หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ลูกไม้หลากสี

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 มกราคม 2556 01:29 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 1
       ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 1
       
       ค่ำคืนนั้น เสียงล้อรถกระบะซึ่งถูกปรับแต่งโหลดเตี้ยต่ำจนแทบติดพื้น และยังแต่งระบบไฟระบบเสียงครบครัน บดกับพื้นถนนดังสนั่น ขณะแล่นทะยานเข้ามาบนท้องถนนเส้นนั้นอย่างเร็วและแรง ตามมาด้วยรถกระบะแต่งโหลดอีกหลายคันที่แล่นตามกันมาเป็นขบวน
       
       ไม่นานนัก รถสปอร์ตแต่ง ซึ่งมี ชยางกูร เป็นเจ้าของและคนขับ กำลังขับพุ่งแหวกกลาง...นำหน้าขบวน ทุกคนในรถกระบะต่างส่งเสียงโห่ร้อง ด้วยความคึกคะนอง แสดงถึงความกร่างเป็นจ้าวถนนแห่งนี้ และทุกที่พวกเขาขับไป
       ชยางกูร เด็กหนุ่มนักเรียนนอกอายุประมาณ 20 ปี ผู้นี้เกิดมาด้วยความภาคภูมิใจของผู้เป็นมารดา ชลนิภา เศรษฐีนีเจ้าของธุรกิจอัญมณีชั้นแนวหน้าของเมืองไทย ชยางกูรเป็นคนช่างประจบประแจง เอาอกเอาใจเก่ง ขี้อิจฉา ขี้โกหกเป็นที่สุด และชอบความเร็วเป็นชีวิต การแข่งรถกับก๊วนเพื่อนคือความสุขสุดๆ ในชีวิตของเขา
       
       ขณะเดียวกันที่หน้าผับแห่งหนึ่ง กลุ่มวัยรุ่นกรูกันเข้าไปด้านในผับ วัยรุ่นเบียดเสียดเข้าไป...ด้านหลังของกลุ่มเป็น สุตาภัญ ซึ่งถือช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่ กำลังจะแหวกเข้าไปด้วย
       “โทษนะคะ ขอทางด้วยค่ะ”
       สุตาภัญพยายามจะเข้าไป แต่ถูกวัยรุ่นเบียด ทำให้สุตาภัญเซไปด้านหลัง จะล้ม...แต่แล้ว ชายคนหนึ่งเข้ามาประคองไว้... สุตาภัญเงยหน้ามอง
       ที่แท้เป็นชนกชนม์นั่นเองประคองสุตาภัญไว้ โดยมีช่อดอกกุหลาบคั่นไว้กลางใจทั้งคู่
       หนุ่มสาวทั้งสองตกอยู่ในภวังค์....ชนกชนม์ยิ้มให้สุตาภัญ ด้วยรู้สึกถูกชะตาเป็นอย่างมาก
       เสียงเรียกของใครคนหนึ่งดังแทรกเข้ามา “ชนกชนม์”
       ชนกชนม์หันกลับไปมองที่มุมหนึ่ง ซึ่งเป็นทางเข้าไปด้านหลังเวทีของผับ เห็นธีรดนย์ยืนตะโกนเรียกอยู่
       “ถึงคิววงเราเล่นแล้ว” ธีรดนย์ตะโกนมาอีก
       ชนกชนม์ยิ้มให้สุตาภัญ แล้วเดินถอยหลัง ไปตามทางไปที่จะเข้าไปด้านหลังเวที สุตาภัญมองผ่านหลังชนกชนม์ ยิ้มให้ธีรดนย์
       ธีรดนย์ยกมือโบกทักทายตอบมา สุตาภัญโบกมือตอบแล้วตะโกนบอก
       “ฉันเป็นกำลังใจให้นะ”
       ชนกชนม์กลับคิดว่าสุตาภัญพูดกับเขาจึงหันกลับไปบอก “ขอบคุณครับ”
       สุตาภัญอึ้งที่ชนกชนม์เข้าใจผิด
       ธีรดนย์ลากตัวชนกชนม์วิ่งเข้าไปด้านหลังเวที...ขณะที่ชนิกานต์เดินเข้ามายืนข้างสุตาภัญ
       ชนิกานต์สนใจชนกชนม์ “สุตาภัญ...คนเมื่อกี้ใครอ่ะ หล่อจัง”
       “ไม่รู้จัก...รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ”
       สุตาภัญรีบเข้าไปด้านในผับ ชนิกานต์อยากเห็นหน้าธีรดนย์จึงตามสุตาภัญเข้าไป
       
       เวลาเดียวกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวริมถนน สุรเดชกำลังคีบลูกชิ้นส่งให้กฤติยา
       “อ้ำๆ ครับ คนสวยของพี่เดช”
       กฤติยาใช้ตะเกียบของตนปัดตะเกียบสุรเดชออก
       “ฉันไม่ใช่แฟนแก...อย่าเล่นมุกนี้ ฉันไม่ชอบ!”
       กฤติยาก้มหน้ากินก๋วยเตี๋ยวของตัวเอง...สุรเดชยิ้มให้กฤติยาไม่ถือสา
       “วันนี้ไม่ใช่แฟน...แต่วันหน้าเป็นเมีย” ว่าพลางสุรเดชก็หัวเราะชอบอกชอบใจ แต่แล้วหยุดกึก “ชิบหาย!”
       กฤติยามองตามสายตาสุรเดช เห็นรถสปอร์ตและขบวนรถกระบะแล่นเข้ามาจอด
       
       ทางด้านสุตาภัญถือช่อดอกกุหลาบเดินตรงเข้ามายืนอยู่มุมหนึ่งในผับ
       “วงของธีรดนย์เริ่มออดิชั่นแล้ว” สุตาภัญว่า
       ชนิกานต์เดินเข้ามายืนข้างสุตาภัญ มองไปยังเวที แล้วเอ่ยขึ้นตาเป็นประกาย
       “แฟนฉันร้องนำด้วย”
       สุตาภัญแปลกใจ มองไปยังเวที ในจังหวะที่ไฟท็อปส่องลงกลางเวที....ชนกชนม์ดีดกีต้าร์ร้องเพลง ในฐานะนักร้องนำ
       ชนกชนม์ร้องเพลงรักความหมายซึ้ง พร้อมกับส่งยิ้มมาให้สุตาภัญ…สุตาภัญมองตอบ มีความสุขที่ได้ฟังเพลงนั้น
       
       ส่วนเหตุการณ์ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทางเวลานั้น ชยางกูรเดินนำเข้ามา มีเพทายเดินตามหลัง พร้อมด้วยพวกของชยางกูรอีก 4-5 คน สุรเดชยืนยิ้มให้ แล้วกวักมือเรียกอย่างเป็นกันเอง
       “ชยางกูร น้องรัก... มากินเตี๋ยว มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง”
       ชยางกูรตรงเข้ามาหาสุรเดช สีหน้าเอาเรื่อง!
       “ฉันไม่ใช่น้องแก จ่ายเงินมา”
       “คนอย่างพี่เดชไม่เคยเบี้ยวใคร จ่ายสดงดเชื่อเบื่อทวง”
       ว่พลางสุรเดชควักเงินในกระเป๋า แล้วแกล้งทำเงินตกพื้น สุรเดชทำทีก้มเก็บเงิน แต่คว้าเก้าอี้ไม้ ฟาดเข้ากลางตัวชยางกูรเต็มแรง
       พวกเพทายตกใจ จะเข้ามาเล่นงานสุรเดช แต่สุรเดชคว่ำโต๊ะก๋วยเตี๋ยวใส่พวกเพทาย แล้วคว้ามือกฤติยาวิ่งหนีไป
       “ไอ้เชี๊ย!” ชยางกูรหันไปสั่งพรรคพวก “ตามไป!”
       
