หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ชิงนาง

ชิงนาง ตอนที่ 19

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 กันยายน 2555 03:00 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ชิงนาง ตอนที่ 19
        บท "ชิงนาง" ตอนที่ 19 หน้า 3 มีการเพิ่มเติม เพื่อความสมบูรณ์ตรงตามบทโทรทัศน์ "ตัวหนังสือสีแดง" คือบทที่เพิ่มจร้า!!
        
       ชิงนาง ตอนที่ 19
       
       ค่ำวันนั้น ศรีดาราสวมชุดไว้ทุกข์ให้อนงค์ อุ้มหนูน้อย ทารกตัวเล็กอายุไม่ถึงเดือนไว้ในอ้อมแขน ออกอาการเห่ออย่างเห็นได้ชัด
       
       “ดูดู๊..หลานย่าหน้าตาน่ารักเหลือเกิน” หันมาทางสามี “จริงมั้ยคะ..คุณ?”
       อนุตมองด้วยสายตาอ่อนโยน “จริงด้วย...” เมียงๆ มองๆ “ดูๆ แล้วเหมือนพ่อมันนะ”
       “อุ๊ย ชอุ่มว่าเหมือนคุณหนูนามากกว่านะคะ” ชอุ่มว่าพลางหัวเราะคิกคักอยู่ใกล้ๆ ศรีดารารีบบอกอย่างขำๆ
       “ยังเล็กมาก ยังมองไม่ออกหรอกค่ะว่าหนูน้อยหน้าตาเหมือนใคร…จริงมั้ยเดือน”
       “ค่ะ”
       “น่ารักน่าชังอย่างนี้ เห็นทีคุณปู่คุณย่าจะหลงตายเลย” ชอุ่มหลุดปาก “นี่ถ้าคุณภูผามาเอาคุณหนูน้อยคืนเมื่อไหร่มิคิดถึงแย่เหรอคะเนี่ย?”
       ทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน
       ชอุ่มรู้ตัวรีบเอามือปิดปาก “แฮ่...ชอุ่มขอโทษค่ะ”
       ศรีดารามองหนูน้อย “นั่นสินะ...ย่าคงคิดถึงจริงๆ ด้วย”
       อนุตมองศรีดารากับหนูน้อย แอบใจหายเหมือนกัน
       ขณะที่วงเดือนก็ใจหาย ก่อนที่ชอุ่มจะชี้ให้ดูอย่างดีใจ
       “อุ๊ย! คุณหนูน้อยยิ้มค่ะ” ทุกคนรุมดูตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่
       ส่วนอีกมุม โฉมไฉไลในชุดดำแอบดูอยู่อย่างขุ่นเคืองใจ
       “มีความสุขกันเหลือเกินนะ หม่าม้าฉันเพิ่งจะตายไปไม่กี่วัน พวกแกกลับมีความสุขกันหน้าตาเฉย ฮึ่ม! คอยดูนะ..ฉันจะทำให้พวกแกต้องทุกข์ทรมานกว่าฉันอีกร้อยเท่าพันเท่า คอยดู๊”
       
       โฉมไฉไลเดินกราดเกรี้ยวออกมาเจอกับเมฆา ที่กลับจากทำงานพอดี เมฆาสะดุ้งเฮือก
       “เมฆา”
       เมฆาหวั่นๆ ไม่รู้จะมาเรื่องอะไร หรือมาไม้ไหน “เอ่อ..ว่าไง..โฉมไฉไล?
       “จะว่าไง?” เริ่มตีหน้าเศร้าสะอื้นนิดๆ ด้วยความน้อยใจ “ตอนนี้โฉมกลายเป็นหมาหัวเน่า หม่าม้าเพิ่งตายแท้ๆ”
       ยินชื่ออนงค์ เมฆากลอกตาส่อพิรุธ แต่โฉมไฉไลไม่ทันสังเกต
       “แต่ไม่มีใครสนใจ ทุกคนกลับไปสนใจแต่ลูกอีนังเด็กดอยนั่น” จู่ๆ ก็ปรี๊ดขึ้นมา “ไม่รู้แล้ว! โฉมจะไปประกาศว่าในท้องของโฉมก็มีลูกเมฆา หลานของแสนสมุทรอยู่เหมือนกัน”
       เมฆาปรี๊ด ร้องลั่น “อย่านะ”
       พร้อมกันนั้นเมฆากระชากโฉมไฉไลสุดแรง โฉมไฉไลดิ้นรน จนเมฆาต้องเหวี่ยงลงไปกองกับพื้น
       “เมฆา” โฉมไฉไลวี๊ด “นี่ถ้าโฉมแท้งไปจะทำยังไง? ฮือๆ ไม่สงสารลูกคุณมั่งรึไง”
       เมฆาไม่ได้ยินประโยคหลัง มัวแต่อื้ออึ้งอยู่กับคำว่า “แท้ง” เมฆาตาวาวโรจน์ พึมพำเบาๆ
       “แท้ง?”
       โฉมไฉไลมัวแต่โกรธ จึงไม่ทันได้ยิน ลุกขึ้นมาปรี๊ดต่อ “โฉมจะไปบอกพวกมันเดี๋ยวนี้”
       เมฆารีบกระชากตัวโฉมไฉไลมาจ้องหน้าใกล้ๆ “ผมบอกว่าอย่า! ก็ขอให้เชื่อ!” จ้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “อย่าบีบบังคับผมอีกคน”
       โฉมไฉไลชะงักกึกสะดุดหู จ้องหน้าเมฆาเขม็ง “อีกคน”
       เมฆารู้ตัวรีบกลบเกลื่อน “ผมไม่ชอบให้ใครมาบังคับผม ถ้ายังอยากอยู่อย่างสบายๆ ก็ขอให้เชื่อฟังผม อย่าบังคับผม ผมเตือนคุณแล้วนะโฉม”
       พูดจบก็เดินหนีไป ทิ้งให้โฉมไฉไลมองตามอาการเข่นเขี้ยว โกรธที่ถูกขู่
       “ขู่เหรอ? นึกเหรอว่าฉันจะกลัว! คนอย่างโฉมไฉไลไม่กลัวใครทั้งนั้น! ซักวันโฉมจะแฉแน่ เมฆา”
       นัยน์ตาโฉมไฉไลวาวโรจน์
       
