หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 มกราคม 2556 05:23 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
         เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
       
       กลางดึกคืนหนึ่ง ที่บริเวณด้านนอกเรือนจำมีสายตาของภูตผีจากอเวจีกำลังเคลื่อนที่ไปในความมืดมิด เสียงสวดคาถาแบบถอยหลังดังกังวานขึ้น น้ำเสียงฟังดูน่ากลัวชวนสยองขนลุกพองขน
       
       “มิฉาคัจอา หิเตอุตะ
       วังชี จะสะกะภะ วาฆังที
       ตุธาระวีฐะปัฐ ทะพะมะนะ นังพานนิพ
       ปังรู กังสิตะเจ ตังจิต นิระเจ จิ”
       เหล่าภูตผีจากอเวจีเคลื่อนที่ไปข้างหน้าทะลุกลุ่มควันสีดำออกมาจึงเห็นว่าเบื้องหน้าเป็นกำแพงเรือนจำ
       บนหอคอยรักษาการณ์มีผู้คุมพร้อมอาวุธคอยยืนตรวจตราอยู่ ภูตผีจากอเวจีเคลื่อนที่ในลักษณะล่องลอย เข้าหากำแพง พร้อมกับเสียงสวดคาถายังดังอย่างต่อเนื่อง
       “จิ เจรฺนิ จิตตํง เจตะสิกํง รูปํง
       นิพพานนํง นะมะพะทะ ปํฐะวีระธาตุ
       ทีฆํงวา ภะกะสะจะ ชีวํง
       อฺตเตหิ อาคํจฉามิ”
       
       ที่ห้องพัศดี หนูและแมลงสาบจำนวนมากวิ่งหนีตายออกจากรอยแตกของกำแพงกันจ้าละหวั่น พัศดีและผู้คุมนักโทษที่เข้าเวรต่างตกใจ รีบยกเท้าหลบ
       “เฮ้ย มันอะไรกันวะ”
       ภูตผีจากอเวจีเคลื่อนที่ไปตามซอกในกำแพง ทะลุรอยแตกของกำแพงออกมาไล่หลังหนูและแมลงสาบ ผ่านห้องพัศดีออกไปสู่ทางเดินในเรือนจำ
       
       ขณะนั้นมีอีกาตัวหนึ่งบินมาเกาะที่ขอบหน้าต่างของหอคอยรักษาการณ์ ผู้คุมนักโทษที่อยู่ในหอคอยมองรอบๆ ตัว สีหน้าตื่นตระหนกเมื่อเห็นฝูงอีกานับร้อยตัวเกาะอยู่เต็มทั้งบนกำแพงเรือนจำและหลังคาของหอคอยรักษาการณ์
       บนท้องฟ้ามีเมฆสีดำแผ่ขยายออกปกคลุมจนเต็มท้องฟ้าเหนือเรือนจำทำให้บรรยากาศมืดมิดจนน่าสะพรึงกลัว
       ภูตผีจากอเวจียังเคลื่อนที่ต่อไปตามทางเดินในเรือนจำ ผ่านห้องขังของนักโทษคนอื่นๆ จนมาสุดทางที่ประตูเหล็กของห้องขังเดี่ยว เป็นเหล็กกล้าหนาทึบ มีอักขระอาคมขนาดใหญ่จารึกไว้ เสียงสวดคาถาดังออกมาจากด้านใน
       ภูตผีจากอเวจีเคลื่อนที่ทะลุช่องส่งอาหารด้านล่างเข้าไป
       ภายในห้องขังเดี่ยวที่ปิดทึบ ไม่มีช่องหน้าต่าง มีอักขระอาคมถูกจารึกไว้บนประตู เพดาน ผนัง พื้น ภูตผีจากอเวจีเคลื่อนไปตามพื้นเข้าหาทิวที่กำลังนั่งหลับตาทำสมาธิ สวดคาถาปลุกผีแบบถอยหลังอยู่จะเห็นว่าทิวผมยาวปกหน้า หนวดเครารุงรัง แขนและขาถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรวน พื้นหมุนวนไปรอบๆ ตัวทิวจากนั้นก็มีควันสีดำลอยม้วนล้อมอยู่รอบร่างกายของทิว เสียงกรีดร้องของภูตผีดังขึ้นอย่างโหยหวน
       นักโทษที่อยู่ห้องขังใกล้ๆ ต่างขนลุก หวาดผวา มองหาที่มาของเสียงด้วยความกลัว ทันใดเสียงเคาะผนังก็ดังขึ้นทุกทิศทุกทางพร้อมกับเงาดำของภูตผีหลายสิบตนเดินทะลุผนังเข้า-ออกไปมา
       