       จากนั้นชยางกูรและพวกก็วิ่งตามสุรเดชไปในตรอกตึกแถวละแวกนั้น

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 1
       ด้านชนกชนม์ร้องเพลงรักหวานซึ้ง ส่งสายตาให้สุตาภัญตลอด สุตาภัญเริ่มรู้ตัวก็ยิ้มเขินๆ ชนิกานต์ดึงช่อดอกไม้ในมือสุตาภัญ
       
        “ชนิกานต์ เธอจะเอาไปไหน?”
        “เดี๋ยวก็รู้...”
       ชนกชนม์เห็นชนิกานต์คุยกับสุตาภัญ...ก่อนที่ชนิกานต์ถือช่อดอกไม้เดินตรงไป...สุตาภัญมองตามลุ้นๆ อยากรู้ว่าชนิกานต์จะมอบให้ใคร
       
       ฟากสุรเดชลากกฤติยาวิ่งหนี..ผ่านกำแพงในซอกตึก....ที่มีการพ่นสีกราฟฟิตี้! ชยางกูรและพวกวิ่งตามไล่ล่า
       สุรเดชผลักไล่ให้กฤติยาวิ่งหนีไปอีกทาง แล้วเขาวิ่งล่อไปอีกทางหนึ่ง กฤติยามองด้วยความเป็นห่วง
       
       ขณะที่ชนกชนม์ร้องเพลงอยู่....ชนิกานต์เดินถือช่อดอกไม้มาหน้าเวที ธีรดนย์เล่นคีย์บอร์ด สงสัยว่าชนิกานต์จะมอบให้ใคร?
       ชนิกานต์เดินตรงมาหยุดหน้าเวที แล้วส่งช่อดอกกุหลาบให้ชนกชนม์
       ชนกชนม์รับช่อดอกไม้ แล้วหันไปยิ้มให้สุตาภัญ...พร้อมโค้งขอบใจ คิดว่าสุตาภัญฝากมาให้ สุตาภัญอึ้ง จำต้องยิ้มรับ ส่วนชนิกานต์ผิดหวังเล็กน้อยที่ชนกชนม์เข้าใจผิด...ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจให้เขา
       ธีรดนย์หันมายิ้มเย้ยชนิกานต์อย่างรู้ทัน ชนิกานต์เห็นสายตาธีรดนย์ ไม่พอใจ เดินกลับไปหาสุตาภัญ
       ชนกชนม์ร้องจบแล้ว....แขกในร้านต่างปรบมือให้เกรียวกราว
       
       สุรเดชวิ่งหนีมา เจอชยางกูรขวางหน้า พอสุรเดชจะวิ่งกลับไป ก็เจอเพทายและพวกชยางกูร วิ่งเข้ามา สุรเดชอึ้ง ชยางกูรวิ่งตรงเข้ามา พวกเพทายเข้ามารุมสกัมสุรเดช
       กฤติยามองดูด้วยความเป็นห่วง คิดอะไรบางอย่าง วิ่งออกไป.. สุรเดชถูกรุมสกัม หมดหนทางสู้และหมดสภาพ
       
       ชนกชนม์ประกาศบอกแขกในร้าน
        “ต่อไป...ฟังเพลงสุดท้ายของวงเราได้เลยครับ”
       ชนกชนม์ทำท่าจะร้องเพลงต่อ แต่เห็นกฤติยาวิ่งเข้ามาในร้านหน้าตาตื่น
       “พี่ชนกชนม์! พี่เดชแย่แล้ว!”
       ดูจากอาการชนกชนม์รู้ทันทีว่าเกิดเรื่องไม่ดี....ชนกชนม์หันไปบอกธีรดนย์
        “ฝากด้วยว่ะธี”
        ธีรดนย์งงๆ “ไอ้ชนม์! แกจะไปไหน?”
       ชนกชนม์ไม่ทันตอบ รีบวิ่งลงจากเวทีไป...สุตาภัญมองด้วยความแปลกใจ
       
