หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ แรงเงา

แรงเงา ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 กันยายน 2555 08:02 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
แรงเงา ตอนที่ 4
        แรงเงา ตอนที่ 4 (ต่อ)
       
       นพนภาโผนตามมาจิกผมมุตตาดึงขึ้น มุตตายืนขึ้นตามแรงมือ มุตตาน้ำตาไหลเลอะ นพนภาขบเขี้ยว ยื่นมือไปกำสร้อย
       
       “นี่คงเป็นสัญญารักจอมปลอมของผัวฉันซีนะ”
       นพนภากระชากสร้อย มุกขาดร่วงพรูกระจายกระจัดเต็มพื้น มุตตาเซไปกองกับพื้นอีก วีกิจสะบัดมือนักรบ ฉกรรจ์เข้ามาขวาง
       “อานภา หยุดเถอะครับ”
       นพนภาชะงัก เจนภพตัดสินใจก้าวมายุดตัวนพนภา นพนภาดิ้นรน
       “ปล่อยฉัน ไหนบอกมันซี บอกมันให้หายคันหูซิว่ารักมันคนเดียว”
       มุตตามองเจนภพ
       “ผ.อ.”
       เจนภพเมินไป มุตตาช็อก
       “รู้หรือยังว่าเวลาผู้ชายมันหน้ามืด มันพูดอะไรก็ได้ทั้งนั้น อีหน้าโง่”
       “นภา พอเสียที”
       “ทำไม อายเหรอ ให้มันรู้กันให้ทั่วว่าอีหน้าด้านแย่งผัวคนอื่นจะต้องเจออะไรบ้าง”
       วีกิจประคองมุตตาขึ้น มุตตาดวงตาพร่าพราย
       “คุณตา” มุตตาสะบัดวีกิจ วิ่งถลาแหวกฝูงชนลงบันไดไป “คุณตา”
       “ตา”
       “ต๊าย ร่ำร้องกันทั้งอาทั้งหลาน เสน่ห์อีเนี่ยมันคงเลี่ยมทอง” นพนภากระชากแขนเจนภพ “กลับเดี๋ยวนี้นะ”
       วีกิจคุกเข่าลง ทิพอาภาเข่าอ่อนน้ำตาไหล วีกิจกัดริมฝีปากเก็บมุกที่กระจายเกลื่อน ทิพอาภาช่วยเก็บ อรพิมคุกเข่าลงอีกคนช่วยเก็บด้วย นพนภาดูแล้วมองเจนภพ
       “ขโมยไปให้มันเป็นค่าเปิดหม้อหรือ”
       “ก็เอาคืนไปซี”
       “เอามาให้เป็นเสนียดเหรอ ไป กลับเดี๋ยวนี้”
       นพนภากระชากแขนเจนภพลงบันได ผู้คนแตกแยกเป็นช่อง เนตรนภิศถลาตาม
       “พี่นภา”
       แจงจิตก้าวมาขวางมองแบบฉันรู้นะ เนตรนภิศเชิดใส่วิ่งต่อ แจงจิตมองรัชนก รัชนกสะอื้นน้ำตาไหลออกมาทันที ประสิทธิ์ชัยรีบเข้ามาปลอบ แจงจิตจึงยังจับไม่ได้
       “โธ่เอ๋ย พี่ตา”
       “คุณนก อย่าร้องไห้เลยฮะ”
       ผู้คนวิจารณ์กันแซ่ด วีกิจ ทิพอาภา อรพิมเก็บมุกทั้งหมดขึ้นมา
       “คนสิ้นคิด เจอยังงี้แหละสมแล้ว” ปริมบอกอย่างสะใจ
       ประสิทธิ์ชัยปล่อยรัชนก จับแขนวีกิจ
       “ไอ้กิจ”
       “ขอร้องว่ะ อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลย”
       วีกิจพูดเรียบๆ ดวงตาอ่อนโยนกลายเป็นดุดัน ประสิทธิ์ชัยอึ้ง วีกิจมองปริม ปริมหน้าซีด
       
