หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มณีสวาท

มณีสวาท ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 19 มกราคม 2556 09:37 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มณีสวาท ตอนที่ 1
        มณีสวาท ตอนที่ 1
       
       เมื่อหลายพันปีก่อน ท้องฟ้าเหนือลำน้ำโขงเป็นสีดำทะมึน แลดูน่ากลัว ฟ้าแลบแปลบปลาบ และร้องครืนๆ ดังกึกก้องกัมปนาทดุจฟ้าถล่มดินทลาย สายน้ำในลำน้ำโขงกระเพื่อมตามแรงลมฝน ยิ่งทำให้บรรยากาศดูน่ากลัวขึ้นไปอีก
       
       ในผืนน้ำยามนั้น มีนาคชายหญิงสองตัวในอาภรณ์สีเขียวแซมน้ำเงินเข้มขลังงดงามวิจิตร กำลังคลอเคลียล้อเล่นลมฝนอย่างสุขสำราญ
       แต่แล้วจู่ๆ ก็มีครุฑตัวหนึ่งโฉบบินลงฉกเข้าตรงที่นาคชายจังๆ มันรวดเร็วจนนาคหญิงไม่อาจช่วยอะไรได้ นาคชายผู้โชคร้ายบิดตัวเร่าๆ อย่างเจ็บปวดเหลือแสน ก่อนจะเห็นเลือดไหลนองแดงฉานเต็มท้องน้ำอย่างน่าสะพรึง นาคหญิงกรีดร้องเสียงดังโหยหวน รวมกับลมฝนที่โหมกระหน่ำพัดผ่านไป
       
       วันเวลาหมุนเวียนผ่านไป
       เช้าวันนี้บรรยากาศแจ่มใส มองเห็นวิวทิวทัศน์สองฝั่งโขงดูเงียบสงบและสวยงาม ภุชคินทร์ขับรถมาตามทางเลียบริมแม่น้ำโขงพร้อมกับภิงคาร รัฐมนตรีในคณะรัฐบาลชุดปัจจุบัน ผู้เป็นน้าชาย ท่าทางสองคนดูอารมณ์ดี ภิงคารเป็นฝ่ายเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น
       “ริมน้ำโขง มาทีไรก็สบายตา สบายใจเหมือนเดิม ชายชอบมั้ย”
       ชายหนุ่มรูปงามเชื้อพระวงศ์ ภุชคินทร์ หรือ ชาย ที่ภิงคารผู้เป็นน้าเรียกหันมามองผู้ถามแวบหนึ่ง ก่อนจะผินหน้ากลับไปมองทางเบื้องหน้าพร้อมกับตอบออกมา
       “ชอบครับ สวย เงียบสงบดี กลับไป ผมว่าจะชวนคุณแม่มาดูที่แถวนี้อยู่เหมือนกัน”
       ภิงคารรัฐมนตรีมือสะอาดหัวเราะเบาๆ “ขนาดนั้นเชียว”
       ภุชคินทร์ทำหน้าฉงน “ไม่รู้สิครับ...ขนาดเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ผมกลับรู้สึกคุ้นเคยกับที่นี่อย่างประหลาด เหมือนกับ..ว่าเคยอยู่ที่นี่มาก่อน”
       ภิงคารยิ้มขำๆ ขณะแซว “แปลกดี ไปอยู่เมืองนอกเมืองนาตั้งหลายปี ไม่รู้สึก กลับมารู้สึกคุ้นเคยที่
       ริมน้ำโขง”
       ภุชคินทร์ยิ้มๆ “สงสัยเนื้อคู่ผมจะอยู่แถวนี้มั้งครับคุณน้า”
       “ถ้าใช่จริงๆ...ก็ต้องเรียกว่าบุพเพสันนิวาสแล้วล่ะชาย” ภิงคารสัพยอกผู้เป็นหลาน
       ภุชคินทร์หัวเราะขำ “บุพเพอาละวาดมากกว่าครับ..เพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ที่นี่ยังติดใจผมถึงขนาดนี้ ถ้าได้อยู่นานกว่านี้ จะมีอะไรเกิดขึ้นกับผมอีก”
       สองน้าหลาน ยิ้มให้กันอย่างอารมณ์ดี
       ระหว่างนั้น มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งยืนมุงบางอย่างอยู่ข้างทาง ภิงคารแปลกใจ
       “ชาวบ้านมุงดูอะไรกัน”
       “นั่นสิครับ...คุณน้าจะแวะดูหน่อยมั้ยครับ” ภุชคินทร์ว่า
       ภิงคารพยักหน้าเห็นงามด้วย “ก็ดี”
       ภุชคินทร์เบนรถเข้าจอดข้างทางทันที ครู่ต่อมาสองน้าหลานเดินลงจากรถตรงไปยังชาวบ้านกลุ่มนั้น
       
