หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มายาสีมุก

มายาสีมุก ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 22 มีนาคม 2556 18:08 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มายาสีมุก ตอนที่ 1
       มายาสีมุก ตอนที่ 1
       
       ณ บริเวณกำแพงเมืองกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ จินจู นักแสดงสาวชื่อดังพร้อมเพื่อนดารา กำลังร่ายรำกระบี่ในชุดเกาหลีโบราณอย่างสวยงาม
       
       อีกฟากหนึ่งภายในห้องเช่าเล็กๆ ที่เมืองไทย ภาพจินจูในจอทีวีกำลังฟันดาบสู้กับคู่ต่อสู้ในหนังอย่างเก่งกาจคล่องแคล่ว ไข่มุกเด็กสาววัยราว 20 ปี นั่งดูอยู่หน้าจอทีวี ลุ้นอย่างสนุกสนาน ชอบใจ
       “เอาเลย ฟันให้หมด ระวังหลังด้วย เดี๋ยวอีกคนมาแล้ว”
       ภาพในจอเห็นผู้ร้ายมาทางด้านหลังจินจู ซึ่งเรื่องนี้ไข่มุกดูหลายรอบจนจำได้ทุกฉากทุกตอนแล้ว
       
       เวลาผ่านไป ภาพในจอทีวีเป็นฉากจินจูร้องไห้ ที่ต้องพลัดพรากจากลูก
       “ลูกแม่ ลูกหายไปไหน กลับมาหาแม่เถอะ แม่คิดถึงลูกเหลือเกิน กีจัง กลับมาหาแม่เถอะลูก”
       จินจูร้องไห้เหมือนคนที่หัวใจแตกสลาย ไข่มุกที่นั่งดูอยู่อินจัดยกหลังมือปาดเช็ดน้ำตาป้อยๆ แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ไข่มุกหยิบมาพูดทั้งที่ยังสะอึกสะอื้น
       “ฮาโหล” ไข่มุกชะงัก รีบเช็ดน้ำตา สีหน้าท่าทางกระตือรือร้นขึ้นทันที “มีละครให้หนูเล่นแล้วหรอคะ”
       ไข่มุกย้อนถามอย่างดีใจ สีหน้าเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม ลิงโลดอย่างมีความสุขทันที
       
       ละครที่ไข่มุกเล่น ถ่ายทำกันในป่า ไข่มุกอยู่ในชุดนางเสือ กระโดดขึ้นต้นไม้อย่างคล่องแคล่ว มีดาวร้ายตามไล่ล่า ไข่มุกต่อสู้อย่างคล่องแคล่ว ไข่มุกในชุดนางเสือต่อสู้เอาชนะคนร้ายได้แต่พอถึงคิวสุดท้ายที่ต้องโดดลงมา กลับพลาดท่าตกลงมานั่งจุก ผู้กำกับสั่งเสียงดังอย่างไม่ค่อยพอใจ
       “คัท” ไข่มุกค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างจุก “เอ้า นางเอกตัวจริงมาเข้าฉากได้แล้ว ยุ้ย มาเลยยุ้ย” ผู้กำกับเรียกนางเอกตัวจริงแล้วหันมาบอกไข่มุกที่ยังสวมหน้ากากนางเสือ “เราไปได้แล้ว คิวสุดท้ายยังอุตส่าห์พลาดอีก”
       หน้ากากนางเสือถูกเปิดออก ไข่มุกยิ้มประจบผู้กำกับ
       “ให้หนูถ่ายซ่อมมั้ยคะ”
       “ไม่ต้องแล้ว ไปไหนก็ไปเถอะ”
       ไข่มุกหน้าม่อย
       “ค่ะ”
       ธุรกิจทีมร้องเรียกไข่มุก
       “อย่ายืนเฉย ไปเสิร์ฟน้ำต่อสิยะ รีบถอดชุดออกด้วย”
       “ขอใส่อีกแป้บนะคะพี่ หนูยังอิน”
       ธุรกิจมองหารอบตัว
       “กีกี้หายไปไหนเนี่ย ไปตามน้องกีกี้ที บอกว่าถึงคิวแล้ว ให้รีบมาเข้าฉาก” ธุรกิจสั่งไข่มุก
       “ได้ค่ะพี่ จัดให้”
       ไข่มุกรีบเดินไปอย่างเต็มใจ
       