       มุตตานั่งเอนซบประตูรถแท็กซี่ผมรุ่ยร่ายเลือดซึมจากปากที่แตก รอยแดงรอยช้ำเริ่มชัดขึ้น เสื้อมีรอยขาดที่ไหล่ อกเสื้อ มุตตาน้ำตาหยดหยาด รถแท็กซี่แล่นไปเรื่อยๆ ขึ้นสะพานเงาจากโครงสะพานทาบทับมาเป็นเงามืดสว่างสลับกัน
       
       ที่ห้องทำงานมุตตาแทบไม่มีการทำงาน เพื่อนร่วมงานสองคนนั่งวิเคราะห์สถานการณ์กัน ทิพอาภานั่งร้องไห้เงียบๆ ที่โต๊ะ อรพิมมองอย่างเซ็งๆ
       “นี่ จะร้องไห้ให้มันเป็นอะไรขึ้นมายะ” อรพิมถามอย่างหมั่นไส้
       “ฮื่อ สงสารยายตา”
       “ก็ไม่น่านี่น้า”
       “ฉันกลัวจังเลย ฉันกลัวยายตาคิดสั้น”
       “ฮื้ย บ้า คิดสั้นอะไร แค่โดนตบนิดเดียว”
       “ก็ยายตามันเหล็กไหลไฟเบอร์เหมือนเธอเหรอยะ นังบ้า”
       แจงจิตหอบแฟ้มออกมาจากห้องเจนภพมองดูโต๊ะมุตตา ถอนใจอย่างสลดใจแล้วเปลี่ยนสีหน้าเป็นแจงจิตคนเดิม
       “เอ้าทำงานจ้ะ ทำงาน เห็นแก่ประชาชนผู้เสียภาษี”
       ทิพอาภาสั่งน้ำมูกพรืด อรพิมค้อนแจงจิต
       
       วีกิจเอนตัวพิงเก้าอี้มองดูกล่องนามบัตรที่ใส่สร้อยมุกไว้จนเต็ม มุกเม็ดใหญ่ล้อมเพชรทอแสงอยู่ ปริมพิมพ์คอมเร็วปรื๋ออยู่ข้างๆ รัชนก ประสิทธิ์ชัยเดินผ่านมา
       “สวยจังนะคะ” รัชนกบอก
       “อะไรหรือครับ” ประสิทธิ์ชัยถามอย่างแปลกใจ
       “สร้อยมุกน่ะซีคะ ไม่รู้ว่าชาตินี้จะมีใครให้หรือเปล่า”
       “โธ่ ต้องมีซีครับ”
       “แต่ถ้าถึงขนาดแฮปเมียมาให้ก็ไม่ไหวนะจ๊ะ” ปริมบอก
       “ไม่แน่หรอกค่ะ อาจจะยิ่งปลื้มก็ได้”
       วีกิจมองปริมกับรัชนกอย่างเย็นชา รัชนกทำหน้าเสีย ปริมเชิด
       “ยังไงคะ อุตส่าห์นั่งเก็บทีละเม็ดจะเอาไปต่อใหม่หรือ”
       “ยังงั้นมังฮะ”
       “อุ๊ย แบบนี้ต่อไม่ติดแล้วมังคะ ขาดกระจุยพินาศขนาดนั้น”
       “ถ้าผมอยากต่อจริงๆ มันก็ต้องติด อย่าห่วงเลยฮะ ไม่เหมือนบางอย่างหรือบางคนหรอกครับ ให้ต่อยังไงมันก็ไม่ติด”
       วีกิจเก็บกล่องใส่ลิ้นชักลั่นกุญแจ ปริมสะเทือนใจ รัชนกยิ้มเยาะประสิทธิ์ชัยมองรัชนกแอบไร้เดียงสาใหม่ทันใดนั้นเลอลักษณ์ นักรบ ฉกรรจ์ก็ร้องกันเกรียวกราว
       “ต๊าย ลงยูทูปแล้ว”
       “อะไรหรือฮะ”
       “จะอะไรคะก็คลิปนะซี” วีกิจมอง
       “ตั้งชื่อได้เริ่ดมาก ตบน้อยหน้ากระทรวง”
       
