หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ น้องเมีย

น้องเมีย ตอนที่ 23 - 24

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 13 มกราคม 2556 08:55 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
น้องเมีย ตอนที่ 23 - 24
        น้องเมีย ตอนที่ 23 (ต่อ)
        
       
       “คุณทำแบบนี้ไม่ถูกนะครับ คุณภพเขาควรจะต้องรับผิดชอบ”
       
       มาวินหยิบมือถือขึ้นมาจะโทรหาเอกภพ งามเนตรเห็นรีบจับมือเขาห้ามไว้
       “อย่านะคะเนตรขอร้อง คุณภพควรจะรับผิดชอบมะเฟืองมากกว่า แล้วอีกอย่างเนตรก็ตัดสินใจแล้วด้วยค่ะ”
       มาวินพูดไม่ออก ได้แต่มองอย่างสงสาร
       
       มาวินกดโทรศัพท์ มือถือกันตาดัง ครู่หนึ่งเธอรับสาย
       “สวัสดีค่ะ”
       “คุณกันตา ผมมาวินนะครับ”
       กันตาแปลกใจ
       “อ๋อค่ะ...มีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ”
       “ผมมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับคุณ”
       กันตางง
       
       กันตานั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟ มาวินเดินเข้ามาหา
       “สวัดดีครับ”
       “สวัดดีค่ะ เชิญนั่งค่ะ”
       มาวินนั่งลง
       “คุณคงแปลกใจสินะครับ ที่อยู่ๆผมก็โทรหาคุณ”
       “ตกใจมากกว่าค่ะ เรื่องสำคัญของคุณมันเป็นเรื่องสำคัญของฉันด้วยหรือเปล่าล่ะคะ”
       “ถ้าคุณสนิทกับคุณภพผมว่า มันน่าจะสำคัญกับคุณนะ”
       กันตาอยากรู้เรื่อง
       “คุณคงทราบเรื่องที่คุณภพกับเนตร ทะเลาะกันแล้วนะครับ”
       “ฉันทราบค่ะ”
       “แล้วตอนนี้คุณภพกับมะเฟืองเป็นไงบ้างครับ”
       “ฉันรู้แต่เรื่องของคุณภพที่โดนคุณเนตรทิ้งไป เขาน่าสงสารมากนะคะ ส่วนมะเฟืองฉันไม่อยากรับรู้หรอกค่ะ เด็กใจแตกแบบนั้นทำได้ทุกอย่างแหละค่ะแม้กระทั่งเรื่องท้อง”
       มาวินคิดตามที่กันตาพูด
       “ดูคุณไม่เชื่อว่ามะเฟืองท้องใช่ไหมครับ”
       “ฉันก็แค่สงสัยตามสัญชาตญาณน่ะค่ะ”
       “แล้วถ้าผมจะบอกคุณว่า คุณเนตรท้อง คุณจะเชื่อผมไหม”
       กันตาตกใจ
       “นี่คุณไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหมคะ”
       “เนตรท้องจริงๆครับ ผมเพิ่งทราบเมื่อคืนหลังจากที่เนตรตัดสินใจออกจากบ้านคุณภพมา”
       “แล้วทำไมคุณถึงมาบอกฉันคะ”
       “เพราะผมอยากคุยกับคนที่มีความรู้สึกเดียวกันกับผม”
       กันตางง
       “คุณทำให้ฉันงงนะคะเนี่ย”
       “ผมรู้ว่าคุณชอบคุณภพ ผมเองก็ชอบเนตร แบบนี้ผมคงพูดได้ใช่ไหมครับว่า คุณกับผมเหมือนกัน ผมคิดว่าคุณภพคงไม่ทราบว่าเนตรท้อง ส่วนเนตรเองก็ไม่ต้องการให้คุณภพรู้ว่าตัวเองท้อง ผมเข้าใจว่าเนตรเสียสละเพื่อน้อง แต่ผมก็อดรู้สึกไม่ได้ว่ามันไม่ถูกต้อง”
       “คุณต้องการให้ฉันทำอะไร”
       “คุณภพเชื่อว่ามะเฟืองท้องเลยต้องรับผิดชอบ แต่ถ้าเขารู้ว่าเนตรก็ท้องเขาจะทำยังไง”
       “โอเค ฉันจะไปหาคำตอบมาให้แล้วกันนะคะ ฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อที่มะเฟืองท้องเลย”
       มาวินยิ้มออกเมื่อกันตาบอกอย่างนั้น
       
