หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 มกราคม 2556 05:23 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
         เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       กระเต็นเดินเข้ามาพอดี เห็นคนแถวนั้น หลบๆ กลัวๆ กัน เหล็งวิ่งมากระโดดขึ้นมอเตอร์ไซด์ที่มีคนขับรออยู่ ซิ่งออกไป
       
       “ช่วยด้วย เซียนจุกถูกยิง”
       กระเต็นวิ่งไป เห็นจุกนอนอยู่ก็ตกใจมาก
       “ไอ้จุก” กระเต็นเข้ามาประคองจุก “จุก จุก จุก” กระเต็ยเขย่าตัวเรียกคนเข้ามามุง “ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที เร็วซิวะ ยืนดูอะไรกัน” จุกลุกขึ้นมานั่ง คนฮือฮา ตะลึงกัน “ก็บอกให้ช่วยโทรเรียก...”
       “พี่เต็น ไม่ต้อง”
       “เอ๊ะ ไอ้นี่ เฮ้ย ไอ้จุก”
       จุกจับที่อกตัวเอง
       “จุกจริงๆ จุกสมชื่อเลย”
       “เซียนจุกเหนียวจริงๆ โว้ย”
       ผู้คนฮือฮา ยกนิ้ว จุกยกมือประมาณเล็กน้อย
       
       จุกกับกระเต็นมานั่งคุยที่ศาลาท่าน้ำของวัด จุกเปิดเสื้อให้กระเต็นดู กระเต็นจึงเห็นจุกใส่เสื้อเกราะกันกระสุนของตำรวจอยู่
       “ถุย ไอ้เซียนจุก เนี่ยเหรอของขลังของเอ็ง”
       “อย่าดูถูกนะพี่ เสื้อเกราะนี่ ตำรวจที่ซี้กันขายให้ถูกๆ ใส่ไว้หน่อย เผื่อท่องมหาอุดไม่ทันไงพี่”
       “แล้วถ้าคราวหน้าโดนที่หัวล่ะ จะทำยังไง บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เลิก ให้เลิก มันอันตราย”
       จุกทำหน้าเป็น ส่ายหน้า
       “ไม่อ่ะ ก็ฉันรักของฉันนี่นา เป็นผีสนามอยู่ที่นี่ตั้งนานกว่าจะไต่เต้ามามีแผงของตัวเองได้ คนเรียนน้อยแต่ หน้าตาดีอย่างฉัน คงจะไปทำอย่างอื่นไม่ได้หรอกพี่”
       กระเต็นถอนใจ
       “ก็ตามใจเอ็งละกัน”
       “แล้วนี่พี่มาหาฉัน มีอะไรรึเปล่า”
       “ข้าอยากจะปรึกษาเอ็ง เรื่องบวช”
       “ฮ้า พี่เนี่ยะ จะบวช”
       กระเต็นทนไม่ไหว เขกหัวจุก
       “ไอ้บ้า ข้าจะบวชให้ลูกโว้ย”
       “ไอ้กล้าเหรอ”
       
