หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายธราธร ตอนที่ 10 อวสาน

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
23 มีนาคม 2556 07:08 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ  คุณชายธราธร  ตอนที่ 10 อวสาน
        สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายธราธร ตอนที่ 10 อวสาน (ต่อ)
       
       เกษรายังคิดอยู่ ธราธรมองหน้าด้วยความแปลกใจ ที่ไม่ยื่นมือมา เกษราตัดสินใจค่อยๆยื่นมือออกไป และคำพูดของโสภิตาและดาราฉายก็แว่บเข้ามาอีก...
       
       ‘บอกพี่ได้มั้ยคะว่า..น้องปรางคิดอย่างไรกับพี่ชายใหญ่’
       ‘ปรางบอกแค่ว่า...แค่ได้เห็นคนที่รัก 2 คน มีความสุข...เธอก็มีความสุขแล้ว’
       ‘ปรางรักพี่ชายใหญ่ และ พี่เกษมาก และเธอก็ยินดีที่พี่ทั้งสองได้แต่งงานกัน...’
       
       คิดๆแล้วเกษราก็ทนไม่ไหว...โพล่งออกมา
       “เกษทำไม่ได้ค่ะ”
       ทุกคนตกใจ ธราธรชะงักกึก เกษราดึงมือกลับ
       “เกษทำไม่ได้จริงๆ”
       ทุกคนตกใจ คุณชายทั้งสี่คนมองเกษรา รอฟังการตัดสินใจของเธอ
       “เกษแต่งงานกับพี่ชายใหญ่ไม่ได้ค่ะ” เกษราย้ำ
       เทวพันธ์โมโห
       “เกษ! จะบ้าไปแล้วหรือไง”
       “เกษไม่ได้บ้า แต่เกษแต่งงานกับพี่ชายใหญ่ไม่ได้ มันไม่ถูกต้อง”
       “ไม่ถูกต้องยังไง ไอ้ข่าวที่เกิดขึ้นยังงามหน้าไม่พอหรือไง”
       หม่อมเอียดปราม
       “ใจเย็นๆ ก่อนนะคุณชาย ให้หนูเกษพูดให้จบก่อนเถอะ”
       เทวพันธ์อึดอัดขัดใจ ธราธรปลอบใจเกษรา
       “น้องเกษค่อยๆสงบสติอารมณ์ก่อนนะครับ มีอะไรเราค่อยๆพูดกันได้”
       “เกษคิดทบทวน ใคร่ครวญหลายหนแล้ว และเกษก็ตอบตัวเองได้ว่า...น้องปรางคือคนที่พี่ชายใหญ่สมควรจะช่วยกู้ชื่อเสียง ไม่ใช่เกษ พี่ชายใหญ่ไม่มีวันรักเกษได้อย่างที่พี่ชายใหญ่รักน้องปราง และเกษก็ไม่มีวันที่จะรักพี่ชายใหญ่ได้เหมือนน้องปรางเช่นกัน”
       เกษราพูดด้วยความหนักแน่น ธราธรฟังด้วยใจเต้นระทึก
       “เกษทำไม่ได้..เกษพรากความรักของทั้งสองคนจากกันไม่ได้..เกษทำไม่ได้จริงๆ”
       เทวพันธ์โมโหมากขึ้น
       “บ้าไปแล้ว ถ้าคุณชายใหญ่รับผิดชอบเด็กนั่น แล้วใครจะมารับผิดชอบชื่อเสียงของแกหะ”
       ทันใดนั้นเสียงชินกรก็ดังแหวกอากาศมา
       “ผมรับผิดชอบเองครับ”
       ทุกคนหันหน้าไปทางชินกรที่ลุกขึ้นยืนด้วยสง่างาม
       “ผมคือผู้ชายที่หลงป่าอยู่กับคุณเกษ ไม่ใช่คุณชายใหญ่ ผมขอรับผิดชอบทั้งหมดเอง”
       เกษรายิ้มให้ ชินกรยิ้มตอบอย่างมีความสุข
       “ผมจะส่งผู้ใหญ่มาสู่ขอคุณเกษให้สมฐานะ และขอเป็นผู้ดูแลคุณเกษเองนับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป”
       สองคนมองหน้ากัน เกษราซาบซึ้งใจน้ำตาซึม ธราธรมองชินกรและมองเกษราเห็นความรักในแววตาของทั้งสองคนก็ยิ้มอย่างโล่งอก
       “แล้วหนูเกษ ยินดีจะแต่งงานกับอาจารย์ชินกรหรือเปล่าลูก”
       หม่อมเอียดถาม เกษรามองแล้วยิ้ม
       “ยินดีค่ะ เกษยินดีจะแต่งงานกับคุณชินกรด้วยความเต็มใจ”
       แขกในงานอึ้งหือกันไป เทวพันธ์กุมขมับ มารตีกับวิไลรัมภายิ้มกว้าง โสภิตา ดาราฉายยิ้มตื่นเต้น เกษรารีบหันมาทางธราธร
       “พี่ชายใหญ่คะ..น้องปรางไม่ได้รักพี่ชายใหญ่เหมือนพี่ชาย แต่เธอเสียสละเพื่อเราสองคน พี่ชายใหญ่อย่าปล่อยให้เธอหลุดมือไปนะคะ น้องปรางกำลังจะขึ้นเครื่องนะคะพี่ชายใหญ่ แหวนวงนี้...”
       เกษราส่งแหวนในกล่องให้
       “ควรจะอยู่กับผู้หญิงที่คู่ควรกับมันค่ะ”
       ธราธรรับมา
       “ขอบใจมาก”
       ปวรรุจรีบยื่นหน้ามา
       “รีบไปเถอะครับพี่ชายใหญ่ เดี๋ยวไม่ทัน”
       ธราธรพยักหน้าแล้วรีบลุกขึ้น คุณชายทั้งสี่ลุกตาม ย่าอ่อนรีบถาม
       “จะรีบไปไหนกัน”
       ธราธรตอบหนักแน่น
       “ผมจะรีบไปหาน้องมะปราง”
       “เราต้องรีบไปให้ทันก่อนน้องปรางจะขึ้นเครื่อง” รัชชานนท์บอก
       รณพีร์เสริมทันที
       “ไม่อย่างนั้น...ย่าอ่อนจะไม่ได้น้องปรางมาเป็นสะใภ้ใหญ่นะครับ”
       ย่าอ่อนลืมตัว
       “งั้นก็รีบๆไปสิ เดี๋ยวก็ไม่ทันกันพอดี”
       
