หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ แรงปรารถนา

แรงปรารถนา ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 มกราคม 2556 08:12 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
แรงปรารถนา ตอนที่ 1
       แรงปรารถนา ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       รถพิทยาแล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน เขาเปิดประตูข้างหลัง จับแขนสุอาภาดึงออกมาจากรถ ซึ่งเธอรีบถอยห่างทันที
       
       “ฉันไม่มีทางนอนบ้านนายเด็ดขาด ฉันจะไปนอนโรงแรม”
       “ไม่ได้ คุณต่ายสั่งให้คุณอยู่บ้านผม”
       “ฉันไม่อยู่”
       สุอาภาเชิดหน้าอย่างท้าทาย หันหลังจะเดินออกไป พิทยาถอนหายใจด้วยความเหนื่อยมากแล้วก็ตรงเข้าไปอุ้มสุอาภาเข้าไปในบ้าน เธอดิ้นร้องโวยวาย
       “ปล่อย”
       เขาโยนเธอลงบนโซฟาอย่างแรง เธอไม่พอใจ
       “นายพิทบลู!”
       สุอาภาทำท่าจะอาละวาด แต่เจอพิทยาชี้หน้า
       “ถ้าด่าผมอีกคำเดียว อย่าหาว่าผมใจร้าย”
       สุอาภาลุกขึ้นยื่นหน้าท้าทาย
       “นายจะทำอะไรฉันได้ หะ!”
       เขาไม่ตอบ แต่เข้ามาตีก้นเธอดังเพียะ! สุอาภาสะดุ้ง
       “ตีก้นฉันทำไม?! ฉันไม่ใช่เด็ก”
       “ตัวไม่เด็กแต่สมองน่ะเด็ก ถึงชอบทำอะไรไม่รู้จักคิด ดีแต่สร้างแต่ความเดือดร้อนให้คนอื่น แล้วก็ไม่มีใครกล้าลงโทษคุณ เพราะฉะนั้นผมนี่แหละจะทำโทษคุณเอง”
       พิทยาตีก้นสุอาภาอีกหลายเพี๊ยะ! เธอร้องลั่น
       “โอ๊ย ไอ้บ้า!”
       “ยิ่งด่า ผมยิ่งชอบ มันกระตุ้นอารมณ์ผมดี”
       พิทยาตีไม่หยุด เธอวิ่งหนี
       “ไอ้ซาดิสต์”
       “ด่าอีกเหรอ”
       พิทยาวิ่งไล่ตีอีก
       “นายมันเป็นไอ้หมาบ้า! ไอ้หมาพิทบลู”
       พิทยาไม่หยุด สุอาภาวิ่งหนีแล้วก็สะดุดจะล้ม เธอตกใจ
       “ว๊าย!”
       พิทยารีบยื่นมือไปคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทัน ทั้งคู่มองหน้ากันเพราะใกล้มาก แล้วเธอก็เอาหัวโขกกับจมูกจนเขาร้องลั่นรีบปล่อยมือ เขาอยู่ในอาการมึน
       “โอ๊ย!”
       สุอาภาก็มึนไปเหมือนกัน แต่รีบรวบรวมสติ...วิ่งขึ้นไปบนบันไดบ้านแล้วหันมาชี้หน้าพิทยาที่กำลังจะตาม
       “หยุด! ป๋ายังไม่เคยตีฉันมาก่อน แล้วนายเป็นใคร ก็แค่เด็กที่ป๋าเอามาเลี้ยง เพราะฉะนั้นอย่ามาสั่งสอนฉัน”
       พิทยายิ่งโมโหพุ่งเข้ามาจะตี สุอาภาตกใจมากรีบวิ่งขึ้นบันไดร้องโวยวาย
       “อ๊าย! อ๊าย!”
       พิทยาจะตามไป แต่เสียงมือถือดังขึ้นพอดี พิทยาชะงักหอบเหนื่อย หยิบมือถือออกมาเห็นชื่อ “รวี” ก็ผงะ..รีบเดินไปรับสายตรงมุมหนึ่งทันที
       “ครับรวี ... ผมยังทำงานไม่เสร็จ”
       
       รวีพรรณวางสายหน้าเครียดหันมาทางสินีนาฎที่โมโหราวกับพิทยาเป็นแฟนตัวเอง
       “เค้าไม่พูดความจริง ฉันไม่นึกเลยว่าพิทจะเป็นเหมือนผู้ชายคนอื่นที่พอเห็นยัยนั่นแล้วต้องพุ่งเข้าชน วิ่งเข้าใส่”
       “ฉันว่าที่พิทโกหก คงไม่อยากให้ฉันไม่สบายใจมากกว่า ฉันมั่นใจว่าพิทไม่มีทางคิดอะไรกับสุอาภา ฉันเชื่อใจเค้า” รวีพรรณบอก
       รวีพรรณพูดจบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแล้วก็เดินออกไป สินีนาฎเบ้หน้าหมั่นไส้
       “ฉันจะคอยดูว่าเธอจะเป็นแม่พระไปได้นานแค่ไหน ชิ”
       สินีนาฎตามรวีพรรณเข้าไปในผับ
       