       หน้าตึกแผนกการเรือนของสหวิช สาวๆ เดินเข้าแผนก กล้าเข้ามามองๆ สาวๆ เห็นกล้าก็เขิน กล้ายิ้มให้แล้วมองหาราชาวดี อาจารย์สมใจมายืนข้างหลังแล้วกระแอม กล้าหันไปเห็นแล้วสะดุ้ง
       “อุย สวัสดีครับ”
       “เธออยู่แผนกไหน มาทำอะไรแถวนี้”
       “ผมเป็นศิษย์เก่า แผนกช่างยนตร์ครับ ผมมารอเพื่อน”
       “แต่นี่เป็นแผนกการเรือน ไม่น่าจะมีเพื่อนเธออยู่แถวนี้”
       “จริงด้วย แหม ผมไม่ได้เข้ามานานเลยลืม ขอโทษครับ”
       กล้าเดินไป อาจารย์สมใจเดินแยกไปอีกทาง พออาจารย์สมใจไปแล้วกล้าจึงเดินกลับมาอีกพร้อมกับถอนหายใจ
       “เรานี่ท่าจะบ้าจริงๆ ด้วย น้องชื่ออะไรก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ”
       “ราชาวดี” กล้าได้ยินเสียงเรียกจึงหันไปมอง เห็นดวงใจวิ่งไปหาราชาวดีที่เพิ่งเดินมา “ทำไมเพิ่งมา”
       “เธอนั่นแหละทำไมมาเช้านัก”
       “ชุดที่เราเนาเข้าหุ่นไว้เตรียมส่งอาจารย์ ถูกใครไม่รู้มาเลาะออกหมดเลย”
       “อะไรนะ”
       ทั้งคู่วิ่งขึ้นไปบนตึก ไม่เห็นกล้า
       “ราชาวดี” กล้าทวนชื่อ
       
       ในห้องเรียนตัดเย็บ ราชาวดีถูกดวงใจฉุดมาดูชุดราตรีที่อยู่บนหุ่นซึ่งถูกเลาะแขนเลาะเอวออก เป็นช่วงๆ พาดๆ หุ่นไว้
       “ทำไมเป็นแบบนี้”
       “มันต้องมีคนแกล้งเราแน่”
       “ใครล่ะ”
       
       มุมหนึ่งในตึกงามตามาจับกลุ่มกับเพื่อนสะใจกัน
       “สมน้ำหน้าเล่นกับใครไม่เล่น ในเมื่อมันอยากเด่นก็ให้เด่นซะให้พอใจเลย”
       “แล้วมันจะไม่รู้เหรอว่าเป็นฝีมือเรา”
       “รู้แล้วทำไม จะจับเราติดคุกหรือไง” ทั้งหมดหัวเราะ
       “แค้นอะไรไม่แค้นเท่าไม่ได้อยู่คุยกับพี่กล้าต่อ เมื่อไหร่จะได้เจออีกก็ไม่รู้” นงคราญบอก
       “พี่กล้าเป็นเนื้อคู่ฉัน ยังไงก็ต้องได้เจอกันอีก พนันกันมั้ย” งามตาบอกอย่างมั่นใจ
       
       ขณะนั้นราชาวดีและดวงใจกำลังช่วยกันเนาชุดบนหุ่น
       “โอ๊ย ยิ่งรีบมือยิ่งสั่น”
       “ใจเย็นๆ ดวง”
       “อุ๊ย”
       ดวงใจทำกระดุมที่กำลังติดหล่น
       “เห็นมั้ยบอกแล้ว”
       ดวงใจก้มลงหากระดุม
       “กระดุมกลิ้งไปไหนไม่รู้”
       “ไปดูในล็อคเกอร์ของเราซิ เราซื้อมาเผื่อไว้”
       
       “เดี๋ยวมานะ”

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
        ดวงใจวิ่งออกจากห้องไป ขณะนั้นกล้าเข้ามามองหาราชาวดี กล้าเดินผ่านหน้าห้องแล้วชะงักแอบมองราชาวดีที่เย็บชุดอยู่ กล้ายิ่งนึกรักราชาวดีจึงเดินเข้าไปเหมือนต้องมนต์
       
