หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ไฟมาร

ไฟมาร ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 19 ตุลาคม 2555 16:54 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ไฟมาร ตอนที่ 15
        ไฟมาร ตอนที่ 15
       
       ขณะที่กรรณนรีเดินหนีสรวงมาได้สักระยะ ก็ถูกสุขหฤทัยเข้ามาขวางไว้ จ้องหน้า ด่าทออย่างหยาบคาย
       
       “หน้าด้าน หน้าทน หน้าหนา มันก็คงน้อยเกินไปสำหรับคนอย่างเธอ”
       กรรณนรียั๊ว “มันเรื่องอะไรจู่ๆ มาด่าฉัน”
       สุขหฤทัยลอยหน้าด่าต่อ “ไม่ใช่จู่ๆ นะยะ อยากด่ามาตั้งนานแล้ว ฮึ!เห็นหน้าจืดๆ คิดว่าไม่มีพิษสงอะไร เอาเข้าจริงร้อนยังกับไฟ เที่ยวให้ท่าผู้ชายไปทั่ว แต่...เธอน่าจะคิดหน่อยนะ ควบทั้งพ่อทั้งลูก มันน่าทุเรศ มันอุบาทว์”
       กรรณนรีพูดตอกหน้า “ยังไง....มันก็น้อยกว่าปากคุณ” แล้วเดินหนีไป
       “นังกรรณนรี” สุขหฤทัยโมโห กระชากผมกรรณนรีไว้ “ปากดีนักใช่มั้ย..ขอตบคนปากดีหน่อยเถอะ”
       ขาดคำสุขหฤทัยตบกรรณนรีอย่างแรง จนร่างซวนเซ กรรณนรีตั้งหลักอย่างรวดเร็ว
       “คิดว่าฉันจะยอมคุณเหรอ”
       สุขหฤทัยเย้ย “เอาซี้อยากรู้เหมือนกัน หน้าจืดๆ อย่างเธอจะทำอะไรฉันได้...แบร่ๆ นังหน้าจืด”
       กรรณนรีกระชากผมสุขหฤทัย แล้วตบไม่ยั้ง สองคนตบกันนัวเนีย ไม่มีใครยอมใคร
       สุดากับภาพิศเดินมาเห็น สีหน้าสองคน ตกใจ ร้องขึ้นพร้อมๆ กัน
       “ตายแล้ว”
       สองคนลุ้นดูสุขหฤทัยกับกรรณนรีตบกัน พร้อมกับคอยดูจังหวะ พอเห็นกรรณนรีเป็นต่ออยู่และเหมือนจะชนะ ภาพิศก็ยิ้ม พอสุขหฤทัยเหมือนจะชนะ สุดายิ้ม แต่พอคนของตัวจะแพ้ ก็จะเข้าไปช่วย อีกฝ่ายก็จะห้ามรั้งไว้
       จังหวะนั้นกรรณนรีได้เปรียบ
       “ฉันอดทนมาตั้งนาน วันนี้ขอทบต้นทบดอกเถอะคุณขี้ไคล”
       กรรณนรีตบสุขหฤทัยที่นอนหงายอย่างไม่ยั้ง สุดาร้องกรี๊ด
       “แอร๊ยยย..ฤทัย” สุดาวิ่งเข้าไป
       ภาพิศแกล้งร้อง “คุณฤทัย”
       สุดาวิ่งไปกระชากกรรณนรีออกมา จนกรรณนรีล้มลง ภาพิศวิ่งตามมาด้วยความโกรธผลัก ร่างสุดาล้มไปทับร่างสุขหฤทัยอย่างแรง สองคนร้องลั่น
       ระหว่างนั้นสรวงกับอารักษ์วิ่งมา
       “คุณแม่...”
       อารักษ์ตกใจ “หนู” จะเข้าไปประคองกรรณนรี
       สรวงฉุนพ่อ จึงเข้าขวาง “นี่คุณพ่อไม่ห่วงคุณแม่เลยเหรอครับ”
       “ก็แม่แก..มีแกอยู่แล้วนี่...ฉันจะห่วงทำไม? แต่หนูศุไม่มีใคร” อารักษ์บอก
       “มีสิครับ” สรวงปรายตามองภาพิศเป็นนัย
       กรรณนรีมองอย่างตกใจ รีบพูดอ้อน “หนูไม่มีใคร”
       “ได้ยินมั้ยนายสรวง...หนูศุไม่มีใคร”
       “แต่แม่คือภรรยาของพ่อนะครับ...ส่วนศุภาวีร์เป็นใคร ผมพูดแค่นี้คุณพ่อน่าจะรู้ว่าควรต้องทำยังไง”
       สรวงพาสุดาเดินออกมา อารักษ์ตะโกนไล่หลัง
       “นายสรวงๆๆ” แล้วรีบตามออกไป
       สุขหฤทัยหันมาแหว เย้ยกรรณนรี “ได้ยินมั้ย แกไม่เกี่ยว ไสหัวไปเลย ไป”
       “ไปแน่...แต่ไปเพื่อปกป้องคุณสรวง” ตามไปทันที
       สุขหฤทัยโกรธจนเนื้อตัวสั่น “นังหน้าด้านๆๆๆ”
       ภาพิศเดินมาขวาง “ฉันว่าตอนนี้คุณต่างหากล่ะค่ะที่หน้าด้าน...เพราะเท่าที่เห็นคุณสรวงไม่สนคุณเลย”
       สุขหฤทัยโกรธจัด แต่ทำอะไรไม่ได้ เลยได้แต่กรี๊ดๆๆๆ อยู่อย่างนั้น
       