       สุอาภาเข้ามาในห้องนอน พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วก็จับก้นตัวเองด้วยความเจ็บ
       “จะระบมมั๊ยเนี่ย ฝากไว้ก่อนเถอะ”
       “จะฝากไว้นานมั๊ย”
       เธอตกใจหันขวับไปเห็นพิทยายืนอยู่ตรงประตู จึงรีบคว้าหมอนบนเตียงมาปิดก้น
       พิทยาเดินเข้ามา สุอาภาถอยไปจนหลังชนตู้เสื้อผ้า เขาเดินมาใกล้ยื่นมือออกมาจนเธอคิดว่า “โดนแน่” แต่เขากลับเปิดบานประตูตู้เสื้อผ้าที่อยู่ข้างๆตัวเธอ แล้วหยิบชุดนอนกับผ้าขนหนูมาโยนให้ สุอาภาต้องปล่อยหมอน แล้วรับชุดนอนกับผ้าขนหนูแทน
       “อาบน้ำซะ!”
       พิทยาพูดจบก็เดินออกไปแล้วปิดประตูปัง! สุอาภาเบ้หน้า
       
       พิทยากำลังปรุงบะหมี่สำเร็จรูป หันมาเห็นสุอาภาที่สวมชุดนอนของเขา ทั้งตัวใหญ่และยาวลงมาครึ่งต้นขา แต่สุอาภาไม่ใส่กางเกง! พิทยาชะงัก รีบหลบสายตาจากเรียวขาคู่นั้น
       “ทำไมไม่ใส่กางเกง”
       “ยาว รุ่มร่าม ... เดี๋ยวก็สะดุดคอหักตายกันพอดี”
       พูดจบเดินมาแย่งชามบะหมี่ในมือพิทยาไปกิน
       “เฮ้ย! นี่...อยากกินก็ทำเองดิ”
       “คนอย่างฉันทำอะไรเป็นที่ไหนนายนั่นแหละไปทำมาใหม่”
       สุอาภานั่งกินบะหมี่หน้าตาเฉยด้วยความหิว ดูดเส้นเสียงดังจ๊วบ! พิทยามองด้วยความปลง เดินออกไป
       “ขอน้ำด้วย”
       พิทยาหันมามองสุอาภาได้แต่ถอนหายใจ
       
       ภายในห้องครัว พิทยาล้างจานเสร็จ หันมาเช็ดมือแล้วก็เอะใจ หันไปมองในห้องรับแขก
       “ทำไมเงียบไป หรือว่าจะออกไปแล้ว”
       พิทยาตกใจมาก รีบเดินออกไป
       
       พิทยาเดินออกมาที่ห้องรับแขก เห็นสุอาภาหลับคาโซฟาไปแล้วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเดินมายืนข้างๆ มองด้วยสายตาที่อ่อนโยน
       
       “เหมือนตอนเด็กๆ ไม่มีผิด กินอิ่มปุ๊บก็หลับปั๊บ”
       
       เมื่อนึกถึงตอนเด็ก เขาก็เผลอยิ้มออกมาไม่ได้

แรงปรารถนา ตอนที่ 1
       พิทยาอุ้มสุอาภามานอนบนเตียง แล้วก็ยืนมองใบหน้าของเธอ...นึกย้อนกลับไป
       
       ตอนนั้น สุอาภาอายุ 5 ขวบกำลังนอนบนเตียง พิทยาวัย 10 ขวบนั่งอยู่ข้างๆ
       “นอนได้แล้วนะครับคนดี”
       “แตยังไม่ง่วง”
       “แล้วต้องให้พี่ทำยังไง น้องแตถึงจะยอมนอน”
       สุอาภาจับแขนพิทยาทำหน้าอ้อน
       “พิทเล่านิทานให้แตฟังนะ..นะนะนะ..นะคะ”
       พิทยายิ้มรับอย่างอ่อนโยน
       “ตกลง...เอาเรื่องอะไรดีน้า...เรื่องเจ้าชายกบดีมั๊ย”
       สุอาภาพยักหน้า
       “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเจ้าชายองค์หนึ่งถูกสาปให้เป็นกบ...”
       เสียงพิทยาค่อยๆเล่าจนเงียบเสียงลง พร้อมๆกับสุอาภาที่นอนหลับ
       