       โสภีกำลังขายปลาอยู่ พฤกษ์นั่งอยู่ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก
       โสภีสังเกตเห็น “พี่พฤกษ์…ไม่สบายใจเรื่องฉันใช่มั้ย?”
       พฤกษ์พยักหน้า “นี่มันก็ถึงกำหนดต้องใช้หนี้ไอ้เสี่ยเส็งแล้ว” ชะเง้อมองหาลูกน้องเสี่ยเส็ง “แต่แปลก..ทำไมมันยังไม่มา”
       โสภียิ้มให้กำลังใจ
       “ยิ้มอะไรโสภี เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้ยังจะมานั่งยิ้มอยู่อีก”
       “เวลาแห่งความสุขต่างหาก” โสภีว่า
       “อะไรนะ? เวลาแห่งความสุข?”
       เสียงวงเดือนดังแทรกเข้ามา “ใช่แล้วค่ะ...คุณพฤกษ์”
       พฤกษ์หันไปมอง เป็นวงเดือนยืนยิ้มหวานอยู่
       
       โสภีเก็บแผงขายปลา สามคนเดินคุยกันมาที่อีกมุม บรรยากาศร่มรื่น
       “พี่ไม่เข้าใจนะโสภีว่าวงเดือนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้” พฤกษ์เอ่ยขึ้น
       โสภีมองตาวงเดือนยิ้มๆ ให้กัน
       “ว่าไงเดือน นี่ชั้นงงไปหมดแล้วนะ”
       วงเดือนยิ้มๆ “ให้โสภีเล่าให้ฟังดีกว่าค่ะ”
       พฤกษ์มองโสภี ขณะที่โสภีเริ่มเล่าเรื่องให้ฟัง
       “เมื่อวานนี้ตอนที่พี่พฤกษ์ไม่อยู่ บังเอิญคุณวงเดือนมาที่ตลาดและเจอฉันกำลังถูกลูกน้องเสี่ยเส็งเข้ามาก่อกวนข่มขู่ คุณวงเดือนเลยรู้เรื่องทั้งหมด สุดท้ายคุณวงเดือนจึงถอดสร้อยเพชรที่ใส่อยู่ให้พวกมันไป”
       ฟังแล้วพฤกษุ์ถึงกับตะลึง “อย่าบอกนะเดือนว่าเดือน”
       วงเดือนสวนคำ “เดือนยินดีค่ะคุณพฤกษ์”
       พฤกษ์เกรงใจเหลือแสน “แต่สร้อยเพชรนั้นคุณแม่ให้เดือน”
       วงเดือนยิ้ม “ถ้าท่านทราบ เดือนว่านอกจากเดือนจะไม่ถูกท่านตำหนิแล้ว ท่านอาจจะชมด้วยซ้ำว่าเดือนทำในสิ่งที่ถูกต้อง”
       “เดือน” พฤกษ์ตื้นตันจนพูดอะไรไม่ออก “ชั้น...”
       “คุณพฤกษ์คะ..คุณค่าในความรักของคุณพฤกษ์กับคุณโสภีมันงดงาม มีคุณค่าชนิดที่ประมาณค่าไม่ได้ แลกกับสร้อยเส้นนั้นเส้นเดียว เดือนว่ามันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม” วงเดือนยิ้มบอก
       “เดือน! ชาตินี้ฉันกับโสภีติดหนี้เดือน”
       “อย่าพูดอย่างนั้นสิคะคุณพฤกษ์ เดือนมีชีวิตได้ทุกวันนี้ก็เพราะคุณพ่อคุณแม่ เรื่องแค่นี้ทำไมเดือนจะทำเพื่อคุณพฤกษ์ไม่ได้”
       “โสภี..ขอบคุณคุณวงเดือนสิ”
       พฤกษ์บอกโสภีรีบยกมือไหว้ “โสภีขอบพระคุณคุณวงเดือนมากค่ะ ถ้ามีอะไรที่โสภีจะทำให้คุณได้ ขอให้บอกโสภีนะคะ”
       วงเดือนรับไหว้ “แค่ได้ทำให้ ฉันก็มีความสุขแล้ว ฉันไม่ต้องการอะไรตอบแทนจริงๆ จ้ะ” นึกได้ “อ้อ! ลืมไป..” ยิ้มแย้ม “จริงๆ แล้วมีอยู่อย่างนึงที่ฉันอยากจะขอให้โสภีทำให้”
       โสภีงงๆ “อะไรเหรอคะ”
       วงเดือนยิ้มจับมือโสภีมาจับกับมือพฤกษ์ “ดูแลคุณพฤกษ์ให้ดี ให้มีความสุขที่สุดเท่าที่โสภีจะทำได้ คุณพฤกษ์เป็นพี่ชายที่แสนดีของฉัน…ที่ฉันรักที่สุด”
       พฤกษ์อึ้ง ซึ้งใจเหลือเกิน
       “โสภีรับปากค่ะ โสภีจะไม่ทำให้คุณวงเดือนผิดหวัง” โสภีโผกอดพฤกษ์
       พฤกษ์มองวงเดือนอย่างซาบซึ้งใจ “ขอบใจ..เดือน..ขอบใจมาก”
       
