หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธรณีนี่นี้ใครครอง

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
10 กรกฎาคม 2555 16:44 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11
        
       
       ค่ำนั้น...ดรุณีนั่งเขียนจดหมายถึงอาทิจอยู่ในห้องของคอนโด
       
       ตอนนี้ณีเรียนหนักขึ้น เพราะอยู่ปีสองแล้ว อีก 2-3 วันก็จะสอบกลางภาค ณีสอบเสร็จแล้วจะขึ้นไปช่วยพี่อาทิจทำงานนะคะ ปล.อากาศที่สวนคงจะเย็นแล้ว พี่อาทิจจะออกไปไหนตอนกลางคืนต้องหาหมวกมาใส่นะคะ เดี๋ยวน้ำค้างลงหัวจะไม่สบายเอา ฝากกราบเท้าคุณย่าด้วยนะคะ เรียนท่านด้วยว่า ณีคิดถึงท่านมากที่สุด คิดถึงพี่อาทิจรองลงมาค่ะ...รักและนับถือพี่อาทิจที่สุด...ดรุณี
       
       อาทิจนอนคว่ำหน้าเขียนจดหมายถึงดรุณีในช่วงสุดท้าย...
       ‘ช่วงนี้ข้าวออกรวงสะพรั่ง พี่อยากให้น้องณีได้เห็นเหลือเกิน เพราะจะใช้คำว่า สวยงาม บรรยายไม่ได้ ต้องใช้ว่า งดงาม ถึงจะถูก ข้าวแปลงนี้งดงามขึ้นมาได้ก็เพราะน้องณีที่ช่วยพี่กับคุณย่าปลูกด้วย พี่จะรอวันที่น้องณีเรียนจบและขึ้นมาดูความงดงามของนาข้าวด้วยกันนะครับ’
       อาทิจนิ่งคิดพูดกับตัวเอง
       “ลงท้ายว่าอะไรดี”
       ชายหนุ่มคิดครู่หนึ่งแล้วเขียนลงในจดหมาย ลงท้ายว่า...เป็นห่วงน้องณีครับ..พี่อาทิจ...อาทิจอ่านจดหมายในมืออีกครั้งแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แต่แล้วจู่ๆ สามเกลอก็โผล่พรวดเข้ามาเหมือนกองโจร ต๊อดถามยิ้มๆ
       “ทำอะไรอะนาย”
       อาทิจสะดุ้ง
       “เฮ้ย...โผล่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง ตกใจหมด”
       อึ่งแซว
       “เขียนจดหมายหาใครอะนาย กิ๊กเหรอ”
       อาทิจตีหน้าขรึม รีบพับจดหมาย
       “ไม่ใช่...เขียนถึงน้องณี อาทิตย์หน้าจะลงไปทำธุระที่กรุงเทพ ว่าจะเอาผักผลไม้ที่สวนไปฝากน้องณีด้วย”
       ต๊อดดีใจ
       “ถ้างั้น ต๊อดขอเขียนต่อท้ายได้มั้ยนาย”
       “อึ่งด้วย”
       “พันด้วยคร้าบ”
       อาทิจเสียงแข็ง
       “ไม่ได้”
       อึ่งอ้อนวอน
       “ทำไมล่ะนาย เขียนแค่จี๊ดเดียวเอง ไม่เปลืองหมึกเปลืองกระดาษหรอกน่า...นะ”
       อาทิจไม่ยอม
       “ไม่เอา”
       พันมองอาทิจอย่างสงสัย
       “หรือว่า มีความลับอะไรในจดหมาย”
       “ไม่ใช่”
       ต๊อดคิดๆ
       “งั้นก็...ข้อความบรรยายความในใจ ไหนขอดูซิ”
       “แข้งเหรอ...ได้”
       อาทิจยกขาทำท่าจะดีดใส่ทุกคน สามเกลอเด้งดึ๋งออกมาทันควัน อาทิจรีบเก็บจดหมายใส่ซอง ก่อนจะเดินทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ออกมา สามเกลอยืนสับหว่างบนคันนาราวกับนายแบบ แล้วตะโกนตามหลังอาทิจพร้อมกัน
       “พิรุธเพียบ”
       อาทิจอดขำ เดินดุ่ยๆโดยไม่สนใจพวกกวนประสาทที่อยู่ข้างหลัง
       
