หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ตะวันทอแสง

ตะวันทอแสง ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
29 กันยายน 2555 16:33 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ตะวันทอแสง ตอนที่ 9
        ตะวันทอแสง ตอนที่ 9
       
       ในตอนกลางวันของวันต่อมา รสากับชีวินเดินตามเจ้าหน้าที่จัดงาน ซึ่งกำลังอธิบายเกี่ยวกับการเตรียมตัวสำหรับเดินแบบ
       
       “งานแฟชั่นโชว์เริ่มตอนบ่ายสาม นางแบบมาเตรียมตัวได้ตั้งแต่เที่ยง เราเตรียมอาหารกลางวันไว้ พอแต่งตัวเรียบร้อย จะมีเจ้าหน้าที่มาตามให้ออกไปเตรียมตัวเพื่อขึ้นเวที”
       รสาพูดด้วยความเกรงใจ
       “แต่รสไม่เคยเดินมาก่อนเลยนะคะ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้เราจะมีเทรนเนอร์มาสอนหลักการเบื้องต้นให้ ฝึกแป๊บเดียวก็ได้แล้วค่ะ”
       รสายิ้มรับยังเกรงๆ ชีวินยิ้มให้กำลังใจ
       “รสทำได้อยู่แล้ว สู้ๆ”
       รสาหันมายิ้มขอบใจ เจ้าหน้าที่เปิดแฟ้มแล้วก็รีบพูดขึ้น
       “แหม่มลืมบอกไป คุณรสาได้เดินเป็นคนสุดท้ายในชุดฟินาเล่นะคะ”
       รสาหันขวับมา
       “หะ เดินปิดงานเลยเหรอคะ ปกติต้องเป็นคนสำคัญหรือคนที่มีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอคะ”
       “ใช่ค่ะ และคุณภคพงษ์ก็เลือกคุณรสาค่ะ”
       รสาอึ้ง ชีวินเบือนหน้าไปทางอื่น เบื่อมุกนี้ของภคพงษ์เต็มทน
       “แค่นั้นยังไม่พอ เครื่องเพชรที่คุณรสาใส่ คุณภคพงษ์ยังออกแบบเอง พอข่าวนี้กระจายออกไป มีแต่คนอยากรู้ว่าคุณรสาเป็นใคร”
       รสาอึ้งอีกรอบ ชีวินมองหน้ารสา
       “ไม่ได้พูดให้ตื่นเต้น แต่รับรองว่า ตอนคุณรสาออกมาต้องฮือฮาแน่นอนค่ะ แหม่มขอตัวไปจัดสถานที่ให้คุณรสาไปซ้อมเดินแบบก่อนนะคะ” เจ้าหน้าที่พูดด้วยความกระตือรือร้นแล้วเดินไป
       รสาฟังแล้วรู้สึกใจเต้นโครมคราม ชีวินพูดขึ้นมาลอยๆ เหมือนจะช่วยดึงสติกลับมา
       “คุณภคพงษ์ เค้าถนัดการตบหัวแล้วลูบหลังจริงๆ เฮ่อ”
       รสาฟังแล้วก็ฉุกคิด ทั้งดีใจ ยั้งใจและสับสนวุ่นวายไปหมด
       
       ภายในบ้านวงศ์เธียสถิตย์ ในเวลากลางคืน ปรางทิพย์ถามด้วยความแปลกใจ
       “ดาราคนนั้นเค้าเป็นแฟนพี่ภัคเหรอคะ”
       รัชนีและปรางทิพย์นั่งคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น รัชนีตอบอย่างระมัดระวัง
       “แม่ก็ไม่รู้ว่าเป็นหรือว่าอยากเป็น แต่ที่แน่ๆ เค้าไม่อยากให้ปรางไปยุ่งกับผู้ชายของเค้า”
       “แต่ปรางก็ไม่ได้คิดแบบนั้นกับพี่ภัคนะคะ”
       “ปรางไม่คิด แต่คนอื่นเค้าคิดนะลูก แม่บอกแล้วว่าให้ระวังตัว ทางที่ดีอยู่ห่างๆ ภคพงษ์ไว้เป็นดีที่สุด”
       ปรางทิพย์เริ่มแอบดื้อ
       “แล้วเราต้องไปแคร์ความคิดของคนอื่นด้วยเหรอคะ”
       “ต้องแคร์สิลูก เราไม่ได้อยู่คนเดียวในสังคม ถ้าเราไม่แคร์สักวันเราจะตกเป็นเหยื่อ เป็นขี้ปากให้คนอื่นเค้านินทา” รัชนีสวนขึ้นทันที
       ปรางทิพย์เริ่มนิ่งไม่เถียง แต่ในใจค้านไม่เห็นด้วย
       “เพราะอย่างนี้ แม่ถึงไม่อยากให้หนูไปเดินแฟชั่นอะไรนั่น ถ้ามันมีข่าวไม่ดีออกมา มันไม่คุ้มกันเลยนะ” รัชนียังคงใช้จิตวิทยาเกลี้ยกล่อมไม่เลิก
       ปรางทิพย์ฟังแล้วก็หันมาแย้ง
       “แต่คุณแม่ก็รู้ว่าการได้ทำงานนี้ มันจะทำให้ปรางได้เรียนรู้อะไรตั้งมากมาย ปรางจะไม่ปฏิเสธเพียงเพราะกลัวคนนินทาหรอกค่ะ”
       รัชนีจะอ้าปากแย้ง แต่ปรางทิพย์พูดต่อ
       “ส่วนเรื่องผู้หญิงของพี่ภัค ปรางว่า คุณแม่ไม่ต้องกลัวนะคะ ปรางมั่นใจว่าพี่ภัคจัดการได้”
       ปรางทิพย์ยิ้มอย่างมั่นใจในตัวภคพงษ์ รัชนีอึ้งจนพูดไม่ออก
       “ตกลง ไม่ว่ายังไงปรางก็จะไม่ฟัง จะต้องเดินแฟชั่นให้ได้”
       “ใช่ค่ะ ปรางไม่สนใจใคร ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น อย่างเดียวที่ปรางเฝ้ารอ คือการได้ทดลองทำงานในวงการแฟชั่น ยังไม่ได้เป็นดีไซเนอร์ได้ลองเป็นนางแบบก็ยังดี ปรางตื่นเต้นมากๆเลยค่ะคุณแม่ อยากให้ถึงวันงานเร็วๆ”
       ปรางทิพย์ตื่นเต้นโดยไม่สนใจเรื่องที่รัชนีพยายามจะไซโคแม้แต่น้อย รัชนียิ่งเห็นปรางทิพย์ตื่นเต้นก็ยิ่งกลุ้มใจ
       เบือนหน้าไปอีกทางอย่างเครียด
       ปรางทิพย์วาดฝันถึงวันงานด้วยแววตาเป็นประกาย
       
