หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายปวรรุจ

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
16 เมษายน 2556 09:18 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 10
        สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ด้านอธิบดีเชษฐาเพิ่งรายงานตำแหน่งใหม่ของปวรรุจให้หม่อมเอียด ย่าอ่อน และคุณชายทั้งสี่ทราบ หม่อมเอียดดีใจจนน้ำตาซึม ปวรรุจอยู่ข้างๆ ย่าทั้งสอง
       
       “จริงหรือคะท่านอธิบดี ชายรุจของดิฉันได้เลื่อนขั้นแล้วจริงๆ”
       “ครับ และจะได้ออกไปประจำการต่างประเทศเป็นเวลาสี่ปี”
       ทั้งหมดปรบมือพร้อมกัน หม่อมเอียดกอดปวรรุจอย่างรักใคร่ชื่นชม
       พุฒิภัทรถาม “ประเทศอะไรครับ”
       “คงเดาได้ไม่ยาก ประเทศที่คุณชายเพิ่งจากมาไงครับ”
       “สวิตเซอร์แลนด์” ธราธรว่า
       “ครับ คุณชายรุจได้ไปประจำการที่สถานราชทูตไทย ประจำสวิตเซอร์แลนด์ ในตำแหน่งเลขานุการโทของท่านเอกอัครราชทูตครับ”
       คุณชายทั้งสี่เฮพร้อมกัน และเข้ากอดปวรรุจ
       “หลังจากที่ท่านทูตพลเทพทำงานกับคุณชาย ท่านทูตพอใจในผลงานของคุณชายมาก ถึงกับเอ่ยปากว่า ถ้าสอบเลื่อนขั้นได้ จะขอตัวไปช่วยงานทันที”
       หม่อมเอียดเป็นปลื้ม “ชายรุจ ย่าดีใจเหลือเกิน ขอให้ก้าวหน้าในการงานต่อไปนะลูก”
       “ครับ หม่อมย่า”
       หม่อมเอียดเช็ดน้ำตาแห่งความปีติ
       “แหม...มัวแต่ดีใจ เกือบลืม แล้วชายรุจจะต้องเดินทางเมื่อไหร่คะ” ย่าอ่อนถาม
       “ต้นปีหน้าครับ” เชษฐาบอก
       “อีกไม่กี่เดือนแล้วซี ....ดีนะที่ย่าเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ”
       “อะไรเหรอแม่อ่อน”
       “ก็เรื่องแต่งชายรุจกับหนูกระถินไงคะ”
       คุณชายทั้งสี่และปวรรุจเจื่อนไปทันที ย่าอ่อนบอกต่อ
       “เดี๋ยวจะต้องไปเร่งรัดทางคุณชายเทวพันธ์ น่าจะจัดพิธีแต่งเสียตั้งแต่เดือนหน้านี่เลย”
       ปวรรุจเจื่อนลงอีก ทั้งสี่ตบไหล่แสดงความเห็นใจ ปวรรุจตัดสินใจพูดขึ้น
       “คุณย่าครับ ผมขอคุยเป็นการส่วนตัวสักครู่”
       ย่าทั้งสองมองหน้ากัน
       
