หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ 3 ทหารเสือสาว มนต์จันทรา

มนต์จันทรา ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 21 พฤษภาคม 2556 16:36 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มนต์จันทรา ตอนที่ 7
        มนต์จันทรา ตอนที่ 7
       
       ผ่านเวลาต่อมาสักครู่ เจ๊นิดกำลังเสิร์ฟก๋วยเตี๋ยวให้ษมา และสาระวารีด้วยตัวเอง สาระวารีกระเซ้าเย้าแหย่ไป
       
       “วันนี้เจ๊เสิร์ฟด้วยตัวเองเลยเหรอจ๊ะ”
       “แหม ก็นานๆ จะเห็นหนูวารีพาผู้ชายเข้าร้านซะที”
       สาระวารีตกใจ ไม่นึกว่าเจ๊จะพูดยังงี้ ษมาอมยิ้มบอก
       “แสดงว่าคุณวารียังไม่มีแฟน”
       เจ๊นิดยิ้มแป้นบอก
       “ยังไม่มีหรอกค่ะ เจ๊เป็นพยานให้ได้”
       “เจ๊คะ ถ้าเจ๊พูดอีกคำเดียว โดนชักดาบแน่”
       เจ๊นิดหน้าตาซีดเผือดตกใจมาก ษมารีบเสนอตัว
       “ไม่ต้องห่วงครับเจ๊ เจ้ามืออยู่นี่ทั้งคน”
       สาระวารีหมั่นไส้ แกล้งซะเลย
       “โอ๊ย ดีเลย เจอเจ้ามือกระเป๋าหนักขนาดนี้ เจ๊ปิดบัญชี เคลียร์หนี้ยกแก๊ง3 สาวได้เลยจ้ะ”
       ษมาตกใจ
       “ตายแล้ว สวรรค์เปิด นึกว่าหนี้จะสูญซะแล้ว”
       “ด่วนเลยเจ๊ เดี๋ยวเจ้ามือเปลี่ยนใจ”
       “ด่วนที่สุดเลยจ้ะหนูวารี ตายๆ เหมือนฟ้ามาโปรด”
       เจ๊นิดเดินตื่นเต้นดีใจกลับไปหยิบบัญชีออกมา ษมาเหล่มองสาระวารี ๆ อมยิ้มอย่างอารมณ์ดี
       “ยังมีอีกหลายร้านนะ อยากตามไปกินที่ไหนอีกก็บอกได้เลย”
       สาระวารียิ้มอารมณ์ดีปรุงก๋วยเตี๋ยวไป ษมาเหล่มอง ยิ้มเอ็นดูในความเจ้าเล่ห์ของเธอ
       โทรศัพท์มือถือสาระวารีดังขัดจังหวะ เธอดูเบอร์โชว์แล้วกดรับ
       “ว่าไงคะบ.ก. กำลังจะหม่ำอยู่พอดีเลยค่ะ”
       สาระวารีฟังไชยวัฒน์พูดก่อนเหล่มองษมา
       “อยู่ข้างๆ นี่แหละค่ะ พามาให้เลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเจ๊นิด … โอ๊ย แค่นี้เรื่องเล็กบอกอ … เค้าเจ้าของคาสิโนใหญ่ที่สุดในเอเชียนะคะ... ไม่ต้องลงมาหรอกค่ะบอกอ เค้าอิ่มแล้ว กำลังจะกลับ”
       “บอกออยากเจอผมเหรอ” ษมาถาม
       สาระวารียังไม่ทันจะอ้าปากตอบ ษมาก็ยื่นหน้ามาพูดเสียงดังใกล้ๆ สาระวารี
       “เดี๋ยวผมขออนุญาตขึ้นไปพบบอกอที่ห้องนะครับ”
       สาระวารีตกใจ
       “ด้วยความยินดีเลยครับ เดี๋ยวให้วารีพาขึ้นมาเลยนะครับ”
       สาระวารีมีสีหน้าหมั่นไส้ปนเจ็บใจ ษมายิ้มอารมณ์ดีปรุงก๋วยเตี๋ยวไป
       
