หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ แรงเงา

แรงเงา ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 9 ตุลาคม 2555 17:08 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
แรงเงา ตอนที่ 9
       แรงเงา ตอนที่ 9
       
       
       มุนินทร์ยกมือถือคลิกดูวิดีโอที่ถ่ายไว้พลางยิ้มพอใจ นพนภากับเนตรนภิศยืนหันรีหันขวางอยู่หน้าลิฟต์ชั้นหนึ่ง
       “ดูมาสามร้านแล้วยังไม่เจอ”
       “หนูนึกออกแล้ว”
       “อะไร”
       “คงเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นค่ะ เพราะมันมีห้องแยกลับเฉพาะ ต๊าย คงกินปลาดิบ หอยสดกันเพลิน”
       นพนภายิ่งคิดก็ยิ่งหึง
       “หุบปาก นังนภิศ”
       นพนภาเดินฉับๆ ไป เนตรนภิศลอบยิ้มวิ่งตาม มือถือนพนภาส่งเสียง นพนภาคว้ามาดู หน้าจอขึ้นว่าเป็นไพรเวท นัมเบอร์ นพนภาตัดสินใจรับ เสียงที่ดังขึ้นนั้นแหลมดังแจ๋แจ๋น
       “ฮัลโหล”
       “เป็นเมียหลวงภาษาอะไรกันคะ ผัวคนเดียวทำไมไม่เอาโซ่ล่ามเอาไว้ให้ดีปล่อยให้มาเป็นสัดเพ่นพ่านอยู่แถวนี้”
       มุนินทร์ใช้โปรแกรมเปลี่ยนเสียงตัวเอง
       “ว้าย แก แกเป็นใคร”
       “จะใคร ก็ผู้หวังดีน่ะซีคะ”
       “ทำไม ผัวฉันมันทำไม”
       “ทำไมหรือคะ ฉันเจอผัวคุณมากินข้าวกับเมียน้อย เฟลิตกันไม่แคร์สื่อทั้งล้วงทั้งควัก”
       “ว้าย”
       “ถ้าไม่เชื่อก็ดูนี่นะคะ”
       มุนินทร์ตัดการติดต่อส่งคลิปภาพไป นพนภาเปิดข้อความภาพเป็นภาพมุนินทร์กัดเชอรี่แล้วลุกไปป้อนคลอเคลียเจนภพ นพนภาเต้นเร่าๆ
       “อีผู้หวังดี มันอยู่ห้องไหน ทำไมไม่บอกฉัน”
       เนตรนภิศมาช่วยดู ทำท่าเป็นซีเอสไอแบงคอก
       “พี่นภาดูวิวข้างหลังซีคะ”
       “ภัตตาคารชั้นบนสุด”
       
       มุนินทร์สวมเสื้อคลุมดึงแว่นใหญ่ขึ้นมาสวมดูราวนางแบบยืนรอลิฟต์ ประตูลิฟท์เปิดออก นพนภาถลันออกมา เนตรนภิศตามติด มุนินทร์ก้าวสวนไปจงใจกระแทกไหล่นพนภาเซไป
       “ว้าย”
       “ซอรี่”
       นพนภามองตาขวาง เนตรนภิศคว้าข้อมือดึง
       “ไปเถอะค่ะ จะได้จับได้คาหนังคาเขา”
       นพนภาพยักหน้ากระวีกระวาดเดินไป เนตรนภิศเดินตาม มุนินทร์ยืนนิ่งแล้วหมุนตัวมองตาม
       
