หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ป่านางเสือ 2

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 ตุลาคม 2555 08:51 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 11
        ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 11
       
       นินจาวิ่งตลุยผ่านแนวไม้ไปอย่างรวดเร็ว พวกมันสามคนดีดตัวผ่านแนวไม้จนกระทั่ง คนที่นำหยุด พวกมันต่างหยุดพร้อมกัน สายตาของคนนำกราดไปมาอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นมันหันขวับไปยังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกไปทางด้านข้าง มันยกมือตวัดไปข้างหน้าให้พวกมันรู้ พวกมันสองคนพยักหน้า กระชากดาบขึ้นมาแล้วเคลื่อนตัวล้อมเข้าไปที่พุ่มไม้ พอได้ระยะ พวกมันก็พรวดเข้าไป เป็นชาวบ้านนั่งหลบซุ่มกันอยู่ ต่างยกมือยอมแพ้ ทันใดนั้นเสียงแสงดังขึ้น
       
       “เฮ้ย พี่นินจา”
       นินจาหันกลับมาเห็นแสงยืนอยู่หน้าพุ่มไม้ด้านหนึ่ง คนหนึ่งตวัดดาบแล้วขยับตัวก้าวเข้าหา แสงเหนี่ยวไกเปรี้ยงๆๆ ใส่แต่มันแวบหายมายืนตรงหน้าแสงอย่างรวดเร็ว มันเงื้อดาบฟันฉับแสงยกด้ามปืนรับไว้ได้ ทันใดปืนกระบอกหนึ่งยื่น มาจากด้านหลังพุ่มไม้ที่แสงยืนอยู่เหนี่ยวไกเปรี้ยง มันกระเด็นหงายออกไปทรุดที่พื้นนิ่งสนิท ลุงเดชก้าวออกมาจากพุ่มไม้ด้านหลังยืนคู่กับแสง
       “ข้าบอกเอ็งแล้ว ว่ามันต้องแวบมาหาเอ็ง”
       นินจาสองคนที่เหลือสายตาวาวด้วยความโกรธ มันแกว่งดาบพร้อมที่จะบุก จ้องลุงเดชกับแสง นิ่งเหมือนเสือกำลังจะตะครุบเหยื่อ แสงตะโกนขึ้น
       “ทุกคนหนีไปก่อนเร็ว”
       ชาวบ้านต่างกรูวิ่งกันออกไป นินจาไม่สนชาวบ้าน มันแกว่งดาบขยับตัวเข้ามาใกล้ ลุงเดชกระซิบ
       “ระวังเว้ยไอ้แสงพวกมันชอบแวบ”
       ขาดคำลุงเดชพวกมันก็พุ่งเข้ามา ลุงเดชกับแสง เหนี่ยวไกยิงเปรี้ยงๆๆ แต่พวกมันแวบหลบหายไปจากสายตา ลุงเดชกับแสงรีบหันหลังชนกัน กราดปืนไปมา แต่แล้วร่างของพวกมันก็แวบผ่านมาเสียงดังฟึบ แสงเซที่ไหล่ซ้าย มีรอยถูกฟัน แสงตวัดปืนยิง แต่มันแวบออกไปได้ อีกคนหนึ่งแวบตรงหน้าลุงเดช ลุงเดชตวัดด้ามปืนเข้าใส่โครมมันกระเด็นออกไปแต่แล้วก็แวบกลับเข้ามาอย่างรวดเร็วมันฟันฉับเสียงดังขวับ ลุงเดชถูกฟันเข้าให้ที่ไหล่ขวา ปืนในมือหลุดจากมือ มันเงื้อดาบสูง สถานการณ์คับขัน นินจาเงื้อดาบสูงมันฟันฉับลงมา ทันใดนั้นไผ่ในชุดนางเสือแวบเข้ามาในขณะที่ดาบของมันฟันลงมาพอดี เสียงดังแคร๊งมีดสั้นของไผ่รับดาบของมันไว้พอดี
       “ผมเอง”
       นินจาคาดไม่ถึงมันตวัดดาบฟันอย่างถี่ยิบไผ่หลบแวบไปมามันแวบตาม...ลุงเดชหันไปเห็นแสงกำลังถูกนินจาอีกคนกำลังรุกไล่ฟันอย่างไม่ยั้ง ลุงเดชพุ่งตัวม้วนไปกับพื้นคว้าปืนยาวกลับขึ้นมาประทับเล็ง...นินจาฟันฉับลงมาแสงยกปืนยาวรับไว้ได้ทันท่วงทีเสียงแคร๊งดังสนั่นลุงเดชเหนี่ยวไกเปรี้ยงๆ มันกระเด็นทรุดไปที่พื้นนิ่งสนิทลุงเดชปราดไปที่แสง
       “ไอ้แสงเอ็งเป็นไง”
       แสงถอนใจเฮือก
       “ไผ่ล่ะ”
       “ตามพวกมันออกไป”
       ลุงเดชกราดสายตามอง เห็นพวกชาวบ้านต่างค่อยโผล่กันออกมา ลุงเดชกับแสงต่างยิ้มให้กัน
       
