หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์

รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 3

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 พฤษภาคม 2556 09:00 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 3
       รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 3
       
       เย็นนั้น พิชชา พาทิน และกิ่งเทียน นั่งในศาลาข้างทาง พิชชานั่งร้องไห้ พาทินซึมไม่รู้จะปลอบใจน้องอย่างไรดี เขาได้แต่มอง
       
       พงศกรกลับจากวิทยาลัย เขาจอดรถ เดินเข้าบ้าน แพนเดินเข้าบ้านมา พงศกรเห็นที่หัวเข่าของเธอมีผ้าพันแผลก็มองอย่างสงสัย
       “แพน หนูเป็นอะไรน่ะ”
       แพนไม่ตอบ เธอได้แต่สะอื้น พงศกรพาเธอเดินเข้าบ้าน พจนินท์ เห็นหัวเข่าแพน
       “แพน หนูไปโดนอะไรมา”
       แพน ร้องไห้
       “พี่ทินผลักหนู”
       พจนินท์ถามอย่างสงสัย
       “พี่เขาผลักหนูทำไม”
       “เพราะพิชชา” แพนสะอื้น “เพราะพิชชา ทำให้พี่ทินเขาผลักหนูจนล้ม”
       พจนินท์ได้ยินว่าเพราะพิชชา เธอเปลี่ยนท่าที
       “หยุดร้องเป็นเด็กๆ ได้แล้ว ขึ้นไปอาบน้ำแล้วลงมากินข้าว”
       ขาดคำพจนินท์ก็หันเดินไปที่ครัว แพนรู้สึกว่าเมื่อรู้ว่าเป็นพิชชา พจนินท์ไม่สน หรือใส่ใจเธอ
       “หนูไปจากที่นี่ก็ได้”
       พจนินท์หยุดฝีเท้า
       “แม่เกลียดหนูเหรอคะ” แพนน้ำตาไหล “หนูไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของแม่เหรอ หนูลำบากอยู่ที่บ้านนั้นมาหลายปี ไม่เคยมีอะไรสักอย่าง มีพี่ชายก็นิสัยไม่ดี หนูอยากมีคนที่ห่วง รักใยดีหนูบ้าง” แพนสะอื้น “หนูเป็นคนใช้ไม่ได้ ถึงขนาดที่พ่อ แม่แท้ๆ ก็ยังรักหนูไม่ได้เชียวเหรอ”
       พจนินท์น้ำตาไหล เมื่อนึกถึงความจริงที่แพนพูดออกจากปาก
       “แม่คะ”
       พจนินท์หันกลับเดินเข้าไปกอดแพน ทั้งคู่ร้องไห้
       “แพน...แม่ขอโทษนะลูก แม่ผิดเอง ไม่ต้องร้องนะ”
       พงศกรมองสองแม่ลูกด้วยความรู้สึกที่ว่า โชคชะตาที่เล่นตลกกับครอบครัวของตัวเอง เขาเดินไป
       ตั้งสติข้างนอก
       
       พาทินเดินจูงมือพิชชาเดินเข้าบ้าน ทั้งคู่เห็นพ่อที่มองมาอย่างไม่พอใจ
       “สวัสดีครับพ่อ”
       “สวัสดีค่ะ”
       “พาทิน” พงศกรมองพิชชา “มาคุยกันหน่อย”
       “ไว้ทีหลังได้ไหมครับ”
       พงศกรโมโห
       “อะไรนะ...ทำไมถึงผลักน้องจนหัวเข่าแตก”
       “พิชชาเท่านั้นที่เป็นน้องของผม ผมไม่เคยทำให้พิชชาเจ็บตัวสักครั้ง”
       พงศกรถอนใจ เขารู้ว่าพาทินยังทำใจยอมรับไม่ได้
       “ลูกก็ควรทำดีกับแพน เหมือนพิชชาด้วยสิ แพนเขาเป็นน้องแท้ๆนะ”
       “เขาไม่ใช่น้องผม น้องสาวผมอยู่นี่แล้ว ผมไม่รู้ว่าพ่อแม่คิดอะไร แต่แพนไม่มีความหมายกับผม เขาไม่ใช่น้องของผม พ่อส่งเขากลับไปอยู่ที่บ้านของเขาเถอะ”
       พงศกรโกรธที่พาทินพูดแบบนั้นออกมา เขาระงับอารมณ์ไม่อยู่ตบหน้าพาทิน พิชชาตกใจ นึกไม่ถึง
       “พ่อคะ”
       พงศกรรู้สึกตัวว่าทำเกินไปหน่อย พาทินดันพิชชาให้เดินเข้าไปในบ้าน พิชชายืนลังเล รู้สึกว่าตัวเองเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด พาทินสั่งเสียงเข้ม
       “เธอเข้าบ้านไปก่อน”
       
