หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 กันยายน 2555 16:43 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
       The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
       
       ช่วงเวลาเดียวกันนั้นที่บ้านเสี่ยจำเริญ เสี่ยจำเริญที่งัวเงียนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว เสาวภา อาม่า ต่างนั่งเบลอๆกัน
       
       “เสี่ยคะ อี๊ ม่า เป็นไงกันมั่งคะ”
       สุคนธรสถาม เสี่ยจำเริญส่ายหน้า
       “เวียนหัว”
       “อี๊เป็นอะไรไม่รู้ รู้สึกยังกะสลบไปซะ 20 ชั่วโมง”
       “ใช่ๆ หลับไปยังไงไม่รู้ตัวเลย ตอนหนูสุคนธรสไปปลุก ทำไมพวกเราถึงนอนในห้องนั้นกันล่ะ”
       สุคนธรสเอาถุงชาสำเร็จรูปสีขาววางลงในถ้วยชา 3 ถ้วย ที่ตั้งไว้หน้าเสี่ยจำเริญ เสาวภา อาม่าแล้วเทน้ำร้อนลงไป
       “ชาน้ำมนต์สำเร็จรูปของหลวงลุง...เสี่ย อี๊ ม่า ดื่มน้ำชานี่นะคะ แล้วจะรู้สึกสดชื่น หายมึนงงค่ะ”
       เสี่ยจำเริญดื่มอย่างว่าง่าย คนอื่นทำตาม เคธี่เดินเข้ามามีไตรรัตน์ตามฉุดกระชาก
       “อย่ามาบังคับกันนะธไรย์ คุณมันป่าเถื่อน ทำกะชั้นยังกับจำเลยรัก...”
       “ผมต้องขอโทษทุกคน ที่หลังจาก ทุกคนหลับไปแล้ว ผมก็ยังทำไม่สำเร็จ”
       “ทำอะไรไม่สำเร็จ บอกชั้นด้วยสิ บอกชั้นด้วยๆ”
       “ฉันจะทำยังไงกะเธอดีนะ คาที่”
       “เคธี่ย่ะ”
       สุคนธรสชงชาอีกแก้ว
       “ทุกคนคะ ตอนนี้ทุกคนคงชัดเจนแล้วว่าหมอสมคิดใช้วิธีไสยศาสตร์มนต์ดำ สะกดเจ๊หญิงให้ทำตามทุกอย่าง อย่างที่เค้าต้องการ”
       “แบบนี้เอาตำรวจไม่จับมันเลย พวกเราทุกคนนี่แหละ จะเป็นพยานให้ว่ามันมีเวทมนต์จริงๆ”
       “เรายังใช้กฎหมายจัดการกะเค้าไม่ได้ค่ะ ต้องแก้อาถรรพณ์ฝังรูปฝังรอยที่เขาทำกะเจ๊ก่อน เพราะฉันกลัวว่า...ถ้าเราเอาตำรวจไปจับเค้า เขาอาจใช้วิชามารอะไรทำกับเจ๊หญิง ให้มีอันตรายมากไปกว่านี้ก็ได้”
       “แปลว่า ตอนนี้ หมอสมคิดมันมีดวงจิตของเจ๊หญิงเป็นตัวประกันงั้นเหรอ”
       “เหมือนลูกไก่ในกำมือ จะบีบก็ตาย คลายก็รอด”
       “เธอ 2 คนกำลังทำอะไรก็บอกมาสิ ชั้นจะช่วย ชั้นยินดีร่วมมือทุกอย่าง” เคธี่บอก
       “ผมจะไว้ใจคุณได้จริงๆ หรือ เคธี่” ไตรรัตน์ถามอย่างไม่ไว้ใจ
       “ธไรย์...คุณไม่รักเคธี่แล้ว แต่เรายังเป็นเพื่อนกันได้ ไม่ใช่เหรอ”
       “ผม...ไม่แน่ใจ”
       “เป็นกันมากกว่าเพื่อนก็ได้ แต่ขอให้ภารกิจนี้จบก่อน แล้วชั้นจะไปเอง”
       สุคนธรสบอกแล้วถือชาแก้วนั้นเดินขึ้นบ้านไป
       “เดี๋ยวสิ สุคนธรส มันไม่ใช่อย่างนั้น” ไตรรัตน์รีบตามสุคนธรสไป สุคนธรสไม่สน วิ่งขึ้นบ้านไป ไตรรัตน์วิ่งตาม
       ทุกคนมองตาม เคธี่นึกแค้น
       “เวียนหัว...เวียนหัว...”
       เสี่ยจำเริญบ่น เสาวภารีบเข้าไปดูแล
       “ดื่มชาอีกสิคะ เฮีย”
       
