หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ลูกไม้หลากสี

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 มีนาคม 2556 08:35 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19
       ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19
       
       ทางฝ่ายสุทินเยาะเย้ย ถากถางสุตาภัญเรื่องชนกชนม์เป็นการใหญ่
       
       “ฉันไม่มีวันยอมรับขี้ยามาเป็นลูกเขย! ฉันเตือนพวกเธอแล้วอย่าไปยุ่งกับมัน เธอก็ไม่ฟังฉัน แล้วเป็นไง มันติดยา ต้องไปรับการบำบัด”
       “ใช่ค่ะ..ชนม์ติดยา ชนม์ไม่ดี แต่คนไม่ดีก็มีโอกาสแก้ตัวไม่ใช่เหรอคะ คนเราผิดพลาดกันได้ ตาก็ผิดพลาดที่ไม่เชื่อฟังคำเตือนคุณพ่อ”
       เสาวนิตย์ตัดสินใจเข้ามาพูดเสริมสุตาภัญ
       “ฉันก็ผิดพลาด ที่ดูแลลูกไม่ดี ไม่สามารถให้คำปรึกษาลูกได้ และความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ ฉันอ่อนแอเกินไป ไม่กล้าคัดค้านในเวลาที่ฉันไม่เห็นด้วยกับคุณ”
       สุทินโมโห ที่เสาวนิตย์กล้าพูดขัดตน หันมาต่อว่าและไล่ตะเพิดสุตาภัญ
       “ฉันก็ผิดพลาด ที่ปล่อยให้เธอพูดเพ้อเจ้อ หลอกด่าฉัน กลับไปได้แล้ว!”
       “คุณพ่อรับน้องกลับบ้านนะคะ” สุตาภัญขอร้อง
       “ไม่มีใครมาสั่งฉัน! ฉันคิดตัดสินใจเองได้”
       สุตาภัญจนหนทางจึงไหว้ลาพ่อและแม่ เสาวนิตย์จะเดินตามสุตาภัญไป สุทินสั่ง
       “เธอไม่ต้องไปส่ง”
       เสาวนิตย์ผิดหวังและไม่พอใจที่สุทินยังคงใจแข็งดื้อด้าน จึงเดินตามสุตาภัญออกไป สุทินฉุนจัด ที่เสาวนิตย์ขัดคำสั่ง
       
       สุตาภัญจะกลับ เดินออกไป เสาวนิตย์เข้ามาบอก
       “ตารอแม่ด้วย แม่จะไปเก็บเสื้อผ้า แม่จะไปอยู่กับลูก”
       “คุณแม่...”
       “ลูกคงลำบากมาก แม่จะไปช่วยดูแลลูกดูแลน้อง น้องท้องหลายเดือนแล้ว ต้องมีคนช่วยดูแล”
       สุตาภัญ ตื้นตัน ซาบซึ้งใจ “อย่าเลยค่ะแม่...แม่ไปแล้วใครจะดูแลคุณพ่อ”
       “ลูกไม่โกรธคุณพ่อ”
       “ตายอมรับที่ผ่านมาตาไม่พอใจ แต่พอตาได้ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ต้องดูแลน้อง ตาเข้าใจแล้วว่าคนที่ต้องรับผิดชอบชีวิตคนอื่นแบกภาระหนักแค่ไหน...ตาเข้าใจคุณพ่อค่ะ”
       เสาวนิตย์ดีใจที่สุตาภัญเข้าใจสุทิน
       “แม่เป็นห่วงลูก”
       “ตายังพอดูแลน้องได้ มีชนม์คอยช่วยอีกคน”
       “แม่จะอยู่ที่นี่ คอยช่วยพูดให้คุณพ่อใจอ่อน...รับลูกกลับบ้าน...เราจะได้มาอยู่พร้อมหน้ากัน”
       เสาวนิตย์กอดให้กำลังใจสุตาภัญ
       