       พิชชาเดินเข้ามาในบ้านรู้สึกเสียใจ เธอได้ยินเสียงของพาทินที่ต่อว่าพ่อ
       “แล้วพิชชาล่ะครับ พ่อสนว่าน้องจะรู้สึกยังไงเหรอครับ”
       พิชชาได้ยินก็ยิ่งเสียใจ เธอนิ่งคิด ตั้งสติเดินไปที่ห้องนอนของตัวเอง
       
       พิชชาแง้มประตูห้องที่เปิดค้างไว้เห็นแพนนอนหลับอยู่บนเตียง พจนินท์นั่งอยู่ข้างๆ พิชชามองภาพนั้นด้วยหัวใจที่สลาย น้ำตาไหล
       
       ดึกคืนนั้น พิชชานั่งที่โต๊ะกินข้าว มองดูแก้วประจำตัวของครอบครัว เธอมองแก้วแต่ละใบที่เป็นตัวแทนของแต่ละคนในครอบครัว นึกถึงคำพูดที่ทุกคนพูดถึงเธอ ยิ่งคิดยิ่งทำให้เธอเศร้า พิชชาครุ่นคิดในใจ
       ‘ขอบคุณ พ่อกับแม่ แล้วก็พี่พาทิน ที่ช่วยเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี หนูจะระลึกทุกคนไปตลอด’
       พิชชาหยิบแก้วแต่ละใบที่เป็นตัวแทนของแต่จะคน ขึ้นมาจูบลาทั้งน้ำตา เธอค่อยๆ ขยับแก้วของตัวเองห่างออกจากใบอื่นไป
       
       ​พาทินที่นอนอยู่บนพื้นในห้องนอน ตื่นขึ้นมาเขามองไปที่เตียงด้วยความเป็นห่วง แต่ไม่เห็นพิชชาอยู่บนเตียง เขาเดินลงไปที่ชั้นล่าง พาทินเปิดไปที่ห้องครัว เขาเห็นแก้วประจำตัววางไว้ที่โต๊ะ แต่ของพิชชาหายไป เขาเดาเรื่องออก รีบวิ่งออกจากบ้านไปทันที
       พาทินวิ่งไปตามถนน ร้องเรียกพิชชาไปตลอดทาง
       “พิชชา....พิชชา....”
       
       สุนทรีกำลังจัดของเตรียมเปิดร้าน สายตาสะดุดกับร่างเล็กๆ ที่ยืนอยู่ที่ปากทางเข้าชุมชน พิชชา ในมือข้างหนึ่งมีกระเป๋าใบย่อมๆใส่ข้าวของส่วนตัว มืออีกข้างเป็นกระเป๋านักเรียน ยืนนิ่งมอง สุนทรีเพ่งมองเห็นว่าเด็กคนนั้นคือพิชชา...พิชชายิ้มให้ ทั้งคู่ยืนส่งความรู้สึกให้กันผ่านบรรยากาศในยามเช้า
       
       พิชชายกจานข้าวมาวางไว้ที่โต๊ะในร้าน นั่งรอสุนทรีที่ทำกับข้าวที่ครัว พงษ์ออกจากห้องมานั่งที่โต๊ะ พิชชามองเขาค้อมหัวให้ พงษ์มองพิชชาจำได้
       “อ๋อ เธอเอง ชื่ออะไร”
       “พิชชา”
       “พิชชา ไม่มีชื่อเล่นหรอ”
       พิชชาส่ายหน้า
       “ไอ้แพนมันโชคดีเป็นบ้าเลย”
       สุนทรียกจานกับข้าวที่เพิ่งทำออกมา
       “หุบปากได้หรือยัง”
       “ทำไม ไอ้คนที่ถูกสลับ ไม่เป็นฉันนะ”
       สุนทรีวางจานโครมลงบนโต๊ะ พิชชาสะดุ้ง พงษ์หัวเราะที่แหย่แม่ได้
       “ถ้าเป็นฉันจริงๆ แม่คงแฮปปี้กว่าใช่ไหมล่ะ”
       สุนทรีโมโห
       “ไอ้พงษ์”
       พงษ์ยกมือทำท่ายอม
       “โอเคๆ” พงษ์หันไปมองพิชชา “ทำแบบนี้ เดี๋ยวไอ้คนมาใหม่มันจะหนีไปอีกคน ฉันไม่รู้นะ”
       พงษ์ตักกับข้าวลงในจานกินโดยไม่รั้งรอ สุนทรีรู้สึกตัว กลับมาคุมอารมณ์ตัวเอง เธอมองพิชชาที่นิ่งคิดตั้งแต่พงษ์พูดเรื่องสลับตัว
       “กินข้าวสิ”
       พิชชามองอาหารมื้อเช้าบนโต๊ะด้วยความไม่คุ้นเคย อย่างที่เคย เธอมองการกินของพงษ์ที่ดูค่อนข้างมูมมาม ทำให้กินไม่ค่อยลง สุนทรีสังเกตเห็น พิชชาเห็นว่าสุนทรีมองอยู่ เธอค่อยๆ ฝืนกินมื้อเช้านั้น ไม่อยากให้สุนทรีลำบากใจ สุนทรีเห็นใจพิชชาที่เธอพยายามปรับตัวให้เข้ากับสภาพที่ไม่คุ้นเคย
       