       ขณะที่ที่ชยางกูรรุมเตะสุรเดชอย่างสะใจนั้น
        เสียงชนกชนม์ดังขึ้น “พอได้แล้ว”
       ชนกชนม์และกฤติยาเข้ามา...ชนกชนม์จะเข้าไปดูแลสุรเดช แต่ชยางกูรผลักชนกชนม์
       แล้วใช้เท้าเหยียบตัวสุรเดชไว้
        ชนกชนม์ไม่พอใจ “ทำไมต้องทำกันขนาดนี้!”
        สุรเดชเลือดอาบหน้าหมดสภาพ แต่ยังฝืนยิ้ม ตอบกวนๆ “ไม่มีอะไรเพื่อนรัก...เข้าใจผิดกันนิ๊ดนึง”
        ชยางกูร เตะเสยเข้าที่หน้าสุรเดชเต็มแรง “เข้าใจผิดเหรอ” หันมาบอกชนกชนม์ “เมื่อวานมันแข่งรถแพ้ฉันแล้วเบี้ยวเดิมพัน ถ้ามันไม่จ่ายก็ต้องแลกด้วยชีวิต”
       ชยางกูรชักมีดแล้วดีดใบมีดออก...
        “เท่าไหร่ ฉันจ่ายให้”
       ชนกชนม์ควักเงินให้ ชยางกูรรับมาแล้วซัดกลับใส่หน้าชนกชนม์
        “ฉันเปลี่ยนใจแล้ว! ฉันอยากได้สร้อยเส้นนั้นมากกว่า”
       ชยางกูรชี้ไปที่สร้อยคอของชนกชนม์...ชนกชนม์เอาจับสร้อยคอขึ้นมา...เผยให้เห็นจี้รูปวีรภัทรผู้เป็นพ่อ และชลนิภาผู้เป็นแม่ กำลังกอดชนกชนม์ตอนอายุ 4 ขวบ เป็นภาพเดียวที่ชนกชนม์หวงแหนมาก
       
       ส่วนเหตุการณ์ในผับ สุตาภัญยิ้มเป็นกำลังใจให้ธีรดนย์ที่เล่นคีย์บอดร์ด ร้องเพลงรักความหมายซึ้ง ชนิกานต์ไม่อยากฟังธีรดนย์ร้องเพลง ลากมือสุตาภัญให้ออกไปจากร้าน
        “ไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว..กลับเหอะ”
        สุตาภัญ รั้งมือไว้ “กานต์ เรามาให้กำลังใจธีรดนย์ออดิชั่นวงดนตรีเล่นที่นี่นะ”
        “เสียงหมาเห่ายังเพราะกว่ามันร้องอีก.....ฉันไปรอที่รถนะ”
       ชนิกานต์บอกพลางมองเชิดใส่ธีรดนย์....แล้วเดินออกไปนอกร้าน... สุตาภัญมองไปยังเวที ยกหัวแม่โป้งเป็นกำลังใจให้ธีรดนย์
       
       ชยางกูรชี้ไปที่สร้อยคอของชนกชนม์
        “เอาสร้อยมาให้ฉัน!”
        ชนกชนม์บอกเสียงแข็ง “ฉันให้ไม่ได้”
        ชยางกูรพูดท้าทาย “งั้นแข่งรถกับฉัน ถ้าแกชนะ ฉันปล่อยไอ้ขี้เรื้อนไป...แต่ถ้าแพ้...สร้อยเส้นนั้นเป็นของฉัน”
       พอพูดจบชยางกูรเดินไปเหยียบหน้าสุรเดช...ชนกชนม์สงสารเพื่อน.
        “ได้ แต่ถ้าแกแพ้! แกต้องเลิกแข่งรถ!”
       ชนกชนม์ยื่นมือมาจับเป็นสัญญา...ชยางกูรมองหน้า ยื่นมือเหมือนจะจับ แต่ปัดมือชนกชนม์ทิ้งกวนๆ
       “ตกลง”
       ชนกชนม์จ้องมองชยางกูร พร้อมจะแข่งรถเพื่อช่วยสุรเดช...และเอาชนะชยางกูร

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 1
       ด้านธีรดนย์เดินคอตกหน้าเศร้าออกมาจากผับ สุตาภัญวิ่งตามเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง
       
