หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 3

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 พฤศจิกายน 2555 16:25 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 3
        คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ตอนที่ 3
       
       
       พิมภาเดินเข้ามาในห้องทำงานอย่างหัวเสียแล้วหยิบหมอนอิงสีสวยที่วางสำหรับรองหลังที่เก้าอี้ทำงานมาวางบนโต๊ะ แล้วก้มหน้าซุกกับหมอนกรี๊ดสนั่น สองครั้งติดๆ นันทิกานต์เดินตามเข้ามา
       
       “พิม”
       พิมภาเงยหน้าขึ้นมา
       “เพราะไอ้หมอนั่นแท้ๆ ยัยลัลมันถึงเหยียบฉันได้” นันทิกานต์วางเอกสารลงตรงหน้าพิมภา “อะไร”
       “ก็เอกสารจดขอทะเบียนสมรสไง มันมีลายเซ็นแกแล้ว ฉันกลัวว่าถ้าไอ้พี่เอกมันเอาไปเซ็นแล้วหาเจ้าหน้าที่เซ็นรับรองได้ มันจะมาตุกติกกับแกทางกฎหมาย ฉันก็เลยเก็บมา”
       “แกนี่มันรอบคอบ แสนรู้จริงๆ”
       “ขอบใจ แต่แสนรู้น่ะเขาใช้กับหมาไม่ใช่คนนะ ไอ้บ้า”
       “เอ้า เพื่อนชมก็ไม่ชอบ” พิมภาเก็บเอกสารไว้ในลิ้นชัก แม่บ้านเข้ามาเสิร์ฟกาแฟให้กับพิมภา
       “กาแฟยามบ่าย ของคุณพิมค่ะ” แม่บ้านมองพิมภาเหมือนอยากจะพูดอะไร
       “มีอะไรหรือเปล่า”
       “คุณพิมสู้ๆ นะคะ ผู้ชายไม่ตายก็หาใหม่ได้ค่ะ” พิมภาหน้าชา
       “ป้าไปรู้เรื่องฉันมาจากไหน”
       “ก็คุณลัลกับคุณซูซี่เดินสายเม้าท์ตั้งแต่หลังงานแต่งคุณพิมแล้วค่ะ ตอนนี้ทุกคนเป็นกำลังใจให้คุณพิมนะคะ”
       “ลัลนา” พิมภาแค้นมาก
       นันทิกานต์เห็นในถาดมีแก้วน้ำเปล่ากับถ้วยเล็กๆ ใส่ยาไว้สองเม็ด พาราฯหนึ่งเม็ด ยาแก้แพ้หนึ่งเม็ด
       “แล้วนี่ยาของใครเหรอป้า”
       “ของคุณลัลค่ะ เธอให้ป้าเอาพาราฯกับยาแก้แพ้ไปให้”
       พิมภาตาวาว
       “งั้นป้าก็รีบเอาไปให้เถอะ”
       แม่บ้านออกไป
       “ยัยลัลมันกระจายข่าวไปทั่วกะให้แกมองหน้าใครไม่ได้เลยนะเนี่ย แม่บ้านถึงขั้นบอกว่าเดินสายเม้าท์”
       “งั้นต้องจัดคืนให้อย่างสาสม”
       “จะไปเล่นคืนเหรอ เดี๋ยวคุณสุรู้ก็เป็นเรื่องหรอกแก”
       “แกรู้ไหมแนนว่ายาแก้แพ้ที่ยัยลัลจะกินน่ะ กินแล้วหลับทุกราย”
       นันทิกานต์หันมองพิมภาอย่างสนใจ
       “แล้วไง”
       พิมภายิ้มร้ายๆ
       