       ผ่านเวลามา สาระวารีหน้านิ่งปนบึ้งเปิดประตูห้องทำงานไชยวัฒน์นำออกมา ก่อนเปิดค้างเอาไว้ให้ไชยวัฒน์และษมาเดินตามออกมา ษมาจะช่วยจับประตู สาระวารีทำหน้าดุใส่ พูดเบาๆ
       “ไม่ต้อง”
       ไชยวัฒน์เหลือบตามองเล็กน้อย สาระวารีปั้นหน้ายิ้มปกติ ษมายิ้มแย้มให้ไชยวัฒน์
       “ถ้าว่าง เชิญที่รีสอร์ตผมที่ตราดได้เลยนะครับ จะพากองบอกอไปพักผ่อนก็ได้ ผมให้ราคาพิเศษสุดๆ นี่นามบัตรผม” ษมาพูดพลางส่งนามบัตรให้
       ไชยวัฒน์รับไว้
       “ขอบคุณมากครับ....เรื่องบทความคาสิโนของคุณก็ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมต้องตรวจต้นฉบับของวารีอยู่แล้ว ถ้ารู้สึกไม่ชอบมาพากลยังไง จะโทรปรึกษาคุณก่อน”
       “ดูพูดเข้าสิบอกอ วารีไม่ได้เขียนบทความโจมตีเค้าซะหน่อย” สาระวารีพูดหน้าตาบึ้งตึง
       ษมาออกรับแทนให้
       “ผมอ่านต้นฉบับดูแล้วล่ะครับ ผมชอบ”
       สาระวารีเหลือบตามองษมาเล็กน้อย
       “แต่บอกอรับปากจะดูให้ ผมก็สบายใจครับ เผื่อจะรอดหูรอดตา”
       ษมาเหล่มองสาระวารีที่เหยียดปากเซ็ง
       “งั้นผมลาเลยนะครับ รบกวนเวลามานานแล้ว”
       ษมาและไชยวัฒน์ไหว้และรับไหว้กัน สาระวารีจะเดินเลี่ยงไป แต่ไชยวัฒน์คว้าแขนเอาไว้
       “จะไปไหนวารี ไปส่งคุณษมาก่อนสิ”
       สาระวารีสูดหายใจลึก ทำหน้าบอกบุญไม่รับเดินนำไป ไชยวัฒน์รีบแก้แทนลูกน้อง
       “เสือยิ้มยากครับ”
       “ผมชินแล้วล่ะครับ ไปก่อนนะครับ รอเดี๋ยวสิวารี”
       ษมารีบเดินตามไป ไชยวัฒน์มองตาม บ่นพึมพำ
       “สงสัยจะไปอีกหนึ่ง หมดกัน 3 เสือสาวสยามสาร”
       
       ไชยวัฒน์ถอนหายใจเฮือก แล้วส่ายหน้า เดินกลับเข้าห้องทำงานไป

มนต์จันทรา ตอนที่ 7
        เวลาเย็น ภายในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง โศภีนั่งฟังดิตถ์เล่าด้วยสีหน้าหมั่นไส้
       
       “มันออกมาจากสยามสารก็ไปพบนักธุรกิจที่ไหนไม่รู้ ผมก็ไม่รู้จัก คุยเสร็จ ไอ้เราก็นึกว่าจะกลับเข้าโรงแรมที่ไหนได้ ย้อนกลับไปสยามสารอีก มารอรับแม่นักข่าวนั่นไปส่งบ้าน”
       โศภีถอนใจพรวดด้วยความหมั่นไส้ แทบจะทนฟังต่อไปไม่ได้
       “ท่าทางจะอยู่กินข้าวเย็นกันต่อ ผมรอไม่ไหว รำคาญ เลยมาหาคุณนี่แหละ”
       “ท่าจะหลงมันมาก”
       “หัวปักหัวปำเลยล่ะ เจ้าพ่อเกาะยานกสิ้นลายก็คราวนี้แหละ”
       “ฉันว่าไม่ต้องเสียเวลาวางแผนอะไรแล้ว จับอีนังนักข่าวนั่นมาเป็นเหยื่อล่อไอ้ษมา แล้วก็ยิงทิ้งมันทั้งคู่ไปเลย”
       ดิตถ์รู้ทันแล้วเตือน
       “อย่าเอาแต่หึงจนเสียงานสิคุณ”
       โศภีค้อนดิตถ์ขวับอย่างไม่พอใจ ที่พูดกระแทกใจดำ
       “ที่นี่กรุงเทพนะไม่ใช่บ้านป่าเมืองเถื่อน คนพลุกพล่านยังกะหนอน กล้องวงจรปิดติดเต็มเมือง วางแผนไม่รอบคอบได้นอนคุกกันแน่”
       โศภีโมโหมาก
       “นายก็มัวแต่ปอดแหก ไม่เห็นจะทำอะไรเลย”
       “มันเพิ่งจะมาถึงกรุงเทพ ปล่อยให้มันสวีตหวานให้ตายใจก่อนเถอะ ไม่ต้องใจร้อน มันไม่มีโอกาสได้กลับไปเกาะอีกแล้วล่ะ” ดิตถ์ยิ้มมั่นใจ
       “อย่าพลาดก็แล้วกัน ฉันบอกได้คำเดียวว่า นี่คือโอกาสทองสุดท้ายที่จะเก็บมัน”
       โศภีสีหน้าแววตาร้ายอย่างเห็นได้ชัดเป็นครั้งแรก ดิตถ์ยิ้มเต๊ะมั่นใจก่อนจะจิบกาแฟไปอย่างอารมณ์ดี
       โศภีได้แต่ค้อนประหลับประเหลือกหมั่นไส้อยู่ไปมา
       