       ภายในห้องที่ขังเจ๊หญิง เจ๊หญิงนอนมองเพดานตาลอย สุคนธรสประคองเจ๊หญิงให้ดื่มชาถ้วยนั้น
       “เจ๊คะ ดื่มชานี้หน่อยนะคะ”
       เจ๊หญิงดื่มไปแบบไม่ค่อยมีสติ สัมปชัญญะ งงๆ
       “ฉัน เป็นอะไรไป”
       “เจ๊หิวไหมคะ อยากไปเข้าห้องน้ำหรือเปล่า”
       ไตรรัตน์เปิดประตูเข้ามา
       “ที่คุณพูดอย่างนั้น หมายความว่ายังไง”
       “นี่...เปิดปิดประตูน่ะให้เบาๆ หน่อย เดี๋ยวผ้ายันต์หลุดแล้วก็ต้องมาเหนื่อยกันอีก”
       ไตรรัตน์งับประตูไว้หลวมๆ ไม่ปิด
       “ที่คุณบอกว่าคุณจะไป...”
       “ก็ถ้าชั้นทำภารกิจสำเร็จ ชั้นก็ต้องไปสิ จะให้อยู่ไปทำป๊ะอะไรล่ะ นี่ คุณไปดูแลพ่อคุณไป๊ เดี๋ยวชั้นจะพาแม่คุณอาบน้ำมนต์ ล้างหน้าล้างตาซะหน่อย แล้วคืนนี้ เราต้องช่วยกันขุดหา ‘สิ่งนั้น ’ ต่อ”
       เคธี่ย่องมาแอบฟังอยู่หน้าห้อง
       “แล้วถ้าผมไม่ให้คุณไป”
       “เอาล่ะๆ หยุด ชั้นจะไม่คุยอะไรกะคุณทั้งนั้น นอกจากเรื่องปราบหมอสมคิด เราต้องรวบตึงหาไอ้นั่นให้เจอในคืนนี้ จากนั้นชั้นจะทำพิธีแก้ไขอาการแม่คุณ โดยมีหลวงลุงช่วย จบมั้ย”
       “สุคนธรส...คุณช่วยผมทำไม ถ้าคุณไม่ใยดีอะไร ในตัวผม”
       ไตรรัตน์ดึงสุคนธรสมากอด เคธี่แอบดู ตาลุก แทบเป็นไฟปะทุ สุคนธรสเอามือยันอกไตรรัตน์ไว้
       “ชั้นไม่ใยดีอะไรในตัวคุณทั้งนั้น ชั้นแค่อยากช่วยพ่อแม่คุณ พวกเค้าเป็นคนดี หลังจากนั้นก็เป็นหน้าที่ที่คุณจะต้องดูแลครอบครัวและสมบัติของคุณให้ดี เราเผาใบเอกสารมอบอำนาจดูแลมรดกนั่นไปได้แล้วสมบัติของคุณปลอดภัยแล้ว และถ้าแม่คุณอยู่แต่ในห้องนี้ หมอสมคิดก็จะสั่งแม่คุณไม่ได้ คุณอย่ามารบกวนสมาธิชั้น ปล่อย”
       สุคนธรสผลักจนไตรรัตน์เซไป แล้วหันมาประคองเจ๊หญิงลุก
       “เจ๊คะ เราไปเข้าห้องน้ำกันค่ะ”
       ไตรรัตน์ได้แต่มอง อ้ำอึ้ง
       
       เคธี่กลับลงมาในครัวแล้วนั่งกินบะหมี่สำเร็จรูปซ้วบๆ คำสุดท้ายจนหมดถ้วย ด้วยความหิว แล้วก็นั่งนิ่งๆ เช็ดปาก คิดหนัก เอาไงดี ทันใดนั้นมือถือดังขึ้นเคธี่ตกใจหยิบมาดูแล้วขมวดคิ้ว
       “แม่...” เคธี่ทำใจสักพักก่อนจะกดรับ
       “แม่...ก็ค่าถ่ายแบบคราวที่แล้ว หนูก็ให้เค้าโอนไปให้แม่แล้วไง หนูไม่เอาแม้แต่เหรียญเดียวนะ” เคธี่ฟังคำตอบแล้วตกใจ
       “หา...หมดได้ไง ถ้าคิดเป็นเงินไทย มันก็หลักแสนบาทเลยนะแม่” เคธี่ฟังคำตอบแล้วถอนหายใจ
       “แม่...แม่เลิก Bet เลิกเล่นพนันซะทีได้ไหม ไม่ว่าจะกัลโช่ อังกฤษ เยอรมัน ลี้กนั่นลี้กนี่เนี่ย แม่เลิกซะทีได้ไหม แม่บ้า Bet แบบนี้ ต่อให้หนูได้เป็นท็อปโมเดล หนูก็ช่วยอุดรูรั่วของแม่ไม่ไหวหรอก อะไรนะ เงินด่วน หา จะเอาเป็นล้านเลยเหรอแม่ หนูไม่ไหวแล้วนะ”
       
       เคธี่กดตัดสายแล้วนั่งอึ้ง

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
        
       เคธี่มายืนมองที่หน้าห้องเจ๊หญิงอย่างคิดหนัก สุคนธรส อาม่า เสาวภาเดินคุยกันเข้ามา เคธี่รีบแอบในมุมนึง
       