       ทิวซึ่งหลับตาอยู่สัมผัสถึงอำนาจลี้ลับที่มารายล้อม หยุดสวดคาถา แสยะยิ้มทันใดควันสีดำก็พุ่งหายเข้าไปในจมูกทิว ทิวกางมือออก ตัวสั่นเทิ้ม ส่งเสียงร้องลั่นรับพลังอันมหาศาล
       “อ๊ากก”
       ทางเดินหน้าห้องขังเดี่ยว หลอดไฟที่ทางเดินเกิดระเบิดขึ้นพร้อมกันจนหมดไฟดับพรึ่บ
       ควันสีดำหายเข้าไปในร่างทิวจนหมด ตัวทิวจึงหยุดสั่น คอตก นิ่ง ทันใดทิวก็ผงกหัวขึ้น ลืมตา จะเห็นว่าดวงตากลายเป็นสีแดงกล่ำ ร่ายมนต์คาถาบทใหม่เป็นภาษาเขมรอักขระอาคมที่จารึกไว้ในห้อง ค่อยๆ เลือนหายไปจดหมดสิ้นดวงตาของทิวกลับเป็นปกติ แต่ตาขวางเพราะความวิกลจริต แสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ทิวลุกเดินแต่ติดโซ่ตรวนจึงว่าคาถา แล้วเป่ามนต์ใส่โซ่ตรวนที่พันธนาการไว้ก็หลุดออกอย่างง่ายดาย ทิวมองไปที่ประตูเหล็ก ว่าคาถาเป่าลงฝ่ามือ สะบัดมือออกไปข้างหน้าทันใดบานประตูเหล็กก็กระเด็นออกไปอย่างแรง ทิวหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
       “ฮ่าๆๆ ไอ้ผู้การเพชร ถึงเวลาชำระแค้นของข้าแล้ว”
       
       อดีตเมื่อสิบปีที่แล้ว ทิวตอนที่ยังปกติแต่งตัวมีพวกสร้อยเครื่องราง ประคำ สะพายย่าม
       “ผมชื่อทิวครับท่าน ผมชื่นชมท่านมาก อยากเรียนวิชาอาคมจากท่าน รับผมเป็นลูกศิษย์ด้วยนะครับ”
       เพชรในชุดครึ่งท่อน ห้อยตะกรุดสามกษัตริย์ที่คอ ท่าทางดูสุขุม ภูมิฐาน รีบจับทิวที่ทำท่าจะคุกเข่ากราบ
       “เดี๋ยวๆ คุณ เข้าใจผิดแล้วละ ผมไม่รับสอนใครอีกอย่างผมก็ไม่ได้ใช้คาถาอาคมมานานแล้ว”
       “แต่ผมอยากเรียนจริงๆ ผมอยากเอาวิชาไปช่วยคน ไปปราบพวกโจรเหมือนท่าน นี่ผมก็ฝึกมาบ้างแล้ว
       รับรองว่าผมต้องเรียนรู้เร็วแน่ๆ ผมจะทำให้ท่านดู”
       ทิวถอยออกไป หยิบเอาขวดที่บรรจุผงกระดูกผีออกมา แล้วแขวนย่ามไว้ที่ต้นไม้ ก่อนจะบริกรรม เปิดจุกขวดโรยไปที่ดิน เสียงภูตผีหวีดดัง แล้วปรากฏเป็นร่างสีดำเลือนรางหลายตัวเข้ารุมล้อมเพชรๆ ร่างสีดำพุ่งไปมา เพชรรวบรวมสมาธิปลุกตะกรุด แล้วถอดออกชูไป เกิดแสงวาบผีลอยกระเด็นเข้าไปในตัวของทิวๆ ผงะ ตาลอยเหลือกเหลือแต่ตาขาว
       “แย่แล้ว”
       กระเต็นวิ่งออกมาจากบ้าน
       “เกิดอะไรขึ้น” กระเต็นเห็นทิวก็ตกใจ
       “กระเต็น ไปเอามีดหมอในห้องพระมา”
       กระเต็นวิ่งกลับเข้าไปในบ้าน ทิวกระโดดเข้าเล่นงานเพชร บีบคอ เพชรสู้สะบัดหลุด กระเต็นวิ่งถือมีดหมอออกมา โยนให้เพชรที่กดทิวไว้ เพชรเอามีดหมอจี้ที่หน้าผาก เงาสีดำพุ่งออกจากร่างทิว ทิวล้มลง
       “ผู้ชายคนนี้เป็นใคร”
       เพชรเดินไปหยิบย่ามมาดู ล้วงของข้างในออกมาเห็นพวกผ้ายันตร์ ตะกรุด เครื่องรางต่างๆ
       “พวกคลั่งวิชาอาคม ไปตระเวนฝึกวิชาไสยดำเอง ไม่มีครูบาอาจารย์ นี่ไปเอาผงกระดูกผีตายโหงมาปลุกวิญญาณแล้วก็ควบคุมไม่ได้จนเข้าตัว ปล่อยไว้จะเป็นอันตราย”
       เพชรแบะเสื้อทิวดูเห็นรอยสักอักขระขอมเต็มแผ่นอก เพชรส่ายหน้า
       “แล้วจะทำยังไง”
       “ต้องคัดถอนด้วยคาถามงกุฎแก้ว”
       