       ภุชคินทร์และภิงคารเดินเข้าไปหากลุ่มคนดังกล่าว เห็นสีหน้าชาวบ้านแต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เสียงพูดเซ็งแซ่จนแทบจับใจความไม่ได้ มนตรี ช่างภาพและนักข่าวหนึ่งในทีมนักข่าวที่เดินทางมาทำข่าวที่นี่ กำลังกตชัตเตอร์ถ่ายรูปพรึ่บพรั่บ
       สองน้าหลานเดินแหวกคนเข้าไป มนตรีหันมาเห็นภิงคารก็จำได้
       “สวัสดีครับ ท่านภิงคาร”
       นักข่าวอีกคนเห็นภุชคินทร์ก็ยิ้มทักทาย “คุณชาย”
       ภิงคารถามทันที “ดูอะไรกัน”
       “ท่านดูเองดีกว่าครับ” มนตรีพูดเป็นนัย
       สองน้าหลานเดินแหวกผู้คนเข้าไป เห็นร่องรอยตรงพื้นคล้ายกับรอยเท้าของอะไรบางอย่าง เป็นทางลากยาวมาจากแม่น้ำโขงขึ้นมาบนฝั่ง ภุชคินทร์สนใจอย่างประหลาด ราชนิกูลหนุ่มคว้ากล้องขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้ พลางหันมาถามมนตรี
       “รอยเท้าอะไร แปลกจริง”
       “ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นรอยเท้าพญานาคครับ” มนตรีบอก
       สองคนชะงัก อุทานพร้อมกับ “รอยเท้าพญานาค”
       มนตรีเล่าต่อ “ครับ..เขาว่าพญานาคออกมาเล่นน้ำฝน”
       “พญานาคออกมาเล่นน้ำฝน”
       ภุชคินทร์ฉงน เพ่งสายตามองไปที่รอยเท้าประหลาดนั้นอย่างพินิจ เขากลับเห็นว่าเจ้าของรอยเท้านั้นเลื้อยเข้ามาเป็นวงกลม มันเลื้อยเข้ามาอย่างเร็วและพุ่งเข้าใส่ฉกดวงตาของภุชคินทร์อย่างจัง ภุชคินทร์ร้องเสียงหลง
       “โอ๊ย” พร้อมกับซวนเซทำท่าจะล้มลง
       ภิงคารเห็นรีบประคองหลานชายไว้ทัน “ชาย...เป็นอะไรไปชาย ชาย”
       ภุชคินทร์ไม่ได้ตอบ หัวสมองอื้ออึง พยายามตั้งสติหรี่ตาขึ้นมามอง แต่กลับเห็นรอยเท้านั้น
       วนเวียนอยู่ตรงหน้า ลักษณะเหมือนโลกหมุนคว้าง แต่แปลกที่ลายเส้นของรอยเท้านั้นยังคงวนๆ เวียนๆ กันลักษณะคล้ายรูปหน้าของสตรีเพศนางหนึ่ง ภุชคินทร์สะบัดหน้า ไล่ความมึนงง แต่กลับได้ยินเสียงเรียกเบาๆ แต่ดังก้องหู
       “ภุชเคนทร์...ภุชเคนทร์”
       สีหน้าแววตาของภุชคินทร์มึนงงเหมือนควบคุมตัวเองไม่อยู่ ภิงคารเรียก
       “ชาย..ชาย เป็นอะไรหรือเปล่า”
       มนตรีช่วยเรียกด้วย “คุณชายภุชคินทร์ๆ”
       ภุชคินทร์ได้ยินเสียงทุกอย่างพยายามจะหรี่ตาขึ้นมามอง แต่กลับรู้สึกเหมือนมีลมปะทะเข้าที่ใบหน้า
       อย่างแรง ราชนิกูลหนุ่มรูปงามทำท่าเหมือนจะหมดสติ ได้ยินเสียงคนพูดแว่วๆ มา
       “พาไปส่งโรงพยาบาลดีกว่าครับท่าน” ที่แท้เป็นเสียงของมนตรี
       จากนั้นภิงคารและมนตรีช่วยกันประคองภุชคินทร์ตรงไปที่รถทันที ชาวบ้านต่างส่งเสียงถามกันต่อเซ็งแซ่
       “ใครเป็นอะไรเหรอ” คนแรกถาม
       อีกคนตอบ “ผู้ชายคนนั้นเห็นรอยเท้าพญานาคแล้วเป็นลม”
       “สงสัยต้องมนต์พญานาค” ชาวบ้านคนที่สามฟันธงตามความเชื่อ
       ชาวบ้านคนแรกเนื้อเต้น “มนต์พญานาค? โห! รอยเท้าชัดขนาดนี้ให้ลาภกันชัดๆ”
       ชาวบ้านคนที่สามตีเป็นเลขเด็ด “ฉันเห็นเป็นเลข 18”
       ชาวบ้านคนที่สองท้วง “ฉันเห็น 39”
       และจากนั้นอีกหลายเลขเด็ดก็หลุดออกมาเป็นยวง
       