       ไข่มุกในชุดนางเสือที่ยังมีหน้ากากเสือรั้งที่คอไว้ เดินคอตกเข้ามาในห้องแต่งตัวนักแสดงมือจับหลังและก้นที่
       ยังไม่หายเจ็บ ปากก็บ่นพึมพำกับกระจก
       “โอ๊ย เจ็บแทบตายชัก พลาดได้ไงหว่า เสียฟอร์มแท้ๆ กลายเป็นเสือดวงตกเลยเรา ว่าซ้อมมาดีแล้วนะ มันท่า
       นี้นิน่า”
       ไข่มุกใส่หน้ากาก ออกลายนางเสือร้าย ซ้อมอีกครั้งเรียกความมั่นใจ กระโดดขึ้นเก้าอี้ ยกมือแข้งขาท่าเสือ ทำท่าข่วนดุร้ายใส่กระจก กำลังจะคำรามก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายคำรามมาจากหลังราวแขวนเสื้อผ้า
       “โฮ่ง โฮ่ง จะยอมหรือยังจ๊ะ เสือจะกินแล้วนะ มาให้ขย้ำสะดีๆ”
       ไข่มุกชะงักทำท่าค้าง ดึงหน้ากากลง คิ้วขมวดทำหน้าเหย่เกหันไปทางต้นเสียง ค่อยๆ ย่องไปใกล้ แนบหูฟัง
       ขณะนั้นคีรินทร์กำลังหยอกล้อนัวเนียอยู่กับกีกี้บนพื้นหลังราวแขวนเสื้อผ้า กีกี้หัวเราะคิกคัก
       “อย่าเข้ามานะ นี่แหนะ” กีกี้หยิกแก้มคีรินทร์ “พ่อเสือตัวร้าย จะกินกันง่ายๆ เหรอ”
       “จะกินตรงไหนก่อนดีน๊า” คีรินทร์จี้ที่เอวกีกี้ “ตรงนี้ดีไหม รู้แล้วตรงนี้ดีกว่า” คีรินทร์ปลดกระดุมเสื้อเม็ดแรกของกีกี้
       “อย่านะ อย่า อย่าหยุด”
       ไข่มุกใส่หน้ากากเสือ แหวกเสื้อที่แขวนอยู่บนราวสองสามรอบก็ไม่เห็น ชะเง้อดูบนราวแขวนเสื้อผ้า เขย่งตัวจนเซล้มใส่ราวแขวนเสื้อ เสียงดังโครม
       “โอ๊ย”
       “ว้าว” กีกี้รวบเสื้อที่โดนปลดกระดุมอย่างตกใจ
       คีรินทร์ที่กำลังกอดรัดกีกี้ หันไปมองอย่างตกใจเห็นไข่มุกกลิ้งไม่เป็นท่าบนกองเสื้อผ้า ไข่มุกหันมาทั้งที่ยังใส่หน้ากาก คีรินทร์บอกเสียงดังด้วยความตกใจ
       “เฮ้ย ไอ้เสือ มาจากไหนเนี่ย”
       ไข่มุกตกใจ ชี้มือไปข้างนอก
       “หลุด หลุดมาจากเขาดิน”
       “แอบดูอยู่นานหรือยังก็ไม่รู้ ไอ้เสือบ้านี่”
       ไข่มุกสั่นหน้ายิก
       “ไม่นาน ไม่เห็นอะไรเลย รีบไปเข้าฉากด้วย เขาเรียกตัวแล้ว”
       คีรินทร์ลุกขึ้น เข้าใกล้จะคว้าข้อมือไข่มุกแต่ไข่มุกหลบอย่างไว ลุกพรวด รีบวิ่งหนีออกไป คีรินทร์โผล่มาดูเห็นหลังแว่บๆ
       
       “เด็กบ้าที่ไหนวะ มาขัดจังหวะได้ อย่าให้รู้นะว่าเป็นใคร”

มายาสีมุก ตอนที่ 1
       คีรินทร์พากีกี้เดินกระหนุงกระหนิงไปเข้าฉาก ทั้งคู่เดินผ่านมิคแฟนเก่ากีกี้ที่มาตื้อขอคืนดี มิคเขม่นมองคีรินทร์อย่างหึง กีกี้ลากคีรินทร์เดินเลี่ยงไปอีกทาง มิคเดินตามมาขวางทางไว้จนกีกี้ต้องหยุด
       
       “กีกี้ ให้โอกาสผมหน่อยสิ ต่อไปมิคสัญญาจะไม่ทำให้เสียใจอีกแล้ว กีกี้อย่าทำแบบนี้สิ”
       “หลีกไป เรื่องระหว่างเรามันจบแล้ว ต่างคนก็ต่างไปสิมาตอแยอะไรกัน เดี๋ยวก็พาดหัวหน้าหนึ่งอีก ขี้เกียจตามแก้ข่าว”
       กีกี้เซ็งเดินหนีไป มิคคว้าข้อมือไว้ กีกี้สะบัด มิคจับไว้แน่น
       “ไม่เอา วันนี้ต้องพูดกันให้รู้เรื่อง”
       “ปล่อยนะมิค ชั้นเจ็บ โอย จะไปไหนก็ไป ชั้นไม่อยากเจอเธอแล้ว”
       มิคลากกีกี้ไปอีกทาง คีรินทร์ยื้อกลับ
       “เฮ้ย พูดไม่รู้เรื่องหรือไง ผู้หญิงเขาไล่แล้ว ยังตอแยอยู่ได้ ปล่อย”
       “เอ็งเป็นใคร เรื่องผัวเมียเว้ย คนอื่นไม่เกี่ยว”
       “พอดีชอบเกี่ยว ไม่ชอบเห็นผู้ชายรังแกผู้หญิงเว้ย”
       “ได้ ยิ่งอยากระบายอารมณ์อยู่”
       มิคชกคีรินทร์เต็มหมัด คีรินทร์หลบอย่างเร็วจนมิคเซ คีรินทร์ตรงเข้าไปอัดกลับ ทั้งคู่ต่อสู้กันชุลมุน คีรินทร์สั่งสอนอีกสองสามหมัดจนมิคล้มไปนอนกับพื้น เลือดกบปาก นักข่าววิ่งกรูกันมาแต่ไกล
       “นักข่าวมาแล้ว”
       “ไป”
       คีรินทร์โอบเอวกีกี้รีบพาเดินหนีไปอีกทาง แต่พอผ่านมิคที่นอนสลบหมดแรง
       