       “มาแล้วเหรอ ช่วยส่งเข็มหมุดให้เราที” ราชาวดีถามโดยไม่หันมามอง กล้าหยิบเข็มหมุดส่งให้หนึ่งอัน แต่เอาทางคมออก ราชาวดีเอื้อมมือไปรับจึงโดนตำ “โอ๊ย”
       “ขอโทษครับ”
       ราชาวดีหันกลับมามองแล้วตกใจที่เป็นกล้ายืนยิ้มอยู่ กล้ารีบคว้ามือราชาวดีไปดูเห็นมีเลือดไหลที่ปลายนิ้ว จึงใช้นิ้วตัวเองกดเลือดไว้
       “เจ็บมั้ยครับ พี่ไม่ได้ตั้งใจ”
       ราชาวดีดึงมือกลับ ถอยหนีแต่สะดุดขาเก้าอี้จะหงายหลัง กล้ารีบประคองตัวราชาวดีเอาไว้ สองคนสบตากัน ใจสั่น จังหวะนั้นงามตากับเพื่อนเดินเข้ามา
       “ป่านนี้คงเย็บกันจนมือหงิกแล้ว ฮะๆๆๆ” งามตาเข้ามาเห็นกล้ากับราชาวดีก็ชะงัก “อะไรกันน่ะ” ทั้งสองคนต่างอ้ำอึ้ง “เห็นหงิมๆ แต่ไวไฟใช่เล่นนะยะ กล้านัดผู้ชายมาพลอดรักถึงในห้องเรียน”
       งามตาเห็นแต่ด้านหลังของกล้า
       “ไม่ใช่อย่างนั้นนะ”
       กล้าหันหน้ามาคุยกับทุกคน งามตาถึงกับอึ้ง
       “พี่กล้า”
       “อย่าเข้าใจผิด มันเป็นอุบัติเหตุ เป็นความผิดของพี่เอง”
       ดวงใจวิ่งเข้ามาในห้อง
       “วดีๆ อาจารย์มาแล้ว อุ๊ย”
       “พี่ไปก่อนนะครับ”
       กล้าเดินออกสวนกับอาจารย์ที่ทางเดิน กล้าไหว้ อาจารย์รับไหว้มองงงๆ พวกสาวๆ รีบเข้าที่เรียน งามตามองราชาวดีด้วยสายตาอาฆาต
       
       เมื่อหมดชั่วโมงเรียนราชาวดีเดินมากับดวงใจ
       “ตกลงพี่กล้าเค้าเข้ามาทำอะไร”
       “เค้าคงมาหาเพื่อนน่ะ”
       งามตากับพวกมาดักผลักราชาวดีจนกระเด็น
       “บอกมา พี่กล้ามาหาฉันใช่มั้ย ฮะ เค้ามาหาฉัน แต่เจอเธอ เธอเลยฉวยโอกาสยั่วเค้า หน้าไม่อาย”
       “เราจะทำอย่างนั้นไปทำไม เราไม่รู้จักเค้าด้วยซ้ำ”
       “ไม่ต้องรู้จักหรอก หล่ออย่างนั้น”
       ดวงใจเข้ามาขวาง
       “พูดถึงตัวเองเหรอนั่น ขอแค่เป็นผู้ชายหน้าตาดีก็พร้อมยอมทุกอย่าง ใครนะที่หน้าด้าน”
       งามตาตบเปรี้ยง ดวงใจเซ ราชาวดีเข้าห้าม
        “อย่า”
       งามตาตบราชาวดี ดวงใจโผเข้าจิกงามตา พวกนงคราญรุมดวงใจ พวกเพื่อนๆ วิ่งกันเข้ามา มองตกใจแล้วช่วยกันแยก งามตายังจ้องราชาวดีอย่างอาฆาต
       “จำไว้อย่ามายุ่งกับของ ของฉัน ไม่งั้นเสียโฉมแน่”
       
