หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 1 มกราคม 2556 08:41 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13
       คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ตอนที่ 13 (ต่อ)
       
       รถของฤชวีขับไปบนถนนด้วยความเร็ว ภายในรถภาณุวัฒน์คุยโทรศัพท์กับเพื่อนตำรวจ
       “ฉันกำลังขับไปตามที่แกบอก แต่แกแน่ใจนะว่าพิกัดถูกต้อง” ภาณุวัฒน์ฟังแล้วหันมาหาฤชวี “ใกล้ถึงแล้ว”
       ฤชวีเหยียบคันเร่งเร็วขึ้น
       “รอผมนะครับคุณพิม”
       
       พิมภาโดนดินกลบจนถึงอก สีหน้าพิมภาอ่อนเพลียเต็มที การะเกตุยืนมองอย่างสะใจ ในขณะที่สินีนาฎเหมือนจะเหี้ยมแต่ไม่เคยฝังใครจะๆ ขนาดนี้ ชุติภากับมิ้นท์กอดกันร้องไห้สงสารพิมภา การะเกตุมองพิมภาอย่างสมเพช
       “เสียสละดีนี่ แต่แกมันโง่ พวกมันหนีไปได้แต่แกกำลังจะตาย”
       “ฉันรู้ว่าเรื่องแบบนี้เธอไม่เข้าใจหรอก เพราะคนอย่างเธอมันเห็นแก่ตัว พออะไรไม่ได้ดั่งใจก็คิดทำลาย”
       “รู้ก็ดีแล้ว ดินมันน้อยไปเอาดินปิดปากมันอีก”
       การะเกตุหันไปสั่งลูกน้อง สินีนาฏชักทนไม่ไหว
       “ยัยเกตุ ยายว่าแบบนี้มันโหดไปแล้วนะ”
       “เหรอยาย งั้นหยุด งั้นก็ฆ่ามันให้จบๆ มันจะได้ตายๆ ไปซะ” การะเกตุหันมามองพิมภาแบบขู่ๆ พิมภามองสบตากระเกตุอย่างไม่ยอมแพ้
       “คนจริงเขาไม่ดีแต่พูดหรอก”
       การะเกตุหันปืนมาหาพิมภา ชุติภาพยายามจะสะบัดให้หลุดแต่มิ้นท์กอดไว้แน่น พิมภาหลับตายอมรับชะตากรรม
       “รู้มั้ยว่าแกพูดถูกอยู่เรื่องนึง อะไรที่ฉันไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้ และฉันก็จะทำลายมันให้หมด”
       การะเกตุเหนี่ยวไก ปัง ชุติภากับมิ้นท์ตกใจสุดขีดปิดปากตัวเองไม่ให้ร้อง
       “โอ๊ย!”
       พิมภาหลับตานิ่งพอได้ยินเสียงการะเกตุก็ตัดสินใจลืมตาจึงเห็นการะเกตุถูกยิงเข้าที่แขนข้างที่ถือปืน พิมภางงว่าเกิดอะไรขึ้น
       “คุณพิม” พิมภาหันไปเห็นฤชวีก็ดีใจมาก ฤชวีเห็นพิมภาโดนฝังไปครึ่งตัวรีบเข้ามาดูพิมภาด้วยความเป็นห่วง
       “ทำใจดีๆ ไว้นะครับคุณพิม”
       พิมภาน้ำตาร่วงด้วยความกลัวที่เก็บไว้ปะทุออกมา
       “คุณต้น”
       สินีนาฎตกใจมาก
       “นายต้น ทำไม”
       ชุติภาเห็นฤชวีก็พุ่งออกมาทันทีด้วยความเป็นห่วง มิ้นท์รีบตามออกมาอีกคน
       “ตาต้น”
       “คุณย่า มิ้นท์”
       ชุติภาเข้ากอดฤชวี ฤชวีดีใจที่ทุกคนปลอดภัย ตำรวจ ภัทรพล ภาณุวัฒน์เข้ามา
       “ไอ้พิม”
       ฤชวีพยายามจะใช้มือโกยดินออกเพื่อให้พิมภาเป็นอิสระ ภัทรพลช่วยอีกแรง ตำรวจเข้ารวบตัวสินีนาฎกับลูกน้องการะเกตุ
       “มอบตัวซะ พวกคุณหนีไม่รอดหรอก”
       การะเกตุมองฤชวี ภัทรพลที่ช่วยกันโกยดิน ชุติภากับมิ้นท์ก็เข้าช่วยด้วย การะเกตุมองอย่างไม่ยอมแพ้ ใช้มือซ้ายจับปืน มือขวาเข้าล็อกคอมิ้นท์
       “ถ้าเข้ามานังนี่ตาย” ทุกคนตกใจ มิ้นท์พยายามจะขัดขืนแต่แรงบ้าของการะเกตุเยอะกว่ามาก “อย่าตามมานะ”
       การะเกตุลากมิ้นท์ออกไป ทุกคนไม่กล้าผลีผลาม
       
       การะเกตุล็อกคอลากมิ้นท์มาที่รถ การะเกตุเปิดประตู
       “ขึ้นรถ” มิ้นท์คิดหาทางเอาตัวรอด “เร็วซี่”
       การะเกตุจะดันมิ้นท์ให้ขึ้นรถ มิ้นท์ตัดสินใจทำเป็นจะขึ้นรถแล้วตีศอกใส่หน้าการะเกตุ พลั่ก การะเกตุเสียหลัก มิ้นท์กระแทกซ้ำแล้วรีบวิ่งหนี
       “อีบ้า”
       ฤชวี ภัทรพล ตำรวจที่ตามออกมารับมิ้นท์ไว้ทำให้การะเกตุรีบวิ่งขึ้นรถแล้วสตาร์ทรถขับพุ่งไปทางกลุ่มฤชวี ทุกคนกระโดดให้พ้นทางรถ การะเกตุขับรถหนีไปได้
        “วอ.สกัดจับให้ได้” ภาณุวัฒน์บอกกับตำรวจ
       “เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ฤชวีถามมิ้นท์อย่างเป็นห่วง
       “มิ้นท์ไม่เป็นไรไปดูพี่พิมเถอะค่ะ”
       ฤชวี มิ้นท์ ภัทรพล ภาณุวัฒน์รีบไปดูพิมภา
       
       พิมภาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล เมื่อรู้สึกตัวพิมภาค่อยๆ ลืมตาแล้วก็เห็นพิมมาลานั่งจับมือตัวเองอยู่ ภาณุวัฒน์ยืนอยู่ข้างๆ สีหน้าเป็นห่วงมาก
       “พิม ฟื้นแล้วเหรอลูก” พิมมาลาน้ำตาร่วง
       “แม่จ๋า” พิมภาจะขยับแต่เจ็บข้อมือทั้งสองข้าง
       “อย่าเพิ่งขยับนะลูก หมอว่าลูกต้องพักเยอะๆ”
       ภัทรพลเข้ามายืนอีกด้าน ใช้มือวางบนหัวพิมภาด้วยความรัก
       “แกคงเหนื่อยมากสินะต้องรับมือกับสองยายหลานโรคจิตนั่น”
       “แล้วคุณย่ากับมิ้นท์ล่ะคะ ปลอดภัยหรือเปล่า คุณย่าไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ”
       “คุณย่าปลอดภัยดีครับ”
       ฤชวีเข้ามาในห้อง มายืนด้านภัทรพล ภัทรพลขยับให้ฤชวีเข้ามาใกล้พิมภา
        “คุณต้น” พิมภาน้ำตาคลอเมื่อเห็นฤชวี
       “คุณย่าร่างกายอ่อนเพลียน่ะครับ นอนพักอยู่อีกห้อง”
       “แล้ว”
       “มิ้นท์เฝ้าคุณย่า มีกิ่งเป็นเพื่อน คุณไม่ต้องห่วงนะครับ”
       “เสียดายที่การะเกตุหนีไปได้ ส่งยายแก่เข้าซังเตได้คนเดียว”
       “พิมอยากไปเยี่ยมคุณย่าน่ะค่ะ”
       “อย่าเพิ่งเลยนะลูก ตอนนี้พิมควรจะพักผ่อน”
       “แต่ว่า...”
       “พิม” ภาณุวัฒน์ลูบหัวพิมภาเบาๆ “พ่อกับแม่ห่วงลูกนะ ลูกรู้ใช่มั้ย”
       “ค่ะพ่อ พิมเชื่อนะ”
       พิมมาลาหอมแก้มพิมภา
       “นอนนะลูก”
       พิมภายิ้มแล้วหันมองฤชวี ยิ้มให้ฤชวีด้วยความรักก่อนจะหลับตาลงช้าๆ ภาณุวัฒน์กับพิมมาลานั่งอยู่ข้างเตียงไม่ยอมห่าง
       พิมภานอนหลับ ภาณุวัฒน์ห่มผ้าให้พิมภา พิมมาลา ภัทรพลมองด้วยความห่วงใย
       เวลาผ่านไป ภาณุวัฒน์กับพิมมาลานั่งฟุบหน้าที่เตียง ภัทรพลนั่งหลับที่โซฟา ฤชวีเข้ามาเห็นทุกคนหลับ ฤชวีเข้าไปปลุกภัทรพล
       “คุณภัทรครับ” ภัทรพลรู้สึกตัวตื่น “พาคุณพ่อคุณแม่กลับไปพักที่บ้านเถอะครับ เดี๋ยวผมเฝ้าคุณพิมให้”
       “อืม” ภัทรพลลุกไปปลุกภาณุวัฒน์กับพิมมาลา “พ่อ แม่กลับไปพักเถอะ”
       ภาณุวัฒน์กับพิมมาลาตื่นมองพิมภาที่ยังหลับอย่างเป็นห่วง
       “คุณพิมยังหลับอยู่ครับ”
       “ถ้างั้น กลับไปอาบน้ำแล้วค่อยกลับมาอีกทีนะพ่อ”
       “งั้นฝากด้วยนะคุณต้น เดี๋ยวจะรีบกลับมา”
       “ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะดูแลคุณพิมไม่ให้คลาดสายตาเลย”
       “ฝากด้วยนะ”
       “ครับ”
       
       ภาณุวัฒน์ พิมมาลา ภัทรพลออกไป ฤชวีขยับมานั่งเฝ้าพิมภา ฤชวีใช้นิ้วไล้แก้มพิมภาเบาๆ หวานๆ ด้วยความรัก

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13
       การะเกตุซมซานหนีเข้ามาที่เซฟเฮ้าส์แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักที่เห็นตำรวจเฝ้าอยู่ที่หน้าเซฟเฮ้าส์
       “โธ่เว้ย”
       การะเกตุมองด้วยความหวาดหวั่นถอยหลังแล้วตัดสินใจหนีไป
       
       ส่วนที่โรงพยาบาล พิมภาขยับตัวเบาๆ
       “อืม น้ำ น้ำ”
       ฤชวีรีบขยับลุกไปเทน้ำใส่แก้ว แล้วประคองพิมภาขึ้นมาดื่มน้ำ
        “น้ำครับ”
       พิมภาดื่มอย่างกระหาย ก่อนจะค่อยๆ ตั้งสติ พิมภามองฤชวี
       “คุณต้น” พิมภาซบหน้ากับอกฤชวีอย่างหาความอบอุ่น
       “หิวมั้ยครับ ผมจะไปหาอะไรมาให้ทานดีมั้ย”
       “ดีค่ะ แต่ฉันอยากไปที่นึงก่อน”
       ฤชวีมองพิมภาว่าอยากไปไหน
       
