หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ป่านางเสือ 2

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
13 กันยายน 2555 06:47 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 1
        ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 1
       
       หลังจากเหตุการณ์สึนามิถล่มญี่ปุ่น จนเกิดผลเสียหายอย่างหนัก อีกทั้งทั่วโลกยังระส่ำระสายด้วยทั้งภัยธรรมชาติและภัยสงคราม น้ำท่วมประเทศไทยและเอเชีย ทำให้สภาวะเศรษฐกิจเอเชียวิกฤตหนัก โลกเริ่มขาดแคลน ทั้งพลังงานธรรมชาติ อาหาร และทรัพยากรธรรมชาติในการดำรงชีวิตทุกรูปแบบ
       
       บรรดาพวกมาเฟียและนักธุรกิจมืดที่มีเครือข่ายอยู่ทั่วโลกเริ่มเคลื่อนไหว หาทางขยายเส้นทางธุรกิจเพื่อชดเชยรายได้ที่ขาดหายไปให้แก่ภัยธรรมชาติ
       องค์กรลับ “แบล็กอีวิล” ที่เคยส่งคนเข้ามาขยายฐานในไทยครั้งหนึ่งแต่ถูกนางเสือโค่นจนต้องถอยกลับไปนั้น หาได้หยุดยั้งไม่ เนื่องด้วยเห็นว่าไทยมีจุดอ่อนทางด้านการเมือง ระบบกฎหมายไม่แข็งแกร่งและที่สำคัญคือยังเต็มไปด้วยการคอรัปชั่น ทำให้องค์กรแบล็กอีวิล ส่งกำลังกลับเข้ามาอีกครั้ง
       
       และคราวนี้ไม่ได้มาเพื่อหาทางควบคุมเส้นทางธุรกิจเท่านั้น แต่ต้องการที่จะควบคุมและยึดครองประเทศไทยให้อยู่ในกำมือโดยไม่ให้ประชาชนคนไทยรู้ตัว ผู้บัญชาการคือ นายใหญ่คนเดิม คราวนี้มาด้วยแผนที่เหนือเมฆพร้อมเกณฑ์นักฆ่ามาจากทั่วสารทิศเพื่อขจัดนางเสือออกไปให้พ้นทาง
       
       ค่ำคืนหนึ่ง บริเวณตึกบัญชาการของนายใหญ่ เสียงเหยี่ยวสายลมร้องก้อง พร้อมๆ กับที่รถแล่นพรวดเข้ามาด้านหน้าตึก มือปืนนับสิบพรวดออกมาจากตึก กราดปืนมาที่รถคันนั้น ซึ่งมี...
       ดาว…สาวสวย วัยใสแต่แกร่ง ซึ่งตอนเด็กคือหนูน้อยพฤกษา เป็นลูกสาวของอิทธิหัวหน้าหน่วยปราบปรามเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ และคุณหญิงรัตนา เมื่อพ่อถูกลอบสังหาร ทำให้พฤกษาโตขึ้นในป่า โดยใช้ชื่อว่าดาว ถูกฝึกฝนวิชาการต่อสู้ในป่าจนเก่งกาจมีฝีมือ และเนื่องจากบารมีความดีของอิทธิที่ดูแลป่า ทำให้ป่าปกป้อง กลายเป็นคนที่มีพลังเหนือธรรมดา ร่างกายไม่มีการได้รับบาดเจ็บ เวลาเข้าป่าดาวจึงมีสัมผัสพิเศษรู้ได้ถึงทุกส่วนของป่า นับจากนั้นดาวก็มุ่งหน้าช่วยเหลือคนจนคนดีที่ถูกเอาเปรียบ โดยร่วมกับเพื่อนๆ ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน ประกอบด้วย
       ฤทธิชัย...นายตำรวจหนุ่มมือปราบคนเก่ง อายุแก่กว่าดาวเพียงห้าปีมือขวาของก้องเกียรติ นายตำรวจตงฉิน ทางบ้านมีฐานะดี เชื้อสายราชการแม่ทัพเก่าแก่มีอุดมการณ์ ยอมหัก ไม่ยอมงอ คุยสนุก ไม่ถือตัว ขี้เล่นจบการศึกษาและอบรมวิชาการตำรวจจากต่างประเทศ แต่ภายหลังลาออกมาจากการเป็นตำรวจ เพื่อใช้ชีวิตคู่กับดาว
       จักจั่น...เพื่อนรักรุ่นน้องของดาว ลูกนายแสงหัวหน้าชุมโจร ที่โตมาด้วยกันในป่า อายุไร่เรี่ยกับดาว อ่อนกว่าไม่กี่เดือนได้รับการฝึกฝนวิชาฝีมือจนเก่งเช่นกัน ภายหลังมีสัมผัสและพลัง พิเศษเหมือนดาว เป็นสาวจอมกวน ขี้เล่น แต่ลุยแหลก
       อภิชาติ...คนรักของจักจั่นทนายความมีชื่อ เคยเป็นทนายประจำกรมตำรวจมาก่อนแต่เห็นความไม่ยุติธรรมในสังคมจึงลาออก เพื่อที่จะจัดการกับคนร้ายได้เต็มที่ ไม่ต้องผ่านระบบขบวนการที่มีช่องโหว่ให้คนร้ายหลีกเลี่ยง คอยช่วยงานปราบปรามของฤทธิชัย
       และ ไผ่ พี่ชายของจักจั่น อายุแก่กว่า ดาว และ จักจั่น สี่ปี ถูกฝึกวิชาจนมีฝีมือเก่งเช่นกัน นิสัยคล้าย จักจั่น พูดจาโผงผาง ใจร้อนกว่าจักจั่น ห้ามไม่ค่อยอยู่ ลุยแหลกเช่นกัน
       