       ภายในงานแฟชั่น เวลากลางวัน เวทีงานตามแบบโมเดล สวย หรู ดูดี มีรสนิยม ไม่ใหญ่ ไม่เวอร์จนเกินไป
       เผด็จเดินตรวจความพร้อม และมีเจ้าหน้าที่คอยรายงาน
       “ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย” เผด็จถาม
       “เวทีพร้อมทุกอย่างแล้วครับ ส่วนหลังเวทีตอนนี้นางแบบเริ่มทยอยมากันแล้ว”
       เผด็จพยักหน้ารับ
       “โอเค...ส่วนห้องวีไอพีที่คุณภัคให้เตรียมเรียบร้อยหรือเปล่า”
       “เรียบร้อยครับ”
       เผด็จพยักหน้ารับรู้ด้วยความสบายใจ
       
       ภายในห้องแต่งตัวรวม มีโต๊ะสำหรับแต่งหน้าส่วนกลาง ชุดเสื้อผ้าที่แขวนรอ ทีมงานเดินกันขวักไขว่ นางแบบนั่งแต่งหน้าบ้าง นั่งเม้าท์ นั่งกิน ดูวุ่นวายพอควร
       พักตร์วิมลเดินกรีดกรายเข้ามา มองกวาดสายตาไปรอบๆ อย่างเชิดหยิ่ง ทีมงานรีบเข้ามาพะเน้าพะนอตาม
       มารยาท
       “คุณแพตสวัสดีค่ะ”
       “ที่ของแพตอยู่ตรงไหนคะ”
       “เราจัดไว้ให้ทางด้านโน้นแล้วค่ะ ส่วนตัว แล้วก็ไม่วุ่นวายตามที่คุณแพต ต้องการค่ะ”
       
       พักตร์วิมลยิ้มรู้สึกตัวเองวีไอพีขึ้นมาทันที พักตร์วิมลกำลังจะเดินไป

ตะวันทอแสง ตอนที่ 9
        รสาและคัพเค้กเดินเข้ามาเหวอๆ เข้ามาในห้องแต่งตัว คัพเค้กแอบถ่ายรูปสุดฤทธิ์
       
