หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มัจจุราชสีน้ำผึ้ง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 20 พฤษภาคม 2556 16:41 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8
        มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       พ่อเลี้ยงเจงไม่พอใจแต่เก็บอาการไว้
       
        “สำหรับผม... คนฉลาดคือคนที่ทำงานอย่างสุจริต รักแผ่นดินเกิด แต่คนที่ค้ายาทำลายประเทศชาติคือคนเลวที่โง่ ! โง่จนไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่ทำเป็นกรรมชั่ว กรรมชั่วที่พร้อมดึงลงนรกทุกวินาที”
        “แล้วคุณอยากเป็นคนฉลาดหรือคนโง่”
        “ผมคงไม่จำเป็นต้องตอบพ่อเลี้ยง”
        “ในเมื่อคุณเลือกที่จะยืนอยู่คนละฝั่ง ก็เท่ากับว่าเราเป็นคนๆ ละจำพวก ผมไม่จำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกคุณ เพราะฉะนั้น ต่อไปนี้ถ้าจะเกิดอะไรขึ้น ตัวใครตัวมัน !”
        พ่อเลี้ยงเจงเดินออกไป ปัทม์มองตามกังวลใจเล็กน้อยว่าพ่อเลี้ยงเจงจะทำอะไร
       
        หน่อเอเดินมาที่ซุ้มเครื่องดื่ม ลูกน้องถือถาดตามมา เจอปลัดวราห์ยืนอยู่ยื่นแก้วเนื้อดีให้หน่อเอ
        “คิดเสิร์ฟของให้พ่อเลี้ยงเจงต้องใช้แก้วเนื้อดีราคาสูง ไปทำงานของแกได้แล้ว”
        หน่อเอรับแก้วมาจะตักเหล้าข้าวโพดใส่ แต่มองเห็นเงินและกระดาษคำสั่งงานในแก้ว วราห์ยิ้มให้แล้วเดินออกไป
       
        ปัทม์กลับมาในบริเวณงาน มองหารจนาไฉน
        “คุณปัทม์หายไปไหนคะ กำลังเต้นรำสนุกเชียว” โลมฤทัยบอก
        ปัทม์รำคาญจะเดินหนีไป
        “ผมขอตัว ผมจะไปดูแลแขก”
        โลมฤทัยคว้าแขนไว้ ปัทม์มองนิ่ง เธอจึงยอมปล่อย
        “คิดว่าพบเป็นน้องคนนึง มีอะไรให้พบช่วยก็บอกได้นะคะ”
        อุรารัตน์แจ๋นเข้ามาขวาง
        “ปัทม์บอกไปสิคะว่าช่วยออกไปห่างๆ”
        ปัทม์ปราม
        “อุรารัตน์”
        “ปัทม์ก็รู้นี่คะว่าแอรี่เป็นคนตรงไม่อ้อมค้อม แอรี่เตือนปัทม์ไว้ ยายนี่คิดอ่อยปัทม์ค่ะ เชื่อแอรี่เถอะ"
        “คุณอุรารัตน์คงเข้าใจผิด คุณปัทม์เป็นสามีของพี่สาวฉัน ฉันไม่ทำอย่างนั้นหรอกค่ะ เพราะการแย่งสามีของคนอื่นเป็นพฤติกรรมที่เลวมาก” โลมฤทัยบอก
        “นังนี่! แกหลอกด่าฉัน”
        ปัทม์รำคาญแอบเดินหนีไป
        “ถ้าร้อนตัว แสดงว่าคุณคิดแย่งสามีคนอื่นจริง”
        “พี่สาวแกหน้าด้านมาแย่งแฟนฉัน แกก็เหมือนกัน อย่าริคิดแย่งปัทม์ของฉัน” อุรารัตน์พูดพลางชี้หน้าโลมฤทัย
        อุรารัตน์จะเดินเชิดออกไป แต่โลมฤทัยถลาออกไปยืนขวางหน้า
        “ขวางทำไม รึอยากโดนตบ”
        โลมฤทัยไม่พูด แต่กระชากลากตัวอุรารัตน์ออกไปทันที
        “ว้าย...แกจะพาฉันไปไหน”
        โลมฤทัยลากอุรารัตน์ออกไปทางหนึ่ง นงนุชถือน้ำเข้ามาหา
        “คุณแอรี่ขาน้ำได้แล้วค่ะ... อ้าว หายไปไหนแล้ว”
        นงนุชมองหาอุรารัตน์ผ่านชาวดอยที่เดินไปมา...
       