       คีรินทร์ก็เอาหนังสือพิมพ์ที่ตกอยู่แถวนั้นมาปิดหน้ามิค แล้วพากันเดินไป
       
       ไข่มุกนั่งอยู่กับวันดีในบ้านอันทรุดโทรม แบงก์ร้อยเก่าๆ สองใบในมือไข่มุกยื่นให้วันดีผู้เป็นแม่อย่างเซ็งๆ
       
       “สองร้อยอีกแล้ว มันจะหักยุบหักยิบอะไรนักหนาว่ะนังมุกหรือว่าเอ็งเม้มไว้ อย่าให้ข้ารู้นะโว้ย”
       “จะมีเหลือให้เม้มเหรอจ๊ะแม่ ได้มาเท่าไรชั้นก็ให้แม่หมดทุกที แสดงแทนเขา เจ็บหลังแทบหักยังไม่เจ็บใจเท่าโดนหักสองเด้ง”
       “มันจะมาหักอะไรจากนักแสดงต๊อกต๋อยอย่างเอ็งวะนังมุก”
       “มันหักหมดละแม่ ก็คนที่เรียกชั้น หักค่านายหน้าไป 60 แถมมาไถค่ารถอีก 40 เลือดซิบเลย ไม่ให้ก็ไม่เรียกอีก ทำไงได้แม่”
       “เอ็งมันโง่ คุ้มกันไหมวะนังมุก ทำทั้งวันได้น้อยกว่าข้าขายส้มตำอีก”
       ไข่มุกฉวยเงินจากมือวันดี
       “ก็ชั้นชอบของชั้นนิแม่ บ่นนัก งั้นไม่ต้องเอาแล้ว”
       วันดีรีบคว้าเงินแทบไม่ทัน
       “เฮ้ยเอาคืนมา เดี๋ยวเอ็งโดน หนอย บ่นนิดบ่นหน่อยทำออกอาการได้น้อยได้มากเอ็งก็ต้องเอามาให้ข้ารู้ไหม”
       เม่นเข้ามาด้านหลังวันดีฉกเงินจากมือ
       “รู้สิจ๊ะ แม่วันดี เอามานี่ นิสัยไม่ดีนิหว่า หากินกับลูก”
       เม่นดมแบงก์หัวเราะชื่นใจ วันดีโกรธ ชี้นิ้วด่าลุกไล่ทันควัน
       “ไอ้เม่น ไอ้เลว การงานไม่รู้จักทำ ดีแต่ไถข้า เอาคืนมา”
       เม่นผลักซัดวันดีจนล้มเซไป
       “ข้าจะเอาไปใช้ให้ สองร้อยมันขี้ปะติ๋วสำหรับเอ็งนี่หว่า”
       วันดีผลุดเข้าไปแย่งคืน เม่นง้างมือจะตบไข่มุกห้าม
       “พอได้แล้ว อย่าทำแม่นะ อยากได้ก็เอาไป แล้วไปให้ไกลๆ เลย” เม่นยิ้มหยัน
       “ถ้าไม่อยากให้ข้าทำอะไรแม่เอ็งก็หาเงินมาให้ข้าเยอะๆ สิว่ะ ไม่งั้นไม่ใช่แค่นังวันดี แต่เอ็งก็จะโดนด้วย”
       ไข่มุกกับวันดี มองเม่นที่ขู่ด้วยสายตาดุดันอย่างแค้นใจ
       
       อีกด้านหนึ่ง คีรินทร์กระโดดลงสระว่ายน้ำในบ้านแล้วว่ายอย่างคล่องแคล่ว นุชนารถมายืนดูมองมัดกล้ามของคีรินทร์แล้วต้องเช็ดปาก รัตนาที่นั่งรถเข็น เข็นตัวเองมาใกล้ มองเขม่นนุชนารถ
       “พี่นุชเห็นพี่รินทร์แล้วทำไมต้องเช็ดปากด้วย”
       “ก็น้ำลายมันจะหก เอ๊ยไม่ใช่ ปากมันเปื้อนอยู่นะคะ แดดร้อนเข้าข้างในดีกว่าคะ เร็วๆ เดี๋ยวพี่นุชพาไป”
       นุชนารถเฉไฉ เข็นรถรัตนาจะไปทางอื่น แต่ไม่วายมองไปทางคีรินทร์อย่างเสน่หา
       