       “เราต้องทำยังไงต่อไปเนี่ย” รสาว่า
       รสามองซ้ายมองขวา พักตร์วิมลกำลังจะนั่งแต่บังเอิญปราดสายตามาเห็นรสาเข้าพอดี ก็ชักสีหน้าขึ้นมาทันที
       “นั่นมัน นังกรรมกรนี่ มันมาทำอะไรที่นี่”
       พักตร์วิมลทนไม่ได้ ลุกขึ้นแล้วก็เดินพรวดพราดเข้าไปหา รสาทันที คัพเค้กปราดสายตาไปเห็นพอดี
       “อุ้ยๆๆ คุณแพต พักตร์วิมล ว้าย ตัวเป็นๆเลยอ่ะ ตื่นเต้นๆ”
       รสาได้ยินก็ชะงัก รับรู้ในทันทีว่าไม่สงบแน่ พักตร์วิมลดินมาหยุดตรงหน้าแล้วถาม
       “มาผิดงานหรือเปล่า ที่นี่งานเดินแฟชั่นโชว์ไม่ใช่งานแบกหาม อย่างเธอน่าจะไปหลังโรงแรมนะ ฉันเห็นเค้ามีการก่อสร้างกันอยู่ ที่นั่นน่าจะเหมาะกับเธอ ไม่ใช่ที่นี่”
       คัพเค้กอึ้ง อ้าปากกำลังจะสวน
       “พี่รสไม่ได้มาแบกหามนะคะ แต่พี่รสมา...”
       รสาจับมือคัพเค้กไว้ไม่ให้พูดอะไรต่อ ทันใดนั้นเสียงแหม่ม เจ้าหน้าที่คนหนึ่งของงานที่เคยเจอกับรสามาแล้วก็ทักขึ้น
       “คุณรสาคะ”
       แหม่มรีบเดินเข้ามาพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
       “เชิญคุณรสาทางนี้เลยนะคะ เชิญค่ะ”
       แหม่มจะพารสาไป พักตร์วิมลแทรกขึ้นอย่างไม่มีมารยาท
       “เดี๋ยว จะพามันไปไหน”
       “อ๋อ ไปแต่งตัวที่ห้องวีไอพีค่ะ” แหม่มบอก
       พักตร์วิมลอึ้ง คัพเค้กตาโต ยิ้มสะใจ
       “ว้าว วีไอพี”
       “เชิญค่ะ”
       แหม่มเดินนำไปทางด้านซ้ายมือ รสากับคัพเค้กรีบเดินตามไปทันที คัพเค้กพูดขึ้นอย่างลอยๆ
       “ว้าวๆๆ รีบไปแต่งตัวที่ห้องวีไอพีกันดีกว่า ปล่อยให้พวกดาราอยู่ ห้องธรรมดาไปละกัน ฮิฮิ”
       คัพเค้กสะใจอย่างแรง พักตร์วิมลได้แต่ยืนอึ้งอยู่กับที่
       “วีไอพี นังกรรมกร ทำไมมันได้ไปห้องวีไอพี อ๊ายย”
       คนในห้องหันมามองกันอย่างงงๆ สีหน้าของพักตร์วิมลฉายแววแค้นระคนริษยามาก
       
       ความเดิมยังกรุ่นอยู่ไม่จางหาย ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ปรางทิพย์กับรัชนีเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวพอดี ปรางทิพย์มองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น พักตร์วิมลหันตัวกลับมาด้วยความหงุดหงิด แล้วก็ชะงักที่เห็นรัชนีกับปรางทิพย์ พักตร์วิมลเชิดหน้าแล้วก็เดินเข้าไปกะรับน้องอย่างเต็มที่
       “สวัสดีค่ะ คุณรัชนี”
       รัชนีกับปรางทิพย์หันมา รัชนียิ้มให้นิดๆ อย่างถือตัว ปรางทิพย์ยกมือไหว้อย่างมีมารยาท
       “สวัสดีค่ะ”
       “อุ้ยไม่ต้องไหว้หรอก เราก็รุ่นๆเดียวกัน ไม่ได้จะห่างกันมาก ตัวจริง ดูหน้าซีดกว่าในรูปนะคะ หน้าจืดแบบนี้นี่เอง ตอนถ่ายแฟชั่นถึงต้องเมคอัพหนาๆ จนจำหน้าจริงแทบไม่ได้”
       ปรางทิพย์มองอย่างงงๆ แต่ก็ยิ้มๆรับ รัชนีเชิดหน้านิดๆอย่างอึดอัด
       “แล้วนี่มีที่นั่งหรือยังคะ”
       “ยังค่ะ” รัชนีบอก
       “งั้นมานั่งข้างๆแพตก็ได้นะคะ เดี๋ยวให้เด็กหาเก้าอี้มาให้ พอช่างประจำตัว แพตแต่งให้แพตเรียบร้อยแล้ว จะได้ให้เค้าแต่งให้ต่อ ใช้ของต่อจากแพต คงไม่ถือนะคะ”
       พักตร์วิมลพูดเหมือนจะดีแต่แอบข่มในที
       รัชนีเชิดหน้า ไม่ต่อปากต่อคำ ปรางทิพย์งงๆ แต่พอรู้ว่าพักตร์วิมลไม่หวังดีแน่ ทันใดนั้นทีมงานอีกคนก็เดินมา
       “คุณปรางทิพย์คะ มาถึงนานหรือยังคะเนี่ย ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้รีบมาต้อนรับ เดี๋ยวขอเชิญคุณปรางทิพย์ทางนี้เลยนะคะ”
       “เดี๋ยว จะพากันไปไหน” พักตร์วิมลถาม
       “ไปห้องวีไอพีค่ะ คุณภคพงษ์จัดห้องวีไอพีไว้ให้คุณปรางทิพย์ค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ เชิญทางนี้เลยค่ะ”
       พักตร์วิมลหน้าเหวอ ทีมงานเดินนำพาปรางทิพย์ และรัชนีไป ปรางทิพย์แอบอมยิ้มอย่างสะใจ พักตร์วิมลเห็นแล้วก็กรี๊ดออกมา
       “อ๊ายย”
       คนในห้องแต่งตัวหันมามองอย่างสะใจเป็นที่สุด พักตร์วิมลต้องรีบเก๊กหน้านิ่งๆ เป็นนางเอกเหมือนเดิม แต่กัดฟันกรอด
       “ทำไมนังสองคนนี้มันถึงได้แต่งตัวในห้องวีไอพี แล้วทำไมฉันต้องมาแต่งตัวในคอกหมูนี่ด้วย มันสองคนมันพิเศษกว่าฉันยังไง”
       พักตร์วิมลแค้นใจสุดขีด
       