       สามคนยิ้มให้กัน เป็นยิ้มเต็มยิ้มอย่างมีความสุขที่สุดในโลก

ชิงนาง ตอนที่ 19
        เวลาผ่านไปเดือนกว่าๆ ที่ไร่วงเดือน ภูผา สว่าง ดอย และคนงานไร่ชา ต่างช่วยกันทำงานอย่างขันแข็ง
       
       ไม่นานต่อมา ตรงเนินบริเวณที่ฝังกระดูกหนูนาและเหนือฟ้า ภูผากำลังวางดอกไม้ไว้อาลัยให้หนูนากับเหนือฟ้า โดยมีสว่างกับดอยวางตาม
       “เก็บใบชาเสร็จแล้ว ฉันจะเอาใบชาไปส่งที่กรุงเทพฯ แล้วก็จะลงต่อไปทางใต้ ไปรับหนูน้อยกลับบ้าน” ภูผาบอก
       ดอยร้อง “ไชโย้” กระโดดกอดสว่างที่นั่งยิ้มดีใจอยู่ข้างๆ
       “ดีใจจัง...จะได้เห็นหน้าหนูน้อยแล้ว..ไชโย้”
       “ให้ผมไปด้วยมั้ยครับนาย” สว่างเอ่ยขึ้น
       “ไม่ต้องหรอก นายสว่างกับดอยคอยดูแลไร่อยู่ทางนี้เถอะ”
       “ว่าแต่..นายจะไม่โทร.ไปที่แสนสมุทรก่อนเหรอครับจะได้ไม่มีปัญหา”
       “จะมีปัญหาอะไร? หนูน้อยเป็นลูกฉัน ฉันจะไปรับลูกชายของฉันกลับบ้าน ใครจะกล้ามีปัญหาก็ลองดู” ภูผาบอก
       ดอยสะใจ สว่างยิ้มๆ สีหน้าภูผามุ่งมั่นมาดหมายมากๆ
       
       เวลาผ่านไปอีก ทารกหนูน้อยอายุได้ประมาณ 3 เดือนแล้ว หน้าตาน่ารักน่าชังยิ่ง วงเดือนกำลังอุ้มอยู่ในอ้อมแขนต่อหน้า อนุต ศรีดารา และชอุ่ม จังหวะนั้นวงเดือนยิ้มพลางพูดเย้าเล่นขำๆ
       “ใครเนี่ย ลูกใครเนี่ย น่ารักน่าชัง ลูกใครเอ่ย”
       เมฆาเข้ามาได้ยินก็เคือง
       “ถามอะไรน่ะเดือน ก็ลูกพี่ผากับหนูนาน่ะสิ รู้อยู่แล้วจะถามทำไม”
       ทุกคนมองอึ้งๆ กับคำพูดและท่าทีขุ่นเคืองของเมฆา
       “เมฆา...เดือนเค้าหยอกหนูน้อยเล่นน่ะลูก ทำไมต้องเป็นจริงเป็นจังขนาดนั้นด้วย” ศรีดาราพูดเป็นเชิงตำหนิ
       “นั่นสิ...แกนี่ท่าจะทำงานหนักไปหน่อยแล้วมั้ง? เดี๋ยวนี้ดูจะเพี้ยนๆ” อนุตพูดขำๆ
       เมฆาอึ้ง พ่อกับแม่เห่อ และเข้าข้างหลานซะจนด่าลูก
       เมฆาฉุน ของขึ้น จนพูดขึ้นเสียงอย่างลืมตัว “ผมเพี้ยนตรงไหนครับพ่อ”
       วงเดือนปราม “คุณเมฆาคะ คุณพ่อท่านพูดเล่นนะคะ”
       เมฆายังไม่ยอม “ว่าผมเพี้ยนเนี่ยนะ...พูดเล่น ผมไม่เห็นว่ามันจะสนุกนะครับ”
       อนุตชักโมโหโวยใส่ “เมฆา! ฉันว่าแกนี่ชักจะเลอะเทอะใหญ่แล้วนะ”
       เมฆาเถียง “ผมเลอะเทอะยังไง?”
       “คุณเมฆา! พอเถอะค่ะ” วงเดือนขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ
       “วงเดือน! เอาไอ้เด็กนั่นให้คุณแม่ไปซะ! แล้วคุณไปกับผม” เมฆาสั่ง
       วงเดือนย้อนถาม “ไปไหนคะ”
       เมฆาพูดใส่หน้า “ไปไหนก็ได้! ไปกัน 2 คนผัวเมียบ้าง”
       “ไม่ค่ะ! เดือนไม่ไป” วงเดือนไม่ยอม
       “นี่คุณเห็นไอ้เด็กเวรนั่น มันดีกว่าผมใช่มั้ย” เมฆาพาลพาโล
       อนุตกับศรีดาราตะลึง “เมฆา”
       เสียงของภูผาดังขึ้นมา “แกไม่มีสิทธิ์เรียกลูกของฉันแบบนั้น..เมฆา”
       ทุกคนหันขวับ
       ศรีดารา วงเดือน และชอุ่ม ร้องขึ้นพร้อมกันอย่างดีใจ “คุณภูผา”
       เมฆาตาวาว
       ภูผาเดินมามองหน้า คาดโทษ “อย่าเรียกลูกชายฉันแบบนั้นอีก..เด็ดขาด”
       เมฆาจ้องหน้าสู้สายตาอย่างไม่กลัวเกรง
       ศรีดาราพุ่งมากอดภูผาด้วยความรักและคิดถึง “ภูผาลูกจะมาทำไมไม่ส่งข่าวคราวมาบอกแม่บ้างจ๊ะ”
       ภูผาไหว้ “สวัสดีครับแม่” เข้าไปกราบตักพ่อ “สวัสดีครับพ่อ”
       อนุตพยักหน้าให้ ยิ้มนิดๆ “สบายดีนะ”
       “ครับผมสบายดี ที่ผมมานี่..ผมจะมารับหนูน้อยกลับบ้าน”
       วงเดือน อนุต ศรีดารา และชอุ่ม ตกตะลึง ส่วนเมฆาโล่งอก
       “ภูผา..แม่..” ศรีดาราไม่กล้าพูด
       “ภูผา...แม่เค้าทั้งรักทั้งหลงเจ้าหนูน้อย พ่อขอได้มั้ย” อนุตออกปากขอร้อง
       ภูผาตะลึง “ผมต้องพาหนูน้อยกลับไปหาแม่ของเค้าน่ะครับพ่อ เข้าใจผมด้วยนะครับแม่”
       ศรีดารากับอนุต พูดไม่ออก ศรีดาราสะอื้น
       “แต่มันก็รวดเร็วเกินไป แม่ทำใจไม่ได้ ภูผาอย่าเพิ่งรีบกลับได้มั้ยลูก ขอให้แม่ได้ชื่นใจกับหนูน้อยอีกซักหน่อยก่อนเถอะนะ”
       