       เย็นวันนั้นเมื่อกลับถึงบ้านราชาวดีจับแก้มเจ็บๆ คะนึงนิจตกใจเมื่อรู้ว่าราชาวดีถูกตบ
       “หะ ถูกตบ ใครๆ ตบวดี เป็นพวกนักเลงใช่มั้ย นี่มันบุกเข้าไปในโรงเรียนเลยเหรอ มันมาตามหาตัวเราใช่มั้ย”
       “เดี๋ยวๆ นิจ นักเลงที่ไหน ไม่ใช่ เรามีเรื่องเข้าใจผิดกับเพื่อนนิดหน่อยน่ะ”
       “เพื่อนเหรอ”
       “ใช่ เพื่อนผู้หญิง เอ๊ะ นิจพูดเหมือนกำลังมีใครตามล่าตัวอยู่แบบนี้ใช่มั้ย เมื่อวาน นิจถึงเข้ามาแอบอยู่หลังเวที แล้วก็ขอมาค้างกับเรา”
       “มันก็ไม่ถึงอย่างงั้น...คือ คือ เมื่อวานพอดีเราท้องเสีย วาดรูปให้คนที่มาจ้างไม่ค่อยดี ก็เลยกลัวเค้าตามมาเอาเรื่อง”
       “ที่จริง นิจมาอยู่กับเราเลยก็ได้นะ เป็นผู้หญิงแล้วไปเช่าห้องอยู่คนเดียวแบบนั้นเราป็นห่วง”
       “ไม่ได้หรอก สมบัติบ้าเราเยอะ แค่ครูสอนให้เราฟรีๆ นี่เราก็เกรงใจจะแย่”
       “งั้นครูคิดค่าสอนแพงๆ ดีมั้ย”
       คะนึงนิจหันไปมองจึงเห็นครูเริง พ่อของราชาวดีสะพายย่ามเข้ามา
       “พ่อ วันนี้กลับเร็วจัง”
       ราชาวดีไปรับย่ามจากพ่อ คะนึงนิจพนมมือไหว้ครูเริง
       “เมื่อคืนนักเรียนมันยกพวกตีกัน วันนี้เลยต้องปล่อยลูกศิษย์กลับบ้านเร็วหน่อย กลัวพวกอริมันมาดักแก้แค้น”
       “ทำไมเดี๋ยวนี้ คนถึงอารมณ์ร้อนกันจังเลยนะคะ พ่อ”
       “มันไม่รู้ตัวว่าเป็นสัตว์ประเสริฐที่มีสมองเอาไว้คิด มีมือเอาไว้สร้างสรรค์สิ่งดีดีให้โลก มันก็เลยใช้แต่อารมณ์เดรัจฉาน มันต่อสู้กันเพื่อเอาตัวรอด แต่คนสู้กันเพื่อสนองความโกรธ เจ็บตายกันไปก็ไม่ได้อะไร อายเดรัจฉาน”
       “ใช่ค่ะ ยิ่งพวกที่ปล้น ฆ่า ทำทุกอย่างได้เพื่อเงินยิ่งเลวมากมนุษย์พวกนี้ไม่สมควรเกิดมาด้วยซ้ำ”
       
       คะนึงนิจบอกแล้วนึกถึงพี่ตัวเอง

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
        ที่บ้านเสี่ยไพบูลย์ เสียงเสี่ยไพบูลย์หัวเราะดังออกมา
       