       ตอนกลางคืน สาระวารีเปลี่ยนเป็นชุดนอน พร้อมกับเดินใช้ผ้าขนหนูเช็ดปลายผมเดินออกมาจากห้องน้ำ เสียงโทรศัพท์มือถือของสาระวารีดังขึ้นพอดี เธอดูเบอร์โชว์ แอบอมยิ้มก่อนปั้นหน้านิ่ง กดรับ เสียงห้วน
       “มีอะไรอีก”
       ษมากำลังคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ในห้องพักโรงแรม
       “รำคาญผมเหรอ”
       “ไม่เห็นน่าถาม”
       “ทีคุณตอแยผมที่เกาะทั้งวันทั้งคืน ผมยังทนได้เลย”
       สาระวารีค้อนๆก่อนถามกลับไป
       “ตกลงโทรมามีอะไรอีกล่ะ คุณไม่ตรวจต้นฉบับเองนะ จะมาเปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว”
       ษมาสีหน้าขรึมลง
       “จริงๆ ผมก็ไม่อยากแทรกแซงการทำงานของคุณหรอกนะ แต่ผมจำเป็นต้องทำ คาสิโนผมใกล้จะเสร็จแล้ว ผมไม่อยากมีปัญหา คุณก็รู้ ว่าถ้ามันมีปัญหา ไม่ใช่ผมคนเดียวที่ลำบาก แต่ลูกน้องแล้วก็คนงานของผมทั้งหมดจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย”
       “ไม่ต้องเอาคนงานตาดำๆของคุณมาอ้างหรอกค่ะ แล้วนี่โทรมาทำไม”
       ษมายิ้มแย้ม
       “จะโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้เช้าผมจะไปรับคุณไปส่งที่ทำงาน”
       “ว่างมากรึไง”
       ษมาตอบหน้าตาย
       “ครับ”
       สาระวารีอึ้งไปก่อนสวนกลับ
       “ไม่ต้อง ฉันไปเองได้”
       “งั้นผมไปหาคุณที่สยามสารได้มั้ยล่ะ ถ้าคุณไม่ชอบให้ใครขึ้นไปวุ่นวายที่กองบอกอ ผมรออยู่ข้างล่างก็ได้นะ”
       “นี่คุณจะวุ่นวายกับชีวิตฉันไปถึงไหน”
       “ก็ผมไม่มีเพื่อนนี่นา”
       “เพื่อนรุ่นเดียวกันตายหมดแล้วเรอะ”
       ษมาหลุดหัวเราะออกมา
       “ผมก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น คุณนี่ปากร้ายจริงๆ … ผมชอบ”
       สาระวารีเป็นอึ้งไป ษมาตัดพ้อ
       “ทีคุณไปบ้านผม ผมยังเต็มใจต้อนรับเลย”
       สาระวารีตัดบท
       “เอาเถอะ อยากทำอะไรก็ทำ”
       “งั้นพรุ่งนี้เจอกันครับ”
       “งั้นแค่นี้นะ ฉันจะนอนแล้ว”
       สาระวารีกดตัดสายไป แล้วบ่นๆ แต่แอบอมยิ้มนิดๆ
       “ตอแยยังกะเด็กๆ”
       ฝ่ายษมายิ้มๆ แล้วทิ้งตัวลงนั่งที่เตียงในห้องพักของโรงแรม พึใกำ
       “อยากจีบเด็กก็เงี้ย... ทำไปได้”
       