       “ครับ” หนุ่มๆรับคำ

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ  คุณชายธราธร  ตอนที่ 10 อวสาน
        หม่อมเอียดบ่นเบาๆ
       
       
       “เฮ่อ แล้วทำไมไม่บอกความจริงกับย่าตั้งแต่แรก จะได้สู่ขอให้ถูกคน”
       “ผมต้องกราบขอโทษหม่อมย่าด้วยครับ”
       ธราธรยกมือไหว้ และหันมาทางแขก
       “ผมต้องกราบขอโทษทุกท่านด้วยนะครับ งานหน้ารับรองว่าไม่เป็นแบบนี้แน่ ขอบคุณครับ”
       ธราธรยิ้มๆ แล้วคุณชายทั้งห้าก็รีบออกไปจากงาน ทิ้งให้แขกงุนงงกันไป เทวพันธ์โวยวายตามหลัง
       “ไม่ได้นะ..จู่ๆ งานจะถูกยกเลิกแบบนี้ไม่ได้ ลูกสาวของผมเสียหาย คุณชายใหญ่..คุณชายใหญ่”
       ย่าอ่อนปราม
       “ใจเย็นๆเถอะค่ะคุณชาย ลูกสาวคุณชายยังเหลืออีกตั้ง 2 คน หลานชายฉันก็เหลืออีกตั้ง 4 คงจะมีใครสักคนได้แต่งกันสักคู่ ส่วนชายใหญ่กับหนูเกษเขาตัดสินใจกันแล้ว อย่าไปบังคับเขาเลย”
       มารตีรีบแทรก
       “คุณพ่ออย่าโกรธพี่เกษเลยนะคะ คุณพ่อยังมีเราสองคนนะคะ”
       วิไลรัมภาอ้อน
       “ใช่ค่ะ รัมภาจะไม่ทำให้คุณพ่อผิดหวังแน่ๆค่ะ”
       มารตีกับวิไลรัมภาพยายามปลอบใจ จนเทวพันธ์เย็นลง แล้วก็หันขวับมาทางชินกร ที่ส่งสายตาหวานเชื่อมให้เกษรา เหมือนโลกนี้มีเราเพียงสองคน
       “คุณจะต้องรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด และผมจะไม่ยอมลดสินสอดทองหมั้นแม้แต่สตางค์เดียว”
       “ครับ ผมจะจัดมาให้สมน้ำสมเนื้อ ไม่ให้น้อยหน้าใครเลยครับ คุณพ่อ”
       ชินกรทิ้งท้ายอย่างมีความสุข และหันมามองหน้าเกษรา สองคนยิ้มให้กันอย่างสุขใจ
       
