หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ราชินีลูกทุ่ง

ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 9-10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
20 กรกฎาคม 2555 09:15 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 9-10
        ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 10
       
       ภายในห้องเสื้อผ้าเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เพราะมีเหล่าแดนเซอร์แต่งหน้าทำผมอยู่ กุ้งนาง เขียด กับชะเอม คอยจัดชุดเสื้อ เซ็ท 2 อยู่ กบ นักร้องสาวเบอร์สองรองจากชามาดา เดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้านในในชุดอัลบั้มใหม่ สวยงามมาก กบยิ้มแย้มถาม
       
       “โอเคมั้ยจ๊ะ พี่เขียด”
       เขียดหัวเราะแหะๆ
       “โอ มากกกก...เลิศสะมาหรา อึ้มต้ามารศรีมาก”
       “แต่คงไม่สวยเท่าของพี่ชามาดา”
       “โอ๊ย สวยคนละแบบ เจ๊อึ่งเขาจัดเต็มให้กบอยู่แล้ว ใช่ไหมกุ้งนาง”
       กุ้งนางรีบชม
       “จ้ะ แต่งหน้า แต่งตัวแล้ว พี่กบตัวจริงสวยจังเลย”
       ชะเอมเสริมอีกคน
       “จริงจ้ะ ในทีวีก็สวยแล้ว ตัวจริงสวยกว่าอีก”
       เขียดหันไปหาสองสาว
       “นี่ กุ้ง ชะเอม น้องกบน่ะ เขาเด็กกว่าเธอสองคนมั้ง”
       กบยิ้มอย่างเป็นมิตร
       “เรียกกบเฉยๆ ก็ได้จ้ะ”
       ชะเอมแย้ง
       “อุ๊ย ไม่ได้หรอก ตามกฎบริษัท พนักงานห้ามสนิมกับศิลปิน”
       เขียดปราม
       “พอเลย ชะเอมไปหยิบชุดที่เหลือมา”
       
       อีกมุมหนึ่ง ด้านใน วีวี่ เดินเข้ามาแล้วหลบๆ ตามราวแขวนเสื้อผ้าไม่ให้ใครเห็น วีวี่เห็นแนวชุดก็เดินไปหาชุดที่เหลือแล้วแอบเอากรรไกรเลาะผ้า ตัดด้ายตามชายกระโปรงตัวที่หนึ่ง เสร็จแล้วไปทำตัวที่สอง แล้วจะทำตัวที่สาม ชะเอมเข้ามาบ่นๆ
       “โอ๊ย เจ๊อึ่งไม่อยู่ ยังเจ๊เขียดเป็นตัวแทนจิกหัวใช้อีก จิกๆๆๆๆ จิกอยู่นั่นแหละ”
       วีวี่ต้องมุดหลบไป ชะเอมมาหยิบเสื้อจากราวแล้วออกไป วีวี่โผล่ออกมาโล่งอกที่ไม่โดนจับได้
       
       แดนเซอร์ ใส่ชุดที่ชะเอมไปหยิบมาให้ เขียดรีบบอก
       “อ้าว...ใครเสร็จแล้วก็รีบไปที่ห้องซ้อมเลย วันนี้คุณจิจะดูจับเวลาจริงเลยนะ”
       เหล่าแดนเซอร์รีบทยอยวิ่งไป กบกับฟ้าที่เป็นแดนเซอร์เดินไม่สะดวก ฟ้าหันมาบอกเขียด
       “พี่เขียด...ชุดมันยาวๆ เหมือนจะหลุดนะ”
       เขียดปวดหัว
       “โอ๊ย จะมาหลุดอะไรตอนนี้ ไปก่อนไป เดี๋ยวเต้นเสร็จค่อยมาซ่อม”
       แดนเซอร์รีบวิ่งออกไป เขียดหันไปสั่งกุ้งนาง
       “กุ้ง เดี๋ยวไปช่วยพี่ที่ห้องซ้อมนะ ชะเอมเตรียมเซ็ทต่อไปเลย”
       