       ที่ห้องทำงานของลัลนา ลัลนากับซูซี่ตีมืออย่างสะใจ
       “ทีนี้ล่ะ เราจะเล่นงานยัยพิมด้วยการเม้าท์ๆ”
       “จนน้องพิมไม่มีสมาธิทำงาน”
       “ตำแหน่งผู้จัดการสาขาก็จะเป็นของลัลอย่างง่ายดาย”
       “พี่จะได้โบนัส ได้ทำงานต่างประเทศ”
       แม่บ้านถือถาดยากับแก้วน้ำมาให้
       “น้ำกับยาตามที่คุณลัลสั่งค่ะ”
       “ขอบใจ หมดเวลาสังสรรค์แล้วไปทำงานได้แล้วค่ะ พี่ซูซี่สรุปยอดขายสินค้ามาให้ลัลด้วยนะ เอาละเอียดแบบทุกประเภทเลยนะ”
       “จ๊ะ ลิปสติกตัวใหม่ พี่เอาแบบแพ็กเกจจิ้งมาแล้วนะ” ซูซี่ฃวางเอกสารแบบให้ตรงหน้าลัลนา “น้องลัลเคาะมาให้ไวที่สุดเลยนะ จะได้ส่งให้คุณสุพิจารณาอีกที”
       “ตามฝ่ายโปรโมทให้ส่งพรีเซ้นต์เรื่องการเปิดตัวสินค้าด้วยนะคะ ลัลอยากให้ทุกอย่างเป๊ะที่สุด”
       “จ๊ะ พี่จะสรุปมาให้ก่อนเลิกงานนะ”
       ซูซี่ออกไป ลัลนาหยิบยากับน้ำมาดื่ม แล้วหยิบแฟ้มเอกสารมาเปิดดูสำราญใจ สักแป๊บลัลนาหยิบนาฬิกาเล็กๆ ตั้งเวลา
       “สักสิบนาทีน่า”
       ลัลนาขยับตัวเอนไปกับเก้าอี้ เพียงครู่เดียวลัลนาก็หลับไปเพราะฤทธิ์ยาแก้แพ้ พิมภากับนันทิกานต์เดินเข้ามา ยิ้มร้ายๆ
       
       ลัลนายังฟุบหลับอยู่ที่โต๊ะจนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ภายในบริษัทดังขึ้น
       “สวัสดีค่ะ” ลัลนางัวเงียรับสาย “รับของที่ล็อบบี้ จากไหนคะ อ้าว...วางสายใส่ เดี๋ยวปั๊ด”
       ลัลนาลุกออกไป
       
       ลัลนาลงลิฟต์มาที่ล็อบบี้พอออกจากลิฟต์พนักงานที่ยืนรออยู่หน้าลิฟต์ชะงักอึ้งๆ ลัลนาเดินเชิดๆ ออกไป
       ระหว่างทางเดินไปล็อบบี้ พนักงานที่ยืนอยู่หรือว่าเดินสวยต่างอึ้งๆ แล้วมีแอบอมยิ้มขำ ลัลนาเดินมาถึงเคาน์เตอร์คุยกับพนักงาน
       “พี่มารับของที่มีคนฝากไว้ให้พี่น่ะ”
       พนักงานอึ้งจำลัลนาไม่ได้
       “พี่ พี่อะไรคะ”
       “พี่ลัลไง เป็นแผนกต้อนรับแต่ไม่รู้จักแบรนด์เมเนอเจอร์นี่ มันสมควรจะให้ทำงานต่อไปไหม”
       พนักงานอึกอักแล้วเปลี่ยนเรื่อง
       “หนูขอโทษค่ะ แต่ไม่มีของฝากให้พี่นะคะ”
       
       “ก็เมื่อกี้มีคนโทรขึ้นไปบอกพี่ว่ามีนี่”

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 3
         
       ประตูบริษัทเปิด สุกัญญา พิมภา นันทิกานต์เดินเข้ามา ลัลนาหันกลับไปทันที พอเห็นว่าเป็นสุกัญญาก็รีบเดินเข้าไป
        