       คีรินทร์เดินเช็ดตัวเปิดประตูเข้าห้องนอน เห็นนุชนารถนอนรอบนเตียง นุชนารถงอนไม่พอใจที่คีรินทร์ไปกับกีกี้จึงโผ่เข้าหาคีรินทร์อย่างกระเง้ากระงอด
       “รินทร์ใจร้าย มีนุชอยู่ทั้งคน ยังไปยุ่งกับนังอีขี้ เอ้ย กีกี้ นุชไม่ยอมนะ”
       คีรินทร์ดึงมือออก จับไหล่นุชนารถ
       “เราเคยตกลงกันแล้วไง เราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนที่รู้ใจ แค่นั้น ต่างคนยังมีอิสระ อยากทำอะไรได้ทั้งนั้น ถ้าคุณยังอยากคบกับผมต่ออย่างอแงแบบนี้”
       “อันนั้นนุชก็รู้ แต่มันทำใจยาก คุณเคยรักนุชบ้างไหม รินทร์ขา...สักนิดก็ได้นะรินทร์”
       นุชนารถโอบกอด คีรินทร์กอดตอบ
       “ไม่เอาน่า อย่าพูดเรื่องซีเรียสแบบนี้ คุยเรื่องสบายใจดีกว่าเพิ่งว่ายน้ำมาหมาดๆ ตัวเย้น เย็น ไม่เชื่อจับดูสิ”
       คีรินทร์กอดนุชนารถล้มลงบนเตียง จี้เอวหยอกล้อ นุชนารถหัวเราะชอบใจ ขณะนั้นเขมทัตเดินผ่านหน้าห้องได้ยินเสียงทั้งคู่ดังมาแว่วๆ ก็ขมวดคิ้ว ไม่พอใจ
       
       ไข่มุกหยิบเครื่องส้มตำใส่ครกคล่องแคล่ว ลูกค้ายืนออหน้ารถเข็นส้มตำ
       “ปูปลาร้าแซ่บๆ ได้หรือยังละจ๊ะแม่ค้าคนสวย”
       ไข่มุกยิ้มแป้น
       “ได้แล้วจร้า ของอร่อยก็ต้องรอนิดนึง”
       ไข่มุกตำส้มตำปั่นครกหมุนติ้ว ลูกค้าตาค้าง เริ่มฮือฮา
       “โอโฮ้ แม่เจ้าโว้ย”
       ไข่มุกหยิบสาก หมุนติ้วบนฝ่ามือ
       “สากพิฆาตจอมมารสะท้านฟ้า”
       ไข่มุกโยนสากขึ้นบนฟ้าลูกค้ามองตาม ไข่มุกยกครกโยกซ้ายขาวรอรับสาก ลูกค้าโยกซ้ายขวาลุ้นตาม สากหล่นใส่ครกเป๊ะ ลูกค้าปรบมือเกรียว
       “สุดยอด เอาอีก...เอาอีก”
       ลูกค้าเชียร์ลั่น ไข่มุกยิ้มยักคิ้วแล้วหยิบตูดไก่หนึ่งกำมือแบให้ลูกค้าดู หน้าตาขึงขัง
       “ตูดไก่ย่าง สะท้านโลกันต์”
       ไข่มุกโยนตูดไก่ขึ้นฟ้า แล้วหยิบไม้เสียบ 3-4 อันพุ่งตามไปบนฟ้า หล่นลงมากลายเป็นตูดไก่เสียบไม้เรียงบนเตา ไข่มุกทำท่าปิ้งย่างตูดไก่อย่างคล่องแคล่ว ลูกค้าปรบมือกันเกรียว ไข่มุกหยิบเครื่องส้มตำตำในครกว่องไวจนลูกค้ามองตามไม่ทัน
       “เร่เข้ามาจ้า ส้มตำกายกรรมเส้าหลินจ้า เร่เข้ามา”
       เสียงนกหวีดเป่าปรี๊ด ไข่มุกหันควับ เทศกิจวิ่งมาแต่ไกล ไข่มุกรีบเข็นรถหนีลูกค้ามองตาค้าง
       “อ้าว จะหนีไปไหน ส้มตำชั้นละ”
       “โจทก์หนูมา ขอไปตั้งหลักก่อน ติดปูปลาร้าไว้ก่อนนะพี่”
       