       ซึ่งเวลานั้น ดาว ฤทธิชัย จักจั่น อภิชาต และไผ่ ทั้ง 5 คนอยู่ในชุดปฏิบัติการนางเสือ พรวดออกมาจากรถ สาดกระสุนเข้าใส่พวกมันล้มคว่ำระเนระนาด
       “ด่านหนึ่งผ่าน” ฤทธิชัยประกาศ
       ดาว นางเสือสาวตอบรับ
       “เป้าหมายอยู่ชั้นสิบ ขึ้นลิฟท์เดี่ยว วีไอพี”
       ฤทธิชัยโบกมือส่งสัญญาณ ทั้งสี่คนเข้าไปในตัวตึก มือปืนโผล่มาอีก นับสิบ ทั้งสี่ต่างสาดกระสุนเข้าใส่พวกมันจนล้มคว่ำไปหมดเช่นกัน แล้วตรงไปที่ลิฟท์เดี่ยว กดปุ่มขึ้นไปยังชั้นสิบ
       ในห้องประชุมชั้นสิบ นายใหญ่เปิดกระเป๋าเอกสาร โยนแผ่นซีดีเข้าไปหลายแผ่นพร้อมปิดโครม มือปืนพรวดเข้ามาในห้อง
       “เราต้องไปแล้วครับนายใหญ่”
       นายใหญ่คว้ากระเป๋า พวกมือปืนเข้ามาระวังความปลอดภัย ห้อมล้อมนายใหญ่ไว้อย่างหนาแน่น ทันใดนั้นเสียงเหยี่ยวสายลมร้องก้อง ที่ผนังด้านที่เป็นกระจกเห็นวิวด้านนอก เงาดำพุ่งเข้ามากระแทกกระจกแตกแล้วยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า
       “แน่จริง ทำไมต้องหลบหน้า”
       พวกมือปืนล้อมนายใหญ่ อย่างหนาแน่น ดาวเห็นหน้านายใหญ่ไม่ชัด เพราะใส่แว่นดำ
       “ฆ่ามัน” นายใหญ่สั่ง
       พวกมือปืนตวัดปืนสาดเข้าใส่ ดาวยืนไม่หลบ ตวัดปืนยิงสาดใส่พวกมันจนล้มคว่ำเสียงร้องครวญครางกันไปหลายคน พวกมันที่เหลือช่วยกันบังก่อนจะลากนายใหญ่ออกจากห้องไป ดาวตามแต่พอออกไปนอกห้องก็เจอมือปืนนับสิบ สาดกระสุนสกัด จึงยิงสาดพวกมันล้มคว่ำ แต่พวกมันจำนวนมากหลบยิงสกัดอย่างแน่นหนา
       “เป้าหมายไปที่ลิฟท์”
       ดาวบอกผ่านวิทยุ ฤทธิ์ชัยตอบกลับ...
       “เราอยู่ในลิฟท์ มันไม่มีทางรอดไปได้...”
       ทางไปลิฟท์เดี่ยว...มือปืนนับสิบล้อมหน้าล้อมหลังนายใหญ่ เพื่อคอยคุ้มกัน เสียงมือปืนที่อยู่หน้าลิฟท์ดังมาจากวิทยุ
       “ที่หน้าลิฟท์ พร้อม...”
       “รีบไป...”
       ทุกคนเคลื่อนไปที่หน้าลิฟท์ มือปืนห้อมล้อมนายใหญ่ไว้ โดยไม่รู้ว่าฤทธิชัย จักจั่น อภิชาติ และ ไผ่ อยู่ในลิฟท์ที่เคลื่อนขึ้นไป
       ที่หน้าลิฟท์ชั้นสิบ พวกมือปืนนับสิบยืนอออยู่ เตรียมพร้อมที่จะยิงทันทีที่ประตูลิฟท์เปิด เมื่อลิฟท์มาถึง พวกมันขยับปืน
       ทันใดนั้นประตูลิฟท์เปิด พวกมันมองหน้ากันแล้วแล้วยิ้ม เพราะในลิฟท์ มีร่างของ ฤทธิชัย จักจั่น นั่งพิงผนัง หันหน้าออกมาด้านนอก อภิชาติ และไผ่ นั่งฟุบอยู่คนละฝั่งซ้ายและขวาของฤทธิชัยและจักจั่น ทั้งหมดเหมือนร่างที่ไร้วิญญาณ ประตูลิฟท์ค่อยๆเลื่อนปิดแต่แล้วร่างของไผ่ก็ล้มลงมาขวางประตู ประตูลิฟท์กระเด้งเปิดออกอีกครั้ง
       