       ที่โต๊ะคอนโทล...ช่างเทคนิค เช็คไมค์สามตัว แล้วส่งไมค์ให้ก้าน
       “เรียบร้อยแล้ว เอาไมค์ไปให้ที่ข้างเวทีเลย”
       “ครับ”
       ก้านเดินไปขณะที่ผ่านประตูทางเข้า กบเปิดประตูมา ประตูชนก้านอย่างจัง ก้านเสียหลักล้มไป
       “ว๊าย...เอ้อ พี่ช่าง พี่ช่างเป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ”
       ก้านมองหน้า
       “ไม่เป็นไรครับ”
       กบเป็นห่วง
       “พี่ช่างลุกไหวมั้ย”
       “ไหวครับ”
       ก้านลุกขึ้น
       “กบขอโทษนะ พี่ช่าง”
       กบยกมือไหว้ ก้านรีบรับไหว้
       “เอ้อ แต่ผมไม่ใช่ช่างหรอกครับ เป็นแค่เด็กยกเครื่องธรรมดา”
       กบยิ้มรับ
       “จ้ะ พี่ช่าง”
       “ผมชื่อก้านครับ”
       “จ้ะ งั้นถ้าพี่ไม่เป็นอะไร ฉันไปก่อนนะ”
       กบเดินออกไป ก้านมองตามไป นึกได้
       “เฮ้ย นั่นมันกบ กรรณิการ์ นี่หว่า”
       ก้านยิ้มปลื้ม
       
       ในห้องซ้อมใหญ่...ทุกอย่างพร้อมซ้อมเหมือนจริง จิรายุอยู่ยืนอยู่กับคมกริช ครูแจ๋ ที่คอนโทรล
       ห้องจัดเป็นงานแถลงข่าว มีเวทีสำหรับโชว์ หลังแถลงข่าว จิรายุหันมาบอกครูแจ๋
       “พอแถลงข่าวจบก็เข้าโชว์เลยนะครับ ครูแจ๋”
       “ฮ่ะ เริ่มที่ไฟในห้องดับมืดนะ แล้วเพลงก็มาเลย เราจะเปิดโชว์ด้วยเพลงของกบ กรรณิการ์ก่อน แล้วต่อด้วยเพลงของนทีทอง ชามาดาเลย”
       คมกริชมองนาฬิกา
       “เริ่มเลยเถอะครูแจ๋ เสียเวลามามากแล้ว...คุณจิไม่ต้องตื่นเต้นนะครับ งานแถลงข่าวง่ายๆ แค่นี้ ทำกันมาเป็นร้อยๆ ครั้งแล้ว”
       “ครับ งั้นก็เริ่มเลยครูแจ๋”
       ไฟค่อยๆ เฟดไป เสียงเพลงของกบ กรรณิการ์ดังขึ้น กบยืนหันหลังอยู่ที่กลางเวที แล้วหันกลับมาร้องเพลง ก้านกับด้วง อยู่กับช่างเทคนิคที่มุมนึง ก้านมองกบอย่างปลื้มๆ จิรายุ คมกริช ครูแจ๋ ดูการแสดงอยู่ที่คอนโทรล...ชามาดาเข้ามาหลังเวที วีวี่ตามมา
       “แน่ใจนะพี่วีวี่ ว่าเลาะแล้ว”
       วีวี่ตกใจ
       “ชูว์ อย่าพูดดังสิคะน้องดา เดี๋ยวเขาจับได้ พี่ตายแน่”
       “เออ ถ้าจับได้ก็ตายไป อย่าพาดพิงดาแล้วกัน”
       วีวี่ค้อนใส่
       “ไม่ต้องมาค้อนดา ถ้าสำเร็จยกหนี้ให้ครึ่งนึง”
       วีวี่ยิ้มดีใจ ชามาดามองไปเห็นกุ้งนางเธอก็ทำหน้ายิ้มเยาะสะใจ...กุ้งนาง ชะเอม เขียดอยู่หลังเวทีกับเหล่าแดนเซอร์
       กบ กรรณิการ์ร้องเพลงจนจบ โพสนิ่ง จิรายุสั่งการทันที
       “เปิดเพลงนทีทอง ชามาดา...”
       
       ช่างเสียงกดเปิดเพลง เสียงเพลงดังขึ้น จิรายุ มองไปที่เวทีด้วยความหวังว่าทุกอย่างจะออกมาสมบูรณ์แบบสวยงาม

ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 9-10
        ในห้องซ้อมใหญ่...เสียงเพลงดังขึ้น ที่ข้างเวที นทีทองเตรียมออกไป ซองจูยืนอยู่ข้างๆ ถามขึ้น
       