       สุคนธรสเดินมาเช็คยันต์ว่าเรียบร้อยดีไหม
       “ตราบใดที่เจ๊ยังอยู่ในห้องนี้ แกก็จะไม่เป็นอันตรายนะคะแล้วเสี่ยล่ะคะ”
       “หลับไปแล้ว”
       “เดี๋ยวอี๊ดูแลเฮียเอง ไม่ให้ใครเข้าไปรับกวนได้”
       “ดีค่ะ งั้นขอหนูไปพักเดี๋ยว คืนนี้ราตรียังอีกยาว”
       “ไปนอนเถอะหนู เดี๋ยวจะล้มป่วยไปอีกคน”
       ไตรรัตน์เดินหาวมาพอดี
       “ไปนอนไป๊ หนูสุคนธรส อย่าห่วงอะไรเลย กลางวัน พวกเราอยู่เวรให้เอง”
       ไตรรัตน์รีบเข้ามา
       “ใช่ๆ มาๆ ไปนอนกัน”
       “พูดอะไรของคุณ”
       เคธี่ที่ยังแอบอยู่ทำหน้าหมั่นไส้สุดๆ
       “ผมพูดจริงๆ ไปนอนกัน เราสองคนยังไม่ได้หลับเลย ตั้งแต่เมื่อวาน”
       “คุณก็ไปนอนของคุณ ชั้นก็ไปนอนของชั้น ไม่ต้องมาทำเป็นมั่วนิ่ม”
       “แต่เตียงผมกว้างมากอะ นอนได้ 2-3 คน”
       “ชั้นจะนอนโซฟาข้างล่าง ไปล่ะ” สุคนธรสเดินลงบันไดไป ไตรรัตน์วิ่งตาม “ตามมาทำไม ห้องคุณอยู่บนโน้น”
       “คุณนอนโซฟา ผมก็จะนอนโซฟาด้วย”
       “ประสาท”
       สุคนธรสรีบไป ไตรรัตน์รีบตาม เสาวภากับอาม่าคิกคัก นินทาประมาณน่ารักจัง สมกันจัง อยากให้แต่งงานกันเร็วๆ เนอะ เคธี่ทำหน้าตัดสินใจได้แล้วว่าต้องทำอะไรมองไปที่ยันต์ 9 ชั้นที่ประตูห้องเจ๊หญิง
       
       หมอวรวรรธพาเนตรศิตางศุ์ขี่ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์มาตามถนน เนตรศิตางศุ์ซบหลังหมอวรวรรธนั่งซึมมาตลอดทาง หมอวรวรรธเหลียวหลังมาดูอย่างเป็นห่วง
       หมอวรวรรธชะลอรถจอดที่มุมสวยๆ มุมหนึ่ง เนตรศิตางศุ์ลงจากรถเดินไปยืนมองออกไป หมอวรวรรธลงจากรถเดินตามมาด้วยความเป็นห่วง
       “ผู้หญิงที่หน้าเหมือนกัน 2 คนนี้มีชะตากรรมที่น่าสงสาร คุณใบหม่อนถูกวางยาตาย คุณวาโยเธอก็ตายอย่างสยดสยอง”
       เนตรศิตางศุ์ตัวสั่น หมอวรวรรธจับไหล่ปลอบโยน
       “เข้มแข็งไว้ครับ”
       “เธอชูมือข้างซ้ายขึ้นมาค่ะ มันมีรอยแผลที่หว่างนิ้วมีเลือดไหลซิบๆ ออกมา หน้าตาเธอดูเจ็บปวดทรมานมาก จากนั้นเธอก็กระอักเลือด แล้วไฟก็ลุกท่วมเธอจนไหม้ดำไปหมด หมอสันนิษฐานได้ไหม๊คะ ว่าอาการแบบนี้เธอเป็นอะไร?”
       “คล้ายคนที่ได้รับพิษจากบาดแผลที่หว่างนิ้ว แต่ไฟคืออะไร ผมไม่เข้าใจ”
       “ถ้างั้นเรากลับกันเถอะค่ะหมอ เนตรจะต้องรีบหาข้อมูลให้ได้ว่าคุณวาโย ใบหม่อน หมอรุทธ์...สามคนนี้ เกี่ยวข้องกันยังไง”
       เนตรศิตางศุ์หันเดิน แต่หมอวรวรรธคว้ามือจับไว้แน่น เนตรศิตางศุ์ชะงักหันมามอง หมอวรวรรธฝืนยิ้มทั้งๆ ที่รู้สึกเศร้า
       “ผมไม่อยากรีบกลับเลย เพราะยิ่งกลับเร็วเท่าไหร่ ผมก็จะยิ่งจากคุณเร็วเท่านั้น”
       “หมอ...”
       เนตรศิตางศุ์มองหมอวรวรรธอย่างอดเห็นใจเขาไม่ได้ หมอวรวรรธดึงเนตรศิตางศุ์มากอดไว้
       