       หน้าวังเทวพรหม...รถของธราธรขับออกมาอย่างเร็ว รณพีร์เป็นคนขับ รัชชานนท์นั่งหน้า ด้านหลังเป็นปวรรุจ ธราธร และ พุฒิภัทรนั่งเรียงกัน
       “เพื่อพี่ชายใหญ่ ผมต้องเร่งให้เร็วกว่านี้”
       รณพีร์เร่งเครื่องอย่างเร็ว
       “เฮ้ย”
       เหล่าคุณชายร้องกันอี้อึง ธราธร...ลุ้น..ในมือถือกล่องแหวนไว้แน่น
       
       ขณะที่รถอาทิตยรังสีแล่นอยู่ ทันใดนั้นรถของธราธรก็แล่นมาปาดหน้า อาทิตยรังสีเบรกเอี้ยดดด ธราธรกระโดดลงจากรถอย่างเร็ว ในมือถือกล่องแหวนไว้แน่น วิ่งมาหาระพีรำไพ
       “น้องปราง”
       ระวีระไพนั่งอยู่ในรถ เงยหน้าขึ้นมองต้นเสียงเห็นธราธรวิ่งมาหา
       “พี่ชายใหญ่”
       อาทิตยรังสี และ กัลยาหันไปเห็นเหมือนกัน สองคนยิ้มๆ อย่างรู้ทัน
       “เรายังพอมีเวลา...ถ้าลูกต้องการ”
       ระวีรำไพแล้วก็ตัดสินใจเปิดประตูรถลงไป ธราธรเห็นระวีรำไพลงจากรถมา ก็ยิ้มกว้างรีบวิ่งไปหาทันที
       “น้องปราง...”
       “พี่ชายใหญ่มาที่นี่ได้ยังไงคะ แล้วพี่เกษ...”
       “น้องเกษยกเลิกงานทั้งหมด เธอบอกว่าแต่งงานกับพี่ไม่ได้ เพราะเธอไม่ได้รักพี่ และเธอยินดีจะแต่งงานกับอาจารย์ชินกร สองคนนั้นคงจะมีข่าวดีเร็วๆนี้ พอน้องเกษประกาศแบบนั้น พี่ก็เลยบอกหม่อมย่าว่าพี่จะรีบมาหามะปรางเพื่อขอหมั้น ก่อนที่ปรางจะเดินทางไปอังกฤษ”
       “ขอหมั้น...”
       “ใช่ครับ..หมั้นไว้ก่อน น้องปรางพร้อมเราค่อยแต่งงานกัน...”
       ระวีรำไพถึงกับน้ำตาร่วง
       “พี่รู้แล้วว่าที่น้องปรางไม่ได้รักพี่แบบพี่ชาย...แต่หัวใจของเราตรงกัน...พี่รักน้องปรางมากเหลือเกิน รักจนไม่สามารถจะรักคนอื่นได้อีก ตั้งแต่เล็กจนโต ในหัวใจพี่มีแต่น้องปราง”
       ระวีรำไพน้ำตาไหลพราก อาทิตยรังสีและกัลยาค่อยๆลงจากรถ สี่คุณชายเฝ้ามองลุ้นๆ อย่างตื่นเต้น
       “น้องปรางจะให้เกียรติแต่งงานกับพี่ได้มั้ยครับ”
       ระวีรำไพเช็ดน้ำตา
       “ค่ะ...ปรางจะแต่งงานกับพี่ชายใหญ่ค่ะ”
       ธราธรดีใจ รีบหยิบแหวนออกมา
       “แหวนวงนี้เป็นแหวนแต่งงานของคุณแม่ พี่ขอใช้เป็นแหวนหมั้นแทนใจของพี่”
       ธราธรบรรจงสวมแหวนอย่างนุ่มนวล คุณชายทั้งสี่ยืนปรบมือ กัลยามองน้ำตาซึมๆ อาทิตยรังสียิ้มนิดๆ
       “น้องปรางเรียนจบกลับมา พี่จะรีบไปสู่ขอและจัดงานแต่งงานทันที”ธราธรให้คำมั่นสัญญา
       “ค่ะพี่ชายใหญ่”
       “สัญญานะว่าจะคิดถึงพี่ และเขียนจดหมายถึงพี่ทุกอาทิตย์”
       “ค่ะ ปรางจะเขียนจดหมายรายงานความเคลื่อนไหวทุกอย่าง และพี่ชายใหญ่อยู่ทางนี้ ห้ามมีผู้หญิงอื่น และต้องเขียนจดหมายตอบปรางทุกฉบับ”
       “ครับผม”
       ธราธรรับคำและมองระวีรำไพด้วยความรัก
       “อย่าลืมนะครับ วันที่น้องปรางกลับมาประเทศไทยคือวันที่เราจะได้แต่งงานกัน ไม่ว่านานแค่ไหน พี่ก็จะรอ เราจะจากกันเพื่ออนาคต จากวันนี้ เพื่อความรักของเรา...ชั่วนิรันดร์”
       “ค่ะ..เพื่อความรักของเรา...ชั่วนิรันดร์”
       