       ประตูห้องวีไอพีถูกเปิดออก ภายในห้องมีแจกันดอกไม้ ชุดชา กาแฟ ขนม ผลไม้และของว่างวางไว้อย่างดี แหม่มเดินนำเข้ามา รสาและคัพเค้กที่เดินตามมาติดๆ รสามองไปรอบๆอย่างพิจารณา แต่คัพเค้กตาโตวาวด้วยความตื่นเต้น
       “เชิญคุณรสาตามสบายนะคะ เดี๋ยวแหม่มจะไปตามช่างแต่งหน้าช่างทำผมมาให้ เครื่องดื่ม อาหาร ทุกอย่างทานได้ตามสบาย ห้องน้ำอยู่ทางโน้นค่ะ ตามสบายนะคะ”
       แหม่มพูดจบก็เดินออกไป คัพเค้กกับรสายิ้มส่งอย่างเรียบร้อย พอประตูปิดลงปุ๊บ คัพเค้กก็ร้องออกมาด้วย
       ความตื่นเต้น
       “ว้าว เริ่ดอ่ะ พี่รสได้เป็นนางแบบวีไอพีของคุณภคพงษ์ มีห้องส่วนตัวด้วยอ่ะ ไฮโซที่สุด”
       คัพเค้กพูดเสร็จก็เดินกินโน่นนี่ด้วยความสนุกสนาน รสามองไปรอบๆแล้วอมยิ้ม อารมณ์เผลอเพริศไปกับความพิเศษที่ได้รับ รสามองไปที่ช่อดอกไม้ที่วางอยู่พลางหยิบการ์ดขึ้นมาอ่าน การ์ดเล็กๆเขียนไว้ว่า “สำหรับรสา....ภคพงษ์” รสายิ้มมีความสุข
       
       การ์ดอีกใบในมือรัชนี “สำหรับน้องปราง... พี่ภัค”
       รัชนีเชิดหน้านิ่งมองด้วยความไม่พอใจแล้วก็แอบดึงการ์ดออกจากดอกไม้แล้วก็ขยำๆ ใส่กระเป๋า
       ปรางทิพย์เดินพุ่งเข้ามาหารัชนีด้วยความตื่นเต้น
       “พี่ภัคน่ารักที่สุดเลยนะคะคุณแม่ จัดห้องพิเศษให้ปรางด้วย ขนาดยัยดาราคนนั้นยังไม่ได้เลย”
       รัชนีหันมาปราม
       “ปรางอย่าพูดแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นนะลูก ไม่น่ารักเลย”
       ปรางทิพย์หน้าจ๋อยนิดๆแล้วบอก
       “ขอโทษค่ะ ปรางแค่หมั่นไส้นิดหน่อย”
       ปรางทิพย์เหลือบไปเห็นดอกไม้พอดี
       “ดอกไม้ของปรางหรือเปล่าคะ เอ มีการ์ดติดอยู่เปล่านะ”
       รัชนีดึงดอกไม้กลับทันทีพลางว่า
       “แม่ว่าปรางเตรียมตัวแต่งหน้า ทำผมดีกว่านะลูก”
       เจ้าหน้าที่เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับช่าง
       “ช่างมาพอดี”
       ปรางทิพย์หันไป
       “เชิญน้องปรางเริ่มแต่งหน้า ทำผมได้เลยค่ะ”
       
       ปรางทิพย์ยิ้มอย่างตื่นเต้น

ตะวันทอแสง ตอนที่ 9
        ในเวลาเดียวกัน ต่างกันตรงสถานที่ ปรางทิพย์เริ่มแต่งหน้าทำผม รสาเริ่มแต่งหน้าทำผมเหมือนกัน ส่วนพักตร์วิมลแต่งหน้าอยู่ที่เดิมด้วยความหงุดหงิด ช่างจะทำอะไรก็ดูจะขัดใจไม่เข้าตาไปหมด
       
       “โอ้ย ปัดแก้มให้มันเบาๆหน่อยสิ ฉันเจ็บ”
       นางแบบคนอื่นก็เริ่มแต่งหน้าทำผมกันอย่างมืออาชีพ บรรยากาศดูคึกคักจริงจัง
       การแต่งหน้าทำผมเริ่มจะสำเร็จเสร็จสิ้น รสาสวยคม ปรางทิพย์สวยใส รัชนีมองปรางทิพย์ด้วยความเป็นห่วง
       เจ้าหน้าที่หันมาพูดกับรัชนี
       “น้องปรางหน้าสวยมากนะคะ แต่งไม่เยอะ ก็สวยใสปิ้งวิ้งมาแต่ไกล”
       รัชนียิ้มนิดๆ อย่างมีมารยาท เจ้าหน้าที่พูดต่อ
       “พอแต่งหน้าทำผมก็เปลี่ยนชุดเลยนะคะ เครื่องเพชรกำลังเดินทางมาแล้วค่ะ คุณภคพงษ์คุมมาเองเลยนะคะ”
       ปรางทิพย์แอบตื่นเต้นนิดๆ ตอนได้ยินชื่อภคพงษ์ ปรางทิพย์มองตัวเองในกระจกพลางแอบคิดว่า ถ้าภคพงษ์เห็นเธอแบบนี้จะเป็นยังไงนะ จะชอบหรือเปล่า
       รัชนีเห็นอาการของลูกสาวก็พอจะเดาออก รัชนีหวาดหวั่นในใจอย่างแรง
       