       หลายวันต่อมา...ดรุณีนั่งอยู่ที่โต๊ะประจำของเธอในมหาวิทยาลัย หญิงสาวยิ้มแล้วทวนคำลงท้ายของอาทิจในจดหมายที่ถืออ่านอยู่
       
       “เป็นห่วงน้องณีครับ...ลงท้ายแบบใหม่ซะด้วย”
       ตุลยานีเข้ามานั่งข้างๆ
       “พี่อาทิจอีกล่ะสิ นี่...ไม่คิดจะติดต่อกันทางเน็ตทางมือถือบ้างเหรอ จะได้เห็นหน้าเห็นตากันไปเลย เขียนจดหมายไปมาเป็นอาทิตย์กว่าจะถึง มันไม่ทันใจอะ”
       ดรุณีพับจดหมายเก็บไปพูดไป
       “พี่อาทิจเขาไม่มีทั้งมือถือแล้วก็คอมพิวเตอร์”
       ตุลยานีหน้าตื่นแปลกใจ
       “ฮ้า...ทำไมล่ะ ไฟฟ้าเข้าไม่ถึงเหรอเด็กดอย”
       “ถึงบ้างไม่ถึงบ้าง สัญญาณโทรศัพท์ก็มีบ้างไม่มีบ้าง”
       “อยู่ดอยไหนเนี่ย วันหลังต้องขึ้นไปดูหน่อยแล้ว”
       “จริงนะ...จะได้แนะนำให้รู้จักพี่อาทิจ”
       ตุลยานีพูดดักคอ
       “หล่อที่1 ดีที่สุด”
       “รู้ทันอีกล่ะ”
       “ก็พูดถึงทุกวัน คนอะไรบ้าพี่ชาย”
       “ก็ดีกว่าบ้าผู้ชายในฝันล่ะจ้ะ”
       ตุลยานีเอามือตีแขนเพื่อน
       “ยายณีนี่...”
       ดรุณีหัวเราะ ก่อนจะหยิบดอกหญ้าแห้งของอาทิจออกมาจากหนังสือ ตุลยานีมองๆ
       “เอาเข้าห้องสอบอีกแล้ว ตุ่นเห็นณีเอาดอกหญ้านี่เข้าห้องสอบทุกครั้งเลย มีอะไรเหรอ”
       “ดอกไม้นำโชคของพี่ชาย พกไว้แล้วอุ่นใจจ้ะ”
       ดรุณีหยิบดอกหญ้าของอาทิจขึ้นมาดู ยิ้ม...อบอุ่นหัวใจจริงๆ
       
       ยามเย็นแดดอ่อนๆนาข้าวแตกรวงเขียวสะพรั่งท้องฟ้าสีครามในวันที่อากาศสดใสเย็นสบาย อาทิจประคองแขนย่าแดงเดินลัดเลาะมาตามคันนา ย่าแดงมองดูทุ่งนายาวสุดลูกหูลูกตาแล้วยิ้มปลื้มใจ
       “งาม...งามเหลือเกิน ขอบใจพ่อมากนะ ในที่สุดพ่อก็ทำให้ฝันของย่าเป็นจริง ทำให้ย่าได้เห็นข้าวออกรวงสะพรั่งบนที่ดินของตัวเองจนได้”
       ย่าแดงค่อยๆโน้มตัวลงมาช้อนรวงข้าวที่อัดแน่นไปด้วยเมล็ดสีเหลืองอ่อนขึ้นมาดู น้ำตาคลอ
       “อีกไม่กี่วันเขาก็จะเปลี่ยนเป็นสีทอง งามไปอีกแบบนะพ่อ”
       “ครับคุณย่า”
       “ยิ่งกว่าความงามก็คือประโยชน์อันมหาศาลของเขา ที่หล่อเลี้ยงพวกเรามาชั่วนาตาปี ถึงเด็กรุ่นใหม่จะพากันทิ้งไร่ทิ้งนาไปทำงานในเมืองกันหมด แต่ก็ยังเหลือหลานของย่าคนหนึ่ง ย่าดีใจที่สุดที่พ่อยืนหยัดที่จะอยู่กับท้องไร่ท้องนาอย่างนี้ คนที่ปลูกข้าวกินเป็น ไม่มีวันอดตายหรอกลูก”
       อาทิจยิ้ม
       “ข้าวสุกเต็มที่เมื่อไหร่ คุณย่ามาช่วยผมเกี่ยวนะครับ”
       ย่าแดงยิ้มรับ
       “จ้ะ”
       ย่าแดงลูบหัวอาทิจแล้วโอบกอดหลานรักอย่างมีความสุข สุขที่ได้เห็นหลานเจริญเติบโตงดงามทั้งกายและใจ สุขที่ได้เห็นพืชผลออกดอกออกผลสะพรั่งในที่ของตัวเองในขณะที่ยังมีลมหายใจ และสุขที่รู้ว่ามีใครคนหนึ่งที่จะเป็นตัวแทนสานต่องานของตนเองได้เมื่อต้องจากโลกนี้ไป เป็นความสุขที่เบิกบานที่สุดของย่าแดง
       