       พวกมันต่างยิ้มโล่งใจ แต่ร่างของทั้งสี่ กลับมีชีวิตขึ้นมาใหม่ สาดกระสุนเข้าใส่พวกมันจนคว่ำไปหมด

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 1
        ทั้งหมดต่างเดินข้ามร่างของพวกมันผ่านออกมา ทันใดนั้นเสียงปืนดังสนั่นมาทางด้านหลัง ฤทธิชัยตกใจ
       
       “คุณดาว”
       ทุกคนพรวดเข้าไปที่ห้องด้านในก็เห็นร่างพวกมันกระเด็นออกมาล้มตาย ทั้งหมดเคลื่อนตัวไปทางด้านหน้าก็เห็นพวกมันนอนระเกะระกะ ดาวพรวดออกมา...
       “เป้าหมายล่ะ”
       ฤทธิชัยถามทันที ดาวแปลกใจ
       “ไปที่ลิฟท์แล้วไง...”
       จักจั่นชะงัก
       “ไม่มี...มีแต่พวกมือปืน”
       “ตายเรียบ...ไม่มีเป้าหมาย”
       ขาดคำของไผ่ อภิชาติรีบบอกทุกคนทันที
       “เร็ว...แยกกันค้นหา”
       ทันใดนั้นเสียงเหยี่ยวสายลมร้องก้อง ดาวร้อนใจ
       “แย่แล้ว...”
       ที่ร่างของมือปืนตรงหน้าลิฟท์ที่นอนตายระเกะระกะอยู่....ร่างหนึ่งที่คว่ำหน้าอยู่ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในลิฟท์ค่อยๆหันกลับมาแต่ประตูลิฟท์ปิดพอดีทำให้ไม่เห็นหน้า
       ดาว และ ทุกคนพรวดมาหน้าลิฟท์ ไผ่เตะประตูลิฟท์โครมด้วยความโกรธ ทั้งหมดต่างมองหน้ากัน...อภิชาติโมโห
       “มันหลุดมือเราไปจนได้”
       จักจั่นบอกเครียดๆ
       “มันต้องกลับมาอีกแน่ๆ”
       ฤทธิชัยพยักหน้าอย่างมั่นใจ
       “แน่นอนที่สุด คนพวกนี้หลงอำนาจจนบ้า มันไม่ยอมให้ประเทศไทยพ้นเงื้อมมือมันง่ายๆหรอก”
       ไผ่เจ็บใจ
       ”ดี...พวกมันกลับมาอีกก็ดี จะได้ส่งพวกมันไปลงนรกให้หมด”
       ดาวบอกอย่างแค้นจัด...
       “กลับมาเมื่อไหร่ก็เจอกับนางเสือเมื่อนั้น”
       