       “เขาไม่รับวงเธอเล่นที่ร้านเหรอ?...” แตะไหล่ปลอบใจ “ไม่เป็นไรน่า ต้องมีสักร้านที่เขาชอบ”
       ธีรดนย์ยิ้มตอบ “ฝีมือระดับเทพ ไม่รับก็บ้าแล้ว”
       สุตาภัญ ดีใจมาก “จริงเหรอ ตาดีใจด้วยนะ”
       สุตาภัญเข้าไปกอดธีรดนย์ เพราะรู้สึกดีใจกับเพื่อน ธีรดนย์รู้สึกดีมากมาย...สุตาภัญรู้สึกตัวว่าใกล้ชิดเกินไป รีบถอยออกห่าง
       “ขอบใจมากนะตา”
       “ตาตั้งใจเอาดอกไม้มาเป็นกำลังใจให้ธี แต่ขอโทษด้วยนะ ที่กานต์เขา...”
       ธีรดนย์พูดสวนคำขึ้นมา “ไม่เป็นไร ผมชินแล้ว...กานต์เค้าชอบแย่งของคนอื่นเสมอ”
       ชนิกานต์ปราดเข้ามาผลักธีรดนย์
       “ฉันไม่เคยคิดแย่งของใคร โดยเฉพาะของๆ นาย แล้วนายก็ไม่มีอะไรที่มีค่าพอที่ฉันอยากได้...นายมันก็แค่…” ชนิกานต์จะด่าเรื่องลูกคนใช้อีก
       สุตาภัญ ปราม “ไม่เอาน่า คู่นี้เจอหน้าทีไรทะเลาะกันทุกที” แล้วนึกสงสัย “เออ...คนที่ร้องเพลงแรก เป็นใคร? ตาไม่เคยเห็นเลย”
       สุตาภัญหมายถึงชนกชนม์
       
       ชนกชนม์ที่สุตาภัญถามถึงอยู่ที่บริเวณสุสานรถไฟ กำลังใส่ถุงมือ พร้อมจะแข่งรถ.....มองไปยังชยางกูรที่ใส่เสื้อหนังอย่างดี สุรเดชเข้ามาหาชนกชนม์ด้วยความเป็นห่วง
       “ไอ้ชนม์ แกไม่ไหวก็ถอนตัวซะ ฉันลงแข่งเอง”
       กฤติยาเข้ามาผลักสุรเดช “เอาตัวเองให้รอดก่อนเหอะ” แล้วบอกชนกชนม์ “พี่ชนกชนม์ไม่ต้องแข่งหรอก” นึกโมโหเลยด่าสุรเดช “หาเรื่องให้พี่ตลอด ปล่อยให้มันโดนกระทืบตายไปซะ”
       “น้องยาไม่รักพี่เดชแล้วเหรอ...ยาใจของพี่...”
       สุรเดชหันไปอ้อนกฤติยา เจอกฤติยาศอกกลับ สุรเดชร้องโอดโอย ชนกชนม์มองจี้รูปครอบครัวที่เขารักและหวงมาก...ชนกชนม์พร้อมสู้เอาชนะให้ได้
       
       ด้านธีรดนย์เล่าเรื่องราวของชนกชนม์ให้สองสาวฟัง
       “เขาชื่อชนกชนม์ รู้จักกันตอนเรียนกวดวิชาเตรียมเอ็นท์ เห็นว่าร้องเพลงได้เลยชวนเข้าวง แต่ทิ้งงานไปดื้อๆ ไม่เอาเข้าวงแล้วล่ะ..ไม่มีความรับผิดชอบ”
       สุตาภัญ ท้วง “เขาอาจมีธุระสำคัญก็ได้นะ”
       “จะมีอะไรอีกล่ะ นอกจากไปแว้นซ์ อย่าไปสนใจเลย กลับเถอะ…”
       ธีรดนย์ตัดบท แต่ชนิกานต์กลับโยนกุญแจรถให้ธีรดนย์
       “พาฉันไปลานแข่งรถ”
       สุตาภัญตกใจ “กานต์”
       ธีรดนย์ไม่ทำตาม “อยากไปก็ไปเองสิ”
       “อย่าขัดคำสั่งฉันไอ้ลูกขี้ข้า…” พูดจาข่มขู่ “แกไม่พาฉันไป…ฉันจะไล่แม่แกออก!”
       ชนิกานต์ยกเรื่องแม่มาข่มขู่ ธีรดนย์จำต้องทำตาม
       
