หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มายาสีมุก

มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
9 พฤษภาคม 2556 08:47 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
        มายาสีมุก ตอนที่ 23 (ต่อ)
       
       จินจูกับไข่มุกกำลังเลือกเสื้อผ้าเด็ก จินจูหยิบมาพลิกดู ไข่มุกส่ายหน้า หยิบสีชมพูขึ้นมาชูพลิกมองอย่างพอใจ
       
       “สีชมพูดีมั้ยคะแม่ สวย น่ารักดี”
       คิรินทร์โผล่มาจากด้านหลัง
       “ขอร้องเลย ไม่เอาสีชมพู แหววมาก ลูกเป็นผู้ชายสีฟ้าดีกว่า”
       ไข่มุกทำเสื้อหลุดมือ มองคีรินทร์อย่างทั้งอึ้งทั้งตกใจ จินจูจับมือไข่มุกเดินหนีไปตรงราวเสื้อเด็กอีกที่
       คีรินทร์เดินตาม จินจูหันไปแหวใส่
       “ตามมาทำไม บอกว่าอย่ามายุ่ง ฟังไม่รู้เรื่องหรือไง”
       คีรินทร์ทำไม่รู้ไม่ชี้ หยิบเสื้อดู
       “นี่ไงสีฟ้า น่ารักกว่า ผ้านิ่มดีด้วย เหมาะกับเด็กผู้ชาย”
       “รู้ได้ไงว่าจะเป็นลูกชาย” ไข่มุกหลุดปากพูดออกมา
       “อ้าว ลูกชั้น ไม่รู้ได้ไง”
       ไข่มุกเดินห่างออกมา
       “จะไปไหนก็ไป ไม่งั้นจะเรียกการ์ดแน่ เมื่อวานยังไม่เข็ดหรือไง”
       “ผมไม่กลัว ถึงที่นี่คุณจะเป็นดาราใหญ่คับประเทศ แต่ความจริงเด็กในท้องไข่มุก คือลูกผม จะเอาใครมาขู่ก็ห้ามผมไม่ได้หรอก...ขอร้องล่ะ ขอให้ผมดูแลเมียกับลูกเถอะครับ”
       จินจูอึ้ง มองคีรินทรด์ด้วยสายตาอ่อนลงนิดๆ ไข่มุกเดินไปดูเสื้อเด็กอีกที่ ทำเป็นไม่สนใจ เลือกเสื้อเด็กมาพาดบนแขนไว้ คีรินทร์ดึงมาถือเอง ไข่มุกมองหน้า
       “คนกำลังท้องกำลังไส้ ห้ามถือของหนัก”
       “เสื้อผ้าเด็กเนี่ยนะหนัก”
       “เอาน่า อยากถือให้ นี่ไง เอาสีเหลืองไปด้วย ใส่ได้ทั้งชายทั้งหญิง แต่ขอเลยยกเว้นชมพู” คีรินทร์มองเสื้อแล้วยิ้ม “ลูกเราใส่แล้วต้องน่ารักที่สุดในโลกแน่เลย”
       คีรินทร์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ดูเสื้อเด็ก ไข่มุกหลุดยิ้มตามแต่รู้ตัวก็ทำเนียนหน้าบึ้ง จินจูมองอยู่ไกลๆ อย่างจับสังเกต
       
       จินจูกับไข่มุกเดินเลือกของใช้เด็กอ่อน คีรินทร์เดินตามมีถุงพะรุงพะรัง ไข่มุกหยิบอะไรคีรินทร์ก็ฉวยไปจ่ายเงิน คอยวุ่นวายถือให้ ทำชวนคุย ไข่มุกไม่ตอบ จินจูมองส่ายหัว ไข่มุกก้มลงดูรถเข็นเด็ก คนขายเดินเข้ามาช่วยจับดู คีรินทร์มองยิ้มๆ
       “เอาแข็งแรงๆ แบบสวยๆ นะครับ อีกไม่กี่เดือนจะได้เห็นหน้าลูกแล้ว ผมกำลังจะเป็นพ่อคน เชื่อมั้ยว่าลูกต้องหล่อเหมือนพ่อแน่นอน”
       