       “คุณสุคะ”
       สุกัญญาหันมาเห็นตกใจ
       “ใครเนี่ย”
       “ลัลไงคะ”
       พิมภากับนันทิกานต์หน้าเฉยมาก
       “ลัล นี่แต่งหน้าเทรนด์ใหม่เหรอจ๊ะ เป๊ะเนอะ”
       “สำหรับฉันไม่ใช่เป๊ะเฉยๆ แต่ต้องเป๊ะเวอร์ เนี่ยเทรนด์ใหม่จากเกาหลีจะนำเสนอคุณสุสำหรับงานเปิดตัวอายแชโดว์วันพรุ่งนี้น่ะค่ะ คุณสุจะไปดูสถานที่ตอนบ่ายใช่ไหมคะ ลัลดูแลงานนี้อยู่แล้วจะได้ไปพร้อมคุณสุเลย”
       “ไม่เป็นไรจ๊ะ งานพรุ่งนี้ให้พิมภาเป็นคนดูแลแล้วกัน”
       ลัลนาไม่พอใจ
       “แต่งานนี้เป็นของลัลนะคะ ทำไมจู่ๆ ถึงให้พิมภาทำล่ะค่ะ”
       “ก็ไปส่องกระจกดูสิจะได้รู้ว่าทำไม”
       สุกัญญาเดินออกไป พิมภากับนันทิกานต์เดินตาม ลัลนางงแล้วรีบวิ่งไปที่เคาน์เตอร์
       “มีกระจกไหม เอามาให้พี่ เร็วสิ”
       พนักงานรีบส่งตลับแป้งให้ลัลนา ลัลนาเปิดตลับส่องกระจก ในกระจกเห็นหน้าลัลนาถูกเขียนอายไลน์เนอร์ทิ้งหางตายาวมากกก แก้มก็ถูกปัดแดงเป็นตูดลิง แต่เปลือกตาเขียวปี๋ใส่กากเพชรอีกต่างหาก ลัลนากรี๊ดสนั่น พิมภากับนันทิกานต์พยายามกลั้นยิ้มสุดชีวิต สุกัญญาหันมาหาพิมภาสายตาเหมือนผู้ใหญ่จับได้ว่าทำผิด
       “ร้ายนะ” พิมภาอึ้ง “วันนี้ถือว่าเจ๊ากับที่ลัลทำกับคุณ แต่ถ้ามีอีก ไล่ออก” พิมภาสะดุ้ง สุกัญญายิ้มแต่แอบดุนิดๆ “พี่คงไม่ต้องห่วงคุณแล้วล่ะนะ”
       พิมภาอึ้งที่โดนจับได้ ยิ้มแหยกลับ
       “ค่ะ”
       
