แผนรักแผนร้าย ตอนที่ 12

โดย MGR Online   
11 มีนาคม 2556 08:26 น.
1 | 2 | 3 | 4  | หน้าถัดไป
แผนรักแผนร้าย ตอนที่ 12
        แผนรักแผนร้าย ตอนที่ 12
       
       ทางด้านอิศรพากอหญ้าเข้ามาพักที่ห้องเพนท์เฮ้าส์ขนาดใหญ่ หรูหรา ซึ่งเป็นคอนโดของเขา
       
       “เธอพักที่นี่นะ กอหญ้า ทำตัวตามสบาย นึกซะว่าเป็นบ้านของเธอเอง ฉันยกให้”
       อิศรว่าขณะเดินพากอหญ้าไปถึงห้องนอนใหญ่
       “นี่ห้องของเธอ”
       “ขอบคุณค่ะ” กอหญ้ามองไปรอบห้องคอนโด “ห้องของใครคะนี่”
       “ของฉันเอง ฉันซื้อไว้แต่ไม่เคยมาอยู่ เธอสบายใจได้ รับรองไม่มีใครมาไล่เธอ”
       “ขอบคุณมากค่ะ”
       “ไม่เป็นไร ซื้อเอาไว้ตั้งนานแล้วไม่ได้ใช้” อิศรทำหน้ากรุ้มกริ่มขณะพูด “เรามาอยู่กัน ดีกว่าทิ้งห้องเอาไว้เฉยๆ”
       กอหญ้ารู้ทัน “ว่าอะไรนะคะ “เรา” มาอยู่กัน “เรา” ไหน”
       อิศรไม่ตอบ เดินไปทิ้งตัวลงบนเตียง
       “อ้าว นี่มันห้องฉัน เธอจะไม่ให้ฉันอยู่ได้ยังไง”
       “ไม่ให้ค่ะ คุณยกให้ฉันแล้วนี่ ฉันไล่คุณ”
       กอหญ้าไปผลักอิศรออกจากเตียง อิศรคว้ามือไว้ ดึงกอหญ้าเสียหลัก ลงมานอนเคียงกันบนเตียง
       อิศรอ้อล้อ “นอนคนเดียวไม่กลัวผีเหรอ”
       “ไม่ค่ะ ไปได้แล้ว”
       “ไม่”
       “ไป”
       “ไม่”
       “งั้นฉันไป”
       “จะไปไหน”
       กอหญ้า อมยิ้ม ยั่วล้อ “ไป...ไปบ้านชิษณุพงษ์ก็ได้”
       อิศรของขึ้นทันควัน “ขืนไป ฉันตามไปอาละวาดบ้านแตกแน่”
       “งั้นคุณก็ไปซีคะ กลับบ้านไปได้แล้ว ฉันจะนอน ง่วงแล้ว”
       อิศรแกล้งหาว ตีมึน เอนตัวลงซบไหล่กอหญ้า “ผมก็ง่วง”
       กอหญ้า หยิกเต็มแรง อิศรร้องลั่น
       “โอ๊ย” ยอมปล่อยกอหญ้าอย่างงอนๆ “เล็บคมหยั่งกะแมว”
       “หายง่วงแล้วนะคะ กล้บบ้านได้” กอหญ้าดันอิศรลงจากเตียง “ไปค่ะอย่าลืมนะคะ พรุ่งนี้เรามีงานใหญ่”
       อิศรลงจากเตียง แต่ยังงอแง “ก็ได้ๆ” ก่อนจะถามจริงจัง “ว่าแต่ว่า แผนคุณมันยังไงนะ”
       ครู่ต่อมา กอหญ้าพิมพ์ข้อความ โดยอิศรนั่งลุ้นอยู่ข้างๆ มีเสียงกอหญ้าอธิบายให้อิศรฟังดังเข้ามา
       “ฉันจะส่งข้อความเข้ามือถือคุณอาดารา ขอให้ท่านเอาเส้นผมของคุณพเยียมาตรวจดีเอ็นเอเทียบกับของท่าน”
       อิศรถาม
       “แน่ใจเหรอ ว่าเค้าจะเล่นด้วย”
       “ฉันว่าหลังๆ มานี่ ท่านเองก็สงสัยคุณพเยียไม่น้อยเหมือนกัน ท่านน่าจะยอม”
       กอหญ้ากดส่ง ด้วยแววตาเชื่อมั่น
       
