หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธรณีนี่นี้ใครครอง

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
19 กรกฎาคม 2555 11:51 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15
       
       ตุลยานีนั่งบิดตัวขยับไปมา เวทางค์ที่นั่งอยู่ข้างวิยะดาซึ่งก้มหน้าอ่านหนังสือธรรมะ หันมาเห็น
        
       “เป็นอะไรอะน้องตุ่น”
       “คันมือ”
       วิยะดาวางหนังสือลง เมื่อเวทางค์เดินไปเกามือข้างขวา
       “ไม่ใช่ข้างนี้ ข้างที่บวมนี่”
       “อ้าว...แล้วพี่จะเกาได้ยังไงล่ะ มีผ้าพันอยู่อย่างนี้” เวทางค์คิดๆๆ “เอางี้...อ่านหนังสือ
       มั้ย พอเพลินๆก็ลืมคันไปเอง”
       “ไม่”
       “ถ้างั้นก็...ฟังเพลง พี่เปิดเพลงให้ฟัง”
       เวทางค์จะเดินไปหยิบไอแพด ตุลยานีรีบบอก
       “ไม่”
       “งั้นดูทีวีก็แล้วกัน”
       เวทางค์จะเดินไปเปิดทีวี ตุลยานีส่ายหน้า
       “ไม่”
       เวทางค์โวยทันที
       “อ้าว...แล้วจะเอายังไง ต้องให้พี่ปลูกสตรอเบอรี่ กล้วย ส้ม จำลองบรรยากาศสวนคุณย่าในห้องนี้เลยดีมั้ย น้องตุ่นจะได้หายคัน”
       ตุลยานีค้อน
       “พี่เว!”
       วิยะดาคิดถึงความหมายสองแง่สามง่ามของคำว่า คัน แล้วขำก๊าก ก่อนจะลุกมาห้ามทัพ
       “เอาล่ะค่ะ อย่าเถียงกันเลยนะคะ พระพุทธเจ้าท่านสอนให้เรามีสติอยู่กับปัจจุบัน คุณตุ่นคันก็ลองเอาใจจดจ่ออยู่กับอาการคัน แล้วท่องคันหนอ...คันหนอในใจดูมั้ยคะ”
       ตุลยานีพยายามตั้งสติสูดหายใจลึก แล้วทำตามคำแนะนำของวิยะดา
       “คันหนอ...คันหนอ กำหนดลมหายใจอย่างนี้ไปเรื่อยๆ สักพักเราก็จะทนกับมันได้ค่ะ แรกๆอาจจะยากนะคะ แต่ฝึกไปนานๆเราก็จะชิน ดูอย่างวิสิคะ ตอนนี้ตัดรัก โลภ โกรธ หลงไปได้เย๊อะ”
       เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น วิยะดาหยิบโทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือขึ้นมาดู พอเห็นเบอร์ที่หน้าจอหญิงสาวก็เบิกตาโตแหกปากกรี๊ดลั่น จนตุลยานีและเวทางค์สะดุ้งตกใจ วิยะดาตั้งสติแล้วกดรับเสียงหวาน
       “สวัสดีค่าคุณรุจน์ ว่างค่า วันที่เท่าไหร่วัดอะไรอยู่ที่ไหนคะ...ค่า...ได้ค่า...ขอบคุณนะคะที่นึกถึงวิ...ค่า...แล้วเจอกันค่า”
       วิยะดากดปิดโทรศัพท์แล้วเลิกประดิษฐ์ท่า แหกปากกรี๊ดลั่นอีกครั้งอย่างสะใจ
       “อ๊าย...คุณรุจน์โทรมาชวนวิไปปฏิบัติธรรม อ๊าย...เดี๋ยววิต้องกลับไปเซ็ทชุดนั่งสมาธิ ชุดเดินจงกรมก่อนนะพี่เว...คุณตุ่นอย่ายอมแพ้กับกิเลสและสังขารของเรานะคะ กำหนดลมหายใจและตั้งสติให้ดีเท่านั้นค่ะ...อ๊าย...อ๊ายจะได้เจอกันแล้ว วิไปก่อนนะคะ”
       เวทางค์กับตุ่นมองวิยะดาซึ่งเรียกร้องให้ทุกคนตัดกิเลส แต่ตัวเองยังเต็มไปด้วยกิเลสมิใช่น้อยอย่างอึ้งๆ
       