       ษมานึกขำตัวเอง ได้แต่ยิ้มและส่ายหน้าไปมา

มนต์จันทรา ตอนที่ 7
        เกาะยานกตอนเช้า พิพัชกำลังยืนคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ ลำแพงกำลังเสิร์ฟอาหารเช้าให้พิพัช และจันเลา
        “ได้ครับ เดี๋ยวจะให้ส่งข้อมูลเข้าเมลคุณษมาครับ... เรียบร้อยดีครับ ไม่ต้องห่วง แล้วทางคุณษมาล่ะครับมีอะไรผิดปกติรึเปล่า … ครับ ได้ครับ ครับ สวัสดีครับ”
        พิพัชกดวางสาย ก่อนจะเดินมานั่งที่โต๊ะอาหารกับจันเลา
        “เจ้านายเราเป็นไงบ้าง”
        “สบายดี เรื่องข่าวเรียบร้อยแล้ว แต่อาจจะอยู่เที่ยวกรุงเทพต่ออีกหน่อย”
        จันเลายิ้มๆ บอก
        “อยู่เที่ยวกับคุณวารีแน่ๆ”
        ลำแพงสะกดอารมณ์เต็มที่
        “งานทางนี้อีกเยอะแยะ ฉันว่าคุณเร่งให้คุณษมากลับมาดีกว่าค่ะ จะได้ทำงานต่อ”
        “เรื่องงาน ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณแม่บ้าน คุณษมาไม่ใช่คนที่จะหลงผู้หญิงจนเสียงานอยู่แล้ว แต่ที่ผมห่วงคือเรื่องความปลอดภัยมากกว่า ถึงเรื่องที่คุณษมาไปกรุงเทพ จะมีคนรู้แค่พวกเรา แต่ผมก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี” พิพัชสีหน้าเครียดบอก
        “นั่นสิ ผมขอไปด้วยก็ไม่ยอม” จันเลาบอก
        “ถ้าคุณษมาได้รับอันตรายขึ้นมา ฉันถือว่าเป็นความผิดของแม่นั่นคนเดียว”
        ลำแพงเดินหน้าตาไม่พอใจกลับเข้าไปด้านใน
       
        เวลากลางวัน สาระวารียืนกอดอกจ้องหน้าษมาที่นั่งรออยู่ที่ล็อบบี้สยามสาร
        “ผมรับปากพี่สาวคุณแล้วว่าจะพาคุณไปส่งบ้าน”
        “ละเมอรึเปล่า รับปากไปตั้งแต่วันไหนแล้ว”
        ษมาหน้าตาย
        “อ้าว เหรอ คนแก่ก็งี้แหละ”
        สาระวารีค้อนใส่เจ็บใจที่เจอลูกกระล่อน มัทนาเดินสะพายเป้ออกมาจากลิฟท์พอดี
        “อ้าว มัท ไปทำข่าวเหรอไ
        มัทนายิ้มขี้เล่น
        “บอกอให้บอกว่างั้น”
        สาระวารีรู้ทัน
        “ไปไหนก็ไปเลยย่ะ”
        ษมารีบลุก
        “อ้าวคุณ จะไม่แนะนำเพื่อนคุณให้ผมรู้จักมั่งเหรอ”
        มัทนายิ้มๆ เดินปรี่เข้ามาหาพร้อมยกมือไหว้ ษมารับไหว้ สาระวารีแขวะเพื่อน
        “ปรี่มาเลยนะยะ...นี่มัทนา”
        สาระวารีกอดคอพูดพร้อมล็อกแรงๆ แกล้งก่อนปล่อย
        “เพื่อนและน้องรักของฉันเองค่ะ”
        ษมายิ้มให้
        “นี่คุณษมา เจ้าของเกาะยานกที่พี่ไปทำข่าวมาไงจ๊ะ”
        มัทนายิ้มกรุ้มกริ่ม
        “ดีใจจังได้เจอตัวจริงซะที พี่วารีเคยเล่าเรื่องคุณให้ฟังบ่อยๆ”
        สาระวารีสวนกลับทันที พร้อมส่งสายตาดุให้มัทนา
        “ไม่บ่อยหรอกจ้ะ”
        “หวังว่าที่วารีเล่า คงมีเรื่องดีๆ ของผมปนอยู่มั่งนะครับ”
        มัทนาจะอ้าปากพูด แต่สาระวารีรีบขัด
        “ถ้าไม่อยากให้ทั้งกองบอกอรู้ว่าเธอได้อภิสิทธิ์โดดงาน ก็รีบไปให้พ้นๆ เลย”
        มัทนาหน้าจ๋อย ยิ้มแหยๆให้ษมา
        “คงมีโอกาสได้เจอกันใหม่นะคะ”
        สาระวารีสวนปิดทาง
        “ไม่มีหรอกจ้ะ เดี๋ยวก็กลับเกาะไปแล้ว”
        มัทนายกมือไหว้ษมา ษมารับไหว้ยิ้มให้
        “ไปได้แล้วไ
        สาระวารีจับตัวมัทนาหันกลับออกไป
        “เพื่อนคุณนี่น่ารักดีเหมือนกันนะ”
        สาระวารีใช้หางตาเหล่ๆ มองษมาเล็กน้อย
       