       ภายในห้องนอนนภดารา โทรศัพท์นภดารามีข้อความเข้า มีมือของใครคนหนึ่งกดเปิดข้อความของกอหญ้าออกอ่าน ที่แท้มือนั้นเป็นมือของพเยีย ที่นั่งอ่านข้อความของกอหญ้าอยู่ในห้องให้นภดาราที่นอนซมบนเตียงฟัง
       “หนูคิดว่าคุณอาคงรู้ดี ว่าตอนนี้ คุณอาตกอยู่ในอันตราย และไม่อาจไว้วางใจใครได้ โดยเฉพาะคนที่คุณอาเชื่อว่าเป็นลูก แต่กลับมีพฤติกรรมหลายอย่างน่าสงสัย...”
       นภดาราฟัง น้ำตาคลอ ค่อยๆ ไหลรินออกมา พเยียอ่านต่อ
       “หนูอยากขอให้คุณอา เอาเส้นผมของคุณพเยียและของคุณอาไปตรวจดีเอ็นเอเปรียบเทียบกัน ถ้าสิ่งที่หนูสงสัยเป็นจริง คุณพเยียอาจจะไม่ใช่ลูกสาวของคุณอา”
       พเยียหยุดอ่าน มองหน้านภดาราที่ฟังอยู่ ตัวสั่นระริก
       “บ้า เลว...อย่าบอกนะ ว่าคุณแม่เชื่อมัน”
       นภดาราหน้าซีด ไม่ตอบ แต่แววตายอมรับ
       พเยียอ่านต่อ “พรุ่งนี้ หนูจะเข้าไปพบคุณอาที่ด้านหลังวังเพื่อรับของ อีกไม่เกินห้าวัน ความจริงก็จะปรากฏ แล้วคุณอาจะตัดสินใจได้เอง ว่าควรจัดการกับคุณพเยียอย่างไร”
       พเยียอ่านจบ กดปิดโทรศัพท์ แววตากราดเกรี้ยว
       “คุณแม่จะเอายังไงคะ”
       นภดาราบอกด้วยเสียงเรียบๆ “แม่อยากตรวจให้มันรู้กันไป”
       “คุณแม่เชื่อคนอื่นมากกว่าลูกในไส้งั้นหรือคะ”
       “ถ้าพเยียเป็นลูกในไส้ของแม่จริง พเยียจะกลัวอะไร แค่ตรวจดีเอ็นเอแล้วพเยียก็จะได้ทุกอย่าง ทุกอย่างที่เป็นของแม่ ก็จะเป็นของพเยียอยู่ดี”
       พเยียมองนภดารา รู้ว่ามาถึงเวลาที่จะต้องจัดการเด็ดขาดแล้ว
       “แน่นะคะ”
       นภดาราพยักหน้า บอกเสียงเรียบๆ “ถ้าลูกเป็นลูกของแม่”
       พเยียเดินไปหยิบเอากระดาษเขียนจดหมายเนื้อดีและปากกามาวางตรงหน้านภดารา
       “งั้นคุณแม่เขียนพินัยกรรมใหม่ ใส่ชื่อพเยียลงไปในนั้น เขียนตอนนี้เลยค่ะ แล้วพรุ่งนี้เช้า เราจะไปตรวจดีเอ็นเอกัน”
       นภดาราหยิบปากกามา มือสั่นๆ มองพเยียอย่างไม่ไว้ใจ พเยียลงนั่งข้างๆ จ้องตาข่มขู่
       “เขียนสิคะ คุณแม่ เขียนให้เสร็จ แล้วเราจะกลับมาเป็นแม่ลูกที่รักกันเหมือนเดิม”
       
       นภดาราหยิบปากกามาเริ่มเขียน พเยียตาวาว มองนภดาราอย่างมุ่งร้าย

แผนรักแผนร้าย ตอนที่ 12
        ค่ำนั้น ที่ห้องโถงบ้านชิษณุพงษ์ เจ้าแสงโชติและเจ้ามลุลีแต่งตัวพร้อมออกเดินทางไปสนามบินสุวรรณภูมิแล้ว มีกระเป๋าเดินทางวางอยู่พร้อมสรรพ สาวใช้ยืนรอพร้อมช่วยยกกระเป๋า ทว่าเจ้าทั้งสองต่างมีสีหน้ากระวนกระวาย
       