       “ฮ่าๆ”
       ภายในบ้านเสี่ยไพบูลย์ที่ตาขวาบอด คาดปิดตาไว้ ถือไม้เท้า สภาพโทรม นั่งอยู่ที่โซฟากับภูมินทร์ บนโต๊ะ มีพระเครื่อง พระบูชา เทวรูป เหรียญต่างๆ วางเรียงราย ภูมินทร์ส่องกล้องดูด้วยความสนใจ เลือกองค์ที่ชอบวางบนถาด
       “ผมเอาหัวเป็นประกันเลยนะครับพ่อเลี้ยง เป็นของจริงทุกชิ้น เพราะผมไปขุดจากกรุด้วยมือตัวเอง อย่างเทวรูปองค์นี้เอามาจากปราสาทหินฝั่งโน้น กว่าจะได้มาต้องฝ่าระเบิดไม่รู้กี่ลูก สะเก็ดยังฝังอยู่ในลูกตานี่เลย ฮ่าๆๆๆ”
       “เสี่ยอยู่ในวงการมานาน ผมเชื่อเครดิตเสี่ย เสือไม่กินเนื้อเสือด้วยกันอยู่แล้ว ผมเช่าทั้งหมดนี่”
       ภูมินทร์ส่งถาดที่วางพระและเหรียญหลายอันให้
        “ผมหาคนใจป้ำอย่างพ่อเลี้ยงมานาน ทั้งตาถึง ใจถึง มามา ต้องดื่มฉลองมิตรภาพกันซักหน่อย เฮ้ย เด็กๆ ไปรินน้ำอมฤตมาสองแก้ว”
       “เรื่องฉลองเอาไว้ก่อนก็ได้ ผมอยากให้เสี่ยดูตัวอย่างสินค้าที่ผมจะฝากให้เสี่ยส่งนอกหน่อย”
       คมกับลูกน้องยกหีบใหญ่เข้ามา เปิดเห็นข้างในเป็นงาช้างคู่หนึ่ง หนังเสือและเขาสัตว์ เสี่ยไพบูลย์ตาโตตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาดู
       “อา ของดีดีมูลค่ามหาศาลทั้งนั้น เป็นบุพเพสันนิวาสจริงๆ ที่ทำให้เราสองคนมาเจอกันแบบนี้เราคงทำการค้า
       กันได้อีกนาน”
       “ผมยังมีเรื่องที่จะรบกวนเสี่ยสองเรื่อง เรื่องแรกอยากให้เสี่ยช่วยหาบ้านในกรุงเทพให้ซักหลัง ผมมีธุระสำคัญที่ต้องอยู่ที่นี่อีกพักใหญ่”
       “ไม่มีปัญหา แล้วอีกเรื่อง”
       “ผมอยากให้เสี่ยช่วยสืบหาคนให้ผม”
       ภูมินทร์รับรูปจากคมให้เสี่ยไพบูลย์ซึ่งเป็นรูปคะนึงนิจ
       “ผู้หญิง”
       “น้องสาวผมเอง หนีออกจากบ้านมาเกือบปีแล้ว ผมได้ข่าวว่ามารับจ้างวาดรูปอยู่แถวโรงเรียนสหวิช”
       “ไม่มีปัญหา แถวนั้น ถิ่นของลูกน้องผมเหมือนกัน”
       เหล็งกับลูกน้องเสี่ยไพบูลย์เดินเข้ามา
       “เสี่ยครับ มีเรื่องด่วนครับ” เหล็งกระซิบกับเสี่ยไพบูลย์ เสี่ยไพบูลย์ตบหัวเหล็ง
       “ไอ้โง่เอ๊ย ทำงานแค่นี้ไม่สำเร็จ แล้วมึงจะไปทำอะไรกินวะ”
       “ผมยิงมันเผาขนเลยนะเสี่ย แต่ไม่เข้า คนแถวนั้นบอกว่ามันลุกขึ้นเดินปร๋อ แล้วผมก็เพิ่งรู้ว่าไอ้เนี่ย มันเป็นลูกศิษย์พระหาญ”
       “พระหาญ ไอ้เสือหาญน่ะเหรอ แสดงว่ามันเป็นพวกมีวิชาอาคมน่ะซิ”
       “นี่พูดถึงใครกันอยู่หรือเสี่ย”
       “ศัตรูเก่าของผมน่ะ พ่อเลี้ยง มันเป็นคนที่ทำให้ผมต้องหนีไปกบดานหากินเสี่ยงกับระเบิดอยู่ชายแดน ต้องเสียทั้งตา ทั้งขาข้างนี้” เสี่ยไพบูลย์ถกให้เห็นขาเทียม “ชาตินี้ ผมไม่มีวันลืมมัน ไอ้เสือหาญ”
       “เสือหาญ” ภูมินทร์ทวนชื่ออย่างสนใจ
       