        มุมหนึ่งของงานในที่ลับตาคน โลมฤทัยเหวี่ยงอุรารัตน์ไปชนกับฝาบ้าน...
        “แกจะทำอะไรฉัน”
        โลมฤทัยไม่พูด แต่ตบอุรารัตน์ทันที
        “แกตบฉัน!”
        โลมฤทัยตบอีก..สองสามครั้ง อุรารัตน์ตกใจ
        “แก”
        “ฉันจะสอนให้แกรู้ว่าคนเราร้ายไม่เท่ากัน”
        โลมฤทัยจับหัวอุรารัตน์โขกกับเสาไม้ไม่ยั้งมือ
        “โอ๊ย...ฉันกลัวแล้ว ฉันกลัวแล้ว”
        โลมฤทัยเอามือถือมาถ่ายคลิปไว้ด้วย...แล้วกระชากอุรารัตน์นั่งลงกองกับพื้น
        “ฉันจะฟ้องพ่อฉันให้ฆ่าแก”
        “ไปฟ้องสิ...คลิปนี้จะได้ว่อนทั่วอินเตอร์เนต คนอย่างแกหน้าไม่หนาพอที่จะทนเห็นตัวเองหน้าเยินออกสื่อหรอก จำไว้... อย่ามายุ่งกับปัทม์!”
        โลมฤทัยเดินออกไปสวนกับนงนุชที่เดินเข้ามา อุรารัตน์ลุกขึ้นยืน พยายามปกปิดหน้าตา
        “คุณแอรี่ลากมันมาขู่ใช่มั้ยคะ นงนุชว่าคุณแอรี่น่าจะตบสั่งสอนให้หน้ายับไปเลย”
        อุรารัตน์หันหน้ามา
        “ว้าย...เยิน”
        “ฉันจะกลับบ้าน”
       