       ในห้องประชุมใหญ่ของสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง บรรยากาศมืดสลัว ประธานองค์กรและคณะกรรมการแบล็กอีวิล ต่างนั่งล้อมกันที่โต๊ะรูปครึ่งวงกลมในความมืดไม่เห็นหน้า...คือร่างของชายผู้หนึ่งคือ นายใหญ่ ที่หนีรอดพ้นเงื้อมมือฤทธิชัยกับพวกมาได้ ยืนอยู่ในความมืดไม่เห็นหน้าเช่นกัน เงาของกรรมการในความมืดคนหนึ่งพูดขึ้น
       “คุณทำงานผิดพลาด องค์กรของเราเสียหายไปมาก”
       “ถ้าให้โอกาสผมอีกครั้ง...ผมจะออกคุมการปฏิบัติการด้วยตัวเอง”
       นายใหญ่พยายามขอโอกาสให้ตนเองอีกสักครั้ง กรรมการอีกคนจึงถามขึ้น
       “คุณมีแผนยังไง”
       “แทรกซึมเข้าไปในทุกหน่วยงานเพื่อค้นหาจุดอ่อน...ซื้อผู้คน...ซื้อระบบ...ใครขวางก็กำจัด...สุดท้าย เศรษฐกิจในประเทศไทยทั้งประเทศจะอยู่ในกำมือของเรา”
       นายใหญ่เดินก้าวมาข้างหน้าใกล้กับโต๊ะรูปโค้งครึ่งวงกลม...ใบหน้ากระทบแสงสว่าง กลับกลายเป็นใบหน้าของก้องเกียรติ นายตำรวจใหญ่ กรรมการคนหนึ่งยิ้มออกมา
       “ผลงานเยี่ยมมาก ปลอมเป็นท่านรองก้องเกียรติ สามารถเข้าถึงทุกหน่วยงานได้ทุกหน่วยจริงๆ”
       “ผิดครับ...ผมปลอมเป็นท่านรองก้องเกียรติ เพื่อกำจัดท่านรองก้องเกียรติให้พ้นทางมากกว่า”
       “ผมไม่เข้าใจ”
       “ท่านรองก้องเกียรติจะถูกมัดด้วยข้อหาขายความลับของประเทศชาติและถูกปลดจากตำแหน่งพร้อมรับโทษแล้วคนของผมซึ่งพร้อมอยู่แล้วจะได้ขึ้นมา บริหารงานแทน”
       กรรมการคนหนึ่งแย้งขึ้น
       “แต่โลบายูเว่ ผู้เชี่ยวชาญการแปลงโฉมมือหนึ่ง ของคุณพลาดท่ามาแล้ว”
       “โลบายูเว่มีจุดอ่อนตรงแผ่นเหล็กที่หัวของมัน...”
       “แล้วคุณล่ะ...”
       “ผมไม่คิดจะบอกใคร...รวมทั้งพวกคุณ”
       “แล้วคุณจะกำจัดนางเสือยังไง”
       “ผมสั่งหน่วยสังหารมาจากทั่วโลก...ล้วนมีฝีมือ เพื่อกำจัดนางเสือกับพวกของมันโดยเฉพาะ”
       กรรมการพึงพอใจ
       “ดี...เริ่มปฏิบัติงานได้”
       กรรมการอีกคนมองหน้านายใหญ่
       “ถ้าคุณพลาด...ไม่ว่าคุณจะลี้ภัยไปที่ไหน คุณไม่มีวันหนีพ้นองค์กรของเรา...เราจะเก็บคุณและครอบครัวของคุณให้หมดไปจากโลกนี้”
       ประธานองค์กรและคณะกรรมการทั้งหมดต่างลุกขึ้นเดินออกไป...นายใหญ่มองตามหน้าเคร่งเครียด...เอามือกระชากหน้ากากออกโยนลงพื้น...
       