       ที่ห้องพักคนไข้อีกห้อง ชุติภานั่งพิงหัวเตียงอยู่ ที่ข้อมือมีสายน้ำเกลือติดอยู่และมิ้นท์กำลังนวดขาให้
       “สบายมั้ยคะคุณย่า”
       ชุติภายังดูเพลียๆ ฤชวีเปิดประตูโดยมีพิมภานั่งเก้าอี้รถเข็น ฤชวีเข็นเก้าอี้เข้ามา
       “พี่พิม” มิ้นท์ดีใจรีบเข้ามาหาพิมภา
       “คุณย่าเป็นยังไงบ้างคะ”
       “ตาต้น พาพิมภามาใกล้ๆ ย่าสิ” ชุติภาบอกเสียง ฤชวีมองพิมภา พิมภาพยักหน้านิด ๆ ว่าโอเค ฤชวีเข็นเก้าอี้เข้ามาข้างเตียงชุติภา “เราเป็นยังไงบ้าง”
       “ยังปวดเมื่อยอยู่ค่ะ”
       ชุติภามองข้อมือพิมภาที่พันแผล ชุติภาจับมือพิมภาขึ้นมา แล้วมองด้วยสายตาอ่อนโยน
       “เจ็บมากใช่มั้ย” พิมภายิ้มแทนคำตอบ ชุติภาวางมือทับบนมือพิมภาอย่างอ่อนโยน “ขอบใจหนูพิมมากนะที่ช่วยย่ากับยัยมิ้นท์ไว้” ชุติภายิ้มเอ็นดู จับข้อมือที่พันแผลของพิมภา “หนูพิมยอมเสี่ยงตายเพื่อย่า ทั้งที่ย่ากีดกันหนูกับตาต้น ทำให้หนูต้องเจ็บช้ำเพราะย่าหลายต่อหลายครั้ง ย่าละอายใจกับหนูจริงๆ”
       พิมภายิ้มอ่อนโยน
       “พิมเองก็เคยทำกิริยาไม่ดี พูดจาล่วงเกินคุณย่า” พิมภากราบที่ตักชุติภา “พิมกราบขอโทษค่ะ อภัยให้พิมนะคะคุณย่า”
       ชุติภาลูบศีรษะพิมภาถอนใจนิด ๆ กับความรู้สึกผิดที่อัดอยู่เต็มอก
       “ย่าคงแก่เกินไปแล้วจริงๆ ถึงได้โง่จนโดนสองยายหลานนั่นถอนหงอกเอาได้ ทำตัวเป็นเจ้าชีวิตบงการลูกหลานให้ต้องวุ่นวายจนเกือบตาย”
       ฤชวีกับมิ้นท์ขยับเข้ามาหาชุติภา
       “เพราะคุณย่าไว้ใจคนผิดต่างหากครับ ผมรู้ว่าคุณย่ารักหลานทุกคนและพยายามเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้”
       “ถึงแม้จะเผด็จการไปหน่อยก็ตาม” มิ้นท์บอกอย่างลืมตัว
       “มิ้นท์” ฤชวีปราม มิ้นท์รู้ตัวว่าหลุดปาก
       “มิ้นท์ขอโทษาค่ะคุณย่า มิ้นท์ไม่ได้ตั้งใจ”
       “ยัยมิ้นท์พูดถูกแล้วล่ะ หนูพิม หนูให้โอกาสย่าได้ไหม” พิมภามองไม่เข้าใจว่าโอกาสอะไร “ให้โอกาสย่าได้อุ้มหลานของหนูพิมกับตาต้นไงจ๊ะ”
       พิมภาอึ้งเขินไป มิ้นท์ดีใจแทบกรี๊ด
       “ขอบคุณครับคุณย่า”
       “หลานของย่ารักใคร ย่าก็ต้องรักด้วยสิ จริงไหม”
       “คุณย่าของมิ้นท์น่ารักที่สุดเลย”
       ฤชวียิ้มอย่างขอบคุณ ชุติภาจับมือฤชวี แล้วหันมาหาพิมภา
       “ตาต้นเป็นหลานชายคนเดียวของย่า เขาเหมือนคุณปู่ทุกอย่างทั้งหน้าตา นิสัย เข้าใจแล้วใช่มั้ยว่าทำไมย่าถึงรักตาต้นมาก”
       พิมภามองฤชวีแล้วยิ้มรับ
       “ค่ะ”
       “ย่าเห็นหนูพิมครั้งแรกก็รู้เลยว่าเป็นคนไม่กลัวใคร ชอบความท้าทาย นั่นหมายความว่าชีวิตหนูคืองาน ถูกไหม”
       “คุณย่าทายแม่นมากครับ คุณพิมทำงานเก่ง ทุ่มเทกับงานจนผมยังทึ่งเลยครับ”
       พิมภาค้อนฤชวีนิดๆ
       “เพราะแบบนี้ ย่าถึงกีดกันหนูกับตาต้น” พิมภา ฤชวี มิ้นท์ไม่เข้าใจ “กว่าที่ย่าจะทำให้ทุกคนสุขสบายในวันนี้ ย่าต้องทุ่มเทกับการทำงานจนละเลยคุณปู่ที่ล้มป่วย ปู่ต้องนอนรักษาตัวอยู่ตามลำพังในโรงพยาบาล ก่อนจะหมดลมหายใจ ปู่ขอให้ย่ามาหา แต่ย่าก็ติดงานจนปู่ต้องจากไปอย่างเดียวดาย ย่ารู้สึกผิดกับปู่มาก ย่าไม่อยากให้ตาต้นต้องเจ็บปวดเหมือนที่ปู่ตาต้นเป็น อยากให้ตาต้นมีคนที่ย่าวางใจที่ฝากตาต้นให้ดูแล”
       พิมภาจับมือชุติภาอย่างเป็นคำมั่น
       “พิมสัญญาค่ะว่าจะดูแลคุณต้นเป็นอย่างดี”
       “ย่าเชื่อ เพราะดูจากที่หนูช่วยย่า ย่ารู้ว่าหนูทำเพื่อตาต้นใช่มั้ย” พิมภาเขิน
       “ก็คุณย่าเป็นย่าที่คุณต้นเคารพรัก พิมก็ต้องเคารพและรักคุณย่าของ...”
       “สามี ใช่มั้ยครับ” ฤชวีพูดแทรกแบบแซวๆ พิมภายิ่งเขินทำหน้าไม่ถูก ฤชวีทนไม่ไหวขยับเข้าหอมแก้มพิมภา
       พิมภาตกใจหยิกฤชวี “โอ้ยๆคุณย่าช่วยด้วยครับ คนป่วยรังแกผม”
       “นี่ๆ” พิมภาเจ็บข้อมือแต่ฝืนหยิกด้วยความเขิน “ทำรุ่มร่ามต่อหน้าคุณย่าได้ยังไง”
       “ก็ภรรยาผมน่ารักขนาดนี้ จะอดใจไหวยังไง จริงไหมครับคุณย่า”
       “จริง หอมข้างเดียวมันก็ไม่สมดุลกันสิตาต้น”
       “ได้ครับ” ฤชวีจู่โจมหอมอีกข้าง “ถูกใจไหมครับคุณย่า”
       “ดีมาก”
       “พิมโดนรุมอยู่คนเดียวเลย”
       “พี่ต้นอาการหนักนะคะเนี่ย เมื่อก่อนไม่เคยกรุ้มกริ่มขนาดนี้เลย เพราะพี่พิมนะคะทำให้พี่ต้นเปลี๋ยนไป๋”
       พิมภาสบตาฤชวีเขินๆ ทุกคนมองพิมภายิ้มๆ
       