       ทิวถูกนำตัวเข้ามาที่ห้องพระ ร่างทิวนอนอยู่บนพื้นขณะที้เพชรเริ่มว่าคาถา
       “เอหินะโมพุทธายะ ออานุภาเวนะ ...”
       เพชรท่องอาคมอังมือไปที่รอยสักโดยมีกระเต็นอยู่ข้างๆ ถือขันน้ำมนต์ รอยสักบนร่างทิวค่อยๆ เลือนไปหายไปหมด เพชรรับขันน้ำมนต์มาจากกระเต็นราดลงไปบนหน้าทิว ทิวฟื้นเด้งตัวลุกขึ้น
       “เกิดอะไรขึ้น”
       “ฉันคัดถอนไสยเวทย์ทุกอย่างออกจากตัวนายหมดแล้วต่อไปห้ามฝึกคาถาอาคมสุ่มสี่สุ่มห้า กลับไปทำมาหากินเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียซะ”
       ทิวนึกถึงเครื่องรางที่ได้ มองหาย่าม
       “ย่ามของผม” ทิวเห็นย่าม กองอยู่ แต่ล้วงดูไม่มีของ “ดินเจ็ดป่าช้า หุ่นพยนต์ เศษกะโหลกผี หายไปไหนหมด”
       “ของในนั้นไม่ใช่ของดี มีแต่วิญญาณร้ายสิงสู่ เก็บไว้จะเป็นอันตราย ฉันทำลายทิ้งหมดแล้ว”
       “ไม่ ผมทุ่มเทสะสมของขลัง ฝึกฝนอาคมตั้งหลายปีท่านจะทำอย่างงี้กับผมไม่ได้ เอาของของผมคืนมา
       เอาอาคมของผมคืนมา”
       
       ทิวโผนเข้าทำร้ายเพชรอีก แต่เพชรหลบ แล้วต่อยทิวร่วง

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
        ทิวถูกตำรวจลากออกจากบ้านเพชร
       
       “แกไม่ยอมสอนวิชาฉัน เพราะกลัวฉันจะเก่งกว่าแก ไอ้คนใจแคบเห็นแก่ตัว เสียแรงที่ฉันนับถือ คอยดู
       ฉันจะต้องเป็นจอมขมังเวทย์ที่เก่งกว่าแกให้ได้”
       ทิวถูกตำรวจลากออกไป เพชรกับกระเต็นมองตามอย่างไม่สบายใจ
       
       เมื่อกลับมาบ้านคืนนั้นทิวนั่งขัดสมาธิ ข้างหน้าเป็นกะโหลกผีและซากงู ซากสัตว์เลื้อยคลานที่ถูกฆ่าเพื่อเอาเลือดมาผสมในน้ำมนต์ ทิวเงื้อมีดที่ใบมีดเป็นสีดำ กรีดงู บีบเลือดใส่อ่าง สุดท้ายทิวกรีดแขนตัวเอง เอาเลือดใส่ ก่อนจะเอาน้ำผสมเลือดกิน จังหวะนั้นเมียทิวอุ้มลูกเปิดประตูมาแต่เห็นทิวหันหลังให้
       “พี่ทิว ออกมากินข้าวเถอะ”
       ทิวหันมา เห็นเลือดไหลจากปาก ตาขวาง เมียตะลึง
       “แก นังปีศาจ”
       ทิวลุกขึ้น เมียถอยกรูด
       “ฉัน บัว เมียพี่ไง พี่ทิว”
       ทิวไม่มีทีท่าจำได้ เมียหันหลังจะหนี ทิวจิกหัวไว้จากนั้นก็เงื้อมีดจ้วงลงที่ร่างเมีย เมียหวีดร้อง ทิวแทงจ้วงหลายที
       