       ด้านชนกชนม์และชยางกูรเข้ามาประจำที่จุดเริ่มแข่งรถ แก๊งมอเตอร์ไซค์แว้นซ์วิ่งเข้ามาประมาณสิบกว่าคัน ชนกชนม์แปลกใจ...สุรเดชเข้ามาบอกชนกชนม์
       “พวกฉันเอง มันจะได้ไม่กล้าเล่นนอกเกม”
       สุรเดชมองข่มชยางกูร ตะโกนโบกมือให้พวกแว้นซ์ พวกเด็กแว้นซ์ส่งเสียงตอบรับ แล้วขี่รถ...เรียงเป็นขอบเส้นทาง สำหรับการแข่งรถ...ชนกชนม์หันไปมองชยางกูร พร้อมที่จะแข่ง
       
       ชนิกานต์วิ่งเข้ามา ยืนมองที่มุมหนึ่งในสุสานรถไฟท่าทางตื่นเต้นดีใจสุดขีด “เขากำลังจะเริ่มแข่งแล้ว!”
       สุตาภัญเข้ามายืนข้างชนิกานต์มองตรงไป ธีรดนย์เข้ามายืนข้างสุตาภัญ
       “กลับเถอะ ที่นี่อันตราย! มีแต่พวกอันธพาล”
       “ปอดแหกก็กลับไปซะ ฉันจะเชียร์แฟนฉัน”
       สุตาภัญอึ้งที่ชนิกานต์ออกตัวแรง เป็นแฟนกับชนกชนม์
       ชนิกานต์ตะโกนบอกชนกชนม์ “ชนกชนม์! สู้สู้นะ”
       
       ชนกชนม์หันไปมอง เห็นสุตาภัญยืนอยู่ที่มุมหนึ่ง ชนกชนม์ยิ้มดีใจที่สุตาภัญมาให้กำลังใจ
       ชยางกูรหันไปมองสองคน เห็นสุตาภัญก็รู้สึกชอบใจ พอหันมามองชนกชนม์ รู้ทันทีว่าชนกชนม์ปลื้ม
       สุตาภัญ คิดจะแย่งสุตาภัญ
       สุรเดชขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดด้านหน้าชนกชนม์และชยางกูร ห่างพอสมควร กฤติยาซ้อนท้ายรถสุรเดช กฤติยาขึ้นไปยืนบนแบะรถ แล้วโบกผ้าสองผืน
       ชนกชนม์และชยางกูร บิดเครื่อง รอเวลาออกตัว สุตาภัญยืนมองลุ้นเป็นกำลังใจให้ชนกชนม์
       ครู่ต่อมากฤติยาโบกผ้า แล้วทิ้งผ้าลงพื้น ชนกชนม์และชยางกูร บิดเครื่องออกไปอย่างเร็ว
       
       สุรเดชมองลุ้น ตะโกนบอกเพื่อนๆ
       “ประจำที่เว้ย”
       ทุกคนต่างวิ่งขึ้นไปบนโบกี้รถไฟ หรือหลังคาโกดัง เพื่อดูการแข่งรถระหว่างชนกชนม์กับชยางกูร
       
       ชนิกานต์ตะโกนเชียร์ชนกชนม์ตรงมุมหนึ่งที่สุสานรถไฟ
       “ชนกชนม์ ชนะให้ได้นะ”
       ธีรดนย์ชวน “กลับกันเถอะ”
       สุตาภัญ เร่ง “กานต์ ขืนกลับช้าพ่อแม่ฉันเอาเรื่องแน่!”
       ชนิกานต์อ้อน “แป๊บเดียว... กำลังสนุกเลย!”
       ชนิกานต์วิ่งไปที่มุมหนึ่ง เพื่อจะขึ้นไปดูบนมุมสูง เชียร์ชนกชนม์
       สุตาภัญ ตกใจ “กานต์” แต่ห้ามไว้ไม่ทันแล้ว...จำต้องวิ่งตามชนิกานต์ไป
       
       ธีรดนย์จึงต้องตามสุตาภัญไปด้วย เพื่อคอยช่วยเหลือสองสาว

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 1
       ขณะเดียวกันนั้นชนกชนม์บิดเครื่องนำมาที่อีกมุมหนึ่งในลานแข่ง...ชยางกูรเร่งเครื่องเข้ามาตีคู่ ทั้งสองจ้องเหลียวไปมองหน้ากัน โดย ไม่มีใครยอมแพ้
       