       หมอรุทธ์เดินลงมาที่ห้องเลี้ยงสัตว์ทะเล ไขกุญแจจะเปิดเข้าไปแต่ประตูเปิดออกจากด้านใน หมอรุทธ์ชะงักมองเห็นเป็นลาภที่เปิดประตูให้
       “หมอไปไหนมาครับ?”
       “แล้วแกล่ะไปไหนมา ไม่เห็นบอกฉันว่าจะมาที่นี่”
       หมอรุทธ์ก้าวเข้าบ้าน โยนกุญแจรถ
       “ผมมาให้อาหารสัตว์ทะเลพวกนั้นน่ะครับ”
       “ดีมากลาภ ที่แกเอาใจใส่มัน นอกจากความงามของผู้หญิงแล้ว ไม่มีอะไรทำให้ฉันหลงใหลคลั่งไคล้ได้เท่าสัตว์มีพิษพวกนั้น ความงดงามที่เชิญชวนของพวกมัน ซ่อนเร้นไว้ด้วยพิษร้ายที่น่าอัศจรรย์ใจ หึๆ” หมอรุทธ์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี หันไปจับไหล่ลาภ “แกชอบอะไรมากกว่ากัน ระหว่างหอยเต้าปูนกับงูทะเลปล้องดำ”
       “เออ ชอบ”
       “ลืมไปว่าแกมันไม่รู้เรื่องอะไรเลย ชั้นจะบอกให้นะไอ้ลาภ หอยเต้าปูน มันเคลื่อนที่ช้า มันจึงมีเข็มพิษเอาไว้ล่าเหยื่อ ทำให้เหยื่อหมดสติก่อนจะโดนกิน ส่วนงูทะเลมีพิษรุนแรง ทำลายระบบกล้ามเนื้อ ปากมันเล็กมาก มันจึงกัดเราได้เฉพาะตามง่ามนิ้วมือ นิ้วเท้าเท่านั้น เป็นไงไอ้ลาภ”
       “ครับ เข้าใจแล้วครับ”
       “ฟังแล้วตกลงแกชอบแบบไหนวะ”
       “ชอบทั้งสองชนิดเลยครับ แล้วแต่ว่าเราจะใช้ให้เหมาะกับอะไร”
       
       เย็นวันนั้นเมื่อกลับถึงบริษัทเนตรศิตางศุ์นั่งลงที่โต๊ะประชุมก่อนโชว์รูปจากมือถือให้เพื่อนๆ ดู ซึ่งเป็นภาพโกศและตัวหนังสือตัวใหญ่ วาโย วรรณภู
       “วาโย วรรณภู” กรรณา
       “จำวิญญาณผู้หญิงหน้าเหมือนใบหม่อนที่พวกเราเจอที่บ้านหมอรุทธ์ได้ไหม๊” กรรัมภา กรรณาพยักหน้า ส่วนก๊องส่ายหัว “เนตรไปเจอวิญญาณเธออยู่ที่วัด แล้วก็เจอโกศที่เก็บกระดูกของเธอด้วย นี่เป็นชื่อที่เขียนไว้ที่โกศของเธอ”
       “อธิบายต่อสิยัยเนตร”
       “ที่โกศเขียนไว้ว่าเธอตายมาตั้ง 7 ปีแล้ว แต่ใบหม่อนเพิ่งตายเมื่อปีที่แล้วเอง”
       “ในโลกนี้มีผีหน้าคล้าย แบบคนหน้าคล้ายในข่าวบันเทิงด้วยหรอเจ๊”
       “ก๊องช่วยเอาชื่อนี้ไปช่วยค้นหาประวัติแบบละเอียดให้ที”
       “ครับผม”
       ก๊องรีบเปิดคอมพิวเตอร์ กรรณาตบไปที่ไหล่กรรัมภา
       “ฉันรู้สึกใจว่าคุณหมอรุทธ์ของแกกลิ่นเหม็นชักจะโชยหนักแล้วว่ะ”
       “นี่หล่อนยังไม่เจอซากศพ แกอย่าเพิ่งฟันธงว่าเป็นหมอหรือเป็นหมู”
       กรรัมภาแยกเขี้ยวใส่ กรรณาแยกเขี้ยว
       
       ทางด้านณัฐเดช ขณะนั้นยังอยู่ที่ทำงานและคุยโทรศัพท์อยู่กับติณห์
       “นี่ไอ้ติณห์ แกรนปาแกตายมานานมากแล้วนะเว้ย ถ้าไอ้คนที่ฆ่าท่านยังไม่ตายป่านนี้ก็คงแก่งั่กหูตาฝ้าฟาง อย่าว่าแต่จะตามไล่ฆ่าแกเลย จะกินข้าวก็คงไม่เหลือฟันไว้ให้เคี้ยว แล้วมันจะตามฆ่าแกได้ไงวะห่ะ”
       “ญาณินบอกว่านายคมจะไขปริญญาเรื่องนี้ได้”
       “ปริญญาอะไรวะ ปริศนาโว้ย”
       “เออนั่นแหละ แต่ฉันไม่มั่นใจในความปลอดภัยของนายคม อยากให้แกช่วย”
       “เรื่องนั้น ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะจัดคนไปอารักขานายคมให้แกเอง”
       “แท้งกิ้ว ฝากด้วยนะ...ใช่... เพราะเขาเป็นพวงกุญแจที่สำคัญพวงเดียวที่เหลืออยู่ ห๊า! อ๋อ...ไม่ใช้คำว่า “พวง” โอเค...ได้...”
       