       สามเดือนต่อมา...ในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งยามค่ำคืน ฤทธิชัย ดาว อภิชาติ จักจั่น นั่งกันอยู่ที่โต๊ะ ฤทธิชัยยกแก้ว
       “ดีใจด้วยที่แกปิดคดีใหญ่ที่สุดในรอบปี”
       อภิชาติชนแก้ว
       “เย้...แล้วก็สำหรับชีวิตการแต่งงานของเรา”
       ทุกคนยิ้ม ต่างยกแก้วชนกันแล้วดื่ม อภิชาติหันมาถามฤทธิชัย
       “แกกับคุณดาวจะกลับบ้านดอนเสือเมื่อไหร่”
       “คิดว่าพรุ่งนี้เช้า”
       จักจั่นหันไปหาดาว
       “อะไรพี่ดาว ไม่อยู่ช็อปปิ้งก่อนเหรอ”
       “อยู่บ้านดอนเสือไม่ต้องใช้เสื้อผ้ามากเหมือนอยู่กรุงเทพ ไม่ต้องสวยตลอดเหมือนจักจั่นหรอกจ้ะ”
       “ขืนไม่สวยก็แย่ซิคะพี่ดาว สาวกรุงเทพ สวยๆทั้งนั้นแล้วก็จ้องจะคว้าคุณอภิชาติตาเป็นมัน”
       ดาวแปลกใจ
       “อ้าวเขาไม่รู้เหรอว่าคุณอภิชาติกับจักจั่นแต่งงานกันแล้ว”
       “รู้ค่ะ...แต่ไม่สน สมัยนี้แย่งได้เป็นแย่ง”
       ฤทธิชัยหันไปแซวเพื่อน
       “อ้าวเพื่อน แสดงว่าแกต้องแอบไปกุ๊กไปกิ๊กแน่”
       “เฮ้ย...หาเรื่องกันนี่หว่า” อภิชาติโบกมือเรียกเด็ก “น้องคิดตัง”
       จักจั่นค้อน
       “พูดถึงไม่ได้ รีบชิ่งเลย”
       
       ทั้งหมดต่างหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 1
        อภิชาติขับรถมาตามถนน ฤทธิชัยนั่งหน้าคู่ ด้านหลัง ดาวกับจักจั่นนั่งด้วยกัน
       
       “ท่านรองว่าไงบ้าง” อภิชาติถามขึ้น
       “ท่านบอกให้คอยจับตาดูพวกแบล็คอีวิลที่เคยหนุนหลัง นายสินชัย ท่านพบว่ามีการเคลื่อนไหวของพวกมัน” ฤทธิชัยบอก
       “มันต้องหาทางกลับเข้ามาในไทยชัวร์”
       ดาวมั่นใจ
       “แน่นอน ประเทศไทยเหมือนขนมหวาน พวกมันรู้ว่าสังคมกำลังนับถือเงินเป็นพระเจ้า แค่เอาเงินหว่านทุกคนก็พร้อมที่จะทำความชั่วลืมคุณแผ่นดิน”
       ฤทธิชัยถอนใจ
       “โรคนับถือเงินระบาดไปทั่ว...ไม่ใช่เฉพาะประเทศไทยหรอก”
       จักจั่นยื่นหน้าเข้ามา
       “อยากจะกลับมาก็เชิญ นางเสือจะได้ออกโรง กำลังเบื่อพอดี”
       ดาวงงๆ
       “อ้าว...ต้องแต่งตัวสู้กับสาวๆกรุงเทพฯทุกวันยังเบื่ออีกเหรอ”
       ทั้งหมดต่างขำ...ทันใดนั้นรถตู้ปาดหน้าเข้ามาจน อภิชาติต้องหักหลบ เบรกพรืดจอดข้างทาง
       “เฮ้ย...เมาหรือไงวะ”
       รถตู้จอดอยู่ตรงหน้านิ่งสงบ ฤทธิชัยมองรถตู้อย่างระวังตัว
       “ไม่ใช่เมาหรอก...พวกมันจะเล่นงานเรา”
       