       ชาวบ้านต่างหันไปสนใจเรื่องหวยกันต่อ ไม่มีใครสนใจอาการภุชคินทร์แล้ว

มณีสวาท ตอนที่ 1
        ภิงคารกับมนตรีช่วยกันประคองภุชคินทร์มาที่รถ ภิงคารถามทาง
       
       “รพ.อยู่ไกลจากที่นี่มั้ย”
       “ไม่ครับ เลี้ยวรถออกไปจากตรงนี้ก็ถึง เดี๋ยวผมจะขับรถนำไป ท่านขับตามแล้วกัน” มนตรีอาสาอย่างมีน้ำใจ
       ภุชคินทร์พยายามบอก “ผมไม่เป็นไร”
       “แต่ท่าทางชายไม่ค่อยดีนะ น้าว่าแวะไปหาหมอหน่อยแล้วกัน” ภิงคารว่า
       “ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ รู้สึกมึนๆเหนื่อยๆ เท่านั้นเอง” ภุชคินทร์ยืนยัน
       ภิงคารยิ้มๆ “ก็น่าจะเหนื่อยอยู่หรอก เมื่อวานเพิ่งกลับจากดูงานฝั่งโน้น” ท่านรัฐมนตรีหมายถึงฝั่งบ้านพี่เมืองน้อง สปก.ลาว “เมื่อคืนกว่างานเลี้ยงจะเลิกก็ดึก แถมน้ายังปลุกซะเช้าอีก เดี๋ยวน้าขับรถกลับเอง”
       ภุชคินทร์ยืนกรานคำเดิม “ไม่เป็นไรครับ ผมไหว”
       ภิงคารเย้าหลานชาย “ชายไหว...แต่น้าน่ะสิจะไม่ไหว ถูกพี่ภาณีดุแน่ ถ้าชายเป็นอะไร” ภิงคารหันมาทางมนตรี “ขอบใจมากนะมนตรี ที่ช่วยเป็นธุระ”
       “ยินดีครับท่าน”
       มนตรียิ้มก่อนจะถอยออกไป ภุชคินทร์ขึ้นไปนั่งบนรถ ภิงคารเข้าไปประจำที่คนขับ จะออกรถไปแล้ว
       ภุชคินทร์หันกลับไปมองยังริมน้ำโขงตรงจุดที่มีคนมุงดูรอยเท้าพญานาค แต่แล้วต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นหญิงสาวคนเดิม ภุชคินทร์ไม่รู้ว่าที่แท้เธอคือ เจ้าอุรคา ปรากฏในสภาพเลือนรางยืนจ้องมองมา ดวงตาของเธอฉายแววอาลัยอาวรณ์เด่นชัด
       ภุชคินทร์ร้องลั่น “เฮ้ย”
       ภิงคารตกใจเบรกรถแทบหน้าทิ่มหันมาถาม “มีอะไรชาย”
       ภุชคินทร์หันกลับไปมองยังร่างของอุรคาอีก แต่ก็ไม่เห็นแล้ว เห็นแต่ชาวบ้านไทยมุงชุดเดิม
       “ไม่มีอะไรครับ”
       “ร้องยังกับเห็นผีงั้นแหละ”
       ภิงคารประหลาดใจใจ ก่อนจะขับรถออกไป ภุชคินทร์หันกลับไปมองภาพตรงนั้นด้วยความสงสัยและสนใจแต่ก็ไม่เห็นเงาของสตรีนางนั้นแต่อย่างใด ราชนิกูลรูปงามนิ่วหน้า เกิดคำถามค้างคาใจ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่
       