        ชั่วครู่ต่อมา บริเวณหน้าตึกสยามสาร คนร้ายคนที่ 1 วนรถมอเตอร์ไซค์มาในจังหวะที่จะยิงแล้วชิ่งหนีได้ทัน คนร้ายคนที่ 2 คนเล็งปืนมาทางมัทนา แต่การพุ่งตัวของษมาออกมาพร้อมตะโกนทำให้เสียจังหวะ
        ษมาตะโกนลั่น ซ้ำอีก
        “หมอบลง”
       
        มัทนาตกใจมาก หน้าตางงจัด คนร้ายคนที่ 2 แม้จะเสียจังหวะแต่ต้องตัดสินใจยิง ษมากระโดดเข้ารวบตัวมัทนาแล้วล้มไปด้วยกันพร้อมเสียงปืนดังสนั่นลั่นตึก

มนต์จันทรา ตอนที่ 7
        คนร้ายซิ่งมอเตอร์ไซค์หนีออกไปโดยมีสาระวารีวิ่งไล่กวด
        “อย่าหนีนะ” สาระวารีวิ่งกวดตาม พยายามมองทะเบียนรถ แต่ป้ายทะเบียนถูกถุงดำคลุมผูกไว้อย่างดี มอเตอร์ไซค์ซิ่งตะบึงหนีไปอย่างเร็ว
        สาระวารีหมดแรงจะวิ่งกวด หยุดพักเหนื่อย ก่อนจะปั้นหน้ายักษ์ หันกลับไปจ้องรปภ.หน้าขาวที่ยืนถือกระบองมองมาทางเธอ สาระวารีเดินดิ่งเข้าไปวีนใส่
        “ยืนมองอยู่ทำไม ทำไมไม่จับมัน เค้าจ้างคุณมารักษาความปลอดภัยไม่ใช่เรอะ”
        รปภ.ยิ้มแหยๆ
        “มันมีปืนนะคุณ ผมมีแค่กระบองท่อนเดียว ขืนเข้าไปขวาง มันก็ยิงผมตายสิครับ”
        สาระวารีหงุดหงิด โมโห
        “ก็เอากระบองเนี่ยแหละปาหัวกบาลมัน ไม่ใช่มายืนบื้ออยู่ยังงี้”
        เสียงษมาตะโกนมา
        “วารี มานี่เร็วเข้า”
        สาระวารีค่อยได้สติรีบวิ่งกลับไปหาษมา ตกใจเผลอร้องออกมา ใจหายที่เห็นษมามีเลือดเปื้อนเสื้อแดงฉาน เขาประคองมัทนาที่ไม่ได้สติอยู่ในอ้อมแขน สาระวารีตกใจปนห่วง
        “คุณถูกยิงเหรอ”
        “ผมเปล่า เพื่อนคุณตะหาก”
        “มัท” สาระวารีจับเนื้อตัวเพื่อน น้ำตารื้นด้วยความเป็นห่วง
        “แต่ไม่ได้ถูกยิงตรงๆหรอกนะ กระสุนโดนพื้นก่อน รีบไปโรงพยาบาลเถอะ...”
        ษมาอุ้มมัทนาไปที่รถ สาระวารีจะรีบตามไปช่วย
        ไชยวัฒน์และเหล่าพนักงานออกมาจากบริษัทหลังเห็นทุกอย่างสงบ
        “วารี มีเรื่องอะไร”
        สาระวารีตอบพร้อมรีบเดินตามษมาไป
        “มัทถูกยิงค่ะ บอกอช่วยแจ้งความทีนะคะ วารีพามัทไปโรงพยาบาลก่อน”
        สาระวารีรีบวิ่งนำษมาไปช่วยเปิดประตูรถ รปภ.รีบวิ่งเข้ามารายงานเรื่องราวทั้งหมดให้ไชยวัฒน์ฟัง
       