       ไผ่กับนินจาแวบโผล่มาในราวป่า ทั้งสองต่อสู้กันอย่างติดพันฟันกันหลายท่ามีตอนหนึ่งทั้งสองประทะกันสนั่น ต่างกระเด็นออกห่างกัน นินจาตวัดมือมีดสั้นเล่มเล็ก 3-4 เล่มพุ่งเข้าหา ไผ่พุ่งม้วนตัวหลบได้ทันท่วงที พอตั้งตัวได้ มันหายไปแล้ว ไผ่ยิ้มเครียด
       
       กิ่งไม้ที่คลุมรถถูกยกออกไปให้เห็นรถของลุงเดช ที่เอามาจอดหลบไว้ ลุงเดช แสง ไผ่ ชาวบ้านต่างช่วยกันยกกิ่งไม้สุม ออกจนหมด ชาวบ้านต่างมองหน้ากันยิ้มอย่างมีความหวัง...ชาวบ้านต่างขึ้นรถเรียบร้อย ลุงเดชเป็นคนขับ แสงนั่งข้างๆ ไผ่หันมาบอกยิ้มๆ
       “อย่าซิ่งมากนะครับลุง ผมจะคอยตามระวังอยู่ใกล้ๆ เผื่อว่าพวกมันอาจจะโผล่มาอีก”
       ลุงเดชหันมาเตือน
       “ระวังตัว อย่าประมาท”
       “ครับผม...เข้าเขตดอนเสือแล้วผมจะแวะไปหาน้องดาวซะหน่อย...พ่อบอกแม่ทำของโปรดผมด้วยนะครับ”
       แสงพยักหน้ายิ้ม ลุงเดชเคลื่อนรถออกไป
       
       งิ้วนั่งตรวจดูคอมพิวเตอร์ของตนอยู่ จักจั่นเดินเข้ามาพร้อมถ้วยกาแฟวางไว้ตรงหน้า งิ้วพยักหน้าขอบใจ
       “แท็งคิ่ว”
       “มีอะไรน่าสนใจมั่ง”
       “อืม นายดำรง นักธุรกิจพันล้าน ประวัติใสสะอาดไม่มีด่างพร้อย เชื่อก็บ้าแล้ว”
       “ข้อมูลไม่จริงเหรอ”
       “ขึ้นอยู่ที่ว่าใครทำข้อมูล”
       อภิชาติเดินเข้ามา จักจั่นหันไปถาม
       “ว่าไงคะ”
       “เรียบร้อย กำจรจะหาทางเข้าไปสัมภาษณ์นายดำรงให้เราจะได้คอนเฟิร์มว่านายดำรงคือนายใหญ่หรือเปล่า”
       จักจั่นยิ้มพอใจ
       “ดาหลิงเก่งอีกแล้ว”
       อภิชาติยิ้มหน้าบาน งิ้วหมั่นไส้
       “แหวะ”
       จักจั่นค้อน
       “อิจฉา...ก็โทรไปหาแฟนซิยะ”
       งิ้วยิ้มชอบใจ ต่างขำกันในที่สุด
       