       ไข่มุกเข็นรถหนีอย่างเร็ว เทศกิจวิ่งตาม

มายาสีมุก ตอนที่ 1
       ไข่มุกเข็นรถ หันรีหันขวางมองเทศกิจที่วิ่งมาติดๆ
       
       “ทำไมดวงจู๋อย่างนี้วะไอ้มุก ขายยังไม่ได้สักกะบาท ต้องวิ่งขาขวิดอีกแล้ว”
       “หยุดนะ จะหนีไปไหน บอกให้หยุด”
       เทศกิจเป่านกหวีดปรี๊บๆ วิ่งตาม ไข่มุกเข็นรถขึ้นสะพานลอยเตี้ยๆ พอไปถึงกลางสะพาน มองทางลงเห็นรถติดยาว หันรถเข็นซ้ายขวาไม่มีทางไป มองเทศกิจ หน้าเสียเกาหัวยิก
       “โอย มาติดอะไรกันตอนนี้”
       ไข่มุกรีบเข็นรถเข็นขึ้นไหล่ทาง หันมองเทศกิจที่เฉียดจะถึงตัวหน้าตาขึงขัง เทศกิจกระโดดตัวลอยตระคลุบตัวไข่มุก
       “เอ้ย เสร็จข้าแน่”
       จังหวะเดียวกันไข่มุกกระโดดตัวลอยสวนทางขึ้นหลังรถคันหนึ่ง เทศกิจล้มกลิ้งไม่เป็นท่า ไข่มุกวิ่งขึ้นหยุดยืนบนหลังคารถหันบอกเทศกิจ
       “ไม่ได้ตั้งใจเลยพี่ ตัวมันลอยขึ้นมาเอง”
       ไข่มุกวิ่งข้ามบนหลังคารถคันต่างๆ อย่างคล่องแคล่ว ขณะนั้นรถเข็นก็ที่ไหลลงสะพานอย่างเร็ว คนในรถได้ยินเสียงคนวิ่งบนหลังคาจึงยื่นหัวดู
       “มาถ่ายหนังอะไรบนรถข้าวะ ลงไป”
       ไข่มุกกระโดดลงจากรถที่ตีนสะพาน แล้วคว้ารถเข็นไว้ทัน
       จากนั้นก็เข็นหนีไปอย่างเร็ว เทศกิจวิ่งตามอย่างเหนื่อย
       
       คีรินทร์เป็นลูกชายของเขมทัต ซึ่งเป็นเจ้าของโรงแรมระดับห้าดาว ภายในห้องประชุมของบริษัทเขมทัตนั่งหัวโต๊ะ คีรินทร์นั่งถัดมาประจันหน้ากับวัฒนา ด้านข้างเป็นคณะกรรมการบริษัท
       
       “ผมขอเสนอที่ประชุมบอร์ดนะครับ ว่าจะให้คีรินทร์ขึ้นเป็นกรรมการผู้จัดการ ดูแลทุกอย่างแทนผม”
       เขมทัตบอก ผู้ร่วมประชุมซุบซิบกัน
       “ผมก็เห็นด้วยนะ ยังไงคุณคีรินทร์ต้องได้ตำแหน่งนี้อยู่แล้ว แต่ผมว่าคุณคีรินทร์ยังอายุน้อยไปมั้ย คุณวัฒนาน่าจะเหมาะสมกว่า”
       “ผมกับวัฒนาก็อายุเท่ากัน เป็นเพื่อนกัน น้อยกว่าตรงไหนไม่ทราบ” คีรินทร์แย้ง
       “แต่คุณวัฒนามีครอบครัวแล้ว ดูภูมิฐานกว่าหนุ่มสำอาง ตำแหน่งนี้ต้องเป็นคนมีความรับผิดชอบ ถ้ามีครอบครัวแล้ว จะมีวุฒิภาวะดีกว่า”
       บอร์ดคนอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย ขณะที่วัฒนาดูสงบ ถ่อมตัว ไม่ทำท่าแข่งกับคีรินทร์
       “โสดไม่โสดไม่เกี่ยวมั้งครับ คุณคีรินทร์ก็มีความรู้ความสามารถไม่น้อยไปกว่าผม”
       “ถ้างั้นที่ประชุมก็ต้องโหวต แต่ดูเสียงส่วนมากจะไปทางคุณวัฒนานะ”
       บอร์ดทุกคนยิ้มพยักหน้าเห็นด้วย คีรินทร์รู้สึกเสียหน้า
       