       คนขายยืนยิ้มทำหน้างงใส่ ไข่มุกมองกึ่งยิ้มกึ่งบึ้ง จินจูทำหน้านิ่ง ฉวยแขนไข่มุกแล้วเดินไป คีรินทร์ยืนอึ้งมองตามอย่างสำนึกผิด แววตาเสียใจ

มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
         
       จินจูเดินมาที่ประตูรั้ว หน้านิ่ง ค่อยๆ เปิดประตูออก สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจคาดไม่ถึงเมื่อเห็นคีรินทร์คุกเข่าอยู่ที่พื้นแล้วหมอบคำนับจินจู จินจูอึ้ง คีรินทร์ยังคุกเข่าเงยหน้ามองจินจู
       
       “ทำแบบนี้ทำไม คิดว่าจะใจอ่อนเหรอ”
       “ผมอยากขอโทษคุณแม่ ในทุกๆ เรื่องที่ทำลงไป”
       “คนที่คุณต้องขอโทษไม่ใช่ชั้น แต่เป็นไข่มุก”
       “ไข่มุกก็ด้วย แต่อยากขอโทษ อยากให้คุณให้อภัยก่อน ผมรู้ว่าทำผิดมามาก แต่ขอโอกาสพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง ได้มั้ยครับ ขอร้องล่ะ”
       คีรินทร์ก้มตัวคำนับนิ่ง จินจูนิ่งมองสักพักแล้วถอนหายใจ สายตาอ่อนลงอย่างรู้ว่าคีรินทร์ไม่ได้เลวร้ายอะไร
       “ยืนขึ้นเถอะ”
       คีรินทร์เงยหน้ามอง
       “ผมขอร้อง ขอโอกาสอีกแค่ครั้งเดียว ครั้งสุดท้ายก็ได้”
       “เรื่องนั้นต้องแล้วแต่ไข่มุก ชั้นบอกได้แค่นี้แหละ”
       จินจูมองสบตาคีรินทร์ คีรินทร์ยิ้มนิดๆ อย่างดีใจที่จินจูยอมเข้าใจ คีรินทร์ยิ้มได้นิดๆ ก็ทำท่าจะอ้วก ผะอืดผะอมสุดๆ จินจูมองอย่างงงๆ
       
       ไข่มุกนั่งโอ้กอ้าก ทำท่าผะอืดผะอมดมยาดมอยู่ในบ้านหน้าซีดเพราะแพ้ท้อง จินจูเดินเข้ามาก็ยิ้มจางๆ “แพ้ท้องเหรอ มิน่าล่ะแพ้แทนนี่เอง” ไข่มุกมองจินจูงงๆ จินจูนั่งลงใกล้ “คีรินทร์ยังอยู่หน้าบ้านอยู่เลย ยองแอ แม่ว่า ผู้ชายคนนี้ไม่เลวร้ายมากหรอกนะลูก ตอนนี้เขาก็สำนึกได้แล้ว หนูจะ...”
       “ไม่ค่ะ แม่บอกเองว่าจะไม่มีไข่มุกอีกต่อไปแล้ว ยองแอเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง ไม่สนใจอดีต เป็นผู้หญิงที่มีคุณค่า ไม่ต้องมีผู้ชายก็อยู่ได้ ไม่ใช่เหรอคะ” จินจูอึ้ง
       “แต่ยังไงเขาก็เป็นพ่อของลูก เขามาขอโทษ ทนรออยู่หน้าบ้านตั้งหลายวัน คนอย่างคีรินทร์ไม่เคยง้อใคร ไม่เคยขอร้องใครขนาดนี้ แต่วันนี้เขาถึงกับยอมคุกเข่าให้แม่เพื่อหนู จะไม่ลองให้โอกาสเขาอีกครั้งเหรอลูก”
       “แม่พูดอย่างนี้ อยากไล่หนูกลับเมืองไทยใช่มั้ยคะ”
       จินจูดึงไข่มุกมากอด
       “ไม่ใช่ แต่แม่อยากให้หนูคิดให้ดีอีกครั้ง คนเรามีชีวิตเดียว ไม่อยากให้เสียใจทีหลังหรือต้องทรมานเหมือนพ่อกับแม่”
       “หนูตัดสินใจแล้ว และจะไม่มีวันเสียใจค่ะ”
       ไข่มุกนิ่ง เก็บความรู้สึก มือลูบท้องตัวเอง จินจูมองอย่างสงสารเห็นใจ
       