       ภคพงษ์เดินเข้ามาพร้อมกับทีมบอดี้การ์ดและพนักงานถือกระเป๋าเครื่องเพชรมาเป็นแถวดูอลังการ พนักงานเปิดประตูเตรียมต้อนรับกันเป็นทาง
       ด้านในห้องแต่งตัว ประตูเปิดออก ทีมงานเดินนำเข้ามา บอดี้การ์ดและพนักงานถือกระเป๋าเครื่องเพชรเดิน
       เข้ามาที่โต๊ะสำหรับวางเครื่องเพชร กระเป๋าถูกวางลงและเปิดออกทีละใบ เผยให้ห็นเครื่องเพชรที่อยู่ในกระเป๋า นางแบบ ทีมงาน ที่ยืนอยู่แถวนั้นต่างมองด้วยความสนใจ
       พักตร์วิมลแหวกคนออกมา พอเห็นเครื่องเพชรก็ตาวาว รีบหันมาถามทีมงาน
       “เมื่อกี้บอกว่าภัคคุมเครื่องเพชรมาไม่ใช่เหรอ แล้วนี่ภัคอยู่ไหน”
       พักตร์วิมลถามด้วยความอยากรู้
       
       เมื่อผ้าม่านถูกเปิดออก รสายืนอยู่ในชุดราตรีสีขาวหรู หน้า ผม เป๊ะ สวยคม สง่า แปลกตา น่าตื่นตะลึง คัพเค้กและแหม่มถึงกับตะลึง
       “พี่รสงามมาก”
       “นี่ยังไม่มีเครื่องเพชรนะคะเนี่ย” แหม่มบอก
       “แล้วเครื่องเพชรเมื่อไหร่จะมาคะ คัพเค้กอยากจะเห็นเป็นบุญตาสักครั้ง”
       “มาแล้วค่ะ คุณภคพงษ์กำลังเอามาให้คุณรสาด้วยตัวเองค่ะ”
       “ว้าว” คัพเค้กร้องอย่างลืมตัว
       รสาทำนิ่งแต่ในใจก็แอบตื่นเต้น
       ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น รสาใจเต้นตูมตามขึ้นมาอย่างแรง
       
       ประตูห้องถูกเปิดออก ภคพงษ์ยืนอยู่หลังประตูพร้อมกับกล่องเครื่องเพชร ภคพงษ์ยิ้มนิดๆ เสียง
       ปรางทิพย์ก็ดังเข้ามา
       “พี่ภัค”
       ปรางทิพย์ในชุดราตรีหรูสีน้ำเงินเข้ม สวย สง่า น่ารัก ขับผิวขาวให้ผ่องเด่น รีบลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้แต่งหน้า รัชนีนั่งอยู่ไม่ไกลลุกขึ้นเหมือนจะแทรกยั้งอารมณ์ตื่นเต้นดีใจของปรางทิพย์
       “ปราง ลุกเบาๆลูก เดี๋ยวชุดของพี่เค้ายับหมด”
       ภคพงษ์ปรายตามามองรัชนีอย่างรู้ทัน ปรางทิพย์รู้ตัว หันมาก้มหัวขอโทษเจ้าหน้าที่ที่นั่งดูแลอยู่
       “ขอโทษนะคะ...พี่ภัคสวัสดีค่ะ”
       ภคพงษ์ยิ้มรับ ก่อนจะหันมาทางยกมือไหว้รัชนี
       “สวัสดีครับ..คุณรัชนี”
       รัชนีรับไหว้ทักทายตามมารยาท
       “สวัสดีค่ะ ขอบคุณนะคะที่จัดห้องพิเศษไว้ให้ปราง”
       “ไม่เป็นไรครับ สำหรับน้องปราง แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ”
       ปรางทิพย์ยิ้มภูมิใจ ขณะที่รัชนีเชิดหน้าไปกับคำพูดของภคพงษ์ ภคพงษ์พยักหน้าให้เจ้าหน้าที่คนอื่นออกไปก่อน ทุกคนเดินออกไป เหลือกันอยู่ 3 คนในห้อง ภคพงษ์เริ่มสงครามทันที
       ภคพงษ์หันมาทางปรางทิพย์
       “น้องปรางสวยมากครับ พี่เกือบจำไม่ได้”
       ปรางทิพย์ยิ้มอย่างมีความสุข
       “ขอบคุณค่ะ”
       รัชนีมองหน้าปรางทิพย์ที่มีความสุขแล้วเจ็บแปล๊บอยู่ในใจ
       “พี่เตรียมเครื่องเพชรชุดพิเศษไว้ให้น้องปราง นี่ครับ”
       ภคพงษ์เปิดกล่องออกมา เผยเครื่องเพชรสีน้ำเงินสวย งดงามอยู่ในกล่อง ปรางทิพย์ตื่นเต้นทันที
       “สวยจังเลยค่ะ”
       “พี่ใส่ให้นะ”
       ปรางทิพย์ยิ้มเขิน ภคพงษ์ค่อยๆ คว้าเครื่องเพชรอย่างจงใจพลางมองหน้าท้าทายรัชนีไปด้วย พอตั้งท่าจะสวมให้ รัชนีลุกพรวดเดินเข้ามาแทรก แล้วก็หยิบเครื่องเพชรไป
       “ดิฉันใส่ให้เองค่ะ คุณภคพงษ์คงจะงานยุ่ง เชิญไปเตรียมงานต่อเถอะค่ะ ทางนี้ดิฉันจัดการเอง”
       ภคพงษ์มองหน้ารัชนีอย่างรู้ทัน และรู้สึกสนุกในเกมนี้มาก รัชนียิ้มเนียน เหมือนไม่ได้คิดอะไร ปรางทิพย์ทำหน้าไม่ถูก
       “พี่ออกไปรอดูที่หน้าเวทีนะครับ”
       “ค่ะ ปรางจะทำให้เต็มที่ และทำอย่างดีที่สุดค่ะ”
       “ขอบคุณครับ”
       ภคพงษ์หันมายิ้มร้ายให้รัชนีอย่างตั้งใจจะประชด ก่อนจะเดินออกไปอย่างชิลๆ อย่างสะใจ
       ปรางทิพย์ยิ้มร่าเริง มีความสุข รัชนียืนตัวสั่นด้วยความกลัวที่อยู่ในใจลึกๆ
       