       ชลนิภานอนลืมตาอยู่บนเตียง ธนกรถือถาดอาหารเดินเข้ามา
       ชลนิภาแปลกใจคุณยังไม่กลับไปอีก!
       “จะให้ผมไปไหน ที่นี่เป็นบ้านผม ทานอาหารเถอะ จะได้ทานยา”
       ชลนิภาอึ้ง งวยงง “คุณหายโกรธฉันแล้ว”
       “ผมจะโกรธคุณได้ไง เราไม่ใช่คนแปลกหน้า เราเป็นคู่ชีวิต เรามีสิทธิ์ที่คิดเห็นต่าง แต่เรายังรักกัน”
       ชลนิภาเต็มตื้นที่ธนกรยังรักตนอยู่
       “ชวนผมคุย...เดี๋ยวเลยเวลาทานยานะ”
       ธนกรตักอาหารป้อน ชลนิภามองหน้าด้วยความซึ้งใจ ตั้งใจทานอาหาร ธนกรตักอาหารให้อีก ชลนิภาซึ้งใจน้ำตาไหล
       “ขอบคุณมากนะคะที่ให้อภัยฉัน”
       ธนกรยิ้ม แล้วตักอาหารให้ แป๋วเข้ามาบอกชลนิภา
       “คุณผู้หญิงคะ มีแขกมาหาค่ะ”
       ธนกรและชลนิภาแปลกใจ
       “ผมไปดูเอง คุณทานอาหารเถอะ”
       ธนกรส่งอาหารให้ชลนิภาแล้วออกไป ชลนิภาสงสัยว่าใครมา
       
       ธนกรเดินลงมา เจอณวัตรนั่งรออยู่ตรงโถง
       “สวัสดีครับคุณณวัตร”
       “ผมมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับคุณชลนิภา”
       “ภรรยาผมป่วยนอนพักรักษาตัว มีอะไรคุยกับผมได้เลย”
       “ผมเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ชนกชนม์ ลูกชายคุณทำลูกสาวผมท้อง”
       ธนกรตกใจ หันไปมองชนิกานต์เป็นเชิงถาม
       “มีเรื่องเข้าใจผิดรึเปล่าครับ ผมไม่ได้เข้าข้างชนกชนม์ แต่ผมรู้จักนิสัยแกดี ชนกชนม์ไม่เคยทำพฤติกรรมเสียหาย” ธนกรว่า
       “คุณจะปัดความรับผิดชอบไม่ได้ ลูกสาวผมเป็นคนบอกเอง” ณวัตรฉุน พูดอย่างเอาเรื่อง
       ธนกรหันไปถามชนิกานต์
       “เป็นความจริงเหรอหนูนิกกี้?”
       ชนิกานต์กลัวณวัตร จำต้องโกหก “ค่ะ”
       “ผมคิดว่าควรให้ความเป็นธรรมกับชนกชนม์ ผมจะเรียกชนกชนม์มาคุยเรื่องนี้”
       ชนกชนม์เดินเข้ามาหาทุกคนพอดี
       “ผมขอรับผิดชอบนิกกี้เองครับ!”
       ทุกคนหันไปมองชนกชนม์ ชนิกานต์รู้สึกผิดที่ต้องให้ชนกชนม์รับบาป
       
       สองสาวอยู่ที่ห้องพัก สุตาภัญรู้ความจริงจากสุรัมภาก็ตกใจ
       “ภาคิดดีแล้วใช่ไหม”
       “ค่ะ...อย่างน้อยพี่นิกกี้มีคำตอบให้คุณพ่อได้”
       “แล้วภาล่ะ”
       “ช่างมันเถอะพี่ตา...ภาดูแลตัวเองได้ แล้วที่สำคัญ..ภามีพี่สาวที่รักภา ขอมีใครสักคนรักเราแค่คนเดียว ภาก็มีความสุขแล้ว”
       “พี่ขอให้ความดี ความเสียสละของภา ส่งผลดีให้ภาพบเจอสิ่งที่ดี นับจากนี้ต่อไป”
       
       สุตาภัญกอดสุรัมภา ซึ้งใจที่น้องสาวเข้มแข็งขึ้นมาก และยังรู้จักการเสียสละ

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19
       ขณะเดียวกันทั้ง 4 คน อยู่ในห้องโถง ณวัตรถามชนกชนม์
       
       “นายยอมรับก็ดีแล้ว...ฉันต้องการให้นายแต่งงานกับลูกสาวฉันให้เร็วที่สุด”
       “นิกกี้ยังเรียนอยู่นะคะ นิกกี้แต่งงานไม่ได้” ชนิกานต์ท้วง
       “ไม่ต้องเรียนแล้ว...พ่อไม่ยอมให้ลูกอุ้มท้องไปเรียน ให้คนนินทาว่าพ่อเลี้ยงลูกไม่ดี...ยังไงก็ต้องแต่ง!”
       “ผมขอเวลาสักระยะหนึ่งครับ รอให้คุณแม่หายดีก่อน ผมไม่อยากให้คุณแม่ทุกข์ใจ เครียดมากไปกว่านี้”
       ณวัตรจ้องหน้าชนกชนม์ “ฉันจะเชื่อใจเธอได้ไง ว่าเธอไม่ต่อรองหนีปัญหา”
       “ขอให้เชื่อใจผม...ผมรับปากจะจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด”
       ณวัตรเห็นว่าธนกรรับปากก็คลายความกังวลใจ ชนิกานต์มองชนกชนม์ รู้สึกผิดที่โยนความผิดให้ชนกชนม์
       