       ฉลามนั่งมองห่อยาบ้า คิดหาทางปล่อยของ ลูกน้องฉลามที่ไปสอดแนมข้างนอกมา กลับเข้ามารายงาน
       “พี่หลาม ถ้าพวกเราปล่อยของเองฉันว่าถ้าจะยากว่ะพี่”
       “ทำไมวะ”
       “ทั้งตำรวจ ทั้งลูกน้องเสี่ยมันตามหาตัวพี่ให้ควั่กเลย”
       ฉลามเจ็บใจ
       “...แม่งเอ๊ย...ทำไงดีวะ”
       ลูกน้องอีกคนคิดได้
       “พวกเราทำไม่ได้ เราก็ต้องใช้คนอื่นทำแล้วมั๊งพี่”
       “ใครวะ”
       “ใครที่พี่ข่มมันได้บ้างล่ะ”
       ฉลามคิดถึงมะเฟืองขึ้นมายิ้มๆมีแผน
       
       หน้าบ้านมีคนขับมอไซด์มาด้อมๆมองๆ ชมกวาดสนามหญ้าอยู่มองเห็นก็เดินเข้าไปถาม
       “มาหาใคร”
       “คนชื่อวิภาอยู่ที่นี่ไหม”
       ชมพยักหน้า
       “อยู่...มีอะไรเหรอ”
       คนขับส่งจดหมายให้
       “ฝากให้วิภาด้วย”
       ชมรับมาถือไว้
       
       ชมเดินมายื่นจดหมายให้วิภา ที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่
       “มีคนฝากมาให้”
       “ใคร”
       “ไม่รู้ ไม่ได้ถาม”
       “ปากก็มี คราวหน้าคราวหลังก็หัดถามไว้สิยะ หัดพูดเยอะๆจะได้พูดชัดๆ อย่ามัวแต่เห่าแต่หอนเข้าใจไหม”
       วิภาดึงกระดาษจดหมายมา ชมทำเสียงทำหน้าขู่เหมือนหมาบ้า
       “โฮ่งๆๆๆ”
       วิภาตกใจ
       “อีบ้า...จะไปไหนก็ไปเลยนะ...”
       ชมเดินสะบัดออกเพราะหมั่นไส้ วิภาแกะจดหมายออกอ่านพอเห็นข้อความถึงกับช็อค
       ‘ถ้าพรุ่งนี้ไม่เอาเงินมาใช้หนี้ มึงเตรียมตัวตายได้เลย’
       วิภาหน้าซีดกลัว มะเฟืองเดินมาหา
       “แม่...”
       วิภาสะดุ้งเฮือก
       “ตกใจหมด”
       “ทำไมต้องตกใจหน้าซีดแบบนี้ด้วย เป็นอะไรแม่”
       มะเฟืองเหลือบเห็นจดหมายในมือแม่ คว้ามาดูวิภาจะดึงกลับแต่ไม่ทัน
       “นี่มันอะไรกันแม่ หนี้อะไรที่ไหนอีก”
       วิภาหน้าเจื่อนๆ
       “ก็ หนี้เก่านั่นแหละ”
       “หมายความว่าไงแม่ ฉันเคยให้เงินแม่ไปหลายครั้งแล้วทำไมหนี้มันไม่หมดสักทีล่ะ”
       “คือ...แม่เอาเงินไปต่อทุนหมดน่ะ กะว่าได้คืนมาจะเอาไปใช้...แต่...มันหมดตูดซะก่อน”
       มะเฟืองส่งจดหมายคืน
       “งั้นก็เรื่องของแม่แล้วกัน ฉันช่วยแม่แล้วนี่”
       “เฮ้ย..มะเฟืองแกจะทิ้งฉันไม่ได้นะ แกไม่เห็นเหรอว่ามันขู่จะฆ่าแม่น่ะ”
       “แม่จะให้ฉันช่วยยังไงล่ะ ตังค์ก็ไม่มีสักบาท ฉันไม่รู้จะไปหาเงินที่ไหนให้แม่หรอกนะ”
       มะเฟืองกลุ้มใจ วิภาพยายามหาทางออก
       “แกก็ไปขอคุณภพสิ...ขอเป็นค่าเลี้ยงดูไง”
       มะเฟืองยังไม่ทันได้ตอบอะไร เสียงมือถือดังขึ้นมะเฟืองกดรับ
       “ออกมาหาฉันหน่อย” ฉลามพูดทันที
       มะเฟืองตกใจที่เป็นฉลาม
       “...ไม่ไป”
       ฉลามขู่
       “ถ้ามึงไม่ออกมาหากู กูจะตามรังควานจนมึงอยู่ไม่เป็นสุขเลย อยากลองของก็เอาซิ”
       มะเฟืองเครียดทันที
       