        นงนุชประคองอุรารัตน์ออกไป

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8
        บริเวณซุ้มอาหาร รจนาไฉนกำลังช่วยตักอาหารให้ชาวดอย พ่อเลี้ยงพูนทวีเข้ามาจับมือ รจนาไฉนแปลกใจ รีบปล่อยที่ตักอาหาร
        “ให้คนอื่นทำบ้างเถอะครับ มีงานเลี้ยงทั้งที... คุณควรหาความสุขให้ตัวเองบ้าง”
        “ความสุขของคนเราไม่เหมือนกันนี่คะ ความสุขของเพื่อนคือการได้เห็นคนอื่นมีความสุข"
        “งั้นคุณเพื่อนต้องทำให้ผมมีความสุขมาก ๆ”
        พูนทวีลากรจนาไฉนออกไปจากซุ้มอาหารมาที่ลานกิจกรรม ในบริเวณลานลูกช่วง ซึ่งคู่หนุ่มสาวชาวดอยโยนลูกช่วงกันอยู่
        “การโยนลูกช่วงของชาวดอย ถือเป็นกิจกรรมพบปะของหนุ่มสาว ทำให้ได้รู้จักพูดคุยกัน และหลายคู่พัฒนาเป็นคนรัก มาโยนเล่นกัน” พูนทวีจับมือรจนาไฉนพาไป
        “เค้าห้ามผู้หญิงที่แต่งงานแล้วเล่นนะคะ”
        “คุณยังไม่ได้แต่งงาน เพราะผมไม่เคยไปงานแต่งของคุณ และผมก็ไม่เห็นป้ายแขวนคอว่า คุณมีสามี เพราะฉะนั้น ถือว่าคุณโสด”
        พูนทวีเอาลูกช่วงยัดใส่มือรจนาไฉน
        “ตามธรรมเนียม ผู้หญิงต้องเอาลูกช่วงไปให้ผู้ชายถึงจะเริ่มโยนได้ ถ้าคุณไม่ไป ผมจะยืนรออยู่ที่นั่นจนตาย"
        พูนทวีวิ่งไป แล้วไปยืนรอรจนาไฉนที่จุดเล่นโยนลูกช่วง รจนาไฉนมองลูกช่วงในมืออย่างตัดสินใจ ในที่สุดจึงเดินเอาลูกช่วงไปส่งให้พูนทวี เขารับลูกช่วงพร้อมจับมือรจราไฉนไว้
        “ขอบคุณที่ให้โอกาสผม”
        รจนาไฉนถอยกลับไปประจำตำแหน่ง พูนทวีโยนลูกช่วงให้รจนาไฉน
        “คุณชื่ออะไรครับ”
        “เล่นมุกอะไรอีกคะเนี่ย ก็รู้อยู่ว่าฉันชื่ออะไร”
        รจนาไฉนโยนลูกข่วงกลับ
        “สมมุติว่าเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนสิครับ ผมกำลังจีบคุณนะ”
        รจนาไฉนอึ้ง
        “ผมชื่อพูนทวีครับ”
        พูนทวีโยนลูกช่วงไปให้รจนาไฉน
        “ฉันชื่อรจนาไฉนค่ะ เรียกเพื่อนก็ได้ค่ะ”
        รจนาไฉนโยนลูกข่วงกลับ
        “ผมเป็นเจ้าของไร่ผลไม้ครับ”
        พูนทวีโยนลูกช่วงไปให้รจนาไฉน
        “บอกทำไมคะ ฉันไม่อยากรู้สักหน่อย”
        รจนาไฉนโยนลูกข่วงกลับ
        “ผมบอกเพราะอยากได้คุณไปช่วยดูแลไร่ของผม”
        พูนทวีโยนลูกช่วงไปให้ รจนาไฉนอึ้ง ถือลูกข่วงค้างไว้
        “โยนมาสิครับ”
        “ฉันมีแฟนแล้วนะคะ”
        พูนทวีอึ้ง รจนาไฉนโยนกลับ พูนทวีรับลูกช่วงมา
        “สมมติว่าย้อนเวลากลับไปได้ ถ้าคุณไม่มีแฟน คุณจะรักผมไหม”
        รจนาไฉนอึ้ง....พูนทวีไม่โยนลูกช่วง
        “ไม่โยนมาล่ะคะ”
        “ผมไม่โยน จนกว่าจะได้ฟังคำตอบจากคุณ”
        “คุณพูนทวี คุณเป็นผู้ชายที่น่ารักมาก”
        อีกด้านหนึ่ง ปัทม์เดินตามหารจนาไฉน ได้เห็นภาพเมียที่กำลังคุยกับพูนทวี
        “ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำให้ฉันยิ้มได้ หัวเราะได้เหมือนกับคุณ ใครที่ได้เป็นแฟนกับคุณ จะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด”
        พูนทวียิ้มมีความสุข
        “ผมเองก็อยากทำให้ผู้หญิงคนนั้นมีความสุขที่สุด”
        พูนทวีมองรจนาไฉนและกำลังจะโยนลูกช่วงให้ แต่ปัทม์เดินเข้ามาขวางหน้า
        “คุณปัทม์”
        “แกมาขวางทำไมวะ กำลังสนุกเลย ออกไป”
        “เล่นลูกช่วงกับเขาได้ไง ในเมื่อฉันเป็นสามีของผู้หญิงคนนี้” ปัทม์บอก
        พูนทวีรีบยิ้มกลบเกลื่อน
        “เอ้า...พระเอกตัวจริงมาแล้ว งั้นถึงเวลาพระรองต้องลาก่อน”
        พูนทวียิ้มร่าเอาลูกช่วงมาส่งให้ปัทม์ มองหน้ารจนาไฉนแวบหนึ่งก่อนหันหลังกลับ เขาเดินออกไปด้วยอาการน้ำตาตกใน รู้ดีว่าเป็นได้แค่คนแอบรัก
       
        พูนทวีมาหลบอยู่ที่มุมสวยอีกมุมหนึ่ง รอยยิ้มที่แสร้งฝืนทำกลายเป็นสลดลง ถอนใจออกมาเบา ๆ