       ชลนิภาอยู่บนเตียงในห้องนอน ถามคาดคั้นแป๋ว
       “บอกฉันได้รึยังว่าใครมาหาฉัน”
       แป๋วอึกอัก “คือ...”
       ชลนิภาขึ้นเสียง “นังแป๋ว”
       “คุณณวัตรกับคุณหนูนิกกี้ค่ะ”
       “มาหาฉันเรื่องอะไร”
       “คือว่า…”
       “อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหล่ะ ฉันไปดูเอง”
       ชลนิภาอารมณ์เสีย ตัดสินใจลุกออกจากเตียง จะลงไปดูเอง ธนกรเดินเข้ามาในห้อง
       “คุณนอนพักเถอะ เขากลับไปแล้ว”
       “มีเรื่องอะไรคะ” ชลนิภาสงสัยหนัก
       “คุณณวัตรทราบข่าวว่าคุณป่วย พาลูกสาวมาเยี่ยม ผมบอกว่าคุณยังไม่แข็งแรง.. ขาก็ฝากกระเช้าเยี่ยม อยู่ด้านล่าง”
       ชลนิภาต่อว่าแป๋ว “เรื่องแค่นี้ต้องปิดฉัน มันน่านักนังแป๋ว”
       “แป๋วขอโทษค่ะ อยากทำให้คุณผู้หญิงตื่นเต้น จะได้หายไวไว” แป๋วจ๋อย
       ธนกรเข้าไปห่มผ้าให้ชลนิภา ภายในใจกังวลใจเรื่องชนกชนม์
       
       ชนกชนม์เดินออกมาส่งณวัตรและชนิกานต์ที่หน้าคฤหาสน์ชลนิภา
       ชนกชนม์ยกมือไหว้ณวัตร
       ณวัตรไม่รับไหว้แล้วเดินไปที่รถ ชนิกานต์หันมาบอกชนกชนม์
       “ชนม์ฉันขอโทษ ฉันไม่มีทางออกจริงๆ”
       “ฉันเข้าใจ...แต่ฉันคงช่วยเธอได้เฉพาะหน้า เธอต้องคุยกับธีให้ได้ ยังไงเธอก็ปิดเรื่องนี้ไม่ได้แน่ เขาเป็นสายเลือดของธี”
       ชนิกานต์เข้าใจคำแนะนำชนกชนม์
       “ฉันขอบใจนายมากนะ”
       ชนิกานต์ขอบใจชนกชนม์ แล้วเดินไปขึ้นรถออกไป ชนกชนม์รู้สึกเครียดกับปัญหาที่ต้องแบกรับ
       
       ชยางกูรพาเพทายซึ่งเมาปลิ้น ออกจากผับ มาหยุดอยู่มุมหนึ่งในลานจอดรถ
       “ฉันเลวเชี๊ยกับแก แกยังมีน้ำใจเลี้ยงเหล้า..แกได้ใจฉันมากว่ะ”
       “แกทำให้ฉันได้ประสบการณ์ชีวิตที่ดี ฉันแกร่งขึ้นมาก...แกจำได้ไหม แกเคยด่าว่าฉันยังไง”
       “จำได้สิวะ ไอ้หน้าตัวเมีย มีปัญหาก็ให้คนอื่นช่วย ไม่เคยทำอะไรได้ด้วยตัวเอง ไอ้หน้าตัวเมีย!”
       เพทายยิ้มชี้หน้าชยางกูรขำๆ ชยางกูรต่อยหน้าเพทายเต็มหมัด
       เพทายตกใจ “แก!”
       “มันเป็นอดีตแล้วเพื่อน วันนี้ฉันจะซัดแกตัวต่อตัว แล้วแกจะรู้ว่าฉันแกร่งแค่ไหน”
       ชยางกูรต่อยเพทายเป็นชุด เพทายจะสู้แต่สู้ไม่ไหวเพราะเมาแทบยืนไม่อยู่
       “ไอ้เชี๊ย... หลอกมอมเหล้ากู”
       “มันยังน้อยไป ที่แกหลอกฉันเข้าบ่อน ทำลายชีวิตฉัน ไอ้สารเลว”
       ด้วยแรงแค้นชยางกูรต่อยเพทายไม่ให้ตั้งตัว ซัดอย่างจัดหนัก จนเพทายล้มกองกับพื้น
       “ถึงเวลาเคลียร์บัญชีแล้ว”
       ชยางกูรล้วงเอาโทรศัพท์ของเพทายออกมา แล้วกดโทร.หาตำรวจ
       “คุณตำรวจ ผมชื่อเพทาย มีการเปิดบ่อน มันใช้ผับบังหน้า...”
       ชยางกูรโทร.แจ้งตำรวจ บอกรายละเอียดเรื่องบ่อนปรัชญา
       
