุณใหญ่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เนื้อเรื่องเดินได้กระชับ ไม่เยิ่นเย้อ สนุกดี ขอบคุณค่ะทีมงานที่อัพให้อ่าน
ray111222333@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้ามาทุก 1 ชม. นานเกินไปแล้วนะ
รอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะ นึกแล้วว่าต้องมา
ขยันนะจ๊า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เฮ้อ เอาละยอมๆ มันก็ต้องมีเข้าใจผิดกันบ้างพอเป็นน้ำจิ้ม แต่ขอให้ดำรงสาระสำคัญไว้ว่าคุณใหญ่ต้อง smart (ฉลาด) พลีส
รับไม่ได้ถ้าคุณใหญ่ถูกความเขลาบังตา ทำงานๆๆไปลูคุณใหญ่ งานทำให้มีสมาธิและสติ สติมาปัญญาเกิด

เพิ่งเข้าใจ มีความสุขกัน ยังไม่ทันข้ามคืน
ถอนหายใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่หมูที่เล่นเป็นคุณทรรศนะเล่นละครเก่งมากเลยค่ะ สัญญาว่าจะเป็นแฟนคลับของพี่หมูตลอดปัย ละครเรื่องต่อๆปัยขอหั้ยพี่หมูได้เล่นเป็นพระเอกเต็มตัวนะค คอยเป็นกำลังจัยหั้ยพี่หมูเสมอค่ะ
กำลังจัยหั้ยคุณทรรศนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มะไหร่จะอัพต่อ เข้ามาหลายรอบละอะ TT
Taan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าปิ่นอนงค์รักและกตัญญูกับแม่จริง ควรที่จะพยายามไม่ให้แม่ทำบาปด้วยการฆ่าคน พูดไปสิว่าคนช่วยออกค่าผ่าตัดหัวใจน่ะคุณใหญ่ ถ้าแม่ไม่เชื่อก็ให้แม่ลองคิดดูสิว่าเงินเดือนก็ไม่จ่ายมาหลายงวดแล้ว จะขอเมียให้ลูกต้องมาขอยืมสินสอดของปิ่น แล้วจะเอาเงินที่ไหนมาให้ยืม เรื่องง่ายๆแค่นี้ คนธรรมดาที่ไม่ใช่นางเอกในละครเขาทำไปนานแล้ว
ถึงปิ่นอนงค์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังสนุกเลย อัพเร็วๆหน่อยนะ
baltog
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอาอีกแล้วยัยปิ่น ตัวมีผัวแล้วนะ นายนะน่ะแม่เขาน้องเขาก็มีทำไมไม่บอกให้เขาไปดูแลกัน ไม่อยากให้แม่รู้ก็บอกแค่ยัยนีก็ได้ ทำให้คุณใหญ่หงุดหงิดอีกแล้ว กินปลามากๆหน่อยนะเธอ ยัยปิ่น
แล้วรู้ว่าคุณใหญ่ชอบกินเนื้อทำไมไม่ทำให้กิน หา ส่วนเธอกินปลาไป
อยากซัดยัยปิ่น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +23 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอสื่อสารไปยังผู้เขียนบทด้วยว่า นี่คือพ.ศ.2555 เราไม่รู้หรอกว่าบทประพันธ์ได้วางบทบาทปิ่นอนงค์ไว้อย่างไร บทบาทคุณใหญ่ที่สื่ออกมาตอนนี้เหมาะสมัยมาก เข้ม ฉลาด มีความสามารถ มีเมตตา เรื่องนี้ชื่ิอปิ่นอนงค์ตามนางเอก ควรที่นางเอกต้องฉลาด อยู่เคียงคู่ปกป้องพระเอกสมกับที่ยกย่องให้เป็นชื่อเรื่อง ขออย่าให้ปิ่นอนงค์พ.ศ.นี่โง่โดยอ้างความกตัญญู ใช่ความกตัญญูเป็นความดี แต่ปิ่นอนงค์ควรฉลาดพอที่จะรู้ว่าใครกันที่เธอจะต้องกตัญญู นั่นคืิอคุณไพศาลและทายาทของท่าน ไม่ใช่นางครองสุขที่เธอก็รู้ว่าพยายามจะเอาเธอไปขายให้เสี่ย แล้วคุณใหญ่ก็ไปช่วยออกมา