       เพชรกับลูกน้องยกกำลังกันมาล้อมบ้านเพื่อจับทิว แต่พอบุกเข้าไปในบ้านตำรวจนายหนึ่งก็กระเด็นออกมาในสภาพกุมท้อง อ้วกเป็นตะขาบ ตำรวจอีกสองนายวิ่งมา ชักปืน แต่ยังไม่ทันยิง ควันสีดำพุ่งใส่ ปืนร่วง จับคอตัวเอง ก่อนจะอ้วกมาเป็นตะขาบเหมือนกัน เพชรถือปืนวิ่งเข้ามาหยุดมอง มีนายตำรวจเล็งปืนอยู่ข้างหลังสองคน ทิวยืนผงาด กางมือ หงายหน้า อ้าปากดูดวิญญาณกลับเข้าไป
       “วิชาดูดวิญญาณ”
       ทิวมองเพชร
       “ไอ้ผู้การเพชร เห็นหรือยังว่า ฝีมือฉันร้ายกาจขนาดไหน ฮ่าๆๆ”
       ทิวหยุดหัวเราะกะทันหัน เป่ามนต์ใส่มีดที่ถือก่อนจะขว้างใส่เพชร
       “หลบ”
       เพชรตะโกนบอกลูกน้อง นายตำรวจสองนายกระโดดหลบไปคนละทิศละทางแล้วยิงใส่ทิว แต่ทิวหายไป ยืนข้างหลัง มีดหมอลอยกลับมาอยู่ในมือ ทิวฟันตำรวจตายเหลือแต่เพชร
       “วันนี้แกต้องตาย ฉันจะเป็นหนึ่งในแผ่นดินนี้”
       ทิวกางแขนปล่อยวิญญาณออกจากปาก พุ่งมารุมล้อมเพชร เพชรหยิบตะกรุดสามกษัตริย์กระชากจากคอ ตวัดไปมาปรากฏเป็นสายเหมือนเชือกยาวฟาดพวกวิญญาณกระเจิดกระเจิง ร้องโหยหวน หนีหาย ทิวโกรธมาก กระโดดเข้าฟันเพชรแต่ไม่เข้า เพชรเหวี่ยงเชือกอาคมที่เกิดจากตะกรุด ฟาดไปที่มือ มีดหมอหล่น ทิวถอยหนีเข้าไปในบ้าน เพชรเหวี่ยงเชือก เข้ามัดร่างทิวกลิ้งไปกับพื้น ทิวดิ้นเร่าๆ กลิ้งไปเจอศพเมียที่มีลูกอยู่ในอ้อมกอด นอนตายอยู่
       ทิวชะงักได้สติ
       “บัว ลูก”
       เพชรก้าวเข้ามาเห็น สะเทือนใจ
       “ทิว ฉันเตือนนายแล้ว ว่าไสยดำจะทำลายชีวิตนาย”
       “ไม่ ไม่ อ้ากก”
       ทิวร้องโหยหวนที่เห็นเมียและลูกตายแล้ว
       
       กลับมาปัจจุบัน ทางเดินหน้าห้องขังเดี่ยวคัตเอ๊าต์ไฟฉุกเฉินถูกเปิดขึ้นจึงเห็นว่าทางเดินหน้าห้องขังเดี่ยวสว่างขึ้นแต่ยังสลัวอยู่ ผู้คุมนักโทษเดินเข้ามาตรวจตราแล้วตกใจเมื่อเห็นประตูเหล็กห้องขังเดี่ยวถูกพัง ผู้คุมรีบวิ่งเข้าไปดูในห้องขัง
       ผู้คุมมองไปรอบๆ ห้องขังมีแต่ความว่างเปล่า ไม่พบตัวทิว ผู้คุมหันกลับแต่ต้องสะดุ้ง เมื่อเจอทิวยืนขวางทางออกอยู่ ดวงตาแดงวาบ ทิวพุ่งเข้าหาผู้คุมแล้วกัดคอ
       “อ๊าก”
       ทิวกระชากเนื้อติดปากมา ถ่มทิ้ง ผู้คุมลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายกุมคอตัวเอง เลือดทะลัก ผู้คุมอีกคนตามเข้ามาพร้อมปืนในมือจะยิง ทิวกางฝ่ามือออก ร่ายคาถาเป็นภาษาเขมร เพ่ง ปรากฎว่ากระสุนยิงไม่ออก ผู้คุมประหลาดใจ พยายามจะยิงอีก แต่ปืนกลับระเบิดใส่หน้าตัวเอง
       
       วิทยุสื่อสารในห้องพัศดีดังขึ้น
       “เรียกศูนย์ เกิดเหตุฉุกเฉินที่แดน5 ขอกำลังเสริมด่วน”
       “เกิดอะไรขึ้น”
       “นักโทษอุกฉกรรจ์หนีออกมาได้ ฆ่าผู้คุมไป 2 นาย เรากำลังตามจับ อ๊ากก”
       เสียงจากวิทยุสื่อสารเงียบหายไป
       “แดน5 แดน5 ได้ยินวอมั้ย ตอบด้วย”
       พัศดีเห็นถ้าว่าไม่ดีรีบกดสัญญาณเตือนภัย
       