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8
        ปัทม์หันหน้ามามองรจนาไฉน แล้วเดินไปที่เส้นฝ่ายชาย เพื่อเตรียมจะเล่นโยนลูกช่วง รจนาไฉนจะเดินหนีออกไป
       
        “จะไปไหน ทำไมไม่โยนลูกช่วงกับฉัน”
        “ฉันรู้ว่าคุณไม่อยากโยนกับฉันหรอก”
        รจนาไฉนเดินออกไป ปัทม์โยนลูกช่วงใส่หลัง เธอหันกลับอย่างไม่พอใจ ปัทม์ยิ้มเย้ย
        ที่มุมหนึ่ง ชิและจันทร์,เจ้าและปยงค์ยืนมองอยู่
        “เอ้า...ศึกภายในเริ่มต้นอีกแล้ว” ชิบอก
        จันทร์เจ้าเชียร์รจนาไฉน
        “เป็นฉัน ฉันจะปากลับให้สาสม”
        ปยงค์บอก
        “คนเรียบร้อยอ้อยอิ่งอย่างนั้นไม่กล้าหรอก”
        รจนาไฉนปาลูกช่วงใส่ ปัทม์ตกใจแต่รับไว้ได้ เธอจะเดินไป ปัทม์ปาใส่หลังอีก
        “คนบ้า”
        เธอปาใส่ปัทม์อีก
        “อย่าอ่อยให้มากนัก ฉันเตือนแล้วไงให้รักษาเกียรติของฉันด้วย”
        ปัทม์ปาใส่ รจนาไฉนรับได้ แล้วเดินตรงมาหาปัทม์
        “ถ้าคุณไม่เคยให้เกียรติคนอื่น ก็อย่าหวังว่าคนอื่นจะให้เกียรติคุณ”
        รจนาไฉนปาใส่ปัทม์ บรรดาหนุ่มสาวที่โยนลูกช่วงอยู่ เริ่มถอยออกห่างเพราะเห็นว่าปัทม์และรจนาไฉนเริ่มมีอารมณ์รุนแรง พูนทวีหันมามอง โลมฤทัยอยู่ที่มุมหนึ่งมองคนทั้งสอง ลำเพาเข้ามาหาลูกสาว
        “นังเพื่อนมันเรียกร้องความสนใจอะไรอีก”
        ปัทม์กับรจนาไฉนอยู่ที่ลานกิจกรรม ทั้งคู่ยังคงปาลูกข่วงใส่กันแล้วเถียงกัน
        “อย่ามาสอนฉัน”
        “เพราะไม่มีใครสอนไง คุณถึงได้มีกิริยาหยาบคายอย่างนี้”
        “เธอจะมากไปแล้วนะ”
        “ฉันไม่แปลกใจเลยที่คุณอยู่เป็นโสดมาได้ตั้งนาน เพราะนิสัยแย่ ๆ ถึงไม่มีใครเอา ไม่เคยรักตัวเองแล้วใครจะรักคุณ”
        ปัทม์อึ้ง ที่รจนาไฉนพูดแทงใจดำ เธอปาใส่ แต่ปัทม์ไม่ทันตั้งรับ ลูกช่วงโดนเข้าที่เบ้าตาปัทม์พอดี
        “โอ๊ย”
        รจนาไฉนตกใจ
        “คุณปัทม์!”
        ปัทม์เอามือกุมตาไว้ รจนาไฉนเข้ามาหาปัทม์
        “อย่าเอามือขยี้ตาสิ ฝุ่นเข้าตา”
        “อย่ามายุ่งกับฉัน”
        “อย่าดื้อสิ”
        รจนาไฉนดันมือปัทม์ออกแล้วเพ่งมอง ก่อนเป่าลมเข้าตาปัทม์เพื่อไล่ฝุ่น ทั้งสองมองหน้ากันด้วยท่าทางและอาการดูเหมือนจะแพ้ใจตัวเอง ต่างส่งสายตาที่ดีต่อกันมากยิ่งขึ้น
        โลมฤทัยเข้ามาหาปัทม์
        “คุณปัทม์คะ ลูกช่วงนี้เค้าเล่นยังไงคะ”
        รจนาไฉน มอบลูกช่วงให้โลมฤทัย
        “คุณปัทม์ช่วยสอนน้องพบด้วยนะคะ เอาลูกช่วงนี้ให้คุณปัทม์ แล้วคุณปัทม์ก็จะโยนให้น้องพบเป็นวัฒนธรรมการทำความรู้จักและพบปะของคู่รักจ้ะ"
        รจนาไฉนเดินออกไป ปัทม์ได้แต่มองตาม โลมฤทัยเอาลูกช่วงไปส่งให้ปัทม์
        “เราเริ่มกันเลยนะคะ”
        “กิจกรรมนี้...เอาไว้เล่นเฉพาะกับคนที่รักกัน”
        ปัทม์โยนลูกช่วงทิ้งแล้วเดินออกไป โลมฤทัยยืนมองลูกช่วงด้วยความโกรธและเสียหน้ามาก
       