       ปรัชญาอยู่ในออฟฟิศที่บ่อน ถามลูกน้อง
       “ชยางกูรมันไปไหน”
       “มันพาเพทายออกไปกินเหล้าครับเฮีย”
       ปรัชญาสงสัย “มันกัดกัน แล้วทำไมถึงยังดีกับเพทาย”
       ลูกน้องอีกคนวิ่งหน้าตื่นเข้ามาบอกปรัชญา
       “เฮียครับ ตำรวจมา”
       ปรัชญาตกใจ...สั่งลูกน้อง
       “รีบขวางไว้”
       ปรัชญาวิ่งหนีไปที่ห้องทางลับอย่างว่องไว ลูกน้องตามประกบปรัชญา
       
       ตำรวจบุกเข้าไปในบ่อน ลูกน้องปรัชญาเข้าต่อสู้ ตำรวจเตะต่อย แล้วล๊อคจับตัวไว้ทุกคน
       นักพนันวิ่งหนี ตำรวจสกัดจับไว้ได้ ตำรวจบุกเข้ามาทลายบ่อน ขาพนันวิ่งหนีตำรวจอลหม่าน ตำรวจดักไว้ทุกทาง ทุกคนนอนหมอบ มอบตัว
       
       ส่วนปรัชญาและลูกน้องอีกคนจะวิ่งหนีออกไปจากบ่อน ตำรวจเข้ามาสกัดจับไว้ได้ ปรัชญาถูกตำรวจเข้าล็อคตัว ชยางกูรยืนมองอยู่ที่มุมหนึ่ง
       “ฉันบอกแล้วไง ฉันจะใช้หนี้แก”
       
       ชยางกูรเหยียดยิ้มสะใจที่ได้แก้แค้นปรัชญา

ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19
       เช้าวันนี้ บรรยากาศสดชื่นแจ่มใส สุตาภัญเดินเข้ามาในวัด ก้าวมายืนเคียงข้างกับชนกชนม์ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว สุตาภัญเอ่ยแซวขึ้นก่อน
       
       “ใครกันเอ่ย? บอกว่าวัดเป็นที่ของคนแก่”
       ชนกชนม์ยิ้มรับหน้าเป็น ยกมือขึ้นถามคืน
       “ใครกันเอ่ย? สอนว่าวัยรุ่นวัยมีปัญหาควรเข้าวัด”
       สุตาภัญยิ้ม ยกมือขึ้น
       “ใครกันเอ่ย? เชื่อคนง่าย”
       ชนกชนม์ยิ้มแฉ่ง ยกมือขึ้น
       “ใครกันเอ่ย? ชวนมาง่ายจัง”
       สุตาภัญยิ้ม ยกมือขึ้นจะพูดอีก ชนกชนม์รีบเบรค
       “พอแล้ว”
       สุตาภัญและชนกชนม์มองหน้าหัวเราะให้กัน
       “เธอว่าหน้าฉันมืดไหม”
       “มืดทั้งตัวเลยล่ะ”
       “ตลกล่ะ...ช่วงนี้เหมือนมีเคราะห์ เจอแต่ปัญหา...อยากไหว้พระทำบุญ”
       “ก็ดี...ฉันก็อยากทำบุญให้ใจสงบบ้าง”
       
       สองคนนั่งพับเพียบอยู่ตรงหน้าพระประธานในโบสถ์ ชนกชนม์ก้มกราบพระ สุตาภัญกราบอยู่ข้าง ทั้งสองคนกราบพระเสร็จ นั่งมองพระประธาน ด้วยใจอิ่มสุข
       