       ที่ลำโพงกระจายเสียงหอคอยรักษาการณ์ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นไปทั่วทั้งเรือนจำ ผู้คุมที่อยู่บนหอคอยรักษาการณ์มองลงมาที่อาคารเรือนจำด้านล่าง เล็งปืน จึงเห็นผู้คุมคนหนึ่งลอยกระเด็นออกมาจากในตัวอาคาร เลือดท่วม ทิวย่างสามขุมตามออกมา ผู้คุมอีก 2-3 คนเข้ามารุมต่อสู้ แต่กลับถูกทิวหักแขนขา ฉีกเนื้ออย่างบ้าคลั่ง เสียงปืนดังขึ้น...เปรี้ยง!
       ร่างของทิวโดนกระสุนเข้าเต็มๆ ผงะล้ม แต่ทันใดทิวกลับลุกขึ้นได้ ไม่มีบาดแผล แหงนมองขึ้นไปบนหอคอย อย่างแค้นๆ ผู้คุมแปลกใจ ยิงซ้ำอีก ทิวไม่หลบ กระสุนโดนเข้ากลางอกแต่ทิวยังนิ่ง จ้องมอง ร่ายคาถาเป็นภาษาเขมร ดวงตาแดงวาบขึ้นอีกครั้ง ปรากฎฝูงอีกาทั้งหมดบินเข้าหาผู้คุมบนหอคอย รุมจิก จนผู้คุมตกจากหอคอยลงมาตาย
       
       ทิวเดินไปหยิบปืน M16 ของผู้คุมที่ตายเกลื่อนมาถือสองมือ แววตาเหี้ยม

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
        รถขนนักโทษแล่นเข้ามาใกล้ถึงด่านตรวจ คนขับมัวแต่ฟังซาวด์อะเบ๊าต์ ไม่ได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัย
       
       เจ้าหน้าที่รีบวิ่งมากั้นรถไม่ให้ผ่าน คนขับเบรกตัวโก่ง
       “เข้าไปไม่ได้ ข้างในมีเหตุฉุกเฉิน นักโท...ษ”
       เจ้าหน้าที่พูดยังไม่ทันขาดคำก็ถูกยิงล้ม ตายคาที่ คนขับรถตกใจ หันไปดูจึงเห็นทิวยืนจังก้าอยู่พร้อมปืน M16ทิวกราดยิงคนขับรถจนตายคาที่
       
       ทิวขับรถขนนักโทษออกมาที่ประตูทางออกจึงพบพัศดีและผู้คุมนักโทษนับสิบยืนขวางประตูทางออกไว้
       พร้อมอาวุธครบมือ เล็งมาทางทิว พัศดีสั่งการ
       “ยิง”
       ผู้คุมทั้งหมดสาดกระสุนใส่รถ กระจกแตกกระจายแต่ทิวไม่เป็นไร ทุกคนต่างตกใจ ทิวเหยียบคันเร่งต่อ คว้าM16 มือเดียว ยิงสวนกลับ ผู้คุมล้มลงเป็นเบือ รถใกล้ถึงประตูทางออกทิวโยนปืนทิ้ง ร่ายคาถาเป็นภาษาเขมร เป่าลงที่มือตัวเองบังเกิดเป็นไฟลุกพรึ่บขึ้น ทิวสะบัดมือออกไป ลูกไฟพุ่งเข้าไปกระแทกประตูจนระเบิด สนั่นหวั่นไหว พัศดีและผู้คุมที่เหลือต่างกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง รถขนนักโทษแล่นฝ่าเปลวไฟหายไปในกลุ่มควัน
       
       ที่ป้ายคัตเอ๊าต์ริมถนนรณรงค์งานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ตั้งอยู่หน้าเทคโนโลยีอาชีวะสหวิช
       ด้านล่างคัตเอ๊าต์จะเห็นว่ามีสเปรย์สีดำพ่นคำว่า 9 สิงหา สถาปนา “สหวิช”
       เมื่อถึงวันที่ 9 สิงหาภายในเทคโนโลยีอาชีวะสหวิชมีงานออกบูธแสดงนิทรรศการและผลงานของนักเรียนแต่ละแผนกกระจายอยู่ทุกมุม นอกจากนี้ยังมีการประกวดแข่งขันทำอาหารระหว่างนักเรียนกับประชาชนทั่วไป นักเรียนช่างไฟฟ้ากำลังสาธิตการใช้งานจักรยานไฟฟ้า นักเรียนแผนกการเรือนให้บริการตัดผม เสริมสวย แก่ประชาชน นักเรียนแผนกช่างยนต์กำลังให้บริการซ่อมรถยนต์และจักรยานยนต์ฟรี
       ส่วนที่เวทีการแสดง กล้าอยู่บนเวที สะพายกีต้าร์ ร้องนำและมีนักศึกษาอื่นเล่นเป็นแบคอัพ
       “แอบมองไปเจอ ฉับพลันนั้นเธอก็เหม่อมองสบสายตา
       เธอต้องอุรา ให้ฉันคิดรักเธอในแรกเราพบกัน
       ใจตรงกับใจ...สายตาที่บอก คิดยืนยันแอบรักเมื่อวันก่อน”
       นักเรียนสาวๆ ที่ตรงขอบเวทีด้านล่าง ส่งเสียงกรี๊ดไปหากล้าที่ยืนเล่นกีต้าร์อยู่บนเวที
       “เกิด..เป็นความรัก ความรักเมื่อแรกเจอ
       จิตใจละเมอติดยังฝังตรึง ความรักมันเรียกร้อง
       ทุกเวลาให้ฝันถึงวันก่อน...อยากบอกเธอ...รักครั้งแรก...”
       นักเรียนสาวๆ ต่างร้องเพลงตามและตะโกนเรียกชื่อของกล้าไปด้วย
       “พี่กล้าๆๆ”
       กล้ายิ้มและขยิบตาให้นักเรียนสาวๆ รุ่นน้อง นักเรียนสาวร่างท้วมคนหนึ่งส่งเสียงกรี๊ดอย่างคลั่งไคล้จนเป็นลมไป แต่ดูเหมือนเพื่อนๆ จะไม่มีใครสนใจ
       