       ในป่าตามแนวตะเข็บชายแดน หาญกำลังวิ่งลัดเลาะไปในป่าด้วยท่าทางรีบร้อนแล้วสลับหยุดนิ่งเอามืออังกระแสความร้อนจากกสิณไฟของทิวว่าผ่านไปทางไหนบ้าง
       ภาพจากกระแสจิตของหาญเข้ามาจะเห็นทิวกำลังกัดและฉีกเนื้อหญิงสาวชาวป่าคนหนึ่ง เหวี่ยงไป
       ทิวดูดเลือดที่เปรอะมือตัวเอง ก่อนจะหันมาหัวเราะอย่างสะใจ
       หาญย่นระยะทางมาถึงก็เห็นร่างหญิงสาวนอนคว่ำหน้าอยู่ หาญตกใจ เข้าประคองจึงเห็นหญิงสาวมีแผลที่คอ แต่ทันใดหญิงสาวก็กลายร่างเป็นสมิงปอบแยกเขี้ยวใส่ เข้ากัดคอหาญ แต่แสงจากลูกสะกดวาบขึ้น สมิงปอบกระเด็นออกไป หมอบ
       “สมิงปอบ”
       สมิงปอบตัวอื่นไต่ลงมาจากต้นไม้ คลานออกมาจากพงหญ้า ล้อมหาญไว้ คำรามกันใหญ่ หาญควักสนับมือเสือขึ้นมาเป่าอาคม สมิงกระโดดเข้าหาหาญ หาญต่อยด้วยสนับบ้าง ตีลังกาหลบบ้าง สมิงถูกสนับเลือดไหลเป็นสีเขียว ร้องโหยหวน สมิงปอบที่เหลือรุมโจมตี หาญต่อสู้แค่ป้องกันตัวแต่ไม่คิดฆ่า หาญถอยไปจนชนต้นไม้ว่าคาถาปลุกเสือ
       “พยัคโฆ พยัคฆา”
       สมิงปอบทั้งหมดกระโจนเข้ามารุมกัด หาญกระโดดแผลวขึ้นต้นไม้ สมิงปอบแปลกใจมองหา หาญคำรามแล้วกระโดดลงมาหมุนตัววาดมือวาดเท้าใส่สมิงปอบ แต่ละตัวกระเด็นหายเข้าไปในต้นไม้ด้วยความกลัว เหลือเพียงตัวที่โดนสนับของหาญนอนเจ็บอยู่ หาญเด็ดใบไม้ แล้วเคลื่อนตัวลงจากกิ่งไม้ใหญ่ ไปที่สมิงปอบ สมิงปอบมองหาญ แววตาแค้น แยกเขี้ยวขู่ กลัวหาญซ้ำ หาญเป่ามนต์ใส่ใบไม้ในที่กำอยู่ยื่นให้
       “ใช้นี่สมานแผลของเอ็งซะ” สมิงปอบมองงงๆ ไม่ไว้ใจ “พวกเอ็งถูกปลุกขึ้นมาด้วยความไม่เต็มใจ ไอ้ทิวสะกด
       พวกเอ็งให้คอยรับใช้มัน” สมิงปอบรับใบไม้มาเคี้ยว แผลที่อกก็ค่อยๆ สมานจนหายเป็นปกติ สมิงหมอบขอบคุณหาญ”จำไว้ จิตที่ตั้งมั่น จะช่วยให้เอ็งมีพลังคลายมนต์สะกดของมันได้”
       สมิงปอบมองตาม หลับตาตั้งจิต มนต์สะกดสีดำของทิวไหลออกมาจากร่าง กระจายหายไป สมิงปอบลืมตาขึ้น ดวงตาสีเขียวอันโหดร้ายเปลี่ยนเป็นดวงตามนุษย์ปกติ
       “ข้ารู้ว่าคนที่ท่านตามหาอยู่ไหน ข้าจะนำทางท่านเอง”
       หาญยิ้มให้ พยักหน้ารับ ทันใดนั้นสมิงปอบก็กลายร่างเป็นเสือลายพาดกลอนตัวหนึ่งกระโจนนำหน้าหาญออกไป
       หาญตาม ทันใดมีลูกไฟลอยมาหาเสือ มอดไหม้เป็นจุณท่ามกลางเสียงร้องโหยหวน
       