       ภูผาหนักใจ มองหนูน้อยในอ้อมแขนของวงเดือนที่ตาละห้อย น้ำตาเอ่อเช่นกัน ภูผาถอนใจเฮือก เมฆาไม่พอใจ

ชิงนาง ตอนที่ 19
        เมฆาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง เดินมาตามทาง โฉมไฉไลโผล่มา
       
       “โถ...ช่างน่าสงสาร จากความหวังเดียวของแสนสมุทร บัดนี้กลายเป็นหมาหัวเน่าไปซะแล้ว” โฉมไฉไลขำกิ๊ก
       “ปากเก่งกว่าเธอก็มีนะ..แต่ตายไปแล้ว”
       โฉมไฉไลสะดุ้ง แต่ไม่สำเหนียก “แหม...แย่เล่นแค่นี้ทำเป็นยัวะ! อย่าโกรธโฉมเลยค่ะเมฆา เพราะโฉมเองก็กำลังตกอยู่ในสภาพหมาหัวเน่าเหมือนกัน…ใครๆ ก็ไม่รัก”
       เมฆาจะเดินออกหนี
       “เราจับมือประกาศข่าวดีเรื่องคุณก็มีทายาทแสนสมุทรเหมือนกัน - - ดีมั้ยคะ”
       เมฆาหันขวับ มองตาเขียวปั๊ด “โฉม”
       โฉมไฉไลใส่ต่อ “จะได้ไม่แพ้คุณภูผา”
       เมฆาปรี่เข้ามาใกล้ๆ “จวบจนทุกวันนี้...ผมก็ไม่เคยแพ้พี่ผา และก็จะไม่มีวันแพ้”
       โฉมไฉไลเย้ย “แน่ใจเหรอคะ ลองไปเช็คดูแววตาที่เมียคุณมันมองคุณภูผา และเวลาคุณภูผามองเมียคุณซะหน่อยดีมั้ยคะ เผื่อจะรู้ชัดๆ ว่าใครแพ้..ใครชนะ?”
       เมฆาอึ้ง ก่อนจะบอกเสียงกร้าว “วงเดือนรักผมคนเดียว”
       โฉมไฉไลส่ายหน้า “เด็กดื้อ”
       เมฆาจะเดินออกไป
       โฉมไฉไลสั่ง “ยังไปไม่ได้”
       เมฆาชะงัก “มีสิทธิ์อะไรมาสั่งผม”
       โฉมไฉไลชี้ท้อง “ท้องโฉมมันโตขึ้นทุกวันแล้วนะคะ ตกลงจะยังไงดี ต่อให้โฉมไม่เอาเรื่องนี้ไปฟ้องใคร ท้องมันก็ต้องฟ้องทุกคนอยู่ดี”
       เมฆาอึ้ง นิ่งคิด แล้วเปลี่ยนน้ำเสียง “โฉม..ผมอยากให้คุณใจเย็นๆ ก่อน ตอนนี้หาชุดรัดๆ ใส่ไปก่อนได้มั้ยอย่าเพิ่งให้ผิดสังเกต”
       โฉมไฉไลวี๊ด “อะไรนะ”
       “แล้วถ้าโฉมอยากได้อะไร ผมจะซื้อให้”
       โฉมไฉไลตาโต โลภ “จริงเหรอ”
       เมฆาพยักหน้า ยิ้มๆ
       โฉมไฉไลคาดคั้น “ทุกอย่าง”
       “ทุกอย่าง...ที่คุณต้องการ”
       โฉมไฉไลยิ้มสะใจ “งั้นก็...พอจะทนได้”
       เมฆาโล่งใจ ก่อนจะผุดสีหน้าแสนร้ายกาจออกมา โดยที่นางมารไม่ทันสังเกตเห็น
       
