หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายธราธร ตอนที่ 10 อวสาน
โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 23 มีนาคม 2556 07:08 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
       สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายธราธร ตอนที่ 10 อวสาน
       
       เย็นนั้น มารตีกับวิไลรัมภาเข้ามาในห้อง เกษราวางหวีลงบนโต๊ะหน้ากระจก และหันมาถามมารตีที่ยืนคู่กับวิไลรัมภาอยู่ด้านหลัง
       
       “คุณชินกรมาซื้อขนมที่ร้านเหรอ”
       “ใช่ค่ะ...มารตีเจอตอนที่กำลังกลับพอดี เธอเหมาหมดร้านเลยนะคะ ประชดพวกปากหอยปากปูที่มายืนนินทาพี่เกษอยู่หน้าร้าน”
       “ตายแล้ว...คุณชินกรเนี่ยน่ารักจังเลยนะคะพี่มารตี เป็นสุภาพบุรุษมากๆ”
       “มารตีได้คุยกับเธอด้วยนะคะ เธอเล่าให้ฟังว่า เธอไปกับคณะสำรวจปราสาทด้วย ตอนอยู่ในป่า จริงๆแล้วพี่เกษผลัดหลงไปกับเธอ ไม่ใช่ไปกับพี่ชายใหญ่ เป็นความจริงหรือเปล่าคะ”
       มารตีแอ๊บถาม เหมือนไม่รู้เรื่อง เกษราหน้านิ่ง
       “จริงจ้ะ พี่หลงป่าอยู่กับคุณชินกร เธอช่วยเหลือพี่ทุกอย่าง ดูแลพี่อย่างดี แม้แต่ตอนที่โจรมันจับพวกเราได้ เธอก็เอาตัวเองบังกระสุนเพื่อให้พี่หนี”
       มารตีตาโต
       “อุ้ยตาย...คุณชินกรเอาตัวบังกระสุนเพื่อปกป้องพี่เกษ น่ารักเสียจริง ถ้ามีคนมาทำแบบนี้กับมารตี...มารตีรักตายเลย”
       เกษราสะอึก..โดนใจดำ วิไลรัมภาเสริม
       “ใช่ๆ ถ้าไม่รักกันจริง ทำแบบนี้ให้กันไม่ได้นะคะ”
       มารตีทำเป็นคิด
       “แต่เอ...คุณชินกรเล่าอีกว่า...เหตุที่คุณมะปรางและพี่ชายใหญ่ พลัดหลงไปด้วยกัน เพราะคุณมะปรางลื่นตกหน้าผา และพี่ชายใหญ่สละชีวิตตัวเองกระโดดตามลงไปช่วย”
       วิไลรัมภาปิดปากตกใจ
       “หะ...พี่ชายใหญ่กระโดดหน้าผาตามคุณมะปราง นี่ถ้าไม่รักกันจริงๆก็ทำแบบนี้ไม่ได้เหมือนกันค่ะ”
       เกษราสะอึกหน้าเสีย หนักกว่าเดิม มารตีรีบใส่ไฟ
       “รัมภาพูดถูก พี่ชายใหญ่กับมะปรางสนิทกันมาก แล้วข่าวที่ออกไปมะปรางก็เสียหายไม่น้อยไปกว่าพี่เกษ ถ้าเขามีอะไรกันจริงๆ และไม่ยอมเลิกรา บังคับให้พ่อมาบีบพี่ชายใหญ่ให้รับผิดชอบ พี่เกษจะทำยังไง”
       เกษราหน้าเสียหนักเข้าไป...มารตีและวิไลรัมภาแตะมือกันยุต่อ วิไลรัมภารีบรุก
       “ก็คงต้องอยู่กันแบบ สามคนผัวเมีย มั้งคะ ที่ไหนก็มีบ้านเล็กบ้านน้อยกันทั้งนั้น ถ้าพี่ชายใหญ่จะมีบ้างก็ไม่แปลก”
       มารตีเสริม
       “แต่พี่ยอมไม่ได้หรอกนะ พี่จะไม่ยอมแต่งงานผู้ชายที่ไม่ใช่ของเราคนเดียว แต่งไปก็มีแต่จะอกช้ำกล้ำกลืน น้ำตาจะได้เช็ดหัวเข่าทุกวัน”
       เกษราหน้าเครียด...มารตีเห็นว่าน่าจะพอ ก็ตัดบท
       “เราสองคนไม่ได้ขู่นะคะ แต่เราพูดด้วยความเป็นห่วง พี่เกษก็ลองเก็บไว้คิดดูนะคะ” มารตีทำเป็นเพิ่งนึกออก “อ้อ...อีกเรื่องค่ะ...เมื่อกลางวันหม่อมย่าเอียดโทร.มา ท่านเชิญให้พี่เกษไปพบที่วังวันพรุ่งนี้ มารตีคิดว่าคงจะพูดเรื่องแต่งงาน” มารตีทำเป็นเดินมาพูดเตือน ด้วยความหวังดี “พี่เกษควรเตรียมคำตอบไว้ให้ดีๆว่าจะตัดสินใจยังไง แล้วก็ระวังไว้นะคะ...คนแก่รักหลาน คงอยากให้สมหวังกันหมด ทั้งสามคน”
       มารตีพูดจบก็หันมาคล้องแขนวิไลรัมภาแล้วก็เดินออกไปอย่างสบายอารมณ์ ทิ้งเกษรานั่งเครียดอยู่คนเดียว
       