       เสียงสายลมร้องก้อง บินวนอยู่เหนือโรงสี พวกมือปืนยืนหน้าโรงสีประมาณ 4-5 คน ขณะเดียวกันนั้นมีรถหรูคันหนึ่งวิ่งเข้ามาจอดทางด้านหน้า คนขับรถคันนั้นคือเสี่ยที่ก้าวลงมาจากรถเดินเข้าไปด้านใน ผู้จัดการและพวกมือปืนเดินตามเป็นพรวน 5 คน เดินตรวจข้าวอย่างพอใจ
       “พรุ่งนี้จะมีคนมารับอีกร้อยกระสอบ เตรียมไว้ให้ดี”
       ทันใดนั้นพวกมันถึงกับสะดุ้งเพราะสายฟ้ายืนอยู่ตรงหน้าของมันส่งเสียงคำรามก้อง แต่แล้วก็จางไปเป็นร่างของดาวยืนอยู่แทนที่ มือปืนตะลึง
       “นางเสือ”
       พวกมือปืนต่างกระจายกันตวัดปืนขึ้นมา ดาวตะโกนลั่น
       “จะปิดโรงสีหรือว่าจะปิดชีวิตของตัวเอง”
       เสี่ยจ้อหน้าตาไม่สู้ดี ทันใดนั้นเสียงฤทธิชัยก็ดังขึ้น
       “ผมว่าฟังไว้ดีกว่า จะได้อยู่ยืนยาว”
       พวกมันหันไปเห็นฤทธิชัยนั่งพิงกระสอบอยู่บนกระสอบข้าวเหนือหัวพวกมัน เสี่ยออกคำสั่งทันที
       “จัดการพวกมันซิวะ”
       พวกมือปืนสาดกระสุนเข้าใส่ ดาวตวัดปืนขึ้นมาสองกระบอก ยิงใส่พวกมันทรุดไปทีละคน จนในที่สุดทรุดลงไปหมด ต่างบาดเจ็บที่ไหล่ ขา เข่า ไปตามกันเหลือเสี่ยยืนตัวสั่นอยู่คนเดียว ดาวเล็งปืนไปที่มัน
       “ฉันจะให้โอกาสเสี่ยอีกครั้ง เลิกขายข้าวให้พวกคิดร้ายต่อบ้านเมืองซะ”
       “เรื่องอะไรจะเลิก...กูจะขาย กูจะขายข้าวให้พวกมัน เอ็งจะทำไม”
       ฤทธิชัยยิ้มเหี้ยม
       “เป็นคำตอบที่ผิด และเป็นคำตอบสุดท้าย”
       
       เสียงปืนดังเปรี้ยง ร่างของเสี่ยล้มลงที่พื้นโครม

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 11
         
       ดำรงนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ พนักงานสาวเข้ามารายงาน
        
       “คุณกำจร นักข่าวมาแล้วค่ะ”
       ดำรงพยักหน้า
       
       ในห้องประชุม...กำจรติดไมค์จิ๋วไว้ที่เสื้อของดำรง คู่กับสายตรวจจับสัญญาณอีกหนึ่งเส้น
       “ผมติดไมค์สองตัว ไว้กันเหนียวน่ะครับ”
       “อืม”
       “เคยสัมภาษณ์ คุณฮาลารี่ คลินตั้น กลับไปถึงสตู ไมค์เสียไม่มีเสียงเลยครับ เซ็งสุดๆ”
       “ตามสบายครับ”
       กำจรยิ้มอย่างพอใจ
       
       งิ้ว อภิชาติ จักจั่น มองภาพดำรงที่อยู่ในจอทีวี โดยมีกำจรกำลังสัมภาษณ์
       “คุณดำรงเคยเป็นศัตรูกับอินเตอร์บิส แต่ทำไมถึงจัดงานเลี้ยงฉลองการได้สัมปทานให้อินเตอร์บิส”
       ดำรงยิ้ม
       “นักธุรกิจไม่มีมิตรและศัตรูที่ถาวรหรอกครับ”
       “พวกไหนครับ ที่ไปก่อกวนในวันงาน”
       “คงเป็นพวกคู่แข่งบริษัทอื่นมากกว่า”
       อภิชาติยิ้มบางๆ
       “ดี พวกมันไม่ได้สงสัยเรา”
       งิ้วสงสัย
       “นาคีน่าจะจำพวกเราได้ ทำไมไม่บอกพวกมัน”
       “ผมว่านาคีถูกอาจารย์อาคมนั่นบังคับจนอาจกลายเป็นแค้นพวกมันแล้วก็ได้”
       อภิชาติออกความเห็น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเขารับสาย
       “ว่าไงเพื่อน...ขอบใจ”
       อภิชาติวางสาย
       “กำจรบอกว่าจับสัญญาณแบตเตอร์รี่หัวใจได้”
       จักจั่นพอใจ
       “เยส”
       งิ้วชะงัก
       “นายดำรงคือนายใหญ่”
       อภิชาติหน้านิ่ง
       “ณ เวลานี้ ใช่”
       