       ส่วนอีกมุมหนึ่งของงาน ภาณุทัศนัยกำลังเอะอะเอาเรื่องกับสายสมรที่ยืนร้องไห้กระซิกๆ ท่าทางเมาไม่น้อย แลเห็นร่างของวรรณรสาแอบฟังอยู่ที่ในเงามืดมุมตึก
       “กลับไปเดี๋ยวเลย”
       “ไม่...หมอนไม่กลับ ท่านชายต้องคุยกับสมรให้รู้เรื่องก่อน”
       “จะคุยอะไร ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว ฉันกำลังจะแต่งงาน เธอเข้าใจรึเปล่า”
       “หมายความว่าหมอนไม่มีค่าอะไรสำหรับท่านชายอีกแล้วใช่ไหมคะ”
       “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น เพียงแต่ตอนนี้เธอต้องหลบๆ ไปก่อน อย่าเพิ่งมาแสดงตัวแบบนี้ หลังจากพิธีแต่งเรียบร้อยเราค่อยมาคบกันใหม่”
       “จริงนะคะ ท่านชายไม่ทิ้งหมอนนะคะ”
       “รับปากแล้วไง เธอก็รู้ หญิงแต้วน่ะไม่ชอบที่ฉันมีผู้หญิงอื่น พาลจะไม่ยอมแต่งเอาง่ายๆ เพราะฉะนั้นตอนนี้ฉันต้องทำตัวให้ดีหน่อย พอหญิงแต้วตายใจ เราค่อยมา....สนุกสุดเหวี่ยงกันเหมือนเดิม
       สายสมรยิ้มออกมาได้
       “รักท่านชายที่สุด”
       สายสมรโผเข้ากอดชายทัศน์
       “ไม่เอาน่า เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”
       “กอดหน่อยนะคะ ให้หายคิดถึง”
       วรรณรสาหันกลบมาพิงมุมตึก น้ำตาไหลรินออกมา แล้วค่อยๆ เดินจากมาด้วยใจอันร้าวราน
       “นี่...เธอเมามากแล้ว กลับเสียที”
       “หมอนม่ายมาว หมอนม่ายมาว”
       ขาดคำสายสมรก็อ้วกแตกรดสูททักซิโด้หรูหราของชายทัศน์เต็มเสื้อ
       “เฮ้ย...”
       สายสมรลงนั่งแปะลงไปกับพื้น
       “เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย ปัทโธ่”
       ปรีชาและแขผ่านมาพอดี
       “มีอะไรครับท่านชาย โอ้โฮ”
       แขรีบปิดจมูก “หึ่งเลย”
       “คุณสองคนช่วยพาฉันไปห้องน้ำที ต้องล้างตัวล้างสูทก่อนแล้ว”
       “อ้าว แล้วคุณสมรล่ะคะ”
       “เรียกยามมาลากออกไป อ้อ เรื่องนี้ให้รู้ไปถึงหญิงแต้วไม่ได้เลยนะ”
       แขและปรีชามองหน้ากัน พยักพเยิดเป็นเชิงรู้กัน
       “ไม่บอกแน่นอนครับ” / “ไม่บอกแน่นอนค่ะ”
       ทั้งสองพาชายทัศน์ไป ปล่อยสายสมรที่นั่งคอพับบ่นพึมพำอย่าคนเดียว
       
        “หมอนม่ายมาว...  หมอนม่ายมาว...”

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 10
        หม่อมเอียดและย่าอ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่นเล็กของกระทรวง ทั้งสองนั่งจิบเครื่องดื่ม สีหน้าสบายอารมณ์
       
       “สงสัยชายรุจคงจะพูดเรื่องการแต่งงานน่ะค่ะคุณพี่ คงไม่กล้าพูดต่อหน้าท่านอธิบดี”
       ปวรรุจเดินเข้ามาหา ตามมาด้วยธราธรและพุฒิภัทร
       หม่อมเอียดถาม “ว่ามาชายรุจ มีเรื่องอะไรที่จะคุยกับย่าเป็นการส่วนตัว”
       ปวรรุจสูดลมหายใจก่อนเอ่ยขึ้น “คุณย่าครับ ผมขอปฏิเสธการแต่งงานกับน้องกระถิน”
       ย่าอ่อนตะลึง “อะไรนะ”
       “ผมแต่งงานกับน้องกระถินไม่ได้ครับ”
       ย่าอ่อนลุกพรวดขึ้นทันที
       “นี่ย่าหูฝาดไปรึเปล่า ชายรุจ ทำไมพูดแบบนี้”
       “ผมมีเหตุผลครับ”
       อ่อนจ้องปวรรุจอย่างเอาเรื่อง ย่าเอียดยังสงบเช่นเดิม ธราธรและพุฒิภัทรใจเต้น
       