       ระวีรำไพยิ้มรับ ธราธรค่อยเลื่อนมือที่สวมแหวนหมั้นขึ้นมาและจุมพิตเบาๆ ท่ามกลางเสียงตบมือของสี่หนุ่ม และแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักของ อาทิตยรังสี และกัลยา

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ  คุณชายธราธร  ตอนที่ 10 อวสาน
         
       หลายวันต่อมา...
       
       ธราธรนั่งเขียนจดหมายอยู่ในห้องทำงาน
       
       “น้องปรางที่รักของพี่...เป็นอย่างไรบ้าง เริ่มปรับตัวได้หรือยัง...พี่ได้รับมอบหมายจากคุณอาให้ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองน้องปรางแทนท่าน พี่กำลังหาเที่ยวบินที่เร็วที่สุด เดินทางไปหาน้องปรางที่ลอนดอน เพื่อจัดการเรื่องการสมัครเข้ามหาวิทยาลัย ถ้าได้ตั๋วแล้วพี่จะรีบแจ้งให้ทราบทันที...เมื่ออาทิตย์ก่อน...อาจารย์ชินกรได้พาท่านรัฐมนตรีไปสู่ขอน้องเกษ สินสอดมากกว่าที่ทางหม่อมย่าของพี่จัดให้เสียอีก ก็นั่นเขาเป็นถึงลูกชายร้านทองใหญ่ จะให้สินสอดน้อยหน้าได้ที่ไหน....”
       
       อาทิตย์ที่ผ่านมา...สินสอดทองหมั้นมากมายมหาศาล วางเรียงรายอยู่ในงาน เกษรากับชินกรนั่งคู่กัน ธราธรและน้องชายทั้งสี่ไปนั่งเป็นแขกแทน หม่อมเอียด ย่าอ่อน นั่งรวมอยู่ด้วย เทวพันธ์นั่งหน้าบานอยู่ในตำแหน่งเดิม ข้างๆอาม๊า อาป๊า นั่งยิ้มหน้าแป้น บรรยากาศชื่นมื่นสุดๆเกษรากับชินกรหันมายิ้มให้ธราธรอย่างมีความสุข ธราธรยิ้มรับอย่างยินดีด้วย
       
       ธราธรเขียนเล่าต่อไปว่า...
       “คุณลุงเทวพันธ์ค่อยยิ้มออก เห็นว่าจะมีบริษัทอสังหาริมทรัพย์ก็คงจะได้ทุนไปก้อนหนึ่ง ส่วนคู่หมั้นหนุ่มสาวก็ยิ้มหน้าบานกันทีเดียว พี่ดีใจที่ได้เห็นแววตาสดใสของน้องเกษ และพี่ก็เชื่อว่า..น้องเกษตัดสินใจถูกต้องแล้วที่เลือกอาจารย์ชินกร ทั้งสองคนเข้าอกเข้าใจกันดี เธอยังฝากแสดงความยินดีมาด้วยที่เราหมั้นกัน ทั้งบอกว่าจะเขียนจดหมายไปถึงน้องอีกด้วย พี่ให้พี่อยู่เธอไป อีกไม่นานคงจะมีจดหมายจากน้องเกษไปถึงอังกฤษเช่นกัน
       