       พิทยายังคงมองหน้าสุอาภาคิดถึงวันเวลาดีดีที่ผ่านมาด้วยความเสียดาย พิทยาปัดผมที่ปรกลงมาที่หน้า ก่อนจะห่มผ้าแล้วลุกเดินไปปิดไฟ
       
       เช้าวันถัดมา ที่บ้านพิทยา สุอาภาแต่งตัวด้วยชุดเดิมเดินลงมา เธอไม่เห็นพิทยาก็แปลกใจ ก่อนจะเห็นฝาชีครอบอาหารวางอยู่บนโต๊ะ มีโน้ตแปะไว้บนฝาชี สุอาภาหยิบออกมาอ่าน
       “อาหารเช้า”
       สุอาภาเปิดฝาชีเห็นข้าวต้มหมูวางอยู่ เห็นโน้ตอีกแผ่นวางใต้ชามข้าวต้ม สุอาภาหยิบออกมาอ่าน
       “ทานเสร็จ วางไว้ในอ่างล้างจาน ตอนออกไปอย่าลืมล็อกประตูบ้านด้วย”
       สุอาภามองข้าวต้มหมู นั่งลงแล้วก็ตักกินด้วยสีหน้าอิ่มเอิบ
       “รสชาติไม่เปลี่ยน”
       สุอาภายิ้มแล้วก็กินข้าวต้มด้วยความตั้งใจ
       
       ยามเช้าที่ออฟฟิศนพอาคิเทค ข่าวกรอบเช้ามีเรื่องราวของสุอาภากับพิทยา ปวีณากำลังดูภาพข่าวด้วยความหัวเสียกำหนังสือพิมพ์แน่น เธอหันไปเห็นพวกพนักงานกำลังสุมหัวเมาท์
       “ทำอะไรไม่นึกถึงหน้าพ่อตัวเองเล้ย” พนักงานคนหนึ่งบอก
       “คนรวยเค้าไม่แคร์สื่อหรอกย่ะ ลำพังคุณสุอาภาคนเดียวฉันไม่ตะลึง แต่ดูคุณพิทยาสิ ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นผู้ชายในคอลเลกชั่นของชีเหมือนกัน” พนักงานอีกคนว่า
       ปวีณาได้ยินก็ทนไม่ได้ เดินผ่ากลางวงเข้าไป พวกพนักงานที่สุมหัวต่างตกใจ
       “คุณพิทไม่ใช่คนแบบที่พวกเธอคิด เค้าไม่โง่ที่จะตกเป็นเหยื่อให้คุณสุอาภาปั่นหัวเล่นหรอก!”
       พนักงานตกใจกับท่าทางเกรี้ยวกราดของปวีณา กรองทิพย์รีบเดินเข้ามา
       “สุมหัวทำอะไรกัน! ที่แท้ก็เม้าท์มอยถ้าพวกเธอทำงานเก่งเหมือนเวลาเมาท์เจ้านาย บริษัทคงไปไกลมากกว่านี้ ไปทำงานได้แล้ว!” เหล่าพนักงานทุกคนหน้าถอดสี หลุบตาต่ำยกเว้นปวีณา
       พนักงานหน้าเสียรีบกระจายตัวกันออกไป กรองทิพย์หยิบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะขึ้นมาดูแล้วก็ถอนหายใจ
       “คิดอยู่แล้วว่าต้องเกิดเรื่อง...เห็นจากท่าทางคุณสุอาภาเมื่อวาน”
       “สงสารคุณพิทเธอนะคะพี่ทิพย์”
       กรองทิพย์พยักหน้าเห็นด้วย
       