        ปัทม์เดินเข้ามาด่ารจนาไฉน
        “เธอไม่มีสิทธิ์จับคู่ฉันกับใครทั้งนั้น”
        “คุณจะทรมานใจตัวเองทำไม ในเมื่อคุณไม่ได้รักฉัน แล้วคุณก็เคยแสดงไมตรีกับน้องพบ"
        “ฉันจะรักใครชอบใครก็เรื่องของฉัน อย่ามายุ่ง! แล้วเธอเองก็ห้ามไปยุ่งกับใคร”
        “ฉันมีค่าเพียงแค่หุ่นเชิดของคุณใช่มั้ยคะ”
        “ใช่...เพราะเธอเป็นสมบัติของฉัน เธอเป็นแค่สิ่งของที่ไม่มีหัวใจ”
        ปัทม์เดินออกไป รจนาไฉนยืนนิ่งด้วยความเสียใจที่ถูกปัทม์ทำร้ายใจตลอดเวลา เธอจะเดินออกไป แต่เจอโลมฤทัยยืนขวางอยู่ โลมฤทัยเข้ามาตบหน้ารจนาไฉน
        “สั่งแล้วใช่มั้ยว่าเปิดทางให้ฉัน”
        “พี่พยายามแล้ว”
        โลมฤทัยตบหน้ารจนาไฉนอีกครั้ง
        “พยายามด้วยการเริงร่าเต้นรำ โยนลูกช่วงน่ะเหรอ ถ้าคิดทำเพื่อฉัน...พี่ต้องทำให้คุณปัทม์เกลียดพี่”
        รจนาไฉนตกใจที่โลมฤทัยต้องการตัวปัทม์มากถึงเพียงนี้ !
        “ทำให้เขาขยะแขยงไม่อยากเข้าใกล้ อย่าทำให้ฉันต้องเสียหน้าอีก”
        โลมฤทัยเดินออกไป รจนาไฉนรู้สึกสะเทือนใจ
       
        รจนาไฉนเดินมาในที่ลับตาคน น้ำตาคลอเพราะความกดดันที่เกิดขึ้นจากปัทม์และโลมฤทัย
        “ฉันพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดแล้ว แต่มันยังไม่ดีพอใช่มั้ย”
        รจนาไฉนร้องไห้ พูนทวีเข้ามา รจนาไฉนรีบเช็ดน้ำตา
        “คุณเพื่อน”
        รจนาไฉนรีบปาดน้ำตา
        “อย่าบอกนะว่าฝุ่นเข้าตา เพราะผมไม่เชื่อ”
        รจนาไฉนไม่อาจเก็บอาการได้ โผเข้ากอดพูนทวีด้วยความเสียใจ
        “คุณพูนทวี”
        พูนทวีดีใจที่เพื่อนไว้ใจ รจนาไฉนนึกได้ว่าไม่ควรทำจึงถอยออกห่าง พูนทวีเช็ดน้ำตาให้
        “คุณเพื่อน... ไม่ต้องถามว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณ แต่เมื่อไหร่ที่คุณมีความทุกข์ ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ”
        พูนทวีเข้ามาสวมกอดปลอบใจ
        “คุณพูนทวีเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเพื่อนค่ะ”
       