       ปริมร้องวี๊ดถลามาดู วีกิจเม้มปากถอนใจ ประสิทธิ์ชัยกับรัชนกตามไปมุงดู

แรงเงา ตอนที่ 4
        ภาพในจอคอมพิวเตอร์เป็นภาพคลิปที่ถ่ายจากมือถือเห็นนพนภาด่ามุตตาประโยคท้ายๆ แล้วตรงเข้าตบตีจนไข่มุกกระจายเกลื่อน ที่หน้าคอมฯ ศรีอ้าปากค้างยื่นมือมาสะกิดฤดี ฤดีบ่นขยับมาดู
       
       “รำคาญจริง อะไรอีกล่ะ เอ๊ะ”
       “ใช่ไหมคะ”
       “แม่พร มาดูนี่หน่อย”
       พรอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ลุกมา
       “อุ๊ยตาย ป้าเล่นเฟซบุ๊คด้วยเหรอ ว้าย”
       “ใช่ ใช่ไหมยะ”
       พรหน้าเผือด ประตูใหญ่เปิดออก มุตตาก้าวมาเสื้อยังมีรอยขาดรอยฟกช้ำชัดเจนมองมาที่เคาน์เตอร์ ทั้งสามนางอึ้ง มุตตาวิ่งไปเข้าข้างใน
       “โธ่เอ๋ย ตอนออกไปยังกะนางฟ้า”
       “นางฟ้าตกสวรรค์แล้วน่ะซีคะ”
       “ตกไปถึงนรกขุมต้นงิ้วเลยล่ะ”
       ทั้งสามนางแม้จะพูดเมามันแต่ก็เวทนา พรลุกไป
       “เดี๋ยวฉันไปดูเองป้า”
       
       เจนภพเดินงุ่นง่านอยู่ที่ห้องโถงของบ้าน นพนภานั่งบนโซฟามองอย่างหมั่นไส้ ต่อ ต้อง ต้อม แต้วนั่งดูโทรทัศน์รายการแชทโชว์อยู่
       “นี่เลิกพล่านซะที ทำไม ได้เวลาแล้วหรือ” นพนภาถามอย่างหมั่นไส้
       “เวลาอะไร”
       “ก็เวลาม่านรูดไง พอค่ำหน่อยฮอร์โมนมันก็สูบฉีดสะกดกลั้นไว้หน่อยก็แล้วกันเดี๋ยวจะทะลักออกมาทางปาก”
       “คุณเองก็ระวังที่มันทะลักออกจากปากด้วย ลูกก็นั่งอยู่ตรงนี้”
       บรรดาลูกๆ ทำหน้าเซ็ง
       “ทะลักออกมาจากปาก” ต้อมทวนคำ แต้วตะครุบปากต้อม
       “ไม่ต้องมาอ้างลูกหรอก เด็กพวกนี้มันรู้เช่นเห็นชาติพ่อมันมานานแล้ว”
       “ยังงี้ไง ลูกมันถึงไม่เคารพพ่อเคารพเชื้อ” ต่อเบะปาก
       “จะให้ลูกเคารพก็ต้องทำตัวดี ไม่ใช่ทำชั่วแล้วปิดไม่ให้ลูกรู้”
       “แล้วทีคุณโกงที่แล้วส่งคนไปซ้อมเขาน่ะ มันดีนักซี”
       นพนภากรี๊ดลั่นพร้อมกับบรรดาคนดูในรายการกรี๊ดดารา
       “ต๊าย เสียงแม่ชนะขาด” ต้องบอก
       “คุณพ่อ แย่งแฟนพี่กิจเหรอคะ” ต้อมถามตามประสาเด็ก เจนภพอึ้ง นพนภายิ้มนึกรักต้อมขึ้นสิบเท่า
       “ตอบมันซี ลูกถามน่ะ”
       เจนภพจะโต้ตอบแล้วชะงักเดินเข้าห้องน้ำไป
       
