หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อาญารัก

อาญารัก ตอนที่ 13

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 21 เมษายน 2556 08:52 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อาญารัก ตอนที่ 13
        อาญารัก ตอนที่ 13
       
       ขณะนั้นทองจันทร์กับเทิดศักดิ์ นั่งรอกินอาหารที่เนียนกะเนื้อทองจัดหาอยู่บนเรือน เทิดศักดิ์พูดประจบเอาใจ
       
       “ผมอยากกินข้าวกับคุณย่า”
       “โกหก..แกอยากกินกับคนอื่น แต่ดันเอาชื่อย่ามาอ้างเพื่อให้ตัวแกดูดีดูรักย่า หาคะแนนแบบขี้โกงนี่นา” ทองจันทร์รู้ทัน
       “แหม คุณย่าครับ ผมน่ะรักคุณย่า กลัวเกรงคุณย่ามากกว่าใครในบ้านนี้นะครับ”
       “ย่ะ...ลองใครในบ้านนี้ไม่กลัวย่าสิยะ เห็นดีกัน เออ แม่แกแน่ะ มันอาจแกล้งกลัวย่าไปงั้นๆ แหละ แกโตแล้วเตือนแม่แกบ้าง เลิกอาฆาตบาดหมาง คนโน้นคนนี้สักที”
       “ครับ...คุณย่าผมเตือนแล้วหลายครั้ง”
       “โดยเฉพาะ นังต้นห้องนั่น ย่าว่ามันงูเห่าชัดๆ ระวังมันจะทรยศแม่แกสักวัน”
       “นั่นผมก็เตือนแล้วเตือนอีก แต่คุณแม่ท่านรักของท่าน ผมทำอะไรไม่ได้ต้องให้คุณแม่เจอเองเถิดครับ แต่เชื่อขนมกินได้ ไม่มีใครเก่งเกินคุณแม่ นอกจากคุณย่า คุณย่าเก่งที่สุด”
       “เอ้า แกละมันช่างพูด นี่ ทำไมไม่ขอย้ายมาอยู่อำเภอเมืองบ้านเราสักทีเล่า ย่าไม่อยากให้แกเดินทางข้ามอำเภอตอนกลางคืน เกิดมีเหตุร้ายอะไรขึ้นมา ใคร๋จะช่วยทัน”
       “เหตุร้าย มากๆ ก็น่าจะเป็นเรื่องเจอเสือหนักเข้าแหละครับ”
       เนียนกับติ๋วถือสำหรับอาหารเข้ามาพอดีได้ยินท้ายประโยคว่าเสือหนัก เนียนหน้าเสีย เนื้อทองก็จ๋อยแอบมอง
       หน้าแม่แล้วสงสาร
       ทองจันทร์แอบหยิกเทิดกระซิบดุ “พูดจาเอะอะมะเทิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือ พูดจาให้คนอื่นสะท้อนหัวอก มาเนียน ยายติ๋วเอาอะไรมากิน มามานั่งกินด้วยกัน”
       เทิดจึงรู้ว่า สองแม่ลูกมา รีบหันไปทันที รู้ว่าย่าดุทำไม รีบประจบสองคน
       “ไม่เสียเที่ยวที่มารอขอกินอาหารอร่อยก่อนไปสวนแตง ลาภปากแท้ๆ”
       สองแม่ลูกวางอาหาร แล้วจะถอยออกไป
       “นี่ยัยสองแม่ลูก แกอย่ามาทำไขสือ บอกว่ากระไรให้มานั่ง รึจะยืนกินข้าว ทำท่าจะมากล้าขัดคำสั่งชั้นรึ”
       เนียนกับเนื้อทองสบตากัน เทิดศักดิ์กระเถิบที่ให้นั่ง กบแมวเดินตามเนียนกับเนื้อทองมาแอบยิ้มหัวเราะกันคิกคัก
       
       ช้อยมาตามเทิดศักดิ์ แอบมองวงกินข้าวบนเรือน สีหน้าไม่พอใจ
       “หน็อยแน่ะ นังสองแม่ลูกบังอาจตัดหน้าคุณสน กินข้าวกับคุณเทิดศักดิ์”
       ช้อยใจชั่วรีบหันกลับไปรายงานนายใจบาป
       
       สนนั่งโบกสำรับ ไม่ให้แมลงวันตอม ช้อยพรวดมาเบรกตรงหน้าอาหาร
       “นังช้อย บอกให้ไปเชิญคุณเทิดศักดิ์มากินอาหารก่อนกลับสวนแตง ทำไมวิ่งทำหน้าตื่นมาเหมือนหมาถูกบังคับให้ขี่จักรยาน”
       “ยังไม่ทันเอ่ยปากเชิญ ไปถึงก็เจออีสองแม่ลูกนั่นมันเชิญทั้งตาทั้งปาก นั่งลอยหน้ากินข้าวกันเฉิบๆ แล้วเจ้าค่ะ คุณสน ช้อยละจนใจ”
       “ต๊าย...มันบังอาจ ชั้นจะไปเตะสำรับมันให้กระจาย กระจุย”
       “คงต้องเสี่ยงมากเจ้าคะ งานนี้ช้อย ไม่ไปลุ้นนะเจ้าคะ เสียวโดนตบด้วยน้ำพริกปลาทูเจ้าค่ะ คุณสนก็ควรสำเหนียกไว้ด้วยเจ้าคะ”
       “ให้มันรู้ไปว่าบ้านนี้มีใครกล้าหือกับคุณนายสน”
       “ใครที่ว่านั่น คือคุณท่านไงเจ้าคะ หัวร่อเอิ๊กอ๊าก ราวกับยินดีต้อนรับ นังเนื้อทองเป็นหลานสะใภ้เอกเจ้าค่ะ”
       สนชะงัก แต่ก็ชักสีหน้า ปัดสำรับของตัวเองกระจาย แล้วเดินปึงปังลงเรือนไป ช้อยมองตาม
       “นั่นคุณสนจะไปคว่ำสำรับคุณท่านจริงๆ หรือเจ้าคะ ช่างกล้าหาญชาญสมร”
       