       มารตีและวิไลรัมภาเดินออกมาจากห้องเกษรา พอประตูปิดลง สองสาวก็ขำกันคิกคัก วิไลรัมภารีบลากแขนมารตีมากระซิบกระซาบกันอีกมุม ให้พ้นประตูห้องเกษรา
       “พี่มารตีฉลาดมากๆ พูดซะจนพี่เกษหน้าซีดเลย ถ้าพรุ่งนี้พี่เกษไปตอบตกลงแต่งงานกับพี่ชายใหญ่ ก็โง่เต็มที”
       “ถ้าพี่เกษไม่ได้แต่งกับพี่ชายใหญ่ เราสองคนก็จะได้แต่งแทน”
       วิไลรัมภายิ้มเห็นด้วย
       “แต่เอ๊ะ...แล้วถ้าพี่มารตีได้แต่งกับพี่ชายภัทร แล้วรัมภาล่ะคะ รัมภาก็ไม่ได้แต่งกับพี่ชายพีร์สิคะ รัมภาไม่ยอมนะคะ”
       “เรื่องนั้นไม่ต่องห่วง...พี่ไม่ยอมให้คนอื่นเข้ามามีส่วนในสมบัติของวังจุฑาเทพ เพราะฉะนั้นถ้าพี่ได้เข้าไปเป็นสะใภ้ได้เมื่อไหร่ พี่จะต้องเป็นคนเลือกคู่สะใภ้ด้วยตัวเอง และหนึ่งในนั้นก็คือ รัมภาน้องรักของพี่”
       วิไลรัมภายิ้มกว้าง อย่างเชื่อใจ
       “พี่มารตีน่ารักที่สุดเลย”
       วิไลรัมภาจับมือมารตีไว้ด้วยความรัก และชื่นชม มารตียิ้มรับอย่างเอ็นดูเหมือนน้องที่อยู่ในโอวาทอย่างดี
       “ที่เหลือก็ได้แต่ภาวนา ให้พี่เกษฉลาดพอที่จะปฎิเสธการแต่งงานกับพี่ชายใหญ่”
       “แล้วถ้า...พี่เกษไม่ฉลาดล่ะคะ เราจะทำยังไง”
       มารตีนิ่งคิด...ตอบไม่ได้ แต่ก็ยังลุ้นอย่างมีหวัง
       
       เกษรานั่งอยู่บนเตียงคิดถึงสิ่งที่สองสาวมาเป่าหู
       “พี่เกษก็รู้ว่าพี่ชายใหญ่กับมะปรางสนิทกันมากแค่ไหน แล้วข่าวที่ออกไปมะปรางก็เสียหายไม่น้อยไปกว่าพี่เกษ”
       เกษราคิดถึงมะปราง
       
       ระวีรำไพนั่งอยู่ท่ามกลางของที่กำลังจะจัดใส่กระเป๋าเดินทาง เธอหันไปหยิบตั๋วเครื่องบิน และหนังสือคู่มือเดินทางไปอังกฤษมาดู หน้าเศร้า ดาวเรืองเดินมารายงาน
       “คุณมะปรางคะ...คุณชายธราธร...”
       ระวีรำไพพูดสวนกลับไป
       “พูดเหมือนเดิม...”
       “ค่ะ”
       ดาวเรืองเดินออกไป ระวีรำไพพยายามใจแข็ง...ทั้งที่ในใจแสนเศร้า...ธราธรยืนถือหูโทรศัพท์อยู่หน้าเศร้าๆ
       “ขอบใจมาก”
       ธราธรวางสายไป พร้อมกับถอนหายใจ...คุณชายทั้งสี่ยืนอยู่ด้านหลังไม่ห่างออกไป แอบดูด้วยความเป็นห่วง...
       