       พิมภากลับมาที่ห้องขยับขึ้นนั่งบนเตียงแล้วมองแผลที่ข้อมือจึงสังเกตเห็นว่าแหวนของเล่นหายไป
       “แหวน แหวนหายไปไหน”
       ฤชวีมองแล้วขยับเข้ามา
       “หาอันนี้อยู่เหรอครับ”
       พิมภามองที่มือฤชวี เห็นฤชวีถือแหวนไว้ในมือ
       “ทำไม”
       “มันเลอะดินน่ะครับ ผมก็เลยเอามาเก็บไว้ก่อน แต่ตอนนี้ผมคงต้องส่งคืนให้เจ้าของแล้ว”
       ฤชวีสวมแหวนให้ที่นิ้วซ้ายพิมภา พิมภาจับมือฤชวีแนบแก้ม ฤชวีเห็นสายตาพิมภาอ้อนๆ ก็ขยับขึ้นมานั่งบนเตียงกอดพิมภาไว้
       “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
       “ฉันดีใจที่รอดมา ตอนที่อยู่ในหลุมนั่นฉันกลัวว่าจะไม่ได้เจอคุณอีก”
       ฤชวีรู้สึกใจหายกอดพิมภาอย่างทนุถนอม
       “ผมกลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะไปไม่ทัน”
       “ฉันคิดว่าฉันจะตายซะแล้ว ถ้าฉันตาย...”
       ฤชวีจับคางพิมภาใช้นิ้วโป้งแตะที่ปากเบาๆ ไม่ให้พูด
       “ผมจะไม่ยอมให้คุณเป็นอะไรเด็ดขาด”
       “จริงเหรอ”
       “จริงๆ นะครับ ไม่เชื่อผมเหรอ”
       “เชื่อสิค้า คุณพูดอะไรฉันก็เชื่อทั้งนั้น” ฤชวีมองแบบพูดจริงเหรอเนี่ย พิมภาทำเสียงงอนนิดๆ “พูดจริงก็ไม่เชื่อ”
       ฤชวีจับมือพิมภามาแนบแก้มง้อ ๆ
       
       “ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อ แต่แค่แปลกใจว่าทำไมคุณถึงเชื่อผมง่ายนัก”
       
       อ่านต่อพรุ่งนี้ เวลา 09.30น.

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13
       พิมภามองหน้าฤชวีแล้วพูดอย่างตรงความรู้สึกที่สุด
       “ฉันไว้ใจคุณค่ะ” ฤชวีมองปลื้มๆ “ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณทำให้ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่มีวันโกหกฉันเหมือนพี่เอก” พิมภายิ้ม วางมือบนมือฤชวีมองตาอย่างขอคำสัญญา “คุณจะไม่ทำให้ฉันเสียใจ ฉันมั่นใจ”
       พิมภาหน้าซบกับอกฤชวี ฤชวีพูดไม่ออก พิมภาซบนิ่ง ฤชวีนึกถึงสิ่งที่พิมมาลาบังคับให้ฤชวีช่วยโกหกพิมภา ฤชวีมองพิมภาอย่างอ้ำอึ้งรู้สึกผิดกับเธอ
       “คุณพิม ผม” ฤชวีเห็นพิมภาเงียบไป หันมองเห็นพิมภาหลับไปแล้ว ฤชวีหอมหน้าผากพิมภา “ผมรักคุณนะครับ คุณพิม”
       ฤชวีกอดพิมภาสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลที่ต้องปิดบังเรื่องที่ทุกคนรู้ความจริงแล้ว พิมภานอนหลับตาพริ้มในอ้อมกอดฤชวีอย่างมีความสุข
       
       วันต่อมาภัทรพล ภาณุวัฒน์ พิมมาลา เดินมาตามทางจะไปที่ห้องของชุติภา
       “คุณย่าเรียกพวกเราไปคุยด่วน ไม่รู้มีเรื่องอะไรนะพ่อ”
       “เรื่องยัยพิมกับคุณต้นแน่ มิ้นท์รายงานมาว่าคุณย่ายอมรับพิมแล้วภัทรว่างานนี้ไอ้พิมอยู่ในกำมือคุณต้นแน่นอน ดีนะที่แม่กับพ่อตัดสินใจดึงคุณต้นมารวมหัวกันให้อำไอ้พิม จะได้โดนปราบพยศซะบ้าง”
       “นี่ถ้ายัยพิมรู้ว่าถูกทุกคนย้อนแผน เพราะพวกเรารู้ความจริงหมดแล้วเรื่องสามีหลอกๆ ยัยพิมคง...”
       “หน้ามันก็เสียทรงจนคุมตัวเองไม่ได้เพราะเสียฟอร์มน่ะสิพ่อ”
       “ถึงเวลานั้นอย่าไปล้อน้องนะตาภัทร” ทุกคนนึกว่าพิมมาลาจะห้าม “แต่ต้องย้ำให้หนัก อายหน่อยแต่จำ”
       “พูดไม่รู้เรื่องก็ต้องดัดนิสัยกันบ้าง”
       พิมมาลายิ้ม ภาณุวัฒน์โอบพิมมาลาเลี้ยวไปทางที่ไปห้องชุติภา ภัทรพล ตามไป ที่เคาน์เตอร์พยาบาลตรีวิญที่ยืนถามห้องผู้ป่วยจากพยาบาลอยู่หันมามองทุกคนได้ยินทุกอย่างหมดแล้ว
       
       ฤชวีคุยมือถืออยู่ที่หน้าต่างขณะที่พิมภานอนหลับอยู่บนเตียง
       “พี่จะรีบไปที่ห้องคุณย่านะ” ฤชวีวางสายเข้ามาหาพิมภา “คุณพิมครับ” พิมภานอนหลับนิ่ง “ผมจะรีบไปรีบมานะครับคุณพิม”
       ฤชวียิ้มแล้วออกไป
       
       ฤชวี ภัทรพล ภาณุวัฒน์ พิมมาลา มิ้นท์อยู่ในห้องของชุติภา ทุกคนมองชุติภาที่นั่งอยู่บนเตียง
        “ฉันอยากคุยเรื่องของหนูพิมกับหลานฉัน ตาต้น หลานหลอกย่าว่าแต่งงานกับหนูพิมแล้วใช่มั้ย”
       “คุณย่า ทำไม” ฤชวีตกใจ ชุติภาจึงตัดบท
       “จะยังไงก็ช่าง เอาเป็นว่าย่ารู้ความจริงก็แล้วกัน แต่อย่าโกหกย่าอีกไมงั้นตัดย่าตัดหลานแน่ๆ”
       ทุกคนอึ้ง กลัวชุติภาเอาเรื่อง
        “เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะคุณพิมห่วงความรู้สึกของคุณพ่อกับคุณแม่น่ะครับ”
       “เล่ามาอย่างละเอียดนะ”
       