       ภายในห้องอาหารบริกรส่งบิลให้เจนภพ เจนภพอึ้ง
       “หมื่นสาม” เจนภพเปิดกระเป๋าสตางค์จะดึงบัตรเครดิต มีร่าง 2 ร่างก้าวมาตรงหน้า “เสร็จแล้วหรือจ๊ะ เฮ้ย” เจนภพสะดุ้งเมื่อเห็นนพนภายืนตาวาว เนตรนภิศยืนยิ้มเยาะไปทางเบื้องหลัง บริกรอึกอัก นพนภาเอาแขนปาดบริกรเซไป “นภา มาได้ยังไง”
       “มากินข้าวกับอีนั่นใช่ไหม นี่มันไปไหน อีดอกส้มน่ะ”
       เจนภพหน้าเผือด แขกโต๊ะอื่นๆ มอง โต๊ะคุณหญิงเอามือทาบอก ผู้คนเริ่มชี้ชวนกันดู
       “ส้มเสิ้มอะไร มากับเพื่อน”
       “เพื่อนอะไร อย่ามาตอแหลนะ”
       “เพื่อนผู้ชายที่ออกรอบด้วยกัน”
       “ต๊าย ดูที่ปกเสื้อซีคะ พี่นภา”
       “อ้อ เพื่อนผู้ชายนี่คงเป็นนังกะเทยซีนะ มันถึงได้ทาปากแดงเลือดนกขนาดนั้น”
       มุนินทร์ยิ้มอย่างสังเวชใจ มือกดปุ่มเรียกลิฟต์
       เจนภพเอียงคอดูปกเสื้อตัวเอง ใจหายวาบ นพนภาตบไหล่เจนภพ เจนภพลุกขึ้นอับอายขายหน้า นพนภาตบซ้ำ เจนภพเอาแขนกัน เนตรนภิศแอบยิ้ม มุนินทร์สะใจ
       “แล้วนี่มันไปไหน มันไปหุบกลีบอยู่ที่ไหน” นพนภาหันไปถามบริกร “นี่เธอรู้ไหม อีนังเมียน้อยมันไปมุดอยู่รูไหน”
       “ผมไม่ทราบครับ”
       “อ้อ พวกเดียวกัน เลยตอแหลให้กันใช่ไหม นี่แน่ะ”
       นพนภาจับผ้าปูโต๊ะกระชาก จาน ชาม แก้วไวน์ แจกัน เชิงเทียนล้มลงตกกระแทกพื้นเปรื่องปร่างกระจัดกระจาย แจกันกลิ้งขลุกๆ ไปถึงโต๊ะคุณหญิงชนรองเท้า คุณหญิงร้องวี๊ดชักตีนหนี ลุกขึ้นอกสั่น มุนินทร์ยิ้มอย่างสมเพช ลิฟต์เปิดออก มุนินทร์ก้าวเข้าลิฟต์ปิดลง
       เจนภพหน้าเผือด ผู้จัดการรุ่นน้องของเจนภพวิ่งมา บริกรอื่นๆ รปภ.มากันสลอน แขกโต๊ะอื่นลืมสมบัติผู้ดีเข้ามามุงดู
       “นี่มันอะไรกันคุณ มาอาละวาดอะไรกัน ทำไมถึงทำแบบนี้ อ้าว พี่ภพ คุณนพนภา”
       “ค่ะ ฉันเอง”
       “เอ้อ อ้า สบายดีหรือครับ”
       “จะให้สบายได้ยังไงคะ ผัวพาเมียน้อยมาสำเริงสำราญขนาดนี้”
       ผู้จัดการยิ้มแหยๆ เจนภพสบตาผู้จัดการ ผู้จัดการแอบบุ้ยบ้ายกับเจนภพและหันมาหานพนภา
       “ใจเย็นๆ ก่อนเถอะครับ”
       “ผมกลับก่อน”
       “จะไปไหน”
       “กลับบ้าน มีอะไรไปคุยกันที่นั่น อย่ามาสาวไส้ให้อีกามันกินตรงนี้” บรรดาอีกาเชิดใส่ขยับกลับเข้าที่ เจนภพหันมาหาผู้จัดการ “ผมขอตัวก่อน เรื่องบิลกับค่าเสียหาย ภรรยาผมจะจัดการเอง”
       “ว้าย เรื่องอะไร”
       เจนภพเดินจากไป นพนภาหันรีหันขวาง บริกรคว้าบิลที่พื้นมาส่งให้ นพนภากระชากมาดู
       “หมื่นสาม มันกินอะไรกัน หอยปิดทองฝังเพชรหรือ”
       “ต๊าย พี่นภา นี่มันอะไรกันคะ เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง แล้วยังเอาเศษกระดูกที่นังมุตตากินเหลือมาแขวนคอ”
       “นี่แกหุบปากเลยนะ นังนภิศ”
       
       นพนภาตาขวาง เนตรนภิศหน้าซีด

แรงเงา ตอนที่ 9
        
       นาฬิกาบอกเวลา 14.00 น. วีกิจนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ แต่โต๊ะอื่นๆ ยังว่าง เลอลักษณ์ นักรบ ฉกรรจ์เดินจิ้มของกินมานั่งโต๊ะ ปริมนั่งเติมหน้า ประสิทธิ์ชัยเข้ามาหาวีกิ
       
       “เพิ่งกลับมาหรือ”
       “ไปกินข้าวกลางวันไกลไปหน่อยว่ะ เออ เอ็งรู้ไหมวันนี้อาเอ็งไปไหน”
       “เห็นขับรถออกไปข้างนอกนี่ มีนัดกินข้าวกลางวันมั้ง”
       “แล้วรู้ไหม ว่าอาเอ็งนัดกับใคร”
       “โถ จะไปกับใคร ก็กับวัวเคยขาม้าเคยโขยก”
       ปริมพูดลอยลมมา วีกิจหน้าเคร่งขึ้น
       “ไอ้สิทธิ์ เอ็งอยากพูดอะไรก็พูดมาเหอะ”
       “มุตตาโทรมานัดอาเอ็งออกไปเจอที่โรงแรม”
       วีกิจทำเป็นไม่สนใจ ซ่อนความเจ็บความระแวงบางอย่างไว้ภายใน
       “ก็ไม่เห็นแปลกอะไรนี่ ก็คงนัดพูดธุระกินข้าวกัน”
       “กลัวแต่ไม่ได้นั่งพูดธุระ แต่เป็นนอนพูดธุระน่ะซีคะ เดี๋ยวเห็นเพดาน เดี๋ยวเห็นพรมปูพื้น” ปริมบอก
       “จะอะไรก็ให้เป็นเรื่องของเขาเถอะฮะ ไม่ใช่เรื่องของเราที่ต้องไปแส่เรื่องชาวบ้าน” วีกิจบอก ปริมค้อนหันไปแต่งหน้าต่อ ประสิทธิ์ชัยแตะไหล่วีกิจ พูดอย่างจริงใจ ลดเสียงลง
       “ไอ้กิจ ข้าไม่อยากให้เอ็งไปยุ่งกับมุตตาเลยว่ะ ข้ากลัว”
       “กลัวอะไร”
       “กลัวว่าเอ็งจะถูกหลอกใช้ เหมือนที่เขาเคยใช้เอ็งมาแล้ว ทำเป็นชอบกับเอ็ง คบกับเอ็งบังหน้า จนคบกับอาเอ็งได้ไม่มีใครสงสัย” วีกิจหน้าซีดลง “อีกอย่างนึง คุณนกบอกว่า...”
       “ว่าอะไร”
       “คุณนกว่ามุตตายังใช้เอ็งยั่วอาเอ็งให้หึงไปพร้อมๆ กันด้วย ผ.อ.ยิ่งหึงเอ็งเท่าไร ก็ยิ่งกลับไปหาเขาเร็วเท่านั้น”
       “ขอบใจว่ะที่เตือน แต่เขาอยากทำอะไรก็ช่างเขา ข้าก็อยู่ของข้าอย่างนี้”
       วีกิจใจสั่นหวั่นไหวแต่ฝืนทำปกติ รัชนกเดินยิ้มเข้ามาเอาขนมแจกตามโต๊ะต่างๆ
       “ไอ้กิจ ใจผู้หญิงน่ะลึกล้ำ ยากเกินจะหยั่งนะโว๊ย”
       รัชนกเอาถุงขนมเล็กๆ มาวางให้วีกิจ
       “นกซื้อมาเผื่อคุณกิจค่ะ”
       วีกิจพยักหน้า ยิ้มขอบใจ ไม่มีกระจิตกระใจจะตอบแม้แต่คำขอบคุณ
       