       กล่องขนมวางอยู่เต็มโต๊ะ ชินกรจิ้มขนมกินด้วยความคิดถึงเกษรา กินไปได้สองสามคำก็กินไม่ เขาจิ้มๆๆ แล้วก็ไม่กิน มองออกไปข้างนอกด้วยความคิดถึง ชินกรนั่งเศร้าอยู่ในบ้านคนเดียว

       พุฒิภัทรเล่นเปียโนอยู่ในมุมประจำ ธราธรเดินมาหยุดข้างๆ
       
       
       “ชายภัทร...”
       พุฒิภัทรหยุดเล่นหันมา เห็นพี่ชายหน้าเครียดๆ
       “พี่ชายใหญ่ มีอะไรหรือเปล่าครับ”
       “พี่มีเรื่องอยากจะถามหน่อย ระหว่างที่พี่ไม่อยู่ เราได้เจอกับน้องมารตีบ้างหรือเปล่า”
       “เจอครั้งนึง...ตอนเธอมาหาหม่อมย่าที่วัง พวกเราเลยต้องหาทาง เลี่ยงไม่ให้เจอกัน เพราะกลัวว่าเรื่องคุณเกษและพี่ชายใหญ่จะแตก ชายเล็กออกอุบายให้ผมกับชายพีร์พามารตีและน้องรัมภาออกไปเที่ยวข้างนอก”
       “แล้วเป็นยังไงบ้าง ได้เที่ยวด้วยกันแล้วรู้สึกยังไง ถูกใจหรือเปล่า”ธราธรถามแล้วตั้งใจฟังคำตอบเต็มที่
       
       รณพีร์แต่งเครื่องแบบเตรียมเข้ากรม เขาหันมามองธราธรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างสงสัย
       “ไม่แม้แต่นิดเดียว”
       “ทำไม”
       “น้องรัมภา...พูดมากเกินไป”
       “แล้วนายชอบผู้หญิงพูดน้อยๆเหรอ”
       รณพีร์หยุดคิด
       “ก็เปล่า...”
       “อ้าววว...”
       ธราธรงง รณพีร์ตอบใหม่
       “ก็...ไม่ต้องถึงกับพูดน้อย แต่ก็ไม่ต้องพูดมากจนฟังแล้วปวดหัว อีกอย่าง..น้องรัมภาเขาเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไป นิสัยน้องคนเล็ก ผมไม่ค่อยชอบ”
       “นายก็เป็นน้องคนเล็ก นายก็ไม่ชอบนิสัยตัวเองสิ”
       รณพีร์ชะงัก เออ ก็จริง แต่ไม่ยอมรับ
       “แต่น้องคนเล็กที่เป็นผู้หญิง กับ น้องคนเล็กที่เป็นผู้ชาย มันต่างกันนะครับ”
       ธราธรส่ายหน้าในความแถกแถของรณพีร์
       “เอาล่ะ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร เอาเป็นผมไม่ถูกใจน้องรัมภา”
       ธราธรฟังแล้วก็หนักใจคิดถึงที่พุฒิภัทรพูดเมื่อครู่นี้...
       “ผมไม่เชื่อในการคลุมถุงชน คนจะรักกัน มันบังคับกันไม่ได้ เริ่มต้นแบบนี้ ผมก็ต่อต้านแล้ว พอจิตใจต่อต้าน มันก็ยากที่ผมจะรัก”
       ธราธรฟังแล้วก็เห็นด้วย ถามต่อ
       “แล้วชายรุจล่ะ พอจะรักใครในสองคนนี้หรือเปล่า”
       “พี่ชายใหญ่ก็รู้ ว่าชายรุจมีคุณวาดดาวอยู่แล้ว”
       “จริง....แล้วชายเล็กล่ะ”
       พุฒิภัทรถามด้วยความสงสัย
       “พี่ชายใหญ่จะรู้ไปทำไมเหรอครับ”
       ธราธรอึกอักนิดๆก่อนตอบ
       “ก็...พี่แค่อยากรู้ว่าตอนที่พี่ไม่อยู่มีเหตุการณ์อะไรคืบหน้าบ้างก็เท่านั้น....”
       ธราธรพูดเศร้าๆกับพุฒิภัทร
       “แต่เท่าที่ฟัง .. ดูเหมือนจะไม่มี...”
       ธราธรพูดจบก็เดินจากไป พุฒิภัทรงงๆและเป็นห่วง
       