       ชนิกานต์ขึ้นมายืนอยู่บนโบกี้รถไฟ ตะโกนเชียร์ชนกชนม์ดังลั่น
       “ชนกชนม์สู้ๆ นะ! ฉันเป็นกำลังใจให้นาย!”
       สุตาภัญและธีรดนย์เดินเข้ามายืนอยู่ข้างชนิกานต์
       สุรเดชหันไปมอง...ตะโกนบอกธีรดนย์เหย็งๆ
       “เฮ้ยไอ้ธี เห็นติ๋มๆหงิมๆ...วันนี้ควบสองเลยเหรอวะ”
       ธีรดนย์ยกมือทักพอเป็นมารยาท เพราะไม่อยากคุยกับสุรเดช
       กฤติยาหันไปมองธีรดนย์รู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก สุรเดชแสดงความเป็นเจ้าของเข้ามากอดคอกฤติยา..ส่งเสียงเชียร์ชนกชนม์
       กฤติยาละสายตาจากธีรดนย์ มองดูการแข่งขัน ส่วนสุตาภัญยืนมองการแข่งขัน เป็นกำลังใจให้ชนกชนม์
       
       ที่ลานแข่งรถในสุสานรถไฟ ชนกชนม์ขี่รถนำอยู่ ชยางกูรเร่งเครื่องตามมาติดๆ ชนกชนม์บิดแรงขึ้น ชยางกูรก็บิด....เร่งนำชนกชนม์ได้
       ชนกชนม์พยายามบังคับรถ ให้แซงขึ้นมาอีก ชยางกูรเห็นว่าชนกชนม์จะแซง จึงถีบถังน้ำมันที่วางอยู่ข้างทาง...ถังน้ำมันกลิ้งมาทางชนกชนม์ ชนกชนม์รีบหักหลบ หยุดรถ....เสียการทรงตัวเล็กน้อย
       ชยางกูรหันกลับมามองด้วยความสะใจ เร่งเครื่องไป...ชนกชนม์จึงออกตัว เร่งตามชยางกูรไป
       
       ขณะเดียวกันสุตาภัญ มองลุ้น เชียร์ชนกชนม์อยู่ในใจ
       “ชนกชนม์ ฉันเชียร์เธอนะ”
       ชนิกานต์ส่งเสียงเชียร์เต็มที่ ธีรดนย์มองไม่ชอบใจนัก สุรเดช กฤติยา และพวกสุรเดชส่งเสียงเชียร์ชนกชนม์
       “เข้าวินให้ได้ อย่าให้เสียชื่อแก๊งลูกเทวดา!! ฮู้วววว!” สุรเดช ร้อง
       กฤติยาตะโกนเชียร์ “พี่ชนกชนม์ต้องชนะ”
       เพทายและพวกชยางกูรส่งเสียงเชียร์ชยางกูร...แข่งกับพวกสุรเดช
       “กูรสู้เว้ย เอาให้คว่ำไปเลย”
       สุตาภัญมอง เป็นกำลังใจให้ชนกชนม์ตลอดเวลา
       
       ในลานแข่งรถ ชยางกูรขี่รถนำ มั่นใจว่าจะชนะชนกชนม์แน่ แต่แล้ว ชนกชนม์ขี่รถข้ามถังน้ำมันมาด้วยความเร็ว...ชยางกูรตกใจ รีบเร่งเครื่องต่อไป...ชนกชนม์บิดเครื่องเร่งแซงชยางกูรทั้งสองตีคู่กัน
       ชยางกูรกลัวแพ้ ตัดสินใจถีบรถชนกชนม์ จนชนกชนม์เสียหลัก...พยายามประคองรถไว้
       ชยางกูรหันกลับไปมองด้วยความสะใจ แต่พอหันมามองด้านหน้า ตกใจที่รถกำลังพุ่งเข้าชนโบกี้รถไฟที่ขวางหน้า...ชยางกูรหักหลบ...รถคว่ำทันที
       