       ลุงเดชขับรถเข้ามาในราวป่าบริเวณบ้านสมพร ทั้งหมดลงจากรถ ลุงเดชเดินนำไป
       “ตามข้ามา”
       ทุกคนเดินตามลุงเดชกับแสงเข้าไป...สมาชิกโจรคนหนึ่งเห็นรีบวิ่งไปหาสมพรที่ลานบ้าน
       “แม่สมพร ลุงเดชกับพี่แสงกลับมาแล้ว”
       สมพร เดินออกมายิ้มตื่นเต้นเมื่อเห็นแสงเดินเข้ามา สมพรรีบเดินเข้าไปหาแสงที่
       รีบเดินเข้ามากอดภรรยาใว้ในวงแขน สมพรเห็นแผลที่ไหล่ของแสง รีบถอยห่างตรวจดู
       “พี่แสงเจ็บนี่”
       “ฉันไม่เป็นไรหรอก นิดหน่อย”
       สมพรตรวจดูอย่างเป็นห่วง แสงรีบเปลี่ยนเรื่อง
       “เอ้อ ไผ่บอกว่าช่วยทำของโปรดให้มันกินหน่อย”
       ทันใดนั้นเสียงลุงเดชดังขึ้น
       “ไอ้แสงมันสำออยอะไรอีกล่ะ”
       ทั้งสองหันไปเห็นลุงเดชยืนอยู่ ด้านหลังมีพวกชาวบ้านยืนอยู่ทางด้านหลัง สมพรยิ้มให้ลุงเดช
       “เฮ้อ ดีใจที่ลุงเดชปลอดภัยจ้ะ”
       “มีพวกชาวบ้านหนีพวกมันติดมาด้วย ฉันว่าจะให้พักที่นี่ก่อนแล้วค่อยขยับขยายที่หลัง”
       ขณะเดียวกันนั้นเสียงเด็กๆดังเข้ามา
       “แม่สมพร”
       ทั้งหมดหันไปเห็นเม่งจูกับอาตงเดินงัวเงียขยี้ตาออกมา สมพรยิ้มๆ
       “เด็กๆตื่นพอดี”
       เม่งจูกับอาตงเดินเซไปมาเพราะเพิ่งตื่นเข้ามาหาสมพร แสงอุ้มอาตงขึ้นมา
       “ไงอาตง วันนี้ปราบนินจาไปกี่คน”
       “สิบคนคับ”
       แสงยิ้มเอามือยีหัวอาตง
       “เก่งมาก”
       ทันใดนั้นแม่เด็กทั้งสองก็ส่งเสียงเรียก
       “อาตง เม่งจู”
       เด็กทั้งสองหันไปเห็นพ่อกับแม่ยืนอยู่กับพวกชาวบ้าน
       “แม่ พ่อ”
       อาตงขยับตัวแสงปล่อยลงกับพื้นอาตงวิ่งไปหา พ่อกับแม่เช่นเดียวกับ เม่งจู พ่อแม่ลูกกอดกันกลมร้องให้น้ำตาคลอ ลุงเดช แสง สมพรต่างมองอย่างคาดไม่ถึง
       
       ดาว อยู่ในชุดพร้อมลุย ตรวจความเรียบร้อยของปืนทันใดนั้นดาวตวัดปืนไปทางหน้าประตูบ้านแต่แล้ว เห็นเงาแวบ เข้ามาทางหน้าต่างทางด้านหลังของดาวร่างของไผ่ปรากฏขึ้น ดาวหันมายิ้มให้ตวัดปืน
       “แผนโห่ซ้ายบุกขวา ยอดมากพี่ไผ่”
       ไผ่ยิ้ม
       
       “นานๆเจอที ต้องโชว์ฟอร์มหน่อย”