       “พร้อมนะครับพี่นที”
       “พร้อมสิ”
       นทีทองยิ้มให้ ซองจูยิ้มให้กำลังใจ
       
       ที่หน้าเวทีแดนเซอร์วาดลวดลายตามที่ครูแจ๋สอน นทีทองกับชามาดาออกมาโพสเก๋ไก๋พร้อมกันตามที่ครูแจ๋ออกแบบไว้ นทีทองกับชามาดา เริ่มร้องเพลงไปเต้นไป เมื่อถึงท่อนเพลงนทีทองและชามาดา กำลังหมุนตัวเพื่อเปลี่ยนฟาก ฟ้ากับอ่อนซึ่งเป็นแดนเซอร์ ก็ถูกมะลิกับพิณแดนเซอร์ที่เดินตามหลัง เหยียบชายกระโปรงหลุดลุ่ยยาวลากพื้น ฟ้ากับอ่อนเซไปชนชามาดา
       “อ๊าย”
       ชามาดารีบผลักฟ้าออกไป ฟ้าเซไปชนอ่อนเพื่อนล้มกันจนเสียกระบวนลงไปกองกับพื้นทั้งทีมงาน ทั้งแดนเซอร์ส่งเสียงวี้ดว้ายกันลั่น ชามาดาตวาดด่า
       "อีบ้า เต้นยังไงมาชนฉัน “
       นทีทองปราม
       “ไม่เอาน่าดา มันเป็นอุบัติเหตุ”
       “อุบัติเหตุอะไร จะแกล้งฉันใช่มั้ย ถ้าฉันล้มไปแข้งขาหักจะทำยัง”
       มะลิหันมาบอกทุกคน
       “ช่วยด้วยค่ะ ฟ้ากับอ่อนเจ็บขา”
       ทุกคนรีบวิ่งไปดู ฟ้าหน้าเสีย บอกจิรายุ
       “คุณจิคะ ฟ้าผิดเอง คือชุดมันมีปัญหาค่ะ ชายมันขาด”
       ชามาดาชี้เขียดกับกุ้งนาง
       “งั้นพวกแกปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ยังไง ดูสิคะจิ พอเจ๊อึ่งไม่อยู่ก็ทำงานกันชุ่ยๆ”
       จิรายุไม่สนใจ เขียดกับ กุ้งนางหน้าเสีย มะลิกับพิณช่วยกันประคองฟ้ากับอ่อนลุกขึ้น ฟ้าข้อเท้าแพลง อ่อนเข่าแตก
       “โอ๊ย...”ฟ้าร้องอย่างเจ็บปวด
       จิรายุหันไปสั่งทีมงาน
       “ดูท่าทางไม่ค่อยดี พาสองคนนี่ไปโรงพยาบาลก่อน เร็วเข้า”
       
       จิรายุนั่งที่โต๊ะในห้องทำงาน คมกริชนั่งอยู่ไม่ห่างนัก เขียดกับกุ้งนางยืนรอ มีชามาดา นทีทอง นั่งที่โซฟา
       “เย็บชุดภาษาอะไร แกจงใจจะแกล้งฉันใช่มั้ย”ชามาดาโวยวายใส่กุ้งนาง
       กุ้งนางเถียง
       “ฉันไม่ได้แกล้ง”
       “งั้นชุดมันลุ่ยลากพื้น เหยียบกันล้มระเนระนาดแบบนี้ได้ยังไงยะ”
       “ไม่รู้”
       “ก็นังเขียดบอกว่า เมื่อวานแกเป็นคนซ่อมชุดแดนเซ่อร์”
       “ใช่ แต่ฉันเย็บสอยชายแล้วทุกชุด”
       จิรายุยืนยันอีกคน
       “ผมกับกุ้งนางช่วยกันดูแล้ว ทุกชุดเรียบร้อยดี”
       นทีทองตัดบท
       “คิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุแล้วกันน่าดา”
       ชามาดาไม่ยอม
       “ไม่ได้ค่ะ มันต้องมีคนรับผิดชอบ ถ้าคนทำเสื้อไม่ผิด แดนเซอร์ก็ต้องผิด”
       เขียดตกใจ
       “อุ๊ยตาย...น้องดาคะ ไอ้ฟ้ากับไอ้อ่อน คนนึงเข่าแตก อีกคนข้อเท้าพลิกมันคงไม่แกล้งหรอกค่ะน้องดา”
       ชามาดาเบ้ปากเหยียด
       “เหรอยะ ดีเนอะ มีเรื่องแต่ไม่มีคนรับผิดชอบได้ไง ดาว่าอ่อนกับฟ้าต้องถูกไล่ออก”
       เขียดโมโห
       “ถ้าสาเหตุมันมาจากชุด เขียดขอรับผิดชอบเองดีกว่า”
       กุ้งนางขัดขึ้น
       “ไม่ได้นะพี่เขียด เพราะคนที่คุณชามาดาอยากให้ออก ไม่ใช่ฟ้า ไม่ใช่อ่อน ไม่ใช่พี่
       แต่เป็นกุ้ง...”
       ชามาดายิ้มสะใจ
       “แกพูดเองนะ ฉันไม่ได้พูด”
       นทีทองหนักใจ
       “ผมว่ามันจะไปกันใหญ่แล้วนะครับคุณจิ”
       “แล้วพี่นทีจะให้คนผิดลอยนวลเหรอคะ” ชามาดาหันกลับมาว่าทันที
       จิรายุเสียงเข้ม
       “ดา...เรื่องนี้ ผมจะจัดการเอง”
       คมกริชที่นิ่งฟังอยู่พูดขึ้น
       “ดีครับ จิเป็นผู้จัดการวงก็ต้องแก้ปัญหานี่ให้ได้ ชามาดาอย่าทำให้เรื่องมันยุ่งยากไปกว่าเลย”
       ชามาดาหน้าเจื่อนไป คมกริชพูดกับชามาดาเน้นๆ
       “เข้าใจใช่มั้ย”
       “ค่ะ พี่คม”
       จิรายุมองกุ้งนาง ครูแจ๋เปิดประตูเข้ามา
       “อ้าว คุณจิ พี่นที ทำไมมาอยู่ที่กันละฮะ”
       จิรายุหันไปถาม
       “ฟ้ากับอ่อนเป็นไงบ้างครับ”
       “หมอบอกว่าฟ้ากับอ่อน ต้องพักรักษาตัวอย่างน้อยเดือนหนึ่ง”
       จิรายุกุมขมับ
       “ถ้าเปลี่ยนท่าเต้นจะทันมั้ยครูแจ๋”
       “คงไม่ได้หรอกค่ะ นี่เป็นเพลงเปิดตัวซะด้วยอีกอย่างเราก็ถ่ายมิวสิคไปแล้วถ้าเปลี่ยนก็ต้องรื้อทำใหม่หมดฮ่ะ...ที่สำคัญ พรุ่งนี้แล้วนะฮะ แถลงข่าวเนี่ย โอ๊ย แจ๋ปวดตับไปหมดแล้วนะฮ้า”
       นทีทองคิดนิดนึงก่อนจะบอก
       “งั้นก็ต้องหาคนมาเต้นแทนได้มั้ยแจ๋”
       จิรายุหนักใจ
       “แล้วจะหาจากไหนล่ะครับ”
       