       เจนภพเข้าห้องน้ำล้วงมือถือที่ตั้งระบบไซเลนซ์ไว้ขึ้นมารับสาย
       “ตา”
       มุตตานั่งพิงพนักเตียง ผมเผ้าหน้าตาล้างแล้วลวกๆ แต่ยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า
       “ผ.อ.”
       “ตา เป็นยังไงบ้าง ผมเป็นห่วงตามากนะ”
       “ตา ตาอาย ตาไม่รู้จะทำยังไงดี”
       “ตา ใจเย็นๆ ไว้ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย”
       “ตากลัวเหลือเกินค่ะ ตาไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะทำยังไงดี ตาอายทุกคน ตากลัวไปหมดจะทำยังไงดีคะ”
       มุตตาน้ำตาไหล
       “ก็ไม่ต้องทำยังไง นอกจากอย่าเผยอกลีบมาหาผัวฉันอีก” มุตตาผงะ
       ที่ห้องน้ำ นพนภาพูดมือถือ เจนภพยืนอึ้ง ต่อถือกุญแจไขห้องน้ำ ต้อม ต้อง แต้ว แม้แต่ยายแหวงชะเง้อกันเต็มประตูห้องน้ำ
       “ถ้าอายมากก็ลาออกไปขายหอยขายปูที่ไหนก็ไป นังหน้าด้าน หนอยโทรมาออเซาะผัวฉัน รู้ไว้ วันไหนฉันเจอแกอีก ฉันจะไม่ใช่แค่ตบ ฉันจะเอาให้หนักกว่านั้น”
       มุตตาหน้าซีดเผือด โทรศัพท์หลุดมือตกลงพื้นแตกกระจาย
       “ว้าย มันกระแทกโทรศัพท์ใส่ฉัน ว้าย หูแทบแตก อีนี่ ทำหน้าซื่อหน้าซีดแต่มีฤทธิ์มีเดชนัก คอยดูนะ ฉันจะ...”
       “นี่ คุณ พอเสียที”
       “ฉันไม่พอ หนอย ปิดเสียงโทรศัพท์แอบเข้ามาโทรในรูส้วม” นพนภากดมือถือชื่อแจงจิต 1 ขึ้นอีก “แจงจิต 1 เชอะ บอกเลขาโทรมาเรื่องงาน ที่แท้ก็เรื่องง่าน ฉลาดนักกะไอ้เรื่องชั่วๆ”
       นพนภาปาโทรศัพท์สุดแรงใส่เจนภพ เจนภพหลบมือถือกระทบผนังแตกกระจายเกลื่อน
       “นี่คุณ มือถือผม”
       “อ๋อเหรอ แล้วทำไมค่าเครื่องค่าโทร ฉันจ่ายอยู่คนเดียวล่ะ”
       เจนภพฮึดฮัดเดินโครมๆ ออกไป นพนภาเซ
       “โธ่เอ๋ย ซัมซุง แกแล็กซี่” แต้วทำเสียงเสียดาย
       
       เจนภพหัวเสียสุดๆ เดินจะเข้าห้องนอน พบต่อถือกุญแจห้องน้ำเดินผ่านจะเข้าห้องนอนตนเช่นกัน ต่อมองหน้าพ่ออย่างสะใจ เจนภพกระชากคอเสื้อต่อไว้
       “แกร่วมมือกับแม่แกดีนักนะ”
       “พ่อทำผิดก็สมควรแล้ว ปล่อยผม”
       เจนภพไม่ปล่อยผลักต่อไปปะทะผนัง ต่อดิ้น จังหวะนี้ต้องเดินขึ้นมาพอดีจึงแอบดูเหตุการณ์
       “ทำไม แกจะสู้พ่อแกงั้นเหรอ เข้าข้างแม่จนไม่มีเหลือความเคารพในตัวฉันแล้ว”
       “แล้วพ่อมีอะไรให้ผมเคารพล่ะ พ่อทำตัวแบบนี้ไม่ควรมาเป็นพ่อคนด้วยซ้ำ”
       เจนภพเดือดดาลสุดขีดตบหน้าต่อฉาดใหญ่ ต่อนิ่งงันไปสะอื้นออกมา
       “งั้นแกไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่อ เป็นลูกผู้ชายแบบไหนวะเข้าข้างแม่จนหน้าจะเป็นตัวเมียอยู่แล้ว”
       เจนภพผลักต่อเซไปแล้วกลับเข้าห้อง ต่อยืนนิ่งแล้วร้องไห้ออกมา ต้องเดินเข้ามา
       “ต่อ”
       