       ที่บ้านเจนภพ เจนภพนั่งบนโซฟา นพนภายืนหน้าเคร่งอยู่ตรงหน้า ที่แพนทรี่แต้วและยายแหวงยืนปัดกวาดเช็ดถูวนไปวนมาจนเงาวับ ตาจ้องเป๋งที่ 2 ผัวเมียราวดูละครฉากเด็ด
       “เขานัดผมเพื่อจะลา จะกลับต่างจังหวัด ไม่กลับมาอีกแล้ว”
       “อ้อ ก็เลยหน้าใหญ่เลี้ยงข้าวมันมื้อละเป็นหมื่น แล้วฉันยังซวยต้องไปจ่ายเงินอีก”
       “ก็คุณอยากไปอาละวาดเอง”
       “นี่อย่ามาพูดนะ ถ้าฉันไปไม่ทันก็คงขึ้นไปสั่งเสียกันบนเตียงแล้วซีนะ นัดกันที่โรงแรมมันง่ายดีนี่”
       “นี่คุณ ผมบอกแล้วว่าเขานัดผมเพื่อลา”
       “เจ็บใจนัก ฉันไปช้านิดเดียว นังมุตตาเลยไหวตัวมุดรูมุดร่องหนีไปได้”
       “นั่นไง ถ้าผมจะมีอะไรกับเขา เขาจะกลับไปก่อนทำไม”
       แต้วกับยายแหวงวิเคราะห์ความพยักเพยิดกัน นพนภายิ้มเยาะมองเจนภพตั้งแต่เท้าถึงหัว แล้วมาหยุดสายตาที่ปกเสื้อ
       “ขนาดรีบกลับไปก่อน เสื้อยังเปื้อนลิปสติกเป็นแถบ คนที่เขาโทรมาบอกฉันน่ะเขาบอกว่าคุณกับอีนังนั่นกอดจูบล้วงควัก ไม่อายฟ้าอายดิน”
       “นี่ อย่าไปฟังพวกผู้หวังดีนักเลย พวกบ่างช่างยุทั้งนั้นโดยเฉพาะน้องสาวคุณ”
       “ทำไม ยายนภิศเป็นยังไง”
       “ก็ไม่ยังไง แต่ดูเหมือนเขาอยากให้เราสองคนบ้านแตก”
       “นี่ คุณอย่ามาหาเรื่องยายนภิศนะ น้องฉันน่ะมันรักฉัน ถ้าไม่ได้ยายนภิศฉันคงโง่ดักดานมากกว่านี้”
       “เออ เอาเถอะ พวกคุณน่ะ ดีวิเศษทุกคน”
       “นี่อย่ามาทำเนียนเปลี่ยนเรื่องพูดนะ เอา เมื่อคุณยืนยันว่ามันกลับไปทำนาแล้วฉันก็จะลองเชื่อดู แต่ถ้าฉันจับได้ว่ามันยังวนเวียนมาทำนาผืนน้อยกับคุณอีกฉันจะแหกอกซะทั้งคู่”
       เจนภพทำหน้าเบื่อ นพนภาฮึดฮัดขัดใจหันไปเห็นแต้ว ยายแหวงก็เลยพบที่ลง คว้าแจกันปาไปโดนแพนทรี่แตกกระจาย สองคนใช้ร้องต่อกัน
       “หอย...แหก”
       “มาแอบฟังอะไร งานการอื่นไม่มีทำหรือจะขัดให้มันเป็นทองหรือไง”
       “ค่ะ ขัดให้มันเป็นทอง ดอกมันจะได้ชัดๆ ค่ะ”
       