       ขณะนั้นพิมภาที่นอนหลับค่อยๆ ขยับตัวรู้สึกตัวตื่นมองหาไม่เห็นใคร พิมภาพยายามจะขยับมาหยิบน้ำ เสียงประตูห้องเปิด พิมภาหันมองที่ประตูแล้วแปลกใจที่เห็นตรีวิญ
       “คุณตรีวิญ”
       “ผมช่วยครับ”
       ตรีวิญรินน้ำให้กับพิมภา พิมภาใช้มือซ้ายรับแก้วน้ำ ตรีวิญเห็นที่นิ้วนางซ้ายของพิมภาสวมแหวนของเล่น ตรีวิญมีสีหน้าไม่พอใจ คิดแผนร้าย
       ตรีวิญเดินปิดประตูก่อนจะขยับเข้ามายืนข้างเตียงแล้วยื่นหน้าใกล้พิมภาให้รู้สึกอึดอัด
        “คุณพิมเป็นยังไงบ้างครับ” พิมภาขยับหนี
       “ก็ดีขึ้นบ้างแล้วค่ะ” พิมภารู้สึกว่าอยู่กันแค่สองคนในห้องก็มองไปรอบๆ บ่นๆ “ ไปไหนกันหมดนะ”
       “มีอะไรเหรอครับ”
       พิมภาไม่อยากอยู่ในห้องสองต่อสองกับตรีวิญ
       “ครอบครัวพิมน่ะค่ะไม่รู้ว่า หายไปไหนกันหมด พิมต้องคุยกับท่านน่ะค่ะ”
       “ท่านอยู่อีกห้องน่ะครับ เดี๋ยวผมพาไปพบท่านนะครับ”
       “ดีค่ะ”
       ตรีวิญขยับเก้าอี้รถเข็นมาให้ ตรีวิญช่วยประคองพิมภาแล้วแอบยิ้มร้ายๆ
       
       ชุติภารับฟังสิ่งที่ฤชวีเล่าอย่างประมวลผล ฤชวีเกร็งรอคำตอบ
       “พวกคุณเป็นพ่อแม่ประสาอะไรกัน ถึงได้ปล่อยให้ลูกหลานทำเรื่องพิเรนทร์แบบนี้”
       ชุติภาต่อว่าภาณุวัฒน์กับพิมมาลา ทุกคนอึ้ง
       “คุณย่าคะ”
       “ผู้ใหญ่พูดอย่าสอด” มิ้นท์จ๋อย “โบราณเขาว่าดูช้างให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่ วันนี้ฉันรู้เช่นเห็นชาติครอบครัวของบ้านพิมภาแล้วว่า...” ทุกคนลุ้น ชุติภายิ้ม “ร้ายถูกใจฉันจริงๆ เด็กสมัยนี้มันต้องโดนแรงๆ แบบนี้ถึงจะเข็ด ตีก็ไม่พอใจ ตำหนิก็ต่อต้าน เหมือนหลานๆ ฉันแต่ละคนดื้อด้านนัก”
       “อ้าว โดนด้วยเฉย” มิ้นท์บ่น
       “ถ้าพวกคุณมีวิธีเด็ดๆ ก็บอกฉันบ้างนะ จะได้ดัดนิสัยหลานๆ วงศ์บริบูรณ์ให้มันรู้จักเชื่อฟังผู้ใหญ่ซะบ้าง ดื้อเหลือเกินทั้งตาต้น ยัยมิ้นท์”
       “เจอข้อหาหนักเลย”
       “แบบนี้แสดงว่าคุณย่ายกโทษให้น้องสาวผมแล้วใช่มั้ยครับ”
       “ที่ฉันเรียกพวกคุณมาวันนี้ ฉันอยากจะปรึกษาเรื่องของตาต้นกับพิมภา ไหน ๆ ทุกคนก็เข้าใจว่าตาต้นกับพิมภาเป็นสามีภรรยากันแล้ว เราก็ทำให้เรื่องจัดฉากครั้งนี้กลายเป็นเรื่องจริงเลยจะดีมั้ย”
       มิ้นท์ดีใจออกนอกหน้า
       “คุณย่าพูดจริงๆ เหรอคะ”
       “จริงสิ ฉันจะจัดงานแต่งให้เป็นงานใหญ่แห่งปีเลย หลานชายคนโตของวงศ์บริบูรณ์แต่งทั้งที แขกไม่ถึงพันฉันไม่ยอม! เรื่องสินสอดไม่อั้น รีสอร์ทสามแห่ง ที่ดิน เงินสด เครื่องเพชร ฉันจัดเต็ม”
       “ขอบคุณครับคุณย่า”
       “ฉันต้องขอโทษพวกคุณด้วยนะที่เคยทำไม่ดีไว้ตั้งหลายอย่าง”
       ชุติภาพูดกับภาณุวัฒน์และพิมมาลา
       “ทางเราเองก็ต้องขอโทษคุณหญิงเหมือนกันค่ะ”
       พิมมาลามองภัทรพล ภัทรพลรู้หน้าที่รีบเข้าไปคุกเข่าไหว้ชุติภา
       “อภัยให้ลูกนกลูกกาตัวดำๆ ที่เคยลามปามคุณย่าน่ะครับ”
       “ไม่เป็นไร วันหลังอย่าทำก็แล้วกัน ไม่งั้นฉันเอาตาย”
       “คร้าบ”
       “แต่ก่อนอื่น ช่วยเล่าแบบละเอียดทีสิว่าแผนดัดนิสัยลูกสาวคุณน่ะมันเป็นยังไง”
       “เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ละเอียดเท่าผมหรอกครับ”
       
       ภัทรพลบอก ทุกคนหันมองภัทรพลที่เตรียมจะแจกแจงรายละเอียด

คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13
       ลัลนากับนันทิกานต์กำลังรีบเดินไปที่ห้องพักชุติภา
       