       ณ บ้านดอนเสือ...เสือคำรามก้อง...ตามด้วยเสียงเหยี่ยวสายลมที่ส่งเสียงมาจากบนท้องฟ้า เพื่อเตือนภัยบางอย่าง...ไผ่ ซึ่งยืนอยู่ตรงระเบียงบ้าน กราดสายตาไปทั่ว ทันใดนั้นหันขวับมามองจันจิรา พยาบาลค่ายอาสา หลานสาวป้าเนียน คนรักของเขาที่เดินออกมา
       “มีอะไรเหรอจ๊ะ”
       “เสียงสายฟ้าสายลม...บางอย่างผิดปกติ”
       จันจิราเดินเข้ามาใกล้ กราดสายตาไปรอบๆ ไผ่ดึงหญิงสาวเข้ามากอดซบอก เสียงสายลมดังก้องอีก ไผ่ก้มลงไปหอมที่แก้มแต่กระซิบ
       “หลบไปก่อน คอยดูป้าเนียนด้วย”
       จันจิรากระซิบตอบ
       “พี่ไผ่ระวังตัวด้วยนะจ๊ะ”
       จันจิราขยับตัวจะเข้าไป ไผ่ดึงไว้หอมแก้มอีกหนึ่งฟอด ทำเป็นกุ๊กกิ๊กกันเพื่อตบตาคนที่ซุ่มอยู่ด้านนอก
       “ยิงทุกอย่างที่ขวางหน้า...แม้แต่เงา” ไผ่สั่งเบาๆ
       จันจิรายิ้มโหด...แล้วหมุนตัวเข้าไปด้านใน ไผ่ยิ้มเครียด...ทำท่าเหมือนยืนกินลม แต่มือเลื่อนช้าๆไปอยู่ที่เอว
       
       ในรถ...ฤทธิชัยหันไปบอกจักจั่น
       “คุณจักจั่น...มีเรื่องให้คุณหายเบื่อแล้ว”
       จักจั่นหน้าเข้มจ้องพวกมัน
       “เยส”
       จักจั่นเปิดประตูรถพรวดออกไป ในขณะที่คนอื่นๆเปิดประตูรถออกไปพร้อมกัน ประตูรถถูกเปิดค้างไว้เพื่อเป็นกำบัง ทันใดนั้นรถตู้อีกคันหนึ่งแล่นมาอีกทางดักทุกคนไว้ตรงกลาง ดาวบอกกับจักจั่น
       “จักจั่นอยู่ใกล้พี่ไว้”
       “ไม่เอา...อยู่ใกล้พี่ดาว ไม่สนุก”
       อภิชาติหันไปบอกฤทธิชัย
       “ของฉันคันนี้ ของนายคันโน้น”
       “โอเค...”
       ทั้งสองตวัดมือปืนติดหนึบขึ้นมาอยู่ในมือ ทันใดนั้นประตูรถตู้ทั้งสองคันเปิดออก มือปืนในชุดดำออกมาคันละห้าคนพร้อมปืน ยิงกราดเข้าใส่รถของอภิชาติ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฤทธิชัยกับดาวหันไปทางรถตู้คันหนึ่ง อภิชาติกับจักจั่นอีกคันหนึ่ง...ทั้งหมดต่างยิงกราดโต้ตอบพวกมัน ในที่สุดพวกมันล้มคว่ำไม่เป็นท่า ทั้งหมดกราดสายตามองพวกมัน ดาวไม่ไว้ใจ
       “ง่ายไป”
       จักจั่นกังวล
       “แบบนี้ไม่ดีแน่”
       ทุกคนต่างกราดสายตารอบๆอย่างระมัดระวัง
       