       ติณห์วางสายไป

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
        
       อีกด้านที่รีวอร์ทริเวอร์มูน เพ็ญนภาเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดจนกระทั่งเปรมเดินเข้ามามองน้อง เครียดๆ
       
       “เพนนี! หยุดร้องไห้ได้แล้ว แกเป็นบ้าอะไรห่ะ! ร้องไห้มา 3 วัน 3 คืนและเนี่ย”
       “ใช่ ฉันกำลังจะบ้า เพราะพ่อเพราะพี่นั่นแหละละโมบอยากได้ที่ดินที่รีสอร์ทของเค้านัก ติณห์เค้าถึงได้เกลียดฉันฮือๆ”
       เพ็ญนภาวิ่งร้องไห้ขึ้นห้องไป กำนันพงษ์ก้าวเข้าบ้านมาหาเปรมเพื่อยืมมือเปรมกำจัดติณห์
       “คุณเปรม นอกจากที่มันทำให้น้องสาวคุณเป็นบ้าไปแล้ว ตอนนี้นายติณห์กำลังหาทางเอาคืนเสี่ยปิงพ่อคุณอีกด้วย มันจะไปแจ้งความ เรื่องที่ดินที่พ่อคุณครอบครองโดยไม่มีโฉนด”
       “หา จริงดิ ชาติชั่ว”
       “ผมว่า คุณเปรมควรชิงลงมือก่อน รีบให้ยาสั่งมันซะ”
       เปรมหันมามองกำนันพงษ์งงๆ
       “ยาสั่งอะไร”
       “ก็แล้วแต่คุณเปรม ว่าจะเลือกใช้ยาสั่งแบบไหน”
       “ไม่หยุดนะมึงไอ้ติณห์...เจอกูแน่”
       กำนันพงษ์กับสนแอบมองสบตากันยิ้มๆ ที่แผนสำเร็จ
       
       คืนนั้นญาณินนั่งพักหลังจากทำงาน เอาไพ่ออกมาทำนาย
       “เพี้ยง...งานจะราบรื่นจะเสร็จมั้ยนะ” ญาณินตั้งสมาธิแล้วเปิดไพ่ออกมาเป็น
       “สุดยอด ฮ่าๆ” ญาณินนั่งลงตั้งสมาธิต่อ “แล้วเรื่องความรักล่ะ ได้เจอเนื้อคู่หรือยัง”
       ญาณินกำลังจะเปิดไพ่พอดี ได้ยินเสียงติณห์เรียกจากหน้าบ้าน ญาณินวางไพ่ลงบนโต๊ะ แล้วมีไพ่ใบหนึ่งค่อยๆ เลื่อนหลุดออกมาเป็นไพ่ The Lover แต่ญาณินไม่เห็น
       “ญาณิน ญาณิน”
       ญาณินเดินแปลกใจออกมาจากห้อง
       “มีอะไรคะ”
       “อย่านอนดึกนะครับ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเข้ากรุงเทพไปหานายคม”
       “ค่ะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”
       ญาณินกำลังจะเดินเข้าบ้าน แต่ติณห์กลับดึงญาณินมากอดไว้
       “กู้ดไนท์ครับ”
       ญาณินตะลึงอยู่ในอ้อมแขนติณห์ ก่อนจะยิ้มมีความสุขกอดตอบติณห์ ป้าอรวรรณเดินอยู่ในบ้านมองออกไปเจอภาพนั้นพอดี ยิ้มมีความสุข ภูมิใจแทนญาณิน แล้วป้าอรวรรณก็เหลือบลงมาเห็นไพ่ The Lover ที่วางโชว์อยู่ ป้าอรวรรณหยิบไพ่ใบนั้นเก็บใส่สำรับดังเดิม
       
       เปรมเปิดประตูห้องที่ปิดไฟมืดเดินเหี้ยมเข้ามาในห้องตัวเอง กดเปิดโคมไฟที่โต๊ะสว่างขึ้น เปรมเปิดลิ้นชักออกมาเห็นปืนออโตเมติกสีตะกั่ววางอยู่ภายใน เปรมหยิบปืนขึ้นมาปลดแมกกาซีนออกมาดูแล้วใส่กระสุนจนเต็มแมก
       เปรมใส่แมกกาซีนกลับเข้าที่เดิม สองมือจับปืนตั้งท่าขบกรามเล็งท่ายิงหมายหมั่นจะเก็บติณห์
       “ไอ้เปรมไม่เอามึงไว้แน่ ไอ้ติณห์”
       
