หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 10 กุมภาพันธ์ 2556 16:44 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 9
        เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 9
       
       รถภูมินทร์เคลื่อนเข้ามาจอดที่โกดังเสี่ยไพบูลย์ คะนึงนิจนอนขดตัวอยู่ท้ายรถได้ยินเสียงปิดประตูรถ คะนึงนิจค่อยๆ แง้มกระโปรงท้ายรถขึ้น มองออกไป เห็นยามพาภูมินทร์และคมเดินเข้าโกดังไป คะนึงนิจรีบเปิดกระโปรงรถ ปิดคืน แล้วจะตามออกไป แต่เห็นยามอีกคนกำลังเดินเข้ามา คะนึงนิจรีบหลบข้างรถยามเดินผ่านไป คะนึงนิจโล่งอกที่หลบทัน
       กล้าถูกคมเอาน้ำสาด กล้าฟื้นขึ้นเห็นภูมินทร์กับคมยืนอยู่เบื้องหน้า ภูมินทร์ยิ้มเยาะสภาพกล้า
       
       “มันช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริงๆ นะ ไอ้เสือกล้า”
       “ไอ้ภูมินทร์ ไอ้ขี้ขลาด ไอ้หมาลอบกัด”
       ภูมินทร์ยิ้ม อารมณ์ดี
       “อดทนไว้ก่อนนะ อย่าเพิ่งตาย เพราะฉันกำลังจะมีงานมงคลให้แกร่วมยินดี”
       กล้าได้ยินก็สังหรณ์ใจ
       “หมายความว่ายังไง”
       ภูมินทร์ขยับเข้าใกล้กล้า จ้องนิ่ง
       “ก็งานมงคลสมรส ระหว่างฉันกับราชาวดีน่ะสิวะ” กล้าอึ้ง ภูมินทร์เห็นก็สะใจ “ฮ่าๆๆ”
       “แกโกหก ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ เป็นไปไม่ได้ วดีไม่ได้รักแก แกบังคับวดี”
       “ฉันไม่ได้บังคับ ไม่ได้ใช้เวทมนต์คาถาอะไรทั้งสิ้น วดีรักฉัน”
       “วดีไม่มีวันรักคนเลวอย่างแก แกต้องเล่นแผนสกปรก” ภูมินทร์เตะกล้า
       “คนที่วดีเลือกคือฉัน วดีต้องเป็นเมียของฉัน แกจำเอาไว้ ไปไอ้คม ฉันอยากเห็นหน้าราชาวดีเต็มทีแล้ว”
       ภูมินทร์เดินออกไป คมเข้าไปหากล้า
       “น่าเวทนาจริงๆ กล้า ไพรีพ่าย เสียแรงเป็นถึงลูกนายตำรวจจอมขมังเวทย์ ถามจริงพ่อแกไม่เคยสอนคาถาเอาตัวรอดให้ซักบทเหรอวะ ฮะๆๆๆ”
       คมออกไป คะนึงนิจแอบอยู่หลังลังไม้ อึ้งกับสิ่งที่เห็นและได้ยินทุกอย่าง
       
       ที่ตำหนักอาจารย์ยอด อาจารย์ยอดรู้เรื่องเสือดำถึงกับเครียด
       “ไอ้ดำยังไม่ตาย”
       “ใช่ครับ สายของเราในกรมบอกว่าไอ้หาญเข้ามาขวางซะก่อน เราจะทำยังไงดีอาจารย์ ขืนปล่อยมันไว้
       ซักวันความต้องแตกแน่ๆ”
       เสี่ยไพบูลย์บอก อาจารย์ยอดยิ่งเครียด
       “เอ็งไม่ต้องห่วง ข้าจะให้ไอ้ทับไปจัดการซ้ำอีกครั้ง ดูซิว่าไอ้หาญมันจะช่วยไอ้เสือดำได้ทุกครั้งรึเปล่า” อาจารย์ยอดหลับตา นั่งบริกรรมคาถา “ จิ เจรฺนิ จิตตัง เจตะสิกัง รูปัง นิพพานนัง นะมะพะทะ ปัฐวีระธาตุ ทีฆังวา ภะ กะสะจะ ชีวัง อฺตเตหิ อาคัจฉามิ”
       เสือไพบูลย์เหลือบมองรอบๆ กลัวๆ แต่เสือทับกลับไม่ปรากฏตัว
       “มะ มันมารึยังอาจารย์”
       อาจารย์ยอดโมโหที่เสือทับไม่มาตามคำสั่ง
       “ไอ้ทับ ไอ้ผีเลี้ยงไม่เชื่อง”
       อาจารย์ยอดโมโหมาก
       