       ทั้งสี่คนเก็บปืนต่างแยกกันเดินเข้าไปหามือปืนเหล่านั้นที่ล้มเกลื่อนอยู่...แต่แล้วมือปืนทั้งหมดกลับดีดตัวขึ้นมาพร้อมเงาสีเงินวูบวาบต่างมีดาบอยู่ในมือ มือปืนเหล่านั้นกลายเป็นนินจาที่ใส่ชุดดำปิดหน้าถือดาบซามูไรสั้น ทั้งสี่คนรีบถอยมารวมกันตรงกลาง พวกนินจาล้อมเข้ามา อภิชาติชะงัก
       “อย่าบอกนะว่าหนังเหนียว...ยิงไม่เข้า”
       ฤทธิชัยรู้ได้ทันที
       “พวกมันใส่เสื้อกันกระสุน”
       จักจั่นโพล่งออกมา
       “นินจาเหรอ”
       ทันใดนั้นพวกนินจาบุกเข้ามาฟันใส่ทุกคน...นินจาคนหนึ่งพุ่งเข้ามาฟันฉับจักจั่นหลบคมดาบผ่านหัวไปพร้อมหมุนตัวถีบไอ้คนหนึ่งที่เงื้อดาบเข้ามากระเด็นออกไป นินจาอีกคนเข้ามาทางด้านหลังเงื้อดาบซามูไรสั้นฟันลงแต่ดาวเข้ามารับไว้ทัน แล้วชกเปรี้ยงกระเด็นออกไป
       “โธ่เอ๊ย...ขัดจังหวะความมัน”
       จักจั่นบ่นแล้วดีดตัวออกไป...ดาวยิ้มส่ายหน้า ดีดตัวออกไปอีกทาง อภิชาติกำลังถอยจากคมดาบที่รุกไล่ฟันเข้ามา
       “เฮ้ย...เดี๋ยวยังอิ่มอยู่”
       จักจั่นดีดตัวเข้ามา ตวัดปืนยิงใส่เปรี้ยง นินจากระดอนไปอภิชาติยิ้มขอบคุณ
       “แท็งคิ่ว ฮันนี่...”
       จักจั่นยิ้มหวาน
       “เวลคัม...ฮันนี่”
       จักจั่นพูดจบแล้วกระโดดเข้ากอดคออภิชาติ พร้อมถีบนินจาคนหนึ่งที่พุ่งเข้ามากระเด็นไป...อภิชาติยกนิ้วให้
       “โห...สุดยอด”
       
       จักจั่นยิ้ม “แน่นอน”

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 1
        ฤทธิชัยหลบดาบของนินจาแล้วชกเปรี้ยง นินจากระเด็นออกไป อีกคนเข้ามาฟัน ฤทธิชัยหลบวูบ นินจาเสียหลักหมุนไปเจอดาวพอดี ดาวชกเปรี้ยงกระเด็นไปไกลนอนฟุบที่พื้น ฤทธิชัยยิ้มให้ดาว
       
       “เลิฟ ยู”
       ดาวทำมือส่งจูบให้...นินจาคนหนึ่งพรวดเข้ามาทางด้านหลังของดาว ฤทธิชัยตวัดปืนยิงเปรี้ยงกระเด็นหงายออกไป ฤทธิชัยส่ายหน้า
       “นอท ยู”
       ทันใดนั้นเสียงแหลมเหมือนนกหวีดดังแสบหูเข้ามา ทุกคนต้องรีบเอามือปิดหู นินจาที่เหลือต่างพุ่งตัวหายไปในความมืด ทั้งสี่คนมายืนรวมตัวกันต่างตวัดมือไปทางด้านหลังเก็บปืน ร่างของพวกนินจาฟุบอยู่ 2 ร่าง อภิชาติมองอย่างสะใจ
       “พวกมันคงได้ยินเราบ่นถึง รีบโผล่มาเลย”
       ฤทธิชัยมองนินจาที่นอนตาย
       “คราวนี้เล่นอิมพอร์ตมือสังหารมาซะด้วย”
       อภิชาติคิดๆ
       “สงสัยต้องจ่ายหนัก ฝีมือพวกมันร้ายกว่าเดิมเยอะ”
       “ยิ่งร้ายยิ่งสนุก”
       ขาดคำของจักจั่นทั้งหมดต่างเดินเข้าไปที่ร่างของนินจาที่อยู่ใกล้รถตู้ที่จอดอยู่ ทันใดนั้นรถตู้ระเบิดตูม ทั้งหมดกระเด็นลอยลงมาที่พื้น จักจั่นโกรธมาก
       “ไอ้พวกลอบกัด”
       ทุกคนต่างหน้าเคร่งเครียด...
       