       “เร็วสิแนน เดี๋ยวฉันไม่ทันประชุมร่วมกับครอบครัว”
       “ก็จ้ำอยู่นี่ไง แหม ห่วงทำคะแนนจังนะ”
       “ต้องใส่ทุกรายละเอียดสิจ๊ะ ความรักจะได้เป๊ะเวอร์”
       แต่แล้วลัลนากับนันทิกานต์ก็ชะงักที่เห็นตรีวิญกับพิมภายืนอยู่ที่หน้าห้องพักชุติภา
        “ไอ้พิมมันมายืนทำอะไรกับคุณตรีวิญ”
       ลัลนากับนันทิกานต์เดินเข้าไปกำลังจะทักพิมภา แต่ต้องชะงักที่ได้ยินเสียงมาจากในห้องซึ่งขณะนั้นภัทรพลกำลังเล่าอย่างออกรส
       “พอพ่อกับแม่รู้ความจริง คุณต้นจะขอยกเลิกการเป็นสามีของยัยพิมครับ แต่พ่อกับแม่บังคับให้คุณต้นเป็นสามีของพิมต่อ ยัยพิมมันคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุด ไม่ได้รู้เลยว่าโดนพวกเรากับคุณต้นหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
       พิมภาช็อคกับสิ่งที่ได้ยิน
       “จนป่านนี้หนูพิมยังไม่รู้อีกเหรอว่าโดนพวกคุณหลอก”
       “พี่พิมฉลาดออก ไม่น่าจะโดนหลอกได้เลยนะคะ”
       “ก็ต้องยกความดีความชอบให้คุณต้นล่ะครับ รายนี้เล่นเนียนที่สุดปั่นจนยัยพิมอยู่ในกำมือเลยทีเดียว”
       ภัทรพลเอ่ยชมแต่ฤชวีไม่ได้ภูมิใจเลย รู้สึกผิดด้วยซ้ำ
       “ผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลยครับ”
       “ยัยพิมไว้ใจคุณต้นมากน่ะค่ะ”
       “คนที่ไว้ใจร้ายที่สุดเลยนะครับเนี่ย”
       ภาณุวัฒน์ พิมมาลา ภัทรพลหัวเราะสนุกสนาน ฤชวีอึ้งไปเมื่อนึกถึงคำพูดพิมภาเมื่อคืนนี้
       “ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณทำให้ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่มีวันโกหกฉันเหมือนพี่เอก” พิมภายิ้ม วางมือบนมือฤชวีมองตาอย่างขอคำสัญญา “คุณจะไม่ทำให้ฉันเสียใจ ฉันมั่นใจ”
       ฤชวีหน้าเสีย
       “แล้วทีนี้จะทำยังไงดีล่ะ จะจัดงานแต่งก็ต้องให้หนูพิมสารภาพใช่มั้ย” ชุติภาถามขึ้นมา
       “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับ ผมจัดการให้รับรองยัยพิมต้องรีบมาสารภาพกับพ่อแม่เร็วๆ นี้แน่ แต่พวกเราต้องเนียนทุกคนนะครับ ไม่รู้อะไรมาก่อนเลย น้องสาวผมมันฟอร์มเยอะ ถ้ารู้ว่าโดนดัดหลังคงหน้าเสียทรงแน่ๆ”
       แก๊งค์ภาณุวัฒน์หัวเราะเป็นเรื่องสนุก ขณะที่พิมภาอึ้งด้วยความเสียใจ ลัลนากับนันทิกานต์วุ่นวายอยู่ข้างหลังพิมภา
       “เอาไงดี ต้องเตือนข้างใน” นันทิกานต์ถามลัลนาอย่างไม่มีเสียง
       “แต่ผมกลัวว่า...” ฤชวีห่วงความรู้สึกพิมภา
       “ไม่ต้องห่วงน่าคุณต้น น้องผม ผมรู้ว่าจะปั่นมันยังไงให้พล่าน เตรียมงานแต่งได้เลยคร้าบ ฮ่าๆ”
       พิมภาโกรธจนน้ำตาคลอ มือกำแน่น ลัลนาเห็นว่าชักจะไปกันใหญ่จึงตัดสินใจรีบขยับออกมากดโทรศัพท์หาภัทรพล ภัทรพลรับโทรศัพท์
       “อยู่ไหนครับคุณลัล”
       “ยัยพิมอยู่หน้าห้องค่ะ” ลัลนาพยายามกระซิบแต่ภัทรพลไม่ได้ยิน
       “อะไรนะคุณลัล พูดดังหน่อยครับ”
       ลัลนาพยายามพูดชัดที่สุด
       “ยัยพิมอยู่หน้าห้องค่ะ”
       “ยัยพิมอยู่หน้า...”
       ภัทรพลชะงักหันมองทางประตู คนอื่นเลยพลอยมองตามต่างตะลึงที่เห็นพิมภาอยู่หน้าห้องกับตรีวิญ สีหน้าพิมภาอัดแน่นด้วยความโกรธ น้ำตาร่วง
       “คุณพิม” ทุกคนมองรอว่าพิมภาจะพูดอะไร แต่พิมภาไม่พูด เดินหนีไป “คุณพิมครับ”
       ฤชวีวิ่งตามไป ตรีวิญรีบตามไป
       “พี่ภัทร”
       “ไม่พูดแสดงว่าโกรธถึงจุดระเบิด”
       พิมมาลา ภาณุวัฒน์ตามไป คนอื่นๆ รีบตาม
       
       พิมภาวิ่งออกมาด้านนอก ฤชวีวิ่งตามมาคว้าแขนพิมภาไว้
       “ฟังผมก่อนนะครับคุณพิม ผมไม่ได้...”
       “ฉันไม่ฟัง พอที ฉันคิดว่าคุณช่วยฉันเพราะคุณเข้าใจ แต่มันไม่ใช่ คุณอยู่กับฉันเพราะแผนของพ่อกับแม่ คิดจะดัดสันดานฉันเหรอ คุณทำสำเร็จแล้ว คุณทำให้ฉันเป็นคนโง่ ตลกมากใช่มั้ย ที่ฉันต้องวิ่งพล่านหัวหมุนไปตามแผนของคุณ”
       “ผมไม่เคยคิดแบบนั้น ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมทำทุกอย่างเพราะผมรักคุณนะคุณพิม”
       “ปล่อยฉัน”
       ฤชวีไม่ยอมปล่อย ทันใดนั้นตรีวิญก็เข้ามากระชากฤชวีแล้วต่อยฤชวี ผัวะ! ฤชวีไม่ทันตั้งตัวเซไป คนอื่นๆ ที่ตามออกมาอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตรีวิญเข้าไปยืนเคียงข้างพิมภา
       “คุณพิม ผมรักคุณนะ”
       พิมภาเจ็บปวด
       “ฟังนะคุณฤชวี คนที่รักกันเขาไม่ทำร้ายกันแบบนี้” ฤชวีอึ้ง พิมภาถอดแหวนของเล่นออกจากนิ้วแล้วเขวี้ยงใส่หน้าฤชวี “เอาความรักของคุณคืนไป ฉันเกลียดคุณ ฉันจะไม่มีวันอภัยให้คุณ ไม่มีวัน”
       ฤชวีหยิบแหวนขึ้นมามองพิมภาอย่างเจ็บปวด
       “ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความรักของผมมันไม่สามารถชดเชยกับความผิดพลาดของผมได้เลยใช่มั้ย” พิมภานิ่ง เห็นแต่ความเจ็บปวดของตัวเอง ทิฐิจนไม่ยอมอภัย ไม่รู้ใจตัวเองอย่างแท้จริง ฤชวีมองแหวนในมือ “แหวนของเล่น ไม่ใช่ของจริง ไม่มีราคาเก็บไว้มันก็เปลืองพื้นที่ในชีวิตคุณ”
       พิมภาเห็นความเสียใจของฤชวี แต่ความโกรธมีมากกว่า พิมภาโมโหจนอยากใช้ถ้อยคำทำร้ายอีกฝ่าย
       “ใช่ นับตั้งแต่นี้ไปเราจบกันแค่นี้ คุณตรีวิญพาฉันไปจากที่นี่ค่ะ”
       ตรีวิญยื่นมือให้พิมภา พิมภามองฤชวีแล้วตัดสินใจวางมือลงบนมือตรีวิญ ตรีวิญจับมือพิมภาจะพาเดินไป ฤชวีเจ็บ มองพิมภาด้วยความเสียใจ
       “สิ่งที่ผมมีไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย แต่ในสายตาคุณผมมีค่าด้อยกว่าเขาเสมอ...”
       พิมภาชะงักหันกลับมา แต่ฤชวีหันหลังในมือกำแหวนของเล่นไว้แน่นด้วยความเสียใจ ฤชวีเดินจากไป พิมภารู้สึกเหมือนใจหายแต่สายตาเห็นกลุ่มของชุติภา พิมมาลา ภัทรพล นันทิกานต์ มิ้นท์ ลัลนา ด้วยแรงทิฐิทำให้พิมภากระชับมือตรีวิญแล้วเดินไปกับตรีวิญ ชุติภา มิ้นท์รีบตามฤชวีเข้าไป
       “ภัทร แม่รีบตามไอ้พิมไปเร็ว”
       ลัลนากับนันทิกานต์รีบตามไปด้วย
       