       วิญญาณเสือทับ ปรากฎตัวขึ้นตรงหน้ากล้า
       “แก”
       “ข้าอยากรู้นักว่าถ้าเอ็งตายด้วยน้ำมือข้า ไอ้หาญมันจะรู้สึกยังไง ฮ่าๆๆ”
       เสือทับเข้าบีบคอกล้า
       คะนึงนิจเห็น ตกใจ งง เพราะไม่เห็นวิญญาณเสือทับเห็นแต่กล้าทุรนทุราย
       “พี่กล้า”
       คะนึงนิจจะออกไปช่วยกล้า แต่ชะงัก เพราะเห็นยามสองคน วิ่งเข้าไปที่กล้ากับเสือทับ ยามสองคนงงเพราะไม่เห็นเสือทับ เข้ามาดูใกล้ๆ
       “เป็นอะไรวะ”
       เสือทับโผล่มุมหนึ่ง หันขวับ เห็นปืนในมือยามจึงเข้าสิงยามทันที ยามแววตาเหี้ยมจะยิงกล้า ยามอีกคนรีบจับมือไว้
       “ทำอะไรวะ จะบ้าเหรอ”
       ยามที่เสือทับเข้าสิง ยิงยามอีกคนตายตายทันที แล้วจะฆ่ากล้า คะนึงนิจซึ่งซ่อนอยู่อึ้งกับสิ่งที่เห็นรีบวิ่งไปที่ยาม ปัดแขนยามที่กำลังยิงกล้า
       “หยุด แกอย่าทำอะไรพี่กล้านะ” ยามหันไปมอง “ฉันเป็นน้องพี่ภู ฉันสั่งให้แกปล่อยพี่กล้า”
       “นิจ ไอ้นั่นมันถูกผีสิง”
       กล้าบอก ยามจะยิงคะนึงนิจ กล้าเตะปืนกระเด็น ยามพุ่งเข้าทำร้ายกล้าแล้วจับกล้าเหวี่ยงไปปะทะผนัง กระอักเลือด คะนึงนิจเข้าช่วย ยามหันไปเล่นงานคะนึงนิจแต่เกิดแสงจากสร้อยพระปะทะยามจนกระเด็นออก
       “นิจ มันถูกผีสิง”
       “ผีเหรอ”
       “นิจห้อยพระมารึเปล่า เอาออกมาจี้หน้าผากมัน”
       นิจกระชากพระมาจี้หน้าผากยาม เสือทับกระเด็นออกจากตัวยาม
       “ฝากไว้ก่อน ไอ้กล้า”

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 9
        เสือทับหายวับไป ยามงงๆ จะลุกขึ้นเล่นงานกล้า กล้าเตะเสยปลายคางลงไป
       
       “นิจ มาที่นี่ได้ยังไง”
       “นิจรู้เรื่องจากศรีแพร”
       “ศรีแพร”
       คะนึงนิจพยายามแก้เชือกที่มัดกล้า
       “ไว้นิดจะเล่าให้ฟัง พี่กล้าเป็นยังไงบ้าง”
       “เราต้องรีบไปจากที่นี่”
       ยามผงกหัวขึ้นอย่างมึนๆ
       