       ขณะเดียวกันที่บ้านของพันเอกนรินทร์ ซึ่งเป็นบ้านสวนบรรยากาศร่มรื่น พันเอกนรินทร์กำลังนั่งสมาธิอยู่ในห้องพระ แลเห็นภาพในนิมิต
       เป็นภาพท้องฟ้ามืดน่ากลัว ลมพัดแรง ฝนตกหนัก ท้องน้ำสั่นสะเทือนน่ากลัวราวกับบ้าคลั่ง ก่อนที่จะมีพญานาคผุดขึ้นมาจากลำน้ำท่าทางพญานาคตัวนั้นเกรี้ยวกราดดุจกำลังโกรธแค้นอะไรสักอย่าง นรินทร์ขมวดคิ้ว เหมือนพยายามจะรับสารที่พญานาคสื่อมา แต่ยังไม่ทันรู้เรื่องใดๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาขัดเสียก่อน ร่างของพอ.นรินทร์สะดุ้งเฮือก หลุดออกจากนิมิต ลืมตาขึ้น ขณะที่นาถสุดาผู้เป็นบุตรสาวบอกอย่างเกรงใจ
       “ขอโทษค่ะคุณพ่อ พอดีนาถหาคุณพ่อไม่เจอ ไม่คิดว่าคุณพ่อจะนั่งสมาธิตอนนี้”
       “พ่อรู้สึกยังไงไม่รู้ แปลกๆ เลยอยากนั่งนิ่งๆ หน่อย” นรินทร์ว่า
       “แต่ดูเหมือนตะกี้ ในนิมิตคุณพ่อจะ...เจออะไร” นาถสุดาสงสัย
       “พ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าสิ่งที่เห็น หมายถึงอะไร? พ่อแค่รู้สึก ว่ามันไม่น่าจะเป็นเรื่องดี”
       “ไม่ดี? หรือคุณศิษฐ์ พี่สุบรรณ?”
       นาถสุดาตกใจนิดๆ ถึงกับรำพึง ด้วยรู้สึกห่วงไพศิษฐ์แฟนหนุ่มกับสุบรรณ ลูกพี่ลูกน้องขึ้นมาทันที
       
       สุบรรณนักการเมืองมาแรง และส.ส. สมัยนี้เดินออกมาจากห้องประชุมในที่ทำการพรรค นักข่าวกรูกันเข้ามาหาเยอะแยะ มากมาย แสดงให้เห็นว่าสุบรรณเป็นหนุ่มที่คนให้ความสนใจกันมาก
       “จริงหรือเปล่าคะที่ท่านสุบรรณแอบไปเดทกับน้องมิลกี้ นางแบบหน้าใหม่ที่กำลังมาแรงน่ะค่ะ” นักข่าวคนหนึ่งถาม
       สุบรรณเยื้อนยิ้มอย่างใจเย็น “ถามผมเกี่ยวกับนโยบายทางเศรษฐกิจดีกว่านะครับ”
       นักข่าวอีกคนซักเรื่องเดียวกัน “แต่ตอนนี้ ข่าวดังมากเลยนะคะ ว่าท่านกับน้องมิลกี้กิ๊กกั๊กกัน”
       สุบรรณหัวเราะ เสตอบไปเรื่องอื่น “เศรษฐกิจตอนนี้ถือว่ากำลังดีเลยครับ ยิ่งถ้ามีการกระจาย
       รายได้ไปไปทางส่วนภูมิภาคตามที่เราวางนโยบายเอาไว้ ผมว่าเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ ยิ่งจะดีกว่านี้แน่นอน”
       สุบรรณตอบพร้อมรอยยิ้มแล้วเดินเลี่ยงออกไป พร้อมด้วยอำนาจ ซึ่งเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัว และคนอื่นๆ ที่เดินตามหลัง นักข่าววิ่งตามถามต่อ
       “เดี๋ยวก่อนสิคะท่าน...ตอบคำถามก่อน”
       สุบรรณยิ้มอารมณ์ดี อำนาจบอดี้การ์ดกันออก
       “ขอโทษครับ ท่านมีประชุมต่อ”
       อำนาจพาสุบรรณเดินออกไป นักข่าวบ่นอุบ
       “ไม่ได้ข่าวเลย ท่านสุบรรณเอาแต่ยิ้มแล้วก็เลี่ยงอย่างนี้ทุกที”
       “ท่านถึงได้สมญานามไง ว่าเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ เพราะอารมณ์ดี ไม่เคยหงุดหงิดกับใครซักคน”
       กลุ่มนักข่าวมองตามสุบรรณในอาการปลื้มๆ
       
       ไม่นานต่อมา ตรงมายังลานจอดรถด้านนอก ทันทีที่อยู่กันตามลำพัง รอยยิ้มของสุบรรณก็หุบลง กิริยาของนักการเมืองอารมณ์ดี เปลี่ยนเป็นดุดันราวกับเป็นคนละคนกัน สุบรรณถามเสียงแข็ง
       “อำนาจ เรื่องที่ให้ไปตาม ตกลงเป็นยังไง”
       อำนาจหน้าเคร่งดุดันไม่แพ้สุบรรณขณะตอบ
       “เรียบร้อยครับนาย อาทิตย์หน้าคุ้มเหนือ...” อำนาจระบุชื่อซุ้มมือปืน “จะส่งคนมาหานาย”
       สุบรรณไม่ทันตอบ เสียงมือถือดัง สุบรรณรับ น้ำเสียงเปลี่ยนไปเป็นอ่อนโยนเหมือนเดิม
       “มีอะไรจ๊ะนาถ”
       นาถสุดาโทร.จากบ้านพันเอกนรินทร์ พูดแบบกลัวๆ กล้าๆ
       “เอ่อ..พี่สุบรรณกับคุณศิษฐ์อยู่ที่ไหน ทำอะไรกันอยู่หรือคะ”
       “พี่มาประชุมที่ทำงาน เลยไม่ได้ให้ผู้กองไพศิษฐ์มาด้วย มีอะไรหรือเปล่า”
       “เปล่าค่ะ”
       “งั้นแค่นี้ก่อนนะ พี่ต้องทำงาน”
       “ค่ะๆ”
       สุบรรณวางสาย หันมาบอกอำนาจเสียงเข้ม “ฉันอยากให้มันเร็วกว่านี้ แกรีบจัดการตามมันมาด่วน”
       “ครับนาย”
       อำนาจเปิดประตูรถให้ สุบรรณก้าวขึ้นไปนั่ง รถของอำนาจเคลื่อนตัวออกไป ขณะที่นาถสุดาวางสายทันทีพึมพำกับตัวเอง
       “หวังว่าคุณศิษฐ์อย่าเป็นอะไรนะ”
       