       เย็นวันเดียวกันนั้นวีกิจเดินอย่างเหน็ดเหนื่อยเข้ามาในห้องโถง สร้อยคำกำลังเรียงขนมลงขวดโหลเตรียมอบควันเทียน วีกิจเดินมานั่งลง
       “ทำกินหรือว่าจะขายฮะนี่”
       “ทำแจก ถ้าเผื่อมีคนติดใจก็สั่งได้” สร้อยคำมองวีกิจแล้วถามเปรยๆ เหมือนไม่สนใจนัก “นี่ตากิจ หนูตากับอาแกเขาเลิกกันแน่หรือ”
       “ทำไมหรือฮะ”
       “วันนี้หนูตากับอาแกไปกินข้าวที่โรงแรมห้าดาว แม่นภารู้เข้าตามไปอาละวาด”
       “แล้วเผชิญหน้ากันหรือเปล่าฮะ”
       “เปล่า เห็นว่าหนูตากลับไปก่อน แม่นภาเลยพังร้านเขาป่นปี้ ค่าอาหารน่ะเป็นหมื่น แต่ค่าข้าวของน่ะเป็นแสน เลยตามมาทะเลาะกันต่อที่บ้านเพิ่งจะเงียบไปเดี๋ยวนี้เอง”
       วีกิจถอนใจ
       “ผม ผมก็ไม่รู้เหมือนกันฮะว่าตาคิดยังไง ผมคิดว่าที่ตาลาออกก็เพราะจะได้เปลี่ยนชีวิตใหม่ แต่ทำไมตาถึงกลับมาติดต่ออาภพอีกก็ไม่รู้ฮะ”
       “สายสวาทมันยังไม่สิ้นมั้งลูก”
       “ฮะ อาภพคงเสน่ห์แรงมากกว่าที่ผมคิด”
       สร้อยคำมองดูท่าทีวีกิจ
       “แกก็ถอยห่างออกมาหน่อยก็แล้วกัน เรื่องหนูตานี่”
       “ผมไม่ได้ข่าวเขามาครึ่งเดือนแล้วฮะ”
       “ก็ดีแล้ว แม่ไม่อยากให้แกมาถูกหางเลขเข้าไปด้วย ยังไงอาภพ อานภาก็เป็นญาติเรานะลูก จะว่าเป็นครอบครัวเดียวกันก็ได้”
       “แต่ว่าตาเป็นคนอื่นใช่ไหมฮะ” วีกิจยิ้มขื่นๆ ลุกขึ้น บัวเดินเอาเทียนอบใส่ถ้วยจิ๋วมา “ผมไปอาบน้ำก่อนนะฮะ”
       สร้อยคำมองตามลูกชายแล้วสบตาบัว บัวมีทีท่าโนคอมเม้นท์

แรงเงา ตอนที่ 9
        
       เจนภพสวมเสื้อคลุมเดินออกมาจากห้องน้ำดูสดใสเหมือนหนุ่มขึ้นราวสิบปี นพนภาใส่ชุดนอนบางนั่งอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง มือนวดครีมเข้าใบหน้าอย่างแรงด้วยแรงโกรธสามี
        
       เจนภพเดินผ่านมาทางด้านหลัง นพนภาค้อนผ่านกระจก เจนภพโยนเสื้อคลุมไปทางหนึ่งนุ่งลมห่มฟ้า นพนภาชะงักมองดูร่างเปลือยของสามีใจคอระทึกขึ้นมา เจนภพสวมกางเกงนอนแล้วมองดูนพนภามีแววกริ่ม นพนภาทำเป็นไม่รู้มองดูเงาตัวเอง แต่มือที่นวดครีมเข้าหน้ากลายเป็นแผ่วเบาลูบไล้จากหน้าไปถึงร่องอก มือหมุนวนแล้วดึงเสื้อทาครีมที่ไหล่แผ่วเบา
       เจนภพใส่กางเกงนอนตัวเดียว เห็นแผงอกแข็งแรงเข้ามายืนเบื้องหลังนพนภา นพนภาทำเชิดใส่แต่ตาเยิ้ม
       “คืนนี้ คุณสวยจัง”
       “ถอยไปห่างๆ อย่ามาถูกตัวฉัน”
       เจนภพก้มลงจูบผมนพนภา
       “แล้วก็หอมด้วย”
       นพนภาเผลอยิ้มแล้วรีบหุบทำเสียงแข็ง
       “อ้อ ไปกินหอยนางรมกับมันมาก็เลยมาคึกกับฉัน”
       จนภพนั่งลงเบียด สองแขนกอดรอบ เริ่มจูบซอกคอ
       “เนื้อคุณเย็นจัง”
       “ใช่ซี ไม่อุ่นเพราะเลือดร่านมันสูบฉีดเหมือนนังมุตตาหรอก”
       “ใครว่าล่ะ เนื้อเย็นแบบนี้แหละ ร้อนๆ นอนกอดสบาย”
       “ฉันไม่ใช่หมอนข้างไฟฟ้านะ” เจนภพคลอเคลียมากขึ้น มือดึงปมผ้าผูกชุดนอนนพนภา “อุ๊ย ภพ บ้า ทำอะไร”
       เจนภพดึงนพนภาให้ลุกขึ้น แล้วเข้าโอบกอดทางด้านหลัง เบียดกายกับนพนภา นพนภาผวา
       “อย่างงี้แล้วยังไม่รู้อีกเหรอว่าอะไร”
       เจนภพลูบไล้ เดี๋ยวล่างเดี๋ยวบน นพนภาแหงนเงย
       “คุณนะ ภพ ถ้าไม่เจ้าชู้ซะอย่างเดียว”
       “คุณก็อย่าหึงให้มันเกินเหตุ ผมรักคุณคนเดียวเท่านั้นแหละนภา คนอื่นน่ะมันแค่ดอกไม้ริมทาง”
       “อย่าเด็ดให้มันบ่อยนักก็แล้วกัน อีบางดอกน่ะ กลีบมันมีพิษ”
       เจนภพไม่ตอบขยับเขี่ยชุดนอนนพนภาตกลงไปกองเป็นวงบนพื้นพรม
       