       ค่ำนั้นภูผาเดินมองหาหนูน้อยมาตามทางในบ้าน จนเห็นวงเดือนอุ้มกล่อมอยู่ ภูผาชะงักยืนมอง
       สักพักวงเดือนหันมาเห็นก็ชะงักเช่นกัน
       ภูผาเดินมาหา 2 คนอึกอักสักครู่ วงเดือนจึงเริ่มพูดขึ้นก่อน
       “หนูน้อยร้องงอแง เดือนก็เลยพาลงมาเดินเล่น”
       ภูผาไม่รู้ว่าไงก็เลยพยักหน้า
       วงเดือน (ยิ้มน้อยๆ พูดกับหนูน้อย) ปกติเลี้ยงง่าย ไม่งอแง สงสัยวันนี้จะอ้อนพ่อ แสนรู้จริงๆ
       ภูผาก็ไม่รู้จะว่าไงอีก ก็พยักหน้าหงึกๆ
       แล้วสองคนก็เงียบงันกันไป สักพักเกิดนึกจะพูด ก็พูดขึ้นมาพร้อมกัน
       “เธอ” / “คุณ”
       สองคนเก้อๆ เขินๆ ท่าทีประหม่าพอกัน
       “เธอว่าไง?”
       “คุณก่อนเถอะค่ะ”
       ภูผาก้มหน้า “เธอสบายดีนะ”
       วงเดือนอึ้ง น้ำตารื้น พยักหน้าหงึกๆ “ค่ะ…เดือนสบายดี”
       ภูผาหันมองวงเดือน ในจังหวะที่วงเดือนมองมาเช่นกัน
       “แล้วคุณล่ะคะ..สบายดีรึเปล่า”
       ภูผาพยักหน้า “ฉันสบายดี”
       วงเดือนฝืนยิ้มให้
       ภูผามองไปข้างหน้า พูดลอยๆ “เพิ่งเก็บใบชาเสร็จทั้งไร่เหนือฟ้า แล้วก็..ไร่วงเดือน”
       วงเดือนสะเทือนใจ
       “เธอคงไม่ว่า ที่ฉันยังไม่เปลี่ยนชื่อ”
       วงเดือนก้มหน้าไม่ตอบ
       ภูผาเล่าต่อ “ฉันเลยเอาไปส่งที่กรุงเทพฯ แล้วก็ลงต่อมาที่นี่ จะได้รับหนูน้อยกลับบ้านด้วยกันเลย”
       “ทุกคนที่นี่ต้องคิดถึงหนูน้อยมาก”
       ภูผาพยักหน้า “แต่คนที่โน่น...ก็รอหนูน้อยกันมานานมากแล้ว”
       วงเดือนพยักหน้าอย่างเข้าใจ “แล้วที่โน่นจะมีใครช่วยคุณเลี้ยงหนูน้อยคะ ดอยจะไหวรึเปล่า”
       ภูผามองหนูน้อย ด้วยสีหน้าครุ่นคิด “ยังไม่รู้เหมือนกัน” มองซ้ายขวา “มันก็ไม่น่าจะยากนะ”
       วงเดือนเห็นท่าทางภูผาก็อดอมยิ้มไม่ได้ “ลองอุ้มดูมั้ยคะ”
       “เหรอ” ภูผายิ้ม “จริงสิ! ตั้งแต่หนูน้อยเกิด ฉันยังไม่เคยอุ้มหนูน้อยเลยนะเนี่ย”
       วงเดือนส่งหนูน้อยให้ “ลองดูค่ะ”
       ภูผามองอย่างเคอะเขิน
       วงเดือนประคองส่งให้ ภูผารับมาในท่าทีเงอะงะ จังหวะนั้นใบหน้าของทั้งสองคนใกล้ชิดแทบจะติดกัน เหมือนโลกหยุดหมุนมีเพียงเราสอง ทั้งคู่จ้องหน้าประสานสายตากันจนแทบทะลุ
       เสียงเมฆาดังลั่น “ทำอะไรกันน่ะ”
       สองคนสะดุ้งเฮือก รีบเด้งตัวออกจากกัน หนูน้อยอยู่ในอ้อมแขนภูผาแล้ว เมฆาปรี่เข้ามาหน้าบึ้ง
       “ผมถามว่าเมื่อกี๊ทำอะไรกัน?”
       “เอ่อ..คุณภูผาอยากอุ้มหนูน้อยน่ะค่ะ”
       เมฆามองหนูน้อยในอ้อมแขนภูผา
       เมฆาเสียงเขียวใส่ “แล้วมาอุ้มอะไรกันตรงนี้” คว้าข้อมือวงเดือนบอกเสียงขุ่น “ไป! กลับห้อง! ดึกแล้ว”
       “เดี๋ยวค่ะ..แล้วหนูน้อย...” วงเดือนขืนตัวไม่ยอมไป
       “พี่ผาเรียกชอุ่มมาช่วยก็แล้วกันนะ ผมกับเดือนจะไปนอนแล้ว”
       พูดจบเมฆาก็ฉุดวงเดือนออกไปทันที
        