       ดรุณีตัดกะหล่ำปลีใส่เข่ง สักครู่...อาทิจขยับเข้ามาช่วยดรุณีตัด ดรุณีหันมาเห็น
       “ไม่ต้องค่ะพี่อาทิจ แผลยังไม่หายดีอย่าเพิ่งทำงานเลยค่ะ เดี๋ยวถ่ายเทน้ำหนักไม่ดี จะยิ่งหายช้านะคะ” หญิงสาวหันไปเรียกต๊อด “ต๊อด...พาพี่อาทิจไปนั่งร่มๆไป”
       ต๊อดซึ่งพันผ้าก็อชที่ฝ่ามือและแขนเดินเข้ามาหา อาทิจหันมาเห็นต๊อด อึ่ง พันซึ่งทำงานอยู่ใกล้ๆกันแล้วอดแอบขำไมได้ เพราะทุกคนพันแผลเหมือนกันหมด อาทิจแกล้งถาม
       “เป็นอะไรวะ พันผ้ากันหมด แฟชั่นเหรอ”
       พันโวยงอนๆ
       “แฟชั่นอะไรล่ะนาย เจ็บขนาดนี้”
       อาทิจแกล้งสงสัย
       “เจ็บ...ไปโดนอะไรถึงได้เจ็บเหมือนกันหมด”
       “ก็โดนน้ำ...”
       อึ่งยังพูดไม่จบต๊อดขัดขึ้นอย่างฟอร์มจัด
       “เจ็บที่ไหนนาย เรื่องชิวๆ แค่พันเล่นเก๋ๆ แก้เซ็ง”
       “แล้วไป นึกว่าไปโดนน้ำร้อนสาดที่ไหนมา”
       อึ่งค้อน
       “หือ...ยังจะมีหน้ามาพูดอีก ตัวเองน่ะ แสดงให้เนียนก่อนเถอะ งูกัดขาซ้ายไม่ใช่เหรอ ทำไมกะเผลกขวา”
       อาทิจเจื่อนไปแต่ก็ยังเก็ก
       “ทำไม...กัดซ้ายแต่ระบมถึงขวาเว้ย มีปัญหาอะไรมั้ย”
       อาทิจเดินหนีไปนั่งที่กระท่อม ต๊อดส่งภาษาอิสานใส่
       “อย่างนี้เขาเรียกเอาสีข้างเข้าแถ ฮ่วย”
       อาทิจแอบขำ แล้วเบนสายตาไปจบที่สาวน้อยซึ่งนั่งทำงานงกๆกลางแดดแทนเขา
       
       บ่ายจัดวันนั้น...ดรุณีเก็บข้าวโพดใส่ตะกร้า อาทิจเดินขยับเข้าจะช่วยเก็บ
       “ไปพักเถอะค่ะพี่อาทิจ...ไปสิคะ”
       อาทิจหงอยๆ เดินกะเผลกออกมายืนข้างลุงเกร็งที่เก็บข้าวโพดอยู่อีกมุม ลุงเกร็งกระซิบ
       “คุณณีมีลักษณะของคนที่จะได้ครองสมบัติ...คุณอาทิจว่ามั้ยครับ”
       อาทิจยิ้ม
       “ครับ”
       “ทำงานเก่ง”
       อาทิจยิ้ม
       “ครับ”
       “เป็นเบญจกัลยาณี”
       อาทิจยิ้มอีก
       “ครับ”
       “ใครได้เป็นคู่ครองนับว่าโชคดีที่สุด”
       อาทิจยิ้มกว้าง
       “ครับ”
       “คุณอาทิจอยากเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดมั้ยครับ”
       อาทิจยิ้มอีก
       “ครับ”
       “ถ้างั้นก็เลิกปวดขาสักทีสิครับ”
       อาทิจยิ้มรับ
       “ครับ”
       อาทิจรู้สึกตัวยิ้มเจื่อนๆใส่ลุงเกร็ง ในขณะที่ลุงเกร็งแอบขำ
       