       เมื่อธราธรถามถึงรัชชานนท์ รณพีร์ตอบอย่างมั่นใจ
       “รายนั้นยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ชอบโดนบังคับ แล้วก็ไม่ชอบผู้หญิงจัดจ้าน สังคมจ๋าเหมือน 2 คนนี้แน่นอน ขืนบังคับมากๆมีหวังชายเล็กหนีเข้าป่าไปแต่งกับสาวชาวดงประชดเข้าให้”
       ธราธรคิดหนัก รณพีร์สงสัย
       “พี่ชายใหญ่ถามเรื่องนี้ไปทำไมครับ”
       ธราธรไม่ตอบ หันหลังให้รณพีร์แล้วก็ถอนใจ...
       “เฮ่อ...”
       แล้วก็เดินจากห้องไป รณพีร์งงๆ
       
       เกษรานั่งพับเพียบอยู่ตรงหน้าหม่อมเอียด ย่าอ่อน ไหว้อย่างนอบน้อม
       “สวัสดีค่ะหม่อมย่า สวัสดีค่ะคุณย่า
       ทั้งสองคนรับไหว้
       “สวัสดีจ้ะ”
       หม่อมเอียดมองอย่างเป็นห่วง
       
       “ย่าเสียใจ และต้องขอโทษแทนชายใหญ่ด้วย สำหรับข่าวที่ออกไป”

       เกษรารีบบอก
       
       “ไม่เป็นไรเลยค่ะหม่อมย่า เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของเกษที่ตัดสินใจไปด้วยตัวเอง ไม่ใช่ความผิดของพี่ชายใหญ่เลยนะคะ”
       “พูดแบบนี้แสดงว่าไม่โกรธชายใหญ่ใช่มั้ย”ย่าอ่อนรีบถาม
       “ไม่เลยค่ะ เกษไม่มีเหตุผลที่ต้องโกรธพี่ชายใหญ่แม้แต่น้อย”
       “ไม่โกรธก็ดี ย่าจะได้ถามตรงไปตรงมา...ตกลงหนูไม่ได้หลงป่าไปกับชายใหญ่ แต่หนูหลงไปกับอาจารย์ชินกรใช่มั้ย แล้วมันเป็นยังไงมายังไง ทำไมไปกับเขา ทำไมไม่มากับชายใหญ่”
       หม่อมเอียดสะดุ้งนิดๆ กับความขวานผ่าซากของย่าอ่อน เกษราหน้าเสีย
       “อ่อน...นั่งเฉยๆฟังพี่ดีกว่ามั้ย ของแบบนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราต้องหันหน้ามาช่วยกันหาทางแก้ไข ไม่ใช่จะมาฟื้นฝอยหาตะเข็บ”
       ย่าอ่อนค้อนวงเล็กๆใส่ และจำใจนั่งเงียบ หม่อมเอียดหันมาบอกเกษรา
       “ย่าตัดสินใจแล้ว...ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง แต่ข่าวออกมาแบบนี้ ชายใหญ่จะต้องแต่งงานเพื่อปกป้องชื่อเสียงของหนูเกษ”
       เกษราตกใจ รีบถามกลับ
       “แล้วน้องมะปรางล่ะคะ ข่าวก็ออกไปว่าเธอค้างแรมในป่ากับพี่ชายใหญ่ แล้วใครจะปกป้องชื่อเสียงของเธอ”
       ย่าอ่อนทนไม่ได้ขอแทรก
       “ใช่ หนูเกษคิดเหมือนย่า ข่าวนี้มีผู้หญิงเสียหายสองคน ย่าคิดว่าให้คุณชายใหญ่แต่งงานกับผู้หญิงทั้งสองคนเลยดีมั้ยจ้ะ ใครๆก็ทำกัน ท่านชายวิชชากรก็มีเมียถึงสามคน ให้หนูเกษขึ้นทะเบียน ฝ่ายโน้นอายุน้อยก็เป็นรองไป”
       เกษราหน้าเสีย หม่อมเอียดรีบแย้ง
       “พูดอะไรแบบนั้น หนูมะปรางไม่ใช่ลูกตาสีตาสา นั่นลูกสาวคุณชายอาทิตยเชียวนะ ลองทาบทามสิ จะได้ไม่ต้องมองหน้ากันไปตลอดชีวิต”
       “ก็เราอยากรับผิดชอบทั้งสองคน แล้วคุณพี่จะให้ทำยังไงล่ะเจ้าคะ”
       “เรื่องนี้ไว้พี่จะจัดการเอง ทางคุณชายอาทิตย์ฯก็เงียบๆ ไม่ได้ติดต่อ หรือเรียกร้องอะไร เราจะเสนอตัวก็น่าเกลียด แต่ทางนี้ผู้ใหญ่มีสัญญาใจต่อกัน พี่อยากจัดการให้สมน้ำสมเนื้อ ยิ่งเกิดเรื่องยิ่งต้องรีบแก้ไข”
       “ค่ะคุณพี่...” ย่าอ่อนเสียงอ่อน
       เกษราก้มหน้านิ่ง อึดอัดใจ แต่ไม่กล้าพูด ไม่กล้าคิด
       “ที่ย่าเชิญหนูเกษมา เพื่อจะบอกว่าทางเราจะไม่ปล่อยปละละเลยเรื่องนี้ อยากให้หนูเกษเตรียมตัวสำหรับงานหมั้นและงานแต่งให้พร้อม แล้วย่าจะรีบหาฤกษ์หายามให้เร็วที่สุด คิดว่าหนูคงจะไม่ขัดข้อง”
       เกษราคิด..แล้วก็เงยหน้าขึ้นตอบ
       “แล้วพี่ชายใหญ่ล่ะคะ...ถ้าต้องแต่งงานกับเกษ พี่ชายใหญ่จะขัดข้องหรือเปล่า”
       หม่อมเอียดกับอ่อนสะอึกเบาๆ เพราะคำถามจี้ใจดำ
       