       ภูผามองตามไปอย่างหงอยๆ ก่อนจะก้มลงมองหนูน้อยที่อุ้มอยู่ แล้วอมยิ้ม เดินไปกล่อมไป ประสาคุณพ่อมือใหม่หัดเลี้ยง ท่าทีเคอะเขินดูน่าขัน

ชิงนาง ตอนที่ 19
        พอกลับเข้ามาในห้องนอน วงเดือนนั่งพรวดลงด้วยใบหน้าบึ้งตึง
       
       “หมู่นี้คุณเป็นอะไรไปคะคุณเมฆา คุณดูเปลี่ยนไปมาก รู้ตัวบ้างมั้ย”
       เมฆาสวนคำ “คุณเองก็เปลี่ยนไป ตั้งแต่มีลูกพี่ผาเข้ามาอยู่ในบ้าน คุณก็แทบจะไม่มีผมอยู่ในสายตา แล้วยิ่งวันนี้พ่อมันโผล่มา คุณก็รีบแจ้นลงไปหามันทันที คิดถึงมันมากรึไง”
       วงเดือนโกรธกรุ่นๆ “คุณเมฆา” แต่พยายามสงบอารมณ์ “เดือนคงจะต้องทบทวนความจำของคุณซะหน่อยแล้วค่ะ คุณอาจจะลืมไปแล้วมั้งว่าเรา 2 คน แต่งงานกันเพราะอะไร? เพื่ออะไร”
       เมฆาอึ้ง
       “เดือนยอมแต่งงานกับคุณ เพราะคุณขอร้องเดือน เพื่อที่จะพยุงอาการป่วยของคุณพ่อไว้” วงเดือนย้ำชัดเจน “เราแต่งงานกันแต่ในนาม...จำไม่ได้เหรอคะ”
       ภาพจำตอนเมฆาหว่านล้อมให้เดือนแต่งงานกันแต่ในนามผุดขึ้นมาในห้วงคิด เมฆาอึ้ง นิ่งงันไป
       “เพราะฉนั้น กรุณาอย่าทำแบบนี้กับเดือนอีก เพราะมันไม่มีอยู่ในข้อตกลง”
       เมฆาเจ็บปวดมาก แทบหมดแรง มองจ้องหน้าวงเดือน
       “จนถึงวันนี้...คุณยังไม่รักผมบ้าง..แม้แต่นิดเดียวเลยเหรอเดือน?”
       วงเดือนจ้องหน้าเมฆาตอบ เมฆาจ้องหน้ารอฟังคำตอบอย่างน่าสงสาร
       วงเดือนตัดบทบอกด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ “เมื่อกี๊คุณว่าดึกแล้ว..เข้านอนดีกว่านะคะ..พรุ่งนี้คุณต้องไป โรงพยาบาลแต่เช้า”
       จากนั้นวงเดือนเดินไปนอนบนเตียง ปิดไฟ ปล่อยให้เมฆายืนอยู่สักพัก ก่อนจะค่อยๆ เดินไปทรุดนั่งที่โซฟาที่ เมฆานั่งหน้าเศร้าล้มตัวลงนอนอย่างเดียวดาย
       
       เช้าวันต่อมา เมฆาเดินมาหน้าตาเฉยเมย ท่าทีอ่อนเพลียละเหี่ยใจ จู่ๆ ก็มีคนไข้ผู้หญิงดูออกว่าท้องนอนสลบอยู่บนเตียง โดยมีบุรุษพยาบาล พยาบาลเข็นมาอย่างเร็ว
       “ขอทางหน่อยค่ะ ขอทางหน่อย คนไข้อาการหนักค่ะ”
       ทุกคนรวมทั้งเมฆาหลบกันระนาว เตียงถูกเข็นผ่านไปญาติคนไข้เดินเร็วๆ ตามมา ร้องห่มร้องไห้คร่ำครวญ
       “โธ่! อีนางลูกแม่ มันคิดโง่ๆ ไปกินยาขับเลือดทำไม ลูกคนเดียวทำไมเราจะเลี้ยงไม่ได้ ฮือๆ”
       ญาติคนไข้ผ่านเมฆาไป เมฆาฟังแล้วอึ้ง ชะงัก เกิดความคิดบางอย่างในใจ และนึกไปถึงตอนที่ตนเหวี่ยงโฉมไฉไลลงไปกองกับพื้น และโฉมไฉไลโวยใส่ “เมฆา!!นี่ถ้าโฉมแท้งไปจะทำยังไง? ฮือๆ ไม่สงสารลูกคุณมั่งรึไง”
       เมฆามีสีหน้าดีใจ แช่มชื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และเดินออกไปอย่างกระปรี้กระเปร่าผิดกับตอนแรก
       