       ภาพตรงหน้าทำให้ใจเธอสะท้านไปทั้งร่าง

ตะวันทอแสง ตอนที่ 9
        ที่แท้... เสียงเคาะประตูห้องแต่งตัวของรสา คือ ชีวิน
       
       ภายในห้องแต่งตัวรสา ถุงอาหารว่าง จำพวกแซนด์วิช เค้กผลไม้ที่ชีวินถืออยู่ในมือถูกวางไว้ตรงกลางโต๊ะนั่งเล่นในห้องวีไอพีของรสา ชีวินนั่งหน้าแป้น ยิ้ม ตื่นเต้น
       “รสสวยจัง”
       รสายิ้มรับนิดๆ ในใจแอบแป้วที่ไม่ใช่ภคพงษ์
       “นี่ขนาดยังไม่ครบชุดนะ” คัพเค้กบอก
       “ขาดอะไร” ชีวินถาม
       “เครื่องเพชรชุดพิเศษที่ออกแบบโดยคุณภคพงษ์ ตอนที่พี่วินเคาะประตู คัพเค้กยังนึกว่าเป็นคุณภัคมาพร้อมเครื่องเพชรซะอีก” ชีวินแอบชักสีหน้าอย่างเซ็งๆ
       “รสผิดหวังหรือเปล่าที่เป็นวินไม่ใช่อีกคน”
       คัพเค้กแอบมองเหล่ชีวินอย่างรู้ทัน รสาตอบยิ้มๆ
       “รสจะต้องผิดหวังทำไม ก็วินมาพร้อมกับขนมร้านโปรดรส คนเห็นแก่กินอย่างเราไม่มีทางผิดหวังหรอก”
       ชีวินยิ้มกว้าง
       “ดี งั้นก็กินให้หมดนี่เลยนะ”
       “จะกินได้ไง ปากแดงขนาดนี้ กินตอนนี้ก็กินลิปสติกเข้าไปด้วย พี่ช่างแต่งหน้ามาเห็นปากซีด ต้องโดนดุแน่ๆ”
       “ก็กินแบบไม่ให้โดนลิปสติกสิ แบบนี้ไง คัพเค้กสาธิต” ชีวินพูดพลางหันไปหาคัพเค้ก
       “ได้ค่ะ พี่รสดูให้ดีนะคะ เราต้องเจ่อปากแบบนี้”
       คัพเค้กทำปากเจ่อๆ ริมฝีปากเผยอออกอย่างกว้างมาก แล้วก็ทำมือให้ชีวินป้อนเค้ก ชีวินรีบตักเค้กเข้าปากคัพเค้ก คัพเค้กใช้ฟันงับและเคี้ยวกลืนอย่างน่าเกลียดมาก รสาถึงกับขำคิกคัก
       “ฮ่าๆๆน่าเกลียดอ่ะ นี่รสต้องทำท่านี้จริงๆเหรอ”
       “จริงๆ อร่อยนะ มาเดี๋ยววินป้อนให้ ทำปากเหมือนที่คัพเค้กทำเมื่อกี้รับรองว่าไม่เลอะเทอะ ปากยังแดงเหมือนเดิม มา..อั้ม”
       “อ้ำก็อ้ำ”
       รสาทำปากเจ่อ อ้าริมฝีปากออกอย่างกว้าง ชีวินกับคัพเค้กรวมทั้งรสาเองต่างขำกันกลิ้ง
       “น่าเกลียดกว่าคัพเค้กอีก”
       รสารีบหุบปากถาม
       “ว้าย จริงอ่ะ”
       “ล้อเล่น ยังไงรสก็สวยที่สุดอยู่แล้ว”
       รสาอึ้ง คัพเค้กคิกคัก ชีวินรีบเปลี่ยนเรื่อง
       “อ่ะๆๆ อ้าปาก ไม่ต้องกว้างมาก”
       รสาอ้าปากน้อยๆ ชีวินป้อน
       “อ้ำ”
       ทันใดนั้นประตูห้องแต่งตัวก็ถูกเปิดออก...ภคพงษ์เดินเข้ามาเห็นพอดี ภคพงษ์ชะงักกึก รสายังอ้าปากค้าง แต่ตาหันมาทางภคพงษ์
       ชีวินกำลังป้อนเห็นอาการของรสาก็หันตาม เห็นภคพงษ์ยืนอยู่ สามคนมองหน้ากัน
       คัพเค้กพูดออกมาเบาๆ อึ้งในความหล่อของภคพงษ์
       “ว้าว”
       ภคพงษ์ชักสีหน้าไม่พอใจกับภาพที่เห็น
       “ขอเชิญพวกคุณออกไปสักครู่ ผมมีธุระต้องคุยกับรสา”
       ภคพงษ์ออกคำสั่ง ในใจแอบหึงโดยไม่รู้ตัว ชีวินและคัพเค้กเดินออกมานอกห้อง ปิดประตูลง
       “ว้าว หล่ออ่ะ”
       คัพเค้กยังเพ้ออยู่ ชีวินส่ายหน้าแล้วก็มองเข้าไปในห้องด้วยความเป็นห่วงรสา
       