       ในห้องซ้อม...นทีทองวุ่นวายสั่งให้ซองจูโทรเช็คแดนเซอร์ ครูแจ๋โทรอยู่อีกไม่ห่างกันนัก คมกริชนั่งอยู่ใกล้ๆ จิรายุ ชามาดาที่นั่งอ่านนิตยสารดารา วีวี่นั่งอยู่ใกล้ๆกระซิบชามาดา
       “ไม่มีแดนเซอร์ เดี๋ยววูบนะน้องดา”
       “อย่าสะเออะ อีพี่วีวี่...จะเอาไหม เงินน่ะ”
       วีวี่จ๋อยๆ
       “เอาค่ะ”
       นทีทองหันมาถามซองจู
       “ว่าไงซองจู ได้เรื่องมั่งมั้ย”
       “ที่โทรๆ มา ก็ติดทัวร์คอนเสิร์ตศิลปินอื่นอยู่ทั้งนั้นน่ะครับ”
       “อ๊าย...” ครูแจ๋กดวางสาย “ไม่ว่างกันสักคน ที่ว่างก็ไก่กาหน้าอีเห็น เอามาเต้นแบ็คอัพชามาดานทีทองไม่ไหวหรอกฮ่ะ คุณจิ...เสียชื่อหมด”
       จิรายุถอนใจ
       “จะเอาหน้าตาด้วย ก็คงไม่ได้แล้วมั้ง ครูแจ๋”
       ชามาดาหันมาแหวทันที
       “โอ๊ย แดนเซ่อร์เต้นเยิ่นๆ หน้าบ้านๆ ดาไม่เอานะคะจิ”
       นทีทองไม่พอใจชัดขึ้น
       “หรือดาจะไม่เอาแดนเซ่อร์เลยล่ะ ร้องเต้นกันกับพี่แค่สองคน”
       ชามาดาโวยวาย
       “โอ๊ย ยังไงก็ได้ ดาน่ะรอดอยู่แล้ว เพราะดาสวย เซ็กซี่ มีจุดขาย แต่พี่นทีน่ะซี้แก่เหี่ยวยังงี้ จะรอดเหรอคะ”
       นทีทองโกรธ
       “มากไปแล้วนะดา นี่มันกำลังมีปัญหา ต้องช่วยกันแก้ ไม่ใช่ก่อกวนแบบนี้ นิสัยไม่ดี”
       คมกริชปรามเสียงดัง
       “พอได้แล้ว ทั้งดาทั้งพี่นทีน่ะแหละ จะมาทะเลาะกันอีกทำไม น่ารำคาญ” คมกริชหันไปหาจิรายุ “ยังไง เพลงของผมก็ต้องมีแดนเซ่อร์ คุณจิจัดการให้ได้ก็แล้วกัน อย่าให้อัลบั้มนี้พังตั้งแต่ต้อนล่ะครับ เสียชื่อสยามซองหมด...ผมขอตัวนะครับ”
       คมกริชเดินออกไป ทุกคนอึ้งไป จิรายุหน้าเครียด
       