       ต่อตกใจรีบเช็ดน้ำตา แล้วรีบเดินกลับห้องไปทันที ต้องสลดใจ

แรงเงา ตอนที่ 4
        เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องต่อเปลือยท่อนบน วิ่งกับลู่วิ่ง น้ำตายังนองหน้า แล้วมานั่งยกเวทต่อแต่แล้วก็หมดแรงฟุบหน้าร้องไห้ทั้งเจ็บปวดทั้งเกลียดชังพ่อ เสียงคอมออนไลน์เข้ามาต่อตรงไปนั่งกดรับสาย พี่รูปหล่อยิ้มให้อยู่ในชุดเสื้อกล้าม
       
       “แอนโนนีมัส เป็นอะไรไปครับ ร้องไห้ทำไม”
       “ผมไม่อยากอยู่บ้านแล้วครับพี่ อยากหนีไปไกลๆ”
       “พี่เป็นที่ปรึกษาได้ทุกเรื่องนะครับ เล่ามาเลยใครแกล้งน้อง”
       “ผมเพิ่งทะเลาะกับพ่อ”
       “อืมม์ ก่อนคุย น้องจะบอกชื่อจริงพี่ได้หรือยัง”
       ต่อลังเลนิดหน่อย
       “ผม ต่อครับ”
       “สวัสดีครับต่อ”
       หนุ่มยิ้มหล่ออย่างอบอุ่น
       
       อีกด้านหนึ่งมุตตาคุกเข่าลงเก็บมือถือที่แตกเป็น 3-4 เสี่ยงขึ้นมา น้ำตาหยด พรเข้ามา
       “พี่พร”
       พรกางมือออกมุตตาโผเข้ากอด พรดึงมุตตามานั่งที่เตียงมุตตาสะอื้นฮัก พรลูบผมปลอบ
       
       วีกิจยืนโทรศัพท์หามุตตาอยู่ที่บ้าน สร้อยคำนั่งบนโซฟาในมือคือกล่องมุก บัวนั่งกับพื้น วีกิจลดโทรศัพท์ลง
       “ติดต่อไม่ได้ฮะ”
       “นี่มันอะไรกัน หนูตาเองหรือ ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นไปได้”
       “ยังไงมันก็เป็นไปแล้วล่ะครับ”
       “มันกรรมเวรอะไร ถึงไปหลงลมนายภพได้”
       “อาภพเป็นคนน่ารักสำหรับผู้หญิงมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนะฮะ”
       “โธ่เอ๋ย มันคุ้มค่ากันหรือเป็นเมียน้อย แม่นภาไม่มีวันยอมหรอก”
       “ตาไม่ได้คิดจะเป็นเมียน้อยหรอกฮะ ตาเข้าใจมาตลอดว่าอาภพกับอานภากำลังจะแยกทางกัน”
       “โธ่เอ๋ย ผู้ชายใช้มุขนี้หลอกผู้หญิงมากี่ร้อยปีแล้วนะ”
       “อาภพหลอกตา แต่ดูเหมือนผมเองก็เคยพูดให้ตายิ่งเชื่อไปใหญ่”
       “ยังไงฮึลูก”
       “ผมเคยพูดเรื่องอาภพกับอานภาทะเลาะเบาะแว้งกันให้ตาฟังน่ะซีฮะ แต่ผมไม่เคยเล่าว่าเขารักกันมากขนาดไหนสมัยหนุ่มๆ สาวๆ หรือแม้แต่ตอนนี้ผมว่าเขาก็ยังรักกันอยู่ไม่ใช่น้อยๆ”
       วีกิจนั่งลงอย่างหมดแรง
       “มันคือเวรคือกรรมน่ะลูก ที่ดึงทุกคนให้มาเกี่ยวข้องกัน” บัวถอนใจยาว “อะไรฮึ บัว”
       “สงสารคุณมุตตาค่ะ คุณสร้อย”
       