       ด้านชนิกานต์กำลังเดินตรงไปยังห้องณวัตร กฤติยาเดินเข้ามาถาม
       “นิกกี้ เธอจะไปไหน”
       “ฉันจะไปบอกความจริงกับคุณพ่อ”
       ชนิกานต์เดินออกไป กฤติยานึกได้ รีบเดินตาม เข้าไปห้าม
       “เธอเปลี่ยนใจแล้ว”
       “ฉันละอายใจที่โยนบาปให้ชนม์ ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เกี่ยวข้อง เขาเป็นเพื่อนที่ดี แต่ฉันกลับทำร้ายเขา”
       “ฉันเห็นด้วยกับเธอ”
       ชนิกานต์จะเดินไปยังห้องณวัตร แต่กฤติยารั้งไว้
       “คนที่ต้องบอกเรื่องนี้ไม่ใช่เธอ” กฤติยาว่า
       ชนิกานต์แปลกใจ
       “ธีรดนย์เป็นผู้ชาย ควรแสดงความรับผิดชอบ! ฉันจะไปเกลี้ยกล่อมให้เขายอมรับ พูดความจริง”
       ชนิกานต์รู้สึกดีใจที่กฤติยาจะช่วยพูด
       “ขอบใจมากนะ”
       “เพื่อนต้องช่วยเพื่อน”
       ทั้งสองจับมือกัน ชนิกานต์รู้สึกดีมากที่กฤติยาคอยช่วยเหลือยามมีปัญหา จังหวะนั้นกัณฐิกาเดินมาที่มุมหนึ่ง แปลกใจว่าสองคนคุยอะไรกัน
       
       ชนกชนม์เดินออกมาจากโบสถ์ สุตาภัญเดินเข้ามา แล้วใช้ดอกกุหลาบจุ่มลงในขันน้ำมนต์ ประพรมน้ำมนต์ให้ชนกชนม์ ชนกชนม์ยิ้มกริ่ม ยืนให้สุตาภัญประพรมอีก
       สุตาภัญประพรมน้ำมนต์ให้ชนกชนม์ โดยเดินประพรมไปรอบๆ ตัวชนกชนม์ ชนกชนม์ยิ้มอย่างมีความสุข
       “ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่ามันช่วยให้ชีวิตนายดีขึ้นรึเปล่า”
       “ต้องได้สิ...อย่างน้อยฉันมีกำลังใจมากขึ้น และฉันก็ได้รับน้ำใจจากเธอ เอาอีก”
       ชนกชนม์ยิ้มรอให้สุตาภัญประพรมอีก สุตาภัญแกล้งเอาน้ำมนต์รด ชนกชนม์ไม่หนี
       “ชื่นใจ...เอาอีก”
       “เดี๋ยวพาไปสุขให้สุดๆ”
       สุตาภัญพาชนกชนม์ออกไปที่มุมหนึ่งของวัด
       
       ส่วนธีรดนย์นั่งขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่งในห้อง ทุกข์ใจกับปัญหาที่เกิดขึ้น เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ธีรดนย์ผวา แปลกใจ
       “เปิดประตู ฉันรู้ว่านายอยู่ข้างใน”
       ธีรดนย์นั่ง ไม่กล้าเปิดประตูออกไป
       “ฉันบอกให้เปิดประตู! เลิกหดหัวอยู่ในกระดอง ถ้านายยังเป็นลูกผู้ชาย นายต้องกล้าเผชิญหน้ากับความจริง!”
       กฤติยาเคาะประตูอีก ประตูเปิดออก
       ธีรดนย์มองหน้ากฤติยา ทำตัวไม่ถูก กฤติยาดึงมือธีรดนย์ออกไป
       ธีรดนย์งง “เธอจะพาฉันไปไหน”
       
       ฝ่ายสุตาภัญส่งถ้วยใส่เหรียญจำนวนมากให้ชนกชนม์ จากนั้นสุตาภัญเดินหยอดเหรียญทำบุญในบาตรพระ ชนกชนม์เดินตาม แล้วหยอดเหรียญ ชนกชนม์และสุตาภัญสุขใจที่ได้ร่วมทำบุญ
       ชนกชนม์และสุตาภัญช่วยกันทำความสะอาด บริเวณจุดธูปเทียนบูชาพระ ช่วยกันขูดครอบน้ำตาเทียน เช็ดปัดกวาดเศษธูป
       จากนั้นชนกชนม์ช่วยกวาดลาดวัด สุตาภัญเข้ามาเอาน้ำมาให้ ชนกชนม์ดูดน้ำจากขันเดียวกับสุตาภัญ ยิ้มแฉ่งความสุข
       