       กุ้งนาง ก้าน ชะเอม ด้วง อยู่ในโรงอาหาร ชะเอมตกใจสุดขีด เมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
       “ต้องหาแดนเซอร์ใหม่เลยเหรอ”
       กุ้งนางพยักหน้า
       “ใช่พี่”
       ก้านถอนใจ
       “เฮ้อ...พรุ่งนี้เต้นแล้ว คงหาไม่ทันหรอก”
       ชะเอมหน้าสลดลง
       “สงสารฟ้ากับอ่อนเนอะ เจ็บตัวแล้วยังตกงานอีก”
       ด้วงขัดขึ้น
       “พี่สงสารคุณจิมากกว่า ไม่รู้ว่างานนี้ใครแกล้งใคร แต่คนซวยคือคุณจิเต็มๆ”
       กุ้งนางไม่เข้าใจ
       “ทำไมคุณจิถึงจะซวยล่ะ พี่ด้วง”
       “เอ้า...ก็ท่านประธานต้องการให้คุณจิพิสูจน์ฝีมือ นี่แค่เริ่มต้นก็พังซะแล้วจะไปต่อไหวเหรอ”
       “แต่กุ้งว่า ครูแจ๋อยู่ในวงการมานาน น่าจะดึงๆ คนมาช่วยคุณจิได้”
       พูดจบกุ้งนางก็หน้าเครียด ก้านแอบสังเกต
       “กุ้งเป็นห่วงคุณจิเหรอ”
       กุ้งนางพยักหน้ารับ
       “ก็กุ้งมีส่วนผิดด้วย ถ้าช่วยอะไรเขาได้ก็อยากจะช่วย ก้านยิ้มรับเจื่อนๆ”
       ชะเอมนึกได้
       “เฮ้ย...งั้นทำไมไม่ช่วยล่ะไอ้กุ้ง”
       ทุกคนมองหน้า ชะเอมยิ้มร้าย กุ้งนางหน้าตื่น
       “นี่พี่ชะเอมคิดจะ...”
       ชะเอมยิ้มๆ
       
       “เอ๊าะ แน่นอนอยู่แล้ว”

ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 9-10
        ในห้องซ้อม นทีทองเข้ามาถามครูแจ๋
       