       ทางด้านสรวงประคองสุดาพาเดินมาจะเข้าห้องพัก อารักษ์เดินตามมาเอาเรื่องถามอย่างกราดเกรี้ยว ในกิริยาโกรธขึ้งอย่างแรง
       “ตาสรวง...ตาสรวง..นี่แกด่าพ่อเหรอตาสรวง”
       สรวงย้อน “ผมไม่ได้ด่า...แค่เตือนสติ...ในฐานะสามีคุณพ่อน่าจะรู้ว่าควรทำอย่างไรแต่นี่คุณพ่อเล่นพาผู้หญิงของคุณพ่อมาอยู่รวมกัน ยังกับจะตั้งเป็นฮาเร็ม คุณพ่อทำได้ยังไงครับ ไม่เกรงใจคุณแม่ซะบ้าง”
       สุดาได้ทีแอ๊บเป็นนางเอกแสนดี “แม่นี่แหละ พาพวกเค้ามา...” เสริมออฟชั่นด้วยน้ำเสียงเครือสั่น “เพราะแม่รักคุณพ่อ”
       สรวงมีสีหน้าหนักใจ พูดออกมาด้วยความเสียใจ “แต่แม่ก็ต้องทุกข์ใจ เพราะความเห็นแก่ตัวของคุณพ่อ” สรวงสะเทือนใจหนัก น้ำเสียงเครือสั่น “ถ้าผมเป็นคุณพ่อ...ผมไม่กล้าเรียกตัวเองว่าสามี ว่าพ่อใครหรอกครับ”
       พูดจบสรวงก็เดินหนีไป สวนกันกับกรรณนรีที่เดินเข้ามาพอดี สรวงเสียใจ ไม่ยอมมองหน้ากรรณนรีแต่อย่างใด กรรณนรีวิ่งตามสรวงไป ขณะที่อารักษ์โกรธจัดที่ถูกลูกชายด่า
       “ไอ้สรวง..มัน..มันด่าฉัน”
       “ลูกไม่ได้ด่า...ลูกแค่เตือนสติ...เพราะคนอย่างคุณ...ไม่ควรเป็นสามี แล้วก็พ่อใครจริงๆ ค่ะ”
       “คุณหญิง” อารักษ์ขึ้นเสียง
       สุดามองมาอย่างโกรธแค้น ดวงตาวาววับ เจอสายตาแบบนี้อารักษ์ก็ไม่กล้าหือเหมือนกัน
       