       รวีพรรณ ณรงค์ รมณีนั่งอยู่ด้วยกันที่โต๊ะอาหารภายในบ้าน รมณีวางหนังสือพิมพ์ให้รวีพรรณดู เธอเห็นแล้วก็อึ้ง
       “แม่เคยเตือนลูกแล้ว เห็นเหรอยังว่าผู้ชายคนนี้ไม่จริงใจ ที่เค้าคบกับลูกเพราะอยากเป็นหนูตกถังข้าวสาร แต่ถังเดียวคงไม่พอก็เลยตะเกียกตะกายไปหาถังใหม่อย่างยัยสุอาภา”
       รวีพรรณรีบแก้ตัวให้พิทยา
       “แม่คะ เมื่อคืนรวีก็อยู่ที่งานนั่น รวีเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง มันไม่ใช่อย่างที่นักข่าวเขียนเลยสักนิด” รมณีกับณรงค์ชะงัก รวีพรรณพูดต่อ
       “พิทเค้าสนิทกับบ้านคุณนพคุณพ่อของสุอาภามาก ไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติ คุณนพเป็นคนเลี้ยงพิทมาตั้งแต่คุณแม่เค้าเสีย กับสุอาภาเค้าก็โตมาด้วยกัน เป็นเพื่อนกันมา ความคุ้นเคยแบบนั้นอาจจะมีคนตีไปในทางลบ เสียหายกับตัวเค้าและสุอาภาด้วย”
       “ให้มันได้อย่างนี้สิลูกสาวพ่อ ลูกมองคนในแง่ดีเกินไปแล้ว”
       “คุณพ่อพูดถูก ลูกยังไม่รู้อะไร แม่ได้ยินมาว่าแม่ของนายพิทยามั่วจะตาย มั่วจนไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของลูก สุดท้ายก็หน้าด้านกระเตงลูกมาให้คนอื่นเลี้ยง ลูกกับแม่มันก็คงไม่ต่างกัน” รมณีว่า
       รวีพรรณเงียบแบบไม่พอใจแม่แต่ไม่กล้าเถียง
       “เลิกยุ่งกับเค้าก่อนที่ลูกจะต้องเสียใจไปมากกว่านี้ ผู้ชายที่มีแต่ตัวได้มาก็เท่านั้น”
       รวีพรรณมองรมณีด้วยความอึ้ง...พูดอะไรไม่ออก นอกจากรวบช้อนส้อมบนโต๊ะ
       “รวีขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”
       รวีพรรณลุกขึ้นเดินออกไป
       “เกาะเค้ากินตั้งแต่เด็กยันโต ไม่รู้ว่าลูกไปหลงมันลงไปได้ยังไง ตั้งแต่คบมันก็ปีกกล้าขาแข็ง ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ เห็นทีฉันต้องทำอะไรซักอย่าง เพื่อเป็นการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม”
       รมณีสีหน้าครุ่นคิดเห็นแววร้ายกาจ ณรงค์มองรมณีด้วยความสงสัย
       
       ภายในออฟฟิศ รวีพรรณนั่งทำงานอยู่ สักพักมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ช่อดอกไม้ยื่นเข้ามาก่อน ตามมาด้วยตัวพิทยา
       “มีดอกไม้มาส่งครับ”
       รวีพรรณสีหน้านิ่งมาก
       “วางไว้ตรงนั้นแหละค่ะ”
       รวีพรรณก้มหน้าทำงาน พิทยาหน้าเสีย เดินมายืนตรงข้าม วางดอกไม้ลงบนโต๊ะ มองรวีพรรณอย่างรู้สึกผิดมาก
       “คุณคงเห็นข่าวแล้ว”
       รวีพรรณนิ่งไปซักพักแล้วเงยหน้า “ค่ะ”
       รวีพรรณลุกเดินเลี่ยงไม่สบตา พิทยารีบไปดักไว้
       “เดินหนีแบบนี้ โกรธผมใช่มั้ย”
       รวีพรรณจ้องตาพิทยา ทำเสียงแข็ง
       “รู้ตัวด้วยเหรอว่าสมควรจะโดนโกรธ”
       “อย่าจ้องแบบนี้เลยนะครับ ใจมันแว๊บไปกองอยู่ตาตุ่มแล้ว”
       “ในเมื่อรู้ว่ารวีจะต้องโกรธแล้วพิททำทำไม”
       “ที่ผมโกหกเพราะว่าผมไม่อยากให้รวีไม่สบายใจ ไม่อยากให้รวีเป็นห่วงผม ผมไม่ได้อยากไปกับเค้าเลยนะ แต่ขัดใจไม่ได้เพราะพระคุณพ่อเค้าท่วมหัว”
       “รวีเข้าใจ”
       “เข้าใจ”
       รวีพรรณพยักหน้า
       “ก็แค่อยากรู้ว่ารวีมองพิทในแง่ดีเกินไปรึเปล่า เพราะรวีคอยปกป้องพิทจนคุณพ่อคุณแม่น้อยใจรวีจะแย่แล้ว”
       พิทยาดีใจ จับมือรวีพรรณขึ้นมาหอมที่มือรวีฟอดใหญ่
       “ใครจะมองผมยังไงก็ช่าง ขอแค่รวีเข้าใจผมก็พอแล้ว ขอบคุณนะครับรวี คุณเป็นแฟนที่น่ารักที่สุดในโลก”
       