       ฟากเรียมกำลังหว่านล้อมขุนภักดี เรื่องฝากให้เนื้อทองไปเป็นครูโรงเรียนสตรีประจำจังหวัด
       “เอาอีกแล้วเรียม มาหลอกล่อให้พี่หลงกล ฝากลูกชู้ ไปเป็นครูที่โรงเรียนสตรีอีกจนได้”
       “เมื่อไหร่พี่เทพจะเลิกเรียกหนูติ๋วว่าลูกชู้คะ ถ้าเกิดเป็นลูกพี่เทพจริงๆ ขึ้นมา พี่เทพจะเสียใจเจ็บใจตัวเองที่ไม่เหลียวแลลูกนะคะ”
       “ช่างยอกย้อนเก่งจริงนะ ไปหัดวิชาสู้ผัวมาแต่ไหนกันรึ”
       “ไม่ได้สู้พี่เทพ แต่สู้กับความอุยติธรรมค่ะ ฟังนะคะ ถ้าพี่เทพไม่ยอมฝากแก คนเขาจะนินทาเอาว่า ท่านขุนไม่เหลียวแลคนในบ้าน ปล่อยให้ไม่มีงานทำ”
       “ได้ยินว่ามันเก่งกันนักหนา ทำไมไม่ไปสมัครเอาเอง ทำไมต้องมาขอร้องให้พี่ไปฝากฝัง พี่ละเบื่อไอ้ประเพณีเส้นสายใยโยงลูกคนโน้นหลานคนนี้ เรียมนี่ชอบเจ้าหน้าเจ้าตากับสองแม่ลูกนี่แท้ๆ รึว่ามันพากันมาอ้อนวอน”
       “ไม่ได้มีใครมาอ้อนวอนเรียมค่ะ เรียมก็แค่คิดจะช่วยให้เด็กกับแม่เขาลืมตาอ้าปากได้มากขึ้น”
       “ตอนนี้พี่เห็นทั้งปากทั้งตาพวกมัน ระยิบระยับวับวิบกันจะตาย”
       “อ้าวนี่พี่เทพแอบมองปากมองตาเนียน จนเห็นถนัดชัดแจ้ง ถึงเพียงนี้หรือ” เรียมแซว
       “เอ๊ะ เรียม อย่ามาจ้องจับพี่ ต้อนพี่ให้จนมุมนะ แปลกคนแท้ๆ มีแต่เขาหึงหวงกลัวผัวจะไปรักไปหลงคนอื่น นี่กลับมาผลักไสให้ใยดีเขา”
       “ถ้าเรียมหึงหวงแล้วจะทำสำเร็จหรือคะ เรียมถึงต้องปล่อยไป สมัยนี้ ยุคนี้ เขามีผัวเดียว เมียเดียว ถ้าพี่เทพนอกใจ เรียมไม่ยอมเด็ดขาด” เรียมหัวเราะขำตัวเอง แต่พูดไม่จริงจัง
       “ไม่ไหวแล้ว พี่เตะปี๊บไม่ดังแล้วจ้ะ แต่ถ้าเตะคนน่ะดังแน่ เสียงมันร้องน่ะ”
       จังหวะนี้สนพรวดพราดขึ้นมาฟ้อง
       “พี่ขุนขา งามหน้ากันที่สุดในเมืองสุพรรณแล้วค่ะ หมวดเทิดศักดิ์ลูกชายขุนภักดีภูบาล หาสะใภ้เป็นลูกสาวเสือหนักชู้รักอดีตเมียขัดดอกมาให้เสื่อมเสียหายแก่วงศ์ตระกูลค่ะ”
       ขุนภักดีหูผึ่ง “ว่ากระไรนะสน”
       “เสื่อมเสียยังไง เหลวไหล ใส่สีตีไข่ให้มันเปรอะเปื้อนคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง” เรียมเอ็ด
       “ก็ลองไปแวะเรือนคุณแม่ดูสิคะ ว่าที่นั่น มีงานกินเลี้ยงสั่งลาจนลืมแม่ตัวเอง เพราะไปหลงเสน่ห์ลูกชู้”
       “คำก็ลูกชู้ สองคำก็ลูกชู้ รู้จริงหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจกันทั้งนั้น แบบนี้ ใครก็คงว่าใครมีชู้กันได้ แต่ไอ้คนที่อาจมีชู้จริง ใครก็จับมันไม่ได้”
       สนอึ้งไป ทั้งที่เรียมพูดไม่ได้ตั้งใจว่าสน แต่สนกินปูนร้อนท้อง
       “คุณพี่ว่าสนมีชู้หรือคะ”
       “อย่ากินปูนร้อนท้องสิสน ชั้นไม่ได้เอ่ยถึงสนสักนิด”
       “หยุดเรื่องชู้ เลิกพูดเรื่องนี้กันทีสน ไปเรือนคุณแม่กันเถิด”
       
       ขุนภักดีมองหน้าเรียม เห็นเรียมตาเขียวใส่สน ที่รายนั้นไม่สะทกสะท้านแม้สักน้อย

อาญารัก ตอนที่ 13
        บนเรือนคุณนายทองจันทร์ยามนั้น ทุกคนกำลังมีแต่ความสุข โดยเฉพาะเทิดศักดิ์ยิ้มย่องผ่องใสสุดๆ
       