       ขณะที่วรรณรสาเดินออกมาที่สวนอย่างหมดเรี่ยวแรง ร้องไห้สะอึกสะอื้น จนต้องนั่งพักที่เก้าอี้ในสวน รัชชานนท์และรณพีร์เดินคุยกันมา วรรณรสารีบเช็ดน้ำตาแล้วหลบอยู่ในมุมมืด
       “เราต้องสืบให้ได้นะชายพีร์ เมื่อกี้ที่คุณแขกับคุณปรีชาพูดน่ะ พี่ชายรุจรักใคร มีพระคู่หมั้น มีเจ้าเข้าเข้าของ แถมยังเกือบวางมวยกันด้วย”
       “ครับ หรือว่าสาวที่ร่วมทัวร์ที่ชื่อรสานั่น อาจจะเป็นเจ้าสาวของท่านชายพระองค์ใดองค์หนึ่ง”
       วรรณรสานิ่งงันไป รู้แล้วว่าสองคุณชายยังไม่รู้เรื่องของตน
       “ได้จังหวะต้องรีดความจริงจากทั้งคู่ให้ได้...ว่าแต่เรื่องพี่ชายรุจจะไปประจำการที่สวิตนี่ จะเอายังไงกับน้องกระถินดีล่ะ”
       วรรณรสานิ่งงันไป กับคำว่าปวรรุจจะไปสวิต
       “นั่นซีครับ จะไปต้นปีนี้แล้ว ถ้าแต่งกับน้องกระถิน ไม่ต้องหอบหิ้วพากันไปสวิตด้วยหรอกหรือ”
       “นึกภาพไม่ออกเลยนะว่าน้องกระถินไปอยู่เมืองหนาวขนาดนั้น คงร้องไห้ขอกลับบ้านวันละร้อยหนเป็นแน่”
       ถึงตรงนี้วรรณรสาแสดงตัวทันที
       “คุณชายคะ”
       รัชชานนท์แปลกใจ “ท่านหญิง ทำไมเด็จมาประทับอยู่ลำพังตรงนี้ล่ะกระหม่อม”
       “ฉันออกมาสูดอากาศน่ะ ข้างในอึดอัดเต็มที...เมื่อกี้ได้ยินคุณพูดเรื่องคุณชายรุจ จะเดินทางไปสวิตเหรอคะ”
       รณพีร์เป็นคนตอบ “กระหม่อม ท่านอธิบดีเพิ่งบอกข่าวดีพวกเราเมื่อกี้นี่เอง พี่ชายรุจได้เลื่อนขั้นไปเป็นเลขาโทให้ท่านทูตที่สวิต สี่ปีเลยนะกระหม่อม”
       วรรณรสาใจหายไปหมด พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น “คุณชายคงดีใจใช่ไหมคะที่จะได้จากที่นี่ไปเสียที”
       รณพีร์ยังไม่ทันสังเกตความนัยของรสา “กระหม่อม พี่ชายรุจคงดีใจมากที่จะได้กลับไปสวิตอีกครั้ง”
       วรรณรสาเบือนหน้าหนีไปทางอื่น รีบเช็ดน้ำตา กิริยาดังกล่าวอยู่ในสายตาของรัชชานนท์ที่มองอย่างจับสังเกต
       “ค่ะ”
       “ท่านหญิงประชวรรึเปล่ากระหม่อม”
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” วรรณพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น “ฉันอยากไปแสดงความยินดีกับคุณชายรุจ ช่วยพาฉันไปพบเขาหน่อยได้ไหม”
       
       รัชชานนท์และรณพีร์สบตากัน สงสัยท่าทีแปลกๆ ของท่านหญิงรสา ที่คล้ายจะร้องไห้

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 10
        ด้านปวรรุจพูดอธิบายให้ย่าทั้งสองฟังต่อเนื่อง
       
       “หลังจากกลับมาจากสวิต ผมแน่ใจแล้วละครับว่าผมแต่งงานกับใครไม่ได้ ยกเว้นคนคนนั้นคือคนที่ผมรัก”
       ย่าอ่อนหงุดหงิด อารมณ์เสียมากขึ้น “แกจะมาพูดพิโยกพิเกนอะไรอีก แกเคยบอกแล้วว่าแกตกลงจะแต่งกับหนูกระถิน อย่ามาเสียคำพูดนะ”
       “ใช่ครับย่าอ่อน ผมเคยพูดอย่างนั้น แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป เมื่อผมได้พบกับน้องกระถิน ก็เห็นว่า แกยังเด็กอยู่มาก และแกเองก็ลำบากใจเหลือเกิน ที่จะต้องแต่งงานกับผม”
       “แกรู้ได้ยังไงชายรุจ”
       “มีอีกหลายเรื่องครับที่ย่าอ่อนยังไม่ทราบ”
       “ไม่ต้องมาบอกว่าฉันทราบหรือไม่ทราบอะไร แต่สิ่งสำคัญที่สุดที่ทุกคนทราบก็คือ นี่คือพระประสงค์ของท่านชายวิชชากร ที่จะให้จุฑาเทพเป็นทองแผ่นเดียวกับเทวพรหม แกจะให้ย่าเสียผู้ใหญ่หรือยังไงกัน” ย่าอ่อนยกเรื่องเดิมมาอ้าง
       บรรยากาศอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ
       พุฒิภัทร เอ่ยขึ้น “ย่าอ่อนครับ ย่าอ่อนก็เห็นจากครั้งพี่ชายใหญ่แล้วนี่ครับ ว่าการที่ได้เลือกหญิงที่รักด้วยตนเองนั่นแหละจะสร้างความสุขยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด”
       ย่าอ่อนยิ่งโกรธตัวสั่น มองชายหนุ่มทั้งสามตาเขียว เสียงดังลั่น
       “อย่าเอาเรื่องของชายใหญ่มาเกี่ยวกับเรื่องของชายรุจ”
       สามหนุ่มอึ้งไป
       