       เช้าวันรุ่งขึ้น เจนภพแต่งตัวเรียบร้อยนั่งกินอาหารเช้าที่โต๊ะ แต้วยืนดูแลอยู่ใกล้ๆ
       
       “นี่เด็กๆ ไปไหนหมด”
       “ไปโรงเรียนกันหมดแล้วค่ะ”
       “จริงซีนะ วันนี้ฉันลงมาสายกว่าทุกวัน”
       เจนภพรีบกินอาหารแล้วชะงักเมื่อเห็นนพนภาเดินมา ยับยู่ยี่ทั้งชุดนอน หน้าและผม
       “ว้าย” แต้วร้องออกมาอย่างตกใจ
       “ร้องอะไรยะ ทำเหมือนเห็นผี”
       “ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงค่ะ”
       “ฉันโทรมมากซีนะ มีผัวผิดก็คิดจนตัวตายแบบนี้แหละ ไป ไปเอาข้าวต้มมา” แต้วรีบไป นพนภามองเจนภพ “นี่ไม่ต้องรีบหรอก ฉันยังไม่ได้อาบน้ำแต่งตัว”
       “แล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วย”
       “ฉันจะไปทำงานด้วย”
       “จะบ้าเหรอ นี่ยังทำขายหน้าไม่พอหรือ”
       “ทำไมต้องขาย ฉันทำผิดอะไร ฉันไม่ได้ส่ำส่อน ผิดลูกผิดผัวใคร อีและไอ้ที่มันสำส่อนซีถึงต้องอาย”
       “คุณไม่ให้เกียรติผม”
       “ก็คุณมีเกียรติอะไรเหลืออยู่บ้างล่ะ”
       “คุณ”
       “ฉันไม่ได้ทำผิด ฉันทำสิ่งดีงามด้วยซ้ำที่ได้ประกาศให้โลกรู้ว่าคนที่ผิดศีลข้อกาเม มันต้องเจอกับอะไร มันเป็นกฏแห่งกรรมไงภพ ใครทำกรรมอะไรไว้กรรมนั้นก็ตามมาสนอง”
       “อย่างงั้นหรือ”
       “ใช่ เวรกรรมมันมีจริง”
       “ถ้ามันมีจริง ผมจะรอดูเวลาที่กรรมมันตามสนองคุณบ้าง”
       เจนภพลุกขึ้นเดินไป นพนภาถลาตาม แต้วยกชามข้าวต้มมาพอดี
       “นี่อย่าเพิ่งไปไหนนะ รอฉันก่อน”
       “นี่ค่ะ ข้าวต้ม”
       “กว่าจะมาได้เอาไว้ราดหัวแกก็แล้วกัน”
       
       นพนภากระทืบเท้าเดินไปขึ้นบันได แต้วยักไหล่นั่งลงกินเอง

แรงเงา ตอนที่ 4
        ทิพอาภา อรพิมและเพื่อนร่วมงานอีกสองคนมองดูภาพตรงหน้าเป็นตาเดียวเมื่อเห็นหน้าห้องเจนภพถูกจัดใหม่ มีโต๊ะทำงานหลุยส์ เก้าอี้พนักสูง โคมไฟ อีกทั้งของเสริมฮวงจุ้ยต่างๆ และเมื่อเก้าอี้พนักสูงหันมาเห็นนพนภาพูดโทรศัพท์อยู่
       