       ไข่มุกเดินเล่นอยู่ที่เกาะนามิ แต่สีหน้าไข่มุกดูเศร้า ไข่มุกเหม่อมองออกไปไกลๆ มือลูบท้องนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่คีรินทร์ประกาศต่อหน้าทุกคนเรื่องภัททิมา
       “เปล่า ผมตั้งใจ แล้วก็รู้ตัวดีด้วย”
       กีกี้ช็อค ทุกคนอึ้งไป ภัททิมายิ้มเยาะใส่กีกี้กับไข่มุก ไข่มุกมองหน้าคีรินทร์อย่างเศร้าใจมาก คีรินทร์มองตอบไข่มุกอย่างเย็นชา
       จากนั้นก็เป็นภาพงานหมั้นภัททิมาซึ่งมีแขกมาร่วมงานมากมาย ภัททิมาเดินออกมาในชุดไทยอย่างหรู มองไข่มุกเยาะเย้ยกะข่มเต็มที่
       ภาพเหตุการณ์ที่บ้านร้าง คีรินทร์เอาตำรวจเข้าไปช่วยพวกมณี ภัททิมาร้องไห้วิ่งเข้าไปซบคีรินทร์อย่างออดอ้อน คีรินทร์โอบปลอบใจ ไข่มุกมองอย่างเศร้าๆ
       อีกเหตุการณ์ตอนที่คีรินทร์ยืนอยู่กับไข่มุก คีรินทร์มีสีหน้าโกรธมากทั้งผิดหวังและเจ็บใจ
       
       “จำเอาไว้ ชั้นจะไม่มีวันรักผู้หญิงหลอกลวงอย่างเธอ”

มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
         
       ที่หน้าบ้านจินจู คีรินทร์สภาพโทรมๆ นอนหลับสัปหงกพิงรั้วบ้าน มีมือมาเขย่า คีรินทร์สะดุ้งเฮือก
       
       “ไข่...คุณแม่นี่เอง”
       “ไม่ได้ตามไปด้วยเหรอ”
       คีรินทร์ทำหน้างง
       “ไปไหน ไข่มุกอยู่ที่ไหนเหรอครับ”
       “ที่เกาะนามิน่ะสิ”
       คีรินทร์รีบลุกพรวด จินจูมองคีรินทร์แล้วอดยิ้มอย่างใจอ่อนไม่ได้
       