       ค่ำนั้น แก้วยกแกงหองควันฉุยออกมา ในขณะที่อาทิจตักข้าวให้ย่าแดง บนโต๊ะมีอาหารอื่นๆวางอยู่พร้อมแล้ว
       “แกงหองค่ะคุณย่า คุณอาทิจลงมือเองเลยนะคะ แหม...เห็นแล้วอดนึกถึงคุณณีไม่ได้ ของโปรดคุณณีเหมือนกัน”
       ย่าแดงตักแกงหองชิม อาทิจลุ้น
       “ลองทำมากี่ครั้งแล้ว”
       “ครั้งนี้ครั้งแรกครับ มัน...ไม่ได้เรื่องหรือครับ ถ้างั้น...คุณย่ากินอย่างอื่นเถอะครับ ไม่ต้องกลัวผมเสียใจ”
       “คงจะกินอย่างอื่นไม่ได้เพราะแกงหองของพ่อ อร่อยจริงๆ รสชาติกลมกล่อมเหมือนไม่ใช่ลองทำครั้งแรก แสดงว่าทำกับข้าวกินเองบ่อยสินะ”
       “ครับ...คุณแม่ผมฝึกให้ทำงานบ้านเป็นทุกอย่าง เพราะมีน้องหลายคน ผมต้องช่วยท่านดูแลน้องๆ”
       “ดีแล้วล่ะลูก ยิ่งเราเป็นลูกที่ดีรู้จักกตัญญูต่อพ่อแม่มากเท่าไหร่ ก็จะมีคนเห็นความดีของเราและสรรเสริญไปถึงพ่อแม่ของเรามากเท่านั้น เท่ากับเราได้แสดงกตเวทีต่อท่านด้วย” ย่าแดงจับมือหลานลูบไปมา “ขอให้พ่อจำเริญๆยิ่งๆขึ้นไปนะพ่อนะ”
       “ขอบคุณครับคุณย่า”
       “วันนี้ย่าอิ่มทั้งกายอิ่มทั้งใจ ไม่มีอะไรต้องห่วงต้องกังวลอีกแล้ว”
       “ถ้างั้นคุณย่าต้องกินเยอะๆนะครับ”
       อาทิจตักแกงหองให้ย่ากินอีก แก้วยืนมองย่าหลาน บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข
       
       เช้าวันใหม่...ท้องฟ้าสีสะอาดตา แก้วเดินมาเคาะประตูห้องย่าแดง
       “คุณย่าคะ...คุณย่า...คุณย่าคะ”
       แก้วไม่ได้ยินเสียงตอบจากย่าแดง จึงแง้มประตูเปิดเข้ามาเห็นย่าแดงนอนนิ่งอยู่บนฟูกในมุ้ง จึงเดินไปเปิดหน้าต่างออกเพื่อให้อากาศถ่ายเทเต็มที่ แก้วทำงานไปพูดไป
       “อาหารใส่บาตรเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะ”
       พอเปิดหน้าต่างเสร็จ แก้วก็เดินมาเลิกและเก็บมุ้งขึ้นจนเสร็จเรียบร้อยแล้วขยับมายืนอยู่ที่ปลายเท้าย่าแดง
       “คุณย่าคะ จวนได้เวลาพระมารับบาตรแล้วค่ะ คุณย่าคะ...”
       แก้วเริ่มเอะใจ ปกติย่าแดงจะเป็นคนหูไวและรู้สึกตัวเร็วมาก สักครู่จึงเอื้อมมือไปแตะที่เท้าเพื่อปลุกให้ท่านรู้สึกตัวเบาๆ แล้วแก้วก็ชะงัก วินาทีแรกคืออึ้งที่ท่านนิ่งไม่ไหวติง อีกอึดใจต่อมาแก้วขยับเอามือไปอังที่จมูกท่าน ก่อนจะกรีดร้องเสียงดังลั่นอย่างช็อกสุดๆ
       “คุณย่า”
       ทางด้านดรุณี...กำลังสวมสร้อยแต่แล้วสร้อยพระที่คุณย่าให้ จู่ๆก็หลุดขาดคามือ ดรุณีใจหาย
       
