หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ แผนร้ายพ่ายรัก

แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 5

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 20 มีนาคม 2556 15:53 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 5
        แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 5 (ต่อ)
       
       พิแสงลงจากรถ แล้วอ้อมไปลากเขมมิกลงมา แต่เขมมิกไม่ยอมลงมาง่ายๆ เธอเกี่ยวหนึบรถเอาไว้สุดฤทธิ์
        “ลงมา!”
        “ไม่ลง!”
        “บอกให้ลงมา!”
        “ไม่ลง!”
        พิแสงเห็นท่าทางของเขมมิกแล้วอดขำไม่ได้
        “ขำอะไร” เขมมิกถาม
        “ดูตัวเองสิ!”
        เขมมิกมองสำรวจตัวเองก็เห็นทั้งมือและขาเกาะเกี่ยวรถไว้เหมือนลิงเกาะต้นไม้
        “น่ารักเนอะ!” เขมมิกบอก
        “มองโลกได้บิดเบี้ยวมาก ฉันบอกให้ลงมา!”
        “จะให้ลงไปทำไม เดี๋ยวคุณก็ทิ้งฉัน ให้ฉันเดินกลับเอง รู้ทันหรอก”
        เขมมิกกลับไปนั่งเกาะเข็มขัดนิรภัยแน่น ไม่ยอมปล่อย พิแสงอ่อนใจ
       
        เนตรนิภายังซบอยู่กับอกของกนธี เนตรนิภาดึงตัวเองออกห่างกนธีแต่ไปเจอรักแร้ของผู้ชายข้างๆซึ่งเหม็นมาก เนตรนิภาหน้าเบ้และต้องหันหน้ามาซบกับอกกนธีเหมือนเดิม
        “หันกลับมาทำไม” กนธีถาม
        “ณ จุดๆนี้ ขออยู่ตรงนี้แป๊บนะ คือ...ข้างๆเค้าแรงมากอ่ะ”
        “อื้อหือ...จริงด้วย...โอเค หันมาทางนี้ก็ได้!”
        กนธียินยอมแบบเขินๆ เนตรนิภาพยายามสำรวมอาการตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้
        “นี่...ถามหน่อย เธอบอกว่ารู้ทันฉัน รู้อะไร” กนธีถาม
        “ตอนไหน ลืมไปแล้ว”
        “สมองปลาทองจริงๆ ก็ตอนที่พิแสงมันโวยคุณเขมที่หาดใหญ่ไง”
        “รู้ทัน ก็แปลว่ารู้ทัน...ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่”
        “ฉันถอดใจจากคุณเขมแล้ว ที่เหลืออยู่คือความสัมพันธ์อันดี”
        “อยากจะหัวเราะให้รถระเบิด! คนเจ้าชู้อย่างนาย ไม่มีทางยอมถอดใจง่ายๆหรอก”
        “ฉันถอดใจจริงๆนะ”
        เนตรนิภาอึ้งและเหลือบมองหน้ากนธีก็เห็นแววตาเศร้าสร้อยและจริงใจมาก
        “เหลือเพียงความเป็นเพื่อนก็ยังดี...หรือเธอคิดว่าแม้แต่ความเป็นเพื่อน คุณเขมก็ให้ฉันไม่ได้ ฉันมันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ”
        เนตรนิภาอึ้งเพราะตอบไม่ถูกและเริ่มเห็นใจกนธีขึ้นมาเหมือนกัน
       
        เขมมิกนั่งนิ่งอยู่ในรถ พิแสงยืนมองเงียบๆ โดยปล่อยให้ความเงียบทำงานสักพัก
        “เงียบได้แล้วใช่มั้ย” พิแสงถาม
        “ก็ถ้าไม่ขับรถดีๆ ฉันก็จะพูดอีก คุณเป็นคนผิดนะ ที่ขับรถอันตราย”
        “โอเค...ฉันผิด”
        “ขอโทษด้วยที่ทำให้ฉันตกใจ”
        “ได้คืบจะเอาศอก”
        “ไม่ได้เอาศอก จะเอาคำขอโทษ”
        “ก็ได้...ขอโทษ”
        เขมมิกยิ้มหวาน “ขอบคุณค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารัก ฉันก็จะน่ารักกับคุณ”
        “แต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่ผิดนะ”
        “ฉันผิดเรื่องอะไร”
        “โกหกฉันเรื่องที่มาหาดใหญ่”
        เขมมิกอึ้ง
        “ขอโทษฉันด้วย”
        เขมมิกยอม “ขอโทษ....”
        “แต่งานนี้ต้องมีบทลงโทษ”
        เขมมิกสะดุ้ง “เฮ้ย”
       