       ​พิชชากำลังเดินหิ้วถังน้ำ พงษ์วิ่งออกมาจากบ้านชนเธอล้มลง สุนทรีวิ่งไล่ตามมา
       “กลับมาเดี๋ยวนี้นะไอ้เวร”
       พงษ์ลุกขึ้นได้ก็วิ่งหนีต่อ สุนทรีวิ่งตามแต่ไม่ทัน ได้แต่ยืนด่าไล่หลังไป
       “เอาเงินฉันคืนมานะ อย่าได้กลับมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีกนะ จะเพ่นกบาลให้แตกเชียว ไอ้ลูกไม่รักดี”
       สุนทรียืนหอบ พิชชาลุกขึ้น สุนทรีมองดูพิชชาเสื้อผ้าเปียกมือถือถังน้ำก็สงสัย
       “ทำอะไรอยู่น่ะ”
       “น้ำประปามันไม่ไหลค่ะ”
       สุนทรีถอนใจรู้สึกว่าพิชชาไม่เคยต้องทำงานมาก่อน เธอดึงถังน้ำจากมือของพิชชามาถือไว้
       “เอามาเดี๋ยวฉันทำเอง”
       “งั้นเดี๋ยวหนูถูบ้านให้ไหมคะ...มะ”
       เธอหยุดปาก ไม่คุ้นที่จะเรียก สุนทรีมองหน้าพิชชา
       “ไปๆ ถ้าจะให้ช่วย ฉันจะบอกเอง”
       สุนทรีหันเดินออกไป ก่อนที่จะฉุกคิดบางอย่าง หันมาบอกพิชชา
       “ถ้าลำบากใจที่เรียกแม่ ก็ไม่ต้องฝืนหรอก”
       สุนทรีเดินไปที่ท่าน้ำ พิชชารู้สึกผิดที่ทำให้สุนทรีน้อยใจ เพื่อนบ้านที่ติดกัน ร้องเรียก
       “สุน สุน มีโทรศัพท์”
       สุนทรีสงสัยว่าใครที่โทรมาหา
       
       พิชชานั่งเฝ้าร้าน อ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ชาวบ้านสองคนเดินเข้ามา นั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งสั่งอาหาร
       “แม่ไม่อยู่เหรอ”
       พิชชาวางหนังสือพิมพ์ลง เดินเข้าไปหา
       “แม่ออกไปข้างนอกค่ะ”
       “ทำกับข้าวเป็นหรือเปล่า”
       “เป็นค่ะ”พิชชาบอกทันที
       
       พจนินท์นัดสุนทรีคุยกันที่ร้านอาหารริมเขื่อน สุนทรีฟังจุดประสงค์ของพจนินท์อย่างไม่เข้าใจ
       “คุณจะเอาแกกลับไป”
       “ฉันเสียใจจริงๆ แต่เราอยากได้พิชชากลับคืนมาค่ะ”
       สุนทรีโมโห
       “คุณกลับไปดีกว่า”
       “ฉันขอคุยกับพิชชาหน่อยได้ไหม”
       สุนทรีนิ่งมองพจนินท์
       
       “คุณเหมือนพวกคนหน้าเลือดเลย แกไม่ใช่สิ่งของนะ...เอาแพนมาคืนฉันก่อนสิ”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 20 อวสาน (ต่อ)
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 19
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 18
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 17
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 2 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 2 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014