       สรวงเดินเข้ามายังสนามขี่ม้า เห็นม้าตัวหนึ่งเดินเหยาะย่างสวยงาม สรวงเดินเข้าไป เจ้าหน้าที่ดูแลม้าจูงม้าเดินตรงมาหา สรวงกระโดดขึ้นหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว ชายหนุ่มระบายอารมณ์กราดเกรี้ยวในใจด้วยการควบขี่ ตะบึงม้าออกไปอย่างรวดเร็ว
       กรรณนรีวิ่งตามมาทัน แต่แล้วจู่ๆ เกิดเหตุไม่คาดฝัน เมื่อม้าเกิดสะบัดตัวสุดแรง ส่งผลให้ร่างของสรวงร่วงลงมาที่พื้นอย่างแรงเช่นกัน
       “คุณสรวง...” กรรณนรีร้องสุดเสียง
       
       สุขหฤทัยที่ตามมา เหวอไปทันที

ไฟมาร ตอนที่ 15
        สุดากับอารักษ์ทะเลาะกันอยู่ในห้องพัก อารักษ์ทวงคำพูด
       
       “ไหน...บอกว่าจะมาพักผ่อน...พาผมมาฮันนีมูนกับหนูศุ สุดท้ายคุณก็หาเรื่องด่าผม จนได้”
       “ที่ฉันด่า เพราะฉันเกลียด ทำไมคุณต้องด่าลูกด้วย”
       “คุณก็เห็นมันด่าผม”
       “ทำตัวให้ลูกไม่เคารพมันก็อย่างนี้ล่ะ”
       “ก็คุณหญิงชอบด่าผมไง ลูกมันเลยไม่เคารพ
       “ก็คุณมันน่าด่า” สุดาย้อน
       อารักษ์โกรธจัด ขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ “คุณหญิง”
       สุขหฤทัยวิ่งเข้ามาหน้าตื่น “คุณลุง..คุณหญิงแม่...สรวงตกม้าค่ะ”
       
       ตรงบริเวณโถงใหญ่ของรีสอร์ทยามนั้น กรรณนรีกับภาพิศช่วยกันปฐมพยาบาลดูแลสรวง
       “โชคดีนะคะที่คุณไม่ได้เป็นอะไร? ไม่งั้น...ฉันคงเสียใจมาก” กรรณนรีว่า
       สรวงกลับเยาะเย้ยถางถาง “ใช่...เธอเสียใจมาก...แต่เธอเสียใจที่ฉันไม่เป็นอะไรมากกว่า...จะไปไหนก็ไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ” จบด้วยการไล่ส่ง
       กรรณนรีหน้าเสีย นึกน้อยใจ “คุณสรวง”
       “ไม่ต้องทำหน้าเป็นปลาสำลักน้ำ ออกไป ไป๊”
       “ก็ได้ค่ะ...ถ้าคุณไม่อยากเห็นหน้าฉัน ฉันจะไป” กรรณนรีฮึด เดินออกไปทันที
       “ทำไมคุณสรวงถึงรุนแรงกับหนูก้างอย่างนี้ละคะ ในเมื่อคุณสรวงก็รู้..หนูก้างรักคุณ...”
       สรวงชะงัก ภาพิศพูดต่อ
       “หนูก้างรักคุณจริงๆ นะคะ ไม่อย่างนั้นคงไม่ทนให้คุณสรวงโขกสับถึงขนาดนี้”
       สรวงมองจ้องภาพิศ อย่างจับสังเกต “แล้วเค้ามาเป็นผู้หญิงของพ่อผมทำไม”
       ภาพิศพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม ท่าทีจริงจัง “หนูก้างคงมีเหตุผล”
       สรวงพาล “เหตุผลบ้าอะไร ถึงยอมทำให้ตัวเองเสียหาย”
       “คนแต่ละคน มีวิธีการคิด วิธีการแก้ปัญหาที่แตกต่างกัน...หนูก้างก็คงจะมีเหตุผลของตัวเองที่ไม่อยากบอกใคร แต่ที่สำคัญคุณสรวงรู้อยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอคะ?...หนูก้างยังเป็นคนเดิม เป็นผู้หญิงที่บริสุทธิ์และงดงามสำหรับคุณสรวงเสมอค่ะ”
       สรวงอึ้ง นิ่งเงียบ
       