        พูนทวียิ้มรับทั้งน้ำตาเพราะเขาไม่ได้ต้องการเป็นแค่เพื่อน

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8
        ปัทม์ยืนดื่มน้ำอยู่ที่มุมหนึ่งของงาน แล้วคิดถึงเหตุการณ์ที่รจนาไฉนโยนลูกช่วงกับพูนทวี
        “ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำให้ฉันยิ้มได้ หัวเราะได้เหมือนกับคุณใครที่ได้เป็นแฟนคุณจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด”
        “ผมเองก็อยากทำให้ผู้หญิงคนนั้นมีความสุขที่สุด”
        ปัทม์หัวเสียโยนแก้วน้ำทิ้งที่พื้น โลมฤทัยก้าวเข้ามา
        “อารมณ์เสียเรื่องพี่เพื่อนเหรอคะ”
        ปัทม์ไม่อยากคุยด้วย จะเดินหนี
        “หนีพบไม่ยากหรอกค่ะ แต่คุณปัทม์หนีความจริงไม่ได้แน่ พบรู้ว่าคุณรู้สึกยังไงกับพี่เพื่อน”
        “คุณเป็นผู้หญิง..จะมารู้อะไรใจผม”
        “ผู้ชายกับผู้หญิงมีหัวใจไม่ต่างกันหรอก เราจะเจ็บปวดที่สุดเมื่อคนที่เรารักปันใจให้คนอื่น”
        ปัทม์คิดถึงความสัมพันธ์ของรจนาไฉนกับพูนทวี
        “ถ้าคุณเป็นคนช่างสังเกตและยอมรับความจริงได้ คุณจะรู้ว่าพี่เพื่อนไม่เคยหัวเราะสักครั้งเมื่ออยู่กับคุณ แต่พี่เพื่อนจะหัวเราะอย่างมีความสุขทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้คุณพูนทวี”
        ปัทม์นึกถึงภาพเหตุการณ์ที่รจนาไฉนเต้นรำกับพูนทวีอย่างมีความสุข
        “ในฐานะผู้หญิงคนนึง พบบอกได้เลยว่า...ผู้ชายอย่างคุณพูนทวีเอาชนะพี่เพื่อนได้ไม่ยาก นี่ยังไม่นับคุณปวุฒิที่เป็นเบอร์หนึ่งในใจพี่เพื่อนอีกนะคะ”
        “นิทานของเธอสนุกดี แต่เก็บไว้หลอกเด็กดีกว่า ฉันโตพอจะแยกแยะได้ว่าเรื่องไหนจริง เรื่องไหนเท็จ”
        ปัทม์จะเดินหนีออกไป แต่โลมฤทัยเรียกไว้
        “คุณยังไม่ได้ฟังคติสอนใจของนิทานเลยนะคะ”
        ปัทม์หยุด โลมฤทัยเดินเข้ามาหาปัทม์
        “นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ในใจของรจนาไฉน...ไม่เคยมีพ่อเลี้ยงปัทม์อยู่เลย !”
        ปัทม์เดินออกไป...โลมฤทัยมั่นใจว่า คำพูดของเธอจะทำให้ปัทม์สั่นคลอนได้อย่างแน่นอน...
       
        ปัทม์เดินหนีออกมาจากโลมฤทัยมายังลานกิจกรรม เขามองหนุ่มสาวที่กำลังสนุกสนานด้วยกัน...เขาเดินผ่านกลุ่มหนุ่มสาวและคู่รักที่กำลังจับมือเต้นรำด้วยกัน แล้วมองอย่างปวดใจ
        “ในใจของรจนาไฉน...ไม่เคยมีพ่อเลี้ยงปัทม์อยู่เลย !”
        ปัทม์รู้สึกเสียใจมาก รีบเดินผ่านไปและหยุดมองไปที่มุมหนึ่ง..
       