       อีกด้านหนึ่งที่บ้านชลลดา ซึ่งเป็นบ้านที่ออกแนวผู้ดีเก่าแต่ไม่ใหญ่โตไม่หรูหราอะไรมาก ไข่มุกนั่งคอตกอยู่ในห้องรับแขก วันดีนั่งหน้าเศร้า ชลลดามองอย่างหยันๆ
       “ดอกเก่าก็ยังส่งไม่ครบ ยังมีหน้ามาเอากู้ใหม่อีกเหรอยะ เห็นชั้นเป็นตู้เอทีเอ็มหรือไง”
       ชลลดาต่อว่า วันดีทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม
       “คุณนายขา อิชั้นเดือนร้อนจริงๆ วันนี้ก็โดนเทศกิจจับ ทุนหายกำไรหด ตูดไก่ก็เสียหมด สงสารเถอะคะ ขอสักสองสามพันไปทำทุน”
       เสียงเอะอะดังขึ้นมา สาวใช้พม่าถือกระเป๋าเสื้อผ้า วิ่งหนีรุดเข้ามาในห้องนั่งเล่น ภัททิมาตามมาจะตบ
       “แกจะหนีไปไหน ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน หนอย จะหนีกลับบ้านขอสักฉาดให้ลืมทางกลับบ้านเลย”
       สาวใช้พม่าวิ่งวนไปมารอบห้อง ภัททิมาตามตบ
       “มะอยู่ละโว้ย บะนี้มีแตะนังยัก” สาวใช้พม่ามุ้ยหน้าไปทางชลลดา “นี่ตัวนึง” สาวใช้พม่าชี้ไปทางชลลดา “นั่งก้ออีกตัว หนูอยู่ต่อปะ มีหวางโดงจับกิงแน่ๆ”
       “โอย อะไรกันนัก เวียนหัว จะไปไหนก็ไป ออกไปให้หมด” วันดี ไข่มุก มองอย่างอึ้ง สาวใช้วิ่งหนีออกไป ภัททิมาตามตบต่อ “ดูมันสิ ทำงานไม่ถึง 5 วันบอกจะกลับบ้าน น้ำอดน้ำทนหายไปไหนหมด” ชลลดามองไข่มุกอย่างสนใจ “ว่าแต่ลูกสาวเนี่ย ทำงานบ้านเป็นมั้ย ถ้าหล่อนจะยืมเงินต่อก็เอามันมาทำงานบ้านชั้นก่อนแล้วกัน”
       ไข่มุกอึ้ง ส่ายหน้า
       “หนูทำไม่เป็น หนูเป็นเด็กขี้เกียจ”
       วันดีถลึงตาใส่ไข่มุก
       “ถ้าไม่มา ชั้นก็ไม่ให้ยืมเงินต่อ แล้วทั้งต้นทั้งดอกคืนมาให้หมดวันนี้ ตอนนี้เลย แต่ถ้าให้อยู่...”
       “คุณนายจะยกดอกเบี้ยให้หมดเลยใช่มั้ย” วันดีรีบถาม
       “บ้าหรอ ดอกเบี้ยตั้งสี่แสนห้า ใครจะให้แก เอางี้ ชั้นลดดอกให้แสนนึง แต่ต้องทำสัญญาให้นังนี่ทำงานอยู่บ้านชั้นห้าปี แต่ถ้าเบี้ยวหนีไปก่อนแกต้องชดใช้คืนให้ชั้นเป็นสามเท่า”
       “โอ้โห แบบนี้มันเค็มไปมั้ง”
       “ฟังให้จบก่อนสิยะ ระหว่างทำงาน ไม่ได้ใช้ฟรีๆ นะ จะให้เงินเดือน เดือนละ สี่พันห้า”
       “สี่พันห้าร้อย ถูกไป ตอนนี้ค่าแรงวันละสามร้อยแล้ว ก็ต้องเดือนละเก้าพันสิคุณนาย ผู้ดีทำไมตกเลขวะ”
       “เก้าพันกะผีแกดิ เงินเกือบหมื่นใครจะมีให้ งั้นก็...เพิ่มให้เป็นเดือนละห้าพัน จ่ายล่วงหน้าให้เดือนนึงเลย” วันดีจะโวยแต่ชลลดาหยิบควักเงินมานับ “ตกลงมั้ย ถ้าตกลง เดี๋ยวเซ็นสัญญากัน แล้วหล่อนก็เอาเงินไปเลย”
       
       วันดีมองเงินตาวาว ไข่มุกมองแม่แล้วอยากจะร้องไห้ นึกรู้ว่าวันดีตกลงแน่

มายาสีมุก ตอนที่ 1
       ทางด้านคีรินทร์นั่งนิ่งในห้องทำงานพ่อ ยังเสียหน้าไม่หาย เขมทัตมองหน้าลูกอย่างครุ่นคิด
       
       “จำอายงยุทธ เพื่อนพ่อที่ตายไปแล้วได้ไหม” เขมทัตถามขึ้นมา
       “จำได้รางๆ ทำไมเหรอครับพ่อ”
       “เราสองคนเคยคุยกันว่า ว่าจะให้แกแต่งงานกับลูกสาวเขา”
       คีรินทร์มองหน้าพ่อ
       “หา อะไรนะพ่อ ยุคนี้ยังจะคลุมถุงชนอะไรกันอีก ตอนนี้มันมีแต่ถุงยางนะครับ”
       “พวกบอร์ดพูดถูก กรรมการผู้จัดการควรมีภาพลักษณ์ที่ดี ต้องมีวุฒิภาวะที่จะดูแลบริษัท และพนักงานเกือบพันคนได้ ไม่ใช่เพลย์บอยจีบคนโน้นยุ่งกับคนนี้ พ่อต้องการให้แกแต่งงานกับลูกสาวยงยุทธ”
       คีรินทร์อึ้ง นึกไม่ถึงพ่อจะรวบรัดแบบนี้
       