       ไข่มุกเดินเศร้าๆ อยู่ที่เกาะนามิ หยุดยืนมองรูปปั้นพระเอกนางเอกวินเทอร์เลิฟซองแล้วเอามือลูบท้องเบาๆ คีรินทร์โผล่เข้ามาหา
       “อยู่นี่เอง ตามหาซะทั่วเกาะเลย” ไข่มุกอึ้ง แล้วรีบเดินหนี คีรินทร์ฉวยข้อมือไว้แล้วทำท่าประคองอย่างทะนุถนอม “อย่าเดินไวสิ เดี๋ยวลูกกระฉอก”
       “ลูกของชั้น คุณไม่เกี่ยว”
       “ลูกของผมด้วย ไม่เกี่ยวได้ไง”
       “แค่ลูกคนเดียว ชั้นเลี้ยงได้ ไม่ต้องการพ่อหรอก”
       “แต่ผมรักคุณ”
       คีรินทร์กับไข่มุกสบตากัน คีรินทร์ส่งสายตาว่ารักไข่มุกอย่างจริงใจ ไข่มุกมองกลับอย่างเจ็บช้ำ น้ำตาคลอ
       “คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าจะไม่มีวันรักผู้หญิงหลอกลวงอย่างชั้น”
       “เรื่องนั้นมันเก่าแล้ว แต่ตอนนี้ชั้นรักเธอ รักลูก ไข่มุก เราคืนดีกันเถอะนะ”
       ไข่มุกเม้มปากนิ่ง
       “คุณเห็นชั้นเป็นตัวอะไร อยากทิ้งก็ทิ้ง จู่ๆ ก็บอกว่ารัก ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ” ไข่มุกเดินหนี “เดี๋ยวสิ ไข่มุก เดี๋ยว โธ่เว้ย ไอ้โง่รินทร์เอ๊ย”
       คีรินทร์พึมพำอย่างโกรธตัวเอง แล้วรีบตามไข่มุกไป
       
       ไข่มุกยืนอยู่บริเวณสนามที่โพรว้องซ์ ไข่มุกเดินทำหน้าไม่สบอารมณ์ คีรินทร์เดินล้อมหน้าล้อมหลังทำท่าเหมือนประคอง ไข่มุกปัดมือคีรินทร์ที่อยู่ใกล้ตัวออก คีรินทร์ฉวยโอกาสจับมือไว้ ไข่มุกมองหน้าอย่างโมโหแล้วสะบัดมือออก เดินค้อนคีรินทร์ออกไป คีรินทร์มองตามตาละห้อยแล้วฮึดเดินตามต่อไป
       ไข่มุกนั่งอยู่ในร้านกาแฟ บริกรมาเสิร์ฟชา ไข่มุกยกแก้วชาขึ้นจิบ สักพักสังเกตเห็นที่รองแก้วเขียนคำว่าขอโทษเอาไว้ ไข่มุกหันซ้ายขวา คีรินทร์โผล่ออกมานั่งตรงข้ามมองไข่มุกยิ้มๆ อย่างลุ้นปนหวัง ไข่มุกถอนใจแล้วแกล้งทำไม่เห็น จิบชาต่อทำเหมือนคีรินทร์ไม่มีตัวตน คีรินทร์มองหน้าเศร้าหนัก สายตาขอความเห็นใจ ไข่มุกมองเมิน ไม่ยอมสบตา
       
       คีรินทร์ยืนเศร้าอยู่หน้าบ้านจินจูที่ปิดประตูเงียบ คธาเดินมาจากด้านหลังตบไหล่
       “ไงครับ จองตั๋วกลับไทยได้หรือยัง”
       “ใครจะกลับครับคุณพ่อ ผมยังไม่ยอมกลับหรอก”
       “เห็นนั่งหน้าเศร้า นึกว่าคุณจะยอมแพ้ฤทธิ์ลูกสาวผม ตีตั๋วกลับไทยแล้วเสียอีก”
       “ไม่ได้หรอก นั่นเมียกับลูกผมเชียวนะ ยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด ยังไงๆ ก็จะพากลับไปด้วยให้ได้”
       คธามองอย่างพอใจ
       “ดี ลูกเขยผมต้องให้ได้อย่างงี้”
       
       คธาตบบ่าให้กำลังใจ คีรินทร์ยิ้มนิดๆ อย่างมีกำลังใจเพิ่มมาหน่อย

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
มายาสีมุก ตอนที่ 22
มายาสีมุก ตอนที่ 21
มายาสีมุก ตอนที่ 20
มายาสีมุก ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 61 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 54 คน
89 %
ไม่เห็นด้วย 7 คน
11 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015