        พูนทวีเช็ดน้ำตาให้รจนาไฉน เธอรู้สึกว่ามากเกินไปจึงรีบถอยออกห่าง
        “ขอบคุณคุณมากนะคะ ฉันเป็นเจ้าภาพที่แย่จริง หนีออกมาตั้งนานแล้ว ฉันควรกลับเข้าไปดูแลแขก”
        รจนาไฉนจะเดินออกไป แต่พูนทวีจับมือไว้
        “อย่าลืมนะครับ เมื่อไหร่ที่คุณเพื่อนมีความทุกข์ ขอให้นึกถึงผมคนแรก”
        ปัทม์มองภาพนั้นด้วยความปวดใจ รจนาไฉนจะเดินออกไป เห็นปัมท์ยืนมองอยู่...ก็ตกใจเล็กน้อย
        “คุณปัทม์”
        รจนาไฉนรีบเดินสวนปัทม์ออกไป พูนทวีมองปัทม์ กลัวปัทม์จะโวยวาย
        “คือว่าฉัน”
        “ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่ควรถูกตำหนิ ไม่ใช่ความผิดของแก”
        “แกพูดอะไร...ฉันไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย เพราะฉันกำลังทำสิ่งที่ถูก”
        “การจับมือเมียคนอื่นในที่ลับตานี่เหรอที่ไม่ผิด”
        “จำได้ไหม... แกเคยบอกฉันว่าแกเกลียดไม่รักเขา แกเคยยกคุณเพื่อนให้ฉัน แต่ฉันทำไม่ได้..เพราะมันเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง”
        “คิดได้ก็อย่างนั้นก็ดีแล้ว คนภายนอกรับรู้แล้วว่า ฉันกับรจนาไฉนเป็นอะไรกัน”
        “ฟังฉันให้จบก่อน... เมื่อก่อนฉันอาจทำไม่ได้ แต่ตอนนี้ฉันจะไม่ปฎิเสธความรู้สึกตัวเองอีกแล้ว ฉันรักคุณรจนาไฉน”
        ปัทม์อึ้ง ไม่คิดว่าพูนทวีจะพูดออกมาตรงๆ
        “ฉันมีสิทธิ์อันชอบธรรมในการเอาชนะใจผู้หญิงคนนี้ เพราะพ่อเลี้ยงปัทม์สามีของเธออนุญาตแล้ว แกคงไม่กลืนน้ำลายตัวเองใช่มั้ย"
        “ใช่...ฉันไม่ได้รักเขา แล้วเขารักแกเหรอ”
        “ฉันตอบแทนคุณรจนาไฉนไม่ได้... แต่ฉันจะทำให้เขารักฉัน”
        พูนทวีเดินออกไป ปัทม์ยืนนิ่งอึ้ง
       
        กลางไร่ชาที่กว้างใหญ่ ปัทม์เดินเข้ามายืนมองไร่ชาด้วยความรู้สึกที่เศร้าหม่นหมอง
        “วันนี้ควรเป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุด แต่ทำไมฉันต้องรู้สึกเจ็บปวดอย่างนี้ จะมีใครสักคนไหมที่จะมาฉลองความสำเร็จร่วมกับฉัน”
        ชิถือแก้วไม้ไผ่ใส่เหล้าเข้ามากอดคอปัทม์...ชิออกอาการเมาได้ที่ ส่งแก้วให้ปัทม์
        “ถึงไม่มีใคร แต่นายยังมีชิ หมดแก้ว”
        ปัทม์ชนแก้วกับชิ แล้วพูดพร่ำออกมา
        “ทำไมฉันถึงไม่มีความสุขเลย...”
        “นายก็เลิกหลอกตัวเองดิ”
        ปัทม์ตะคอก
        “ไม่ได้ถาม!”
        ชิเสียงแข็ง
        “อยากบอก!”
        “แกอย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน!”
        “เงียบ...ชิฟังนายมานานแล้ว วันนี้นายต้องฟังชิ”
        ปัทม์อึ้ง แต่เห็นว่าชิเมาก็ยอมชิบ้าง..
        “ถ้าเลิกหลอกตัวเอง นายจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก”
        “ฉันไม่เคยหลอกตัวเอง”
        “หลอกใครก็หลอกได้ แต่อย่าหลอกหัวใจตัวเอง” ชิชี้ที่อกปัทม์
        ปัทม์ยังไม่ยอมรับความจริง
        “เลิกพูดได้แล้ว... ไม่งั้นแกโดนต่อย” ชิพูดพลางชี้หน้า
        “นายรักก็บอกว่ารัก อย่าทิฐิให้มากนัก เพราะสุดท้ายนายก็จะไม่เหลือใครอีกเลย!”
        ปัทม์ไม่อาจทนฟังได้อีก ต่อยชิเต็มหมัด จนชิหงายหลังล้มตึง จันทร์เจ้าวิ่งเข้ามาเห็นก็ตกใจ
        “ว้าย...พี่ชิเจ้า”
       
        ปัทม์เดินออกไป
       
       อ่านต่อเวลา 17.00น.