       ตรงบริเวณสวนสวยของรีสอร์ท กรรณนรีวิ่งร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ สรวงวิ่งตาม
       “กรรณนรีๆ”
       กรรณนรีเหลียวมามองแล้วหันกลับวิ่งหนีต่ออีก สรวงวิ่งตามมากระชาก
       “ปล่อยฉัน”
       “ฉันไม่ปล่อย...เลิกทำตัวบ้าๆ วันนี้เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องกรรณนรี”
       กรรณนรีมองสรวง สองคนมองสบตากัน ภาพิศแอบอมยิ้ม รู้ว่าสรวงก็รักกรรณนรีเหมือนกัน
       
       ไม่นานนักภาพิศเดินกลับเข้ามา ขณะที่สุดา อารักษ์ และสุขหฤทัยวิ่งเข้ามา
       “ตาสรวงล่ะ”
       ภาพิศตอบหน้าตาเฉย “กลับกรุงเทพฯ แล้วค่ะ”
       อารักษ์ร้อง “อ้าว! ไหนบอกว่าตกม้า แล้วตาสรวงไม่ได้เป็นอะไรเหรอ”
       “แค่เคล็ดขัดยอกนิดหน่อย แล้วก็บ่นว่าเบื่อ”
       สุดาแหวใส่สามี “เบื่อคุณนั่นแหละ”
       อารักษ์ทำหน้าไม่สบายใจ สุดาแหย่
       “จะกลับตามลูกไปมั้ยละคะ?”
       “ไม่.....สรวงอยากกลับก็กลับไป” อารักษ์บอก
       สุดาแกล้งแหย่อีก “แต่ฉันว่าไปตามลูกกลับมาดีกว่า”
       ภาพิศผสมโรง “เอามั้ยคะ ภาไปตามมาให้”
       “ไม่ต้อง” อารักษ์เดินหน้าบึ้งหนีไป
       ภาพิศแกล้งถาม “ทำไม..ท่านไม่อยากให้คุณสรวงอยู่ล่ะคะคุณหญิงพี่”
       สุดาเยาะ “กลัวจะขัดคอมั้ง”
       ภาพิศแกล้งโง่หลอกถาม “ขัดคอเรื่องอะไรคะ”
       “ทำไมจู่ๆ คุณภาพิศ ทำเหมือนลืมเอาสมองมาด้วยล่ะค่ะ..ก็น่าจะรู้..คุณหญิงแม่..จัดงานนี้ขึ้นมาทำไม” สุขหฤทัยกัด
       สุดาแกล้งดุ..กระตุ้นต่อมอยากรู้ของภาพิศ “ฤทัย”
       “มีอะไรที่น้องยังไม่รู้อีกคะ คุณหญิงพี่” ภาพิศสงสัย
       “ก็...จัดห้องเชือดนังศุภาวีร์ให้กับสามีของเราไงคะคุณน้อง”
       สุดาเย้ยในสีหน้า...ภาพิศตาวาววับ โกรธมาก
       