       ภายในห้องแต่งตัว รสายืนทำตัวไม่ถูกว่าควรจะดีใจ โกรธ หรือตื่นเต้น รสาวางหน้าเฉยๆ ภคพงษ์ยืนอยู่อีกมุม มองรสาที่ยืนอยู่ ด้วยแววตาชื่นชม
       “คุณแต่งตัวแบบนี้ก็ดูดีไปอีกแบบ”
       รสากรอกตาอย่างงงๆแล้วถาม
       “คำชมใช่มั้ยคะ”
       ภคพงษ์ยิ้มขำๆ
       “ชมสิ และจะยิ่งดูดีมากขึ้น”
       ภคพงษ์เดินมาด้านหลังรสา พร้อมกับค่อยๆ หยิบเครื่องเพชรออกมาจากกล่อง และวางทาบลงที่คอรสาอย่าง
       แผ่วเบา ภคพงษ์ใส่สร้อยให้รสาอย่างอ่อนโยน รสายืนนิ่ง ใจเต้น จากนั้นก็หยิบตุ้มหูมาใส่ให้อย่างระมัดระวัง รสาสะดุ้งนิดๆ
       รสาอึ้งเหมือนโดนมนต์สะกด ภคพงษ์ใส่ตุ้มหูให้ทีละข้างในระยะประชิด รสาแอบตื่นเต้น ยืนตัวเกร็งใจเต้น
       โครมคราม
       ภคพงษ์ค่อยๆจับมือรสาขึ้นมา รสาสะดุ้ง จะดึงมือกลับ ภคพงษ์ดึงมือไว้และบรรจงสวมแหวนที่เข้ากับชุดอย่าง
       แผ่วเบา พร้อมกับมองหน้ารสาไปด้วย รสาหลบไม่กล้าสบตา ภคพงษ์ยิ้มกับอาการเขินอายที่เป็นธรรมชาติของรสา ภคพงษ์ใส่แหวนเสร็จแล้วก็หันรสามาที่กระจก
       รสาเห็นชุดเครื่องเพชรแล้วถึงกับตะลึง
       “สวยมากเลยค่ะ”
       ภคพงษ์พูดพร้อมกับพูดคล้ายกระซิบที่ข้างหู
       “คุณเป็นแรงบันดาลใจให้ผมออกแบบเครื่องเพชรชุดนี้”
       รสาหันขวับมาทางภคพงษ์อย่างไม่แน่ใจ
       “ฉัน”
       “ใช่ ปกติผมจะได้แรงบันดาลใจมาจากสิ่งรอบตัว จากการเดินทาง จากหนังสือ จากเพลง แต่คุณ เป็นผู้หญิงคนแรกที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผม ถ้าคุณคิดว่ามันสวย ก็เป็นเพราะคุณ”
       รสาอึ้งไป ใจฟูฟ่อง เคลิบเคลิ้ม ก่อนจะใช้สติน้อยนิดดึงตัวเองกลับมา รสารีบเปลี่ยนเรื่องทันที
       “ฉันรู้มาว่าคุณให้ฉันเดินเป็นคนสุดท้าย ทำไมไม่ให้คนที่เค้าเป็นมืออาชีพกว่าฉันเป็นคนปิดงาน ถ้าเกิดฉันทำอะไรพลาดขึ้นมางานคุณจะเสียหาย”
       “ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ ต่อให้คุณทำผิดพลาดจนงานทั้งงานพังผมก็ไม่โกรธ ขอแค่อย่างเดียว ถ้าผมทำผิดขึ้นมาบ้าง ขอให้คุณอภัยให้ผม เท่านั้นก็พอ”
       ภคพงษ์พูดแฝงไว้ด้วยความกังวลใจลึกๆ เหมือนอยากจะบอกอะไรบางอย่าง รสาฟังแล้วก็งง ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ
       