       อีกด้านมุนินทร์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานเล็กกำลังทำงานกับโน้ตบุ๊คแล้วคลิกไปที่ไฟล์ My Picture ภาพในจอเป็นรูปมุนินทร์กับลูกศรที่นิวยอร์ค มุนินทร์ไว้ผมม้าดูคล้ำหมองไม่สะสวยเหมือนในปัจจุบัน มุนินทร์ยิ้มอย่างขบขันตัวเอง เธอคลิกดูรูปไปเรื่อยๆ จนมาถึงอีกไฟล์รูป
       ภาพมุนินทร์ที่ซบไหล่วีกิจที่นอนหลับที่แอบถ่ายเอง มุนินทร์ยิ้มดวงตาอ่อนโยน เธอคลิกดูต่อไปจนมาหยุดที่รูปหนึ่ง ภาพมุนินทร์เอียงศีรษะซบกับวีกิจที่เด็กถ่ายให้ มุนินทร์ครุ่นคิดมีสีหน้าลังเล
       ช่วงเวลาเดียวกันนั้นวีกิจก็กำลังมองดูภาพมุนินทร์บนจอคอมพิวเตอร์
       “ตา...คุณต้องการอะไรกันแน่”
       เสียงมือถือวีกิจดัง วีกิจหยิบมาดูหน้าจอบอกว่าเป็นไพรเวท นัมเบอร์ วีกิจกดรับสาย
       “ฮัลโหล สวัสดีครับ วีกิจพูดครับ” มุนินทร์ถือโทรศัพท์สมาร์ทโฟนแนบหู ฟังเสียงวีกิจ “ฮัลโหล ฮัลโหล”
       มุนินทร์กดตัดการติดต่อ วีกิจวางมือถือลง
       มุนินทร์นอนบนเตียง ตาค้างอยู่ มองดูโทรศัพท์ที่วางตะแคงบนโต๊ะหัวเตียงหน้าจอขึ้นภาพหน้าวีกิจ วีกิจยังคงนั่งอยู่หน้าคอมฯ มองดูภาพมุนินทร์บนจอ
       
       เจนภพนอนหลับสนิท ไฟในห้องสลัวลาง ที่มุมหนึ่งของห้องนพนภาอยู่ในเงามืดแสงจากไฟนีออนส่องจากเบื้องล่าง ใบหน้านพนภาดูดุร้ายกำลังพูดมือถือ
       “ค่ะ คุณประพงส์ มันบอกว่ามันจะกลับไปบ้านนอกแล้ว แล้วมันจะไม่กลับมาอีก ช่วยสืบหน่อยนะคะว่ามันโกหกรึเปล่า ถ้ามันโกหกจัดการให้มันขั้นเด็ดขาดไปเลยค่ะ”
       นพนภาแสยะยิ้ม
       
       วันต่อมาที่แผนกเสื้อผ้าสตรีของห้างสรรพสินค้าหรูแห่งหนึ่ง ที่หุ่นโชว์เสื้อเป็นบิกินีและบราลายเสือดาวยืนเท้าสะเอวจังก้า เลอลักษณ์ยืนดูตาวาวด้วยความอยากได้ จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นข้างหลัง
       “แหม ขาดแส้กับกุญแจมือไปนิดนึง” ประสิทธิ์ชัยบอก
       “บ้า”
       เลอลักษณ์อับอายขายขี้หน้าสะบัดพรืดไป ประสิทธิ์ชัยยืนกับรัชนก รัชนกถือชุดนอนบางพร้อมเสื้อคลุมลูกไม้เซ็กซี่ในมือ ประสิทธิ์ชัยร้องไล่หลัง
       “จะเลิกเป็นนางแมวป่า หันมาเป็นนางเสือดาวแล้วหรือครับ”
       “คุณสิทธิ์น่ะ อย่าไปล้อเขาเลยค่ะ ดูนี่ซีคะ ผ้าเนื้อดี๊ดี ลองจับดูซีคะ”
       “ให้ผมจับอะไรฮะ”
       “คุณสิทธิ์ พูดอะไรก็ไม่รู้” รัชนกหน้าแดงซ่านหยิกประสิทธิ์ชัย ประสิทธิ์ชัยมองอย่างลุ่มหลง “นกเอา 2 ตัวนี้นะคะ”
       “เฮ้อ ทำไมแพงจัง นี่ผมหมดตัวแล้วนะฮะ”
       “แล้วคุณสิทธิ์ ไม่อยากเห็นนกใส่ชุดนี้คืนนี้หรือคะ”
       รัชนกเบียดตัวเข้าชิดเสียดสี ประสิทธิ์ชัยร้อนวูบไปทั้งตัว
       “ผมแทบรอไม่ไหวแล้วซี”
       “จุ๊ๆ เดี๋ยวพี่ปริมได้ยินค่ะ”
       รัชนกขยับตัวออกตาแป๋วดูซื่อบริสุทธิ์ ปริมช็อปใกล้เข้ามา
       