       นาถสุดาร้อนใจกดสายโทร.หาผู้กองไพศิษฐ์ทันที

มณีสวาท ตอนที่ 1
        มือของผู้ชายคนหนึ่ง เหนี่ยวไกปืน ท่าทางคร่ำเคร่งจริงจัง ที่แท้เป็นผู้กองไพศิษฐ์ ซึ่งกำลังฝึกซ้อมยิงปืนอยู่ที่สนามยิงปืน ไพศิษฐ์ยิงเปรี้ยง เห็นกระสุนเข้าเป้าจุดสำคัญเป๊ะๆ ฝีมือแม่นมาก
       
       ไพศิษฐ์มองเป้ายิ้มพอใจ วางปืนลง เดินออกมา เสียงมือถือดัง ไพศิษฐ์รับ
       “ว่าไงจ๊ะนาถ”
       นาถสุดาได้ยินเสียงปืนดังลั่น ถามเร็วปรื๋อ
       “คุณศิษฐ์ทำอะไร?อยู่ที่ไหนคะ”
       “ผมฝึกยิงปืน อยู่ที่สนาม”
       นาถสุดาถอนหายใจอย่างโล่งอก ไพศิษฐ์ได้ยินเสียงถอนหายใจก็แปลกใจถาม
       “มีอะไรหรือจ้ะนาถ”
       “ก็คุณพ่อน่ะสิคะ...เห็นนิมิตไม่ค่อยดี นาถเลยเป็นห่วง กลัวว่าคุณศิษฐ์จะเป็นอะไร??
       ไพศิษฐ์ยิ้มขำ “ตอนนี้ผมไม่เป็นอะไรหรอก แต่ถ้าช่วงใกล้เลือกตั้ง ล่ะไม่แน่”
       “คุณศิษฐ์ชอบพูดอย่างนี้ทุกที” นาถสุดาพูดประชด “มันสะเทือนถึงพี่สุบรรณของนาถนะคะ”
       “ก็นาถจะกลัวทำไมล่ะ?? ในเมื่อนาถเคยบอกพี่สุบรรณของนาถเป็นคนดี”
       “พี่สุบรรณเป็นคนดีแน่ค่ะ แต่คนรอบๆ ข้างของเค้านาถไม่รู้”
       “อย่าคิดมากน่า ผมก็แค่พูดเล่น ไม่มีอะไรหรอก ผมซ้อมต่อก่อนนะ” ไพศิษฐ์ปลอบ
       “ค่ะ”
       ขณะที่นาถสุดาวางสาย หล่อนพึมพำอย่างเป็นห่วงกังวล
       “เวลาคุณพ่อเห็นนิมิตมักเกิดเรื่องไม่ดีทุกครั้ง อย่าให้มีเรื่องไม่ดี เกิดขึ้นกับครอบครัว คนที่
       เรารักเลย”
       สายตาของนาถสุดาเต็มไปด้วยความกังวลใจ
       