       กล้าจูงคะนึงนิจออกมาขึ้นมอเตอร์ไซด์ สมุนด้านนอกวิ่งมา กล้าสตาร์ทรถออกไป สมุนจะยิง ยามวิ่งออกมา
       “เฮ้ย อย่า เดี๋ยวถูกคุณนิจ” กล้าขับหนีไป “ตาม”
       ยามกับสมุนกระโดดขึ้นรถกระบะขับตามไป
       
       หาญนั่งพนมมือ เสือดำนอนอยู่ โดยมีธูป 16 ดอกปักอยู่ในกระถาง ควันธูปลอยเอื่อยๆ ขึ้น แผ่กระจายออก
       “หากเสือดำยังมีกุศลพอที่จะได้สำนึกบาป ขอบารมีของพ่อปู่บุญทาดลบันดาลให้ข้าได้มองเห็นอดีตที่ทำให้เสือดำสั่งสมแรงอาฆาตเอาไว้ด้วยเถิด”
       หาญเพ่งไปที่ควันธูป ทันใดที่ควันธูปก็ปรากฎภาพเป็นควันที่พุ่งขึ้นจากบ้านหลังมุงจากที่ถูกไฟไหม้เหลือแต่ซาก ภาพเลือนเข้าเหตุการณ์ในอดีต
       ชาวบ้านเดินนำ ดำที่เป็นพระรีบเดินตามเข้ามาพอเห็นสภาพบ้านก็ชะงัก
       “บ้านอาตมาไฟไหม้ได้ยังไง”
       “มีคนเห็นว่าพวกกำนันรุ่งมันมาเผา มันคงแค้นที่พ่อเดิมไม่ยอมยกอีแดงให้มัน พวกข้าจะเข้าไปดับไฟก็ไม่กล้า หลวงพี่ก็รู้ว่ากำนันมันใจดำอำมหิตนัก”
       “พ่อ แม่ น้องอาตมาตายในกองไฟหมดรึ”
       “จ้ะ”
       ดำกำมือแน่น
       “ไอ้กำนันรุ่ง”
       
       ประตูห้องกำลังรุ่งถูกถีบเข้ามา ดำซึ่งสึกแล้วใส่เสื้อ นุ่งเตี่ยวเข้ามาพร้อมดาบ สีหน้าโกรธแค้น กำนันรุ่งสะดุ้งเด้งจากที่นอน
       “ไอ้ดำ”
       “ใช่ ข้าเอง ข้าจะมาเอาหัวเอ็งไปเซ่น วิญญาณพ่อแม่ข้า”
       “ไอ้เดิม กับอีใจมันทำไฟไหม้บ้านเอง มันถึงต้องตายยกครัว ไม่เกี่ยวกับข้า เอ็งอย่าทำอะไรข้าเลย บาปจะติดตัวเอ็งนะไอ้ดำ”
       ดำลังเลนิดนึง แต่ปรากฎกำนันรุ่งหยิบดาบข้างที่นอนเงื้อฟัน ดำหลบแล้วฟันกำนันล้มลง แทงซ้ำ เลือดกระเซ็นเข้าหน้า
       “ไอ้คนใจคด”
       เหตุการณ์กลับสู่ปัจจุบัน ภาพเคลื่อนออกจากกลุ่มควันธูป หาญถอนใจ เสือดำได้สติ พยุงตัวขึ้นมองรอบๆ รู้ว่าอยู่ในโบสถ์ร้างก็แปลกใจ
       “นี่เอ็งพาข้ามาที่ใด”
       เสือดำมองเห็นพระพุทธรูป ชะงัก เมิน
       “ข้าเห็นอดีตของเอ็งแล้ว เอ็งกับข้าก็ไม่แตกต่างกัน ในชาตินี้ข้าก็ถูกข่มเหงจนต้องไปเป็นโจรเพราะความจำเป็น”
       “ไอ้หลวงณรงค์ เอ็งอย่าหมายเอาเรื่องของเอ็งมาเปรียบกับข้า เอ็งก็เหมือนกับไอ้กำนันรุ่งเป็นคนของทางการ แต่กลับกดขี่ชาวบ้าน คดโกงฉ้อฉล เยี่ยงโจร”
       “นั่นคงเป็นอดีตชาติที่ข้าไม่อาจล่วงรู้ เพราะไม่ได้เจริญวิปัสสนาจนผ่านญาณขั้นสูง แต่ข้าพูดถึงอดีตในชาตินี้ ข้าคือเสือหาญ เป็นโจรที่ทางการหมายหัว แต่ข้าสำนึกได้ยอมรับโทษในคุก เมื่อพ้นโทษก็ออกบวช จนกระทั่งหมดบุญบารมี ต้องสึกออกมาช่วยกล้า หลานข้า”
       “ข้าไม่เชื่อเอ็ง เอ็งมันกลับกลอก ข้าได้ยินพวกโปลิศมันเรียกเอ็งว่าไอ้สิงห์ ไม่ใช่เสือหาญ”
       “ข้าต้องโกหกว่าเป็นญาติกับเสือหาญ เพราะไม่มีใครเชื่อเรื่องพิธีย้อนอายุ แต่เอาเถอะข้าเป็นใครไม่สำคัญ แต่ข้าอยากให้เอ็งกลับตัวเสีย เลิกทำบาปซะ”
       “ถ้าข้าเป็นคนบาป พวกเอ็งก็ต้องตกนรกขุมลึกกว่าข้า”
       เสือดำเถียงไม่ออก เหลือบมององค์พระประธานในโบสถ์ร้าง หาญรู้สึกได้ว่าเสือดำสำนึก
       “เอ็งโกหกข้าได้ว่าไม่รู้สึกผิด แต่ต่อหน้าองค์พระปฏิมาเอ็งโกหกตัวเองไม่ได้หรอก เอ็งเคยอยู่ใต้ร่มกาสาวพักตร์ ย่อมรู้ดี กรรมที่ล่วงไปแล้วมิอาจล้างได้ แต่เหตุใดเอ็งยังคิดสร้างกรรมใหม่ไม่จบไม่สิ้น”
       เสือดำน้ำตาคลอ
       