       ฤชวีกลับมาที่ห้องพักชุติภาแล้วนั่งมองแหวนของเล่นด้วยความเสียใจ น้ำตาฤชวีคลอในดวงตา มิ้นท์กับชุติภามองด้วยความสงสาร
       “ย่าไม่คิดเลยนะว่าตาต้นจะรักหนูพิมมากขนาดนี้”
       “มิ้นท์สงสารพี่ต้นจังเลยค่ะคุณย่า”
       ชุติภาเข้าไปหาฤชวี
       “ต้น ถ้ารักเขาก็ไปปรับความเข้าใจกับเขาสิลูก”
       “ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอกครับ ผมควรจะยอมรับความจริงตั้งนานแล้ว แต่ผมก็หวัง หวังว่าผมจะทำให้คุณพิมรักผมได้ แต่วันนี้ผมรู้แล้วว่าเขาไม่ได้รักผมเลย”
       ชุติภากอดฤชวีด้วยความสงสาร มิ้นท์ยืนร้องไห้เงียบๆ เจ็บปวดไปกับฤชวี
       
       ตรีวิญพาพิมภามาส่งที่คอนโด ตรีวิญเปิดประตู พิมภาเดินเข้ามา
       “ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนนะครับ”
       “คุณกลับไปเถอะค่ะ ฉันอยากอยู่คนเดียว”
       ตรีวิญจำต้องเดินกลับออกไป ทันทีที่ประตูห้องปิดลง พิมภาเดินผ่านโซฟา โต๊ะทานข้าว ภาพความทรง
       จำดีๆ ภายในห้องก็ย้อนกลับมากระแทกใจพิมภา ภาพพิมภากับฤชวีในคืนที่มอเตอร์โฮม คำที่ฤชวีบอกรัก พิมภาน้ำตาร่วง
       “ทำไมคุณทำกับฉันแบบนี้ ทำไม”
       พิมภาร้องไห้เจ็บปวดเสียใจที่สุด
       พิมภานั่งนิ่งทิ้งคราบน้ำตาที่ยังค้างบนใบหน้า พิมภานั่งอยู่ที่พื้นพิงศีรษะกับโซฟา ไม่รู้จะเริ่มต้นที่ตรงไหนหรือทำอะไรต่อไป ประตูห้องเปิดเข้ามา ภัทรพล พิมมาลา ภาณุวัฒน์ ลัลนา นันทิกานต์เข้ามาในห้องอย่างรีบร้อน
       “ไอ้พิม แกเป็นบ้าอะไรของแก ทำไมต้องอาละวาดบ้าบอขนาดนั้น ฮะ”
       ภัทรพลต่อว่าพิมภา ลัลนาพยายามจะปราม
       “คุณภัทรคะ”
       
       “แล้วแกปล่อยให้ไอ้ตรีวิญชกสามีตัวเองแบบนั้นได้ยังไง ทำแบบนี้เท่ากับแกให้ไอ้ตรีวิญมันหยามหน้าสามีแก”พิมภานิ่ง “ไอ้พิม ฉันพูดกับแกอยู่นะ” พิมภาลุกขึ้นไม่หันมาไม่โต้ตอบเดินเข้าไปในห้อง
       
       “ไอ้พิม” ภัทรพลจะตาม

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 13
คุณสามี (กำมะลอ) ตอนที่ 12
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 11
คุณสามี (กำมะลอ) ที่รัก ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 297 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 289 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 8 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 60 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
งานนี้แจ้งเกิดนางรอง พระรองอีกด้วยน้อตก็เล่นดีนะ
แต่เมย์สวยเป๊ะเว่อร์ คุณต้นหล่อนางเอกเหมือนฉลาด
จบโง่งี่เง่า ไปแล้ว
ดา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 59 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าไม่ใช่ละครนะ พิมภาได้เป็นสาวแก่ขึ้นคานชัวร์ นิสัยน่าเบื่ออย่างงี้ใครโง่เอาเป็นเมียปวดหัวตลอดชีวิต
สวยแค่ไหนก็ย่นยาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 56 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมวันนี้หลัง5โมงหายไปไหนคะ
แบม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 53 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยากฆ่าคนพิมใคเหันดว้ย?
Took
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 51 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จบไม่สวยนางเอกทำคนอื่นได้แต่ตัวเองโดนโกธรเกิน
แปลว่าไม่มีเหตุผลนิสัยไม่ดีจะได้คนดีอย่างคุณต้นไม่ดีเลยนี่มันบทนางรองชัดๆ
นัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 50 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ้าว! เฮ้ย ไหงมันสั้นจุ๊ดจู๋ แบบนี้ละหว่า มานั่งรอตั้งนาน แล้วช่วงห้าโมงเย็นวันนี้มันหายไปไหนอ่ะ ไม่ยอม ๆๆๆๆ
คนลงใจร้ายที่สุด
รออยู่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 48 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนอวสานทำไมต้องรอพรุ่งนี้อะ แล้วตอน 17.00 น. หายไปไหน ??
นน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 47 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผู้หญิงงอนนิด ๆ ก็พอดูน่ารัก แต่ผู้หญิงงอนจัดเกิน งี่เง่า น่ารำคาญ ยิ่งผู้ชายงอนยิ่งน่าไม่น่าดู เหมือนไม่ใช่ชายแท้ ผู้ชายพูดมาก นินทามาก ละเอียดมาก น่าจะเป็นกระเทย
ชักเบื่อทั้งพิมภาและนายต้น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 46 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงแค่เนี๊ย บ้าาาาาาาาาาาาาา
onew
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 44 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กูจะฆ่าใอ้ตรีวิท.......เตรียมตัวตายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตะหารบก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 43 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้ามาอ่านคอมเม้น ฮาดี 55++
rita
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 42 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
" อ่านต่อพรุ่งนี้ เวลา 17.00น."
อ้าวเเล้วไม่ลงตอน 9.30 เหรอ
อ่านไม่ทันจิงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 41 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้ตอนใกล้จบเบื่อและน่ารำคาญแบบว่า ผู้หญิงโง่แบบนี้น่าจะจบแบบว่าไปเป็นเมียเจ้านายก็ไปเถอะ จะได้ไปตั้งครอบครัวตระกูลไรท์