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 13
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 44 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 43 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออยู่นะค่ะ ช่วยเอามาลงเยอะๆเลยได้ม่ะ คือว่า กะลังมันนะค่ะ ไม่อยากขาดตอน อิอิ แต่ก้ขอบคุณนะค่ะที่เอามาให้อ่าน
Ammy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะ รอตอนต่อไปค่ะ
เสือถ้ำ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าพวกคนที่บ่นบ่อยๆนะ มีิะ๊กลับมาอ่านตอนเย็นครั้งเดียจบคุณจะนรู้สึกเยอะมาก คนที่เค้าอัพให้อ่านเค้าอัพให้ก้บุญหัวแค่ไหนแล้ว ถ้าไม่ไหก้ไปซื้อไปเล่มละ25บาทเอง
รักคนอัพ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
save เก็บไว้อ่านอาทิตย์ละครั้งสิ ไม่ต้องรอ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาเอามาให้อ่านวันละตอน แค่นั้นก็เยอะแล้วนะ
ขอบคุณผู้จัดการนะคะ
รุ่ง befriendgg@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านอยู่น่ะค่ะ ขอบคุณคนลงให้อ่าน ค่ะ น่ารักจุงเบย
อิง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะตรงตามเวลาจริง ๆ
เสือถ้ำ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มสนุกแล้วหละ
...
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น้ำตาล น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่ลงให้พวกเราได้อ่านกันทุกวันนะคะ
จากใจจริง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากๆๆค่ะจะรอและติดตาม ช้าดีกว่าไม่มีอ่านค่ะ
pppp
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ที่เข้าลงช้าเดี่ยวกลัวตรงนี้จะจบเร็วเกินไปมั่งครับใจเย็นๆ ในทีวีพึงฉายถ้ารวมของวันนี้ก็ได้แค่ 4 ตอนเอง ตรงนี้มันตอน 8 แล้วนะครับอย่าพึงบ่นแล้วก็ทะเลาะกันเลยคนไทยรักๆกันเข้าไว้เดี่ยวทะเลาะกันมากๆเครียจมากๆมันจะแก่ก่อนวัยนะครับ
houses
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านของผู้จัดการสนุกที่สุดเลยค่ะ ละเอียดกว่าแบบรวมเล่มเยอะเลยนะ^^ .....พ่อเลี้ยงเริ่มโหดน้อยลงเรื่อยๆแล้ว
ติดมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนที่บ่นนิดๆหน่อยๆพอเข้าใจ แต่คนที่ด่านี่หัดเป็นผู้รับบ้างนะครับคิดแต่จะได้ เอาใจตัวเองเป็นที่ตั้ง ปรับทัศนคติของตัวเองหน่อยนะครับ โตมาจะได้เป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ นั่งอ่านไปเงียบๆนะเขาเอามาลงให้อ่านฟรีก็บุญละหรือถ้าไม่พอใจมากก็ไม่ต้องเข้ามาอ่านแล้วคอมเม้นแย่ๆออกมาคุณก็ไม่ได้เสียหายอะไร
ddddddddd
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไอ้พวกที่บ่นๆเนี่ย
ทำไมไม่ไปซื้อที่เค้ารวมเล่มอ่านซะเลยล่ะจะได้ทันใจ
บ่นแต่ก็มารอ ลงน้อยก็บอกว่าอย่าลงเลยดีกว่า แต่ก็รออ่านใช่ปะ
เออนะคนเรา
คนเรา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่มาลงให้ตามเวลาเป๊ะนะคะ ^^
รออ่านอยู่นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 -13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่าลงเลยจะดีกว่านะ รำคาญมากกว่าน่าติดตาม ลงทีละหน้า
PP
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่าเข้ามาอ่านเลย น่ารำคาญ
อ่านก็ฟรี แล้วยังบ่นอีก
yummy
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014