       เกษราเดินออกมาหน้าวังจุฑาเทพ เธอครุ่นคิดถึงสิ่งที่คุยกับหม่อมเอียด ย่าอ่อนเมื่อครู่
       “ย่ายังไม่ได้คุยกับชายใหญ่ เขาขอเวลาตัดสินใจ แต่คิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะรักษาชื่อเสียงของหนูเกษไว้ สุดท้าย...เขาคงจะตามใจผู้ใหญ่ เรื่องแบบนี้จัดการให้เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี เพราะเราเป็นผู้หญิง ยิ่งปล่อยไว้ยิ่งมีแต่จะเสียหาย...”
       เกษราหยุดคิด...
       “แต่ผู้หญิงที่เสียหายมีสองคน ไม่ใช่เราคนเดียว ...เฮ่อ...จะมีใครเข้าใจเราบ้างนะ...”
       เกษราเศร้า..แล้วในแว่บนั้น..ก็คิดถึงชินกรขึ้นมาจับใจ
       
       กล่องขนมเกษราวางเต็มโต๊ะไปหมด อาป๊า อาม๊ายืนมองงงๆ
       “อาชินซื้อขนมร้านนี้มาอีกแล้วเหรอ ซื้อมาทุ๊กวัน ซื้อมาเยอะแยะขนาดนี้ อาม๊าว่ามันผิดปกติหรือเปล่า”
       อาม๊าส่ายหน้า
       “มันก็ไม่น่าจะปกตินะ นี่ป๊า วันหลังเราแอบไปดูที่ร้านนี้กันหน่อยมั้ย ไปดูหน้าเจ้าของร้านสักหน่อย ดีไม่ดี อาตี๋เราจะไปติดใจเจ้าของร้านขนมเข้าให้นะเนี่ย”
       “เออ...จริง..ไหนดูสิร้านอะไร”
       อาม๊าหยิบมาอ่าน
       “ร้านขนมหวานวังเทวพรหม...”
       อาม๊าพูดจบปุ๊บ เด็กรับใช้ก็เดินเข้ามา
       “คุณท่านคะ มีคนมาขอพบคุณชินกรค่ะ”
       อาม๊าหันไปถาม
       “ใคร”
       “หม่อมหลวงเกษรา เทวพรหมค่ะ”
       อาม๊า อาป๊าขมวดคิ้ว คิดๆ
       “เกษรา เทวพรหม...เทวพรหม!”
       อาม๊า อาป๊า โพล่งออกมาพร้อมกัน แล้วก็ก้มลงดูที่กองขนมตรงหน้า
       