       “คุณย่าครับ ถ้าผมย้ายมาที่อำเภอเมืองบ้านเราเมื่อไหร่ จะให้คุณย่าไปขอหลานสะใภ้ให้นะครับ ผมอยากมีหลานให้คุณย่า”
       เนียนหน้าซีดขาวก้มหน้างุด ทองจันทร์มองหน้าเนียนมองหน้าเนื้อทอง ที่ดูเหมือนจะไม่ร่วมมือด้วย
       “ทำพูดดีไป อย่าคิดว่าหล่อรวย ลูกสาวเขากับแม่เขา จะเอาด้วยกับเรารึเปล่าก็ไม่รู้”
       จังหวะนี้สนลิ่วนำหน้าท่านขุนกับเรียมมา กบกับแมวที่คิกคักกระซิบกัน
       “แม่กับคุณพ่อเราน่ะไม่เอาด้วยแน่ๆ ตาเทิด แม่หมายตาลูกสาวท่านข้าหลวงเมืองอ่างทองไว้ให้แล้ว เชอะ..สะใภ้ลูกคนเลี้ยงหมูหลานชาวนาใครบ้าเอามาก็ตาถั่วแล้ว”
       ทองจันทร์หันไปโต้ “อ้อ..แม่สนยะ แม่ไม่นึกย้อนบ้างหรือ ว่าท่านข้าหลวงท่านอาจตาไม่ถั่วเอาหลานกำนันเป็นหลานเขย มันห่างชั้นกับข้าหลวงมากย่ะ”
       เนียนกับเนื้อทองเลยรีบอิ่ม ถอยจานข้าวของตัวเองออกมา เรียมยิ้มสบายอารมณ์
       “เนียน หนูติ๋ว ทำไมรีบอิ่ม กบ แมวเอาจานมาสิ ชั้นหิวข้าวจะกินที่นี่ด้วยคน พี่เทพว่าไงคะ กินไปคุยกันไปเรื่องจะไปเปรยให้อาจารย์ใหญ่ฟังว่าหนูติ๋วจะไปสมัครสอนหนังสือที่โรงเรียนสตรี”
       “โฮ๊ย..จะไปปรงไปเปรยอะไรกันทำไม ในเมื่อ แม่ตั้งใจจะยกที่ดินใกล้ๆ นั่น ให้ยัยติ๋วมันทำโรงเรียนของตัวเอง ไม่เห็นจะอยากให้มันไปง้อใคร”
       สนหู่ผึ่ง ตกใจ “คุณแม่”
       “คุณท่าน” / “คุณย่า”
       เนียนกับลูกสาวเองก็ตกใจไม่แพ้สน แต่สนตกใจปนโกรธ
       “เรามาหุ้นกันนะเรียม แม่หุ้นที่ดิน เรียมหุ้นตึกเรียน ยัยติ๋วหุ้นทำงานทำทุกตำแหน่ง สากกะเบือยันเรือรบ” ทองจันทร์ว่า
       “พี่ดีใจด้วยนะคะ น้องติ๋ว”
       สนยืนนิ่งแล้วหันตัวกลับลงเรือนไปอย่างฉุนเฉียว
       “คุณแม่ไปเร็วจัง เดี๋ยวผมจะตามไปครับ”
       “ทำไมไม่รอให้แม่ตายไปก่อนแล้วคิดตามเล่า ลูกอะไรใจดำ” สนโกรธทองจันทร์ พาลน้อยใจลูก
       “เอ้า..เนียน ยัยติ๋ว ยังไม่รีบขอบคุณชั้นกับแม่เรียม แถมพ่อเทพอีกคน ในฐานะที่เขาจะไปฝากเรากับครูใหญ่ ฝึกงานไปพลางๆก่อน ก่อนที่จะสร้างโรงเรียนเสร็จ”
       เนียนกับเนื้อทองก้มลงกราบ สามคนทีละคน ขุนภักดีหันไปกระซิบดุเรียม
       “เรียมกับคุณแม่ร่วมกันมัดมือชกพี่อีกแล้ว”
       “ตาเทิด แกรีบอิ่มแล้วรีบไปเอาใจแม่แกไวไวเข้า ก่อนที่ข้าวปลาอาหารบ้านแกจะโดนลมริษยาอาละวาดใส่เอาสำรับกระจาย”
       เทิดศักดิ์หน้าเสีย
       อาหารหกเรี่ยราดนองพื้นเรือนชานบ้านสน จานชามแตกเละเทะ สนกำลังยกเท้าจะกระทืบลงไป
       “ระวังเจ้าค่ะ เศษจานจะบาดเท้า การเหยียบข้าวเท่ากับล่วงเกินพระแม่โพสพบาปกินกบาล เอ๊ย กินศีรษะนะเจ้าคะ”
       “อีช้อยหยุดนะ กูจะเขกกบาลมึงนั่นแหละ ลูกหนอลูก”
       เทิดศักดิ์เดินขึ้นมาถึงบนเรือนพอดี
       “หยุดเถิดครับ คุณแม่ ผมมาแล้ว”
       “มาแต่ตัวหัวใจทิ้งไว้เรือนคุณย่า จะมาทำไม ลูกไม่รักแม่ ไม่สนใจใยดีแม่ แม่ช่างไร้ค่าในสายตาของลูกเหลือเกิน”
       “คุณแม่มีค่าที่สุด ผมไปกินข้าวกับคุณย่า คุณแม่จะโกรธไปทำไมครับ”
       “อย่านึกว่าแม่โง่เป็นควาย แกไปรอกินข้าวกับอีสองแม่ลูกนั่น อย่ามาอ้างคุณย่า แกมันไม่รักแม่มาตั้งแต่ตัวแกเท่าเมี่ยงแล้ว”
       “ผมรัก เทิดทูนคุณแม่ เพียงแต่ว่าเราเข้ากันไม่ค่อยได้ เพราะคุณแม่ฟังคนอื่นมากกว่าฟังผม” พลางเทิดศักดิ์ปรายตาไปที่ช้อย “ผมไม่ทราบว่าคุณแม่รอกินอาหาร พอทราบผมก็รีบมาแล้วนี่ไงครับ”
       “ก็แม่ให้นังช้อยมันไปตาม มันบอกว่า…”
       ช้อยรีบหลบวูบ เทิดศักดิ์เข้าไปโอบแม่ สนค่อยมีสีหน้าดีขึ้น
       “ใครบอกอะไรทำไมคุณแม่ต้องเชื่อหมดครับ มาสิครับ มากินข้าวกับผม แต่...เอ ทำไมสำรับอาหารมัน...”
       “มันโดนฝีมือนังช้อย มันซุ่มซ่ามทำสำรับหกเลอะเทอะ”
       “กรรมของอีช้อยอีกละ” ช้อยบ่นเบาๆ
       “นังช้อย ไปจัดสำรับมาใหม่”
       “หมดแล้วเจ้าค่ะ”
       “อีช้อย หมดแล้วก็รีบไปทำมาใหม่”
       “ตลาดวายเลิกขายแล้วนะเจ้าคะ”
       “อีช้อย”
       “ใจเย็นๆครับคุณแม่ โมโหบ่อยๆ หน้าแก่ง่ายนะครับ ยิ้มหน่อย ผมจะไปแล้ว ไม่ยิ้มก่อนผมไป เกิดผมเป็นอะไรไป คุณแม่เสียใจแย่นะครับ”
       สนรีบยิ้มให้ลูกชาย กอดเทิดศักดิ์ไว้
       