       ปริม รัชนก ประสิทธิ์ชัย เลอลักษณ์ นักรบ ฉกรรจ์ หิ้วถุงกันมาพะรุงพะรัง ทั้ง 6 เดินมาที่รถของประสิทธิ์ชัยและฉกรรจ์ที่จอดไว้เคียงกัน เปิดกระโปรงหลังเอาถุงวาง
       “พี่ปริมได้ของนิดเดียวเอง”
       “มันมีมารมาฉกเอาไปน่ะซี”
       นักรบ ฉกรรจ์เชิดใส่ไม่จริงจังนัก ทันใดมีรถบีเอ็มสปอร์ตคันหนึ่งแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว พนักงานมาโค้งแล้วเลื่อนแผงกั้นของที่จอด VIP รถสปอร์ตถอยหลังเข้าจอดอย่างคล่องแคล่ว
       “รถสวยจังเลยค่ะ คุณสิทธิ์”
       “นี่มันรุ่นลิมิเต็ดด้วยนะฮะ เมืองไทยมีไม่กี่คันหรอก อื๋อ คนขับเป็นผู้หญิงด้วยแฮะ”
       ประตูรถด้านคนนั่งข้างเปิดออก ลูกศรลงมา แต่งตัวเปรี้ยวตามเคย
       “ต๊าย ชุดซ๊วยสวย”
       “เสื้อผ้า หน้า ผม นมเป๊ะไปหมด”
       “อลังการ์ล่มลั่นฟ้า”
       มุนินทร์สวมแว่นดำลงมาจากด้านคนขับ แต่งตัวเรียบกว่าแต่ก็ดูแพงไม่แพ้กัน
       
       “สงสัยจะพวกไฮโซ”

แรงเงา ตอนที่ 9
        
       ปริมบอกไม่ทันขาดคำมุนินทร์ก็ถอดแว่นออก เดินคุยกับลูกศรเข้าไปในตัวห้าง ปริมอ้าปากค้าง คณะพรรคยืนตะลึงคล้ายเจอเขื่อนแตกตามคำทำนายเด็กชายปลาบู่
       “ว้าย ตาเถร”
       “พี่ตา”
       “ให้ตายเถอะ เดี๋ยวนี้เล่นบีเอ็มเชียวหรือ”
       “ว้าย แต่ก่อนโหนรถเมล์โตงเตงโตงเว้า เผลอแผล็บเดียวเป็นสปอร์ตแล้ว”
       “ต๊าย บุญทำกรรมแต่ง”
       “นางไปรวยมาจากไหนนี่”
       ทั้ง 6 คนเข้ามาสุมหัวกัน
       “รวยเร็วอย่างนี้ คงทำอาชีพเก่าแก่ที่สุดในโลก ขายกะหรี่ปั๊บ”
       “แหม พี่ปริม”
       “แปลว่าที่ลือกันก็เป็นจริง ผ.อ.ให้ยายมุตตาลาออกไปอยู่บ้านเฉยๆ”
       “ต๊าย รังเกียจ”
       “รังเกียจหรืออิจฉาคะ”
       “ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ”
       “สมัยนี้ใครเขาเลี้ยงเมียน้อยกันมั่ง สิ้นเปลืองเงินทองคณานับ”
       “ใช่ ของฟรีมีอยู่เต็มบ้านเต็มเมือง”
       “นั่นซีฮะ”
       ประสิทธิ์ชัยหลุดปาก รัชนกมองอย่างเอาเรื่องประสิทธิ์ชัยชะงัก
       
       คืนนั้นที่คอนโดรัชนก ผนังห้องด้านหนึ่งมีกระจกเงาบานใหญ่มหึมาตามพื้นมีเสื้อ กางเกง ถุงเท้า กางเกงในของประสิทธิ์ชัยกองเรี่ยราดที่ปลายเตียงมีเสื้อคลุมชุดนอนบางเบาที่รัชนกซื้อเมื่อตอนเย็น บนเตียงประสิทธิ์ชัยนอนหอบหายใจ รัชนกซบอยู่บนอก ผมรุ่ยร่ายดูร้อนแรง มือรัชนกลูบไล้แผงอกประสิทธิ์ชัยไปมา
       “เราต้องแอบๆ ซ่อนๆ กันอย่างนี้ตลอดไปหรือคะ”
       “โธ่ คุณนก คุณก็รู้ว่าผมยังไม่พร้อม ถึงบ้านผมจะรวยแต่ผมเองน่ะเป็นแค่ข้าราชการต๊อยต๋อยนะครับ”
       “นกรู้ค่ะ ว่าคุณพ่อคุณแม่คุณ ไม่อยากได้ลูกสะใภ้แบบนก”
       “ไปรู้มาจากไหนกัน ไม่จริงซักหน่อย”
       ประสิทธิ์ชัยเริ่มมีพิรุธ
       “คุณหญิงแม่คุณคงหาพวกลูกท่านหลานเธอเอาไว้ให้คุณแล้วใช่ไหมคะ”
       ประสิทธิ์ชัยสะดุ้งเฮือกรีบมองรัชนก แต่รัชนกทำปกติ
       “โธ่ ไม่มีหรอกครับ คุณนกอย่าไปสนใจเลย”
       “ถ้าวันนึงคุณทิ้งนก นกจะทำยังไงดีคะ”
       “ไม่มีวัน ผมมีแต่คุณคนเดียวเท่านั้น ผมไม่มีวันทิ้งคุณ ผมสัญญา”
       “นกก็จะไม่ยอมให้คุณทิ้งนกเหมือนกัน”
       รัชนกเลื่อนตัวขึ้นจูบประสิทธิ์ชัยแล้วขยับกายขึ้นบนตัว ประสิทธิ์ชัยหลับตาลงอย่างสุขสม รัชนกสะบัดผมเหลือบดูกระจกเงาบานใหญ่ ดวงตามีแววประหลาด
       