       รวีพรรณกับพิทยายิ้มให้กันอย่างมีความสุข

แรงปรารถนา ตอนที่ 1
       สุอาภาอยู่ที่บ้าน เธอเปลี่ยนชุดแล้วเรียบร้อย บวรหยิบหนังสือพิมพ์ส่งให้สุอาภา มีวรรณวดีนั่งอยู่ข้างๆ ป้าณียืนอยู่
       
       “อ่ะ...ดูซะให้เต็มตา”
       สุอาภารับหนังสือพิมพ์มาดูแล้วก็อึ้ง พลันเสียงนพดังขึ้น
       “ดูอะไรกันอยู่ห๊ะ”
       สุอาภา บวร วรรณวดี ณี หันไปเห็นนพเดินเข้ามาก็ดีใจ
       “ป๋า!”
       สุอาภารีบเข้ามากระโดดกอดและหอมนพไม่หยุด
       สุอาภาพูดไป หอมไป กอดไป
       “แตคิดถึงป๋าจังเลย คิดถึ๊ง คิดถึงๆๆ หืม...ชื่นใจ”
       นพหัวเราะชอบใจบอก
       “พอพอ...กอดจนป๋าหายใจไม่ออกแล้ว”
       สุอาภาผละออกมาแล้วบอก
       “ก็คนมันคิดถึง ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งหลายวัน”
       นพมองแบบรู้ทัน
       “คิดถึง หรือกลัวถูกดุ เอาให้แน่นะ”
       สุอาภาหน้าเจื่อนถาม
       “ป๋าเห็นแล้ว”
       นพยิ้มแบบรู้ทัน สุอาภาหันไปมองวรรณวดี บวร ณีหน้าแหยแล้วพึมพำ
       “คุณหนูของป้าตายแน่!”
       
       ภายในห้องรับแขก นพถือหนังสือพิมพ์ที่มีข่าวสุอาภาพลางหัวเราะชอบใจ ทำเอาทุกคนแปลกใจ
       “ไม่อยู่เมืองไทย 5 วัน กลับมาลูกสาวป๋าดังอีกแล้ว ฮ่าๆๆ”
       สุอาภาเข้ามาออเซาะเกาะแขนคลอเคลียอยู่ข้างๆตัวนพ
       “แล้วไม่ดีเหรอคะ แตไม่ต้องทำอะไร ก็มีคนเขียนข่าวเชียร์”
       บวรพูดขัดขึ้น
       “เชียร์อะไร?! เนี่ยเค้าเรียกว่าด่า ด่ามาถึงป๋าถึงพี่ด้วยที่ไม่รู้จักสั่งสอนแก ฉาวไปหมดแล้ว”
       นพตบหัวบวรจนเขาสะดุ้ง
       “น้องกำลังขวัญเสีย แทนที่แกจะปลอบ กลับมาซ้ำเติมเดี๋ยวปั๊ด!”
       “ป๋าอ่ะ...เข้าข้างมันตลอดเลย”
       ณีหัวเราะเงียบๆคนเดียว
       “ไม่ให้เข้าข้างลูกรักแล้วจะให้เข้าข้างใคร จริงมั้ยณี”
       “จริงค่ะ”
       บวรมองป้าณีอย่างไม่พอใจ นพโอบสุอาภาเข้ามากอด สุอาภาแลบลิ้นใส่บวรที่ทำหน้าเซ็ง
       “แล้วอีกอย่างไอ้ข่าวเนี่ย ฉันไม่เห็นว่ามันจะฉาวตรงไหน เพราะผู้ชายในรูปคือพิท ดีซะอีกที่ไม่ใช่คนอื่น”
       “ถูกต้องที่สุดเลยค่ะคุณท่าน” ณีบอก
       สุอาภาเซ็งบอก
       “แต่แตอยากเป็นข่าวกับคนอื่นมากกว่า ทำแบบนี้เสียเครดิตแตหมด”
       “พอเลยค่ะทั้งป๋าทั้งยัยแต”
       นพกับสุอาภาอึ้งหันไปมองวรรณวดีที่พูดขึ้น
       “นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะคะ ตอนนี้ชื่อเสียงยัยแตติดลบได้ฉายาคุณหนูขาวีน มันน่าดีใจตรงไหน”
       “แต...ป๋าเพิ่งรู้ว่าเรามีแม่คนเดียวกัน” นพว่า
       สุอาภาพยักหน้ารับ บวรกับณีหันมาขำใส่กัน วรรณวดีถลึงตาใส่ผู้เป็นพ่อ
       “ป๋า!”
       “ป๋ารู้ว่าเราเป็นห่วงน้อง แต่ข่าวก็คือข่าว จะไปแคร์ทำไม คนมันอยากพูดอะไรก็ให้มันพูด”
       สุอาภา วรรณวดี บวร ณีเงียบ
       “ป๋าและพวกเรารู้ว่ายัยแตเป็นยังไงก็พอแล้ว”
       นพหันไปจับหัวสุอาภา ลูกสาวคนเล็กด้วยความรัก สุอาภาซาบซึ้งใจ ทั้งสามคนมองหน้ากันแล้วเห็นด้วยกับที่นพพูด นพหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดูภาพข่าวอีกครั้ง
       “เสียดายรูปเล็กไปหน่อย คนเลยไม่เห็นความสวยของลูกสาวป๋าแบบชัดๆ”
       ทุกคนหัวเราะกับการมองโลกในแง่ดีของนพ ที่ทำให้ครอบครัวครื้นเครง มีความสุข
       