        เขมมิกยืนอยู่หน้าคอกทีเด็ด ทีเด็ดยืนจ้องหน้าเขมมิกอยู่ ส่วนปริญญ์ยืนอยู่ข้างๆ
        “ให้เป็นพี่เลี้ยงหมูยักษ์ตัวนี้คนเดียวเนี่ยนะ!!” เขมมิกถาม
        ทีเด็ดร้องดังคร่อก
        “มันชื่อทีเด็ด เรียกให้ถูก” พิแสงบอก
        “ทีเด็ดก็ทีเด็ด”
        ทีเด็ดร้องรับดังคร่อก
        “คุณเขมไม่เคยเลี้ยงหมู ผมว่า...เป็นงานที่เกินกำลังไปสักหน่อยนะครับคุณพิแสง” ปริญญ์บอก
        “น่ารักที่สุดอ่ะ ขอบคุณค่ะหมอปิ๊นที่เข้าใจฉัน”
        “แสดงว่า....ไม่สู้” พิแสงว่า
        “นี่คุณพิแสง หมอปิ๊นก็เพิ่งพูดอยู่หยกๆว่า ฉันไม่เคยเลี้ยงหมู ให้ฉันได้ลองฝึกดูก่อนไม่ได้หรือไง หรือไม่ก็มีคนช่วยบ้างก็ยังดี”
        “ไม่ดี! เธอต้องทำคนเดียว ทั้งให้ข้าวให้น้ำ อาบน้ำ ล้างคอก พาไปเดินออกกำลัง ที่สำคัญ อย่าให้มันหลุดออกมาจากคอก เพ่นพ่านไปอยู่กับหมูตัวเมีย”
        “เฮ้ยย เยอะอ่ะ!”
        “ทำไม่ได้ล่ะสิ”
        เขมมิกฮึด “ทำไมจะไม่ได้ ชิ...ง่ายจะตายไป หมูกับคนมันจะต่างกันแค่ไหนเชี้ยว!”
        “ต่างนะครับคุณเขม” ปริญญ์บอก
        “ต่างยังไงคะ หมอปิ๊น”
        วาสินีเดินเข้ามา
        “กลับมากันแล้วเหรอคะ นายหัว คุณเขม” วาสินีปรายตามองเขมมิกอย่างไม่พอใจ
        “อุ๊ยตาย! มองฉันเหมือน...ไม่พอใจนะคะ คุณน้ำหวาน มีอะไรอยากจะเคลียร์หรือเปล่าคะ” เขมมิกถาม

แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 5
        "วาสินีรีบยิ้มกลบเกลื่อน “น้ำหวานว่าคุณเขมคิดไปเองนะคะ อย่างน้ำหวานเหรอคะจะกล้ามีอะไรไม่พอใจคุณเขม”
        