คนนึงเป็นไร้สาระ
อีกคนเป็นไร้ยางอาย

บอกตรงๆอ่ะอ่านเรื่องนี้แล้วไม่อยากให้จบโดยฝ่ายหญิงได้สามีดีๆ อยากให้จบแบบไปแต่งไปนอนกะใครก็ไป ชิ้วๆๆๆ ไม่ดูหรอกเลิกดูน่ารำคาญช่อง3 สองเรื่องติดๆเลย อันนึงก็เล่นของอีกอันก็เรื่องนี้
Artkorat
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 40 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พิมโกหกพ่อกะแม่ ไม่ว่า แต่พอต้นโกหกโดยไม่บอกว่าทุกคนรู้เรื่อง เพื่อจะได้เป็นสามีกำมะรอ ต่อ พิมโกรธจะเป็นจะตาย น่าเบื่อ ไม่คิดย้อนบ้าง
too@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 39 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครคุณสามีฯ ถูกตัดออกกลางอากาศเหตุเพราะพฤติกรรมการะเกตุและสินินาฏเหมือนบางคนในรัฐบาลเกินเหตุ
เหนือจริงๆ เซ็ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 38 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เยอะแล้ว งอนเยอะไป เริ่มต้นดี ตอนใกล้จบ ก็จบเห่ แทนที่จะได้ดูมีความสุข เซ็งงะ
moo@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 37 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทนางเอก มากไป งอนเรื่องมาก น่าเบื่อ
runglawan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 35 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใจร้ายมาก.... คนพิมพ์ใจร้ายจริงๆ นะคะ TT
ueiei
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 33 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครสนุกค่ะ แต่โกรธกันนานไปหน่อย น่าจะมีฉากดีๆหวานเยอะอีกนิดจะได้ดูแล้วมีความสุขค่ะ
อิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 32 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ้ย ค่อยมาลงต่อ อาทิตย์หน้าก็ได้...เ็ซ็ง...555
nop9199
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 31 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านต่อแล้วอ่าาาาาาาาาาาาาาา T^T
อยากอ่านต่ออออ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 30 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ธรรมดา จะ มาอ่านตอนเค้าลงครบหมดแล้ว เรื่องนี้ ช้านพลาดซะแล้วต้องมานั่งรอ
พลาดแล้วตู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 29 +26 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอ..พอใกล้จะจบแล้ว..พิมพมาแค่นิดเดียวอ่ะ..ลุ้นต่อไปเรา..ว่าคนพิมพ์จะลงให้อ่านต่ออีกตอนไหน และยาวเท่าไร...พี่ครับ.ผมช่วยพิมพ์ให้เอามั๊ย...
รักนะเด็กโง่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
9.45
แล้วนะคะ ทำไมวันนี้ไม่ตรงเวลา??
งอมแงม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นี่หนังไทยพอใกล้จะจบก้อท่วงเวลาไม่ยอมให้คนอ่านได้อ่านแบบจบเพราะกลัวจะขายหนังสือไม่ได้น่าเกลียดจริงๆๆๆๆควรพัฒนาบ้างน่ะ
Aonnut_68@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทนางเอกโธ่จะโง่ซะงั้น บทละครตกม้าตายอ่ะ
เงิบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +41 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เกลียดไอตรีวิญ เป็นผู้ชายแต่หน้าไม่แมนเลย
ในบทละครเหมือนเป็นคนเก่ง แต่คนเล่นเล่นไม่เก่งเลย
บุคลิกเหมือนเด็กฝึกงาน พิม กับ ลัล ยังดูทำงานเก่งกว่าเลย เล่นไม่เนียน
เกลียดตรีวิญ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อร้าาาาาา อยากอ่านต่อแล้วอ่าาาาาาาาาา
LoveCH3
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
การะเกตุถูกยิงเข้าที่แขน ยังขับรถหนีไปเซฟเฮาส์ได้

ป่านนี้แผลอักเสบแล้วละครับ หรือว่าจะเขียนต่อไปว่า

ไปเจอคุณต้นกับคุณพิมที่โรงพยาบาลแล้วยิงกันต่อจ๊ะ
จั๊ว สงขลา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +42 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ก็อย่าไปทำท่าติดงอมแงมขนาดนั้น
ก็จะไม่หงุดหงิดขนาดนี้ หรือไปอ่านเรื่องอื่นบ้่างระหว่างรอ บางทีอาจมีคนพิมพ์อยู่ไม่กี่คน แต่มีนิยายหลายเรื่อง ก็เลยได้มาน้อย ๆ แบบนี้แหละ
เขาให้อ่านฟรี ไม่ต้องเสียเงิน ก็อย่าๆปหงุดหงิดใส่เขานักเลย จ้า เห็นใจคนทำงานบ่างอ่ะ
buddys2010@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาอ่านเม้นแทน ขำกลิ้ง 555
555
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +24 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงเยอะเกินไปแล้วค่ะ อ่านไม่ทัน
Aony
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +146 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยัยการะเกตุว่าโหดร้าย แต่ยังไม่ร้ายเท่าคนพิมพ์
คอยและรอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คือว่าลงมากมั่งลงน้อยบ้างแต่เวลาลงน้อยมันน้องเกินไปอ่ะค่ะวันละ2หน้าไม่ได้หรอหรือลงไห้เยอะกว่านี้อ่ะมันทรมานนะ ;( ลงเยอะๆหน่อยเถอะขอร้อง
ปล.แต่ก้จะติดตามนะ
ลงน้อยไปไม๊อ่าค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงมากไปมั้ง ทีละย่อหน้าก็พอแล้ว ได้เข้ามาบ่อยๆ ได้เป็นเวปอันดับหนึ่งอีกไง
นี่แหละวิธีแป๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอครึ่งหน้าไม่รู้จะมากไปไหม แต่มันเริ่มน้อยไปทุกวัน ถ้าใกล้จะจบ จะไม่ยิ่งกว่านี้เหรอ
nana
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เข้ามาอ่านทู๊กวันค่า รักคุณต้น อิอิ
noo nong
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014