       ภาพิศหลบมุมออกมาคุยกับแฉล้ม ท่าทางโกรธเกรี้ยว กาวินทร์อยู่ในชุดคนสวน มองจ้องอยู่เดินเข้ามาแอบฟัง ภาพิศด่าสุดาในอาการฉุนเฉียว
       “คนวิปริต จิตวิปลาส”
       “ใช่...เมียที่ไหน หาผู้หญิงให้สามี” ภาพิศผสมโรง
       “ฉันว่า..คุณหญิงสุดาเหมือนมีแผน” ภาพิศตั้งข้อสังเกต
       แฉล้มมองหน้าภาพิศ “ฉันก็คิดว่ามี...และแผนชั่วๆพวกนั้นก็ตั้งใจแกล้งคุณแน่ๆ”
       ภาพิศบอกเสียงเข้ม “ฉันไม่ยอม ฉันจะปกป้องลูกด้วยชีวิต”
       กาวินทร์หันขวับ ได้ยินเต็มสองหู แต่ก็ไม่อยากเชื่อ คิดว่าตัวเองหูฝาด ขณะที่ภาพิศพูดต่อ
       “ขอให้คุณสรวงพากาวไม่ต้องกลับมาเลย”
       คราวนี้กาวินทร์ ได้ยินชัดเจน!
       
       ด้านกาวินทร์อยู่ในอาการงวยงง เดินพล่าน...ยืนไม่ติดที่ สีหน้าว้าวุ่นสับสนหนัก
       
       “แปลว่าแม่รู้...กาวเป็นลูก..แม่จะทำอะไร?”

ไฟมาร ตอนที่ 15
        ขณะเดียวกันสรวงดึงมือกรรณนรีมา สองคนหยุดยืนอยู่กลางทุ่งดอกกุหลาบสวย สรวงถามน้ำเสียงอ่อนโยน แต่สายตาเจ็บปวด
        
       “เธอมีอะไร...บอกฉันมาได้แล้วกรรณนรี ฉันพร้อมยอมรับทุกอย่าง”
       กรรณนรีร้องไห้ออกมา “สิ่งที่ฉันพูดได้อย่างเดียว...คือฉันรักคุณ....และฉันก็เจ็บปวดทุกครั้งที่คุณว่าฉัน ด่าฉัน”
       “ก็เพราะฉันรักเธอเหมือนกันไง...รักจนไม่เข้าใจ เธอจะปิดบังฉันทำไม”
       “เพราะมันเกี่ยวกับแม่คุณไงคะ...”
       สรวงทำหน้าเหนื่อยใจ กรรณนรีบอกต่อ
       “ขอร้องเถอะค่ะ อย่าบีบคั้นฉัน...ถึงเวลาคุณจะรู้เอง แล้วคุณจะรู้ว่าฉันรักคุณแค่ไหน” พูดเท่านั้นกรรณนรีก็โผเข้ากอดสรวงอย่างเต็มรัก “ฉันเจ็บปวดแค่ไหนที่เรื่องมันเป็นอย่างนี้”
       สรวงกอดกรรณนรีท่าทีเหนื่อยใจไม่หาย “ได้...ฉันจะรอ จนกว่า..เรื่องทุกอย่างจะเปิดเผยด้วยตัวมันเอง”
       “และเราสองคนก็อาจจะไม่ได้รักกัน”
       “ไม่..ฉันรักเธอ..ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันก็จะรักเธอกรรณนรี”
       สรวงกอดกรรณนรีแน่น กรรณนรีเงยหน้ามองในอาการหวั่นใจ
       “เชื่อฉันนะ....ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น..ฉันก็จะรักเธอ”
       สรวงก้มลงจูบหน้าผากกรรณนรีอย่างแผ่วเบาละมุนละไม ก่อนบอกตัดบท
       “เลิกคิดถึงเรื่องอื่นๆ ได้แล้วนะ...ขอให้ที่ตรงนี้..มีเราแค่สองคน
       สรวงจับมือกรรณนรี เดินฝ่าดงกุหลาบสวยสะพรั่งออกมา
       
       สรวงจับมือกรรณนรี เดินมาสักครู่ก่อนบอก
       “เธอรอฉันอยู่ที่นี่นะ..อย่าหนีไปไหน”
       “ค่ะ”
       สรวงเดินไปก่อนจะเดินกลับมาทางด้านหลัง ยื่นดอกกุหลาบให้กรรณนรี
       “เพื่อเธอ”
       กรรณนรียิ้มกว้างมองกุหลาบอย่างดีใจ กุหลาบดอกเดียวแต่มีความหมายยิ่งใหญ่เหลือเกิน
       