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 11
         
       ฤทธิชัยก้าวเข้ามาในห้องในชุดพร้อมลุยเช่นกัน
        
       “ใครโชว์ฟอร์มใครกันครับ”
       ทั้งหมดต่างยิ้มให้กัน ดาวหันมาถามไผ่
       “เหตุการณ์ทางชายแดนเป็นยังไงบ้าง”
       “ผมคิดว่ามันมีแผนการใหญ่กว่าที่เราคิด”
       ดาวกับฤทธิชัยต่างมองหน้ากัน ก่อนจะหันมาจ้องไผ่อย่างตั้งใจฟัง
       “พวกมันให้ชาวบ้านสร้างค่ายอย่างรีบเร่ง ดูเหมือนว่าจะเตรียมพร้อมสำหรับอะไรบางอย่าง”
       ทุกคนต่างมองหน้ากันครุ่นคิด อึดใจหนึ่งดาวเอ่ยขึ้น
       “รัฐมนตรีกลาโหมและ ผ.บ. สามเหล่าทัพถูกทำร้ายในระหว่างการเดินทางไปประชุมเรื่องการซ้อมรบไทยอมริกันกับศพของพวกรองรัฐมนตรีที่พี่ไผ่ไปพบ โดยไม่มีรายงานไม่มีข่าวซึ่งแปลว่าพวกมันส่งคนของมันเข้าไปแทนเรียบร้อย”
       “บวกลบคูณหารแล้ว เด็ก ป. 4 ก็ต้องรู้ว่าพวกมันต้องปล้นอาวุธในการซ้อมรบคราวนี้อย่างแน่นอน”
       ฤทธิชัยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดสาย
       “ชาติ...ช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับการซ้อมรถ ไทย-อเมริกันให้หน่อยเพื่อน...ขอบใจมาก...ว่ามา...นายแน่ใจเหรอ”
       ฤทธิชัยวางสาย
       “มีหลักฐานน่าเชื่อถือว่านายดำรง อาจเป็นนายใหญ่ของมัน”
       “เราเฉยไม่ได้แล้ว...ดาวกับคุณหนึ่งจะออกไปปิดค่ายก่อกวนพวกมัน”
       ไผ่แย้ง
       “แต่พวกมันได้สัมปทานถูกต้องไม่ใช่เหรอครับ”
       ฤทธิชัยหน้าเครียด
       “สัมปทานถูกต้องที่มีลับลมคมนัย ทำให้บ้านเมืองเสียหาย”
       ดาวหน้าตามุ่งมั่น
       “เราปล่อยไว้ไม่ได้ ไม่ต้องห่วงเราไม่ทำร้ายเจ้าหน้าที่กับชาวบ้านนอกจากว่าจะช่วยไม่ได้”
       ไผ่ยิ้ม
       “ดีครับ ผมจะไปหาแม่สมพรดูพ่อแสงกับลุงเดชซะหน่อย”
       “ดาวฝากพี่ไผ่ดูค่ายอาสากับสถานีอนามัยด้วยนะจ๊ะ”
       “ได้เลย”
       ไผ่ดีดตัวออกไป ดาวกับฤทธิชัยมองหน้ากันแล้วขึ้นรถจิ๊ปขับออกไป
       
       วิวัฒน์คุยโทรศัพท์กับโจอยู่ในโรงเลื่อย
       “หลังจากนางเสือโผล่มาวันนั้น ไม่มีเจ้าหน้าที่ยุ่งกับค่ายอาสาแล้วก็ชาวบ้านอีกเลยครับ ผมว่าเราน่าจะให้พวกกองกำลังรับจ้างจัดการจะดีกว่า”
       “พวกมือปืนทางชายแดนล่ะ เอามาช่วยได้หรือเปล่า”
       “ยากครับ งานใหญ่กำลังใกล้เข้ามาแล้ว”
       “งั้นก็ติดต่อกองกำลังรับจ้างเข้ามาได้เลยเอาเงินฟาดหัวให้พวกมันตายแทนพวกเรางานเสร็จแล้วก็ไล่มันออกไป”
       “ได้ครับ แต่ต้องใช้เงินอย่างน้อย 100 ล้านขึ้นไป”
       “แค่เศษเงิน ผมจะรีบส่งเงินไปให้” โจบอกทันที
       