       วันต่อมาปริมนั่งบนโต๊ะตัวเองทำตัวเป็นโฆษกประจำกอง รัชนก ประสิทธิ์ชัยอยู่ข้างๆ เลอลักษณ์ นักรบ ฉกรรจ์คอยเป็นรองโฆษก 2 นางไร้ชื่อมาร่วมฟัง แต่ที่แท้ปริมจงใจพูดให้ถึงหูวีกิจที่นั่งทำงานไม่สนใจอยู่
       “ต๊าย นางขับรถชูคอเป็นคุณนาย รถที่ขับเหมือนห้าล้านขึ้น”
       “โอย อิจฉาตาร้อน”
       “พวกฉัน 6 คนก็ยืนหัวโด่อยู่ตรงนั้น พอนางเห็นนางก็เชิดใส่ ชูคอเหมือนกิ้งก่าทำเป็นไม่เห็นพวกเรา”
       ประสิทธิ์ชัยโคลงหัวเซ็งกับการตอกไข่ใส่สี รัชนกสบตาประสิทธิ์ชัย ทั้งคู่มองวีกิจอย่างเป็นห่วง
       “แต่งตัวนะเปรี้ยวสะเด็ด”
       “แต่งบอกยี่ห้อน่ะซียะ กระโปรงน่ะแหวกไปเกือบเห็นเถ้าแก่น้อย”
       “แล้วเจอ ผ.อ.ด้วยหรือเปล่า”
       “เปล่า นางมากับเพื่อนผู้หญิง ท่าทางงี้แรดเชียว”
       “ใครว่ายะ ดูเจ็ทเซ็ท ชั้นสูงออกจะตาย” นักรบบอก
       “ถ้าสูง ก็โสเภณีชั้นสูงแหละย่ะ”
       “แหม ผ.อ.นี่ก็เด็ดนะ ขนาดเมียฮึ่มๆ อยู่ทุกวัน ยังคว้ายายตาไปเลี้ยงได้เฉยเลย”
       “อย่างงี้คงตามสูตร รถเก๋ง คอนโด แหวนเพชร เฮ้อ อย่างเราจะมีคนมาทุ่มทุนสร้างแบบนี้บ้างก็ไม่รู้”
       วีกิจหน้าตึง ปริมเหลือบดูแล้วยิ้มเยาะ
       “บางทีอาจจะไม่ลงทุนมากเท่าไรก็ได้ อาหลานอาจจะช่วยกันลงขัน วันคู่อา วันคี่หลาน สลับคิวให้ดีไม่มีชนกัน”
       บรรดาเพื่อนๆ คอหด วีกิจลุกขึ้นเอาแฟ้มไปเก็บตู้เอกสาร
       “หาข้อมูลเอาไว้เยอะๆ ก็ดีฮะ เผื่อวันไหนตกต่ำจะได้ไปทำอย่างที่ว่าคนอื่นเขาได้คล่องๆ”
       วีกิจบอก ปริมร้องกรี๊ด
       
       คืนนั้นลูกศรเอาโน้ตบุ๊คของตัวเองมาทำงานกับมุนินทร์ที่คอนโด ลูกศรกำลังปริ้นท์งานออกมาจากปริ้นเตอร์ มุนินทร์นั่งอยู่ใกล้ๆ กำลังทำข้อมูลเป็นกราฟแท่งอยู่บนหน้าจอ
       “โอทง โอทีก็ไม่มี ยังต้องขนงานกลับมาทำอีก”
       “เหอะน่า เผื่อได้สองขั้น”
       “ฉันไม่ใช่ข้าราชการเช้าชามเย็นชามนะยะ”
       “เดี๋ยวนี้เขารีเอ็นจิเนียริ่งแล้วจ้ะ ตอนนี้เช้า 2 ชาม เย็น 2 ชามแล้ว”
       ลูกศรหัวเราะคิกคัก
       “ไปรู้มาจากไหน พูดยังกะเคยเป็น”
       “ก็เคยน่ะซี ได้เป็นข้าราชการตั้งเกือบอาทิตย์”
       “พูดอะไรไม่รู้เรื่อง” ระหว่างรอปริ้นท์ลูกศรเริ่มอยู่ไม่สุข เปิดดูตามตู้นั้นชั้นนี้จนไปเจอรูปมุตตาและมุนินทร์
       “นี่รูปเธอกับน้องสาวเหรอ ชื่ออะไรนะ มุตตาใช่ไหม”
       “อือม์”
       “เหมือนกันเด๊ะเลยแฮะ”
       “เราสองคนไม่เหมือนกันเลยต่างหาก”
       “แปลกนะ รู้จักเธอมาเกือบสิบปี แทบไม่เคยได้ยินเธอเล่าเรื่องมุตตาให้ฟังเลย”
       มุนินทร์นิ่งไปจนลูกศรผิดสังเกต
       “เพราะฉันกับตาไม่สนิทกันเลยน่ะซี ทั้งๆ ที่เราควรสนิทกัน คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน แต่ฉันกับปล่อยให้ตาเผชิญกรรมอยู่คนเดียว”
       “นี่ตากลับไปอยู่เพชรบูรณ์กับพ่อแม่เหรอ”
       “ใช่ และจะไม่กลับมาอีกแล้ว”
       