       รัชชานนท์และรณพีร์พาวรรณรสาเข้ามาที่หน้าห้อง ได้ยินเสียงแว่วออกมาจากห้อง
       “พี่ชายรุจกำลังปรึกษากับหม่อมย่าและย่าอ่อนอยู่กระหม่อม”
       “ท่านหญิงประทับรอสักครู่ก่อน กระหม่อมจะเรียกพี่ชายรุจออกมาพบ”
       ทั้งสองเข้าไปในห้อง วรรณรสายังได้ยินเสียงแว่วออกมาเดินไปฟังที่ประตู
       
       รัชชานนท์ และรณพีร์เข้ามาในห้อง และชะงักไปเพราะบรรยากาศกำลังตึงเครียด
       “เราจะมาพูดแบบนั้นไม่ได้ คราวชายใหญ่ หนูเกษราเลือกที่จะไปแต่งงานกับคุณชินกรเอง อีกอย่างหนูระวีรำไพเป็นถึงบุตรีของคุณชายอาทิตยรังสี ถือว่าสมกันทั้งเกียรติ ทั้งฐานะ ทั้งตระกูล”
       รัชชานนท์และรณพีร์เข้ามาหาพุฒิภัทร
       รณพีร์กระซิบ “อะไรกันครับ”
       “ชายรุจ บอกให้ย่าเข้าใจหน่อยเถิด ที่เราบอกว่าหลังจากกลับมาจากสวิต เราก็เปลี่ยนใจ เกิดอะไรขึ้นที่สวิตงั้นเหรอ เกิดอะไรที่เรายังไม่ได้บอกย่า”
       หม่อมเอียดถามตรงจุด ปวรรุจยิ่งอึดอัด ธราธรและพุฒิภัทรมองปวรรุจเป็นเชิงบอกให้พูดความจริงออกมา
       วรรณรสารอฟังอยู่นอกห้อง
       ปวรรุจนิ่งงัน ไม่อาจเอ่ยปากออกมาได้
       “ว่ายังไงชายรุจ ทำไมไม่พูดออกมา”
       ธราธรตัดสินใจพูดแทน
       “หม่อมย่าครับ ถ้าหากว่าในใจของชายรุจมีคนอื่นอยู่แล้วละครับ”
       ทุกคนมองมาที่ธราธร ปวรรุจมองพี่ชายอย่างไม่อยากให้พูด
       “ชายใหญ่พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง” หม่อมเอียดซัก
       “ชายรุจมีหญิงอื่นในใจอยู่แล้วครับ ชายรุจพบรักใหม่ที่สวิต” ธราธรบอก
       ปวรรุจถอนใจเฮือก ปิดบังอะไรไม่ได้แล้ว
       วรรณรสาเย็นวาบไปทั้งตัว
       ย่าอ่อนตวาดแว้ด “ใครกันชายรุจ ทำไมไม่บอกย่า เห็นย่าเป็นหัวหลักหัวตองั้นเหรอ”
       พุฒิภัทรเข้าไปจับมือย่าอ่อน
       “ใจเย็นครับย่าอ่อน ชายรุจไปพบรักไกลถึงสวิตเซอร์แลนด์ ย่าอ่อนก็เลยไม่ทราบ ชายรุจไม่ได้จงใจปกปิดหรอกครับ”
       ย่าอ่อนสะบัดมือออก เดินเข้ามาหาปวรรุจ ถามคาดคั้น
       “ไปพบรักที่สวิต ผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใคร เป็นนางฝรั่งมังค่าใช่ไหม ตอบมาเดี๋ยวนี้”
       
       ท่านหญิงรสานิ่งงัน ใจเต้นลุ้นระทึก

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 12 อวสาน
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 11
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 10
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายปวรรุจ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 154 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 149 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
3 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015