       อีกด้านหนึ่งที่แผนกการเรือน เสียงเพลงไทยเดิมดังออกมาจากเครื่องเล่นเทปคาสเซ็ท ราชาวดีกำลังซ้อมระบำอวยพรกับดวงใจและเพื่อนๆ อยู่ในโถงของแผนกการเรือน โดยราชาวดีรำอยู่แถวหน้า คอยนับจังหวะให้ทุกคนตาม
       “ประเท้า ก้าวไขว้ เอียงขวา...”
       ราชาวดีนอกจากจะหน้าตาสะสวยแล้วยังร่ายรำอย่างอ่อนช้อยและมีความชำนาญกว่าคนอื่นๆ
       
       ที่เวทีการแสดง กล้าร้องเพลงท่อนสุดท้าย
       “หวั่นใจเพียงใดไม่กล้าเผยคำพร่ำเอ่ยสุนทรวจี
       อัดอั้นเต็มที จึงรอถามนิดว่าเธอรักใครรึยัง
       คำเดียวที่คอย รักเช่นกันต่างรักเมื่อวันก่อน
       เกิด...เป็นความรัก ความรักเมื่อแรกเจอ
       จิตใจละเมอติดยังฝังตรึง ความรักมันเรียกร้อง
       ทุกเวลาให้ฝันถึงวันก่อน ...อยากบอกเธอ..รักครั้งแรก”
       กล้าจบเพลง ท่ามกลางเสียงกรี๊ด
       “ขอบคุณเพื่อนๆ น้องๆ มากนะครับ ที่มาร่วมแรงร่วมใจกัน แสดงพลังของเราชาวสหวิช ...รักสหวิชมั้ย” สาวๆ กับนักศึกษาชาย ตะโกนตอบว่า... รัก “เจ๋งมาก แต่ถึงจะรักสหวิชแค่ไหน ก็อย่าลืมรักพี่กล้านะครับ รักน้อยกว่าก็ได้ แต่รักให้นานๆ”
       สาวๆ กรี๊ด กล้าเอากีต้าร์ส่งให้แบ๊คอัพคนหนึ่ง เสียงคนดูข้างล่างตะโกนให้เอาอีกๆๆ
       “สุดยอดพี่ ผมร้องสิบเพลง ยังได้เสียงกรี๊ดไม่เท่าพี่ร้องเพลงเดียวเลย อีกซักเพลงนะพี่”
       “นัดน้องไว้ที่โรงยิม เดี๋ยวเสร็จธุระจะมาช่วย”
       กล้าเดินลงจากเวที โดนสาวรุมล้อม ทันใดนักเรียนสาวอีกกลุ่มก็กรูเข้ามาหา
       “พี่กล้าคะ ขอพวกเราถ่ายรูปด้วยนะคะ”
       “เอาสิครับ”
       สาวๆ เข้ามารุมล้อมโพสท่าถ่ายรูป ทำท่าคิกขุกัน
       “พี่กล้ากลับมาช่วยงานโรงเรียนทุกปีเลย เหนื่อยมั้ยคะ”
       “ไม่หรอก ในฐานะศิษย์เก่า อะไรที่พี่ช่วยโรงเรียนได้ พี่ก็ยินดี”
       “หืม แมนมากเลยค่ะ” สาวเป็นปลื้มแล้วสาวก็เห็นเหงื่อที่ใบหน้ากล้า “ตายแล้ว เหงื่อเต็มหน้าเลยหนิงซับเหงื่อให้นะคะ”
       สาวท้วมเข้ามากระแทกสาวที่ชื่อหนิงจนซไป
       “พี่กล้า น้องซับให้ค่ะ”
       สาวที่ชื่อหนิงโมโหแย่งผ้าเช็ดหน้าจากสาวท้วมมาขว้างทิ้ง
       “มาแย่งฉันได้ไงยะ ฉันซับก่อนนะนังช้างน้ำ”
       “แล้วจะทำไมนังไม้เสียบผี”
       “อ๊ายย”
       สองสาวผลักกันไปมากลายเป็นจลาจล ยกพวกจะตบกัน
       “ใจเย็นๆ น้อง”
       กล้าพยามห้ามแต่เอาไม่อยู่จึงมุดออกมาเจอเปี๊ยก
       “พี่กล้า ทำไรอยู่นี่ ไอ้นุมันรออยู่”
       “เผ่นก่อน”
       