       ขนมหวานอยู่ในจานวางอยู่หน้าชินกร ข้างๆมีชุดน้ำชา ชินกรจิ้มขนมกินด้วยความคิดถึงเกษรา ทันใดนั้นเสียงเกษราก็ดังขึ้น
       “ขนมอร่อยมั้ยคะ”
       
       “อร่อยมาก...”

       ชินกรชะงัก หันขวับไปเห็นเกษรายืนอยู่ตกใจ
        
       
       “คุณเกษ!”
       ชินกรลุกพรวดชนโต๊ะกระดก แก้วน้ำชา กาน้ำชาถึงกับตกกระเด็นกระดอน ชินกรลนลาน
       “ขะ..ขอโทษครับ”
       ชินกรจับมาก็ยังตั้งไม่อยู่ล้มอีก เคร้ง! ชินกรต้องเก็บอีกรอบ เกษราขำๆแล้วก็ช่วยหยิบแก้วน้ำที่กลิ้งมาตรงหน้า
       “นี่ค่ะ”
       ชินกรรับมาอายๆ
       “ขอบคุณครับ .. คุ..คุณเกษมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ แล้วมีอะไรให้ผมรับใช้เหรอครับ ถึงได้มาถึงที่นี่”
       “ฉันทราบข่าวว่าคุณชินกรแวะไปซื้อขนมที่ร้าน ก็เลยจะแวะมาขอบคุณและมาถามอาการบาดเจ็บด้วยค่ะ แผลเป็นยังไงบ้างคะ”
       “แผลแห้งแล้วครับ ขอบคุณมาก คุณมาหาผม...เพื่อขอบคุณที่ผมไปซื้อขนมและมาถามอาการบาดเจ็บ...แค่นี้เหรอครับ”
       เกษราชะงัก มองหน้าชินกร แล้วก็หลบตาพร้อมระบายออกมา
       “ไม่ใช่ค่ะ...ที่ฉันมา เพราะฉันสับสน อยากคุยกับใครสักคน...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ทำไม...ฉันถึงมาหาคุณ”
       ชินกรใจพอง แม้จะรู้ว่าเป็นแค่ที่ปรึกษาแต่ก็ยังดีใจ
       “ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไร ขอบคุณที่คุณไว้วางใจผม ผมยินดีฟังทุกเรื่อง และจะเก็บไว้เป็นความลับ”
       ชินกรให้คำมั่น ผายมือให้เกษรานั่งลง และเรียกให้เด็กยกชุดน้ำชามาเปลี่ยน...ทั้งสองคนนั่งอยู่ในโต๊ะหินขัดกลางสวน เกษราผ่อนคลาย เป็นกันเองกับชินกรและสิ่งแวดล้อมอย่างรวดเร็ว
       
       อาม๊าแอบดูไปที่สวน ในขณะที่อาป๊าทำเป็นกินขนมแกล้มน้ำชา แต่ในใจก็อยากรู้สุดฤทธิ์
       “ม๊าว่า..ที่อาชินไปเหมาขนม ต้องเป็นเพราะอาหนูคนนี้แน่เลย ลูกเราดูเขินๆ อายๆ แต่ม๊าก็สงสัย..เป็นสาวเป็นแส่ ทำไมถึงได้มาหาผู้ชายถึงบ้าน นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นหม่อม ม๊าไล่กลับไปแล้ว”
       อาป๊าสะดุ้ง
       “อ้าวววว เป็นหม่อมแล้วยังไง”
       อาม๊ายิ้ม
       “เป็นหม่อม ก็แสดงว่าเป็นผู้ดี เป็นผู้ดีก็แสดงว่าคงจะมีธุระสำคัญถึงได้มาหาถึงบ้าน ไม่ได้จะมาวิ่งไล่จับผู้ชาย”
       อาม๊าพูดด้วยความลำเอียง อาม๊าพูดจบก็ส่องต่อ อาป๊าส่ายหน้าขำๆ แล้วก็กินขนมต่อ
       