       เมื่ออยู่ในห้องทำงานพิมภากับนันทิกานต์หัวเราะด้วยความสะใจ
       “ฝีมือแต่งหน้าของแกไม่เลวนะแนน”
       “แกอยากลองไหมล่ะ ฉันจะแต่งให้งามกว่าของยัยลัลอีก พิม แกว่าคุณสุจะไม่รู้เหรอว่ายัยลัลโดนแกล้ง”
       “รู้สิ คุณสุฉลาดจะตาย”
       “อ้าว เดี๋ยวก็หัวขาดหรอกแก หรือถือว่าเป็นคนโปรด”
       “คุณสุรักความยุติธรรมจะตาย ไม่มีคนโปรดไม่โปรดหรอก แต่ที่เขาไม่พูดคงเพราะ รู้ว่ายัยลัลทำอะไรกับฉัน ฉันดูสายตาคุณสุเหมือนเขาบอกว่า ครั้งนี้เขายกให้แต่ครั้งหน้าไม่รอดแน่ เสี่ยงหน่อยแต่ก็คุ้ม เล่นกับพิมภามันต้องโดนแบบนี้ล่ะ” นันทิกานต์มองพิมภานิ่ง จนพิมภาชะงัก “มองอะไร”
       “มองเพื่อนฉันแล้วก็คิดว่าทำไมมันเก่งนัก ฉันดีใจนะที่แกยังแข็งแรงไม่ล้มฉันคิดว่าจะเห็นแกฟูมฟายจะเป็นจะตายซะแล้ว”
       “ไม่เห็นไม่ได้แปลว่าฉันไม่เจ็บ สำหรับปลาทำให้ฉันรู้วันนี้ว่าการโดนหลอกจากคนที่เราไว้ใจมันเจ็บแค่ไหน ส่วนเอกพลฉันเจ็บใจที่เสียรู้ผู้ชายเลวๆ แต่ไม่ได้เสียใจ ที่สุดแล้วผู้ชายดีๆ ก็มีแต่ในละครจริงๆ”
       “สักวันแกต้องได้เจอคนดีๆ นะเชื่อฉัน ก็คุณต้นไง แกโทรหรือยัง”
       “ไม่ล่ะ”
       “แกกลัวผู้ชายเลยใช่ไหมเนี่ย”
       “อืม ฉันกลัวจะโดนหลอกซ้ำ เข็ดน่ะ” นันทิกานต์มองแบบไม่เชื่อ “พูดจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะกลัวผู้ชาย ฉันไม่อยากให้พ่อกับแม่ห่วงฉัน”
       “ชีวิตแกมันคงไม่ซวยซ้ำซวยซับซ้อนขนาดนั้นหรอกมั้ง”
       ลัลนาล้างหน้าล้างตาแต่งหน้าใหม่เรียบร้อยแล้วเปิดประตูปึ้งเข้ามา
       “ยัยพิม”
       ลัลนาเดินตรงเข้ามาหาพิมภา พิมภาทำหน้าใสซื่อมาก
       “เข้าห้องคนอื่นควรจะเคาะประตูนะ ไม่มีมรรยาท”
       “เธอแกล้งฉัน” พิมภาหน้าเชิดทันที
       “ไหนล่ะหลักฐาน” ลัลนาอึ้งเพราะไม่มี
       “ในบริษัทนี้มีแต่เธอเท่านั้นที่จะลอบกัดฉัน คุณสุต้องจัดการเรื่องนี้”
       “เธอคิดว่าคุณสุไม่รู้เหรอว่าระหว่างเรามีเรื่องอะไรกัน ไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าถ้าเธอจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ คุณสุจะเข้าข้างใคร” ลัลนาสะอึก
       “ว่าไง ปากยื่นปากยาวไปฟ้องเลยสิจ๊ะ ฉันจะได้สวมตำแหน่งBrand Manager ซะเลย อยากอัพเลเวลตัวเองนานแล้ว” นันทิกานต์บอก ลัลนามองพิมภาอย่างอาฆาต
       “ฉันจะต้องเอาคืนเรื่องครั้งนี้ให้ได้”
       “ถ้าคิดว่าทำได้นะ”
       “ฉันไม่ใช่พวกกระจอกงอกง่อยอย่างเธอ ถ้าเธอรู้”
       “เป็นลูกสาวของหุ้นส่วนแล้วมันน่ากลัวตรงไหนเหรอ” ลัลนาอึ้งที่พิมภารู้แต่ไม่สะทกสะท้าน
       “ในเมื่อคนที่มีอำนาจบริหารสูงสุดในตอนนี้คือคุณสุคนเดียวเท่านั้น”
       
       


คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 3
         
       “คิดเหรอว่าการที่เธอใช้พี่ซูซี่ไปบอกใครต่อใครว่าเธอมีพาวเวอร์แค่ไหนมันจะได้ผล ในเมื่อคุณสุตัดสินคนจากผลงาน ไม่ใช่พวกเล่นเส้น”
        
       
       “ฉันจะทำให้เธอไม่มีหน้าจะอยู่ในบริษัทนี้คอยดู”
       “ถ้ามีดีแต่พูด ก็อย่าพูดดีกว่า ฉันสมเพช”
       พิมภามองตอบอย่างท้าทายไม่ยอมแพ้ ลัลนากับพิมภาจ้องหน้ากัน นันทิกานต์มองอย่างหวั่นนิดๆ ที่สองคนไม่มีใครยอมใคร ลัลนาแค้นมากแต่ต้องสะบัดหน้าเดินออกไป
       