       กฤติยาลากตัวธีรดนย์จะพาเข้าไปในบ้าน ธีรดนย์สะบัดตัวออก
       “นายต้องไปบอกความจริงกับคุณอาณวัตร”
       “ไม่ ฉันบอกไม่ได้”
       “นิกกี้ยอมปกป้องนาย ชนม์เสียสละเพื่อนาย แล้วนายล่ะ นายทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง”
       ธีรดนย์เสียใจ ร้องไห้ออกมา กฤติยาต่อว่าธีรดนย์อีก
       “นายเคยเรียกร้องศักดิ์ศรีความเป็นคน น้อยเนื้อต่ำใจเกิดมาเป็นคนใช้ ถูกโขกสับไม่ได้รับเกียรติ มันไม่ใช่แค่ฐานะที่นายเป็น แต่สิ่งที่นายทำต่างหาก เรียกว่าไร้ศักดิ์ศรี! นายเป็นคนที่เห็นแก่ตัวที่สุดในโลก!”
       ธีรดนย์สะเทือนใจ ร้องไห้ เถียงไม่ออก
       “ในเมื่อนายไม่กล้า ฉันจะพูดเอง”
       กฤติยาจะออกไป ธีรดนย์เข้ามากอดไว้
       “ไม่นะ เธอรักฉัน เธอต้องช่วยฉัน”
       กฤติยาตกใจที่ธีรดนย์พูดเรื่องนี้ขึ้นมา
       
       ฝ่ายกัณฐิกาออกตามหากฤติยา ชนิกานต์มาขวางไว้
       “ออกไป ฉันจะไปหายัยแอน เธอใช้ให้หลานฉันไปทำอะไร”
       “ไม่ต้องยุ่งเรื่องของฉัน! เราตกลงไม่ยุ่งเกี่ยวกันแล้วเรา ต่างคนต่างอยู่”
       “ฉันอยู่ของฉัน ถ้าเธอไม่บังคับหลานฉัน”
       กัณฐิกาจะเดินตามหากฤติยา ชนิกานต์ผลักไม่ให้ไป
       “ฉันบอกแล้วไงอย่ายุ่ง!”
       “มีชนักติดหลังยังกล้าทำร้ายฉัน! ท้องไส้ก็เจียมตัวซะ!”
       กัณฐิกาตบหน้าชนิกานต์ฉาดใหญ่ ชนิกานต์ไม่พอใจตบกลับ
       “ฉันท้อง แต่ไม่ได้ง่อย ฉันเคยบอกแล้วไม่จำ ความแรงมันต่างกัน”
       “ฉันมันก็พวกแรงดีไม่มีตก!”
       
       กัณฐิกาพุ่งเข้าไปตบทันควัน ชนิกานต์ตอบโต้ ทั้งสองล้มลงไปด้วยกัน

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 20 อวสาน (ต่อ)
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 18
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 17
ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 32 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 28 คน
88 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
12 %
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงานก๊าาบบบ ด้าายยโปรดดด... สาวก ลูกไม้หลากสี จะลงแดง ชัก แหง่วๆๆ -.- กันหมดเพจแย๊วว..เมื่อไหร่ จะมาอ่าา...รอกัน ตรึมม..!!!
dn_lds@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทีมงาน22.04น.รอตั้งแต่9.00น.ยังมไม่มาอีกลีลาเยอะจังช้ามากเลยอยากอ่านแล้ว
eve
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอมาทั้งวันทั้งวัน จน2ทุ่มยังไม่ลงอีก ทีมงานไม่ตรงต่อเวลาเลย ลีลาเยอะ!!!
ทั้งวัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เล่นตัวอยู่ได้รอตั้งแต่ 9 โมงเช้า ยัน 6โมงเย็นแล้วนะ
แมร่ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักมากคะ
กาย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอให้ตอนจบเเฮปปี้ๆเถิดดด
ชอบธีกับนิกกี้มาก^^
แฟนคลับบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอให้ธีกับนิกกีคู่กันทีเถิดดดเพี้ยง
ชอบชนิกานและธี
 
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใบเฟิร์น น่ารัก
ชอบมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014