       “ไม่มีใครว่างมาเต้นให้อีกแล้วเหรอแจ๋”
       “เฮ้อ...จะหาคนที่เต้นให้เราเป็นเดือนๆ น่ะยากนะพี่นที” ครูแจ๋มองไปทางชามาดา “หน้าเงือกนางก็ไม่เอา เต้นไม่พริ้วปลิวไสว นางก็ไม่เอาอีก เยอะจนแจ๋ปวดติ่งไปหมดแล้วเนี่ยนที”
       ชามาดาที่นั่งอมยิ้มพอใจอยู่ลุกขึ้น
       “นี่ครูแจ๋ หาแดนเซอร์ได้เมื่อไหร่ ค่อยไปตามดาดีกว่านะ ดาขอไปพักก่อนไป พี่วีวี่...เร็วสิ”
       “จ้ะ”
       “บอกแล้วไง อย่ามาจ้ะ มันบ้านนอก”
       ชามาดาจะเดินออกไป กุ้งนางกับชะเอม เปิดประตูเข้ามา ชามาดาชะงักไม่ออกไป ครูแจ๋หันไปแหวใส่
       “อ๊าว...แห่กันเข้ามาทำมั๊ย คนเขากำลังปวดติ่งกันอยู่นะยะ”
       ชะเอมเดินเข้ามาหาครูแจ๋
       “ขอโทษค่ะ มีธุระนิ้ดเดียว อาจจะทำให้ครูแจ๋และทุกคนหายปวดติ่งก็ได้นะคะ”
       ครูแจ๋มองหน้า
       “อ่ะ อะไรว่ามาแม่ชะนีชะเอม”
       “ครูหาแดนเซอร์ได้รึยังคะ”
       “ยัง...ถึงปวดติ่งกันอยู่นี่ไงยะ”
       ชะเอมเอ่ยปากขอทันที
       “ถ้ายังงั้นให้กุ้งกับชะเอมเต้นได้มั้ยคะ”
       ทุกคนมองไปที่กุ้งนางกับชะเอมที่ยืนมั่นใจ ครูแจ๋หงุดหงิด
       “นี่ ชะนีทั้งสองยะ สมองชำรุดรึเปล่า ฉันหาด๊านเซอร์นะยะ ไม่ใช่หน้าเซ่อ ไปเต้นเอ๋อเหรอบนเวที”
       กุ้งนางแย้งขึ้น
       “เอ้อ ครูลองทดสอบก่อนนะคะ กุ้งกับพี่ชะเอมอยากช่วยครู...”
       นทีทองเห็นดีด้วย
       “ก็ดีนะแจ๋ อย่างน้อย ก็มีตัวเลือกสองคนแล้ว ถ้าทำได้ก็ไม่ต้องตามใครอีก”
       ซองจูเสริม
       “จริงครับครู กุ้งกับชะเอมหน้าตาก็สวยอยู่แล้วนะครับ”
       ชะเอมปลื้ม
       “อูย ปลื้ม ขอบคุณนะ ซองจู”
       ครูแจ๋คิดหนัก ชามาดาเห็นจิรายุเงียบก็ยิ่งหงุดหงิดเลยเดินไปเกาะแขนจิรายุ
       “จิ ดาไม่เอานังบ้านนอกสองคนนี้นะคะ”
       กุ้งนางกับชะเอมยืนอยู่ด้วยกันหนักใจ
       “เห็นมั้ยพี่ชะเอม กุ้งบอกแล้ว ว่ามันจะยิ่งยุ่ง ก็ไม่เชื่อ”
       “เออๆ...พี่เข้าใจแล้ว ทำไมเอ็งไม่อยากเป็นนักร้อง”
       กุ้งนางหันไปหาจิรายุ
       “เราสองคนแค่เสนอตัว เพราะอยากช่วยเท่านั้น แต่ถ้าคุณไม่ต้องการก็ไม่เป็นไร”
       สองสาวจะเดินออกไปจิรายุเรียกไว้
       “เดี๋ยว ที่อาสามาเต้นน่ะ มั่นใจว่าทำได้ใช่มั้ย”
       ชะเอมยืนยัน
       “โอ๊ย คุณจิคะ กุ้งกับชะเอม ดูซ้อมอยู่ทุกวัน ต่อให้หลับตาเต้นยังทำได้เลยค่ะ”
       ชามาดาถลึงตาใส่
       “นี่...อย่ามาสะตอหน่อยเลย คนอื่นเขาฝึกกันมาเป็นเดือน หน้าตาโง่ๆ อย่างแกสองคนน่ะเหรอ จะทำได้”
       นทีทองขัดขึ้น
       “อยากรู้ก็ให้เขาทำให้ดูสิน้องดา”
       ชามาดาหันมาจ้องหน้านทีทองด้วยความไม่พอใจ แต่เห็นนทีเอาจริงก็พูดไม่ออกได้แต่ค้อน นทีทองหันไปถามจิรายุ
       “คุณจิจะให้โอกาสเด็กสองคนนี่มั้ยล่ะครับ”
       “ก็ลองดูครับ”
       นทีทองบอกกับกุ้งนางและชะเอม
       “มีโอกาสแล้วทำให้เต็มที่เลยนะหนู”
       นทีทองยิ้มให้สองสาว กุ้งนางยิ้มกลับขอบคุณให้กับนทีทอง
       