       ลัลนาเดินเลี้ยวออกมาแล้วชะงักที่เจอภัทรพลที่เดินเข้ามาพอดี ลัลนาจะเดินไปอีกทางแต่ภัทรพลมาขวางทางไว้ ลัลนาจะไปอีกทางภัทรพลมาขวางไว้อีก
       “นี่คุณจะมาขวางทางฉันทำไม”
       พิมภากับนันทิกานต์ได้ยินเสียงลัลนาชะงักฟัง ภัทรพลยิ้มให้ลัลนา
       “สวัสดีครับ ผมภัทรพล คนน่ารัก รูปไม่หล่อแต่พ่อรวยมาก 081-1111234 ครับ เป็นพี่ชายของพิมครับ แอดไลน์ หรือว็อทแอ็ปสแตนบายยี่สิบสี่ชั่วโมงครับ อีเมล์...”
       พิมภากับนันทิกานต์ออกมา
       “พี่ภัทร”
       ภัทรพลชะงัก ลัลนามองภัทรพลที่ยังยิ้มตาเยิ้ม ลัลนาดูออกว่าภัทรพลสนใจเธอ
       “ลัลนา ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
       ลัลนาเดินผ่านแล้วขยิบตาให้หนึ่งที ภัทรพลกระตุกเหมือนโดนแผลงศรเข้ากลางใจ มีเซไปเล็กน้อย ลัลนายิ่งเดินยักย้ายส่ายสะโพก ภัทรพลหันมองตามจนคอแทบจะหมุนรอบ มือของพิมภาวางบนไหล่ภัทรพลปึ้ก ภัทรพลสะดุ้งหันมาเจอหน้าพิมภาที่มองอย่างโหด
       “พี่ภัทร อย่าบอกนะว่าคิดจะจีบยัยซิลิโคนนั่น”
       ภัทรพลอึกอักมองไปทางนันทิกานต์ พิมภามองตาม นันทิกานต์ไม่รู้จะทำยังไง
       “ปวดท้อง ไปห้องน้ำก่อนนะ” นันทิกานต์บอกแล้วเดินไปเลย
       “ว่ายังไงพี่” ภัทรพลอึกอัก
       “ก็ไม่ได้ขนาดนั้นแค่เห็นว่าสวยดี ทำไม มีปัญหาอะไรกันเหรอ”
       “ปัญหาไม่ต้องรู้ รู้ว่าศัตรูน้องก็พอ”
       ภัทรพลพูดไม่ออก
       “จ๊ะ”
       “แล้วนี่พี่มากรุงเทพฯ พ่อแม่มาด้วยหรือเปล่า”
       “เปล่า พี่แวะมาธุระน่ะ”
       “ธุระอะไร” พิมภามองพี่ชายอย่างจับผิด ภัทรพลอ้ำอึ้งแล้วรีบตัดบท
       “เรื่องของฉันน่า สายแล้วฉันไปก่อนนะ”
       พิมภายังไม่ทันตอบ ภัทรพลก็รีบออกไปทันที พิมภามองตามอย่างสงสัย
       พิมภาเดินกลับมาที่โต๊ะเปิดคอมฯ ที่หน้าจอคอมเป็นภาพถ่ายของพิมภาถ่ายรูปกับปราสินียิ้มมีความสุข บางรูปมีนันทิกานต์ด้วย ทำเป็นภาพขึ้นค้างบนหน้าจอไว้ พิมภากดปิดคอมฯ แล้วเปิดลิ้นชักหยิบเอกสารขอจดทะเบียนสมรสขึ้นมานั่งมองคิดหนัก
       
       ฤชวีนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องทำงานกิ่งแก้ว ฤชวีนั่งอยู่หน้าโน้ตบุ๊คแต่สายตากลับมองมือถือในมือตัวเองอย่างเหม่อลอย กิ่งแก้วกำลังจะเดินมาที่ห้องเห็นท่าทางของฤชวี กิ่งแก้วเปิดประตูเข้าไปในห้อง
       “ยังไม่โทรมาเหรอต้น”
       “อืม สงสัยจะหมดหวังแล้วล่ะกิ่ง”
       “คุณพิมอาจจะไม่ได้เบอร์ของต้นก็ได้นะ หรือถ้าได้แล้วไม่โทรก็ไม่แปลก คนเพิ่งเจอกันวันสองวัน ถ้าเขาโทรหาต้น ก็ดูจะง่ายๆ ไป จริงไหมต้น”
       ฤชวีมองกิ่งแก้วแล้วยิ้ม
       “ขอบใจนะกิ่ง ต้นรู้แล้วว่าจะทำยังไงดี”
       ฤชวีกดเปิดหน้าอินเตอร์เน็ตเป็นหน้า Google ฤชวีพิมพ์คำว่า บริษัทเครื่องสำอางนารี แล้วกดsearch
       “บริษัทนารี”
       “ที่ทำงานคุณพิม”
       ฤชวีมีสีหน้ากระตือรือร้น กิ่งแก้วมองยิ้มๆ
       
       นันทิกานต์เดินออกมาจากห้องน้ำ เธอมองซ้ายกลัวพิมภาจะตามมา แต่พอหันกลับมาก็ตกใจที่เห็นภัทรพลขวางไว้
       “แนน”
       “เฮ้ย! พี่ภัทร ตกใจหมดเลยพี่ พี่ออกนอกหน้าจนไอ้พิมมันสงสัยแล้วเห็นไหม เกือบทำฉันแย่ไปด้วยอีกคน”
       “แกต้องปากแข็งนะ ห้ามบอกเรื่องพี่เด็ดขาด ไม่รู้ไม่เห็นเท่านั้น”
       “เออน่ะ ฉันไม่หาเรื่องใส่ตัวหรอกน่า แต่พี่นะแค่มองก็พอ อย่าสอยมาคู่ เพราะน้ำกับน้ำมันอย่างพิมกับลัลมันเข้ากันไม่ได้”
       “ยิ่งยากที่จะรัก พี่ก็อยากจะรัก”
       “ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ของคนสมัยนี้จริงๆ รู้ว่ายากก็ยิ่งอยากลอง หาเรื่องแท้ๆ”
       “สาวหมาไม่มองอย่างแกไม่มีวันเข้าใจหัวใจผู้ชายไม่พ่ายรักอย่างพี่หรอก”
       “ไม่ใช่หมาไม่มอง แต่แนนไม่ยอมให้มองต่างหาก เฮอะ อย่าให้หนูหัวเราะนะพี่ เพราะผู้ชายทั้งโลกจะโดนตะปบหัวใจด้วยเสียงหัวเราะของหนู ไม่เชื่อก็...”
       ภัทรพลรีบปิดปากนันทิกานต์
       “ไม่ต้องเลย” ภัทรพลมองไปทางด้านหลังนันทิกานต์อย่างระแวดระวัง “แนน พี่มีเรื่องให้ช่วย”
       
       นันทิกานต์มองอย่างไม่ไว้ใจ
        

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 3
         
       ลัลนาอยู่ที่ห้องทำงานและเธอกับซูซี่กำลังเสริมสวยกันอยู่ ลัลนาดัดขนตา ซูซี่เห็นแล้วเลียนแบบแต่ท่าจะเวอร์กว่า ลัลนาเปลี่ยนเป็นทาลิปสติก ซูซี่เอามั่งทาแบบท่าเวอร์ใหญ่มาก
        