       หนักแอบฟังอยู่ด้านล่างในพงไม้ข้างเรือนถอนใจ ได้ยินแม่ลูกทะเลาะกัน
       “อีสน อีช้อย มึงไม่ยอมเปลี่ยนนิสัยสักที เทิดศักดิ์เอ๊ย ช่างน่าสงสาร มีแม่ก็เลวนรกส่ายหน้า มีพ่อก็ชั่วช้ายมบาลไม่ต้องการรับ”
       
       สองคนทะเลาะกันต่อ เทิดศักดิ์เบื่อจะทะเลาะกับแม่
       “ถ้าผมทำให้คุณแม่ไม่สบายใจ ผมขอโทษ ผมไปนะครับคุณแม่” เทิดศักดิ์ไหว้แม่
       “ระวังนะลูก ค่ำๆ มืดๆ ไอ้เสือหนักมันอาจมาปล้นเอาได้ เจอมันยิงมันให้ตายเลยนะลูก ตราบใดที่มันยังไม่ตายมันก็ยังเป็นหนามตำอกตำใจคุณพ่อ ให้อับอายขายหน้าว่าเป็นชู้กับเมียขัดดอก”
       “ผมไม่อยากฟังเรื่องนี้ครับคุณแม่ ผมไม่เชื่อว่าน้าเนียนเป็นชู้กับเสือหนัก”
       “แกว่าแม่โกหก แม่เห็นกับตาว่ามันกอดกันส่งแก้วแหวนเงินทองของคุณพ่อให้กัน”
       “ไม่มีเหตุผลที่เสือหนักจะมาเอาของน้าเนียน ในเมื่อปล้นเขามาได้ตั้งแยะคุณแม่ตาฝาด คนที่มาอาจเป็นญาติน้าเนียนก็ได้” เทิดศักดิ์แก้ให้เนียนกะเสือหนัก
       สนโกรธจัด “แกเห็นอีเนียนกับไอ้หนักดีกว่าแม่ ทำไมไม่ไปเกิดเป็นลูกมันซะ ขี้คร้านจะรังเกียจเดียดฉันท์อับอายขายหน้าเขาไปทั่ว ว่ามีพ่อเป็นโจร”
       “ถ้าผมมีพ่อเป็นเสือหนัก ผมไม่รังเกียจเขาแน่ ยังไงผมก็เคารพเทิดทูนเขาในความเป็นพ่อของผม หรือคุณแม่อยากให้ผมไปเป็นลูกเขาจริงๆ”
       สนอึ้ง จ๋อยไป
       
       หนักยืนรำพึงถึงลูกอยู่ใต้เรือนสน
       “ลูกช่างแสนดี แต่อีนรกนั่น มึงใส่ร้ายกู แช่งกู มึงอยากให้กูตาย ดีละมึงกับกูน่าจะตายพร้อมกัน”
       หนักยืนน้ำตาซึม เสียงฝีเท้าเทิดศักดิ์ลงเรือนมา หนักแอบมองเห็นลูกชายเดินลงมา หยุดยืนด้านล่าง แล้วถอนใจส่ายหน้า ก่อนจะเดินจากไป
       
        หนักมองขึ้นไปบนเรือน แค้นสนมาก

อาญารัก ตอนที่ 13
        ในขณะที่สนยืนซึมอยู่บนเรือน ช้อยเก็บอาหารจนหมดแล้ว แต่ปากบ่นบ้าไปเรื่อย
       