       
       “วัวสันหลังหวะก็อย่างนี้แหละ กลัวไปหมดว่าจะมีคนหาเรื่อง”
       เขมมิกไม่พอใจพิแสงจึงจะเถียง พิแสงตัดบทหันไปคุยกับวาสินีด้วยเสียงอ่อนโยน
       “มีอะไร น้ำหวาน”
       “เชิญที่ออฟฟิศดีกว่าค่ะ มีเอกสารรอให้นายหัวพิจารณา”
       “จ๊ะ”
       พิแสงเดินไปกับวาสินีและคุยกันใกล้ชิด เขมมิกมองอย่างไม่พอใจ
       “สิ่งที่แตกต่างระหว่างหมูกับคน...ก็คือหมูไม่เคยให้ความหวังเราแล้วก็ลงมือทำลายความหวังนั้นในเวลาอันรวดเร็ว....เหมือนบัวไม่เหลือใย” ปริญญ์บอก
       เขมมิกเอะใจ “หมอ...ชอบยัยน้ำหวานเหรอ”
       ปริญญ์ตอบเลี่ยงๆ “จริงๆแล้วมันก็แค่ต่างในรายละเอียด เลี้ยงหมูไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก ถ้าเราใส่ใจเค้า เหมือนกับการเลี้ยงคนนั่นแหละครับ ไว้ผมจะแอบๆคุณพิแสงมาช่วยคุณเขมนะครับ สู้ๆ!”
       ปริญญ์รีบออกไป เขมมิกประมวลผลในสมองทันที
       “แน่ๆ หมอปิ๊นชอบยัยแอ๊ป แต่ยัยแอ๊ปไม่เล่นด้วย...แน่ แน่!!! หึหึหึ”
       เขมมิกหัวเราะกับแผนการร้ายของตัวเองแล้วก็หันไปหาทีเด็ด
       “ทีนี้ก็ว่าด้วยเรื่องของเรา....”
       คอกว่างเปล่าเพราะทีเด็ดหายไปแล้ว
       “ทีเด็ด!! แกหายตัวได้ด้วยเหรอ! หา!!?”
       เขมมิกมองไปรอบๆ ก็เห็นประตูคอกเปิดทิ้งอ้าไว้อยู่
       “ซวยแล้วว!!”
       
       รถบัสจอดหน้าทางเข้าฟาร์มเพื่อนเกษตร เนตรนิภาลงจากรถ กนธีเดินลงตามมา โดยที่เนตรนิภาไม่รู้ รถเคลื่อนออกไป เนตรนิภาเมื่อยพอหันมาเห็นกนธีก็ตกใจ
       “เฮ้ย...ตามลงมาทำไม”
       “ฉันไม่ได้ตาม แต่จะมาส่ง”
       “ประสาทกลับหรือเปล่าเนี่ย...อยู่ดีๆก็มาทำดีด้วย”
       “เพื่อนไง...ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอ กับคุณเขม”
       เนตรนิภามองกนธีอย่างไม่ไว้ใจ
       “เดินเข้าฟาร์มตั้งไกล จะเดินไปจริงๆเหรอ”
       “ฉันก็โทรบอกให้คนออกมารับสิ”
       “งั้นฉันรอเป็นเพื่อน”
       “นี่มันเย็นแล้วนะ ฉันว่า...นายกลับๆไปซะเถอะ เดี๋ยวก็มืดกันพอดีกว่าจะถึงบ้านนาย”
       “ฉันจะให้คนที่รีสอร์ทขับรถมารับที่นี่....ขอบใจนะที่เป็นห่วง”
       “ไม่ได้ห่วง แค่พูดลอยๆ”
       เนตรนิภาเลี่ยงไปคุยมือถือทันที กนธียิ้มอย่างซื่อใสแต่แอบมีประกายเจ้าเล่ห์โดยที่เนตรนิภาไม่เห็น
       
       แสงสุดารอพิสุทธิ์อย่างวุ่นวายใจอยู่ในบ้าน พิสุทธิ์เดินเข้ามาเพราะเพิ่งกลับจากการทำงาน แสงสุดาเห็นปุ๊บก็ลากพิสุทธิ์ออกไปทางหนึ่งทันที
       “อะไรกันคุณ จะพาผมไปไหน!”
       “ตามฉันมาเถอะน่า เงียบๆ อย่าโวยวาย”
       
       แสงสุดาเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วเหวี่ยงพิสุทธิ์เข้าไปในห้องอย่างแรง แล้วแสงสุดาก็ล็อกประตูทันที
       “แหม คุณก็...เร่งขนาดนี้เลยเหรอ รอให้ผมอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนก็ได้”
       “ไม่ได้ ฉันรีบ!”
       พิสุทธิ์กระชากสูทออกด้วยท่าทางซู่ซ่ามาก “ให้มันได้อย่างนี้สิ เร้าใจ เหมือนกลับไปอายุสิบสี่อีกครั้ง ตื่นเต้นที่สุด”
       พิสุทธิ์จะกระโจนเข้าขย้ำแสงสุดา
       แสงสุดารีบห้าม “หยุด!!!”
       พิสุทธิ์หยุดทันทีจนหัวแทบทิ่ม
       “คิดอะไรของคุณเนี่ย ฉันจะคุยเรื่องไปฮันนีมูนของตาพีทกับยัยสินีย์”
       “อ้าว...ไม่ใช่เรื่อง...เสวนาโต๊ะกลมของเราเหรอ”
       “ไม่ใช่! แก่แล้วยังคึกอีกนะ!” แสงสุดาว่า
       พิสุทธิ์จ๋อยและเซ็ง
       
       พิสินีย์ช่วยพิทยาถอดสูท
       “คุณคิดว่าไงคะ พีท”
       “ก็ดีนะ ไปทำงานไปเที่ยวคราวเดียวกัน...คุณจะได้ไปกับผมด้วย ดีกว่าอยู่บ้านคนเดียว ถือว่าซ้อมฮันนีมูนดีมั้ย”
       “ดีใจจังค่ะ ที่คุณไม่ขัดคุณพ่อ”
       “เพราะผมรู้ว่าท่านปรารถนาดีกับเราไงจ๊ะ ผมโชคดีที่สุดที่มีพ่อตาแม่ยายที่แสนดีขนาดนี้”
       พิทยาโอบพิสินีย์เข้ามากอด เขาสบตากับพิสินีย์ลึกซึ้งจนพิสินีย์เคลิ้มและอ่อนไหว
       “โชคดีที่สุด ที่มีภรรยาที่แสนดี แสนสวยคอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนเสมอ” พิทยาบอก
       “เพราะฉันรักคุณนี่คะ”
       “ขอบคุณนะจ๊ะ ที่รัก....”
       พิทยาโอบกอดพิสินีย์เข้ามา
       “คุณเป็นคนดีซะจน...บางทีผมก็คิดว่าตัวเอง...ช่างเป็นคนเลว เทียบไม่ได้แม้เสี้ยวหนึ่งของคุณเลย”
       
       “อย่าพูดแบบนี้สิคะพีท เราเป็นเหมือนคนๆเดียวกัน ไม่มีแบ่งแยกฉันหรือว่าคุณ นะคะ”

แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 5
        พิทยาจุมพิตที่หน้าผากของพิสินีย์อย่างแผ่วเบาและซาบซึ้ง แล้วค่อยๆลามไปถึงส่วนอื่นๆ พิสินีย์หลับตาพริ้มปล่อยใจโอนอ่อนตามพิทยา พิทยาค่อยๆ โน้มตัวพิสินีย์ให้นอนลงไปบนเตียง
       