       “ค่ะ ค่ะ ปีหน้าดอกเบี้ยคงจะขึ้นค่ะ ค่ะ แล้วดิฉันจะแฟกซ์ไปให้ค่ะ” นพนภาวางสายหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งมาโบกทิพอาภา อรพิมทำตาปริบๆ เพื่อนร่วมงานอีกสองคนรีบหลบตา “เอ้า เธอไปแฟกซ์ให้ฉันที” ทิพอาภาหน้าซีด เอานิ้วชี้หน้าอกตัวเอง “ก็หล่อนนั่นแหละย่ะ แม่ซีดเกาหลี”
       ทิพอาภาลุกมารับกระดาษไปแฟกซ์ อรพิมกระซิบ
       “นี่แหละที่เขาว่างานหลวงก็ไม่ขาด งานราษฎร์ก็ไม่เว้น”
       แจงจิตออกมาจากห้องเจนภพ
       “นี่แม่คุณ หายเข้าไปทำไมตั้งนานสองนาน” นพนภาถามแจงจิต
       “ก็งานเมื่อวานมารวมกับวันนี้ มันก็เบิ้ลเป็น 2 เท่าน่ะซีคะ”
       “อย่ามาปากดี ฉันยังไม่ได้ชำระความกับเธอ นี่ทำไมเธอไม่บอกฉันเรื่องนังมุตตา”
       “ดิฉันไม่เคยเห็นเขามาฟัดกันในกองกับตานี่คะ แต่ดิฉันก็เคยฝากคุณเนตรนภิศให้ไปบอกคุณตั้งแต่ ผ.อ.เริ่มทำท่าแปลกๆ”
       แจงจิตตัดสินใจไม่แฉเนตรนภิศ นพนภาขมวดคิ้ว
       “ฮึ มันเพิ่งมาบอกฉันเมื่อวานซืนเอง นี่เธอไม่ต้องโทษคนอื่นมันเป็นหน้าที่เธอที่จะต้องบอกฉัน”
       “ถ้าเป็นหน้าที่ งั้นดิฉันก็ขอลาออกวันนี้เลยก็แล้วกันค่ะ”
       “นี่”
       “ไม่ใช่ดิฉันกระด้างกระเดื่องอะไรนะคะ แต่คนอย่าง ผ.อ.น่ะรอบจัดเหลือเกินดิฉันตามไม่ทันค่ะ”
       “อ้อ ฉันลืมไปว่าเธอน่ะมันสาวทึนทึก ไม่มีผัว เลยขาดประสบการณ์ตรง”
       แจงจิตเกือบสะดุ้งแล้วฝืนยิ้ม อรพิม ทิพอาภาอ้าปากค้าง
       “ค่ะ ยกหน้าที่นี้ให้พวกมีผัวแล้วเถอะค่ะ”
       “ไปได้แล้ว อ้อ ก่อนไปแง้มประตูให้ฉันเห็นหน้าผัวหน่อย”
       แจงจิตไปแง้มประตูห้องเจนภพอ้าซ่า เจนภพกำลังเซ็นหนังสือชะงักไป แจงจิตกลับโต๊ะ
       “อ้อ แล้วเวลามีสายเข้าถึง ผ.อ. ก็เช็คดูให้ดีนะจ๊ะ อย่าทำตัวเป็นผู้ช่วยเมียน้อย”
       นพนภาประกาศ อรพิม ทิพอาภายิ้มแหยๆ นพนภามองดูโต๊ะมุตตาที่ว่างเปล่า
       