       มุนินทร์บอกอย่างขมขื่น
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
แรงเงา ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์
แรงเงา ตอนที่ 17
แรงเงา ตอนที่ 16
แรงเงา ตอนที่ 15
แรงเงา ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 42 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 36 คน
86 %
ไม่เห็นด้วย 6 คน
14 %
ความคิดเห็นที่ 3 +44 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ที่ทำงานไม่มีนาฬิกาหรอคะ
โอ้ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เช้า 1 หน้า เย็น 1 หน้า
บางที ก็ เผลอ ลงซ้ำ 1 หน้า
ยืดไปอีกวัน
รอหนัง ให้มา ชนกับเรื่องย่อ
หวังว่า คงไม่ลงซ้ำอีก โดยไม่ตั้งใจ มั้ง
Go6 แล้ว โกหก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบละครเรื่องนี้ม๊ากม๊ากเลยจราซะใจจริง
vizviw@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆคะ
nukik25_7@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไหนว่าแอนตี้ช่อง3ไงล่ะ

ทำไมเอาเรื่องย่อละครเขามาลง แน่จริงถอดทุกอย่างที่เกี่ยวกับช่อง3 ออกจากหน้า manager เลยสิ
มือถือสาก ปากถือศีล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อะไรของมรึงนักหนา โลกสวยอย่างมรึงไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่าน เดี๋ยวมันไม่เอาลงเเล้วพวกกรูจะเดือดร้อน ไปป่วนที่อื่นเถอะไป...ไป..
ชิ้วววววว
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปากว่าตาขยิบ
มือถือสากปากถือศีล
เป็นอย่างเขาว่า
 
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เจนนี่ เวลาร้อไห้ ปากเบี้ยว ไม่สวยเลย
55
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้ช่วยลงให้เยอะกว่านี้ได้มั้ยคะ
ขอบคุณคะ
:))
Lilich_remove@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นั่นแน่ จับได้แล้ว อัพไม่ตรงเวลาเลย
รอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทุกคนดูเรื่องนี้แล้วรู้สึกยังไงเอ่ย (ชอบ เฉยๆ ไม่ชอบ )
ถาม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตัวละครไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ค่ะ ชอบเวอร์ชั่นแอน เคน โดโด้ มากกว่า เป็นเพราะไม่ค่อยชอบเจนี่ค่ะ คิดว่าถ้าเป็นมุนินทร์แล้ว ความเปรี้ยวมันยังไม่พอ แต่ถ้าเป็นมุตตา ความหวานเธอใช้ได้นะ
แต่ยังงัยก้อ ชอบเนื้อเรื่องอยู่แล้ว ค่อนข้างสมเหตุสมผลที่มุนินทร์จะกลับมาแก้แค้น เพราะที่นภากะสามีทำกับน้องสาวไว้ มันสาหัสจริง ๆ
@แรงส์
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยว่า เวอร์ชั่นแอนเวลาเปลี่ยนเป็นมุนินทร์เปลี่ยนเด็ดขาดแบบลืมคนเก่าไปเลย แต่ของเจนี่เปลี่ยนแล้วก็ยังเหมือนเดิมเพียงแต่ทาปากเพิ่มให้แดงกว่าเดิมแค่นั้นเอง ยังไม่พลิก
ชอบธัญญ่ามาก สวย แซบ เวอร์ น่ารัก เก่ง
 
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เด๋วนี้ลงน้อยจัง
คนรออ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น้อยจัง
ใจคนรอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำงานมั่วมาก ลงแล้วซ้ำอีก
พนิดา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพน้อยมาก ๆ รอเป็นวัน -..-
รอแล้วรออีก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จับได้เลยเปลี่ยนเป็น ลงเช้า 1/2หน้า เย็น 1/2 หน้า
แล้วจินะ
รอ รอ ต่อไป.....
Go6 แล้ว โกหก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นี่มันก็หน้า2 ดันบอกให้อ่านต่อหน้า2 วันพรุ่งนี้อีก เฮ้อ...ทำงานไม่มีประสิทธิภาพเล้ย
jj
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ที่หน้า2ตอนท้ายอ่านต่อหน้า2พรุ่งนี้ จะลงซ้ำอีกหรอ 
virgo5 (virgo5 สมาชิก)
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าคิดว่าจะไม่ลงก็บอกมาเลยอย่าปล่อยให้รอ
เห้ออออ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันๆ ไม่ทำไรรออ่านนิยาย สามเรื่อง เรื่องนี้ก้อเปน 1 ใน 3 ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
Drama Addict
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +44 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ที่ทำงานไม่มีนาฬิกาหรอคะ
โอ้ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เช้า 1 หน้า เย็น 1 หน้า
บางที ก็ เผลอ ลงซ้ำ 1 หน้า
ยืดไปอีกวัน
รอหนัง ให้มา ชนกับเรื่องย่อ
หวังว่า คงไม่ลงซ้ำอีก โดยไม่ตั้งใจ มั้ง
Go6 แล้ว โกหก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูเวอร์ชั่นนี้สงสารนพนภาเหมือนโดนแฝดนรกมากลั่นแกล้ง
meer
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คงงั้นมั้ง แต่แฝดนรกแรงไปจ๊ะคุนพี่ขาลดเป็นคำเบาๆก็ได้ค่ะ อีกอย่างนะนพนภาขี้หึงนี่นา+กับคุณสามีด้วยนี่
คงกระพัน
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014