       สุรเดชและกฤติยาและกองเชียร์เห็นเหตุการณ์จากภาพมุมสูง...ตะโกนประสานเสียงเฮลั่น!
       “เฮ้!!!”
       สุรเดชได้ทีเย้ยพวกเพทาย “ใครกันแน่ที่คว่ำ” พร้อมกับยกมือทำท่าปาดคอเย้ยพวกเพทาย
       พวกเพทายเสียหน้า และโกรธที่ชยางกูรเสียท่า
       ชนิกานต์กรี๊ดกร๊าดร้องลั่น “นายชนกชนม์ชนะแล้ว.... ขี่เข้าเส้นชัยเลย!”
       สุตาภัญมองลุ้นชนกชนม์ ธีรดนย์มองไป กฤติยาหันมามองธีรดนย์ ทั้งสองมองหน้ากัน ธีรดนย์ยิ้มให้...กฤติยายิ้มตอบ
       สุรเดชมองเห็นกฤติยายิ้มให้ธีรดนย์ก็ไม่พอใจ เข้ามาดึงกฤติยา
       “ประจำที่ได้แล้ว”
       สุรเดชดึงมือกฤติยาลงจากโบกี้ เพื่อไปประจำที่เส้นชัย
       พวกกองเชียร์สุรเดชและพวกเพทาย กระโดดลงไป...เพื่อไปรอที่เส้นชัย เหลือเพียงกลุ่มของสุตาภัญที่อยู่ที่บนโบกี้รถไฟมองลงไปในลานแข่ง
       
       ในลานแข่งชยางกูรยันตัวลุกขึ้น...ชนกชนม์ขี่รถเข้ามา มองไปยังชยางกูร แล้วมองไปยังเส้นทางไปสู่เส้นชัย...แต่เปลี่ยนใจลงจากรถ..เข้าไปช่วยชยางกูร
       “แกเป็นไงบ้าง?”
       ชนกชนม์เข้าไปประคองชยางกูร ชยางกูรกลับต่อยชนกชนม์ล้มลง แล้ววิ่งขึ้นรถ..ขี่รถของตัวเองออกไป
       
       พวกสุตาภัญเห็นเหตุการณ์โกงของชยางกูร...สุตาภัญตกใจ เป็นห่วงชนกชนม์
       ชนิกานต์ร้องโวยวาย “โกงกันนี่!”
       ธีรดนย์ไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้น อยากให้การแข่งขันจบลงจะได้กลับบ้านซะที เพราะดึกมากแล้ว
       
       เห็นชนกชนม์รีบลุกขึ้น วิ่งขึ้นขี่รถ ไล่ตามชยางกูรไปติดๆ
       
       ขณะที่สุรเดชขี่รถมาที่จุดเส้นชัย กฤติยายืนอยู่บนเบาะรถสุรเดช....โบกผ้าสองผืน รอให้ผู้เข้าเส้นชัยมาคว้าผ้าไป พวกกองเชียร์สุรเดชและเพทายกรูมายืนรอบริเวณเส้นชัย....รอดูว่าใครจะโผล่จากโบกี้รถไฟเข้าเส้ยชัย
       เสียงมอเตอร์ไซค์วิ่งมาสุรเดชมั่นใจมาก “ไอ้ชนม์มาแล้วเว้ย”
       แต่พอเห็นเป็นชยางกูรขี่รถเข้ามา....พวกสุรเดชผิดหวัง พวกเพทายเฮดีใจ
       “เฮ้ๆๆๆๆ!”
       
       สุตาภัญเองก็ผิดหวังที่ผู้ชนะเป็นชยางกูร

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 20 อวสาน (ต่อ)
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 18
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 17
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 23 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 19 คน
83 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
17 %
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักอ่ะ
เเฟลงค์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใบเฟิร์น น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เว่อร์ชั่นนี้เปิดตัว ตัวละครแต่ละคนได้น่าสนใจมาก คนละแบบกันเลยกับของเดิมเลย และเนื้อเรื่องสนุกมากค่ะ
รออ่านต่ออยู่นะค่า ขอบคุณมากๆค่ะ
ญาณิตรา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014