       ต๊อดส่งลังส้มให้อาทิจซึ่งรอรับอยู่บนหลังกระบะแต่แล้วชายหนุ่มก็รับพลาด ส้มหลุดร่วงจากลัง
       แก้ววิ่งหน้าตื่นน้ำตาอาบแก้มเข้ามา
       “คุณอาทิจคะ...คุณย่า เร็วเข้าเถอะค่ะ”
       อาทิจเห็นหน้าแก้วแล้วใจหายวาบ ชายหนุ่มเกิดลางสังหรณ์อะไรบางอย่างในใจ รีบกระโจนลงจากท้ายรถกระบะทันที ลุงเกร็ง ต๊อด อึ่ง พัน ตามเข้ามายืนมองอาทิจกับแก้วซึ่งวิ่งตามกันออกไปไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
       
       อาทิจวิ่งมา ชายหนุ่ม ใจคอไม่ดี เกิดอะไรขึ้นกับย่า โดยมีแก้ววิ่งกระหืดกระหอบตามมา...อาทิจวิ่งกระหืดกระหอบใจคอไม่ดีเข้ามาหยุดยืนที่หน้าประตู สายตาของเขาเห็นย่าแดงนอนหลับตานิ่งอยู่บนเตียง อาทิจแทบลืมหายใจ หมดสิ้นซึ่งเรี่ยวแรงแม้แต่จะยืน
       
       อาทิจก้าวเข้ามาในห้องช้าๆ อย่างคนที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงและไร้ซึ่งวิญญาณ แก้วขยับเข้ามาที่กรอบประตู แล้วก้าวตามชายหนุ่มเข้ามานั่งคล้อยไปทางด้านหลัง แก้วสะอื้นฮักพูดไปร้องไห้ไปปานจะขาดใจ
       “ปกติท่านจะลงไปเตรียมของใส่บาตรเองทุกวัน วันนี้น้าแก้วเห็นว่าสายแล้วก็เลยขึ้นมาปลุก แต่ท่านก็ ท่าน...หมดลมไปแล้วค่ะ”
       อาทิจรู้สึกหัวใจสลาย ชายหนุ่มไม่เคยเจ็บปวดและสูญเสียอะไรขนาดนี้มาก่อนในชีวิต เป็นความเจ็บปวดที่รวดร้าวทรมานแสนสาหัส อาทิจลงนั่งคุกเข่าข้างเตียง จับมือย่าแดงบีบแน่น พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ร้องไห้
       “ตัวยังอุ่นๆอยู่เลยนะครับ คุณย่าน่าจะรอผมสักนิด ให้ผมได้มีโอกาสบอกคุณย่าสักครั้งว่าผมรักคุณย่ามากแค่ไหน...ผมยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณของคุณย่าได้แม้สักครึ่งหนึ่งที่คุณย่าเมตตาผม ผม...ไม่มีโอกาสแม้แต่จะขอบคุณ”
       อาทิจกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ชายหนุ่มน้ำตาไหลเป็นทางพูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป แก้วคร่ำครวญ
       “น้าแก้วอยู่กับท่านเมื่อคืน น้าแก้วเห็นท่านยิ้มมีความสุข ท่านว่าท่านไม่ห่วงอะไรแล้ว เพราะที่นี่มีคุณอาทิจกับคุณณี”
       ความทรงจำดีๆระหว่างอาทิจกับย่าแดง ผุดขึ้นมาในความทรงจำของชายหนุ่มภาพแล้วภาพเล่า อาทิจค่อยๆคลานลงไปที่เท้า ชายหนุ่มก้มลงกราบเท้าย่าอย่างงดงามที่สุด แก้วร้องไห้โฮที่เห็นอาทิจแสดงความรักต่อย่าเป็นครั้งสุดท้าย สักครู่...อาทิจจำต้องเช็ดน้ำตาเมื่อรู้ว่ามีภาระอะไรรออยู่ข้างหน้าบ้าง
       “รบกวนน้าแก้วช่วยโทรหาน้องณีด้วยนะครับ อย่าเพิ่งบอกว่าเกิดอะไรขึ้น บอกแค่ว่าคุณย่ามีธุระด่วน ให้น้องณีรีบกลับมานะครับ”
       “ค่ะ”
       แก้วเช็ดน้ำตาป้อยๆ ก่อนจะออกไป อาทิจหันมามองย่าแดงอีกครั้ง ชายหนุ่มลูบไปที่ เท้าอันแตกระแหงหยาบกระด้าง ซึ่งบ่งถึงระยะเวลาของการทำงานหนักและยากลำบากอันยาวนาน เขาจะแกร่งและอดทนได้เท่าย่าของเขารึเปล่า ยิ่งคิดอาทิจยิ่งน้ำตาไหล
       “คุณย่าครับ”
       อาทิจโผเข้ากอดแล้วเอาหัวซุกแทบเท้าย่าอันเป็นที่เคารพรักอย่างสูงสุดอยู่อย่างนั้น เมื่อไม่มีใคร...ชายหนุ่มจึงระเบิดความเสียใจออกมาโดยไม่ต้องเก็บอารมณ์ใดใด ไม่ต้องอายใคร เขาร้องไห้อย่างที่ใจอยากจะร้อง ยามนี้...เขาก็แค่เด็กชายตัวน้อยๆที่ร่ำร้องอยากจะให้ย่ากลับมาอยู่กับเขาเท่านั้น
       