       ก้านกับด้วงนั่งรออยู่ในโรงอาหารด้วยความกระวนกระวาย
       “พี่ด้วง ป่านนี้ทำไมกุ้งกับชะเอมมันยังไม่มาอีกล่ะ”
       “ที่เอ็งร้อนใจนี่อยากให้มันได้เป็นแดนเซอร์ หรือไม่อยากวะ”
       ก้านนิ่งเงียบทันที
       “ไอ้ก้าน...พี่ด้วงจะบอกให้นะ ของอะไรที่จะเป็นของเอ็ง เอ็งนั่งอยู่เฉยๆ มันก็จะหล่นใส่หัวเอ็งเองแหละ”
       “ฉันแค่เป็นห่วงกุ้งมันเท่านั้นน่ะพี่ด้วง”
       “ห่วงกับหวง มันสะกดไม่เหมือนกันนะเว้ย ความหมายก็ไม่เหมือน เอ็งรู้ใช่มั้ย”
       กบกับเขียดเดินคุยกันเข้ามาในโรงอาหาร
       “น้องกบอยากกินอะไรให้เด็กมาซื้อให้ก็ได้ ไม่เห็นต้องเดินมาเองเลยนะ”
       “ก็กบ อยากมา ถึงกบจะเป็นนักร้องแล้ว แต่กบก็เคยเป็นหางเครื่องมาก่อน”
       “เออ ก็จริง...” กบนึกได้ “เฮ้ย แต่ตอนนี้เป็นศิลปินแล้วมันต้องเรื่องเยอะหน่อยเซ่ะ”
       “โอ๊ย ไม่เอาหรอกเหนื่อย”
       “แต่มันเสียภาพลักษณ์”
       “ช่างมันสิ”
       ก้านและด้วงเห็นเขียดกับกบ
       “นั่นมันเขียดนี่...พี่ด้วงไปถามพี่เขียดกัน”
       ก้านรีบลุกขึ้นลากด้วงไปด้วย
       “เขียด ตกลงชะเอมกับกุ้งได้เป็นแดนเซอร์รึเปล่า”
       “แหม... ลุ้นตัวโก่งนะพี่ก้าน”
       เขียดหัวเราะ ก้านฝืนยิ้ม
       “ก็แค่อยากรู้”
       กบยิ้มแย้มบอก
       “อยากรู้ถามเราสองคนไม่ได้หรอก เพราะเราก็ไม่รู้ ทำไมไม่ไปดูเองล่ะ”
       ด้วงขัดขึ้นเสียงอ่อย
       “ไปได้เหรอครับ เอ่อ คุณน้องกบ กรรณิการ์”
       “ถ้ากบพาไปก็พอจะได้มั้งจ๊ะ”
       ก้านยิ้มดีใจ
       
       ในห้องซ้อม...เสียงดนตรีขึ้น ทุกคนนั่งดู กุ้งนางกับชะเอมเต้นกันชนิดที่ทุกคนอ้าปากค้าง เว้นแต่ชามาดาที่หงุดหงิดสุดๆ ไม่อยากจะมอง กุ้งนางกับชะเอมเต้นรับส่งกันอย่างดี กบพาก้าน ด้วง เขียดเดินเข้ามายืนดู เขียดเต้นตาม กบออกปากชม
       “โห...เก่งสุดยอด...พี่เขียด แบบนี้ได้เลี้ยงฉลองแน่ๆ เนอะ”
       ก้านหน้าเสีย
       “คุณกบคิดว่า กุ้งกับชะเอมจะได้เป็นแดนเซอร์เหรอครับ”
       กบมั่นใจ
       “ต้องได้แน่”
       ด้วงตะลึง
       “โอโห พี่เพิ่งรู้นะไอ้ก้านว่า น้องชะเอมเต้นได้เด็ดสะแด่วแห้วขาดนี้”
       เขียดที่เต้นอยู่หันมาคุยโอ่
       “ถ้าเขียดผอมกว่ารับรอง ชะเอมไม่ได้ขึ้นเวทีแน่”
       ด้วงค้อน
       “อ่ะจ้า”
       กุ้งนางกับชะเอมเต้นจนจบเพลง ครูแจ๋ ยืนร้องกรี๊ดๆๆๆ ปรบมือลั่น นทีทองยิ้มให้สองสาว ครูแจ๋ปลื้มสุดๆ
       “โอว...สุโค่ย เต้นได้เปรี้ยวฉี่เล็ดเลยอ่ะ”
       นทีทองยิ้มพอใจ
       “โอเคนะครับคุณจิ”
       ชามาดาสวนขึ้น
       “แต่ดาไม่ชอบ”
       นทีทองถามเสียงแข็ง
       “ทำไมล่ะ ไม่ดีตรงไหน”
       “ไม่มีเหตุผล เกลียด ไม่อยากได้”
       นทีทองเอือมระอา
       “งั้นเท่ากับว่าคะแนนคือสองต่อหนึ่ง ตอนนี้ก็อยู่ที่คุณจิแล้วค่ะ”
       “ผมว่า...ผมชอบนะ เป็นอันว่ากุ้งนางกับชะเอมจะเข้ามาเป็นแดนเซอร์ในอัลบั้มนี้”
       กุ้งนางกับชะเอมมองหน้ากันตื่นเต้น ชะเอมร้องกรี๊ดกอดกุ้งนาง ชามาดากรี๊ดลั่น
       “อ๊าย...บ้าที่สุด ทำไมไม่มีใครฟังดาเนี่ย ทุกคนต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ”
       จิรายุสวนทันที
       “ทุกคนต้องบ้าแน่ดา ถ้าวันนี้เราไม่ได้เริ่มซ้อมกันซะที”
       ชามาดาทำหน้าหงุดหงิด ครูแจ๋ตัดบท
       “งั้นเดี๋ยวแจ๋ขอติวเข้ม เนื้อๆ เน้นๆ ไม่มีเอ็นให้สองชะนีนี้ก่อนนะฮะ ซักสี่โมงเย็นเจอกันที่ห้องแถลงข่าว ซ้อมรวมกันอีกทีนะฮะ”
       จิรายุพยักหน้ารับ
       “ได้ครับ”
       