       ที่บ้านป้าเนียน...จันจิราซุ่มอยู่มุมบ้าน ร่างหนึ่งวูบเข้ามา จันจิราตวัดปืนเข้าใส่
       “พี่เอง”
       ไผ่ยืนอยู่ จันจิราก้าวออกมา
       “เกิดอะไรขึ้น”
       “พวกมันถอยไปหมดแล้ว”
       ทั้งสองตวัดมือเก็บปืน
       “พี่คิดว่ามันเป็นพวกไหน”
       “ก็คงไอ้พวกเลวๆก๊วนเดิมๆ”
       จันจิราถอนใจ ไผ่ดึงโอบจันจิราไว้ ทั้งสองมองฝ่าออกไปในความมืด
       “ท่าทางบ้านดอนเสือจะลุกเป็นไฟอีกแล้ว”
       ไผ่หน้าตาเครียดกังวล
       
       วันใหม่...ฤทธิชัยกับอภิชาติถือกระเป๋าลงมาที่รถที่จอดอยู่ในลานจอดของคอนโด ดาวกับจักจั่นเดินตามหลังมา ทั้งหมดมาหยุดที่รถของตนเองที่จอดใกล้กัน ฤทธิชัยหันไปหาอภิชาติ
       “โอเคเพื่อน คราวหน้าตานายไปให้ฉันเลี้ยงที่บ้านดอนเสือมั่ง”
       อภิชาติยิ้มให้
       “ได้...แต่จากเหตุการณ์เมื่อคืน ฉันว่าพวกมันต้องไปเยี่ยมนายแน่ๆ”
       “อืม...ฉันก็ว่ายังงั้น แกต้องไปฮ่องกงกี่วัน”
       “คิดว่าเสร็จธุระแล้วคงรีบกลับเลย”
       จักจั่นหันมาหาดาว
       “พี่ดาวไม่ไปช็อปปิ้งฮ่องกงด้วยกันเหรอ”
       ดาวยิ้มแย้ม
       “ตามสบายจ้ะ...พี่จะอยู่คอยระวังพวกมันซะหน่อย”
       “ถ้าเจอละก็...ฝากเหยียบพวกมันด้วยนะ”
       ดาวขำกับคำพูดของจักจั่น อภิชาติหันมาหาฤทธิชัย
       “ฉันกลับมาแล้วจะรีบโทรไป แกกับคุณดาวระวังตัวด้วย”
       “แกก็เหมือนกัน”
       ฤทธิชัยกับดาวขึ้นรถแล้วออกไป อภิชาติกับจักจั่นโบกมือให้
       
       บนเส้นทางกลับดอนเสือ ฤทธิชัยขับรถมาโดยมี ดาวนั่งข้างๆ
       “พี่ไผ่โทรมาแต่เช้า...เมื่อคืนมีการเคลื่อนไหวผิดปกติที่บ้านดอนเสือ”
       “พวกมันกำลังประกาศสงครามกับพวกเราทุกคน”
       ดาวหน้าเคร่งเครียด
       
       ลุงเดช คนสนิทของอิทธิที่เลี้ยงดาวมาตั้งแต่เด็ก แสง หัวหน้าชุมโจร รุ่นน้องลุงเดช พ่อของ จักจั่น กับไผ่ และกลุ่มสมาชิกโจร กำลังลาดตระเวน อยู่ในป่า เสียงสายลมร้องก้อง ลุงเดชหยุดชะงัก แสงพูดเบาๆ
       “มีการเคลื่อนไหวอยู่ข้างหน้า”
       “สั่งพวกเราแยกตีวงเข้าไป”
       แสงยกมือชี้ไปทางซ้ายขวา สมาชิกโจรต่างแยกย้ายไป ทั้งสองต่างซุ่มตัวไปอีกด้านหนึ่ง จนกระทั่งเห็นพวกตัดไม้ทำลายป่าประมาณสิบคนอยู่ตรงหน้า
       “แค่พวกชาวบ้านลักลอบตัดไม้ ดูแล้วไม่น่าจะใช่พวก แบล็กอีวิล อย่างที่หนูดาวบอก”
       
       ลุงเดชบอกอย่างครุ่นคิด

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 18 อวสาน (ต่อ)
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 17
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 16
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 15
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 15 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 14 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
6 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014