       หาญมองไปทางลูกไฟ “ไอ้ทิว”

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1
         เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       หาญวิ่งไปแล้วก็เจอแต่ศพชาวบ้าน หญิงชาย ทั้งแก่ สาว หนุ่ม มีแผลถูกกัดที่คอ อกถูกแหวะ ตายเกลื่อน กระท่อมสองหลัง ไฟลุกโชน ทันใดก็มีลูกไฟพุ่งข้ามหัวหาญมาตกใส่หินระเบิด เสียงระเบิดดังลั่น
       
       หาญหันหลังกลับไปดูก็เห็นทิวกำลังยืนจังก้าตาขวาง มือเต็มไปด้วยเลือด
       “ไอ้ทิว ทำไมเอ็งต้องฆ่าคนมากมายขนาดนี้”
       “เลือดและหัวใจมนุษย์เท่านั้นที่จะทำให้ข้ามีพลัง”
       “เอ็งกำลังถูกมารเข้าครอบงำ หยุดซะเถอะ”
       ทิวจ้องหน้าหาญ แล้วทิวก็นึกถึงคอนที่สู้กับพระหาญวัยชราเข้ามา
       “เอ็งคือหลวงพ่อเฒ่าคนนั้น ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้”
       “เอ็งไม่ต้องสนใจว่าข้าคือใคร เอาเป็นว่า ฟ้าคืนวันเวลาให้ข้า เพื่อมาจัดการกับเอ็ง ตามข้ากลับไปรับโทษทัณฑ์ซะเถอะ”
       “ข้าไม่ผิด ไอ้เพชรต่างหาก มันเป็นฆาตกร มันทำให้ลูกเมียข้าต้องตาย”
       “เมียกับลูกเอ็งตายเพราะโมหะของเอ็ง เอ็งฝึกอาคมจนสติฟั่นเฟือน ไม่เกี่ยวกับเพชรหรือใครทั้งสิ้น”
       ทิวคลุ้มคลั่งขึ้นมาอีก
       “ไม่จริง ข้าไม่ได้บ้า” ทิวพุ่งเข้าหาหาญอย่างรวดเร็ว “ย้ากกกก”
       หาญสวมสนับเล็บเสือพร้อมสู้ แต่แล้วร่างทิวก็หายไป มาโผล่อีกทีด้านหลัง ขย้ำคอหาญ หาญเบี่ยงหลบ เสยคางทิวจนลอยกระเด็นไปด้วยสนับเล็บเสือ ทิวมีแผลเหวะหวะ แต่ก็สมานเข้าหากันอย่างรวดเร็ว พุ่งกลับไปโจมตีหาญ
       ทั้งสองคนปะทะกัน ทิวสู้อย่างบ้าคลั่ง ไม่เป็นกระบวนท่า
       ทิวร่ายคาถาภาษาเขมร ดวงตากลายเป็นสีแดงเลือด ปรากฎเปลวไฟขึ้นในดวงตา ลูกไฟพุ่งเข้าใส่หาญ หาญหลบได้ทัน
       “เอ็งบอกว่าฝึกมาตั้งหลายปี แต่ฝีมือเอ็งมีแค่นี้เหรอ”
       ลูกไฟพุ่งใส่หาญอีกลูก หาญกลิ้งหลบได้อีก หาญตัดสินใจล่อทิวไปอีกทาง ทิวไล่ตาม
       