       วันรุ่งขึ้น...มะเฟืองมาหาฉลามที่ห้อง
       “มีธุระอะไรว่ามา ฉันไม่มีเวลาว่างมากนักหรอกนะ”
       ฉลามจับคางมะเฟืองแหย่ๆ
       “เดี๋ยวนี้ทำไมชอบทำตัวห่างเหินกับพี่หลามนักล่ะจ๊ะ”
       มะเฟืองปัดมือฉลามออก
       “พูดธุระมาดีกว่า”
       ฉลามมองมะเฟืองกวนๆ
       “ก็ได้ๆ คืองี้ ฉันจะไปอยู่ที่อื่นสักพัก คงอีกนานกว่าจะกลับมา”
       “ก็ดีแล้ว”
       “แต่ฉันมีเรื่องอยากให้เธอช่วย เอาของไปให้คนรู้จักของฉันให้หน่อย”
       มะเฟืองแปลกใจ
       “เอ้า...ก็ใช้ไอ้พวกลูกน้องแกสิ มาใช้ฉันทำไมล่ะ”
       “คือพวกฉันกับพวกมันไม่ถูกกัน แต่ฉันไม่อยากมีเรื่องกับพวกมันอีก ไหนๆก็จะไปจากที่นี่แล้วเลยไม่อยากสร้างศัตรู”
       “เออ..ก็คิดได้นี่”
       ฉลามยื่นกระเป๋าส่งให้
       “ส่งให้ถึงมือคนรับนะเพราะมันสำคัญกับกูมาก ถ้าแค่นี้มึงทำให้กูไม่ได้กูจะตามคิดบัญชีมึงทบต้นทบดอกแน่ อีมะเฟือง”
       “เออ...ๆ” มะเฟืองไม่พอใจ
       
       กันตานั่งคุยกับเอกภพอยู่ที่สระน้ำในบ้าน...
       “คุณเนตรติดต่อมาบ้างไหมคะ”
       “ไม่เลยครับ”
       “คุณเนตรเธอใจแข็งมากนะคะ ที่ตัดใจไม่ติดต่อกับคุณได้”
       “เนตรคงโกรธผมมาก มากจนไม่ให้อภัยผมแล้ว”
       เอกภพเศร้าใจ กันตามองแล้วพูดความในใจของตัวเอง
       “ฉันเคยแอบอิจฉาคุณเนตรที่มีสามีที่น่ารักแบบคุณ จนบางครั้งยังเคยคิดว่าถ้าคุณสองคนเลิกกันก็คงดีฉันจะได้มีโอกาสใกล้ชิดคุณมากขึ้นกว่าเดิม จนวันนี้ฉันตั้งใจมาที่บ้านคุณโดยไม่ลังเล เพราะอะไรรู้ไหมคะ”
       “อะไรเหรอครับ”
       “เพราะฉันไม่ต้องลำบากใจที่ต้องทำร้ายคนดีๆอย่างคุณเนตรน่ะสิคะ คุณจะไม่ลองเปิดใจเผื่อฉันบ้างเหรอคะ”
       “อย่าเสียเวลากับคนอย่างผมเลยครับ อย่างที่ผมเล่าให้คุณฟังเมื่อวันก่อนภาระหนักของผมคือ ผมต้องดูแลมะเฟืองกับลูก”
       “ทั้งๆที่คุณไม่ได้รักเขางั้นเหรอคะ”
       “แต่ผมทำให้มะเฟืองต้องท้องผมต้องรับผิดชอบ”
       “แบบนี้คุณก็ต้องรับผิดชอบคุณ...เนตร...ด้วยไหม”
       เอกภพงงกับคำพูดกันตา
       “คุณหมายถึงอะไรเหรอครับ”
       กันตาเปลี่ยนเรื่อง
       “เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ ฉันก็พูดไปงั้นๆเอง”
       กันตาแก้เก้อทำมองหามะเฟือง
       “ฉันมาตั้งนานแล้วยังไม่เห็นมะเฟืองเลย”
       เอกภพไม่อยากพูดถึง
       “คงไปข้างนอกมั๊งครับ”
       เอกภพดูนิ่งๆไป กันตาขยับเข้าไปใกล้จับมือเอกภพ
       “ฉันเป็นห่วงคุณนะคะ ไม่อยากเห็นคุณเครียดแบบนี้เลย ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยคุณได้บ้างบอกนะคะ ฉันยินดีช่วยคุณค่ะ”
       “ขอบคุณครับ”
       กันตายิ้มให้เอกภพ
       
       มะเฟืองเดินออกมาจากห้องฉลามพร้อมกระเป๋า พลางบ่นอย่างอารมณ์เสีย
       “เมื่อไหร่จะไปพ้นๆไอ้พวกนี้สักทีนะ สาธุขอให้มันไปแล้วไปลับ ไม่ต้องกลับมาเจอะมาเจอกันอีกเลย”
       เสียงมือถือดังขึ้น มะเฟืองรับ
       “ฮัลโหล”
       “แกอยู่ไหนนังมะเฟือง รีบกลับมาบ้านเลยนะตอนนี้มีอีนังชะนีหน้าขาวที่ไหนก็ไม่รู้มาหาคุณภพ ดูสนิทสนมกลมเกลียวแทบจะนอนคุยกันอยู่แล้ว แกรีบมาแล้วกัน”
       มะเฟืองโมโหขึ้นมาทันที
       