       ไม่นานนัก สองคนจูงมือเดินเที่ยวไร่องุ่นอย่างมีความสุข สองคนถือองุ่นคนละพวง ป้อนให้กัน
       ครู่ต่อมา สรวงกับกรรณนรีอยู่ที่ฟาร์มแกะ กำลังให้นม ให้อาหารแกะ สองคนยิ้มสบตากันอย่างมีความสุข
       แต่พอเวลาที่หันหน้าออกจากกัน ต่างคนต่างลอบมองกันและกันสีหน้าเศร้า และดูกังวลอยู่ในที
       
       อารักษ์มาเคาะประตูห้องกรรณนรีเรียกเสียงหวาน
       “หนู..หนู”
       เงียบไม่มีเสียงตอบ อารักษ์หงุดหงิด เคาะประตูอีก
       “หนูๆๆ”
       อารักษ์โทร.เข้าไป ยินเสียงโทรศัพท์ของกรรณนรีวางในห้องดัง อารักษ์ยิ่งหงุดหงิด
       
       อารักษ์เดินฮึดฮัดๆ มาตามทางในรีสอร์ท เจอกับภาพิศพอดี
       “หนูศุหายไปไหน?”
       ภาพิศพูดด้วยสายตาขมขื่น “พักผ่อนมังคะ”
       “ฉันไปดูแล้วหนูศุไม่อยู่...มือถือก็ไม่เอาไป”
       “งั้น...คงเดินเล่นอยู่มังคะ ที่นี่วิวสวย อากาศดี”
       “ไม่พูดบ้างได้มั้ย...ฉันรำคาญ”
       ภาพิศเสียใจมองมา แววตาเจ็บปวดร้าวราน “ภาต้องพูดค่ะ...ก่อนที่ทุกอย่างมันจะเลยเถิดขนาดนี้”
       อารักษ์เยาะหยัน “จะเจ็บปวดอะไรของเธอ ภาพิศ...ก็ในเมื่อฉันบอกเลิกเธอแล้ว..มีแต่เธอที่ไม่ยอมไปซักที”
       ภาพิศ เห็นธาตุแท้อารักษ์มากเท่าไหร่ก็ยิ่ง เกลียดชัง “ภาก็อยากไปจากท่านเต็มทีแล้วค่ะ”
       อารักษ์ไล่ส่ง “ก็ไปสิ”
       “ไปแน่ค่ะ...แต่ท่านต้องฟังความจริงจากปากภาก่อน”
       “มะ..อยากพูดอะไรเธอพูดมา...จะได้ไปๆ ซักที” อารักษ์วางท่าหงุดหงิดอย่างน่าเกลียดมาก
       “ท่านรู้มั้ยคะ...ความจริงแล้วศุภาวีร์เป็นใคร”
       อารักษ์ทำหน้ายียวน “เป็นใคร? ก็เป็นผู้หญิงที่ฉันรัก ฉันอยากได้ไง”
       ภาพิศเจ็บปวดเหลือแสน “ไม่ได้นะคะท่าน...ศุภาวีร์คือ...”
       สุดาเดินเข้ามาขัดคอ “คุยอะไรกันอยู่คะ”
       “เรื่องหนูศุ....นี่...” อารักษ์จับมือสุดามากุมพูดออดอ้อนราวกับเด็กจะเอาของเล่น “คุณหญิง ใจคอผมร้อนรุ่นทุรนทุรายเหมือนกับมีไฟเผา คุณหญิงต้องจัดการให้ผมได้เข้าหอกับหนูศุเร็วๆ นะ”
       “ได้สิคะ....” สุดาหันมาทางภาพิศ “นะคะคุณน้องเพื่อท่าน...เราต้องช่วยกัน”
       ลึกลงไปในสีหน้าภาพิศมีแต่ความเกลียดชัง คำรามอยู่ในใจ
       “ใครทำอะไรลูกฉัน ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลย”
       สุดามองจ้อง ภาพิศจำต้องยิ้มเยื้อนไปกับสุดา
       
       ภาพิศเดินหลบมุมมาคุยโทรศัพท์กับกุนซือแฉล้ม ที่อยู่ในห้องพัก
       “คุณแฉล้ม..สองผัวเมียวิปริตนั่น ยังไงก็เอาจริง...คุณจัดการตามแผนได้เลย”
       “ได้เลยค่ะคุณภาพิศ คุณอย่าเผลอดื่มเครื่องดื่มบนโต๊ะแล้วกัน”
       ภาพิศรับคำ “ค่ะ...”
       