       ช่วงหัวค่ำวันนั้นที่วังนาเคนทร์ เห็นงูตัวขนาดย่อมเลื้อยคลานอยู่บริเวณสนามหญ้าหน้าวัง ไม่มีใครรู้ว่ามันคือ ชรายุ นั่นเอง มันค่อยๆ เลื้อยเรื่อยเอื่อยๆ แล้วไปหยุดอยู่ที่ประตูวังด้านใน ขดตัวนอนเป็นวงกลม ผงกหัวขึ้น ดุจรอฟังอะไรบางอย่าง
       ส่วนที่ด้านใน หนูนาหรือนารีวรรณกอดแขนภุชคินทร์อย่างประจบขณะพาไปนั่งที่โซฟา
       “เดี๋ยวหนูนาหาอะไรร้อนๆให้ดื่มนะคะพี่ชาย จะได้หายเหนื่อย”
       ภิงคารโวยเล่นๆ “อ้าว แล้วน้าล่ะ”
       “ก็ด้วยค่ะแต่สำหรับคุณน้าต้องเป็นเอสเพรสโซ่ขมปี๋เท่านั้น เดี๋ยวหนูนาจะรีบจัดมาให้ค่ะ” นารีวรรณยิ้มแล้วเดินออกไป
       “ขอบใจจ้ะ” ภิงคารมองตามยิ้มด้วยความเอ็นดู “ยัยนา ช่างเอาอกเอาใจเสียจริงๆ”
       หม่อมภาณีค้อนน้องชาย “ใครจะเหมือนเธอล่ะภิงคาร คนเก่ง คนตงฉิน ไปต่างบ้านต่างเมืองไกลขนาดนั้น ใช้งบหลวงเดินทางคงไม่มีใครว่าอะไรหรอก จะขับรถเองทำไม? ดูซิ..ลูกชายฉันต้องมาเจ็บมาไข้เลย”
       “ก็นายชายเป็นผู้ช่วยผม นายชายก็ต้องไปกับผมสิครับพี่”
       หม่อมภาณีเย้าขำๆ “ไปน่ะไม่ว่า แต่ที่ให้ลูกชายฉันขับรถ ย้ำอีกที ว่าฉันเคือง”
       “อย่าว่าคุณน้าเลยครับคุณแม่ ผมอาสาเอง ขับรถเองอยากดูอะไร แวะทำธุระอะไร จะได้ไม่ต้องเกรงใจคนอื่น” ภุชคินทร์ว่า
       “แต่มันตั้งไกลนะชาย” ผู้เป็นมารดายังไม่ยอม
       “ลูกผู้ชาย ขับรถแค่นี้ไม่ไกลหรอกพี่ภาณี” ภิงคารยิ้มๆ “อีกอย่าง ผม ภิงคารต้องทำได้ทุกอย่างเสียดาย ถ้าตาชายไม่วูบไปเสียก่อน ผมจะอยู่ดูรอยเท้าพญานาคต่ออีกหน่อย”
       จังหวะนั้นเองที่ด้านนอกหน้าประตู งูที่นอนสงบ ยืดหัวตรง เหมือนกำลังตั้งใจฟังเป็นอย่างยิ่ง
       ฝ่ายหม่อมภาณียิ้มด้วยทีท่าเหมือนไม่ค่อยเชื่อ
       “สนใจตรงเป็นรอยเท้าพญานาคจริงๆ หรือเป็นขบวนการแหกตาของพวกมิจฉาชีพล่ะ”
       สายตาของงูตัวนั้นวาววาม เกรี้ยวกราดไม่พอใจ
       ภิงคารซีเรียส “เรื่องแบบนี้ ล้อกันเล่นไม่ได้หรอกพี่ภาณี ชาวบ้านรู้ เขาเอาตาย เพราะเขาเชื่อว่าเป็นปาฏิหาริย์ ที่จะเกิดขึ้นช่วงเทศกาลออกพรรษา ที่เขาแห่บั้งไฟพญานาคกัน”
       หม่อมภาณียิ้มขำ ไม่ได้ลบหลู่ “งั้นพญานาคคงขึ้นมารับรู้และให้พร ที่ชาวบ้านทำบุญไปให้เค้านั่นแหละ ไม่มีอะไรหรอก”
       หนูนาหรือนารีวรรณเดินเอาเครื่องดื่มมาให้ เสริมว่า
       “แต่หนูนาว่า...พญานาคคงอยากมาพบปะผู้คนบ้างน่ะค่ะ โดยเฉพาะพี่ภุชคินทร์ไปเยือนถึงที่”
       ภุชคินทร์ฉงน “เกี่ยวอะไรกับพี่ล่ะยัยนา”
       “ก็คุณแม่บอกว่า ภุชคินทร์แปลว่า นาคราชผู้เป็นใหญ่ไม่ใช่หรือคะ”
       ภุชคินทร์เพิ่งนึกได้ “แล้วทำไมคุณแม่ถึงตั้งชื่อผมว่า ภุชคินทร์ล่ะครับ”
       “ตอนแม่ท้องชาย...แม่ฝันถึงพญานาคราชจ้ะ”
       ผู้เป็นมารดาบอกยิ้มๆ แต่ภุชคินทน์ทำหน้าเครียดขึ้นมาทันที ขณะเดียวกันที่ด้านนอกงูตัวนั้นค่อยๆ
       เลื้อยออกไปอย่างนิ่งสงบ
       