       งามเนตรนั่งอยู่ที่โต๊ะ อาหารซึมๆ มาวินจัดแจงอาหารเสร็จยกมาวางที่โต๊ะ
       “ทานอาหารกันดีกว่านะ จะได้ทานยาบำรุงตามที่หมอสั่ง”
       งามเนตรยิ้มนิดๆ แต่สีหน้ายังดูไม่ค่อยดีเหมือนๆเวียนๆหัว
       “ยังเวียนหัวอยู่เหรอครับ”
       “ยังเวียนนิดหน่อยค่ะ”
       “แข็งใจนิดนะครับ จะได้มีอะไรรองท้องก่อนทานยา”
       มาวินตักอาหารใส่จานให้ งามเนตรกำลังจะตัดอาหารทาน แต่มีอาการพะอืดพะอมเพราะได้กลิ่นอาหารประกอบกับเวียนหัว เธอรีบลุกพรวดไปอ้วกที่ห้องน้ำทันที มาวินลุกตามไป
       “เนตร...ไหวไหมครับ”
       งามเนตรอ้วกแล้วดีขึ้นเดินกลับมา มาวินประคองมานั่งที่โซฟาใกล้ๆก่อน
       “นั่งพักก่อนดีกว่านะครับ ท่าทางคุณจะแพ้มากนะครับ”
       “คงเป็นเพราะฉันนั่งรถกลับมาจากโรงพยาบาล เลยยังเวียนหัวอยู่มั๊งคะ อีกสักพักก็คงดีขึ้น”
       มาวินมองงามเนตรอย่างเป็นห่วง
       “จนขนาดนี้แล้ว คุณยังคิดจะไปหย่าอยู่อีกเหรอเนตร”
       “มันคงเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับทุกคนที่ฉันพอจะทำได้”
       “เพื่ออะไรครับ ทั้งๆที่คุณก็ท้องเหมือนกันนะ”
       “เพื่อมะเฟืองจะได้มีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม”
       “แล้วตัวคุณล่ะเนตร”
       “ส่วนฉัน” งามเนตรเอามือลูบที่ท้องเบาๆ อย่างปลอบใจตัวเอง “ก็จะอยู่กับลูกที่เป็นเหมือนตัวแทนของคุณภพ”
       มาวินมองเนตรอย่างสงสาร ที่ต้องเป็นฝ่ายยอมเจ็บแบบนี้ มาวินจับมืองามเนตรบอกสิ่งที่คิดอยู่ในใจ
       “ผมจะดูแลคุณกับลูกเอง ให้โอกาสผมได้ไหมเนตร ผมรักคุณนะเนตร”
       “ฉันรักคุณภพมากเกินกว่าที่จะรักใครได้อีกแล้วล่ะค่ะ อย่าเสียเวลากับฉันเลยค่ะ”
       “ผมยอมเสียเวลาสำหรับคุณนะเนตร ถ้าคุณอยากจะช่วยน้องสาวของคุณให้สมหวัง คุณคงต้องทำให้คุณภพหมดหวังในตัวคุณก่อน เขาถึงจะยอมไปจากคุณ”
       งามเนตรอึ้งๆ เพราะถึงทางแยกที่ต้องตัดสินใจแล้ว
       
       มะเฟืองกลับมาเจอกันตาที่กำลังคุยกับเอกภพ
       “คุณภพคะ มะเฟืองกลับมาแล้วค่ะ”
       มะเฟืองรีบเข้ามานั่งข้างเอกภพ แล้วคล้องแขนเอกภพไว้แสดงความเป็นเจ้าของแขวะกันตา
       “คุณนี่แปลกจังเลยนะคะ ชอบแอบมาหาผัวคนอื่นตอนที่เมียไม่อยู่บ้าน”
       กันตายิ้มยั่วๆ
       “ไม่แปลกหรอกค่ะ คุณเองก็ชอบทำอยู่บ่อยๆไม่ใช่เหรอคะ”
       มะเฟืองปรี๊ดลุกขึ้นไม่พอใจ
       “นี่แกด่าฉันเหรอ”
       กันตายิ้มขำๆ
       
       “ฉันไม่ได้พูดอะไรที่มันหยาบคายเลยนะคะ คุณภพก็ได้ยิน”

น้องเมีย ตอนที่ 23 - 24
        “คุณภพ...ดูสิคะนังนี่...เอ่อ...เขาหาเรื่องมะเฟืองก่อน มะเฟืองไม่ยอมนะคะ”
       