       ประตูบ้านชลลดาถูกเปิดออก ไข่มุกแต่งตัวเรียบร้อย ถักผมเปีย ผมหวีแสกกลางเรียบ หิ้วกระเป๋าซอมซ่อ ยืนแหงนหน้ามองบ้านอันโอ่อ่านัยน์ตาเศร้า พิพัฒน์เดินมาหยุดมองไข่มุก ตาเป็นประกายกรุ้มกริ่มใส่
       “คนใช้ใหม่หรอ ชื่อน้องพจมานรึเปล่า เข้ามาสิ แต่งตัวใช้ได้มั้ยเนี่ย บ้านนี้ผู้ดีเก่านะ คุณแม่ยิ่งเจ้าระเบียบ มา ... ช่วย”
       ไข่มุกก้าวเท้าอย่างกล้าๆ กลัวๆ พิพัฒน์ได้ทีถึงเนื้อถึงตัว จับไหล่ ทำทีหมุนตัวไข่มุกไปมา
       “ไม่ ไม่ต้องคะ หนูแต่งเองได้ ขอบคุณคะ”
       “ไม่ต้องเกรงใจ ชั้นจะดูเสื้อผ้าให้ ทำดิ้งไปได้”
       ไข่มุกหลบ แต่ก็ไม่พ้น พิพัฒน์กะรวบตัวไปกอด ไข่มุกกระแทกกระเป๋าใส่เท้าอย่างจัง พิพัฒน์กระโดดโหย่ง ชี้หน้าไข่มุก จับเท้าเจ็บปวด
       “โอ้ย แกแกล้งชั้นหรอ”
       “เปล่าคะ หนูตกใจบ้านใหญ่จัด กระเป๋าเลยหลุดมือ”
       ภัททิมาโผล่มา
       “อะไรกัน เสียงดังเอะอะโวยวาย”
       พิพัฒน์ออกห่างไข่มุก
       “เปล่า ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ เด็กมันซื่อ มาใหม่ไม่ค่อยรู้เรื่อง”
       ภัททิมามองหน้าไข่มุกอย่างไม่ถูกชะตา
       “ไม่ทันเข้าบ้านก็ออกลาย อย่าให้รู้เชียวนะ แม่ตบเหงือกฉีก”
       ชลลาดาเดินเข้ามา ไข่มุกยกมือไหว้ชลลดา
       “เถลไถลที่ไหนมายะ ชั้นรอหล่อนแต่เช้า นี่ลูกสาวชั้น ต่อไปให้ เรียกว่าคุณลูกไก่ แล้วนี่ก็คุณพัฒน์ แฟนเขา ส่วนชั้น แกต้องเรียกว่าคุณผู้หญิง พูดเป็นมั้ย”
       “เป็นค่ะคุณนาย เอ๊ย คุณผู้หญิง”
       “ก็ยังดีที่พูดได้ วันนี้ก็เช็ดถูบ้านให้สะอาด ให้หมดทุกซอกทุกมุม”
       ไข่มุกอ้าปากค้าง
       “ทั้งหลังนี่หรอคะ สามวันจะถูหมดไหมเนี่ย”
       “เออสิ มีงานอีกเป็นสิบอย่างรอแกอยู่ ไม่หมดได้ไง ทำให้มันคุ้มห้าพันหน่อย ห้าพันนะยะไม่ใช่ห้าบาท”
       ไข่มุกขาอ่อน ทรุดตัวลงทำท่าจะร้องไห้
       
       ไข่มุกเริ่มงานด้วยการทำงานสารพัด ปัดกวาดเช็ดถู มือถือไม้ปัดฝุ่น นิ้วเท้าคีบผ้าขี้ริ้วถูบ้าน ล้างจานกองพะเนิน ชลลดายกแก้วเต็มถาดมาให้ล้าง ไข่มุกทรุดตัวแทบสลบคาอ่างล้างจาน
       
       ชลลดานั่งสบายในห้องนั่งเล่น ไข่มุกเช็ดขี้ฝุ่นอย่างเหนื่อย แทบจะหลับ สัปหงก ภัททิมาเดินลงบันไดมา “แม่คะ โทรศัพท์”
       “ใคร”
       “ชื่อเขมทัต”
       ชลลดาตกใจ
       “คุณเขมทัตเหรอ เขาบอกรึเปล่า มีเรื่องอะไรนะ”
       ภัททิมาสั่นหน้า
       “ตกอกตกใจอะไรขนาดนั้น แฟนเก่าแม่หรอ”
       “ใช่ที่ไหน เจ้าหนี้รายใหญ่ของเราต่างหาก”
       