       ครู่ต่อมาที่ป่ารกชัฏแห่งหนึ่ง เห็นงูตัวเดิมนั้นค่อยๆ เลื้อยไปตามแนวหญ้า ฉันพลับมันก็หยุดเมื่อปรากฏเงาของเจ้าอุรคาลางๆ มองเห็นตัวไม่ชัดเจน ทาบทับตามแนวหญ้า เสียงของอุรคาดังขึ้น ด้วยน้ำเสียงอยากรู้ แต่เนื้อเสียงกลับนิ่งสงบทรงอำนาจ
       “ว่าอย่างไรชรายุ”
       งูตัวนั้นผงกหัวขึ้น ก่อนที่จะกลายร่างเป็น ชรายุ ผู้รับใช้คนสนิท ที่คอยติดตามดูแลเจ้าอุรคานั่นเอง
       “ท่านภุชเคนทร์ จำเรื่องราวทุกอย่างไม่ได้ ไม่รู้ด้วยซ้ำ เหตุใด ถึงได้ชื่อภุชคินทร์”
       เงาของเจ้าอุรคาสะท้านไปร่าง ก่อนที่น้ำเสียงแผ่วร้าวรานจะดังขึ้น
       “ไม่เป็นไร เราจะทำทุกอย่างให้ภุชเคนทร์จำได้” แผ่วกังวานและฟังแล้วน่ากลัว “ภุชเคนทร์จะต้อง
       จำได้”
       “ค่ะ ท่านภุชเคนทร์จะต้องจำได้”
       
       สายตาของชรายุมีแต่ความสงสารและเห็นใจเจ้าอุรคา

มณีสวาท ตอนที่ 1
        ด้านภุชคินทร์นอนอยู่ในห้องแต่ยังไม่หลับ ท่าทางชายหนุ่มยังอิดโรย เสียงของหม่อมภาณีผู้เป็นมารดาดังก้องในหัว
       
       “ตอนแม่ท้องชาย...แม่ฝันถึงพญานาคราชจ้ะ”
       ภุชคินทร์รำพึง “พญานาค”
       ห้วงความคิดของภุชคินทร์ประหวัดไปถึงเหตุการณ์วันที่เจอรอยเท้าพญานาคที่ริมน้ำโขง เขาเห็นรอยเท้าพญานาค และทำท่าจะเป็นลม แล้วได้ยินเสียงเรียก กระมั่งเห็นเงาเลือนรางของสตรีนางหนึ่ง...เจ้าอุรคา
       ภุชคินทร์ดึงตัวเองกลับมา นิ่วหน้าก่อนผุดลุกขึ้นมาจากเตียง เดินมายังโต๊ะทำงานทันที
       ภุชคินทร์เอากล้องมาโหลดรูปรอยเท้าพญานาคดู พลางค้นหาข้อมูลจากอินเทอร์เนต เห็นข้อมูลรอยเท้าพญานาคโผล่ที่ฝั่งแม่น้ำโขงมากมาย แต่เป็นลักษณะของผู้คนที่มากราบไหว้บูชา ขอหวย ทำนายฝัน ไม่มีแหล่งข่าวไหนระบุหรืออ้างอิงถึงความจริงสักแห่ง
       ภุชคินทร์เขม้นมองดูภาพที่ได้จากอินเทอร์เนต และภาพที่โหลดมาจากกล้อง ไม่มีสิ่งใดแตกต่างกัน
       “ก็เหมือนกันนี่...หรือเหตุการณ์เมื่อเช้าจะเป็นขบวนการแหกตา”
       ภุชคินทร์ถามตัวเองอย่างสงสัย แต่สิ้นคำถามเท่านั้น มีลมแรงพัดมาปะทะที่หน้าต่างวูบใหญ่ จนภุชคินทร์สะดุ้ง ชายหนุ่มหันกลับไปมอง อย่างแปลกประหลาดใจ
       “ฝนฟ้าก็ไม่ได้จะตก แล้วทำไมลมพัดแรงเสียจริง”
       ภุชคินทร์ปิดหน้าต่าง แล้วเดินกลับมาเพ่งมองดูรูปรอยเท้าพญานาคที่โหลดมาจากกล้องอีกครั้ง ทันใดนั้นเอง ปรากฏการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นมาอีก ภุชคินทร์รู้สึกเหมือนตัวเองวูบๆ ไป และกำลังถูกดูดกลืนเข้าไปในรอยเท้านั้น จนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
       