       และเวลานี้เจ้าแสงโชติกำลังโทรศัพท์ตามลูกชาย
       “ว่ายังไงคะ” เจ้ามลุลีร้อนใจยิ่งนัก
       เจ้าแสงโชติวางสายแล้วส่ายหน้า “ไม่รับ”
       เจ้ามลุลีไม่พอใจ “อุตส่าห์ห้ามไม่ให้ออกจากบ้านแล้วเชียวนะ ยังหนีไปจนได้นี่ได้เวลาจะต้องไปสนามบินแล้วนะคะ ถ้าลูกยังไม่กลับมาจะทำยังไง กันเนี่ย”
       “คุณลองโทร.ไปที่วังศิวาลัยหรือยัง” เจ้าแสงโชติถาม
       “โทร.แล้วค่ะ ทางโน้นเค้ายืนยันว่าชิษณุพงษ์ไม่ได้ไปที่นั่น”
       “แล้วมันไปไหนของมัน”
       เจ้าแสงโชติหันไปเห็นแตงโผล่เข้ามาที่ประตู
       “แตง!”
       เจ้ามลุลีหันไปมอง แตงยืนยิ้มจ๋อยๆ อยู่
       “เจ้า”
       ทั้งสองปราดเข้าไปหา เจ้ามลุลีถามอย่างร้อนใจ
       “แตงไปกับคุณชิษณุพงษ์ใช่ไหม” แตงพยักหน้า “แล้วคุณชิษณุพงษ์อยู่ไหน”
       แตงยกมือไหว้ปลกๆ ตอบไปด้วย
       “คุณณุให้แตงมาเรียนเจ้าว่า คุณณุมีธุระสำคัญต้องไปทำ ถ้าเสร็จธุระแล้ว จะรีบตามเจ้าไปอเมริกาทันทีจ้ะ”
       เจ้าแสงโชติฉงน “ไปทำธุระ? ธุระอะไร ที่ไหน”
       “ไปทำธุระเรื่องคุณกอหญ้า ที่เชียงใหม่จ้ะ” แตงบอก
       เจ้าแสงโชติทิ้งมือลงอย่างขัดใจ ออกอาการว่าไม่ต้องรอแล้ว เจ้ามุลลีอ่อนใจ
       
       ส่วนที่ถนนหลังวังศิวาลัย รถตู้จอดอยู่ อิศรกับกอหญ้ารออยู่ข้างรถ
       อิศรดูนาฬิกา “เลทแล้วนะ”
       กอหญ้า กังวล “นั่นสิคะ”
       “เธอแน่ใจเหรอว่าคุณอาเค้าจะออกมาหาเธอตามนัด”
       กอหญ้านิ่ง ใช้ความคิด
       “เค้าส่งข้อความตอบมาหรือเปล่า” กอหญ้าส่ายหน้า “แล้วเราจะรู้ได้ ยังไง ว่าคุณอาดาราจะเชื่อเธอ แล้วออกมาหาเธอตามนัด”
       “เชื่อหรือไม่เชื่อ ท่านน่าจะไว้ใจ ออกมาพบฉัน” กอหญ้ากังวล “นอกเสียจากว่า...”
       