       ชินกรรินน้ำชาให้เกษราอย่างนุ่มนวล เกษราเริ่มระบายความไม่สบายใจ
       “เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่าคนจะนินทายังไงก็ช่าง ถ้าเราไม่ได้ทำจริงก็ไม่ต้องไปสนใจ แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่า...สายตาของคนนอกพร้อมที่จะฆ่าเราให้ตายทั้งเป็นได้ตลอดเวลา ไม่ว่าเราจะทำสิ่งนั้นหรือไม่”
       เกษราพูดด้วยความกลุ้มใจ ชินกรมองด้วยความเห็นใจ
       “ที่จริงผมเองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ ถึงแม้จะไม่มีชื่อผมอยู่ในข่าวก็ตาม”
       ชินกรพูดด้วยความเจียมตัว เกษราไม่เข้าใจ และไม่ทันสังเกตความหวังดีนั้น
       “ขอบคุณค่ะ แต่ฉันคงไม่รบกวน เพราะวันนี้หม่อมย่าเอียดเรียกฉันไปคุย และบอกว่าจะให้พี่ชายใหญ่รับผิดชอบ ด้วยการ...แต่งงาน”
       ชินกรใจหายวาบ หน้าชื่นอกตรม
       “เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วครับ”
       เกษราเสียงแข็ง
       “มันจะถูกต้องได้ยังไง”
       ชินกรผงะ ไม่เคยเห็นเกษราเสียงแข็ง
       “ในเมื่อคนที่ติดป่าอยู่กับคุณชายไม่ใช่ฉัน แต่เป็นน้องปราง...น้องปรางก็เสียชื่อเสียงเหมือนกัน และสิ่งที่สำคัญมากกว่าความถูกต้องคือ...ความรู้สึกของเธอ”
       เกษรานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในแคมป์ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน
       “ฉันรู้สึก...รู้สึกว่าพี่ชายใหญ่ห่วงน้องปรางมาก...และน้องปรางก็เหมือนกัน...เหมือน...เหมือนเธอรักพี่ชายใหญ่”
       “คุณชายก็ห่วงคุณเหมือนกันนะครับ ไม่ใช่เฉพาะแต่คุณมะปราง”
       “ฉันเทียบกับน้องปรางไม่ได้หรอกค่ะ น้องปรางเป็นคนสดใส มีน้ำใจ กล้าหาญใครอยู่ใกล้ก็รักเธอ ฉันเองยังรักเธอเหมือนเป็นน้องสาวจริงๆ ต่างจากฉัน...ที่จืดชืด เย็นชา ต้องทำงานหนักจนไม่เหลือความสดใสในชีวิตอีกแล้ว”
       เกษราพูดจบน้ำตาก็ร่วงเผาะลงมา...ชินกรใจหาย...
       “ไม่จริงครับ คุณไม่ได้ไร้ค่าแบบนั้น อย่างน้อยก็มีผมหนึ่งคนที่มองเห็นคุณค่าในตัวคุณ”
       เกษราชะงักกึก เงยหน้ามองชินกร เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ เกษราอึ้ง..ใจเต้นแรง
       “ไม่วาคุณจะเป็นเกษราหรือก้องเกียรติ ผมก็มีสายตาไว้เพื่อมองคุณคนเดียว
       เกษราอึ้ง..กระพริบตาปริบๆ ชินกรสารภาพรักออกมาอย่างหมดเปลือก
       