       ปรางทิพย์ยืนอยู่หน้ากระจกมองเครื่องเพชรที่อยู่บนคอ ตุ้มหู และที่รัดต้นแขนด้วยความพอใจ รัชนีเดินเข้ามาในกระจก
       “งานคงใกล้จะเริ่มแล้ว พร้อมหรือยังลูก”
       “พร้อมค่ะ คุณแม่”
       ทันใดนั้นประตูก็เปิดเข้ามา เจ้าหน้าที่โผล่หน้ามาเรียก
       “คุณปรางทิพย์เชิญเตรียมตัวที่หลังเวทีเลยค่ะ”
       ปรางทิพย์รับคำแล้วหันมาทางรัชนี
       “ค่ะ แล้วเจอกันค่ะคุณแม่”
       รัชนียิ้มรับ ปรางทิพย์เดินออกไป รัชนีหุบยิ้มมองตามไปด้วยความเป็นห่วง
       
       ชีวินถามรสาด้วยความเป็นห่วง
       “เค้ามาพูดอะไรกับรส”
       รสายืนขยับชุดอยู่ คัพเค้กใช้มือถือถ่ายรูปเครื่องเพชรอย่างเมามัน
       “ก็พูดเรื่องงาน” รสาพูดอ้อมแอ้ม
       “เรื่องงาน ตอนนี้เนี่ยนะ”
       “รสหมายถึง เค้าพูดถึงเรื่องงานออกแบบเครื่องเพชรชุดนี้น่ะ”
       เจ้าหน้าที่เปิดประตูเข้ามา
       “เชิญคุณรสาเตรียมตัวด้านนอกเลยค่ะ โชว์จะเริ่มแล้วค่ะ”
       “ค่ะ”
       รสาหันมาทางชีวินกับคัพเค้ก
       “ไว้ค่อยคุยกันนะ...เจอกันจ้ะ”
       รสารีบเดินออกไป คัพเค้กตามถ่ายรูปจนวินาทีสุดท้าย
       “พี่รสเดินเบาๆ ระวังเพชรร่วง โอ้ย โค-ตะ-ระ เพชร จริงจริ๊ง”
       คัพเค้กปลาบปลื้มชื่นชมอย่างแรง ผิดกับชีวินที่มองตามไปด้วยความกังวล
       
       ยินเสียงเพลงจังหวะเร้าใจ กระหึ่มขึ้นดังไปทั่วบริเวณ

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ตะวันทอแสง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
ตะวันทอแสง ตอนที่ 14
ตะวันทอแสง ตอนที่ 13
ตะวันทอแสง ตอนที่ 12
ตะวันทอแสง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 83 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 74 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 9 คน
10 %
ความคิดเห็นที่ 23 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้เป็นแฟนกันจัง เหมาะดี 555
**
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารรสาจังTT เบื่อปรางทิพย์!!!
^^
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทุ่มแปดนาทีแล้ว ยังไม่มาอีกอ่ะ แต่ก็นะ ยังคงรอ ร๊อ รอ ต่อไปอย่างทรนง
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
6 โมง แล้วค่ะ
รออ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ค่อยชอบปรางทิพย์ สักเท่าไร หน้าบานๆอะ
555+
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +56 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผู้ชายอย่างภคพงษ์มีแต่ในความฟฝัน ในความจริง โน่น..ไอ้วาริช โน่น...
rose
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบโดม
womanwork37 สมาชิก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อคืนได้ดูละครตอนที่ภัคพงค์เจอแม่ครั้งแรก(หลังจากไม่เจอกันนาน)รัชนีขอคุยส่วนตัวนอกร้านอาหาร..สายตาที่ภัคพงค์มองแม่ตัวเอง"น่าสงสารมากเหมือนอ้อนวอนอะไรบางอย่าง..โดมเล่นฉากนี้โดนจริงๆครับ ผมยกนิ้วให้"สำหรับคนที่ไม่ค่อยได้แสดงหนังเป็นประจำ"คุณเป็นคนตาเศร้าดีครับ.ถ้าได้แสดงเรื่องคู่กรรมเป็นโกโบริจะเวิร์คมาก..ส่วนนางเอกคนนี้ก็น่ารัก"ภัคพงค์อย่าบรดปากมากไปล่ะกัน..เดี๋ยวเจ่อเกินงาม(สมัยนี้นางเอกชอบไปศัลยกรรม.คุณอย่าไปทำเลยน่ะครับ น่ารักแค่นี้ก็พอแล้วใสๆบริสุทธิ์ๆ
กระพงแดงพี่ชายภัคพงค์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช้ามากเลย ลุ้นทุกตอนเลยอ่ะ
vimzaa@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมต้องปล่อยให้จิ้นเก้อด้วยอ่ะ จะลงแดงแล้วคร่า
รักเว่อร์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นแฟนกันไปเลยเวิร์กสุดๆ
ข๋งเบ้ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปกติลงวันละสามเวลา. ทำไมวันนี้ลงสองเวลาล่ะค่ะ.
?????
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดราม่าแล้ว แต่ก็น่าดูอยู่เหมือนเดิม ละครเรื่องนี้พระเอกนางเอกหล่อสวยสมกันเหลือเกิน
อ่านตลอดๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้อัพเนื้อเรื่องเร็วๆๆ ค่ะ รออ่านอยู่ลุ้นมากเลย
และก็อยากให้อัพรูปใหม่ที่ไม่ซ้ำกันบ้างค่ะ ^^ง
Ploy-0-02011@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าจะเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้น้องใหม่..ทอแสงเปล่งประกาย จริงๆ
สวยมาก..ภคพงษ์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014