       ภายในห้องทำงาน พิทยากำลังเขียนแบบ พลันเสียงมือถือดังขึ้น พิทยาเห็นชื่อ “นพ” ที่หน้าจอก็ชะงัก พิทยากดรับสาย
       “ครับคุณอา”
       
       ในห้องครัว บ้านสุอาภา นพในชุดพ่อครัวกำลังปรุงอาหารด้วยความชำนาญ ผัดสปาเก็ตตี้ แล้วก็เอามาใส่จาน หันไปเห็นพิทยาเดินเข้ามา พิทยายกมือไหว้
       “สวัสดีครับคุณอา”
       “เสร็จพอดี ออกไปทานกัน”
       
       พิทยากับนพนั่งด้วยกันในบริเวณโต๊ะในสวน
       “ไม่ได้ทำนาน ไม่รู้ว่ารสชาติยังอร่อยเหมือนเดิมรึเปล่า” นพว่า
       พิทยายิ้มอย่างเจียมตัว นพกิน พิทยามองนพด้วยสีหน้าลำบากใจ
       “ผมขอโทษเรื่องข่าวนะครับคุณอา”
       นพเงยหน้าแล้วยิ้มใจดี
       “ไม่ต้องขอโทษ ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนยังไง”
       พิทยามีสีหน้าสบายใจขึ้น นพพูดต่อ
       “ทานสิ … เป็นไง”
       “อร่อยเหมือนเดิมครับ” พิทยาบอก
       
       นพหัวเราะชอบใจ

แรงปรารถนา ตอนที่ 1
       ในตอนบ่ายๆ สุอาภากลับจากชอปปิ้ง หิ้วถุงแบรนด์เนมเข้าบ้าน
       
       “พี่ณี...พี่ณี!”
       ไม่มีเสียงตอบรับ แต่พิทยาที่เดินออกมาแทน สุอาภาชะงักที่เห็นเขาที่นี่ แล้วณีวิ่งหน้าตาตื่นออกมาอย่างหอบ
       “มาแล้วค่ะ”
       ณีเตรียมเข้ามารับของจากสุอาภา แต่เธอกลับยื่นไปทางพิทยา ณีเหวอเหล่มองสองคน รู้ทันทีว่าต้องเกิดเรื่อง
       “เอาของไปเก็บที่ห้อง”
       พิทยารับถุงมา สุอาภายิ้มพอใจ แต่เขากลับเดินออกไปนอกบ้าน สุอาภาตกใจ ณีเหวอ
       “นายจะเอาของฉันไปไหน”
       สุอาภารีบตามพิทยาออกไป ณีหน้าเสีย
       “เอาอีกแล้ว! รีบไปตามคุณๆดีกว่า”
       