       จริงอย่างที่กอหญ้ากังวล นภดารานั่งนิ่งอยู่ สีหน้าซูบซีดอ่อนแอ แต่แววตาเด็ดเดี่ยว พเยียยืนถือกระดาษที่เขียนพินัยกรรมใหม่ในมือ อ่านลวกๆ สีหน้าพอใจ แล้วเงยหน้ามา
       “ลงชื่อในพินัยกรรมด้วยสิคะ คุณแม่”
       นภดาราพูดนิ่งๆ แต่เสียงเด็ดขาด “ไม่จ้ะ”
       “อะไรนะคะ” พเยียตกใจ
       “แม่จะลงชื่อให้พินัยกรรมฉบับนี้ หลังจากที่เราได้ผลตรวจดีเอ็นเอแล้ว” นภดารามองหน้าพเยีย “หนูต้องไปตรวจดีเอ็นเอกับแม่ก่อน”
       พเยียตาวาววับ ยังไม่ทันพูดอะไร โทรศัพท์ ของนภดาราที่พเยียยึดไว้ ก็ดังขึ้น พเยียเหลือบตามอง เห็นชื่อกอหญ้า พเยียสีหน้าเปลี่ยน นภดาราเดาได้ ท่าทางดีใจ
       “โทรศัพท์” ดูเวลา “ต้องเป็นกอหญ้าแน่ๆ”
       นภดาราเข้าไปหา พเยียหลบ ไม่ยอมให้โทรศัพท์ นภดาราท้วง
       “เอาโทรศัพท์ของแม่มา พเยีย แม่จะพูดกับกอหญ้า”
       พเยียกดทิ้ง “ไม่ค่ะ คุณแม่จะไม่ได้พูดกับใครทั้งนั้น ถ้าคุณแม่ไม่ยอมลงชื่อในพินัยกรรมฉบับใหม่นี้” ยื่นไปให้ “ลงชื่อเดี๋ยวนี้ค่ะ” นภดาราขยับจะแย้ง พเยียเสียงดัง “เดี๋ยวนี้ค่ะ คุณแม่”
       นภดารามองหน้าพเยีย ชั่งใจ แล้วรับกระดาษพินัยกรรมมาอย่างรวดเร็ว ไวเท่าความคิดนภดาราปาพินัยกรรมไปที่พื้นกลางห้อง พเยียทั้งตกใจ ทั้งโกรธ
       “คุณแม่”
       พเยียวิ่งไปเก็บพินัยกรรม นภดาราฉวยโอกาสนั้นวิ่งไปที่ประตู จะหนีพเยียวิ่งตามไป คว้าตัวเอาไว้ทันที่หน้าประตู
       “ปล่อยนะ ปล่อย แม่จะไปหากอหญ้า”
       “หยุดนะ”
       ทั้งสองยื้อยุดกัน พเยียกระชากนภดาราผลักไปทางหนึ่ง นภดาราเซไปพิงผนัง หน้าตาเสียใจพเยียดันประตูปิด หันไปมองนภดาราที่ยืนหอบ หน้าซีดอยู่
       “อย่าให้พเยียโมโหนะคะ คุณแม่”
       นภดาราหอบ ยกมือขึ้นทาบอก ทำท่าเหมือนหายใจขัดๆ “ทำไม ลูกจะทำอะไรแม่หรือ พเยีย ลูกไม่กลัวหรือ ว่าถ้าแม่เป็นอะไรไป” จ้องตา พูดอย่างมีนัย “ลูกก็อาจจะไม่ได้สมบัติของศิวาวงศ์”
       พเยียสะดุ้ง ที่ได้ยินนภดาราพูดเหมือนรู้ว่าตนไม่ใช่ลูกที่แท้จริง ทันใดนั้น ร่างของนภดาราก็ทรุดฮวบลง ท่าทางเหมือนช็อก พเยียยิ่งตกใจ
       “คุณแม่” เข้าไปประคอง “คุณแม่ตายไม่ได้นะ อย่านะ” ร่างนภดาราเริ่มกระตุก ทำท่าเหมือนหายใจไม่ออก พเยียลนลาน “ยา ยาอยู่ไหน ยา”
       พเยียวิ่งไปหาขวดยาที่หน้ากระจก นภดาราฉวยโอกาสลุกขึ้นแล้ววิ่งโซเซหนีออกไป
       นภดารามีอาการป่วยจริง แต่รวบรวมเรี่ยวแรงฉวยโอกาสหนี พเยียหันมามอง ตกใจ
       “คุณแม่ กลับมานะ”
       
       พเยียวิ่งตาม

จำนวนคนโหวต 52 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 44 คน
85 %
ไม่เห็นด้วย 8 คน
15 %
 
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ภาคใต้ | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | เศรษฐกิจ-ธุรกิจ | ตลาดหลักทรัพย์
กองทุนรวม | SMEs | Motoring | CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | โต๊ะญี่ปุ่น | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | Site Map | โฆษณาบนเว็บ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2017