       สัตยานั่งกินกาแฟอยู่บนเก้าอี้ในเต็นท์ มีมือปืนรอบด้าน
       “เกณฑ์พวกชาวบ้านไปถึงไหนแล้ว”
       “เราได้มาร่วม 50 คนแล้วครับ”
       “บอกพวกมันให้เกณฑ์เพิ่มมาอีก”
       มือปืนออกไป เสียงวิทยุดังขึ้น มือปืนรับสายแล้วส่งให้สัตยา
       “ว่าไงคุณโจ ยังอยู่สบายดี”
       “ยังไม่ตายง่ายๆอย่างที่คุณหวังหรอกคุณสัตยา”
       “คุณมีอะไร”
       “เรากำลังส่งเงินไปให้คุณกับคุณวิวัฒน์ ให้อาจารย์คายามังส่งนาคีไประวังด้วยถ้านางเสือปล้นไปได้ คุณต้องรับผิดชอบ”
       สัตยากดปิดไม่ฟังแล้วโยนให้มือปืนอย่างเสียอารมณ์
       
       เจ้าหน้าที่ยืนรายล้อมระวังค่ายเป็นจุดๆ ในค่ายตัดไม้ เสียงเลื่อยตัดไม้และอุปกรณ์โค่นต้นไม้ดังแว่วๆ...ห่างออกไป มีพวกชาวบ้านนั่งพักอยู่เป็นกลุ่ม ทันใดนั้นเสียงสายลมร้องก้อง เสียงสายฟ้าคำราม ดาวกับ ฤทธิชัยปรากฏตัวอยู่เหนือกิ่งไม้ ดาวตะโกนก้อง
       “กลับออกไปหาครอบครัว ก่อนที่จะสายเกินไป”
       ชาวบ้านต่างขยับตัวพึมพำ เจ้าหน้าที่กราดปืนแล้วยิงสาดเข้าใส่เสียงปืนดังสนั่น ร่างของดาวกับฤทธิชัยแวบมาตรงกลางกลุ่มของเจ้าหน้าที่เกิดการต่อสู้ประชิดตัว ปัดป้อง บุก รุก รับ อย่างตื่นเต้นสุดท้ายเจ้าหน้าที่ก็ลงไปกองทั้งหมด ดาวกับฤทธิชัยหันมาทางชาวบ้าน ซึ่งรวมกลุ่มกันอยู่
       “อย่าเห็นแก่เงิน จนทำลายชาติ”
       ฤทธิชัยกราดตามองทุกคน
       “ถ้าใครไม่ฟัง จะไม่มีคราวหน้าอีกต่อไป”
       เสียงเสือคำราม สายลมร้องก้อง พวกชาวบ้านต่างพากันวิ่งกระจัดกระจายออกไป ดาวกับฤทธิชัยต่างยิ้มให้กัน แต่แล้ว ทันใดนั้นไผ่ปรากฏตัวขึ้น
       “พี่ไผ่”
       ฤทธิชัยหันไปถาม
       “มีเรื่องอะไรเหรอครับ”
       “ลุงเดช พ่อแสงเป็นอะไรหรือเปล่า”
       ไผ่ยิ้มออกมา
       “ทุกคนสบายดี แต่มีเรื่องสำคัญ เม่งจูกับอาตง เจอพ่อกับแม่แล้ว”
       ดาวตื่นเต้น
       “ถ้างั้น พ่อแม่ เม่งจูกับอาตง อาจจะจำทางเข้ากำแพงมนต์ที่ เม่งจู กับ อาตง เจอโดยบังเอิญก็ได้”
       