       ด้านหน้าโบสถ์ร้างอิสุโรจะเห็นสุพจน์กับกระเต็นรออยู่ด้วยท่าทางกระวนกระวายใจ กระเต็นชะเง้อมองเข้าไปข้างใน หงุดหงิด จะเดินเข้าไปสุพจน์รีบขวาง
       “คุณเต็นจะทำอะไรครับ”
       “ฉันจะเข้าไปดูหน่อย ขึ้นชื่อว่าโจร พี่สิงห์อาจไม่ทัน เล่ห์เหลี่ยมมัน”
       “ไม่ได้นะครับ พี่สิงห์สั่งให้พวกเรารออยู่แต่ข้างนอกอีกอย่างไอ้ดำก็ไร้เขี้ยวเล็บแล้ว ทำอะไรพี่สิงห์ไม่ได้หรอกคุณเต็นอย่าเป็นกังวลเลย”
       กระเต็นคล้อยตาม แต่ยังคาใจ

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 9
        “วิธีนี้มันจะได้ผลเหรอ ในเมื่อไอ้ดำยอมตายเพื่อขุนโชติได้มันจะกลับใจจะมาเป็นพวกเราได้ยังไง”
       “ไม่แน่หรอกครับ อย่าลืมสิว่าพี่สิงห์ก็มีบุญคุณช่วยชีวิตไอ้ดำไว้เหมือนกัน”
       สุพจน์ยังมีความหวัง กระเต็นลุ้นหนัก
       