       กล้าลากเปี๊ยกวิ่งไป ขณะที่บนเวทีบรรเลงเพลงเร็ว ประกอบบรรยากาศชุลมุน

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
        ที่แผนกการเรือน ราชาวดียังซ้อมรำอยู่กับเพื่อนๆ
       
       “หยิบจีบ สอดสูง กระดกเท้า...” เพื่อนๆ ต่างรำตามราชาวดีอย่างพร้อมเพรียง ราชาวดีหยุดรำ เดินดูเพื่อน
       “ดีมากดวง สวยมากเลย”
       จู่ๆ เสียงเพลงไทยเดิมก็หยุดลง ทุกคนงง
       “อ้าว เกิดอะไรขึ้น เทปเสียหรือเปล่าวดี”
       ราชาวดีเดินไปที่วิทยุเห็นที่ใส่เทปเปิดอ้า เอะใจหันไปมองจึงเห็นงามตายืนถือเทป กอดอก กวนตีนอยู่ นงคราญยืนข้างๆ กับเพื่อนอีกสองคน
       “งามตา เธอเอาเทปฉันออกทำไม ไม่เห็นเหรอว่าพวกเราซ้อมรำกันอยู่”
       “เห็น แต่ตอนนี้หมดเวลาของเธอแล้ว เชิญไปรำที่อื่น ฉันจะซ้อมเต้น”
       นงคราญเลื่อนพานทองที่วางบนโต๊ะออกไปเพื่อวางวิทยุเทปของตัวเองซึ่งเครื่องใหญ่และทันสมัยกว่าของราชาวดี
       “รีบไปเร็วๆ เลย แล้วก็ช่วยเอาวัตถุโบราณพวกนี้ไปด้วย”
       “จะมากไปมั้ง ห้องนี้ เราขออนุญาตอาจารย์แล้ว พวกเธอต่างหากที่ต้องไปเต้นกันที่อื่น” ดวงใจบอกอย่างไม่พอใจ
       “จะซ้อมไปทำไมมากมาย รำโบราณคร่ำครึแบบนี้ไม่มีใครดูอยู่แล้ว รู้ตัวมั้ยว่าพวกเธอน่ะ เชยขนาดไหน มัวแต่
       เอิงเงยๆ ยุคนี้เค้าดิสโก้กันแล้ว”
       ราชาวดีชะงัก ไม่พอใจ
       “ของพวกนี้ เป็นรากเหง้าของพวกเราทุกคนนะงามตาถึงเธอไม่ชอบก็ไม่ควรจะดูถูกเพราะเท่ากับเธอไม่
       เคารพบรรพบุรุษของเธอ”
       “เหรอ ขอโทษนะ เผอิญฉันไม่ได้มีแม่เป็นนางรำแบบเธอ”
       ดวงใจโกรธแทนเพื่อน
       “งามตา พูดอย่างนั้นได้ไง เธอก็รู้ว่าแม่วดีเสียไปแล้ว”
       งามตาเชิดใส่อย่างไม่สนใจ สองฝ่ายทำท่า ฮึ่มๆ กัน
       “ช่างเค้าเถอะ พวกเราย้ายไปซ้อมข้างตึกก็ได้” ราชาวดีบอกกับดวงใจ
       “แต่”
       “ดวงใจ”
       “วันนี้วันมงคล ฉันยกให้ แต่ครั้งต่อไปมีเรื่อง”
       ราชาวดีลากดวงใจออกไป เพื่อนที่ซ้อมรำเก็บของตามไปด้วย
       “เดินระวังนะ คุณยาย แล้วก็อย่าซ้อมหนัก เดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแล้งไป” กลุ่มงามตาหัวเราะ “คอยดูนะ เย็นนี้ การแสดงของเราต้องฆ่ารำไทยของยัยราชาวดีตายสนิท”
       งามตาบอกอย่างมั่นใจ
       “แล้วตกลง แกจะไปดูนุกูลชกมวยมั้ย” นงคราญถามงามตา
       “เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องไปด้วย”
       “อ้าว ก็แกเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าถ้ามันขึ้นชก แกจะรับรักมัน”
       “เชื่อก็โง่แล้ว ทึ่มๆ อย่างงั้น ฉันจะเอามาทำอะไร บ้านฉันไม่มีที่นาซะด้วยสิ” สาวๆ หัวเราะกันสนุกสนาน “เอ้า เปิดเทป เริ่มซ้อมได้”
       นงคราญกดเทปเพลง cant take my eyes นงคราญโพสต์แล้วเริ่มเต้นแบบยั่วยวนเปรี้ยวปรี๊ด
       