       แสงสุดาตีแขนพิสุทธิ์
       “ทำไมถึงได้อยากไปพัทลุงนัก หา! บอกมาเดี๋ยวนี้ ทำไมไม่ให้ลูกไปที่อื่น”
       “ก็ลูกเขยเราไปทำงานที่หาดใหญ่ ผมมีเหตุผลนะ”
       “เพราะตัวคุณจะได้ไปเจอนังอนงค์ กิ๊กเก่าด้วยใช่มั้ย หา!!”
       “โอว คิดไปได้!!! คุณจ๋า แก่จนจะเป็นตาเป็นยายอยู่แล้ว ยังจะมาหึงเรื่องกิ๊กเรื่องกุ๊กอะไรอีก เพลีย!!! ไปอาบน้ำดีกว่า”
       “อย่าเลี่ยง!!”
       “ไม่ได้เลี่ยงจ๊ะ แต่หลบ”
       “หลบ...จบ...ตาย!!”
       “บ๊ะ...” พิสุทธิ์นั่งฟังเรียบร้อย “ว่ามาเลยจ๊ะ”
       “คุณพิสุทธิ์ บ้านนี้ใครใหญ่”
       “คุณสิจ๊ะ...”
       “ไปยกเลิกการเดินทางเดี๋ยวนี้”
       เสียงเคาะประตูดังขึ้น เสียงพิศาดังเข้ามา “คุณพ่อขา คุณแม่ขา!”
       แสงสุดารีบไปเปิดประตู พิศายืนยิ้มในมือถือมือถืออยู่
       “ว่าไง ยัยน้องเล็ก” แสงสุดาถาม
       “คุณพ่อให้ชวนคุณป้าสร้อยเพชร กับยัยวิกาไปเที่ยวพัทลุงกับพวกเราด้วยอ่ะค่ะ คุณป้ากับยัยวิกาโอเคและเคลียร์คิวกันเรียบร้อยแล้วค่ะ”
       แสงสุดาหันไปเอาเรื่องพิสุทธิ์ “คุณพิสุทธิ์!!! ไม่ชวนยามหน้าหมู่บ้านไปด้วยล่ะ ฮึ!”
       “ชวนมั้ย เดี๋ยวจะโทรไปเลย” พิสุทธิ์ประชด
       แสงสุดาโมโห “อ๊าย!!”
       แสงสุดาเดินออกไป พิสุทธิ์กับพิศาตกใจที่เห็นแสงสุดาวุ่นวายใจขนาดนี้
       
       เขมมิกนั่งง้อทีเด็ดที่นั่งขดกลมอยู่มุมหนึ่ง
       “ทีเด็ดจ๋า....กลับคอกเถอะนะ นะๆๆ อู๊ดๆๆ”
       ทีเด็ดยังนิ่ง เขมมิกสุดจะทนเพราะเหนื่อยล้าเต็มที
       “ทีเด็ด! ไม่ไหวแล้วนะ ถ้าไม่ยอมกลับคอก ฉันจับลงหม้อแน่ จะต้มยำหรือพะโล้ เลือกเอา”
       พิแสง หลอด และเสริมแอบดูเขมมิกกับทีเด็ดอยู่ที่มุมหนึ่ง
       “ไอ้หยา...โมโหทีก็จะจับไอ้ทีเด็ดลงหม้อเหมือนกันเลยว่ะ” หลอดว่า
       “ท่าทางนายหัวกับคุณเขมจะเกิดมาคู่กันนะครับ” เสริมบอก
       “ไม้หน้าสามหรือถูกไล่ออก เลือกเอา” พิแสงถาม
       “ไอ้เสริม ปากพาเดือดร้อนนะมึง เงียบไปเลย!” หลอดว่า
       เสริมจ๋อย
       “นายหัวจะปล่อยให้คุณเขมง้อไอ้ทีเด็ดอยู่อย่างนี้ทั้งคืนเหรอครับ” หลอดถาม
       “เออ! ใครช่วย...ซวยแน่” พิแสงบอก
       พิแสงเดินออกไป
       “นายหัวไซใจดำจังนิ” หลอดว่า
       “ไม่เคยเห็นนายหัวโหดกับใครขนาดนี้มาก่อนเลยนะพี่หลอด เอาไงดีอ่ะ สงสารคุณเขม”
       “เฮ้ย อย่านะโว้ย นายหัวคาดโทษเราไว้ทีหนึ่งแล้วที่ช่วยคุณเขมโกหกตอนไปหาดใหญ่ ขืนฝ่าฝืนคำสั่งอีก เอ็งกับข้าได้ตกงานแน่”
       เสริมถอนใจ หลอดเองก็สงสารแต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยเขมมิกที่ยังนั่งง้อหมูแบบหมดแรงอยู่
       พิแสงเองไม่ได้เดินกลับแต่แอบไปซุ่มอยู่ที่อีกมุมโดยที่หลอดกับเสริมไม่เห็น เขามองมาที่เขมมิกเห็นเขมมิกก้มลงไหว้ทีเด็ด
       “ทีเด็ดขา....เห็นมั้ย...ว่าไหว้แล้วนะ กลับเถอะนะ ได้โปรด”
       ทีเด็ดจ้องหน้าเขมมิกนิ่ง เขมมิกนึกดีใจเพราะคิดว่าได้ผล แต่ปรากฏว่าทีเด็ดเมินใส่
       “หืม..หยิ่งนักนะแก ได้ ให้มันรู้ไป ใครมันจะเด็ดกว่ากัน...แกนั่งใช่มั้ย ฉันนอน!”
       เขมมิกนอนรอทีเด็ดอยู่บนพื้นโดยมองทีเด็ดแบบเย้ยหยัน
       “หึ...ยัยถึกเอ๊ย..ดูซิ...จะถึกทนได้สักกี่น้ำ” พิแสงว่า
       หลอดกับเสริมหันมามองหน้ากัน
       “กลับเหอะว่ะ” หลอดชวน
       “จะดีเหรอพี่”
       “เอางี้..อีกครึ่งชั่วโมงเราค่อยมาดูแกใหม่ เห็นไม่ได้การแล้วค่อยว่ากัน”
       “ก็ได้”
       หลอดกับเสริมเดินออกไปทางหนึ่ง พิแสงยังคงเฝ้าดูเขมมิกต่อไป
       