       “คุณสนไม่น่าไปท้าให้คุณเทิดไปเป็นลูกเสือหนักนะเจ้าคะ ชี้โพรงให้กระรอกแท้ๆ”
       “ก็ชั้นหมดความอดทน แกดูลูกชั้นสิ ใส่ร้ายอีเนียนกับไอ้หนักเท่าไหร่มันไม่เห็นจะโกรธเคือง เชื่อกันบ้าง มีแต่แก้ตัวแทน”
       “สัญชาตญาณความเป็นพ่อเป็นลูกกัน มันสื่อถึงกันมังเจ้าคะ อีแบบนี้คุณเทิดจะกล้าจับมันหรือเจ้าคะ”
       จังหวะนี้มีใครคนหนึ่งโผล่ยันตัวมาจากหน้าต่าง แล้วเตะตะเกียงโครมให้ไฟดับ
       “ว๊าย” ช้อยกะสนร้องลั่น
       “โจรปล้น” สนตะโกน
       “กูเอง กูที่พวกมึงแช่งด่า ใส่ร้ายป้ายสีกันทุกวี่ทุกวัน อีสน อีช้อย ผ่านไปเป็นยี่สิบกว่าปี มึงสองคน ยังสุมหัวกันกลั่นแกล้งคนอื่นไม่เลิก”
       ขาดคำ หนักจิกหัวสนข้างหนึ่ง ช้อยข้างหนึ่ง สองคนร้องลั่น
       “ปล่อยนะ” / “กลัวแล้วจ้ะ”
       “ถ้ามึงสองคนกลัวกูจริง มึงอย่าได้มาเอ่ยชื่อกูว่าเป็นชู้กับคนดีๆ อย่างเนียน มึงอย่าได้ไปประณามว่าหนูติ๋วเป็นลูกชู้ ทั้งที่พวกมึงรู้อยู่ว่าเป็นลูกท่านขุน เข้าใจไหม”
       “เข้าใจ” / “เข้าใจแล้วจ้ะ” สองคนรับคำ
       หนักเหวี่ยงสองคนกระเด็นไปคนละทาง ฟุบไปกองคาพื้น
       “มึงก็รู้อยู่ว่ากู ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น ถ้ามึงสิ้นคิดอีก กูนี่แหละจะไปประจานมึงว่ากูเป็นชู้เจ็ดวันของมึง ลูกมึงก็ลูกกู มึงโดนท่านขุนเอาตายแน่”
       สองคนก้มหน้าร้องไห้กระซิกๆ
       
       ตกตอนกลางคืนเทิดศักดิ์ ขับรถมาตามถนนเปลี่ยวมุ่งหน้ากลับสวนแตง ถนนมืดมิด มีแต่แสงไฟรถของเทิดศักดิ์เท่านั้น และจากแสงไฟเทิดศักดิ์มองเห็นมีท่อนไม้ขวางอยู่
       “เอ๊ะ...”
       เทิดศักดิ์จำต้องจอดรถ แต่พอจอดเสร็จ ก็เห็นคนร้ายโผล่ออกมาสามคน พร้อมด้วยปืนที่เล็งมายังตน
       “ลงมาจากรถ เอาเงินกับของมีค่าของมึงมาให้กูให้หมด” ที่แท้แช่มลูกชายช้อยนั่นเองที่มากับลูกกระจ๊อกอีกสองคน
       เทิดศักดิ์ได้แต่มองปืนที่วางข้างตัว ไม่อาจหยิบได้ เพราะโจรมาประชิดรถ
       “อย่าแตะปืน มึงตายแบบเผาขนแน่” แช่มขู่
       เทิดศักดิ์จำใจลงมาจากรถ พอเทิดศักดิ์ลงมา หัวหน้าโจรซึ่งโพกหน้า ชะงักนิดหนึ่ง
       “เอ๊ะ..เฮ้ย นี่นี่แก” แช่มจำได้ แต่ทำใจกล้าขู่ต่อ “เอามือไว้บนหัวนะมึง”
       “ไม่จำเป็น แกจะเอาอะไรชั้นจะหยิบให้ แต่ไม่ใช่เพราะว่าชั้นกลัวแกหรอกนะ คนอย่างชั้นไม่มีวันกลัวแก”
       “อย่าพูดมาก เฮ้ย..ปลดของมันให้หมด” แช่มสั่งลูกน้อง
       เทิดศักดิ์หยิบกระเป๋าเงิน โยนลงพื้น ถอดนาฬิกา
       “กูรู้ว่ามึงมีสร้อยคอเส้นใหญ่ห้อยพระสมเด็จ” แช่มบอกอีก
       เทิดศักดิ์สงสัย “เอ๊ะ...ทำไมแกรู้ เอาเถิดชั้นถอดสร้อยให้แก แต่พระสมเด็จนี่ขอไว้”
       “ไม่ได้ กูจะเอาไว้กันเหนียว”
       “พระอะไรก็กันเหนียวไม่ได้ ยกเว้น คุณธรรมความดีงาม กรรมเวรก็เช่นกัน สักวันคนอย่างแก ก็ต้องโดนเวรกรรมมากระชากลากดึงไปติดคุก”
       “มึงอย่ามาแช่งกู ไอ้เทิดศักดิ์”
       “แกรู้จักชื่อชั้น แถมรู้ว่าชั้นมีสร้อยคอ แกเป็นใครกันแน่”
       “เงียบ..มึงไม่รู้หรือไงว่ากูไอ้เสือหนัก มึงสมควรตาย”
       แช่มยกปืนเล็งไปจะยิงเทิดศักดิ์ จังหวะนี้มีเสียงปืนยิงสองนัด เทิดศักดิ์หลบแต่โดนเฉี่ยวล้มลง แช่มโดนเช่นกัน
       ทรุดลงไป
       “กูต่างหากไอ้เสือหนัก ไอ้ลูกหมาอย่ามาแอบอ้าง กูไม่ฆ่าคนเล่นเป็นผักปลาเหมือนมึง”
       แช่มทรุดลงไปกับสมุน
       “เสือหนัก โอ๊ย...ช่วยกูด้วย เสือหนักอย่าฆ่าชั้น”
       แช่มทำท่าจะหนี หนักเดินไปกระชากหน้าแช่มออก
       “หมวดเทิดศักดิ์ ดูหน้ามันให้เต็มตา แล้วนึกให้ออกว่ามันคือใคร”
       เทิดศักดิ์มองไปทั้งที่มือกุมแขนแล้วจำได้ทันที
       “นายแช่ม...ลูกยัยช้อย”
       แช่มยกมือไหว้กราบเทิดศักดิ์ปลกๆ
       “กระผมผิดไปแล้ว กระผมเมาสุรา อย่าให้เสือหนักฆ่าผมนะครับ”
       “เมื่อกี้ทั้งที่มึงรู้ว่านี่คือลูกผู้มีพระคุณของมึง มึงยังคิดจะฆ่า พอเสียท่ามึงทำมาก้มกราบขอชีวิต เลวเหลือรับแท้ๆ เฮ้ย..ไอ้หมาสองตัวนั่นมึงลากลูกพี่มึงไปให้พ้นหน้ากู อย่าให้เจออีก กูจะฆ่ามึงให้หมด”
       สองคนรีบลากแช่มที่ถึงขั้นฉี่ราด ออกไป หนักปราดไปที่ เทิดศักดิ์ที่โดนยิงที่ไหล่
       “นายแช่ม ชั้นจะตามจับแกมาเข้าตะรางให้ได้”
       “โชคดีที่ไอ้นั่นมันโจรห่วยๆ วันหลังอย่าวางปืนข้างตัว แต่เอาติดตัวไว้ตลอดเวลา ทนเจ็บนะ จะให้คนพาไปส่งโรงพยาบาล”
       “เจอกันอีกแล้ว ทำไม ทำไม เสือหนักถึงช่วยชั้น ทำไมไม่เล่นงานชั้น”
       “วันนี้เจอกันในฐานะเพื่อนมนุษย์ ไม่ได้เจอกันในฐานะโจรกับตำรวจ แต่วันหน้าเชิญหมวด จัดการผมตามสบาย”
       หนักมองมาที่เทิดศักดิ์ด้วยสายตาอาวรณ์และห่วงใย คล้ายมีน้ำตาคลอเบ้า เป็นประกายในความมืด จังหวะนั้นเสน่ห์เดินเข้ามา ขณะที่หนักเดินหายไปในความมืด เสน่ห์ประคองเทิดศักดิ์ไปที่รถ
       “ขับมือเดียวไหวไหมครับ ผมจะเอาผ้ามาผูกห้ามเลือดให้ก่อน” เสน่ห์ หรืออดีต หมอเสน่ห์ บอก
       “พอไหว”
       เทิดศักดิ์ไม่วายมองไปทางหนักที่เดินหายไปในความมืด คาใจและประหลาดใจมากมาย
       