       ไผ่พยักหน้า ฤทธิชัยสายตาตื่นเต้น ดาวดวงตาเป็นประกายอย่างมีความหวัง

ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 11
         
       เม่งจู อยู่ในอ้อมกอดของแม่ อาตง อยู่ในอ้อมกอดของพ่อ ตรงหน้าคือกลุ่มของดาว
        
       “พ่อกับแม่ อาตง จำไม่ได้เหรอว่าอาตงกับเม่งจูเห็นกำแพงมนต์ที่ไหน”
       พ่ออาตงถอนใจ
       “ผมนึกไม่ออกจริงๆครับ”
       “เด็กสองคนนี่ หยุดพักทีไรก็วิ่งเล่นทุกทีจนเราไม่ได้สนใจฟังเลยค่ะ”
       ดาวพยักหน้า ทุกคนต่างถอนหายใจผิดหวัง
       “ถ้าคิดอะไรออกรีบบอกแม่สมพรเลยนะ เพราะเป็นทางเดียว ที่จะไล่พวกคนเลวออกไปจากแผ่นดินไทย”
       พ่อกับแม่เด็กทั้งสองต่างพยักหน้ารับแต่แล้ว พ่อก็พูดขึ้น
       “มีอีกอย่างก็คือ เดินทางย้อนรอยจากนี่ไปบ้านผมผ่านทุกจุด ผมอาจจะจำได้”
       ทุกคนตื่นเต้นมีความหวัง ดาวขัดขึ้น
       “ไม่ได้ อันตรายเกินไป พวกมันอยู่เต็มพื้นที่ไปหมด”
       ฤทธิชัยเป็นกังวล
       “ป่านนี้อาจารย์อาคมของมัน อาจจะรู้เรื่องเด็กสองคนนี่แล้วก็ได้ เด็กสองคนนี้ตกอยู่ในอันตราย เราต้องระวังให้ดี”
       พ่อแม่อาตงต่างใจเสีย ทุกคนต่างกังวล
       
       หลังจากแยกมาจากพ่อแม่ของอาตง ดาว ฤทธิชัย แสง ลุงเดช ไผ่ก็หันมาปรึกษากัน ดาวหันไปถาม
       “ตามหลักมนตร์จะสลายตามคนกำกับถ้าเรากำจัดอาจารย์อาคมได้ ทุกอย่างก็จบใช่มั๊ยคะ”
       แสงส่ายหน้า
       “ไม่แน่เสมอไป...อาจารย์บางคนท่องคาถากำกับไว้ที่ของบางอย่างเช่นมีดแล้วปักเอาไว้ คนทำลายมีด ก็คือทำลายคาถาอย่างนี้เป็นต้น”
       ฤทธิชัยหนักใจ
       “พวกมันรอบคอบป้องกันหลายชั้นจริงๆ”
       แสงคิดๆ
       “แค่หากำแพงเจอยังไม่พอ ต้องมีคาถาผ่านกำแพงด้วย”
       ไผ่แปลกใจ
       “อ้าว แล้วทำไม เม่งจู กับ อาตง วิ่งผ่านเข้าไปได้ล่ะครับ”
       ลุงเดชคิดๆก่อนจะออกความเห็น
       “คงเป็นเพราะเด็กเป็นสิ่งบริสุทธิ์ เลยผ่านมนตร์หรือวิชามารทั้งปวงได้ เหมือนคนท้องพวกปีศาจหรือความชั่วมักจะทำอะไรไม่ได้เพราะมีบารมีเด็กบริสุทธิ์คุ้มอยู่”
       ดาวนึกได้
       “เม่งจู กับ อาตง อาจจะพาเราผ่านเข้าไปก็ได้”
       ฤทธิชัยคิดได้อีกทาง
       “หรือไม่ก็ลากไอ้อาจารย์อาคมนี่มาแล้วบีบให้มันบอกทุกอย่าง”
       ไผ่คิดตาม
       “อืม...อาจจะยากหน่อย เพราะมันมีคาถาเรียกนางงูได้ตลอดเวลา”
       ทุกคนต่างมองหน้ากัน คิดไม่ตก
       ดาวกับฤทธิชัย และ ไผ่เดินออกมาที่รถจิ๊ปดาวหันมาบอก
       “อย่างน้อยเราก็มีความหวังที่จะหากำแพงเจอ”
       ฤทธิชัยยิ้มบางๆ
       “ผมมั่นใจว่าโชคต้องเข้าข้างเรา”
       ทันใดนั้นเสียงสายลมร้องก้องมา สายฟ้าคำราม
       “พูดถึงโชคก็มาเลย เราไปดูซิว่าพวกมันขนอะไรมาอีก”
       ขาดคำไผ่ก็พุ่งออกไป ฤทธิชัยขึ้นไปยังด้านคนขับ ดาวตามขึ้นรถไป
       