       “เอ็งอย่าหมายเอาคำพระมากล่อมข้า”
       เสือดำบอก หาญสบตาเสือดำ
       “เอ็งจำเด็กผู้หญิงคนที่ไอ้ไทข่มขืนได้รึไม่” เสือดำยังจำภาพติดตา “ตอนนี้เด็กคนนั้นตายแล้ว เค้าเสียสติจนกระโดดตึกฆ่าตัวตาย เพราะความโสมมที่พวกเอ็งยัดเยียดให้” เสือดำช็อก
       “เอ็งอย่ามาปดข้า”
       “ข้าไม่ได้โกหกเอ็ง เพราะความแค้นบังตาพวกเอ็งจนทำให้ถูกพ่อเลี้ยงภูมินทร์มันหลอกใช้ หลอกให้ปล้น
       หลอกให้ฆ่า แม้แต่ชำเราเด็กผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้”
       เสือดำสับสน รู้สึกผิด แต่ยังปฏิเสธ
       “ก็เพราะเอ็ง เอ็งทำกับพวกข้าก่อน” หาญตัดสินใจ
       “งั้นถ้าข้าตาย พวกเอ็งจะรามือเพียงเท่านี้มั้ย” หาญยื่นมีดหมอของกระเต็นให้เสือดำ “เอามีดเล่มนี้แทงข้า ทุกอย่างจะได้จบสิ้น ข้าอโหสิกรรมให้ข้าขอเรื่องเดียว ปล่อยกล้าไปซะ และพวกเอ็งอย่าได้ก่อเวรกับคนอื่นที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อีก”
       เสือดำนิ่งคิด ยังไม่ปักใจเชื่อ
       “เอ็งมีวิชาคงกระพัน อย่าคิดว่าข้าจะหลงอุบายตื้นๆ”
       “มีดเล่มนี้เป็นมีดหมอลงอาคม” หาญเอามีดยัดใส่มือเสือดำ แล้วดึงมาจ่อที่ตัวเอง “ถ้าเอ็งไม่เชื่อคำข้า ก็พิสูจน์ดูได้”
       “เอ็งท้าทายข้าเองนะ ไอ้หลวงณรงค์”
       เสือดำไม่เชื่อแทงมีดหมอเต็มแรง มีดปักเข้าไปที่หาญจนมิดด้าม เลือดไหลอาบ หาญทรุด เสือดำตกใจ
       
       เสือดำที่เดินออกมา กระเต็นกับสุพจน์หันไปมองแล้วตกใจเมื่อเห็นมือเสือดำมีมีดหมอที่เปื้อนเลือด
       “เกิดอะไรขึ้น แก”
       สุพจน์ชักปืนเล็งไปที่เสือดำ กระเต็นจะเข้าไปเอาเรื่อง
       “หยุดนะกระเต็น”
       หาญโซเซออกมาจากข้างใน กุมแผลไว้มือยังมีเลือดแต่ ปากแผลเลือดหยุดแล้ว กระเต็นรีบเข้าไปประคอง
       “ห้ามทำไมกัน ฝีมือมันใช่มั้ย หนูบอกแล้วว่าไอ้ดำมันงูพิษ ไว้ใจไม่ได้”
       “ไม่ใช่ความผิดของไอ้ดำมันหรอก ข้าเป็นคนสั่งให้มันแทงข้าเอง”
       กระเต็นกับสุพจน์แปลกใจ
       “อะไรนะ”
       “ข้ามีเรื่องที่ติดค้างมันอยู่ ข้าต้องชดใช้”
       เสือดำรู้สึกถึงความจริงใจของหาญ
       “แทนที่พวกเอ็งจักมัวสงสัย ข้าว่ารีบทำแผลให้มันเสียก่อนที่มันจักตายดีกว่า”
       “ไม่เป็นไร ข้าใช้คาถาคัดเลือด ห้ามเลือดไว้แล้ว”
       เสือดำคืนมีดให้ สุพจน์รีบใส่กุญแจมือเสือดำ เสือดำหันมาสบตาหาญแล้วตัดสินใจ
       “ข้าจักบอกทุกเรื่องที่เอ็งอยากรู้”
       กระเต็นกับสุพจน์ดีใจ หาญยิ้มรับอย่างอ่อนแรงที่เสือดำคิดได้
       