       ร่างของภุชคินทร์เดินตัวลอย มาอยู่หยุดอยู่ที่ริมน้ำโขงในยามค่ำคืนที่เงียบสงบแต่ดูวังเวงและน่ากลัว  ครั้นพอเท้าสัมผัสผิวน้ำที่เย็นเฉียบ ภุชคินทร์ก็รู้สึกตัว รีบกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างงวยงง
       “นี่มันแม่น้ำโขงนี่...เรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
       กลางหว่างความมืดมิดวิเวกวังเวงนั้น ยินเสียงดนตรีบรรเลงพื้นบ้านก็ดังขึ้น ท่วงทำนองหวานซึ้ง แต่ฟังแล้วหดหู่โศกเศร้า ภุชคินทร์เพ่งมองไปทางต้นเสียง ก็เห็นสตรีนางหนึ่ง ซึ่งก็คือเจ้าอุรคา ยืนหันหลังอยู่ในลำน้ำ
       ด้านหลังของเธอขาวโพลน จนดูเด่นในความมืด สตรีนางนั้นค่อยๆ หันมามองภุชคินทร์เพียงเสี้ยวหน้า พร้อมกับพูดเบาๆ แต่ก้องกังวานไปทั้งลำน้ำ
       “ข้าดีใจเหลือเกินที่ท่านมา...ภุชเคนทร์...มา...กลับมาอยู่ด้วยกัน...มา”
       ภุชคินทร์มองด้วยความสงสัย ขณะที่สตรีนางนั้นเดินลึกลงไปในลำน้ำโขง
       “มา...มา....ภุชเคนทร์....มา”
       ร่างของเจ้าอุรคาค่อยๆ จมลงไปในน้ำโดยที่ภุชคินทร์ไม่ทันเห็นเต็มดวงหน้า ภุชคินทร์ร้องลั่นเมื่อเห็นร่างนั้นทำท่าว่าจะจมลงไป
       “อย่า..อย่าไป..อย่า”
       ภุชคินทร์วิ่งลุยน้ำลงไป แต่ยิ่งวิ่งก็ยิ่งเหมือนเธอผู้นั้นจะยิ่งห่างออกไป ร่างของเธอทำท่าว่าจะจมลงไปทุกทีๆ ภุชคินทร์ตะโกนสุดเสียง
       “อย่า”
       พร้อมกันนั้นภุชคินทร์กระโจนเข้าไปคว้าร่างเธอไปไว้ กระชากอย่างแรง เธอผู้นั้นหันมา ภุชคินทร์แทบสิ้นสติเมื่อเห็นสตรีนางนั้นกลายร่างเป็นนาคแทน ภุชคินทร์ตะลึงร้องลั่น ประสานกับเสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงๆ เสียงดังกึกก้องกัมปนาท ดุจฟ้าถล่มดินทลาย
       
       ที่วังนาเคนทร์ เช้าวันต่อมา ภุชคินทร์ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อมีเสียงเคาะประตูอย่างแรง ด้วยฝีมือนารีวรรณที่เคาะประตูเรียก
       “พี่ชายคะ...พี่ชาย”
       “จ้ะหนูนา....พี่ตื่นแล้วจ้ะ”
       ภุชคินทร์ตะโกนออกไป แล้วงัวเงียลุกจากเตียงมาเปิดประตู นารีวรรณบอกสุ้มเสียงสดใสในท่าทีนอบน้อม
       “ขอโทษนะคะที่หนูนามารบกวน คุณแม่เห็นว่า สายแล้วพี่ชายยังไม่ลงไปเลยให้หนูนามาตาม เกรงว่าพี่ชายจะไม่สบายค่ะ” หนูนาบอก
       “พี่ไม่ได้เป็นไรจ้ะ คงนอนดึกไปหน่อย”
       “งั้น...พี่ชายรีบอาบน้ำลงไปทานข้าวเช้าด้วยกันนะคะ”
       “จ้ะ”
       นารีวรรณเดินไปลับตัวแล้ว ภุชคินทร์ปิดประตู ตั้งสติ เดินหลับไปยังโต๊ะทำงาน ดูที่โน๊ตบุ๊ค เห็น
       รอยเท้าพญานาคที่ถ่ายไว้ปรากฏหน้าจอ ภุชคินทร์ยิ้มบอกตัวเองขำๆ
       “สงสัยดูรอยเท้าพญานาคมากเกินไป เลยฝันซะเลอะเทอะเลยเรา”
       
       ภุชคินทร์ปิดคอมพ์ ทิ้งความสนใจเรื่องรอยเท้าพญานาคไว้เพียงแค่นั้น

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มณีสวาท ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
มณีสวาท ตอนที่ 13 (เพิ่มเติม)
มณีสวาท ตอนที่ 12
มณีสวาท ตอนที่ 11
มณีสวาท ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 48 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 41 คน
86 %
ไม่เห็นด้วย 7 คน
14 %
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าติดตาม ลึกลับ น่าค้นหา เจ้าอุรคา ท่านเป็นใครกันแน่
monroe20@windowslive.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากๆ
นาราภัทร สมวัชรจิต
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ริต้า น่านักอ่ะ ละครสนุกมากอ่ะค่ะติดตามตั้งเเต่ยังไม่ลงจอ
palm
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก ค่ะ
Praewwa-zaa@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใกล้ได้อ่านรึยังคะ
AAA
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Holy cniosce data batman. Lol!
Auth
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ริต้า น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014