       รถตู้สองคันวิ่งมา นำหน้าด้วยรถจิ๊ป... ดาวกับฤทธิชัยยืนอยู่บนต้นไม้สูง ฤทธิชัยมองขบวนรถ
       “ไอ้พวกนี้มันไม่ยอมเลิกราจริงๆ เราปล้นมันกี่ครั้งมันไม่สนเลย ยิ่งเพิ่มมากเป็นสองเท่า”
       “พวกมันไม่ยอมหยุดหรอกค่ะจนกว่ามันจะได้ในสิ่งที่พวกมันต้องการ พวกเราหยุดเมื่อไหร่ มันสำเร็จเมื่อนั้น”
       เสียงสายลมร้องก้องเสียงดัง เสียงสายฟ้าคำรามก้องดัง ดาวกราดสายตาแล้วรู้ได้ในทันที
       “นางงู”
       ฤทธิชัยหน้าเครียด
       “ผมก็สัมผัสได้เหมือนกัน...แผนเดิม ทำลายของมันให้เร็วที่สุด”
       “แล้วหลบนางงูให้เร็วที่สุด”
       ทั้งสองยิ้มให้กัน ดาวพุ่งออกไป
       
       ดาว กับ ฤทธิชัยในชุดนางเสือ วิ่งมาแล้วพุ่งขึ้นหายเข้าไปในแนวไม้...ขบวนรถวิ่งผ่านมา ทันใดนั้นร่างของ ไผ่ร่อนลงมาขวางทางพวกมันไว้ ขบวนรถหยุดกึก ไผ่สะบัดมือออกมา ระเบิดสองสามลูกปลิวไปที่รถตู้แต่แล้วนาคีปรากฏตัวขึ้น ตวัดมือเข้าใส่ ลูกระเบิดของไผ่ลอยลิ่วกลับเข้าหาเขา ไผ่พุ่งตัวหนีออกไปได้ทันท่วงที ระเบิดตูมเสียงดังสนั่น ควันจาง ร่างของไผ่หายไป แต่เป็นร่างของ ดาวกับฤทธิชัยยืนอยู่แทน นาคีสายตาดุดัน
       “ท่านเอาตัวท่านพี่มาส่งให้เราหรือไง”
       ดาวยิ้มมุมปาก
       “เสียใจด้วย แค่ไม่นึกว่าจะเจอกับเธอที่นี่มากกว่า”
       ดาวกับฤทธิชัยรีบพุ่งออกไปในราวป่าทันที นาคีตามไป หัวหน้ามือปืนหันมาด่าคนขับรถ
       “มึงจะตายที่นี่หรือไง”
       คนขับรถรีบเคลื่อนรถออกไป แต่แล้วมันก็เบรกเอี๊ยด เมื่อไผ่ยืนขวางอยู่ ไผ่สะบัดมือออกมาอีกครั้ง ลูกระเบิดลอย จากมือมาเข้าหารถ พวกมือปืนตาเหลือก รีบออกจากรถราวกับผึ้งแตกรัง เห็นลูกระเบิดลอยเข้าหารถระเบิดตูมดังสนั่น เศษเงินปลิวว่อน ร่างของไผ่หายไปแล้ว
       
       นาคีพุ่งเข้ามาในราวป่า สายตากราดมอง ทันใดนั้นเสียงระเบิดดังขึ้นอีกสองครั้ง นาคีหันไปตามเสียง รู้ตัวว่าถูกหลอกโกรธแค้นสุดขีด ตวัดมือปล่อยพลังออกไป เกิดเป็นแรงระเบิดดังสนั่น
       ดาวกับฤทธิชัยปรากฏตัวในราวป่า กราดสายตาโดยรอบ
       “กิ๊กคุณหนึ่งนี่ดุน่าดู”
       ฤทธิชัยเดินเข้ามาใกล้แล้วดึงดาวเข้ามาใกล้ตัว
       “ยังกะคนนี้ไม่ดุ”
       “อยู่ใกล้ๆอาจเป็นอันตรายได้นะคะ”
       ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน
       
       ภาพนาคี ฟุบบนอยู่เตียงร้องให้สะอึกสะอื้น ปรากฏบนกำแพงมนต์ คายามังมองด้วยสายตาไม่พอใจ เอามือโบกภาพหายไป เสียอารมณ์
        
       อ่านต่อหน้า 2 เวลา 17.00น.

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 18 อวสาน (ต่อ)
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 17
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 16
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 15
ป่านางเสือ 2 ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 6 คน
86 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
14 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014