       ในห้องซ้อมใหญ่...เสียงเพลงดังขึ้นการซ้อมชุดใหญ่ เวที แสงเสียง เสื้อผ้าจัดเต็ม นทีทอง ชามาดา ร้องเพลงโดยมีกุ้งนางกับชะเอมอยู่ในทีมแดนเซอร์ กบ ด้วง เขียดเต้นไปด้วย มีแต่ก้านที่มองด้วยสีหน้าเครียดๆ คมกริชยืนอยู่ที่คอนโทรลกับจิรายุและครูแจ๋ จิรายุมองกุ้งนางเต้นด้วยความชื่นชม ครูแจ๋หันมาถามคมกริช
       “เป็นไงฮะ คุณคม ฝีมือแจ๋ เริ่ดสะแมนแตน มั้ยฮะ”
       คมกริชพูดนิ่งๆ
       “พรุ่งนี้ อย่าให้ตื่นคนดู จนเละเทะก็แล้วกัน”
       จิรายุมั่นใจ
       “คงไม่หรอกครับพี่คม”
       ครูแจ๋ยืนยัน
       “ไม่เละเทะแน่ฮ่ะ แจ๋มั่นใจ”
       
       เย็นนั้น...นทีทองกับซองจูเดินออกมาที่ทางเดินหน้าห้องซ้อม กุ้งนางรีบตามมา
       “เอ่อ...คุณนทีทองคะ”
       นทีทองหยุดแล้วหันไปตามเสียงเรียก กุ้งนางเดินเข้ามาหาแล้วยกมือไหว้ ซองจูยิ้มให้กุ้งนาง
       “ดีใจด้วยนะกุ้งที่ได้เป็นแดนเซอร์”
       กุ้งนางยิ้มรับ
       “ขอบคุณค่ะ”
       นทีทองหันไปถาม
       “ตามฉันมามีอะไรรึเปล่า”
       “คือ...หนูขอบคุณคุณมากนะคะที่ช่วยหนู”
       นทีทองงง
       “ช่วยเรื่องอะไร”
       “ก็ช่วยให้หนูได้เป็นแดนเซอร์ไงคะ”
       นทีทองยิ้ม
       “ฉันตัดสินตามที่เห็น ถ้าหนูเต้นไม่ดี ฉันก็ไม่เลือกหนูหรอก”
       “แต่ยังไงหนูก็ต้องขอบคุณคุณค่ะ”
       กุ้งนางไหว้อีก นทีทองรับไหว้
       “เอ้ารับก็ได้ แต่ว่าเลิกเรียกฉันว่าคุณเถอะ ดูมันห่างเหินยังไงไม่รู้ เรียกว่าพี่ดีกว่า”
       “หนูเรียกคุณว่า พี่ไม่ได้หรอกค่ะ”
       ซองจูแปลกใจ
       “ทำไมล่ะ ในวงการลูกทุ่ง ทุกคนเป็นพี่เป็นน้องกันหมดแหละ”
       กุ้งนางบอกกับนที
       “คือหนูรู้สึกว่า คุณนทีทอง...เป็นเหมือน เอ้อ ญาติของหนูมากกว่า”
       “พี่ก็เป็นญาตินะ” นทีทองหัวเราะ “เอาเป็นว่า เรียกพี่แล้วกัน รู้มั้ย ฉันดีใจนะ เวลาที่หนู
       พูดดีกับฉัน”
       
       กุ้งนางกับนทีทองยิ้มให้กันมีความสุข
       
       โปรดติดตาม "ราชินีลูกทุ่ง" ตอนต่อไป

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 28 จบบริบูรณ์
ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 25-26
ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 23-24
ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 21-22
ราชินีลูกทุ่ง ตอนที่ 19 - 20
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 6 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
84 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
16 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในบทละครที่อ่านด้วงรังเกียจและรำคาญชะเอมแต่ในทีวีด้วงก็ชอบและปิ๊งชะเอมเหมือนกัน..เปลี่ยนบทเหรอ
งงอ่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาทุกวันนะคะอย่าให้รอเก้อนะคะ
รอคอยอยู่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014