       วันเดียวกันนั้นที่อาศรมแม่ชี มีแม่ชีท่าทางใจดีแต่แต่งหน้าทาปากแดงนั่งอยู่บนอาสนะ มุตตากับพรนั่งอยู่ในบรรดาผู้มีทุกข์อีกนับสิบ แม่ชีหลับตาอยู่แล้วสะดุ้งน้อยๆ ลืมตา
       “แม่เห็นวิญญาณเด็กเกาะหนูอยู่” มุตตางง พรทำตาปริบๆ “เคยไปทำแท้งมาหรือเปล่า”
       “ไม่เคยค่ะ”
       “แล้วเคยพาใครไปทำแท้งหรือให้เงินใครไปทำแท้งบ้างหรือเปล่า”
       “ไม่เคยแน่ๆ ค่ะ คุณแม่”
       “อื้อ หนูแน่ใจหรือก็แม่เห็นจริงๆ”
       พรยกมือ
       “แม่ชีขา เป็นไปได้ไหมคะว่ามีคน เอ้อ ใกล้ชิดหนูมุตตาเคยทำแล้ววิญญาณเด็ก กระโดดไปเกาะหนูมุตตาเล่นๆ”
       แม่ชีพบทางออก ยิ้มละไม
       “ก็เป็นไปได้” แม่ชีมองพร พรทำท่าจุ๊ๆ ให้สนใจมุตตาต่อ แม่ชีมองมุตตาแล้วด้นสด “ที่มีวิญญาณเด็กมาเกาะ ก็เพราะดวงหนูตกมากลูก”
       “จะอีกนานไหมคะ”
       “อีกปีหนึ่งเต็มๆ ลูก”
       “ปีนึง ว้ายตาย แล้วเรื่องคู่ล่ะคะ”
       “เขาน่ะคู่เราเป็นคู่แท้เป็นคู่สร้างคู่สม แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะได้ครองคู่ยังมีเจ้ากรรมนายเวรคอยขัดขวางอยู่”
       มุตตาที่เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง บัดนี้เชื่อหมดใจ
       “ไม่ใช่แค่เจ้ากรรมนายเวรล่ะค่ะ เมียเขายังขวางอยู่ทั้งคน” พรบอก
       “อย่าแทรกแม่ลูก บาป อีนั่นน่ะ แหม แม่ไม่ควรพูด แต่ไหนๆ พูดแล้วนังนั่นน่ะมันคู่ล้างคู่ผลาญของคู่เรา แต่ก็จวนหมดเวรหมดกรรมกันแล้ว”
       “แปลว่าเขาจะเลิกกันแน่ใช่ไหมคะ”
       “แม่บอกแล้วว่าต้องรออีกปีนึง”
       “ปีนึงลูกรอไม่ไหวค่ะ”
       “ค่ะ ขืนรอล่ะก็คลอดก่อนแน่ค่ะ”
       พรตะครุบปาก มุตตาอับอาย แม่ชีมองแววละโมบโผล่แล้วสงบใหม่
       “แต่ถ้าทำให้ถูกต้องเจ้ากรรมนายเวรก็จะอโหสิกรรมเร่งฟ้าเร่งดินได้ลูก”
       “ต๊าย ยังกะปุ๋ยเร่งดอก”
       “อย่าแทรกแม่ลูก บาป”
       “คุณแม่ ต้องทำยังไงบ้างคะ”
       “ต้องทำหลายเรื่องนะลูก ชื่อหนูน่ะมีอักษรกาลกิณีต้องเปลี่ยนชื่อใหม่แล้วก็ต้องผูกดวงใหม่แล้วเอาแผ่นบรรจุดวงใส่ในฐานชุกชีพระประทานแล้วก็สร้างพระปางห้ามสมุทร”
       “ไว้ห้ามนังเมียหลวงผีเสื้อสมุทรหรือคะ”
       “อย่าพูดแทรกแม่ลูก”
       “ค่ะ บาป”
       พรชักตงิดๆ แต่มุตตาพนมมือศรัทธาเปี่ยมล้น
       
       มุตตาและพรเดินมาตามทาง
       “เกือบสองหมื่น หนูยังจะทำอีกหรือ”
       “หนูอยากทำค่ะ”
       พรอ่อนใจ แต่ไม่อยากขัด
       “แล้วหนูมีเงินหรือ”
       “มีอยู่หมื่นเดียวค่ะ”
       “พี่เองก็เพิ่งจ่ายค่าแชร์ไปหมดตูดแล้ว รอเดือนหน้าไหมหนูพี่จะเปียแชร์ให้”
       “หนูไม่อยากรอค่ะ”
       “ทองก็ไม่เหลือแล้ว สร้อยมุกหนูก็...” พรนึกถึงคลิป มุกกระจายเกลื่อน มุตตานิ่งอั้น “เอายังงี้ไปยืมไอ้เสี่ยเพิ่ม แต่งตัวให้โป๊ๆ ไอ้แก่นี่มันแพ้ของขาวไปโชว์โอโม่ซะหน่อย”
       
       มุตตาถอนใจ
       
       โปรดติดตาม "แรงเงา" ตอนต่อไป เวลา 9.00 น. 

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
แรงเงา ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์
แรงเงา ตอนที่ 17
แรงเงา ตอนที่ 16
แรงเงา ตอนที่ 15
แรงเงา ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 9 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014