       มุมหนึ่งในบ้านแสนสมุทร เย็นวันนั้น โฉมไฉไลมีท่าทีประหลาดใจมากถึงมากที่สุด
       โฉมไฉไลถามตาโต “อะไรนะคะ!! เมฆาจะพาโฉมไปเที่ยว”
       เมฆาทำท่าปากชู่ว์ แล้วรีบดึงโฉมไฉไลเข้ามุม
       “อย่าเสียงดังไปสิ”
       โฉมไฉไลมีสีหน้าตื่นเต้น “จะไม่ให้โฉมเสียงดังได้ยังไงคะ จู่ๆ เมฆาก็มาบอกว่าจะพาโฉมไปเที่ยว อะไรกันเนี่ย? โฉมฝันไปรึเปล่า”
       “ผมอยากพาโฉมไปเที่ยวจริงๆ”
       โฉมไฉไลชักเอะใจ ขึ้นเสียงแว้ดใส่ทันทีเลย “มีแผนอะไรรึเปล่า” ชี้หน้าเมฆา “อยู่ๆ ก็ใจดีปกติขึ้นมาอย่างนี้”
       เมฆาหวิดจะหลุด ก่อนจะทำเนียนจับนิ้วโฉมไฉไลลงแล้วแกล้งต่อว่า
       “ดีด้วยก็ว่า ไม่ดีด้วยก็ด่า ตกลงจะเอาไงเนี่ย?”
       สาวเจ้าเล่ห์โฉมไฉไลไม่วางใจ แต่ตรวจสอบพิรุธไม่พบ “นึกยังไงทำไมถึงได้มาทำดีกับโฉม”
       “กับโฉมที่ไหน” เมฆาชี้ที่ท้องโฉมไฉไล “กับนี่ตะหาก”
       โฉมไฉไลแม้จะเคือง แต่ก็แอบดีใจที่เมฆาคิดถึงลูกในท้อง ค้อนให้หนึ่งวง “แหมนึกว่าจะใจดำกับลูกไปตลอดชาติซะแล้ว” ดี๊ด๊า “ว่าแต่จะพาโฉมกับลูกไปเที่ยวที่ไหนคะเมฆา”
       เมฆายิ้มทำหน้าเจ้าเล่ห์ อุบไว้ยังไม่ยอมบอก
       
       คืนนั้นวงเดือนนั่งจัดกระเป๋าอยู่ที่เตียงนอน
       “คุณจะต้องไปประชุมกี่วันคะ? เดือนจะได้จัดกระเป๋าให้ถูก”
       “ก็ 2-3 วัน เดือนช่วยจัดเผื่อไว้ 3 วันดีกว่า”
       “ค่ะ”
       เมฆาเดินมานั่งข้างวงเดือน พูดเศร้าๆ “ผมไปไกลๆ คุณบ้างอย่างนี้ คุณคงจะดีใจ”
       วงเดือนฟังแล้วชักสงสาร จึงเปลี่ยนเรื่อง “ไปประชุมกับใครบ้างคะ”
       เมฆายิ้มบางๆ “แอบหึงเหรอ”
       วงเดือนงอน “คุณเมฆา...”
       เมฆายิ้มหล่อ “มีแต่หมอๆๆ…คุณหมอแก่ๆ” พร้อมกับทำหน้าล้อ
       วงเดือนส่ายหน้ายิ้มๆ
       “มีแต่ผมเนี่ยหล่อสุดแล้ว”
       วงเดือนหันขวับมองหน้าเมฆา แล้วแซว “หล่อแย่เลย”
       เมฆายิงตรง “หล่อขนาดนี้ยังไม่รักอีก”
       วงเดือนอึ้งนิ่งงันไป
       “ถึงยังไม่รัก..ก็จะรอ” เมฆาบอก
       วงเดือนอึ้งอีก สักพักหนึ่งเมฆาถึงพูดขึ้น
       “ขอผมนอนตรงนี้บ้างได้มั้ย? นอนโซฟามานาน..ปวดหลัง”
       วงเดือนเขยิบทำท่าจะลุก เมฆาดึงไว้แล้วล้มตัวลงนอนหนุนตัก
       เมฆารีบพูด “แป๊บเดียว ขอนอนแป๊บเดียว ไม่นานหรอก เดี๋ยวผมจะกลับไปนอนที่เดิม”
       วงเดือนจำใจนั่งนิ่งให้เมฆานอนมองหน้า จับมืออยู่อย่างนั้น
       
       ทะเลยามเช้าสวยงามจับใจ โฉมไฉไลวิ่งร่าเริงลงทะเลไป โดยไม่สำเหนียกว่าเรื่องร้ายกำลังจะมาเยือนเรือนชีวิตตน
       “ว้าว! ออกมาไกลๆ อย่างนี้ก็ดีนะคะ ดูซิ..ทะเลสะอาดกว่าแถวบ้านเราตั้งเยอะแน่ะค่ะเมฆา”
       เมฆาเดินเข้ามายืนมองไกลๆ
       โฉมไฉไลตะโกนเรียก “เมฆา...เมฆา....มาเล่นน้ำกับโฉมมั้ย”
       โฉมไฉไลวิ่งลงทะเลสนุกสนานเลย
       โฉมไฉไลตะโกนเรียก “เมฆา!! มาสิ..มาเร็ว..ว๊าย” ถูกคลื่นซัดร้องวี๊ดว๊าย
       