        สาระวารีเข้ามานั่งนำในรถอีกด้าน แล้วช่วยประคองมัทนาที่ษมาอุ้มเข้ามาในรถมานอนพิง ษมาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา
        “ผมยังไม่ได้ใช้ กดแถวๆ แผลไว้ก่อน”
        สาระวารีรับผ้าเช็ดหน้ามากดที่หัวมัทนาทันที
        ษมาตกใจรีบห้าม
        “โอ๊ย เบาๆ สิ ครับ ไม่ต้องแรงมากแค่ห้ามเลือด”
        สาระวารีหน้าแหยๆ
        “ขอโทษนะมัท...”
        ษมารีบวิ่งไปขึ้นรถและขับออกไป สาระวารีอุดแผลห้ามเลือดให้มัทนา สีหน้าร้อนใจเป็นห่วงมาก
       
        ษมาขับรถไปอย่างร้อนใจ สาระวารีช่วยดูทางไปด้วย กดแผลให้มัทนาไปด้วย
        “เลี้ยวขวาแยกหน้าใช่มั้ยครับ”
        “ใช่ค่ะ เลี้ยวแล้วชิดซ้ายเลยนะคะ”
        มัทนาได้สติตื่นด้วยอาการมึนงง
        “เกิดอะไรขึ้นคะพี่วารี โอ๊ย...”
        “อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะ มัทถูกยิง เรากำลังจะไปโรงพยาบาลกัน รู้สึกยังไงมั่งมัท เจ็บมากมั้ย” สาระวารีพูดอย่างเป็นห่วง น้ำตารื้นคลอเบ้า
        “มันชาๆ น่ะค่ะ”
        “คุณไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ แผลไม่ใหญ่ กระสุนไม่ได้เข้าตรงๆ แค่แฉลบสะท้อนขึ้นมา”
        สาระวารีร้อนใจเป็นห่วง
        “แต่เลือดออกมากเลยนะ คุณขับเร็วๆ เถอะ”
        ไฟเขียวกำลังจะหมด ษมารอไม่ไหว เปิดไฟฉุกเฉินแล้วตัดสินใจขับรถเลี้ยวฝ่าหัวไฟแดงไปทันที
       
        ผ่านเวลาพักใหญ่ บริเวณล็อบบี้โรงพยาบาล สาระวารีพยายามโทรศัพท์มือถือหามีคณา แต่ติดต่อไม่ได้ เธอหงุดหงิด บ่นฮุบ
        “ลืมทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่ไหนอีกล่ะป้าแว่น”
        สาระวารีกดตัดสายพร้อมถอนใจพรวดออกมา ษมาเดินออกมามองหา เธอรีบลุกไปหา
        “มัทเป็นยังไงมั่งคะ”
        “โอเคแล้ว คุณหมอเย็บแผลให้แล้ว น่าจะซักสิบเข็ม”
        สาระวารีหน้าแหยอย่างเจ็บแทน
        “ต้องโกนผมหมดเลยมั้ยคะ”
        “หนักกว่านี้ยังไม่ต้องโกนเลยคุณ ปล่อยผมลงมาปิดก็มองไม่เห็นแล้ว”
        “ค่อยยังชั่ว...”
        สาระวารีช้อนตามองษมาอย่างซึ้งใจ
        “ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยมัทแบบทุ่มสุดตัวขนาดนี้”
        ษมายิ้มบอก
        “น้องรักคุณนี่ครับ แต่ถึงจะเป็นคนอื่น ถ้าผมอยู่ในเหตุการณ์ ผมก็ช่วยอยู่แล้ว แต่อาจจะไม่ทุ่มสุดตัวขนาดนี้”
        ษมาส่งสายตาหวานเยิ้มไปให้ สาระวารีเหยียดปากใส่ ตัดบทเปลี่ยนเรื่อง
        “ตกลงมัทได้ห้องพักรึยังครับ”
        “มัทไม่ยอมนอน จะกลับบ้านให้ได้ ตอนนี้ไม่เจ็บเพราะได้ยาแก้ปวดเข้าไป เดี๋ยวยาหมดฤทธิ์จะรู้สึก เพื่อนกันดื้อเหมือนกันไม่มีผิด” ษมาแขวะ
        “ผู้หญิงดื้อนี่แหละมีเสน่ห์”
       