       
       “โอ้ย พี่ซูซี่ ปากนะไม่ใช่กำแพงบ้าน ไม่ต้องท่าใหญ่ขนาดนั้นก็ได้”
       “ก็พี่อยากเป๊ะเวอร์อย่างน้องลัลนี่คะ ทาแบบนี้มันได้อารมณ์ด้วย”
       “อารมณ์เสียน่ะสิ พี่สืบเรื่องอะไรของยัยพิมมาได้บ้าง”
       ซูซี่มีหน้าตาตื่นเต้นมาก
       “เรื่องที่น้องพิมหยุดงานน่ะค่ะ ข่าววงในว่าคุณสุเป็นคนสั่งอนุมัติกับทางฝ่ายบุคคลเองนะคะ”
       “คุณสุจงใจเข้าข้างยัยพิมชัดๆ”
       “พ่อน้องลัลถือหุ้นตั้งสี่สิบเปอร์เซ็นต์ ทำไมน้องลัลไม่ให้พ่อของน้องลัลบีบให้คุณสุออกแล้วก็ดันน้องลัลมาเป็นผู้บริหารซะเองล่ะคะ”
       “เป็นไปไม่ได้ พ่อไม่เคยฟังลัลอยู่แล้ว ตั้งแต่คุณสุมารับตำแหน่งผู้บริหารนารีก็ก้าวขึ้นมาอยู่แถวหน้าได้ขนาดนี้ ลัลเพิ่งทำงานแค่ห้าปี ไม่มีใครกล้าเสี่ยงกับลัลหรอกค่ะ”
       “แต่น้องลัลก็ออกจะมีความสามารถ”
       “ถ้าลัลจะทำให้พ่อยอมรับก็ต้องทำให้คุณสุยอมรับให้ได้ซะก่อน ครั้งนี้ลัลจะต้องได้ตำแหน่งผู้จัดการสาขา”
       “แต่มันยากนะคะน้องลัล ปีที่แล้ว น้องพิมเพิ่มยอดชนะน้องลัลขาดลอยนะคะ”
       “ยิ่งยากยิ่งดี ลัลจะเขี่ยยัยพิมให้กระเด็นออกไปให้ได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม”
       มือถือลัลนาดัง ลัลนามองเบอร์ที่โชว์หน้าจอ แปลกใจว่าเบอร์ไม่คุ้น
       “สวัสดีค่ะ ลัลนาพูดสายค่ะ” ลัลนากดรับสาย
       
       ภัทรพลคุยโทรศัพท์อยู่หน้าออฟฟิศยิ้มออกมาอย่างดีใจ
       “สวัสดีครับ ผมภัทรพลรูปไม่หล่อแต่พ่อรวยมาก จำได้ไหมครับ”
       ลัลนาจำได้แต่ปากบอกอีกอย่าง
       “จำไม่ได้หรอกค่ะ”
       “ก็คุณอยู่สูงอาจจะไม่เห็นผม ลองมองลงมาข้างล่างสิครับ”
       “ข้างล่าง” ลัลนาคิดๆ แล้วเดินไปที่กระจกมองลงไปจึงเห็นภัทรพลยืนอยู่ด้านล่างข้างตึก โบกมือให้ “อ๋อ พี่ชายของพิม มีธุระอะไรคะ”
       “ไม่มีครับ แค่อยากได้ยินเสียงน่ะครับ”
       ลัลนาทำหน้ารังเกียจแต่ยังหันไปมองยิ้มโปรยเสน่ห์
       “เอ่อ ถ้าไม่มีธุระอะไรลัลขอวางนะคะ พอดีมีธุระน่ะค่ะ”
       “เดี๋ยวครับ ผมตั้งใจจะโทรมาขออนุญาตครับ”
       “ขออนุญาตอะไรคะ”
       “ขออนุญาต จีบได้ไหมครับ” ลัลนาถึงกับขนลุก
       “ลัลต้องรีบไปแล้ว แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” ลัลนาวางสายทันที ภัทรพลกำหมัดสะใจมาก
       “หนึ่งแต้ม โดน”
       “พี่ภัทร มุกเสร่อแบบนี้ ยัยลัลไม่ชอบหรอก อย่างยัยลัลต้องเท่ห์ เจ๋ง หรูถึงจะมอง”
       “แบบนั้นมันไม่มีสไตล์ แกคอยดูฝีมือพี่รับรองว่าคว้าหัวใจคุณลัลได้แน่”
       “ขี้โม้ว่ะพี่ หมดหน้าที่แล้ว” นันทิกานต์แบมือ ภัทรพลส่งแบงค์พันให้หนึ่งใบ “ที่ตกลงกันไว้ไม่ใช่เท่านี้นะพี่ แนนจะไปฟ้องไอ้พิม” นันทิกานต์โวย
       “เออๆๆ เอาไป” ภัทรพลส่งแบงค์พันให้อีกใบ
       “มันต้องอย่างนี้ แนนไปทำงานก่อนนะ”
       “จะไปไหนก็ไปเลย”
       นันทิกานต์ออกไป ภัทรพลยังยืนมองหน้าต่างห้องลัลนายิ้มถูกใจ ผิดกับลัลนาที่วางมือถือหน้าตาแบบรังเกียจ
       “ใครเหรอคะน้องลัล” ซูซี่ถามด้วยความอยากรู้
       “พวกเสร่ออยากเด็ดดอกฟ้าน่ะ ยัยพิม ลัลจะต้องล้างอายวันนี้ให้ได้”
       