       คืนเดียวกันนั้นที่บริษัทซิกส์เซ้นส์ กรรณา เนตรศิตางศุ์ ก๊อง กำลังมะรุมะตุ้มกันอยู่หน้าจอคอมฯช่วยกันค้นหาประวัติของวาโย วรรณภูกันอยู่ ในขณะที่กรรัมภานั่งกินน้ำอยู่อีกมุมหนึ่ง แล้วเธอก็ทำหน้าขมปี๋
       “นี่น้ำอะไร ขมปี๋เลย”
       “น้ำคลอโรฟิลจากสารผัดผัก ฝีมือเนตรเอง หวานเป็นลม ขมเป็นยานะ” เนตรศิตางศุ์บอก
       “อี๋”
       อยู่ดีๆ ก๊องตะโกนโหวกแหวกขึ้นมา
       “เจอแล้ว! เจอแล้ว! เย้...”
       “ฮะ เจอประวัติผู้หญิงที่วาโยแล้วเหรอ เก่งว่ะก๊อง ไปหาเจอในไหน”
       “ในแฟ้มข่าวอุบัติเหตุ ดูนี่ดิ” ทุกคนกรูมาที่หน้าจอคอมก๊อง แล้วก็เห็นพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์มีรูปรถที่คว่ำไฟไหม้ทั้งคัน “วาโย”ภรรยาหมอรุทธ์ แพทย์ศัลยกรรมชื่อดัง รถคว่ำตายสยอง ไฟไหม้ทั้งคัน”
       “นั่นไง! ที่แท้ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นเมียหมอรุทธ์”
       “รถคว่ำที่เชียงรายตั้งแต่ปี 48 เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ยังไงก็ไม่ใช่ใบหม่อนแน่”
       “อยากรู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนั้น เธอขับรถคว่ำได้ไง ยัยแก้ม ลองดูดิ”
       “อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันเอามือแตะภาพข่าวจากในจอคอม บ้าเป็นไปไม่ได้หรอกที่ฉันจะมองเห็นภาพในอดีตจากจอคอมนี่”
       “แต่สำหรับตำรวจอย่างพี่ อะไรที่ยังไม่ลองทำดู ก็อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าทำไม่ได้”
       ทุกคนช็อกอ้าปากค้าง ไม่รู้ว่าณัฐเดชมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ ณัฐเดชมองหน้าเนตรศิตางศุ์นิ่งไม่แสดงอาการเหมือนที่ผ่านมา ทุกคนนิ่งเงียบรอว่าณัฐเดชจะพูดว่าอะไร เพราะรู้ว่าตัวเองมีความผิดปิดบังณัฐเดช
       “ยัยแก้ม”
       “คะ...คะ...”
       “ลองดูสิ เผื่อจะได้ข้อมูลอะไรเพิ่ม”
       ทุกคนหันหน้ามองกันไปมา เนตรศิตางศุ์พยักหน้าให้กรรัมภา กรรัมภามองหน้าณัฐเดช
       “โอเค แก้มจะลองดู”
       กรรัมภารวบรวมสมาธิ ก่อนจะยื่นมือไปแตะภาพข่าวรถคว่ำในที่จอคอม แล้วตากรรัมภาก็ต้องเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพรถของวาโยที่วิ่งมาตามถนนเลียบเขาที่คดเคี้ยว วาโยกำลังขับรถไปร้องไห้ไปอย่างเศร้าๆ เพราะทะเลาะกับหมอรุทธ์ เสียงมือถือในกระเป๋าถือดังขึ้น วาโยใช้มือปาดน้ำตา ก่อนยื่นมือล้วงลงไปในกระเป๋าถือเพื่อควานหามือถือที่ใส่ไว้ในนั้น แล้วอยู่ๆ เธอก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ง่ามนิ้ว
       
       “ว้าย”

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
        
       วาโยหดมือกลับอย่างแรง ทำให้ปากกระเป๋าคว่ำลง วาโยดูง่ามนิ้วตัวเองเห็นเป็นรอยรูเขี้ยว 2 เขี้ยวที่หลังมือ มีเลือดไหลออกมา
       
       “อะไรกัดชั้นเนี่ย” วาโยตกใจ แล้วต้องช็อกเมื่อเห็นงูทะเลตัวหนึ่งลายปล้องดำขาวเลื้อยออกมาจากกระเป๋า เลื้อยหนีหายลงใต้เบาะไปอย่างรวดเร็ว “ว้าย งูๆ”
       วาโยตกใจสุดชีวิตกรี๊ดลั่น แล้วก็เริ่มมีอาการเจ็บปวดเกร็งที่มืออย่างแรง ทำให้มือบังคับพวงมาลัยไม่เป็นถนัด รถขับส่ายไปมา วาโยเริ่มปวดเกร็งตามกล้ามเนื้อแขนมากขึ้น และเริ่มกระอักเลือด มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก ยิ่งทำให้วาโยตกใจ ยื่นมือไปหยิบมือถือเพื่อจะโทรให้คนช่วย
       ขณะกำลังตั้งสติพยายามกดเบอร์โทรด้วยความยากลำบาก รถสิบล้อคันหนึ่งขับเลี้ยวโค้งมาอย่างเร็ว ขณะที่วาโยขับรถส่ายกินเลนไป เสียงรถสิบล้อกดแตรไล่ วาโยเงยหน้าขึ้นมองก็กรี๊ดลั่นหักพวงมาลัยหลบ จากนั้นภาพก็หมุนเคว้งตามรถที่คว่ำ
       