       แฉล้มวางสายมองไปที่ตรงมุมห้อง เห็นขวดเครื่องดื่มมึนเมา วางเรียงรายอยู่มากมาย สงครามและการทวงแค้นของภาพิศกำลังเริ่มขึ้น
        

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ไฟมาร ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
ไฟมาร ตอนที่ 19 (จบตอน)
ไฟมาร ตอนที่ 18
ไฟมาร ตอนที่ 17
ไฟมาร ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 95 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 93 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 23 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มคิดว่าตัวเองเริ่มเป็นบ้าอีกแล้ว อ่านฉากพระเอกนางเอกเค้าสวีทกันทีไร นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวทุกที แอบค้างงงง่ะ 555++ ผู้ชายโรแมนติก รักเดียวใจเดียวแบบคุณสรวง จะหาได้ที่ไหนเน้อออ ลุ้นให้ดีกันไวๆ แล้วก็สวีทกันมากๆ อีกแค่ 4 ตอนก็จะจบแล้วละครที่ชอบที่สุดแห่งปี
อย่าปล่อยให้ค้างนาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เลทอีกล่ะ
รอออออออ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอออออ ชั้นรอเธออยู่~~ แต่ไม่รู้เมื่อไหร่เธอจะมาาา
รอ รอเธอตั้งแต่เก้านาฬิกา บทที่สี่จงมาจงมาาาาาา
งุงิงิ้งงิ้ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมเราต้องเป็นแบบนี้เขาบอกว่าจะมาเก้าโมง แต่เรากลับตื่นตั้งแต่แปดโมง(ปกติเราตื่นสายจะตาย5555)และขอให้ตรงต่อเวลาด้วยนะค่ะ (ถ้าเลท5-10นาทีได้นะค่ะแต่ถ้าเลทเป็นวันเราไม่ไหวนะ5555)
ทำไมเราเป็นแบบนี้อะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เก้าโมงจริงนะ?=3=
Meenoisan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปแล้วก็คือคนที่ร้ายที่สุดคืออารักษ์ปะ ลูกตัวเองยังไม่รักเลยแล้วก็พอมีใหม่ก็ทิ้งเก่าไป ขนาดภาพิศท้องยังไม่สนใจเลยแล้วจะเป็นพ่อคนได้ยังไง
อารักษ์ร้ายที่สุดปะ ??????
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าเรื่องย่อในหนังสือตรงกับเรื่องในนี้ ก็ไปอ่านในนั้นแล้วแหละ if you aren't really know,don't tell don't talk.
I'm 13 years old
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีใจนะค่ะที่ได้อ่านถึงจะช้าแต่ก็จะทนรอต่อไป(จะพยายามให้ถึงที่สุด)ถ้าเป็นไปได้ขอให้ตอนที่ 16 จบตอนก่อนวันพุธนะค่ะ ^_^
อยากอ่านตอนที 16 แล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โปรดอัพวันละตอนนะ(4หน้า)
kn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลุ้นมากมายได้อ่านทีละนิด แต่ก่อขอบคุณมากที่เอามาลงให้อ่าน
กาญจน์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นึกว่าจะไม่ได้อ่านตอน15 ซะแล้ว5555 เลทไป2วัน
แต่ก็ขอบคุณที่อัพให้นะคะ รักคนอัพที่สุดเลยค่ะ><
ปล. รอหน้า2อยู่นะคะคนอัพ:D
น้องเล็กนิ้วนาง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014