       เนตรนิภานั่งครุ่นคิดถึงท่าทีของกนธี
       “นายกนธี...ถอดใจจากยัยเขมแน่แล้วจริงๆเหรอ จะเชื่อได้เหรอ” เนตรนิภาตัดใจ “ป่านนี้ทำไมเขมยังไม่กลับมาอีกนะ”
       เนตรนิภาเหลือบไปเห็นหลังชมพู่ไวๆ แวบหายไปทางมุมหนึ่ง
       “ชมพู่นี่...ทำไมต้องแอบ”
       เนตรนิภานึกสงสัยจึงรีบตามไปทันที
       
       เขมมิกนอนต่อไม่ไหวจึงลุกขึ้นมานั่งใช้ไม้อ่อน
       “ทีเด็ด ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว”
       ทีเด็ดหันมาขู่คร่อกเหมือนไม่พอใจ เขมมิกลุกขึ้นยืนเพราะไม่พอใจทีเด็ด
       “ขู่อะไร! ขู่ทำไมนักหนา เป็นหมูนะยะ ไม่ใช่งู ขู่อยู่ได้ แน่จริงไม่ทำเสียงฟ่อๆๆ ออกมาเลยล่ะ”
       ทันใดนั้นเขมมิกก็หยุดกึกเพราะได้ยินเสียงฟ่อๆดังมาจากข้างหลัง
       “เสียงอะไรอ่ะ...เสียงงูหรือเปล่า ทีเด็ด แกดูให้ฉันหน่อยสิ งูหรือเปล่า ข้างหลังฉันน่ะ!”
       
       ทีเด็ดเมินแล้วเดินออกไป พิแสงมองไปแล้วก็ตกใจ

แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 5
        เขมมิกขาแข็งจนวิ่งไม่ออก “ทีเด็ด อย่าเพิ่งทิ้งฉันสิ ฉันกลัวนะ เฮ้ย”
       
       พิแสงเดินมาหาเขมมิก
       “คุณ...พิ..แสง...”
       “ชู่..เบาๆ...อยู่นิ่งๆ” พิแสงบอก
       “งูใช่มั้ย...งูใช่มั้ย....”
       “ใช่”
       “ทำไมต้องงู....งูทุกที...โอย..ไม่ไหวแล้ว...”
       พิแสงเข้ามาใกล้เขมมิกจนประชิดตัว “บอกให้อยู่นิ่งๆ เงียบๆ ชู่...”
       เขมมิกปิดปากตัวเองแล้วยืนนิ่งตัวแข็งอยู่กับอกพิแสง เธอน้ำตาซึมด้วยความกลัว พิแสงเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้จึงโอบเขมมิกเข้ามากอด พิแสงจ้องไปที่งูซึ่งอยู่ข้างหลังเขมมิก งูจ้องมาพร้อมแผ่แม่เบี้ย ท่ามกลางความเงียบ
       พิแสงโอบเขมมิกเอาไว้แล้วค่อยๆหมุนตัวให้ตัวเองเป็นที่กำบังเขมมิกจากงู เขมมิกใช้ร่างของพิแสงเป็นที่พึ่ง พิแสงพยายามปกป้องเขมมิกไว้ในอ้อมอก แล้วงูก็ค่อยๆเลื้อยหายไป พิแสงโล่งใจลง เขากระซิบข้างหูเขมมิก
       “มันไปแล้ว”
       เขมมิกโล่งใจแต่แล้วก็เป็นลมล้มลงในอ้อมแขนของพิแสง
       พิแสงตกใจ “เขมมิก เขมมิก....”
       พิแสงร้อนใจเพราะเป็นห่วงเขมมิกและกังวลเรื่องทีเด็ดด้วย
       