       แก้วยืนรอโทรศัพท์จากทางปลายสาย น้ำตายังคลอหน่วย แต่ก็ไม่มีใครรับสาย แก้วพยายามกลั้นสะอื้นพูดฝากข้อความทางโทรศัพท์
       “คุณณีคะ คุณณีรีบกลับมาที่นี่ด่วนที่สุดเลยนะคะ คุณย่ามีธุระสำคัญจะ...คุยด้วยค่ะ ขึ้นเครื่องบินมาคืนนี้เลยนะคะ น้าแก้วจะให้คนไปรับที่สนามบินค่ะ”
       แก้ววางโทรศัพท์ อาทิจเดินตาแดงหน้าหมองหม่นเข้ามา
       “คุณณีไม่อยู่ที่คอนโด โทรศัพท์มือถือก็ไม่รับสายค่ะ น้าแก้วเลยฝากข้อความไว้”
       “น้าแก้วกลับไปเฝ้าคุณย่าไว้ก่อนนะครับ ผมจะไปจัดการเรื่องสถานที่กับโลงศพให้เรียบร้อย รบกวนน้าแก้วโทรแจ้งญาติๆทุกคนด้วยนะครับ”
       “ค่ะ”
       “ขอบคุณครับ”
       อาทิจกับแก้วมองหน้ากันแล้วน้ำตาไหล ต่างคนต่างจับมือให้กำลังใจและปลอบใจซึ่งกันและกัน
       
       บ่ายวันนั้น ดรุณีในชุดนิสิตกลับเข้าห้องมาหญิงสาวมองหาโทรศัพท์มือถือจนหันมาเห็นมันวางอยู่ข้างโทรศัพท์บ้าน ดรุณียิ้มที่โทรศัพท์ไม่ได้หายไปไหน หญิงสาวเดินมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูแล้วเธอก็ต้องแปลกใจ
       “มิสคอลเป็นสิบเที่ยวแบบนี้ คุณย่ามีธุระด่วนอะไร”
       ดรุณีเปิดวอยซ์เมลฟังเสียงแก้วที่ฝากข้อความไว้
       
       เย็นนั้น...โลงศพย่าแดงตั้งอยู่ท่ามกลางสวนสวยงาม...แก้ว ตุ๊ และคนงานผู้หญิงหลายสิบคน ช่วยกันประดับโลงศพย่าแดงที่ตั้งอยู่บนตั่งด้วยดอกเก็ตถะวา ทุกคนทำงานไปเช็ดน้ำตาไป อาทิจเดินถือรูปถ่ายย่าแดงเข้ามาวางบนตั่งข้างโลงศพ บนตั่งมีถาดซึ่งวางของรักและของใช้ส่วนตัวของย่าแดง อันได้แก่ หนังสือเกษตรทฤษฎีใหม่ของในหลวง ตะกร้าไหมพรมที่คุณย่าถักผ้าพันคอคาไว้ แว่นตา และอุปกรณ์การเกษตรเล็กๆ เช่นกรรไกรเล็มใบไม้ที่ถือติดตัวอยู่เสมอ
        