       วันต่อมาขุนภักดี เอก และสนซึ่งท่าทีตื่นตระหนกมากกว่าใคร พากันมารับเทิดศักดิ์ที่โรงพยาบาล
       สนร้องไห้โฮๆๆ ไม่อายใคร “แม่บอกแล้วว่าไอ้เสือหนักมันจะมาปล้นเอา ก็ไม่เชื่อแม่”
       “เสือหนักมาช่วยผม แต่ไอ้คนที่มาปล้น คือนายแช่ม ที่คุณแม่บอกว่ามันคือญาติของเรา”
       สน เอก และขุนภักดี ตกใจ อุทานลั่น “ไอ้แช่ม”
       สนหน้าซีดขาวเป็นกระดาษ
       “อุเหม่...นี่แม่สนชักศึกเข้าบ้านรึ พ่อจะส่งคนไปตามจับไอ้แช่มมาลงโทษให้ได้ เออ...พ่อไม่เข้าใจว่าทำไมเสือหนักมันมาช่วยลูก”
       “ผมก็ไม่เข้าใจครับ เอ้อ...คุณพ่อครับคนที่เสือหนักให้พาผมมาโรงพยาบาล ให้ผมบอกคุณแม่ว่าเขาชื่อเสน่ห์”
       เอกจะลึง “เฮ้ย”
       สนทำท่าจะลมใส่ของจริงพึมพำกับตัวเอง
       “พินาศแล้วไง มันไม่ตาย แถมไปอยู่กับไอ้หนัก”
       “ผมจำได้ทีหลังว่าเขาคือสมุนเสือหนัก ที่ผม แดงน้อยกับคุณพ่อพบที่ถ้ำ” เทิดศักดิ์บอก ยังแปลกใจไม่หาย
       “ครั้งนั้นก็คิดว่ามันจับลูกไปเย้ยพ่อ แต่ครั้งนี้ มันช่วยลูกเพื่ออะไร” ขุนภักดีงวยงง
       “มนุษยธรรมไงครับ มันไปบวชเรียนมา มันเลยละลดเลิก มันไม่ได้ปล้นมานานแล้วนะขอรับ” เอกว่า
       “ปล้นหรือไม่ปล้น คดีเก่าของมันไม่มีวันจบดอก มันต้องโดนตามล่าไม่ว่าจะตายหรือเป็นเท่านั้น” ท่านขุนบอก
       “ดีค่ะ..พี่ขุน” สนเชียร์ใหญ่
       