       ชมพู่มาซุ่มหลบคุยมือถือกับแสงสุดา
       “อะไรนะคะน้องไบรท์....จะแห่กันมาเยี่ยมนายหัวที่ฟาร์มเหรอคะ”
       “เออสิยะ...ยุ่งแล้วมั้ยละ ถ้าทุกคนรู้ว่า” แสงสุดามองไปรอบๆ ก็เห็นว่าปลอดคน “ถ้าทุกคนรู้ว่ายัยเขมมิกอยู่ที่นั่น แผนการฉันพังแน่”
       “แล้วจะให้ทำยังไงดีล่ะคะ”
       “บอกให้ยัยนั่นหลบไปอยู่ที่อื่น”
       “จะให้คุณเขมไปหลบที่ไหนล่ะคะ หลุมหลบภัยก็ไม่มี”
       เนตรนิภาโผล่เข้ามา
       “คุยกับใครอยู่เหรอ...ชมพู่”
       “น้องไบรท์ค่ะ” ชมพู่หันไปเห็นเนตรนิภาก็ตกใจ “ไอ้หยา!!! คุณเนตร”
       ชมพู่รีบกดปิดมือถือ แสงสุดาตกใจ
       “กดสายฉันทิ้งได้ไง ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย..พี่ยุท พี่ยุท!!”
       แสงสุดาถอนใจแล้วหันไปเจอพิสุทธิ์ยืนงอนอยู่
       “คุณคุยกับผู้ชายคนอื่นลับหลังผมเหรอ คุณแสงสุดา”
       “ไม่ใช่นะ คือ เอ่อ...”
       “เรียกพี่งั้นงี้ เสียงอ่อนเสียงหวาน....ผมเสียใจ”
       พิสุทธิ์เดินหนีไป แสงสุดากลุ้มใจ
       “เฮ้อ...วุ่นวาย วุ่นวาย โอย......”
       
       พิแสงวางเขมมิกลงแล้วมองอย่างกลุ้มใจ
       “บทจะถึกก็ถึก บทจะของหมด ก็หมด เฮ้อ...ยัยบ๊องเอ๊ย..ชมพู่ ชมพู่!!”
       ไม่มีเสียงขานรับ พิแสงสงสัย “ไปไหนของเขานะ”
       พิแสงหันรีหันขวางก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในบ้านเพื่อช่วยเหลือเขมมิกเอง
       
       ชมพู่เดินหนีเนตรนิภามา
       “ไม่มีอะไรจริงๆค่ะ คุณเนตรขา ชมพู่แค่เม้าคุณเขมกับเพื่อนเฉยๆ”
       เนตรนิภาจับตัวชมพู่ได้ก็บังคับให้หันมา “มองตาฉัน”
       “ชมพู่พูดจริงๆ ไม่ได้โกหก”
       “คนโกหกจะไม่ยอมสบตา”
       ชมพู่มองตาเนตรนิภาเขม็ง “บริสุทธิ์ใจมาก พูดจริงที่สุด เห็นมั้ยคะ”
       “โกหกชัดๆ”
       “โอย”
       “โกหกตกนรก ตกกระทะทองแดง ถูกหอกทิ่มแทงทุกวันๆ”
       “พยายม...ว่าไง ฮ่ะๆๆๆๆๆ...พยายม..ว่าไง...ฮ่ะๆๆๆๆๆ โอ๊ย!!! กลัวแล้วค่ะ ไม่ต้องขู่”
       “ก็พูดความจริงมาสิ จะได้ไม่ต้องเจอพยายม หรืออยากเจอ”
       “เฮ้อ....” ชมพู่จนตรอกแล้วก็เริ่มลังเล
       เนตรนิภารอฟังความจริงจากชมพู่
       