       กล้ากับคะนึงนิจขับมอเตอร์ไซค์เข้ามาในซอยเปลี่ยว จู่ๆ กล้าก็อดรถ
       “จอดทำไม พี่กล้า”
       “น้ำมันกำลังจะหมด พี่ไม่อยากไปเติมในปั๊มมันเสี่ยง”
       รถของสมุนภูมินทร์แล่นตามมา
       “เฮ้ย อยู่นั่น” ยามเล็งปืนไปที่กล้า “หยุดนะ”
       กล้าฉุดคะนึงนิจวิ่งเข้าป่าหญ้าข้างทาง ยามกระโดดลงจากรถตามมากับสมุนอีกสอง
       
       กล้ากับคะนึงนิจวิ่งออกมาอีกด้านของถนน ผ่านช่องตลาดแคบๆ ชนกับชาวบ้านที่กำลังซื้อสินค้า
       “เฮ้ย อะไรกันวะ”
       ลูกน้องภูมินทร์วิ่งตามเข้ามา ชาวบ้านก้มเก็บของเลยขวางทาง ถูกผลักกระเด็น
       กล้าพาคะนึงนิจหนีหายเข้าไปในซอย ลูกน้องไล่ตามเข้าไป ชะงัก เพราะมีลังสินค้าและรถขนส่งจอดระเกะระกะ
       “มันหายไปไหนวะ เอ็งไปหาทางโน้น”
       ทั้งหมดกระจายกำลังกันตามหากล้ากับคะนึงนิจ
       ที่ท้ายกระบะรถคันหนึ่งมีหลังคาผ้าใบปิด กล้ากับคะนึงนิจซ่อนตัวอยู่ท้ายรถมีลังสินค้าบังไว้ ได้ยินเสียงคนข้างนอก คะนึงนิจตกใจเบียดเข้ามา กล้าดึงเข้ามากอดให้หายกลัว คะนึงนิจมองกล้า รู้สึกหวิวๆ ที่ชิดใกล้
       ยามเดินเข้ามาใกล้ท้ายกระบะ สงสัย ชักปืน ค่อยๆ เอื้อมมือเปิดผ้าใบที่ปิดท้ายไว้
       “จะทำอะไร ขโมยเหรอ”
       ยามตกใจ รีบซ่อนปืน
       “เปล่า ฉันจำรถผิดคัน”
       ยามรีบออกไป
       กล้าแง้มผ้าใบดู โล่งอก หันมาสบตาคะนึงนิจเห็นหน้าแดงๆ เขินๆ ก็รู้สึกตัวรีบปล่อยมือที่กอดคะนึงนิจไว้
       “พี่ขอโทษนะ”
       “ก็ ไม่เห็นมีอะไรซะหน่อยนี่”
       กล้ายิ้มๆ ทันใดรถกระบะก็สตาร์ทแล้วเคลื่อนที่
       รถกระบะปิดท้ายมิดชิด แล่นผ่านยามกับพรรคพวกไป
       “หายไปไหนวะ นายเอาตายแน่”

เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 9
        ที่ตำหนักอาจารย์ยอด เปลวไฟลุกพรึ่บขึ้นในกระถางเหล็ก อาจารย์ยอดนั่งบริกรรมคาถาดังก้องอยู่ มีหัวกะโหลกของเสือทับวางอยู่บนพานหน้ากระถางไฟ จะเห็นว่ารูตะปูสีดำตอกตรึงอยู่ตรงกะโหลกหน้าผากยังว่างอยู่
       เสียงสวดคาถาดังก้อง
       “จิ เจรฺนิ จิตตัง เจตะสิกัง รูปัง นิพพานนัง นะมะพะทะ ปัฐวีระธาตุ ทีฆังวา ภะ กะสะจะ ชีวัง อฺตเตหิ อาคัจฉามิ”
       วิญญาณของเสือทับปรากฏขึ้น มองเห็นกะโหลกของตนที่วางอยู่ เสือไพบูลย์สะดุ้งหวาดๆ เสือทับโมโห
       “เอ็งคิดจะทำอะไรข้า”
       “ไอ้ทับ ไอ้ผีร้าย เอ็งทำไมไม่อยู่รอรับคำสั่งข้า”
       “ข้าไม่ใช่ทาสรับใช้เอ็ง ข้าอยู่กับเอ็งเพราะต้องการแก้แค้นไอ้หาญกับลูกหลานของมัน”
       “นี่เอ็งไปก่อเรื่องอะไรมา อย่าบอกนะว่าเอ็งไปฆ่าไอ้กล้า”
       “ถ้าน้องสาวไอ้พ่อเลี้ยงไม่มาขัดขวาง ไอ้กล้าก็ได้เป็นผีเหมือนข้าแล้ว”
       “มะ มะหมายความว่าไง น้องสาวพ่อเลี้ยงไปที่โกดังเหรอเวรละซิ”
       “บัดซบ ไอ้ผีเนรคุณ ไม่มีข้า เอ็งก็ไม่ได้ออกมาจากมนต์สะกด ข้าจะสั่งสอนเอ็งให้หลาบจำเสียบ้าง” เสือทับ
       โมโห ไม่ยอม
       “ไม่มีทาง”
       เสือทับพุ่งเข้าทำร้ายอาจารย์ยอด อาจารย์ยอดจ้องตาถลึง ตวัดไม้ครูซัดเข้าไปเสือทับเจ็บ ผงะถอย “อ๊าก”
       เสี่ยไพบูลย์กลัว เหล็งจ้องมองดูอย่างตื่นเต้น อาจารย์ยอดหยิบสิ่งหนึ่งในย่ามออกมา หงายมือ และแบออก เผยให้เห็นว่าเป็นตะปูอาคมดอกสีดำที่เคยปักกะโหลกเสือทับ เสือทับเห็นก็ตกใจ
       “ไม่ เอ็งจะทำกับข้าแบบนี้ไม่ได้”
       อาจารย์ยอดว่าคาถาสะกดวิญญาณ
       “นานูปะติถานัง วุตตะโย อัคคะโต อุทาหะระอันใด อายังอัดสา รูปาพึกสะติ ฯ”
       คลื่นมนต์เคลื่อนปะทะไปที่ตะปู ทันใดตะปูสีดำก็พุ่งเคลื่อนไปที่กะโหลกของเสือทับและปักเข้าไปที่รูเดิม”
       ตรงหน้าผาก หน้าต่างห้องกระแทกเปิดออกอย่างแรง ลมพัดวูบเข้ามาไม่หยุด ไฟในกระถางโหมแรงขึ้นอย่างน่ากลัว ขณะที่เสียงสวดก็ดังก้องไม่หยุด เสี่ยไพบูลย์สะดุ้ง เลิ่กลั่ก เบียดเหล็ง เสือทับเจ็บปวดกุมหน้าผาก ร้องโหยหวน
       “อ๊าก”
       วิญญาณของเสือทับถูกดูดกลับเข้าไปอยู่ในกระโหลกของตนเอง
       “ปล่อย ปล่อยข้า”
       ตะปูค่อยๆ เคลื่อนฝังเข้าไปที่หน้าผาก เสือทับร้องโหยหวน ขณะที่ตะปูเคลื่อนชิดหน้าผากจนสุด วิญญาณเสือทับก็ถูกดูดกลับเข้าไปหมดพอดี
       “ข้าจะสะกดวิญญาณเอาไว้จนกว่าเอ็งจะสำนึก ไอ้ผีเลี้ยงไม่เชื่อง”
       อาจารย์ยอดมีสีหน้าเหี้ยมโหด
       พวกอาจารย์ยอดเปิดประตูออกมา เหล็งหน้าตื่น
       “เสี่ยครับ ตำรวจมา”
       รถตำรวจ 3 คันแล่นมาจอดหน้าตำหนัก อาจารย์ยอดกับเสี่ยไพบูลย์รีบออกมาดู เห็นหาญลงจากรถตำรวจ
       เสี่ยไพบูลย์ตื่นตระหนก อาจารย์ยอดจ้องหาญอย่างไม่กลัว
       