       ดรุณีนั่งเก็บสตรอเบอรี่ใส่ตะกร้าอย่างเบามือ สักครู่...อาทิจขยับเข้ามาช่วยข้างๆ หญิงสาวทำเสียงดุ
       “พี่อาทิจ”
       “อย่าห้ามพี่เลยนะน้องณี พี่ทนเห็นน้องณีทำงานแทนพี่ไม่ไหวแล้ว ให้พี่ช่วยนะ”
       “นี่ล่ะน้า...ณีบอกไม่ต้องตามมาก็ไม่เชื่อ ทำไมไม่อยู่รอยายตุ่นที่บ้านก็ไม่รู้ป่านนี้มาถึงแล้วมั้ง”
       อาทิจหลุดปาก
       “พี่อยากอยู่กับน้องณีมากกว่านี่”
       ดรุณีหันมามองหน้าใจหวิวไหว อยากรู้เหตุผลเหลือเกินว่าเพราะอะไร อาทิจแก้เก้อ
       “เอ่อ...คือ...พี่อยากทำงาน”
       ดรุณีแอบน้อยใจ แต่ก็เก็บความรู้สึก
       “พี่อาทิจไม่ได้อู้นี่คะ เจ็บอย่างนี้น่าจะพักต่ออีกสักวันสองวัน ให้แน่ใจว่าหายดีซะก่อน แล้วค่อยมาทำก็ได้”
       อาทิจถามเสียงละห้อย
       “กลัวพี่ตายเหรอ”
       อาทิจไม่ถามเปล่า ส่งตาหวานเชื่อมใส่หญิงสาวแถมท้าย ดรุณีแทบละลายคาแปลงสตรอเบอรี่ แต่ก็กัดฟัน พูดให้พ้นตัว
       “ค่ะ กลัวยายตุ่นเสียใจจนไม่ยอมแต่งงานไปตลอดชีวิต”
       ดรุณีเดินแยกไปเก็บสตรอเบอรี่อีกร่อง อาทิจมองตามหญิงสาวตาเป็นประกาย หัวใจชุ่มชื่น
       
       ตุลยานีแหกปากร้องลั่น ทุรนทุรายเหมือนเจ็บปวดทุกข์ทรมานกับอะไรสักอย่าง เวทางค์ซึ่งกำลังหลับสัปหงกอยู่ตกใจ สะดุ้งเด้งขึ้นมาจากโซฟา
       “ปวดมือเหรอน้องตุ่น”
       ตุลยานีส่ายหน้า เวทางค์ถามอีก
       “คัน”
       ตุลยานีส่ายหน้าอีก เวทางค์คิดๆ
       “ได้เวลากินยา”
       ตุลยานีส่ายหน้า เวทางค์มองๆ
       “อยากเดินเล่น”
       ตุลยานียังส่ายหน้า เวทางค์ถามอีก
       “อยากเข้าห้องน้ำ”
       ตุ่นส่ายหน้า เวทางค์คิดนิดนึง
       “หิว”
       ตุลยานีพยักหน้า เวทางค์ถอนใจ
       “เมื่อกี้เพิ่งกินของว่างไปนี่”
       “หิวกาแฟ”
       “จัดให้”
       เวทางค์จะใช้โทรศัพท์ในห้องโทรสั่งครัวของโรงพยาบาล ตุลยานีโวยวายเป็นชุด
       “ไม่ใช่กาแฟที่นี่ กาแฟสดที่ร้านมุมโปรด สุขุมวิทซอย 23 แยก 2 เลี้ยวขวา 100 เมตร แล้วเลี้ยวซ้าย 50 เมตร ร้านอยู่หัวมุมขวา เอาเอสเปรสโซ่ 2 ช็อด กลับมาให้ทันตอนบ่ายสี่โมง ทุกบ่ายสี่โมงตุ่นต้องได้กินกาแฟสด”
       เวทางค์ ระเบิดอารมณ์
       “เกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนสั่งให้พี่ทำอะไร นอกจากแม่” ชายหนุ่มหยุดไปชั่วอึดใจแล้วพูดเสียงอ่อย “สุขุมวิท 23 แยก 2 แล้วไงนะ”
       ตุลยานีแอบยิ้ม ยังไงก็ต้องยอมฉันอยู่ดี
       