สรุปก็คือ เราไม่ต้องการนางเอกที่ดีแต่สวย มีหน้าที่ให้พระเอกรักเท่านั้น ถ้าเป็นอย่างนั้นเปลี่ยนชื่อละครเรื่องนี้ว่า ใหญ่ ชาลิต เสียเถิด
ขอลอกมาโพสต์ซ้ำ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยในส่วนที่ว่านางเอกควรมีความคิดมีความฉลาด แต่หากนางเอกมีสิ่งเหล่านั้นมาตั้งแต่ต้น มันดูไม่เข้ากับพื้นหลังของนางเอกที่ถูกเลี้ยงดูมาแบบถูกกดให้ต่ำ ซึ่งเป็นส่วนที่วางบุคคลิกและนิสัยของปิ่นอนงค์ให้หัวอ่อนเชื่อฟังแม่และคุณนายครองสุข

ดังนั้นส่วนตัวเราอยากเห็นปิ่นอนงค์นุ่มนิ่มแนวนี้ แต่เพิ่มดีกรีให้เธอได้มีการพัฒนาตน อาจไม่ฉลาดทันคนในทันที อาจไม่ได้เป็นมือไม้ของพระเอกได้ทันควัน เราอยากให้บทสื่อถึง "ความพยายาม" ที่จะเปลี่ยนแปลงตัวของปิ่น หลุดจากทัศนคติเดิม ๆ

ซึ่งความพยายามนั้นควรจะคลุกเคล้าเข้ากับพื้นภูมิหลังของปิ่นเองที่ถูกกดถูกเก็บมาตลอด สื่อให้เห็นว่าปิ่นอนงค์พยายามจะยืนด้วยตัวเองอย่างไร ต่อสู้กับความกลัว ความเคยชินที่รู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยอย่างไร

แล้วจะดียิ่งขึ้นอีกถ้าคุณใหญ่ค่อย ๆ ลอบสังเกตความเปลี่ยนแปลงแบบภูมิใจ (บรรเจิดเกิ๊นนะเราฮ่า ๆ) เราว่าถ้าเป็นแบบนี้น่าลุ้น มีลูกเล่นได้เยอะดีด้วย
อ่านะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นไหม เราไม่ต้องการนางเอกโง่ เจ้าน้ำตาอีกต่อไปแล้ว
เออ ออ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คือว่าเข้าใจคนเขียนบทหน่อย จะเขียนให้นางเอกฉลาดเหมือนพระเอกแล้วร่วมมือกันจับคุณนายเข้าคุก มันจะได้สักกี่ตอนล่ะ จับเข้าคุกก็จบ ในเรื่องเราว่าปิ่นก็ไม่ได้โง่มากเหมือนหนังบางเรื่องนี่นา
คหสต
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นอะไรมากมั้ย!?เห็นโพสซ้ำๆ ทุกตอนรำคาญว่ะ
ตีความหมายของชื่อเรื่องไม่เป็นแล้วยังมาโชว์โง่อีก
ความหมายของชื่อเรื่อง ''ปิ่นอนงค์''
คือปิ่นอนงค์เป็นยอดรักของพระเอก ที่พระเอกรักมาก
รักในความใสซื่อบริสุทธิ์ของนางเอก ที่หาได้ยากในสมัยนี้ เค้าเลยให้ความสำคัญกับคนที่พระเอกรัก
เลยให้ชื่อเรื่องว่า ''ปิ่นอนงค์''
ซึ่งที่คนเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจตัวเองเช่นคุณมองไม่เห็นความหมายและความสำคัญของชื่อเรืองยังไงล่ะ
กินปลาบ้างนะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้าใจอยู่เรื่ิองบทละครน่ะ เพียงแต่อยากจะกระตุกไว้ เดี๋ยวเขียนเพลินจนในที่สุดยืดเรื่องให่โง่ไปงอนมาเช่นเดิมของละครช่อง 7 อยากให้เรื่องนี้เป็นละครสนุกไม่น้ำเน่า เรารักคนเขียนบทนะแต่รักน้อยกว่าคุณใหญ่นีดส์นึง
เจ้าของความเห็น
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอย สนุกๆ เรื่องเดินเร็วมาก ทีแรกนึกว่าคุณใหญ่จะแกล้งป่วยจนฉากสุดท้ายซะอีก ดีดีดี อย่างนี้ดีแต่สงสารคุณใหญ่และปิ่นอ้ะ หูตาสว่างเร็วๆนะคุณใหญ่
สนุก
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชื่อเรื่องว่า อุ่นเรือน ไปเลย
หรือว่า ป้าอุ่น ก็ได้
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
"อุ่นเรือน" ภาคต่อจากปิ่นอนงค์ ชื่อเรื่องน่าดูม๊ากกกกกกก
กุ๊กกิ๊ก
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014