       พิทยาหิ้วถุงเดินออกมา สุอาภารีบตามมาขวาง พิทยาหยุดเดิน
       “ฉันบอกให้เอาของไปเก็บในห้อง ไม่ได้ให้เอาออกมาข้างนอก แค่นี้ฟังไม่รู้เรื่องเหรอไง” สุอาภาบอก
       “ของแค่นี้ ถ้ายังเก็บเองไม่ได้ ก็ทิ้งดีกว่า”
       สุอาภาตกใจ เขาเดินไปที่ถังขยะข้างทางแล้วเทของในถุงทิ้งลงไป เธอกำมือแน่นด้วยความโกรธ สุอาภากำลังจะด่าแต่เขาเอาถุงกระดาษครอบหัว เธอเดือด...ดึงถุงออกมา
       “ไอ้พิทบลู!”
       พิทยายิ้มกวนเยาะ และก่อนที่เรื่องจะไปกันใหญ่มากกว่านี้ นพ บวร วรรณวดี และณีก็เดินออกมา
       “เล่นอะไรกัน” ณพถาม
       สุอาภากับพิทยาหันไปเห็นทุกคน สุอาภารีบจ้ำเดินมาหานพ
       “ไอ้พิท... เออ นายพิทยารังแกแต เค้าเอาของของแตทิ้งขยะหมดเลย”
       นพเดินไปดูในถังขยะ
       “ขอป๋าดูหน่อยสิ โอ้โฮ..ทั้งรองเท้า ทั้งกระเป๋า”
       นพหันไปทางพิทยา สุอาภายิ้มเยาะนึกว่านพจะดุ
       “พิท... ขอบใจที่ช่วยทิ้งรองเท้ากระเป๋าของยัยแตเต็มบ้านจนไม่มีที่จะเก็บแล้ว”
       “ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจ”
       พิทยาอมยิ้ม บวร วรรณวดี ณีหัวเราะร่วน แต่สุอาภาโมโหมาก
       “ทุกคนรวมหัวกันแกล้งแตเหรอ... พี่ณีหัวเราะอะไร”
       “ขอประทานโทษค่ะ ณีไม่สมควรทำใช่มั้ยคะ” ณีบอก แต่ก็กลั้นไม่อยู่ขำออกมาอีก
       สุอาภาหัวเสียอย่างแรงที่ไม่มีคนเข้าข้าง เธอหันไปจ้องพิทยาที่ยิ้มเยาะ แล้วก็หันไปมองทุกคน
       “แตโกรธทุกคนแล้ว”
       สุอาภาจ้ำเดินเข้าไปในบ้าน ทุกคนยังขำไม่เลิก
       “อีกไม่ถึงชั่วโมงก็หายโกรธ” นพพูดยิ้มๆ
       
       ภายในห้องรับแขก เวลากลางคืน สุอาภาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินลงมาจากชั้นบน เธอมองไปรอบๆ ไม่เห็นพิทยาก็โล่งใจ
       “ไอ้หมาบ้ากลับไปแล้ว”
       สุอาภาหันไปเจอวรรณวดีเดินมา
       “แต...ช่วยขึ้นไปตามพี่ใหญ่ลงมาทานข้าวที”
       
       สุอาภาเข้ามาในห้องนอนของบวร
       “พี่ใหญ่”
       เธอได้ยินเสียงอาบน้ำดังออกมาก็เข้าใจว่า บวรกำลังอาบน้ำ เธอหันมาที่โต๊ะทำงานเห็นรูปครอบครัวที่วางบนโต๊ะ มีรูปพิทยาอยู่ด้วย
       เธอมองรูปเขาแล้วทำหน้าเคียดแค้น หยิบปากกาเขียนแผ่นซีดีบนโต๊ะขึ้นมาวาดเขาบนหัวพิทยา วาดหนวดแมว วาดเขี้ยวเป็นระบายความแค้น
       เสียงอาบน้ำเงียบ สุอาภาไม่สนใจ ยังคงเติมรูปพิทยาอย่างเมามันส์และสะใจ ทันใดนั้นพิทยาชะโงกหน้ามาข้างๆ..เห็นสิ่งที่เธอทำ
       “ทำอะไร”
       สุอาภาหันขวับเห็นพิทยาโป๊เลยตกใจทำกรอบรูปหล่นใส่เท้าเขาจนกระโดดเหยง ยกขาขึ้นมาเหลือขาเดียว
       “โอ๊ย”
       สุอาภาไม่ค่อยกล้าหันไปมองตรงๆ
       “นายอยู่ในห้องพี่ใหญ่ได้ไง”
       “พี่ใหญ่ให้ผมเข้ามาอาบน้ำ”
       แล้วพิทยาก็ทรงตัวไม่อยู่ ล้มหงายหลัง
       “เวย!”
       โครม!! สุอาภาผงะหันขวับไปมอง เขาลุกขึ้นยืน ผ้าขนหนูร่วงลงพื้น!! สุอาภาตาโตอ้าปากค้างตกใจแทบสิ้นสติ
       
       บนโต๊ะอาหาร วรรณวดีกับนพนั่งอยู่ด้วยกัน ระหว่างนั้นบวรเดินเข้ามา วรรณวดีหันไปมองแล้วถาม
       “แตล่ะ”
       “พี่จะไปรู้เหรอ” บวรบอกพลางหยิบอาหารกินด้วยมือ
       “ก็ต่ายให้แตไปตามพี่ใหญ่ในห้อง”
       “พี่ไม่ได้อยู่ในห้อง พี่ลงมาข้างล่างนานแล้ว”
       พูดไม่ทันขาคำ เสียงสุอาภาดังลั่นบ้าน
       “อ๊าย!”
       แล้วบวรก็นึกขึ้นมาได้ แทบสำลักอาหารออกมา
       “ซวยแล้ว!”
       นพ บวร วรรณวดี หันขวับไปมองด้วยความตกใจ
       