       อีกด้านหนึ่งที่โรงยิมเล็ก ภายในโรงยิมมีส่วนที่มีไว้สำหรับฝึกมวยไทย นุกูลในชุดกางเกงวอร์ม เสื้อกล้าม ใส่นวม กำลังซ้อมเตะต่อยอยู่กับป๋องด้วยความตั้งใจสุดๆ ป๋องสวมล่อเป้ายาวที่แขนทั้งสองและใส่เป้าท้อง แต่นุกูลต่อยไม่ค่อยถูก เหงื่อของนุกูลแตกจนเปียกชุ่มไปหมด โป้งร้องแซวนุกูล
       “พี่นุสู้ๆ พี่นุสู้ตาย พี่นุไว้ลาย เพื่อน้องงามตา”
       นุกูลหยุดซ้อม
       “โห อย่าล้อกันสิวะ ต่อยไม่ออกกันพอดี”
       “แค่นี้ก็เขินซะแล้ว โธ่ ถ้าน้องนางมาเกาะเวทีเชียร์จริงๆ จะไม่หัวใจวายไปก่อนเหรอวะ ไอ้นุ”
       “หัวใจวายไม่เป็นไร กลัวจะโดนหมัดน็อกกลางอากาศน่ะซิ ต่อยสิบหมัดถูกหมัดเดียวแบบนี้ จะรอดมั้ย”
       “เฮ้ย ข้าหลอกล่อคู่ต่อสู้เว้ย ระดับนุกูล ศิษย์กล้า ไม่แพ้ใครอยู่แล้ว”
       “เออ ให้มันจริงเถอะ แล้วทำไมพี่กล้ายังไม่มาอีกวะ ให้ไอ้เปี๊ยกไปตามก็หายจ้อย เดี๋ยวข้าไปดูดีกว่า”
       โป้งเดินไปที่ประตู แล้วชะงักเมื่อเห็นโจ๊ก อริต่างโรงเรียนเดินเข้ามากับพวกอีก 6 คน ท่าทางหาเรื่องสุดๆ ทั้งหมดใส่เสื้อทับเป็นสีเดียวกันบ่งบอกสถาบัน ในมือแต่ละคนต่างมีมีด ท่อนเหล็ก ไม้ที เข็มขัดหัวเหล็ก
       “เฮ้ย”
       โป้งตกใจถอยมาเรื่อยๆ มารวมกับนุกูลและป๋องที่ยืนหน้าซีด โจ๊กเดินจิ๊กโก๋เข้ามา นุกูลหน้าซีด กลัว “อะ ไอ้โจ๊ก”
       โจ๊กท่าทางกวนตีนสุดๆ
       “เออ กูเอง โจ๊ก พ่อสหวิช ไหน ใครวะ ที่ชื่อไอ้กล้า”
       โจ๊กถามหากล้า นุกูลหน้าเครียด
       
       ขณะนั้นเปี๊ยกกลับกล้าเดินมาที่หน้าโรงยิม
       “ไอ้นุฟอร์มเป็นไง เต็มร้อยรึเปล่า”
       กล้าถามเปี๊ยก
       “น่าเป็นห่วง ผมกลัวมันจะไม่พ้นยกแรกด้วยซ้ำ แทนที่จะชนะใจสาวจะกลายเป็นตรงกันข้าม ผมว่าพี่สอนคาถามหาระรวย หรือเมตตามหานิยมให้มันจะดีกว่า”
       “คนเรานะเว้ยไอ้เปี๊ยก จะได้อะไรมามันต้องได้ด้วยความสามารถ ไม่ใช่คาถาอาคม”
       ป๋อง โป้ง สะบักสะบอมออกมาจากโรงยิมแล้วฟุบกองที่พื้น สภาพน่วม
       “พี่กล้า”
       กล้าเห็นก็ตกใจรีบเข้าไปถาม
       “เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้”
       “ไอ้นุ ไอ้นุ แย่แล้ว พี่”
       
       กล้ามองกับเปี๊ยกสีหน้าเครียด

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 16
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 15
เสือสั่งฟ้า พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 14
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 74 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 68 คน
92 %
ไม่เห็นด้วย 6 คน
8 %
ความคิดเห็นที่ 10 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบขุขคร่า
nok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก
คนหล่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบขุขคร่า
nok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
5555
nok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ภาค2ไม่มีเสือเมฆหรอครับ
bank
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นาว น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014