       ภูมินทร์เดินยิ้มแย้มเข้ามาที่บ้านราชาวดีถือกล่องอาหารมาด้วย
       “วดี พี่ซื้อขนมเจ้าอร่อยมาฝาก”
       ราชาวดีเดินออกมาหน้าไม่ดี
       “พี่ภูคะ ทางบ้านโทรมา บอกว่ามีตำรวจไปที่บ้านให้รีบกลับด่วน”
       
       ขณะนั้นตำรวจกระจายกันตรวจค้นบ้านภูมินทร์ทุกซอกทุกมุม กระเต็นเดินสำรวจกับสุพจน์เดินมาเห็นห้องใต้ดิน
       “มีห้องใต้ดินด้วยเหรอ”
       “ก็แค่ห้องเก็บของ” ลูกน้องภูมินทร์บอก แต่กระเต็นมั่นใจว่ากล้าต้องอยู่ในนั้น
       “แกขังกล้าไว้ในนี้แน่”
       กระเต็นจะไป สุพจน์รั้งไว้
       “ระวัง คุณตามผมดีกว่า”
       สุพจน์พร้อมปืนในมือเดินนำกระเต็นลงบันไดห้องใต้ดินอย่างระมัดระวังตัว ทางลงมืดสลัว ทันใดก็ต้องตกใจ เพราะเสียงหมาเห่ากรรโชกอย่างน่ากลัว สุพจน์ผงะจับไว้ ไฟเปิดจึงเห็นเป็นห้องขังที่ไร้ผู้คน มีแต่หมาดุๆ ที่พยายามจะออกมานอกกรง กระเต็นหันไปเจอภูมินทร์ยืนที่สวิทไฟ มองรอบๆ
       “แกเอากล้าไปไว้ที่ไหน”
       ภูมินทร์ยิ้มเยาะ
       “กล้าอะไรคุณนาย ที่นี่มีแต่หมา หมาดุๆ ที่ผมขังไว้ไม่ให้ออกไปกัดชาวบ้าน”
       “ไม่จริง ไอ้ดำมันสารภาพกับตำรวจหมดแล้ว ว่าแกเป็นคนบงการ”
       “บงการอะไร ผมไม่รู้เรื่อง”
       “ก็เรื่องที่แกให้พวกขุนโชติปล้นฆ่า แล้วโยนความผิดให้กล้าไง แกยังจับตัวกล้ามาขังไว้อีก ปล่อยลูกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ”
       “เชื่ออะไรกับคำโจร มันจะปรักปรำให้ร้ายใครก็ได้”
       “เหมือนที่แกปรักปรำลูกฉันใช่มั้ย”
       “คุณนาย ลองดูสิ นอกจากหมาตัวนี้แล้ว มีไอ้กล้าอยู่ตรงไหนมั้ย ไอ้กล้ามันเป็นโจร หน้าที่จับมันต้องเป็นตำรวจไม่ใช่ฉัน”
       “ยังจะเล่นลิ้นอีกเหรอ” กระเต็นคลั่ง เข้าไปทุบภูมินทร์ “แกเอาลูกฉันไปไว้ไหน เอาลูกฉันคืนมานะ”
       สุพจน์รีบห้ามกระเต็น ดึงออกมา
       “อย่าครับคุณเต็น”
       “พวกแกมันเหมือนหมาบ้าทั้งแม่ทั้งลูก...ผมจะแจ้งความกลับ ฐานทำร้ายร่างกายผม”
       “ดีครับ เพราะผมจะเชิญตัวพ่อเลี้ยงไปสอบปากคำอยู่แล้ว”
       ภูมินทร์อึ้ง สุพจน์พยักหน้าให้ลูกน้องประกบภูมินทร์แล้วผายมือ
       “ได้ สุจริตชนอย่างผลไม่กลัวอยู่แล้ว”
       ภูมินทร์เดินไปกับตำรวจ
       “ไอ้สารเลว มันต้องย้ายกล้าไปขังที่อื่นแน่”
       “เรายังไม่หมดหวัง บางทีพี่สิงห์อาจจะเจอตัวกล้าแล้วก็ได้”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 16
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 15
เสือสั่งฟ้า พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 14
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 10 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
10 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014