       มะเฟืองยืนเต้นเร่าๆไม่ยอมๆ เอกภพไม่อยากรับรู้ กันตายิ้มขำๆสังเกตที่ท้องมะเฟืองแล้วพูดขึ้นมา
       “คุณมะเฟืองนี่แข็งแรงจังเลยนะคะ ดูไม่เหมือนคนท้องสักนิดเดียว ปกติฉันเห็นคนท้องมักจะไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง จะเวียนหัวแล้วที่สำคัญก็จะอ้วกบ่อยๆด้วย คุณมะเฟืองท้องจริงๆเหรอคะ”
       มะเฟืองร้อนตัว รีบทำท่าทางอ่อนลง ทำทีว่าคลื่นไส้จะอ้วก
       “เอ่อ...มะเฟืองขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ”
       มะเฟืองรีบออกไป กันตามองตามยิ้มขำๆหมั่นไส้
       “ต้องขอโทษคุณภพด้วยนะคะ ที่พูดจาแรงๆกับภรรยาของคุณ”
       “ภรรยาของผมคือเนตรคนเดียวเท่านั้นครับ”
       “ถ้าเปลี่ยนจากมะเฟืองท้องเป็นคุณเนตรท้อง คุณภพจะดีใจไหม”
       “ผมรักเนตรมาก ถ้าผมมีลูกกับคนที่ผมรักมันคงจะดีกว่านี้”
       เอกภพพูดถึงงามเนตรด้วยแววตาแห่งรัก กันตารู้สึกอึ้งๆไป
       
       วิภาเดินวนไปวนมาอยู่ในห้อง มะเฟืองถือกระเป๋าของฉลามเดนหงุดหงิดเข้ามาในห้อง วิภารีบเข้าไปหาทันที
       “แกเจอนังหน้าขาวนั่นแล้วใช่ไหม”
       “เจอแล้วก็ด่ากับมันมาแล้วด้วย อีนังนี่มันมาคอยจ้องจับผิดฉันหาว่าฉันดูไม่เหมือนคนท้อง คนท้องมันต้องอ้วกตลอดเวลาหรือไงแม่”
       “ก็แล้วแต่บางคน แต่เอ็งก็แกล้งโอ้กอ้ากเวลามีคนอยู่ก็แล้วกัน มันจะได้ไม่มีใครสงสัย”
       “โอย...น่ารำคาญที่สุดเลย เมื่อไหร่มันจะท้องๆไปสักทีนะจะได้ไม่ต้องมาแกล้งทำแบบนี้”
       วิภาเดินเข้ามาใกล้มะเฟืองยิ้มๆ
       “ง่ายนิดเดียว แกก็นอนกับผัวนังเนตรให้ได้สิ...นี่แกพอจะมีเงินให้ฉันหรือยัง”
       “เอาอีกแร๊ะ วกกลับมาเรื่องเงินอีกแร๊ะ แม่ไม่เคยจะช่วยอะไรฉันเลยนะ ดีแต่คอยไถเงินใช้หนี้กับไปบ่อนทุกวันๆ”
       วิภาอารมณ์เสีย
       “อย่าด่าได้ไหม ฉันเองก็ไม่อยากทำให้แกเดือดร้อนหรอกนะ ถ้ามีที่ไปฉันจะไม่รบกวนแกเลยนังมะเฟือง”
       “แม่ก็พูดแบบนี้ทุกที”
       วิภาตีหน้าเศร้า
       “คราวก่อนฉันยังช่วยแกเรื่องท้องเลย เสี่ยงแค่ไหนฉันก็ทำให้แกได้ แค่ขอเงินแค่นี้แกจะใจจืดใจดำไม่ช่วยฉันเลยเหรอ”
       มะเฟืองมองวิภาที่ทำหน้าสลดก็ใจอ่อน
       “อ่ะ...อ่ะ...ไม่ต้องตีหน้าเศร้าหรอกแม่ ช่วยก็ช่วยแต่ขอเวลาแป๊ปนะแม่ พรุ่งนี้เช้าฉันนัดนังเนตรไปเซ็นใบหย่าที่อำเภอ ถ้าผ่านพรุ่งนี้ไปได้ฉันจะหาเงินก้อนโตให้แม่ใช้หนี้ให้หมดเลย”
       วิภาหันมามองมะเฟืองดีใจ
       “พรุ่งนี้ก็ยังทัน...”
       มะเฟืองนึกขึ้นได้
       “ตายล่ะฉันลืมเลยไปว่าต้องเอาของไปให้เขาน่ะ”
       “ของอะไรล่ะ ฉันเอาไปให้ก็ได้นะ ฉันจะไปหาเพื่อนด้วย ไหนล่ะ” วิภามองกระเป๋าข้างๆมะเฟือง “ของนี่เหรอ ฉันเอาไปให้เองก็ได้”
       “ต้องส่งให้ถึงมือนะแม่”
       “รู้น่า เอาค่ารถมาเดี๋ยวจัดการให้”
       “ค่ารถนะไม่ใช่เอาไปเล่นไพ่หมดล่ะ”
       วิภาคว้าเงินมะเฟืองเฟืองแล้วถือกระเป๋าเดินออกไป
       