        สาระวารีค้อนใส่แล้วรีบเดินไปหามัทนาที่ห้องฉุกเฉิน ษมายิ้มขำๆ แล้วเดินตามสาระวารีไป

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มนต์จันทรา ตอนที่ 13 อวสาน
มนต์จันทรา ตอนที่ 12
มนต์จันทรา ตอนที่ 11
มนต์จันทรา ตอนที่ 10
มนต์จันทรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 74 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 72 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 22 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าลงวันละนิด เปลี่ยนเป็นลงวันละครั้งก็ได้นะคะ
Imsoul
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบผู้ชายแบบษมาอ่ะอิอิ
kwanta-15@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงน้อยไปมั๊ย คนรออ่านจะลงแดงแล้วนะ
รอๆๆๆๆๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แหม ลงให้อ่านแค่ทีละนิดเดียวเองนะ กว่าจะจบตอนที่7 ใช้เวลาหลายวันจังนะ
natee
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
up ตรงเวลา แต่ลงน้อยมากกก
อยากอ่านจะแย่เเล้ว
aaoo
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมลงน้อยจัง
uyeuytu
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กรี๊ดดดด ลิปสติกวารีช่วยชีวิตไว้ เจ้าพ่อต้องรีบไปจีบเด็กให้ติดเร็วๆนะจะได้ใช้หนี้ด้วยการดูแลเจ้าของลิปสติกไปตลอดชีวิต ฮิ้วววววววว หวานกันนานกว่านี้เยอะๆนะ
sweetie choice
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ษมาก็น่ารัก แต่คนแย่งเยอะล่ะ
ขอจันเลาได้ม่ะ อิอิ
ท่านผู้ชม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วารีอย่ามัวแต่เล่นตัวสิ รู้ไหมเธอหน่ะมีศัตรูหัวใจเยอะนะ<<<<<อย่างน้อยก้อชั้นคนนึงแหละ :P
vippingcream
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอัพเรื่องนี้น่ารักมาก มาตรงเวลาทุกวันเลย
รักคนอัพ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านไปจิ้นไป แหม มีขโมยหอมแก้มด้วยอ่ะ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วเขิน เหมือนแอบดูเค้าจีบกัน ^^
ฟินเว่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ษมาน่าร๊ากกกกกกกกกก ชาคริตเอาอยู่จริงๆ ต้องไปหาหนังสือมาอ่านเลย
สมกันจริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทวารีนี่เหมาะกะมาร์กี้ดี ส่วนษมานี่ชาคริตนี่เอาอยู่
เซี้ยวๆแสบๆ มาเจอเจ้าพ่อตาเชื่อมแสนจะอบอุ่น

จองตั๋วไปฟินแลนด์ด่วนจ้าาา
>/////<
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดิตถ์ โศภี พวกแกช่วยคิดแผนชั่วนานๆ หน่อยนะ
ชั้นอยากอ่านเจ้าพ่อจีบเด็ก ตอน 7 ทั้งตอน
สมาชิกเกาะยานก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
“อยากจีบเด็กก็เงี้ย... ทำไปได้” กรี๊ดดดดดดดดด ษมาน่ารักอะ เมื่อไหร่จะ 09.30น.ซักทีเนี่ย
แมวเหมียว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ ทั้งดีอย่างษมา จะหาได้ที่ไหนใน 3 ภพเนี่ย ฮึ น่ารักจริงจัง คนไรไม่รุ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง ทั้งดีอย่างษมา จะหาได้ที่ไหนในสามภพเนี่ย ฮึ....น่ารักจริงๆ คนไรไม่รุ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตายและคุณษมา น่ารักเกิน รักเด็กอย่างวารีก็ต้องทำแบบนี้แหละ
lz-line@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +50 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เหลือผู้ชายแบบษมาอีกมั้ย ขอสักคนเถอะ
aaoo
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014