       ณัฐเดชกำลังสันนิษฐาน โดยมีรูป Before และ After ของใบหม่อนแปะอยู่ในจอคอมต่อหน้าทุกคน
       “พอคุณวาโยตายไปแล้ว หมอรุทธ์ก็เลยหาเหยื่อจากลูกค้าที่มาทำศัลยกรรมให้มีหน้าสวยเหมือนเมียตัวเอง”
       “ซึ่งเหยื่อคนนั้นก็คือใบหม่อน”
       “ไอ้หมอนี่โรคจิตชัดๆ”
       “ทีนี้พอใบหม่อนตายไปแล้ว หมอรุทธ์ก็คงกำลังหาเหยื่อรายใหม่ มาทำศัลยกรรมหน้าให้เหมือนเมียตัวเองอีก ซึ่งเหยื่อคนต่อไปก็อาจจะเป็น...”
       ทุกคนหันมาทางกรรัมภา แล้วพูดพร้อมกัน
       “ยัยแก้ม”
       กรรัมภายกสองมือจับแก้มตัวเองร้องลั่น
       “อ๊าย! ไม่เอานะ เค้าสวยแบบเกาหลีอยู่แล้ว เค้าไม่อยากสวยเหมือนผี เดี๋ยวปาร์คจุนจีไม่ชอบ”
       ณัฐเดชมือถือณัฐเดชดังขึ้น ณัฐเดชกดรับ
       “ส่งมาแล้วเหรอ ทันใจจริงๆ ว่ะ ขอบใจมากนะเพื่อนที่ช่วยหาแฟ้มคดีให้” ณัฐเดชกดวางสายแล้วบอกกับก๊อง “รีบเปิดดูเมล์บริษัทซิ เพื่อนพี่ส่งข้อมูลคดีการตายของคุณวาโยมาให้”
       “Yes Sir”
       ณัฐเดชกับเนตรศิตางศุ์แอบสบตากัน เนตรศิตางศุ์รีบหลบสายตาณัฐเดช ก๊องรีบเปิดดูอีเมล์ เลื่อนดูเห็นรูปศพ รถ ในคดีอุบัติเหตุของวาโยและมีข้อมูลประวัติของผู้ตายแทรกอยู่
       “คุณวาโยเคยอยู่ที่อเมริกา จนได้สัญชาติอเมริกัน พบรักกับหมอรุทธ์จดทะเบียนกันที่อิลลินอยส์เมื่อ 8 ปีก่อน พอพ่อแม่เธอเสียก็ย้ายกลับมาอยู่เมืองไทยกับหมอรุทธ์ได้ไม่นานก็ตาย”
       ข้อมูลที่ก๊องอ่านทำเอากรรัมภาขนหัวลุก ลูบแขน
       “อุย ขนลุกอ่ะ เท่าที่ฉันใกล้ชิดกับหมอรุทธ์มา ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างหมอรุทธ์จะฆ่าคนได้”
       เนตรศิตางศุ์ตัดสินใจพูดหลังจากอึดอัดมานาน
       “วิญญาณคุณวาโยยังไม่ได้ไปผุดไปเกิดก็อาจเป็นเพราะเธอยังมีบ่วงพันธการพันจิตใจเธออยู่ไม่ให้ปล่อยวาง เนื่องจากเธอไม่รู้ว่าใครฆ่าเธอ แล้วสิ่งที่เหมือนกันระหว่างคุณใบหม่อนและคุณวาโย นอกจากจะใบหน้าเหมือนกันแล้ว ก็คือทั้งคู่เสียชีวิตเพราะพิษจากสัตว์ทะเล ซึ่งมีอยู่ในห้องใต้ดินบ้านหมอรุทธ์ ซึ่งก่อนหน้านี้ยัยแก้มก็เคยบอกว่าคนที่ถือจดหมายขู่เนตรสวมถุงมือแพทย์ด้วย”
       ทุกคนอึ้งกันหมด
       “ว้าว”
       
       เคธี่ยืนรอ ชะเง้อ ชะแง้อยู่หน้าบ้านเสี่ยจำเริญ สักพักมีรถตู้หรูแล่นมาจอด ประตูเปิดออก
       “ขึ้นมา”
       กล้าบอก เคธี่มองซ้าย-ขวา ไม่มีใครจึงรีบขึ้นไป ในรถตู้หมอผีสมคิดนั่งอยู่ เคธี่ขึ้นไปนั่งข้างๆ กล้าปิดประตู แล้วไปนั่งข้างหน้าข้างคนขับคือหาญ รถแล่นต่อไป
       “หนูเคธี่นี่น่ารักจริงๆ เลย นี่จ้ะ เอกสารที่หนูต้องการ พวกมันเผาได้เผาไป ชั้นมีฉบับใหม่ ทดแทนเสมอ”
       “แล้วถ้าหนูทำสำเร็จ อาจารย์สมคิด อย่าลืมหนูนะคะ”
       “ฉันไม่ลืมแน่นอน สัญญาเลย ส่วนแบ่งจากผลประโยชน์ตลาดหญิงจำเริญและนายไตรรัตน์ จะต้องแต่งงานกะหนู และอยู่ใต้กระโปรงหนูตลอดไป”
       “หนูก็จะรับใช้อาจารย์สมคิดตลอดไปค่ะ” เคธี่กราบแทบอกหมอผีสมคิด หมอผีสมคิดลูบผมไปมา กล้า หาญแอบดู คิกคัก
       
       เสาวภากำลังจัดผลไม้ใส่จาน 2 จาน เคธี่เดินเข้ามา
       “อาอี๊จะเอาไปให้ใครมั่งคะน่ะ”
       “เอาไปให้เจ๊หญิงจานนึง แล้วก็เฮียจำเริญจานนึง”
       “ให้เคธี่ช่วยไหมคะ”
       “จะดีเหรอ”
       “เคธี่รู้นะ อาอี๊ไม่ไว้ใจเคธี่”
       “เอ้อ...ก็...”
       “อาอี๊จะป้อนผลไม้ให้ทั้งสองคนเลยเหรอคะ ป้อนผัวที ป้อนเมียที...ต๊ายตาย...คงสนุกแย่”
       “นั่นสิ เฮ้อ”
       “เอางี้คะ ถ้าอี๊ไม่ไว้ใจ กลัวหนูจะไปช่วยเหลืออะไรเจ๊หญิง อาอี๊ก็เป็นคนเอาผลไม้ไปให้เจ๊หญิงเถอะ เคธี่เอาไปให้เสี่ยก็ได้”
       “อือ งั้นก็ ก็...ก็ได้ ก็ดีเหมือนกัน”
       เคธี่ยกผลไม้มาจานนึง แอบยิ้มสะใจ
       