       เอกภพเดินมาตามทางจะเข้าห้อง มะเฟืองเข้ามาขวางไว้
       “มีธุระอะไรเหรอ”
       “ต้องมีธุระเท่านั้นเหรอคะ มะเฟืองถึงจะคุยกับคุณได้”
       เอกภพไม่สนใจที่มะเฟืองเหน็บ
       “ถ้าคุณไม่มีอะไรผมก็ขอตัวแล้วกัน”
       เอกภพจะเดินไปมะเฟืองดักไว้
       “เดี๋ยวสิคะ...มะเฟืองจะมาบอกคุณว่าพี่เนตรต้องการเซ็นใบหย่าในวันพรุ่งนี้ เพราะต้องการเริ่มชีวิตใหม่กับคุณมาวิน”
       เอกภพไม่เชื่อ
       “ไม่จริง”
       มะเฟืองยื่นโทรศัพท์ให้เอกภพดูข้อความในเมสเสจ
       “งั้นก็อ่านเอาเองแล้วกันนะคะว่าจริงหรือเปล่า”
       เอกภพอ่านข้อความในแมสเสจ
       ‘เจอกันพรุ่งนี้ที่อำเภอ’
       เอกภพอึ้งไป มะเฟืองสะใจ
       “พี่เนตรคงอยากจบกับคุณเร็วๆ เพื่อที่จะได้ไปกับคนใหม่ได้อย่างสะดวกใจ มั๊งคะ”
       เอกภพใจหายวาบไปอย่างไม่รู้ตัว
       
       เอกภพเดินเข้ามาในห้อง มองภายในห้องอ้างว้างดูเงียบเหงา นึกถึงช่วงเวลาดีๆที่เขาเคยอยู่กับงามเนตร แล้วหันไปหยิบรูปภาพแต่งงานที่หัวเตียงขึ้นมาดู
       “เราต้องจบกันจริงๆใช่ไหมเนตร...”
       เอกภพกอดรูปภาพไว้แนบอก ล้มตัวลงนอนบนเตียงน้ำตาไหลเสียใจและเสียดายที่ไม่สามารถรั้งงามเนตรไว้ได้
       
       งามเนตรนั่งมองมือถือที่ยังมีข้อความที่เพิ่งส่งไป
       ‘ฝากบอกคุณภพพรุ่งนี้เช้าเจอกันที่หน้าอำเภอ’
       เธอน้ำตาคลอ เมื่อคิดถึงช่วงเวลาดีๆที่ได้อยู่ร่วมกันมาเช่นกัน
       “ฉัน...ขอโทษ...”
       งามเนตรเจ็บช้ำกับสิ่งที่ตัดสินใจลงไปเป็นอย่างมาก
       
       ค่ำคืนนั้น...วิภานั่งรอคนที่จะมาเอากระเป๋า อยู่เพิกพักริมถนนอยู่นานมาก
       “เมื่อไหร่จะมาสักทีวะ ป่านนี้ขาไพ่วายหมดแล้ว ไม่มาสักทีเดี๋ยวแม่ก็วางทิ้งซะหรอก”
       วิภาบ่น มีชายฉกรรจ์เดินมามองๆ
       “มองหน้าแบบนี้มาเอากระเป๋าใช่ไหม”
       “...ใช่...”
       “ใช่ก็ดีแล้ว เอาไปเลย กว่าจะมาได้ฉันนั่งรอจนยุงจะหามอยู่แล้ว เอ้า...เอาไป”
       ทันใดนั้นตำรวจก็กรูกันเข้ามาหา
       “หยุดนะนี่เจ้าหน้าตำรวจ”
       ชายฉกรรจ์หันไปเห็นปล่อยมือจากกระเป๋าแล้วรีบเผ่นหนีมีตำรวจวิ่งไล่ตามไป ขณะที่วิภายืนมองงงๆด้วยความตกใจ ตำรวจอีกสองคนก็ตรงเข้ามา จับวิภาใส่กุญแจมือ
       “มาจับฉันทำไมเนี่ย...ปล่อยนะ”
       ตำรวจอีกคนยึดของกลางที่เป็นกระเป๋าไว้ เปิดออกดูเห็นว่าข้างในเป็นยาบ้ามัดใหญ่
       “หมวดครับ...ยาบ้าอัดมาแน่นกระเป๋าเชียวครับ”
       วิภาช็อคด้วยความตกใจ
       “..ไม่จริง...ไม่จริ๊งงงงง”
       