       หาญวิ่งหนีไปตามลำธาร ทิวไล่มากระชั้น หาญวิ่งมาสุดทางเป็นหน้าผาขวางกั้นไว้ ด้านล่างเป็นน้ำตกไหลเชี่ยว หาญหันกลับมาเผชิญหน้ากับทิว
       “ข้าจะควักหัวใจเอ็งออกมาเซ่นวิญญาณลูกเมียฆ่า”
       “เข้ามาซิไอ้ทิว”
       หาญแหวะเสื้อออก ว่าคาถาปลุกเสือเผ่น รอยสักเสือเผ่นที่หน้าอกเรืองแสงขึ้น หาญพุ่งเข้าหาทิว ทิวเพ่งมองมือตัวเองเป่ามนต์ภาษาเขมรเกิดเปลวไฟลุกขึ้นที่มือ สะบัดเข้าใส่หาญ ลำธารระเบิดเป็นทางยาว น้ำกระจาย หาญหลบได้หวุดหวิด พลิกกลับมาโจมตีทิว รัวหมัดที่สวมสนับเล็บเสือไม่ยั้งจนทิวกระอัก ช้ำใน ทิวโกรธ พุ่งเข้าสู้กับหาญอย่างบ้าคลั่ง หาญตั้งตัวไม่ทัน โดนทิวอัดกระเด็น
       ทิวสะใจ คราวนี้เป่ามนต์ลงที่มือทั้งสองข้าง เกิดเปลวไฟลุกพรึ่บขึ้น สะบัดลูกไฟโจมตีใส่หาญอีก แต่หาญหลบได้อย่างฉิวเฉียด ทิวร่ายคาถาภาษาเขมรอีก ในแววตาทิวปรากฎเปลวไฟขึ้น เสียงคาถาภาษาเขมรกังวาน เมฆสีดำเคลื่อนตัวมาปกคลุมท้องฟ้า ทิวกางมือทั้งสองข้างออก เกิดลูกไฟขนาดใหญ่ลุกพรึ่บบนฝ่ามือทั้งสอง ค่อยๆ ยกลูกไฟทั้งสองลูกขึ้นสูงเหนือหัว หาญรู้ว่าทิวกำลังรวมพลังจึงตัดสินใจว่าคาถา
       “พยัคโฆ พยัคฆา”
       รอยสักเสือเผ่นเรืองแสงขึ้นอีก หาญทะยานเข้าหาทิวอย่างรวดเร็วดุจเสือตะปบเหยื่อ แต่แล้วร่างหาญก็หายไป กระโจนผลุบโผล่ตามจุดต่างๆ ทิวมองหา สับสน
       ทันใดร่างหาญก็ปรากฎตรงหน้าทิว จับแขนทั้งสองข้างของทิวกระแทกกัน ทำให้ลูกไฟทั้งสองปะทะกันอย่างแรง เสียงระเบิดดังลั่น ทั้งสองคนร่างกระเด็นไปคนละทาง แต่ร่างกายทิวกลับติดไฟ ดิ้นทุรนทุราย
       “อ๊ากก ร้อนๆ”
       ทิวจุ่มตัวลงในน้ำ แต่กระแสน้ำกลับซัดทิวไปทางหน้าผา
       ร่างทิวไหลไปกับน้ำกำลังจะตกหน้าผา หาญรีบกระโจนตามไปคว้ามือทิวเอาไว้
       “จับมือข้าให้แน่นๆ”
       หน้าทิวยังมีไฟลุกติดอยู่ ทิวยังแค้นหาญ
       “ข้าไม่ยอมลงนรกคนเดียวหรอก”
       
       ทิวจับแขนหาญแน่น แล้วกระชากให้หลุดไปด้วยกัน ร่างทั้งสองคนหล่นจากหน้าผาหายไปในผืนน้ำเบื้องล่าง
       
         ติดตาม "เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง" ตอนที่ 2

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 16
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 15
เสือสั่งฟ้า พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 14
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 74 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 68 คน
92 %
ไม่เห็นด้วย 6 คน
8 %
ความคิดเห็นที่ 10 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบขุขคร่า
nok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก
คนหล่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบขุขคร่า
nok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
5555
nok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ภาค2ไม่มีเสือเมฆหรอครับ
bank
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นาว น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014