       เทิดศักดิ์แปลกใจไม่หาย

อาญารัก ตอนที่ 13
        ขณะเดียวกันภายในห้องพักแดงน้อยที่เมืองนอก แลเห็นกระดาษจดมายพับอยู่บนโต๊ะ ส่วนแดงน้อยยืนทอดสายตายมองไปนอกหน้าต่าง เห็นดาวระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้า
       
       “กราบเท้าแม่แพรลุงโพล้ง ลุงสินที่เคารพรักผมเรียนจบปริญญาโท กำลังจะกลับบ้านหลังจากจัดการเรื่องต่างๆ เสร็จแล้ว คิดถึงทุกคนมากเหลือเกิน หวังว่า คงมารับผมที่สนามบินกันทุกคน ผมไม่ได้เรียนจบธรรมดานะครับ ผมได้เกียรตินิยมดีมากด้วยครับ”
       รักเคารพคิดถึงมากที่สุด
       แดงน้อย
       
       เนื้อทองมาหาเนียนในห้อง ที่ทองจันทร์กับเรียมจัดให้นอนด้วยกัน บอกข่าวเรื่องแดงน้อย
       “จริงหรือลูก พี่แดงน้อยจะกลับมาเมืองไทยแล้ว”
       “ค่ะ แม่เนียน พี่เทิดศักดิ์บอกหนูก่อนไปสวนแตง”
       เนียนน้ำตาไหลรินอาบสองแก้ม “แดงน้อย จะกลับมาแล้ว”
       “อ้าว แม่จ๋า หนูอุตส่าห์ขออนุญาตคุณย่ารีบมาบอกนึกว่าแม่จะหัวเราะดีใจ ทำไมแม่กลับร้องไห้”
       “แม่แม่ดีใจ ดีใจมาก จนร้องไห้”
       “แม่ ทำหนูอิจฉาพี่แดงน้อยแล้วนะคะ ตอนหนูจบกลับมาแม่เนียนไม่ได้น้ำตาไหลมากขนาดนี้”
       “อย่าไปอิจฉาเขาเลย เขาไม่มีแม่คอยเหลียวแลรักใคร่เหมือนหนู แม่สงสารเขาจับใจ แม่ขอโทษที่ทำให้หนูเข้าใจว่าแม่รักใครมากกว่าหนู”
       “หนูหยอกแม่เนียนเล่นน่ะค่ะ พี่แดงน้อยน่ารัก ดีกับแม่เนียนและหนูมาก หนูไม่อิจฉาเขาดอกค่ะ”
       เนียนป้ายน้ำตายิ้มออก โอบกอดลูกสาว
       “เขาจะกลับมาถึงเมื่อไหร่หรือลูก”
       “พี่เทิดศักดิ์บอกว่า อีกไม่กี่วันนี้แหละค่ะ”
       “คุณเทิดศักดิ์ หายดีแล้วหรือลูก”
       “เกือบดีแล้วค่ะ คุณท่าน ท่านขุนให้พี่เทิดศักดิ์ ไปทำเรื่องย้ายมาประจำที่อำเภอเมืองแล้วค่ะแม่”
       “แม่เห็นด้วยจ้ะ”
       “โจรที่มาปล้นพี่เทิดศักดิ์ คือนายแช่มลูกป้าช้อย”
       เนียนตกใจ “ตายจริง”
       “แปลกมากกว่านี้อีกค่ะ คนที่มาช่วยพี่เทิดศักดิ์ คือเสือหนัก”
       “ว่าไงนะ โธ่ เสือหนัก” เนียนน้ำตาไหลพราก สะอื้นไห้หนักกว่าเดิม
       “ตกลงเสือหนักนี่เขาดีหรือเลวกันแน่คะ แม่เนียน”
       เนียนส่ายหน้า พูดตัดบท “รีบไปอยู่กับคุณท่าน เถิดลูก ท่านจะรอ”
       เนื้อทองออกไปแล้ว เนียนยิ้มมีความสุขทั้งน้ำตา
       “พี่หนักคงคอยตามปกป้องคุ้มครอง ลูกของพี่ ตลอดเวลา เราสองคน มีกรรมเหมือนกัน มีลูกรักลูกแต่ไม่อาจแสดงตัว”
       เนียนรีบไปที่หน้าต่างแหงนหน้ามองออกไป เห็นบนท้องฟ้ามีดาวกระพริบแสงแข่งกับพระจันทร์ที่ลอยเด่น
       “ลูกแดงน้อยของแม่ เรียนสูงสมใจลุงหนักและแม่ ลูกแม่จบปริญญาโทเก่งเหลือเกิน”
       เนียนน้ำตาไหลพรากเป็นน้ำตาแห่งความปลื้มปีติต่อไป
       
       ที่เรือนเล็ก สองนายบ่าวใจทรามนั่งเครียดอยู่ด้วยกัน สนกับช้อยวิตกเรื่อง เสือหนัก แช่มและเสน่ห์
       “ไอ้หนักมันแอบตามปกป้องเทิดศักดิ์ สักวันเถิด ความแตกแน่ พี่ขุนคงกระทืบชั้นจมดิน”
       “ช้อยสิเจ้าคะ จะโดนกระทืบจมนรก ไอ้แช่มเลวระยำสุนัข ดันไปปล้นคุณเทิดศักดิ์”
       “จริงสิ ลูกแกมันชั่วมาก มันจะฆ่าลูกชั้น”
       สนโมโหตบหน้าช้อยโดยแรง
       “ช้อยไม่รู้เห็นเป็นใจกับมันนะเจ้าคะ คุณเทิดศักดิ์ ลั่นวาจาไว้ ว่าจะตามล่ามันให้ได้ โอ๊ย..ช้อยกลัวมากเจ้าค่ะ”
       “ชั้นสิกลัวมากกว่าแก เออ...ชั้นทนไม่ได้ที่เห็นอีสองคนนั่นมันสร้างโรงเรียนให้นังติ๋ว”
       “ก็ต้องทนแหละเจ้าค่ะ”
       “ชั้นอยากไปดูโรงเรียนของมัน อีช้อย”
       ช้อยส่ายหน้าแต่สนพยักหน้าทำตาดุ ช้อยจ๋อย
       