       เมฆายังยืนล้วงกระเป๋ามองโฉมไฉไลนิ่งอยู่ ท่าทีมีลับลมคมใน และดูไม่น่าไว้วางใจ

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ชิงนาง ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์*เพิ่มเติม
ชิงนาง ตอนที่ 19
ชิงนาง ตอนที่ 18
ชิงนาง ตอนที่ 17
ชิงนาง ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 53 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 50 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
5 %
ความคิดเห็นที่ 41 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอแต่ 9:30. แล้วนะ
วิ6
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 40 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันหกลังจะบอกทำไหมว่าจะอัพกี่โมง บอก9.30 ป่านนี้ไม่มาอัพอารมเสีย
BANANA
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 39 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไหนบอกมา9.30ไง อุตส่าห์มารอ >_<!!
เร็วๆเลย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 38 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปหมอเมฆาก็ป่วยเหมือนกัน หมอเป็นโรคขาดความรัก ความเอาใจใส่ การถูกกดดัน การถูกตั้งความคาดหวัง เรื่องนี้ก็ให้แง่คิดในการเลี้ยงลูกแตกต่างกันไปและพ่อแม่สำคัญที่สุด...
FC
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 31 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพด่วน มันลุ้นมาก สาวกใจจะขาดแล้วเอย
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 29 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอรอรอรอรอรอรอ อัพเร็วๆ นะคะ
MP
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 28 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วงเดือนกะภูผาเข้าฉากเมื่อไหร่ มีความสุข และลุ้นทุกชอท
konnalak
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 27 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าตอนจบ ภูผาคู่เดือนกลับไปที่ไร่ พฤกษ์คู่โสภีที่แสนสมุทร คงจะดี
ตาล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ภูผามาแล้วววววว มาช่วยจัดการเรื่องต่างๆให้มันเคลียร์ด้วยนะ จะได้สมหวังกับเดือนสักที ส่วนเมฆาขอให้เวรกรรมตามสนอง ทำอะไรกับใครไว้ ใกล้บ้าเข้าไปเต็มที่แล้วจริงๆ
babyboo
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กรี๊ดดดดด ทำไมมาจบตอนสำคัญ ภูผากลับมาแล้ว ใจร้ายมากเลยช่วยมาต่อหน้าใหม่เร็วๆน่ะค่ะ อยากอ่านมาก
แอม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพเร็วๆๆๆๆๆนะค่ะ อยากอ่านต่อ ^^
Starmew_mew@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่หน้า 3 หน้า 4 จะมา. ช่วยต่อด่วน
รออ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านให้จบเลยได้ป่าวค่ะ
Bandicoot
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลุ้นจนไม่รู้จะลุ้นอย่างไงแล้วค่ะนึกว่าทุกอย่างจะลงเอยได้เสียที่ไหนได้ต้องผ่านไปอีก 6ปีแล้วเมฆาไม่ได้รับโทษอะไรเลยแล้วภูผากับวงเดือนรอๆๆๆๆกันไปจนแก่เลยหรือนี่เมฆาจะเก็บวงเดือนไว้อย่างนั้นตั้ง6ปีนานมากไปไหมเนี่ย เริ่มจะขัดความรู้สึกแล้วน่ะค่ะ
mama
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
6 ปีผ่านไปโฉมไฉไลหายไปจากบ้านไม่มีใครสงสัยเลยเหรอ แล้วพฤกษ์ลูกชายคนโตก็ไม่ติดต่อกับทางบ้านเลยมันดูขาดหายยังไงอยู่นะ ส่วนเมฆาก็ยังคงอยู่ฉันท์สามีในนามอยู่เนี่ยนะ.... เฮ้อ
แย้งกับความจริงเกิ๊น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อก่อนอัพมาครั้งล่ะหน้ายังน้อยเลย. ตอนนี้เกิดไรขึ้นอัพแค่ครึ่งหน้าเนี่ยนะละครก็ใกล้จบแล้วจะดึงเอาไว้ทำไมกัน.
คนอ่านทรมาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมดูละครไม่ได้ค่ะทางยูทูฟเซ็งเลยเรา
123
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แปลกใจทำไมเขียนบทของเมฆา ที่ทำอาชีพหมอแบบนี้ โดยปกติหมอเป็นผู้ให้ชีวิตหรือช่วยชีวิต แต่นี่ทำลายชีวิตซะงั้น ไม่เข้าใจเลย >.<" โหดเกินไปนิดนะคะ
goijung
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใช่เลยอยากอ่านช่วงเวลาความสุขของภุผากับวงเดือนเยอะๆค่ะที่ผ่านมาหนูนาและเมฆาแย่งซีนไปหมดค่ะยังจำได้เลยมีไม่กี่ตอนเองที่ทั้ง2หวานกันตอนนี้ก็ลุ้นตอนใกล้จบนี่ค่ะ
mama
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่วงเวลาที่น่ารักของวงเดือนกับภูผาน่ะขอเยอะๆหน่อยค่าอ่านแล้วมีความสุขด้วย
คนดี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่ความจริงจะเปิดเผยออกมาภูผากลับมาครั้งนี้ต้องปรับความเข้าใจกับวงเดือนให้ได้น่ะอะไรที่ค้่งคาใจก็เคลียแต่นี้ต่อไปก็ยังเหลือความรู้สึกที่ดีๆต่อกันบ้าง ช่วยอัพเร็วๆน่ะค่ะจะได้ทำใจได้ว่าเรื่องจะจบแบบไหน
แฟนคลับอ๋อม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014