       ดรุณีเดินให้อาทิจเกาะแขนเข้ามาในบ้าน ทันทีที่ก้าวพ้นแดดจ้าเข้ามาในร่ม หญิงสาวก็หน้ามืด ยืนเซเหมือนจะล้มฟาดพื้น อาทิจลืมเจ็บขาเอามือรวบเอวหญิงสาวไว้ ดรุณีตั้งหลักได้ ขยับออกมา
       “พี่อาทิจไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวยายตุ่นคงมาถึงแล้ว”
       “น้องณีอาบก่อนเถอะ พี่อาบแป๊บเดียว”
       “ก็ได้ค่ะ”
       ดรุณีเดินออกไป อาทิจมองตามยิ้มแก้มแทบปริ แก้วจูงตะวันเดินเข้ามายืนข้างๆ ตะวันมองพ่อที่ยืนยิ้มอยู่คนเดียว
       “งูกัดหายแล้วเหรอพ่อทิจ”
       อาทิจหันมาเห็นแก้วกับตะวัน ก็ปรับสีหน้าปรับอารมณ์แทบไม่ทัน แก้วแซวขำๆ
       “ขายืนได้ตึงเปรี๊ยะแบบนี้แสดงว่าหายดีแล้วล่ะ นายตะวัน”
       อาทิจยิ้มแหะๆ
       “ครับ ตึงบ้างหย่อนบ้าง สลับกันไปครับ”
       “เท่าที่น้าแก้วสังเกต ส่วนใหญ่จะหย่อนตอนอยู่กับคุณณีนะคะ”
       ตะวันเห็นด้วย
       “ช่าย...เมื่อกี้ตอนพี่ณีอยู่ด้วย ตะวันยังเห็นพ่อเดินไม่ได้เลย”
       อาทิจเหมือนผู้ใหญ่ถูกเด็กจับโกหกได้
       “ก็...เดินได้บ้างไม่ได้บ้าง สลับๆกันไป เป็นเด็กเป็นเล็กจะสงสัยอะไรนักหนาห๊ะ”
       แก้วยิ้มเอ็นดูอาทิจ ในขณะที่อาทิจดึงตะวันเข้ามากอด
       
       ดรุณีนุ่งผ้าถุงกระโจมอก ถือผ้าเช็ดตัวเดินเข้ามาในห้องน้ำ อาทิจเดินเข้ามาในห้องนอน...ดรุณีแขวนผ้าเช็ดตัว และผ้าถุงบนราวแขวน...อาทิจนอนเอนหลังกับที่นอน ดรุณีเปิดฝักบัวอาบน้ำสระผม...น้ำเย็นๆไหลซู่ลงหัว หญิงสาวเริ่มมึนหัว ป้ายมือไปที่ผนังห้องน้ำเพื่อจะยึดตัวเองไว้ แต่มือป่ายไปปัดเอาสบู่ยาสระผมที่วางบนชั้นร่วงลงพื้น แล้วสักครู่สติก็ดับวูบร่วงลงไป อาทิจได้ยินเสียงล้มโครม ชายหนุ่มกระเด้งจากที่นอนไปเคาะประตูห้องน้ำแล้วตะโกนเรียกเสียงดัง
       “น้องณี...น้องณี...น้องณี!”
       อาทิจตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป แล้วชายหนุ่มก็แทบช็อกเมื่อเห็น ดรุณีนอนตะแครงอยู่ที่พื้น ในขณะที่น้ำจากฝักบัวยังไหลซู่
       “น้องณี!”
       อาทิจวิ่งเข้ามาปิดฝักบัวแล้วดึงผ้าเช็ดตัวมาห่อตัวหญิงสาว
       