       ทุกคนกรูมาที่ห้องนอนบวร สุอาภาวิ่งกรี๊ดสวนออกไป บวร นพ วรรณวดีหันไปมองเหล่พิทยาที่นุ่งผ้าขนหนูอยู่
       “ผมไม่ได้ทำอะไรคุณแตนะครับ”
       เสียงหัวเราะดังขึ้น
       
       บนโต๊ะอาหาร นพ บวร วรรณวดี หัวเราะล้อสุอาภาจนเธออายหน้าแดง
       “เจอของจริง หนาวดึ๋งไปเลยสิไอ้แต ฮ่าๆๆ” บวรว่า
       “ซ้อมไว้ก่อนไงลูก พอเข้าหอจะได้ชิน ฮ่าๆๆ” นพบอก
       “ป๋า พี่ใหญ่ น้องอายจะแย่แล้ว” วรรณวดีบอก แต่ก็อดขำด้วยไม่ได้
       
       สุอาภาพูดไม่ออก รีบลุกวิ่งออกไป ทั้งโกรธทั้งอาย วรรณวดีสะกิดให้บวรกับนพเงียบ

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
แรงปรารถนา ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
แรงปรารถนา ตอนที่ 14
แรงปรารถนา ตอนที่ 13
แรงปรารถนา ตอนที่ 12
แรงปรารถนา ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 110 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 101 คน
92 %
ไม่เห็นด้วย 9 คน
8 %
ความคิดเห็นที่ 22 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่คิมสวยและน่ารัก
ปลายฟ้า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เกลียดระวี ตอแหลมากๆ เกลียด เกลียด
kwuntuedee_pukbung@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบละครเรื่องนี้มากเลยค่ะพระเอกนางเอกหล่อ สวย เล่นดีมากๆเลยค่ะเนื้อหาก็ดี นางเอกเล่นได้เศร้ามากสงสารนางเอกที่มีจิตใจดีทำทุกอย่างเพื่อคนที่ตัวเองรักถึงแม้ตัวเองจะเสียใจ ชอบมากๆ
piyanut_2528@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก นักแสดงดี หล่อสวย แบรรี่ คิมมี่ เคมีเข้ากันดีรอมานานสมการรอคอย
sa
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคิมกับแบรี่ แต่ไม่ดูละครเรื่องนี้ค่ะ จะทำให้ช่อง 3 รู้ว่า อย่าคิดว่ายัดอะไรมาให้ดูก็ต้องดู
นกขมิ้น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบณเดชน์ แต่ตอนนี้ รัก "เหนือเมฆ ๒" มากกว่า จึงต้องขอเป็นคนหนึ่งที่ปฏิเสธละครเรื่องนี้
p1234@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลูกๆคุณนพจิตใจดีจัง ไม่มีดูถูก ไม่มีอิจฉาริษยาเด็กกำพร้าที่พ่อนำมาเลี้ยงเท่าเทียมลูกเลย ต้องชมคุณนพที่จิตใจดีมีเมตตา ความดีนั้นจึงส่งมาถึงลูก

ละครเรื่องนี้ไม่เน่าตรงนี้แหละ
รู้สึกดีจัง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากดูเรื่องนี้มาก พระเอกหล่อ นางเอกสวย มากความสามารถทั้งคู่ รอละครของแบรี่นานมาก ชอบบทละครที่ปรับนี้เหมือนกัน พระเอกในนิยายไม่น่าประทับใจเท่าไหร่ แต่พระเอกในละครดูน่าสนใจ อบอุ่น เท่ห์ หล่อ หยิ่ง ทะนงในศักดิ์ศรี มุ่งมั่น และที่สำคัญสำหรับคนดีคือไม่ทำผิดศิลธรรม
nong-2944@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบบทละครนี้มาก บทประพันธ์โหดร้ายกับพิทยาและรวีพรรณเกินไป ลามปามไปถึงปวีณาด้วย ทำให้พิทยากลายเป็นผู้ชายที่ไม่มีความยัยยั้งชั่งใจ ไม่น่ารักเหมือนในบทละครเลย
ชอบความร้ายของสุอาภา ร้ายสุดขั้ว แต่ไม่เคยทำร้ายใคร นอกจากตัวเอง
ชอบพ่อของสุอาภาที่มีเมตตาอย่างไม่มีเงื่อนไข รักลูกอย่างไม่มีเงื่อนไขเช่นเดียวกัน โชคดีที่ลูกของเขาเป็นคนดีทุกคน
ชอบมากที่ปรับเนื้อหา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คิม แบรี่
น่าร๊ากกก ^^
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คิม น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014