       ฉลามมารอรับเงิน ขณะที่เดินเลี้ยวผ่านมุมตึก ฉลามถูกไม้หน้าสามฟาดเข้าอย่างจังที่ด้านหลังจนเซล้มไปที่พื้น เมื่อหันมามองเห็นเป็นพวกนักเลงแกงค์ค้ายา
       “เฮ้ยอะไรวะ”
       นักเลงทั้งสองคนเข้ามารุมอัดฉลามจนหมอบอยู่ที่มุมตึก
       “มึงกล้าหักหลังพวกกูเหรอ”
       “หักหลังอะไร กูไม่รู้เรื่อง”
       “มึงไม่รู้ได้ไง มึงนัดส่งยาให้กูแต่มึงเอาตำรวจมาซุ่มจับกูมันหมายความว่าไง ที่สำคัญมึงยังกล้าเอาชื่อเสี่ยมาปล่อยของทั้งที่มึงขโมยของของเสี่ยมา แบบนี้มึงมีแต่ตายกับตายเท่านั้นแหละ กูจะช่วยสงเคราะห์ให้มึงเองแล้วกัน”
       นักเลงอีกคนเล็งปืนมา ฉลามพุ่งเข้าใส่หันปากกระบอกปืนไปทางนักเลงที่ยืนอยู่ เสียงปืนดังขึ้น เปรี้ยง!!!
       นักเลงร่วงลงพื้น ฉลามจับมือคนที่ถือปืนไว้แล้วดึงมากระแทกกับเข้าเพื่อให้ปืนที่ถืออยู่ร่วงลงพื้น ฉลามต่อยนักเลงเซไปอาศัยความเร็วคว้าปืนที่พื้นขึ้นมาจ่อ นักเลงที่พลาดท่าอยู่ที่พื้นจะหยิบปืนอีกกระบอกข้างหลังแต่ไม่ทัน ฉลามเหนี่ยวไกยิงทันที
       “มึงหักหลังเสี่ย...มึงไม่รอดแน่”
       ฉลามยิงใส่อีกนัด นักเลงฟุบลงไป
       “อีมะเฟืองกูไม่น่าไว้ใจมึงเลย...อีทรยศ..กูจะพลิกแผ่นดินตามหามึงเจอ มึงตาย...”
       ฉลามโกรธแค้นที่แผนพังหมดสิ้นทุกอย่าง
       
       เช้าวันใหม่ เอกภพมาถึงหน้าที่ว่าการอำเภอ มะเฟืองเดินตามมา พลางบ่น
       “แม่นะแม่อยู่ๆก็มาหายไปวันนี้ จะให้เซ็นเป็นพยานสักหน่อยไปไหนก็ไม่รู้”
       เอกภพหยุดอยู่ด้านหน้า มะเฟืองรีบเข้ามาควงแขนเอกภพเมื่อเห็นงามเนตรเดินมา มะเฟืองมองเหยียดๆ เอกภพแกะมือมะเฟืองที่ควงอยู่ออกจะเดินไปหา แต่ต้องชะงักไปเมื่อเห็นมาวินเดินตามมา
       “สวัสดีครับคุณภพคุณ มะเฟือง”
       มะเฟืองแอบกัด
       “โธ่พี่เนตรอุตส่าห์ทำปกปิดที่อยู่ไม่บอกใครๆ ไอ้เราก็คิดว่าไปตกระกำลำบากอยู่ที่ไหนที่แท้ก็แอบไปพึ่งเจ้านายเก่านี่เอง วัวเคยค้าม้าเคยขี่ก็แบบนี้แหละนะ”
       งามเนตรเสียใจที่มะเฟืองพูดแบบนี้ เอกภพฟังแล้วช้ำใจ มาวินฟังแล้วกลัวทุกคนจะเข้าใจผิด
       “มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะครับ คุณมะเฟือง คุณเอกภพ”
       “ไม่เป็นไรคะคุณมาวิน” งามเนตรปราม
       เอกภพรีบพูดตัดบทอย่างช้ำใจ
       “ไปกันรึยังครับ”
       “ใช่คะ รีบๆไปจัดการเซ็นให้เรียบร้อยเถอะค่ะ มะเฟืองเวียนหัว อยากจะอ้วกตลอดเวลาเลย”
       มะเฟืองแกล้งทำเป็นคลื่นไส้
       