       เสี่ยจำเริญนั่งดูทีวีกับอาม่าอยู่ในห้อง เคธี่เคาะห้องแล้วเปิดเข้าไป
       “อ้าว อาม่าอยู่นี่เหรอคะ”
       “ผลไม้เหรอ เอามานี่ เดี๋ยวอั๊วจัดการเอง”
       “อุ๊ย อาม่าคะ เป็นแม่ อย่ารับใช้ลูกเลยค่ะ อาม่าทำนั่นทำนี่มาทั้งวันแล้ว ไม่เมื่อยหลังหรือคะ”
       “จะว่าไปก็เมื่อยเหมือนกัน”
       “งั้นไปพักผ่อน เอนหลังเถอะค่ะ หนูดูแลเสี่ยเอง”
       “ตามใจ งั้นอั๊วะไปอาบน้ำดีกว่า”
       อาม่าลุกไป เคธี่มองจนอาม่าพ้นออกไปจากห้องจึงเดินยกจานผลไม้ไปหาเสี่ยจำเริญ
       “เสี่ยคะ รับประทานผลไม้หน่อยไหมคะ” เคธี่บอกแล้วยกจานฟาดหัวเสี่ยจำเริญเต็มแรง
       “อ๊าก” เสี่ยจำเริญล้มหงายไป
       
       เคธี่รีบเก็บจาน ผลไม้ที่หล่น วางไว้บนโต๊ะข้างๆ แล้วหยิบเอกสารออกมาจากอกเสื้อ เคธี่ล้วงกระเป๋าหยิบหมึกสำหรับพิมพ์มือออกมา เคธี่จับมือเสี่ยจำเริญเอาหัวแม่มือปั๊มหมึกแล้วกดลงบนเอกสารแทนลายเซ็น
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 19
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 18
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 49 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 46 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
6 %
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กวนมากคาที่/เคธี่
แพท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากเลยค่ะ ชอบมาก 5 สาวสวยและก้อน่ารักมากค่ะ โดนใจ ขอชม อิอิ น้องเนเน้จร้า
kittima
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก ชอบมากๆๆๆเลยค่ะ 5 สาวน่ารักมากๆๆคร๊า ขอชม อิอิ
kittima_08@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
hi everybody
ชื่อของฉันคือ Mrs.Isabella ผมกำลังจะแต่งงานกับสามีของฉันเป็นเวลา 10 ปีและเราทั้งสองคนให้ศีลให้พรกับเด็กสามคนที่อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นหนึ่งความรักจนกว่าจะหมด 2011 เมื่อสิ่งไม่ได้เป็นวิธีที่เป็น [เมื่อเขาสูญเสียงานของเขา] . แต่เมื่อเขาได้รับในภายหลังงานใหม่ 6 เดือนหลังจากนั้นเขาระบุนอนหลับข้างนอกบ้านของเราแต่งงาน เฉพาะสำหรับผมที่จะพบว่าเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่ทำให้เขางาน ตั้งแต่วันนั้นเมื่อผมเรียกเขาว่าเขาไม่ได้อีกต่อไปรับสายของฉันและไม่มีอะไรที่เขาไปตั้งแต่ออกมาดี ยังสามีของฉันเพียงแค่ยังคงเก็บเมื่อเห็นผู้หญิง จนกระทั่งผมได้พบกับเพื่อนที่ดีของฉันที่ยังมีปัญหาที่คล้ายกันที่แนะนำฉันไปรักล้อดีมากสะกด แต่ผมบอกเธอว่าถ้ามันมีจะทำอย่างไรกับสิ่งที่ผมไม่ได้สนใจ แต่เธอก็บอกว่ามันมีอะไรจะทำอย่างไรกับจ่ายมาก่อน แต่สิ่งเดียวที่เขาได้รับการขอให้ทำคือเพียงแค่ไปและซื้อสินค้าจะเสกและนั่นคือสิ่งที่เธอทำ และเธอให้ฉันสะกดล้อ e-mail address และหมายเลขโทรศัพท์ เมื่อติดต่อเขาผมจึงแปลกใจเมื่อเขาบอกว่าถ้าฉันมีความเชื่อว่าผมจะได้รับสามีของฉันกลับมาในสามรัง [3] วันและปิดที่มันเป็นจริงดังนั้น แต่ผมก็ตกใจดังนั้นสามีของฉันเป็นของเขา knells ขอร้องผมและเด็กเพื่อการให้อภัย .. คน DR ODUBU นี้เป็นที่ดีและเขาเป็นผู้เขียนของความสุขของฉัน odubuspiritualtemple@gmail.com ที่อยู่ของเขา e-mail
isabella
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชั้ลเป็นหมอผีต้องเล่นคุนไสย จะให้เล่นฟิสิกส์ เคมี ชีวะหรอ 5555
u-na
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบๆคู่สุคนธรสกะไตรวายย!!
u-na
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยังยืนยัน ชอบสุคนธรส
kaiou
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยังเลวได้อีกนะเคธี่. แหมมันน่าจริงๆ
เอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนุกมากกกกกกกกกกก รอพรุ่งนี้ไม่ไหวแย้ว
หนุกจริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงตรงเวลามากเลยค่ะ ขอบคุณน่ะคะ XD
n
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014