       ญาติๆและคนงานพากันจับกลุ่มร้องไห้กระจายอยู่บนสนามหญ้ากว้าง ไพฑูรย์นั่งร้องงอยู่กับต๊อด อึ่ง พัน เขาคร่ำครวญอย่างเสียใจ
       “ตอนมีชีวิตอยู่ ผมก็ไม่เคยทำให้คุณย่าวางมือเรื่องงานได้เลย ผมขอโทษ กลับมาให้ผมได้มีโอกาสแก้ตัวสักครั้ง ได้มั้ยครับคุณย่า”
       อึ่งร้องไห้ไป...ขนลุกซู่ไป
       “จะดีเหรอ”
       พันเสียงเครือ
       “ผมทำงานดีอยู่แล้ว คุณย่าคงไม่กลับมาให้ผมต้องแก้ตัวอะไรนะครับ”
       ต๊อดปรามเพื่อนเสียงแข็ง
       “จะมาร้องไห้เสียใจให้คุณย่าต้องเป็นกังวลทำไม เราต้องเข้มแข็งสิวะ” ต๊อดเสียงเริ่มเครือ “ท่านไปดีไปสบายแล้ว” ต๊อดมองโลงศพย่าแดงแล้วปล่อยโฮ “โธ่...คุณย่า ทำไมถึงได้จากพวกเราไปเร็วอย่างนี้”
       ไพฑูรย์ อึ่ง พัน หันมามองต๊อดทั้งอึ้งทั้งงงว่าจะเอายังไง...จะอารมณ์ไหน เลือกสักอารมณ์ แล้วทั้งสี่คนก็ต้องพากันอึ้งและกระเจิงไปตามๆกัน เมื่อ...วิไลลักษณ์วิ่งเซซังนำประเวทย์เข้ามา พร้อมกับถลาลงไปกองร้องห้ อยู่กับพื้นหน้าโลงศพ ปริ่มว่าจะขาดใจตายตามย่าแดงไปด้วย
       “โธ่...คุณแม่ไม่น่าเลย เมื่อวันก่อนยังกินข้าวด้วยกัน ยังคุยกันว่าจะยกที่ดินในเวียงให้วิไลอยู่แท้ๆ ไม่น่ามาด่วนจากไปเลย”
       อาทิจกับแก้วและทุกคนยกมือไหว้ประเวทย์และวิไลลักษณ์ ประเวทย์รับไหว้ทุกคน ก่อนจะหันมาถามแก้ว
       “คุณแม่เป็นอะไร ทำไมจากไปกะทันหันอย่างนี้”
       “ท่านไม่ได้เป็นอะไรค่ะ แต่หลังๆมานี่ท่านคงจะเหนื่อยและล้าไปตามวัย เพราะท่านทำงานไม่มีวันหยุดมาตลอดน่ะค่ะ”
       “ไม่ได้ปวดหัวตัวร้อนอะไรเลยเหรอ”
       “ไม่ค่ะ ก่อนนอนท่านไหว้พระตามปกติ แถมยังอารมณ์ดีชวนแก้วคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ แล้วท่านก็ยิ้ม เหมือนท่านมีความสุขกับชีวิตน่ะค่ะ”
       “ขอบใจมากนะอาทิจที่จัดการดูแลงานทุกอย่างเป็นอย่างดี”
       วิไลลักษณ์แย้งขึ้น
       “แต่น่าจะไปจัดที่วัดใหญ่ๆในเมืองนะคะ คนจะได้มางานมากกว่านี้ จะได้สมเกียรติท่านด้วย ท่านมีลูกชายเป็นถึงผู้ว่านะคะ”
       ประเวทย์ขัดขึ้น
       “จัดที่นี่ล่ะเหมาะที่สุดแล้ว ท่านรักที่นี่ก็คงอยากอยู่อย่างสงบๆที่นี่”
       