       ตอนที่ 24
       งามเนตรกับเอกภพนั่งลงที่เก้าอี้ ตรงหน้าเจ้าหน้าที่
       “อ่านทำความเข้าใจก่อนนะครับ แล้วเซ็นตรงช่องด้านล่างนี่”
       เจ้าหน้าที่ยื่นให้ทั้งสองคนรับมา ต่างคนต่างลังเล งามเนตรมองดูใบหย่าน้ำตาคลอ เอกภพก็เช่นเดียวกัน เจ้าหน้าที่มองดูทั้งสองคนที่ลังเลอยู่
       “มีหลายคู่ที่มาถึงที่นี่แล้วเปลี่ยนใจไม่หย่า คนสองคน ผ่านวันที่ดีและร้ายมาด้วยกัน มันย่อมมีความรัก ความผูกพันกันเป็นธรรมดา คิดทบทวนดีๆนะครับ”
       มะเฟืองตาขวางใส่เจ้าหน้าที่
       “คนเขาตัดสินใจแล้วจะมาพูดให้เขวทำไมเนี่ย”
       เอกภพทำใจไม่ได้วางปากกาลง
       “ผมไม่พร้อม”
       แล้วเอกภพก็เดินออกไป มาวินกับงามเนตรรีบตามไป มะเฟืองอารมณ์เสียหันมาลงที่เจ้าหน้าที่ ผลักเอกสารที่กองอยู่ใส่
       “โธ่เว้ย....ถ้าอยากจะเทศน์นักไปบวชเป็นพระเลยไป...”
       มะเฟืองโมโหรีบตามไปอีกคน
       
       เอกภพเดินออกไปเกือบถึงรถที่จอด มาวินเดินตามเอกภพไป มะเฟืองรีบเรียกงามเนตรที่อยู่รั้งท้าย
       “เดี๋ยว ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”
       งามเนตรหยุด มะเฟืองเดินมาหยุดข้างๆ
       “แกอย่าคิดว่าฉันจะยอมให้แกมาบีบน้ำตา เพื่อทำให้คุณภพเลือกแกนะ”
       “พี่ไม่เคยคิดจะทำแบบนั้นเลยนะมะเฟือง”
       “รึว่าแกเกิดเสียดายผัวขึ้นมาก็เลยจะทำมารยาใส่ให้คุณภพเห็นใจใช่ไหม”
       งามเนตรพูดทั้งน้ำตา
       “ที่พี่มาวันนี้ก็เพื่อจบทุกอย่างจริงๆ”
       “จบเหรอ แล้วตอนนี้มันจบไหม เห็นไหมคุณภพเขาไม่ยอมเซ็นและออกไป แล้วฉันล่ะ ฉันจะอยู่ยังไงแกอย่าลืมนะ ฉันมีลูกกับคุณเอกภพแกอาจเป็นเมียก็จริงแต่แกไม่ได้มีโซ่คล้องใจเหมือนฉันลูกฉันที่เกิดมาคงรับไม่ได้หรอกว่าแม่มันเป็นน้องเมีย ถ้าพี่จะช่วยฉัน พี่ก็ช่วยพูดอะไรก็ได้ให้เขาตัดใจจากพี่สักทีพี่ทำได้ไหมล่ะ...พ่อไม่น่าไว้ใจคนอย่างแกให้ดูแลฉันเลย สุดท้ายแกก็ไม่ได้ทำตามที่พ่อบอกเลยสักนิดอีพี่ใจดำอีคนเห็นแก่ตัว...ฉันเกลียดแก”
       มะเฟืองตบหน้างามเนตร
       “มะเฟือง...พี่ไม่เคยผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อ....พี่...”
       มะเฟืองหันมามองหน้างามเนตร ระหว่างนั้นเธอเห็นฉลามยกปืนเล็งมาที่มะเฟือง
       “มะเฟืองระวัง...”
       งามเนตรเข้าไปกอดมะเฟืองเสียงปืนดังขึ้น งามเนตรหันด้านตัวเองรับกระสุนแทน มะเฟืองกอดร่างที่ร่วงลง
       “พี่รักเธอนะมะเฟือง...”
       
       มะเฟืองช็อคอยู่ภายใต้อ้อมกอดของพี่สาวที่แสนอบอุ่น....

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
น้องเมีย ตอนที่ 25 อวสาน (ต่อ)
น้องเมีย ตอนที่ 23 - 24
น้องเมีย ตอนที่ 21 - 22
น้องเมีย ตอนที่ 19 - 20
น้องเมีย ตอนที่ 17 - 18
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
72 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
28 %
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงสลับตอนอีก เอาตอนเก่ามาลงทำไมอ้ะ มั่ว แล้ววววววววว
surrender1101@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มั่วไปกันใหญ่แร้วววค่ะ
ตรวจสอบด้วย !!
nokflying@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนอวสาน แสดงว่านี่ลงหมดแล้วอะดิ เพราะหน้า4แล้ว พระเอกกับนางเอกยังไม่กลับมาอยู่ด้วยกันเลยอะ จบได้ไง
จบไม่สวย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอรอมาทั้งวันละไม่เห็นลงต่อใจร้อนนิอยากอ่านตอนต่อไปไวๆ@_@
beechamchan@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014