       ตรงบริเวณสถานที่ก่อสร้าง ติดป้ายไว้ว่า “สถานที่ก่อสร้าง โรงเรียนอนุบาลเนื้อทองวิทยา” รถสามล้อคันหนึ่งแล่นมาจอด ก่อนจะเห็นสนกับช้อยลงมาจากรถ สามล้อไปจอดแอบๆ
       “ดูดู๋นังช้อย ลูกกูยังไม่ทันได้แบ่งสมบัติจากอีแก่ทองจันทร์สักกระหยิบมือ แต่ลูกอีเนียนมันได้ไปแล้ว ทั้งโรงเรียน มันสุมหัวกันทั้งอีเรียม ทำไมนะ ขนาดมันเห็นจะๆ ว่าอีติ๋วลูกชู้ มันยังปันกันให้เพียงนี้ทำยังกะลูกตัวเอง”
       “ถ้ามันรู้ความจริงว่าเป็นลูกท่านขุน สงสัยคุณเทิดศักดิ์ คงเหลือได้กระหยิบมือเดียวเองเจ้าค่ะ” ช้อยบอก
       สนเดือดปุดๆ “กูเดือดมาก เคืองมาก จนสุดทนแล้ว ไหนขี้หมาที่แกห่อใบตองมาอยู่ไหน”
       “นี่เจ้าค่ะ แต่ว่าจะดีหรือเจ้าคะ ถ้าใครมาเห็น คุณสนกำลังเอาขี้หมาปาป้ายชื่อโรงเรียน”
       “กูไม่ปา แต่มึงนั่นแหละปา เดี๋ยวนี้อีช้อย ไปให้ไวไว กูจะยืนสวดมนต์แช่งให้มันพินาศ ประกอบพิธี”
       ช้อยเดินไปท่าทีไม่มั่นใจนัก ส่วนสนยืนพนมมือสวดแช่ง
       
       ขณะที่เนื้อทองเดินออกมาหน้าโรงเรียนสตรีประจำจังหวัด เจอเทิดศักดิ์ยืนหล่อรอยู่ข้างรถ
       “สวัสดีครับคุณครู ผมร้อยตำรวจโทเทิดศักดิ์ ภักดีภูบาลมารายงานตัวครับผม” เทิดศักดิ์วันทยาหัตถ์ด้วยท่าทางแข็งขัน
       เนื้อทองเขินอายรีบยกมือไหว้ “เพิ่ง มาจากสวนแตงหรือคะ”
       “มาจากโรงพักอำเภอเมืองครับ ผมเพิ่งย้ายมาวันนี้ครับผม”
       “ดีใจด้วยค่ะ ที่จะได้กลับมาบ้าน”
       “แต่พี่ดีใจที่ได้เห็นหน้าคุณครูทุกวัน วันละสามเวลา ยกเว้นแต่ว่า ไปล่าโจรครับ ผมจะไปส่งคุณครูต้องการไปไหนครับผม”
       
       เนื้อทองอายเพราะเทิดศักดิ์พูดซะดัง แต่ก็เดินตามที่รถซึ่งเทิดศักดิ์เปิดประตูรถให้

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 22 (ต่อ)
อาญารัก ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
อาญารัก ตอนที่ 21
อาญารัก ตอนที่ 20
อาญารัก ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 61 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 58 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 5 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อก่อนอัพวันละ 2รอบ เดี๋ยวนี้ชักจะอัพ 2วันรอบ บ่อยเหลือเกิน
รออ่านทั้งวัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้ายังไม่อัพในตอนเช้าวันนี้อีก จะแช่งให้คนอัพ มีแฟนเป็นกระเทยเลย คอยดูสิ ชิ!
อัพเดี๋ยวนี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ติดตาม "อาญารัก" ตอนที่ 14 เวลา 17.00 น. นี่ก็รอมาจวนถึง 23.00 น. แล้วน้า
เฝ้าแต่รอๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขออาญารัก ตอนที่14เร็วๆนะค่ะ
5โมง 1 นาที รอต่อไป
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หกโมงเย็นกว่าแล้วน้า ยังไม่เห็นมาอัพต่อเสียทีเลยน้า
thanimak@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพทีละเยอะๆได้มั้ยคะ ...อยากอ่านตอนคุณหนูอี๊ดรู้ความจริงว่าเนียนเป็นแม่มากกกกกกกกกกกก
นะแนน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพเยอะๆ ก็ได้

ถึง..จะจบเร็วกว่า..นิยายไทยรัฐ หรือในจอแก้ว

"พวกเรา" ก็ยังเป็นแฟนพันธุ์แท้..ไม่เสื่อมคลาย

ขอบคุณมากๆ นะ

อัพ..เยอะๆ ก็ได้
ติดตามลุ้นว่าจะอัพเมื่อไหร่อีก 555
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อก่อนอัพวันละ 2รอบ เดี๋ยวนี้ชักจะอัพ 2วันรอบ บ่อยเหลือเกิน
รออ่านทั้งวัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
3ทุ่มแล้วคร้า
Nademesee@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
17.00 น. พรุ่งนี้
คน สกล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทุ่มกว่าแล้วค่ะ ยังไม่มาอัพเลย นั่งรอนอนรอต่อไปนะเรา
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านอยู่นะคะ
รอ นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014