       อีกหนึ่งข่าว..ที่น่าเศร้า ตำรวจตรวจค้นโกดังที่ท่าเรือพบวัตถุโบราณจำนวนมาก รวมทั้งเศียรพระพุทธรูปหลายชิ้นเตรียมส่งออก ทางตำรวจจึงอายัดเอาไว้ เป็นขบวนการข้ามชาติอีกตามเคย แต่เราก็จับใครไม่ได้...พี่ กับ คุณอา และอ่อนศรี ปรึกษากันในปัญหานี้ และเราเห็นตรงกันว่า คนที่จะช่วยเรารักษาวัตถุโบราณไว้ได้ก็คือชาวบ้านที่อยู่ในพื้นที่ เราจะต้องทำให้ชาวบ้านรู้ถึงคุณค่าของสิ่งวัตถุโบราณเหล่านั้น พวกเราจัดโครงการให้ความรู้กับชาวบ้าน และเด็กๆ ที่อยู่ในพื้นที่ เมื่อทุกคนรู้คุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ เชาจะหวงแหนและช่วยกันรักษา ไม่ขายมันให้กับคนอื่น พี่พร่ำบ่นเรื่องน่าเบื่อมานาน หวังว่าน้องปรางจะเข้าใจ น้องปรางกำลังหมั้นอยู่กับนักโบราณคดี ดังนั้นอะไรที่เกี่ยวข้องกับสมบัติของชาติ มันก็คืองานของพี่ ซึ่งน้องปรางจะต้องได้ยินไปอีกนาน ก็คงจะตราบชั่วชีวิตของเรา

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ  คุณชายธราธร  ตอนที่ 10 อวสาน
        พี่ขอจบจดหมายแต่เพียงเท่านี้ พี่ขอฝากความรักและคิดถึงไปพร้อมกับจดหมายฉบับนี้ ไม่มีวินาทีไหนที่พี่จะไม่คิดถึงน้องปรางทั้งยามหลับและยามตื่น น้องปรางจะอยู่ในหัวใจพี่เสมอ รักและคิดถึงสุดที่รักของพี่ชายใหญ่...ธราธร จุฑาเทพ”
       
       ธราธรลงชื่อ และเงยหน้ามองรูประวีรำไพ ยิ้มอย่างมีความสุขแม้ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็เหมือนอยู่ด้วยกันเสมอ
       
       อยู่มาวันหนึ่ง เอกสารจดหมายราชการอยู่ในมือของปวรรุจที่อ่านอย่างตั้งใจ และเล่าให้พี่และน้องๆ ฟัง รณพีร์ถามด้วยความตื่นเต้น
       
       “พี่ชายรุจต้องไปสวิสเหรอครับ”
       ปวรรุจตอบยิ้มๆ
       “ใช่...หัวหน้ามอบหมายงานมาได้เกือบปีแล้ว แต่ทางโน้นเพิ่งจะตอบรับ และพี่ถูกส่งไปร่วมการประชุมว่าด้วยเรื่องกฎหมายทางทะเลที่กรุงเจนีวา เป็นการประชุมที่ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งแรก ยังไม่เคยมีมาก่อน”
       พุฒิภัทรฟังปลื้มๆ
       “ยินดีด้วยนะชายรุจ งานใหญ่แบบนี้มีโอกาสได้เลื่อนขั้นแน่”
       ปวรรุจยิ้มรับถ่อมตัว
       “แล้วนี่จะข้ามไปเยี่ยมคุณวาดดาวที่อังกฤษหรือเปล่า” ธราธรถาม
       ปวรรุจหน้าเศร้าลง
       “นั่นสิครับ ผมได้ข่าวจากเพื่อนๆที่โน่นว่าเธอยังอยู่ในลอนดอน” รัชชานนท์บอก
       “คงไม่ได้ไป...”
       ทุกคนแปลกใจ
       “ทำไม”
       ปวรรุจมองหน้าทุกคน
       “ความจริงแล้ว...วาดดาวเธอเขียนจดหมายมาตัดสัมพันธ์ผมไปได้ราวปีกว่าแล้วครับ เราสองคนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว...”
       
       ทุกคนตกใจ ปวรรุจเศร้าใจ ธราธรเดินเข้ามาตบไหล่ให้กำลังใจ ปวรรุจคิดถึงวาดดาว และเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต
        
       
       อวสาน 
       
       
       โปรดติดตาม สุภาพบุรุษจุฑาเทพ ตอนต่อไป "คุณชายปวรรุจ"

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 10 จบบริบูรณ์
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 9
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 7
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายธราธร ตอนที่ 6
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 97 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 96 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
1 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015