       เขมทัตนัดเจอกับชลลดาที่ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่ง เขมทัตนั่งจิบกาแฟ สีหน้ายิ้มนิดๆ
       “ไม่ได้เจอกันสิบกว่าปี นานมากนะ ป่านนี้ลูกสาวคงโตเป็นสาวแล้วเป็นไงบ้างครับ”
       “ลูกไก่สบายดีค่ะ แต่ตัวดิฉันเองยุ่งเหลือเกินคะคุณเขมทัต นี่ก็พยายามรวบรวบเงินมาใช้หนี้บ้าง แต่มันก็ไม่ค่อยจะเหลือเลย ต้องส่งลูกไก่เรียนหนังสือ พึ่งจบเนี่ย แต่ก็ยังหางานทำไม่ได้”
       “ผมไม่ได้มาทวงเงิน แต่มาพูดถึงสัญญาที่เคยตกลงกับยุทธไว้ที่จะให้ลูกสองบ้านแต่งงานกัน”
       ชลลดาตกใจ นึกไม่ถึง
       “คุณยังคิดจะให้เป็นแบบนั้นจริงหรอ ดิฉันนึกว่าคุยเล่นกับคุณยุทธซะอีก”
       เขมทัตพยักหน้า
       “คนอย่างผม พูดคำไหนคำนั้น”
       ชลลดาฟังอย่างดีใจ
       “แล้วลูกชายคุณเขมทัตเป็นไงบ้างคะ ธุรกิจโรงแรมคุณคงใหญ่โตขึ้นแล้วสิคะ”
       “ก็อย่างนั้นแหละคุณ ไอ้เจ้าลูกชายก็ยังรักสนุกอยู่ ถึงอยากขอหนูลูกไก่ไปอบรมดูแลมันไง”
       ชลลดาฟังอย่างผิดหวัง
       “อ้าว งั้นหรอกหรอคะ...นึกว่าจะดี”
       “แล้วหนูลูกไก่ มีแฟนรึยัง”
       ชลลดารีบสั่นหน้า
       “ไม่มี๊...ไม่มีคะ ใสซื่อบริสุทธิ์ มดไม่เคยไต่ ไรไม่เคยตอมเลยคะ”
       เขมทัตยิ้มรับนิดๆ พอใจ ชลลดายิ้มตอบฝืดๆ ชักไม่นึกปลื้มคีรินทร์แล้ว
       
       ภัททิมานั่งกอดจู๋จี๋กับพิพัฒน์ในห้องนอน ไข่มุกเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามา พอเห็นก็ตกใจ
       “ว้าย...ยัยบ้า เปิดประตูเข้ามาได้ ไร้มารยาท”
       ภัททิมาต่อว่าไข่มุกอย่างโมโห
       “ก็เคาะประตูแล้วนิคะ นึกว่าไม่มีใครอยู่ จะเข้ามาทำความสะอาด”
       “ถ้าชั้นอยู่บ้าน ไม่ต้องเสนอหน้าเข้ามา เข้าใจไหม”
       “แล้วจะให้ทำตอนไหนละคะ คุณอยู่บ้านเกือบทั้งวัน กลางคืนถึงออก กลางคืนหนูก็ต้องนอน”
       “แกก็อย่านอนสิยะ เอาเงินแม่ชั้นไปแล้ว หัดทำงานแบบเซเว่นอีเลฟเว่นบ้าง บริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงน่ะ ทำได้มั้ย”
       “ลูกไก่ ลูกไก่...ไก่ มาหาแม่ด่วน ลูกไก่”
       เสียงชลลดาตะโกนเรียกภัททิมาดังลั่น พิพัฒน์ดูเบื่อหน่าย ภัททิมาบ่นอุบ
       “แม่มาแล้ว จะเรียกทำไมก็ไม่รู้”
       ทั้งสองลงไปข้างล่าง
        
       ไข่มุกทำความสะอาด เปิดตู้เสื้อผ้าดู เห็นเสื้อผ้าสวยๆ ก็อดหยิบมาดูมาเทียบกับตัวเองไม่ได้ แล้วก็ยิ้มมีความสุขกับเสื้อผ้าของใช้สวยๆ

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
มายาสีมุก ตอนที่ 22
มายาสีมุก ตอนที่ 21
มายาสีมุก ตอนที่ 20
มายาสีมุก ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 72 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 65 คน
91 %
ไม่เห็นด้วย 7 คน
9 %
ความคิดเห็นที่ 20 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เด่รมีท่ามุกเเดกดไดกำเพาสวยบลฃชขนือ
489/56/555
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แก่
มิ้น
 
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ลูกตาล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบละครเรื่องมายาสีมุขเป็นพิเศษ ไม่เคยพลาดสักตอนเดียว ขอให้มีภาค 2 ด้วยยิ่งดีค่ะ
Tai_33150_@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากดูตอนที่กรีน และวี ไปนัมซาน ทาวเวอร์จังเลย ชอบมากๆ
นู๋ อัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้ฮามาก ชอบบบบบบ
mouy_soul
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบดูละครเรื่องมายาสีมุก
แบ๋ม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบ
โบว์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากดูเรื่องนี้มากชอบวีกะกรีนจากขุนเดช
คนรักกรีน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบกรีน มั๊ก มาก รอดูผลงานกรีนอยู่
จีจี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากดูมากกกกกกก
Yaz
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012