       วิไลลักษณ์แอบค้อนประเวทย์นิดๆ ที่ไม่เออออด้วย
       
       

       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 14
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 13
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 79 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 75 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
5 %
ความคิดเห็นที่ 1 +41 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อิ่มใจมากกค่ะ ไม่รู้ว่าทีมงานเคยเลื่อนอ่านคอมเมนต์มั้ย แต่อยากบอกว่า ขอบคุณที่ช่วยลงให้อ่าน รู้สึกแต่ละวันมีอะไรให้รอคอย :) อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
Au
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานนะคะ อัพเยอะอย่างนี้คนอ่านรักตายเลย อ่านไปยิ้มไปเขินไปเลยค่ะ
Jinn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้ถึงตอนนี้เร็ว ๆ จัง อยากเห็นความน่ารักของทั้งคู่น้องญาญ่าก็เล่นได้น่ารักขึ้นทุกที่ทุกที่ ณเดชก็เล่นเก่งซะ
อยากดูอยากอ่านต่อเร็ว ๆ ขอบคุณค่ะ
นัท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะ ขอชมหน่อยค่ะ ว่าวันนี้ทีมงาน ผจก น่ารักที่ซู๊ด ลงให้อ่านตั้งหลายหน้า ตอนคลิกแต่ละหน้าก็ลุ้นน่าดู ว่าจะมีให้อ่านต่อไม๊ หรือจะมีแต่รูปอย่างเดียว วันนี้เลยปลึ้มสุดๆ อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวันเลยค่ะ
ป้า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานด้วยอีกคนค่ะ เป็นละครอีกเรื่องในรอบหลายปี ที่ติดตามงอมแงมขนาดนี้ค่ะ อ่านแล้วมีความสุขมาก ชอบตัวละครแทบทุกตัวเลย ไม่มีตัวอิจฉาที่ร้ายกาจเวอร์จนไม่มีเหตุผลเหมือนเรื่องอื่นๆเลย ขอบคุณอีกครั้งที่พิมพ์ให้อ่านได้ละเอียดขนาดนี้ค่ะ ^___^
zodiac-7@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะที่อัพลงเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สมกับที่รอคอย สนุกมากเลย อยากดูไวๆแล้วสิ
ลั้ลลา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานมากเช่นกันคะ ชอบเรื่องนี้มาก อ่านแล้วมีความสุขมากกก
ออย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะ วันนี้ได้อ่านแบบเต็มๆ ขอแบบนี้ทุกวันเลยได้มั๊ย
น้องณี พี่อาทิจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพลงให้นะคะ อ่านไปเขินไป ><
sodaza2543@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อิ่มใจมากเลยกับละครเรื่องนี้ รักอาทิจกับน้องนีสุดหัวใจ
อิ่มใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตะไคร้ ก็ยังดีกว่าหญ้าแพรกเนอะ
เมียผู้ว่า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะ อัพให้อ่านอย่างจุใจ สนุกมากๆๆๆ
ชอบมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก ซึ่งจริงๆ ขอบคุณทีมงานมากครับ
chai
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วจุใจมากเลย รักคนอัพนะจุ๊บๆ พรุ่งนี้จะรออ่านต่อนะ
drinkdung@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานนะคะ อัพเยอะอย่างนี้คนอ่านรักตายเลย อ่านไปยิ้มไปเขินไปเลยค่ะ
Jinn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคะ วันนี้อ่านได้จุใจและสนุกมากคะ
ผู้รอคอย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ้ย แค่นี้ก็หวานมากกกกก อยากเห็นสายตาพี่อาทิจกับน้องณี จัง 5555
หวาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จัดหนัก จัดเต็ม ขอบคุณมากมากมาย อยากจะอ่านต่อ แต่ถ้าจบแล้วจะอ่านอะไรต่อดีหละ (กลัวจบอีกแล้ว) รอพรุ่งนี้ละกัน วันนี้บอกตรง ๆ อิ่มมากมาย จุ๊บ จุ๊บ
คู่กรณี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +36 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อิ่มใจมากกค่ะ ไม่รู้ว่าทีมงานเคยเลื่อนอ่านคอมเมนต์มั้ย แต่อยากบอกว่า ขอบคุณที่ช่วยลงให้อ่าน รู้สึกแต่ละวันมีอะไรให้รอคอย :) อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
Au
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014