       วาสินีในชุดสวยหวานปลดง่ายเดินยิ้มออกมาหน้าบ้าน อนงค์เดินตามมาส่ง
       “ฉีดน้ำหอมแล้วนะ” อนงค์ถาม
       “อวยพรหนูหน่อยสิ” วาสิณี
       “ขอให้ได้ ขอให้โดนนะลูก”
       “หืม..แม่ก็...ยังโดนไม่ได้”
       “ทำไมล่ะแก จะรออะไร รวบหัวรวบหางไปเลย แม่ใจร้อนจะแย่”
       “อะไรที่ได้มาง่ายๆ มันก็ไม่มีค่าสิจ๊ะ ค่อยๆแหย่ให้อยากแล้วจากไปก็พอ”
       “แน่ใจเหรอ ว่าจะทันกิน”
       “นายหัวเอ็นดูหนู...ไปไหนไม่รอดหรอก หนูมั่นใจ”
       วาสินีเดินออกไป อนงค์ยืนลุ้น
       “ต๊าย มีลูกฉลาด อภิชาตบุตรจริงๆ”
       
       พิแสงบิดผ้าขนหนูชุบน้ำเพื่อจะเช็ดตัวให้เขมมิก แล้วก็ต้องชะงัก เพราะเขมมิกขยับตัวแล้วเพ้อออกมา
       “แม่....แม่ต้องหายนะ...เขมไม่ยอมให้แม่ตาย”
       
       พิแสงอึ้ง “หึ...มีโหมดคิดถึงแม่ด้วยเหรอ...ผู้หญิงร้ายๆอย่างเธอเนี่ยนะ”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 15 อวสาน (ต่อ)
แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 14
แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 13
แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 12
แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 42 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 36 คน
86 %
ไม่เห็นด้วย 6 คน
14 %
ความคิดเห็นที่ 1 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกดีค่ะ ชอบมุกพี่ยุทกับน้องไบร์ทอ่ะ สุด ๆ เลย
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบฟิล์มมาก
ใช้ได้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คอยดูในเน็ตดีกว่า
อ่านแล้วปวดตา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เกิดอะไรขึ้น ไ่ม่อัพหลายวันแล้วนะ รอจนเบื่อแล้ว
ปอปลา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมอะ หยุดอัพเฉยเลย
อย่าดูถูกคนรออ่านดิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นอะไรคะเนี่ยรอจนฟินค้างกันหมดแล้ว เรื่องคุณชายธราธรก็ไม่อัพซะที
รออยู่นะคะ
Together
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทละครทันสมัยมาก คำพูดทุกประโยคโดนใจค่ะ ว่าแต่หายไปไหนคะไม่มาอัพ เหมือนคู่กรรมเลย
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมไม่อัพละคะ เปนอะไรรึป่าว มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะะ
mojo
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไรจะอัพค้ะ รอตอนที่ห้ามาอัพต่อ ตั้งแต่วันจันทร์ สงสารหนู ติดจะตายแล้วเนี่ยยย นะคะ
Khem
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไทยรัฐนำโด่งไปแล้วค่ะ ไปอ่านเลย ไม่ต้องรอ
เด็กติดเกมส์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมต้องให้บ่น
รอมาสองวันแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่จะอัพ นานมากสองวันแล้ววนะ
อัพสักทีสิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมวัีนนี้รอทั้งวันเลย ไม่อัพเลยละ
เศร้า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพวันละนิด แต่อัพทุกวันไม่ได้เหรอT_T
ซื้อหนังสือมาอ่านจนจบเล่มแล้ว
in.aug.47@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครสนุกมากกกก:-)
ดี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนุกมาก
ติดใจแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกดีค่ะ ชอบมุกพี่ยุทกับน้องไบร์ทอ่ะ สุด ๆ เลย
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014