       เย็นวันนั้นหลังจากเลิกงานพิมภากับนันทิกานต์กำลังเดินออกจากออฟฟิศ
       “เดี๋ยวแวะไปเอาของหน่อยนะ แล้วค่อยไปทำงานต่อที่คอนโดฉัน”
       “ไอ้พิม นี่มันเลิกงานแล้วนะ”
       “อยากเลิกทำงานด้วยหรือเปล่าล่ะ ฉันจะบอกคุณสุให้”
       “โอเค ไม่มีใครตายเพราะงานหรอกเนอะ”
       “แต่ถ้าขี้เกียจล่ะตายแน่”
       “เออ จะไปก็รีบไปเลย”
       พิมภายิ้มแล้วเดินนำนันทิกานต์ไปที่จอดรถ นันทิกานต์ตามเซ็งๆ ขณะนั้นฤชวีเข้ามาจากอีกทาง ฤชวีหยุดมองบริษัทแล้วตัดสินใจเดินเข้าไปในบริษัท
       
       ฤชวีเข้ามาในบริษัทตรงเข้าไปสอบถามเจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์
       “ขอโทษครับ ผมมาขอพบคุณพิม brand manager น่ะครับ”
       “สักครู่นะคะ” เจ้าหน้าที่กดโทรศัพท์ “มีคนมาขอพบคุณพิมค่ะ ค่ะ” เจ้าหน้าที่วางสายแล้วบอกฤชวี “คุณพิม กลับไปแล้วค่ะ”
       ฤชวีผิดหวังเล็กน้อย
       “ขอบคุณครับ” ฤชวีเดินออกจากบริษัทแล้วมาหยุดยืนที่หน้าบริษัท “อย่างน้อยก็มาไม่ผิดที่”
       
       ฤชวียิ้มออกมา

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13
คุณสามี (กำมะลอ) ตอนที่ 12
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 11
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 7 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
งงกะการทำงานของคุณจริงๆ
jira
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่ 2 และ 3 ลงเนื้อหาสลับหน้ากันค่ะ รบกวนทีมงานเรียบเรียงใหม่ด้วยค่า
RC couple
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราว่าแปลกแล้วนะ
วนจริงๆนั่นแหละ
AAA
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เกิดอะไรขึ้น ล้าหลังแล้วทุกเรื่องเลย เทคนิคขัดข้อง? มีใครป่วย?
??สงสัย.. สงสัย??
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนเก่าเล่าใหม่ ขอย้ายอ่านเล่มอื่นนะค้า
แฟน จะลงแดง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เวียนเทียนวนกลับหลายตอนแล้ว เชคด้วย
จะลงแดงแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ซ้ำหลายช่วงเลยค่ะ ><
b
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014