       อาทิจอุ้มดรุณีซึ่งมีผ้าเช็ดตัวห่อตัวออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มค่อยๆวางหญิงสาวลงบนเตียง ดึงผ้าห่อมขึ้นมาห่มให้ถึงคอ แล้วค่อยๆดึงผ้าเช็ดตัวผืนที่เปียกซึ่งอยู่ข้างในออกมา ก่อนจะวิ่งไปเปิดตู้หยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มาเช็ดแขนและซอกคอให้อย่างเบามือ...อาทิจเช็ดแขนไปก้มหน้าลงมากระซิบเรียกใกล้ๆหู
       “น้องณี...น้องณี”
       สัญญานที่ทำให้อาทิจใจชื้นคือการที่ดรุณีขยับตัว แต่ที่ชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัวคือการที่หญิงสาวพลิกหน้าหันกลับมาทางเขา เพราะนั่นทำให้จมูกของหญิงสาวหันมาชนกับจมูกของเขาโดยไม่รู้ตัว อาทิจเหมือนต้องมนต์สะกด ณ จังงัง ปาก แก้ม คิ้ว คาง ของดรุณีช่างจิ้มลิ้ม พริ้มเพราเสียนี่กระไร สักครู่ ชายหนุ่มตั้งสติได้จึงผละออกมา แล้วตั้งหน้าตั้งตาเช็ดแขนให้ดรุณี ก่อนจะเช็ดผมที่เปียกโชกให้ สักครู่...หญิงสาวพึมพำไม่ลืมตาปากสั่น
       “หนาว...คุณย่า หนาว”
       อาทิจหยิบผ้านวมอีกผืนที่อยู่ปลายเตียงขึ้นมาห่มให้ดรุณีอีกชั้น หญิงสาวยกมือไขว่คว้าเหมือนเพ้อ
       “ณีหนาว...หนาวเหลือเกิน พี่อาทิจ”
       อาทิจคว้ามือดรุณีไว้บีบแน่น ก่อนจะเอามือตัวเองถูมือหญิงสาวไปมาเพื่อจะถ่ายเทความร้อนความอบอุ่นให้
       
       เวทางค์ประคองถ้วยกาแฟเข้ามาในห้อง
       “มาแล้วจ้ะ เอสเปรสโซ่ 2 ช็อด จากมุมโปรด สุขุมวิท 23 ไม่ขาด ไม่เกิน”
       “เกิน...เกินไป 15 นาที ตุ่นบอกแล้วใช่มั้ยว่าบ่ายสี่เป๊ะ ตุ่นต้องได้ดื่มกาแฟ”
       เวทางค์จ๋อย
       “โธ่...น้องตุ่น นี่พี่ก็เร่งเต็มที่แล้ว อุตส่าห์ซิ่งมอเตอร์ไซด์รับจ้างไปจนผมเสียทรงเกินไป 15 นาที คงไม่ทำให้รสกาแฟเปลี่ยนหรอกน่า อะ...เวทางค์ยื่นกาแฟให้ ตุลยานีรับมาจิบแล้วโวยลั่น
       “ทำไมมันเย็นอย่างนี้”
       “อ้าว...ก็พี่นั่งมอเตอร์ไซด์มา จะให้มันร้อนตลอดเวลาได้ยังไง”
       “ตุ่นจะดื่มที่อุณหภูมิ 94 องศา ไปเวฟมาให้พอดีเลย”
       เวทางค์ยกกาแฟในมือตุลยานีขึ้นจิบ
       “มันก็ยังอุ่นอยู่นี่ กินๆไปเถอะนะ”
       เวทางค์ยื่นถ้วยกาแฟคืนให้
       “อี๋ย...พี่เว ไม่กงไม่กินมันแล้ว”
       ตุลยานีผลักถ้วยกาแฟออก น้ำกาแฟกระฉอกรดใส่ตัวเอง
       “ว้าย...”
       เวทางค์ล้วงผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าออกมา ตุลยานีวีนสุดฤทธิ์
       “เช็ดให้หมดเลยนะ”
       เวทางค์ไล่เช็ดตั้งแต่ตักไล่ขึ้นมาถึงหน้าอก
       “บ้าเหรอ...ไอ้พี่เวบ้า จะมาเช็ดตรงนี้ได้ยังไง”
       “อ้าว...ก็น้องตุ่นบอกเช็ดให้หมด พี่ก็ต้องเช็ดให้หมดสิ”
       “กดอ๊อดเรียกพยาบาลแล้วก็ไปนั่งให้ห่างตุ่นเลย โน้น...ที่โซฟาโน่น ถ้าไม่เรียกห้ามเข้ามาใกล้เด็ดขาด”
       เวทางค์เดินไปกดเรียกพยาบาลเซ็งๆ
       
       

       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 14
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 13
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 92 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 89 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
3 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015