       “ผมรักก้อง เพราะคิดเสมอว่าก้องคือคุณ ผมไม่เคยลืมใบหน้าของคุณตั้งแต่แรกเห็น...ผมเฝ้าถามตัวเองว่าทำไม...แล้วผมก็ได้คำตอบ ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะ...ผมรักคุณ”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 10 จบบริบูรณ์
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 9
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 7
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 6
5 อันดับข่าวยอดนิยมของหมวด
“ตู่” เก็บตัวมีลูกดามใจ ส่วน “เอ๋-เจนี่” ฟินออกอีเวนต์ท้องถิ่น
ฉาวอีก! “หมาก-คิมเบอร์ลี่” ควงคู่โต้ข่าวจูบกันที่เสม็ด
“ชมพู่” ปัดโดนปลดพ้นมิสทีน แย้งเป็นคนขอออกมาเอง
“พีช-นท เดอะสตาร์” ออกอีเวนต์ด้วยกัน เปิดปากเรียกแฟนแล้วจ้า
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 6
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
แบ่งปันให้เพื่อน
จำนวนคนโหวต 91 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 90 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
1 %
ความคิดเห็นที่ 10 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตามเนื้อเรื่องละครนี้
ประสาทพระวิหารเป็นของไทย 100% ครับ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพี่พรีม กับ พี่เกรทมากคะอยากให้จิ้นกันนอกจอจัง
minbunyaphon@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะรออ่่านคุณชายปวรุจนะค่ะ^^ อยากอ่านมากๆเลย วันว่าจะได้อ่านภายในอาทิตย์นี้นะค่ะ ^^ นี้เป็นเรื่องแรกเลยที่รอดูละครไม่ไหว เลยต้องหามาอ่านอีก ^^
Pearry
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคู่คุณชายใหญ่มากเลยค่ะ คุณชายใหญ่น่ารักมากยิ้มน่ารัก น้องมะปรางก็น่ารัก ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆ ก็ดี เสียดายน้องมะปรางอายุน้อยไปหน่อย
ลุ้นจริง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
:))))))))) เรื่องคุณชายธราธรสนุกมากที่สุดเลยค่ะ เนื้อเรื่องทุกๆตอน รวมถึงตอนจบที่แสนจะวิเศษและตื่นเต้น ขอขอบคุณที่นำมาอัพลงให้อ่านนะคะ อ่านเรื่องนี้แล้วซึ้งใจเป็นที่สุดเลยค่ะ ติดตามอ่านมาโดยตลอดและหวังว่าเรื่องต่อๆไปของอีกคุณชายทั้ง4จะสนุกไม่แพ้กันกับเรื่องของคุณชายใหญ่นะคะ ดีใจมากๆๆๆๆๆเลยที่ได้อ่านจนถึงตอนจบซะที พี่ชายใหญ่รักน้องมะปรางมาโดยตลอดแต่เพิ่งจะรู้หัวใจของตัวเองและกาลเวลามันยิ่งทำใหพี่ชายใหญ่รักและเป็นห่วงน้องมะปรางมากขึ้น เป็นความรักที่ไม่เปลี่ยนแปลงหรือน้อยลงไปเลย เป็นรักแท้ที่อยู่เหนือกาลเวลาจริงๆ ยินดีกับทั้ง2คู่ด้วยนะคะพี่ชายใหญ่น้องมะปราง อ.ชินกรคุณเกษ**ปัจจุบันนี้ความรักอย่างในละครเรื่องคุณชายธราธรเนี่ยหาได้ยากมากก ตอนนี้อินกับซีรีย์เรื่องสุภาพบุรุษจุฑาเทพมากกกกกอ่ะค่ะ 55555555 เพ้อแล้ว.....555 อยากย้อนเวลาเข้าไปอยู่ในยุคสมัยนั้นจริงๆๆๆๆ ส่วนคู่อ.ชินกรกับคุณเกษราก็น่ารักมากเหมือนกัน ว่าแต่อ.ชินกรก็เป็นคนมีฐานะดีพอควรเลยล่ะ นิสัยก็ดีด้วย เป็นสุภาพบุรุษพอๆกับคุณชายใหญ่แห่งวังจุฑาเทพเลยน่ารักจังค่ะ สุดท้ายหัวใจของทั้ง2คู่ก็ลงเอยกันอย่างหวาน ซึ้ง และมีความสุขที่สุด (อยากให้รักกันนอกจอจริงๆๆๆพี่เกรทน้องพรีม) ^_______^
Ja fanclub
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณชายปวรุจนี่ให้ติดตามต่อเลย หรือว่าต้องเข้าใหม่ค่ะ
งงจิงๆนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คู่ชินกรเกษราน่ารักจริงๆ อ่านแล้วมันเขิลลลล > <
ส่วนคู่คุณชายใหญ่ก็หวานซึ้งงง

ขอบคุณมากๆเลยนะคะ :-)
ขอบคุณนะคะ ^^
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคู่คุณชายใหญ่กับน้องมะปรางมากเลยค่ะ น่ารักมากค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่อัพให้เร็ว
chaiyai maprang
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลุ้นมาก กลัวพี่ชายใหญ่กับมะปรางจะไม่ได้แต่งงานกัน
ขอบคุณนะคะที่อัพมาจนจบ จะรอติดตามของอีก4ชายต่อไปค่ะ ^^
happy ending
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012